@0    = ~To znowu ty. (westchnienie) Chyba jesteśmy na siebie skazani, prawda?~ [O#XAN250]
@1    = ~Chyba tak. Co u ciebie?~
@2    = ~Chyba tak. Nie ma co dłużej gadać... chciałbyś znów ze mną podróżować?~
@3    = ~Och, stań gdzieś i nie zadawaj głupich pytań. Zaraz pogadamy.~
@4    = ~Właśnie wracałem do Evereski... kiedy to COŚ ściągnęło mnie tutaj.~
@5    = ~Żeby poznać nowe sposoby, na jakie mogę zostać zamordowany? Kusząca perspektywa, zaiste. (westchnienie) Prowadź zatem.~
@6    = ~Spodziewałem się tego po tobie.~
@7    = ~I nie zrobiło tego bez przyczyny, jak sądzę?~
@8    = ~Potrzebuję maga w drużynie. Przyłączysz się do nas?~
@9    = ~Chcę... chcę znowu podróżować razem z tobą.~
@10   = ~Możesz tu chwilę poczekać? Za moment porozmawiamy.~
@11   = ~Mamy chyba podobne pragnienia, <CHARNAME>.~
@12   = ~Cóż. Chyba nie mam wyboru.~
@13   = ~Ach, jak miło znów cię widzieć. Poczekaj tylko chwilę, aż mój żołądek się uspokoi po podróży tutaj...~ [O#XAN251]
@14   = ~Jasne. Dobrze znów cię widzieć.~
@15   = ~Xan, nic się nie zmieniłeś!~
@16   = ~Może... odsuń się trochę, póki nie poczujesz się lepiej?~
@17   = ~A więc jakie mam dziś szanse na przeżycie?~
@18   = ~Chyba małe, bo właśnie przyłączasz się do mnie i ruszamy w drogę.~
@19   = ~Jesteś w dobrych rękach, przyjacielu! Musimy tylko pokonać moje rodzeństwo, nic strasznego.~
@20   = ~Duże, bo na razie nigdzie nie idziesz. Poczekaj tu na mnie.~
@21   = ~Po co więc było mnie tu ściągać? Nigdy chyba cię nie zrozumiem.~
@22   = ~(jęk) Seldarine, a więc znowu zaczynamy bawić się w przeznaczenie?~
@23   = ~A więc znów będziemy podróżować razem? Muszę przyznać, że mimo wszystko brakowało mi ciebie.~ [O#XAN248]
@24   = ~Tak, przyłącz się do mnie.~
@25   = ~Może później.~
@26   = ~Dobrze to słyszeć.~
@27   = ~(westchnienie)~
@28   = ~Zdajesz się być jednocześnie młodsza i starsza, niż gdy się rozstaliśmy. Jak to możliwe?~ [O#XAN252]
@29   = ~Xan... gdzie ja jestem?~
@30   = ~Skąd się tu wziąłeś?~
@31   = ~Xan? Czy to sen, czy jawa?~
@32   = ~A ty nic się nie zmieniłeś.~
@33   = ~Ty też się zmieniłeś.~
@34   = ~Przy mnie.~
@35   = ~Śnisz, a to wszystko staje się prawdą.~
@36   = ~A może oczekujesz innej odpowiedzi?~
@37   = ~Smutne, ale prawdziwe. Każdego dnia, kiedy ty posuwasz się dalej, ja pozostaję z boku. Ale może nie wszystko dla nas stracone?~
@38   = ~No cóż, takie są skutki śmierci, prawda?~
@39   = ~Jesteś w Arvandorze, <CHARNAME>... a przynajmniej twoja dusza tu jest. Udało ci się odnaleźć drogę.~
@40   = ~Mogę tu zostać?~
@41   = ~A więc możemy spotykać się każdej nocy? Możemy?~
@42   = ~Czemu więc ty nie mogłeś czegoś takiego zrobić, kiedy jeszcze żyłeś?~
@43   = ~Nigdy nie słyszałam o czymś takim.~
@44   = ~To cudowne! Xan, tak za tobą tęskniłam!~
@45   = ~Znasz przecież odpowiedź. Mamy czas, ale nie mamy wieczności. Może nigdy nie będziemy jej mieć.~
@46   = ~Nie wiem. Może spotkamy się jeszcze raz czy dwa... zanim ten mały cud się skończy i twoje przeznaczenie znów pokieruje cię gdzie indziej.~
@47   = ~Ty jesteś inna niż inne elfy. Masz w sobie boską moc, a ja jestem - byłem - tylko zwyczajnym magiem.~
@48   = ~Ja też nie. Ale przecież jesteś niemalże boginią, a łącząca nas więź jest bardzo silna, silniejsza niż to normalne.~
@49   = ~Najdroższa...~
@50   = ~Jesteś dla mnie błogosławieństwem w tej samotności. Ale czy to, że w końcu przyszłaś... czy to znaczy, że Irenicus zginął?~
@51   = ~Tak. Zabiłam go dwa razy i wysłałam prosto do Otchłani.~
@52   = ~Skąd wiesz?~
@53   = ~Tak, mam znowu swoją duszę.~
@54   = ~Tak. Tak jak ty.~
@55   = ~Ja... przyznaję, że nie czuję z tego powodu żadnej satysfakcji, jedynie smutek. Ale chyba tak musiało się stać.~
@56   = ~Bo jesteś tutaj. Bez swojej duszy nie mogłabyś trafić do Arvandoru.~
@57   = ~Właśnie. Tak jak ja.~
@58   = ~A ja stoję tutaj... i nic ci nie mogę dać. Nie mogę wziąć cię w ramiona, nie mogę pocałować twoich ust... Żyjemy w dwóch różnych światach, najdroższa. Ale... ale widzę cię. A to jest warte wszystkiego.~
@59   = ~Czy kiedykolwiek jeszcze się spotkamy?~
@60   = ~A jak... jak ty się czujesz? CO czujesz?~
@61   = ~Dla mnie też.~
@62   = ~To zależy tylko od ciebie. Wciąż żyjesz, i możesz wybrać za nas oboje. Ale na twoim miejscu...ach, nieważne.~
@63   = ~Tu jest pustka, kochana. Arvandor jest piękny, ale nie jestem tu szczęśliwy... bez ciebie.~
@64   = ~Moi rodzice są znów razem. Spotkałem ich... i rozpłakałem się jak małe dziecko. Ach, <CHARNAME>, gdybyś tylko mogła ich teraz zobaczyć...~
@65   = ~Widzę, że jest ci ciężko. Znów jesteś samotna, a ja nie mogę nawet dotknąć twojego policzka. Za chwilę znikniesz; odejdziesz ode mnie, do swoich okrutnych wrogów, do trudnych decyzji, które musisz podjąć...~
@66   = ~I poradzisz sobie.~
@67   = ~A więc znów tu jesteśmy.~ [O#XAN254]
@68   = ~Pamiętasz to miejsce? Tak, to nasz stary pokój w Pałacu Księcia.~ [O#XAN255]
@69   = ~Byliśmy tutaj tacy szczęśliwi, prawda? Ale to nie trwało długo. To nigdy nie trwa długo...~ [O#XAN256]
@70   = ~Czy to twoje przeznaczenie? Szukać rozpaczliwie wiecznego spokoju?~ [O#XAN257]
@71   = ~Pamiętam ten ranek, kiedy opuszczałem pałac. Spojrzałem na ciebie po raz ostatni, jak śpisz - i wyślizgnąłem się z pokoju, zostawiając cię Irenicusowi.~ [O#XAN258]
@72   = ~Rok później los znów nas zetknął... tylko po to, aby znów rozłączyć.~ [O#XAN259]
@73   = ~Ale ty znalazłaś drogę nawet tutaj, w głąb mojego snu.~ [O#XAN260]
@74   = ~Czy tak już będzie do końca? Czy zawsze będziemy spotykać się i rozstawać zbyt szybko?~ [O#XAN261]
@75   = ~Chciałbym wiedzieć, jak to zakończyć... ale to nie w mojej mocy. Nasza droga do siebie jest gdzieś poza tym pokojem, poza Arvandorem, poza Sferami. W świecie żyjących.~ [O#XAN262]
@76   = ~Znajdziesz ją, jestem tego pewien. Ale czy nią podążysz?~ [O#XAN263]
@77   = ~Czyj to sen tym razem, mój czy twój?~ [O#XAN253]
@78   = ~Nie mam pojęcia. Gdzie jesteśmy?~
@79   = ~Mogę mówić, prawda? Ostatnio nie mogłam. A więc to nie może być sen.~
@80   = ~Chyba twój. Nie poznaję tego miejsca.~
@81   = ~Jasne że mój. Tylko ja zawsze trafiam w takie dziwne miejsca jak to.~
@82   = ~Czy to świątynia?.~
@83   = ~Ja też nie. Ale wyczuwam tu spokój i nadzieję... jakbym wracał do domu. Też to czujesz?~
@84   = ~Och, tak. Powinienem był się do tego przyzwyczaić. Los wciąż ma dla nas niespodzianki.~
@85   = ~Ostatnio znaleźliśmy się w moim śnie; tylko ja mogłem do ciebie mówić. Tym razem oboje możemy, ale żadne z nas nie widziało wcześniej tego miejsca. A więc...~
@86   = ~Coś się wydarzy. Czuję, jak nadchodzi, dla nas obojga... nie. Nie! <CHARNAME>, cormamin, ty chyba nie umierasz?!~
@87   = ~Yyy... chyba nie. Mam nadzieję.~
@88   = ~Nie, nie sądzę. Jestem wystarczająco potężna, żeby podróżować do Arvandoru i z powrotem bez jakiegoś tam umierania.~
@89   = ~A może to ty wracasz do życia?~
@90   = ~To w sumie całkiem prawdopodobne.~
@91   = ~Sądząc po twoim zadziwiająco niewinnym spojrzeniu, ktoś inny wkrótce zginie. Właściwie będzie to całkiem sporo ktosiów. Ale to dobrze, że to twoi wrogowie, a nie ty.~
@92   = ~Ciekawe. Tylko jedna drobnostka podważa twoją teorię: Seldarine nie pozwoliłoby potomstwu Bhaala przemieszczać się bez końca między życiem a śmiercią.~
@93   = ~Och, tak, pewnie. W tej chwili. Już słyszę jak kapłani biegną, żeby mnie wskrzesić. Najdroższa, bez księżycowego ostrza jestem teraz nikim. Kto oprócz ciebie o mnie pamięta?~
@94   = ~Nawet tak nie mów.~
@95   = ~Żyjemy w różnych sferach, w innych światach. Nie dzieli już nas moje ostrze, ale twoja krew wciąż jest murem nie do przebycia. Nie mówiąc już o dziedzictwie twego ojca, opisanym przez Alaunda.~
@96   = ~Gdybyśmy tylko mogli pozbyć się tej dwójki, może bylibyśmy znów razem. Ale póki co, wierzę - czuję - że nawet te sny mają jakiś sens, jeśli mogą pocieszyć cię na szlaku i rozjaśnić moją rozpacz tutaj.~
@97   = ~Może jednak będziemy razem? Może to miejsce jest świątynią nie bez powodu? Nie, nie mów nic. Pozwól mi.~
@98   = ~To będą najdziwniejsze oświadczyny, o jakich... (kaszel), nieważne. <CHARNAME>, kocham cię. Kochałem cię przed śmiercią i kocham cię teraz; kocham cię we śnie i na jawie. Nie ma tu z nami nikogo, i nikt nie odprawi dla nas rytuałów weselnych. Ale chcę, żebyś wiedziała jedno: jeśli stanie się cud i jeszcze kiedyś się spotkamy, padnę przed tobą na kolana i spytam, czy będziesz ze mną już na zawsze. Czy poślubisz mnie, <CHARNAME>?~
@99   = ~Tak.~
@100  = ~Przysięgam, zrobię wszystko, żeby tak się stało.~
@101  = ~Hmm, no cóż, ja...~
@102  = ~Po co?~
@103  = ~"Na zawsze" to dość długo, Xan.~
@104  = ~Wiem.~
@105  = ~Nic nie trwa wiecznie... chyba że uwierzymy, że może trwać. Kiedy nadejdzie czas, zrozumiesz to.~
@106  = ~To czas niepokoju dla nas wszystkich. Ale wciąż jest nadzieja.~
@107  = ~Pamiętam te rzeczy... małe, a jednak istotne... i śnię o tobie całymi dniami. Ta wizja, w której płakałaś nade mną w elfim mieście... mój miecz, zgasły i zimny... pierścionek, którego nigdy ci nie dałem... Pamiętasz to wszystko? Wspominasz czasem? Wiem, że tak.~
@108  = ~<CHARNAME>. Oh, am I glad to see you. When you went to the grove alone, I had a bad feeling - and it hadn't disappointed me, I see. Where are we?~
@109  = ~My very own plane of existence! I'm its proud ruler.~
@110  = ~No idea! Let's explore!~
@111  = ~Take your time. It's disorienting, I know.~
@112  = ~It is good to see you, too. Join me.~
@113  = ~Gladly. We will speak more once we have... examined the place.~
@114  = ~Seldarine. We are in trouble, aren't we?~
@115  = ~Well, you called me, and you're stuck with me, I dare say. Which way to go?~
@116  = ~Not as much as endless ceremonies in Suldanessellar, no, but you have a point. I'd like to take a minute.~
@117  = ~(He takes a deep breath.)~