@0    = ~Jeszcze tylko kilka dni i raz na zawsze uwolnimy się od tej dwójki. Nie mogę w to uwierzyć.~
@1    = ~Athkatla? Bezpieczna? Może wyjrzysz na ulicę i przekonasz się, jak wyglądają po zmroku.~
@2    = ~Nie muszę. Wiem, że jest tu bezpiecznie... przynajmniej dla mnie. Tak samo jak dla was.~
@3    = ~<CHARNAME>, uciekaj! To... to...~
@4    = ~Chodźmy stąd. Nic tu po nas. Może znajdziemy go później... choć to mało prawdopodobne. (westchnienie) Przykro mi.~
@5    = ~Czy wszyscy paladyni tak bardzo lubią wysyłać swoich towarzyszy na pewną śmierć?~
@6    = ~Mamy szczęście. Jeszcze parę chwil, i sami się powyrzynają, oszczędzając nam tym samym roboty.~
@7    = ~Ajantis? Zaiste, smutny to dzień.~
@8    = ~Walczyliśmy ramię w ramię. Wiele razy ratowaliśmy sobie nawzajem życie... a teraz jego krew na moich rękach? Znałem go tak 
dobrze...~
@9    = ~To ten sam tajemniczy wampir, który tak niepokoił Radę Evereski! Nie tylko zbliżymy się do Imoen i Irenicusa, ale i oddamy wielką 
przysługę mojemu miastu - jeśli uda nam się pokonać Bodhi.~
@10   = ~(westchnienie) 'Jeśli' to w tym wypadku kluczowe słowo.~
@11   = ~To ten sam tajemniczy wampir, który tak niepokoił Radę Evereski! Nie tylko zbliżymy się do Imoen i Irenicusa, ale i oddamy wielką 
przysługę mojemu miastu. Jeśli wrócę kiedyś do Evereski, opowiem o tym wszystkim.~
@12   = ~Ani trochę mi się to nie podoba. <CHARNAME>, jesteś pewna, że wiesz co robisz? Do diabła z Irenicusem; nie chcę, abyś narażała się 
na takie niebezpieczeństwa. Jak można się tam dostać?~
@13   = ~Och, sam wiem dobrze, co nas teraz czeka. Parę irytujących zadań, składających się głównie z biegania od gospody do gospody, potem 
śmiertelnie niebezpieczna misja, w której zginie połowa drużyny, a na końcu i tak wpadniemy w jakąś wyjątkowo wyrafinowaną pułapkę. A te 
błyskotki, które nam proponujesz, są zapewne przeklęte. Mam rację?~
@14   = ~Nie, oczywiście, że nie. Czemu miałbyś zauważyć, że <CHARNAME> czuje się nieco gorzej niż gdy widzieliśmy się ostatnim razem.~
@15   = ~Nie wiedziałem, że doszło do czegoś takiego. Masz moje najszczersze wyrazy współczucia, <CHARNAME>. Ale jestem pewien, że potrafisz 
wyjść z tej sytuacji obronną ręką.~
@16   = ~Czasami. Ale zwykle pełno tu okrucieństwa, śmierci i zrozpaczonych, przegranych ludzi. (westchnienie) No cóż, przynajmniej 
dziewczynka znalazła opiekuna.~
@17   = ~Na... Na Seldarine... Ściany tego miejsca są przesiąknięte bólem. Nie wytrzymam tego. Słyszę ich głosy, błagające o pomoc... szepty 
torturowanych... <CHARNAME>, znikajmy stąd, bo chyba nie utrzymam się dłużej na nogach.~
@18   = ~Pewnie, <CHARNAME> nie ma nic lepszego do roboty niż dowodzenie gildią złodziei. To dla nas nic nowego.~
@19   = ~Została ci jeszcze minuta... może nawet mniej. Naprawdę, uważasz, że <CHARNAME> pozwoli ci żyć? Po tym wszystkim, co zrobiłeś?~
@20   = ~Wszystko układa się po twojej myśli, czyż nie? Możnaby nawet pomyśleć, że wiedziałeś kiedy powrócimy, i co stanie się z Raelis. Mój 
drogi panie, jesteś pewien, że pochodzisz z naszej sfery?~
@21   = ~Biznes to biznes, niezależnie, gdzie i z kim ubijam interes. Tym razem wylądowałem tutaj, i staram się najlepiej, jak mogę.~
@22   = ~Możemy już wrócić do naszej głównej misji? (westchnienie) Sam nie wierzę, że to mówię...~
@23   = ~I, oczywiście, pakując się w takie kłopoty sprawimy, że Jaheira zostanie w cudowny sposób uleczona. (westchnienie) Cóż za 
niepodważalna logika.~
@24   = ~Zdrada? Ty, Keldornie -  i zdrada? Dlaczego? Dlaczego teraz?~
@25   = ~To i tak mniej złowieszcze niż... niż... <CHARNAME>, czy nie widzisz, czym ona jest?!~
@26   = ~A więc będziemy dla niej pracować, tak? Mam nadzieję, że wiesz co robisz.~
@27   = ~Dzięki niech będą Seldarine. Gdybyśmy przyjęli jej ofertę... nie wiem, czy byłbym w stanie nadal ci pomagać.~
@28   = ~On ją torturował! Oczywiście, że nas interesuje!~
@29   = ~Nic nie usprawiedliwia tortur. Jeśli sam trafisz kiedyś w ręce oprawcy, zrozumiesz to... ale wtedy będzie już za późno.~
@30   = ~Och, ile razy już to słyszałem? Większość tych, którzy tak mówili, trafiało potem w MOJE ręce.~
@31   = ~No to mamy kłopoty. I to całkiem poważne, jeśli ktoś by mnie pytał o zdanie. <CHARNAME>, czy naprawdę aż tak bardzo potrzebujesz 
tego pierścienia?~
@32   = ~Zapłata - za dusze twoich własnych ludzi? Co się tutaj dzieje?~
@33   = ~Cudownie. Nie ma to jak zręczne próby uwodzenia w pracy. (westchnienie) Mam tylko nadzieję, że ja byłem bardziej delikatny.~
@34   = ~Twój ukochany już zapłacił za mieszanie się w nie swoje sprawy. Teraz wasza kolej!~
@35   = ~Ten szaleniec... miałby być jednym z nas? Nie. To niemożliwe.~
@36   = ~Czyżby? Nie powiedzieli ci o tym, maleństwo?~
@37   = ~Wielki wojownik? Nic się nie zmieniłeś, jak widzę.~
@38   = ~Coran! Wystarczy już tego!~
@39   = ~Irenicus, Bodhi, smoki, a teraz Drizzt. (jęk) Naprawdę przegraliśmy.~
@40   = ~Ręczę własnym słowem za moich przyjaciół. Czy to wszystko jest naprawdę konieczne?~ [O#XAN189]
@41   = ~Być może nie, ale to ciężkie czasy, i musimy być ostrożni. Przepraszam, ale wkrótce zrozumiecie, że staramy się tylko chronić to, co 
nam pozostało.~ [ELHAN107]
@42   = ~To okropne! <CHARNAME>, nasza misja nabiera teraz nowego znaczenia. Musimy się spieszyć.~
@43   = ~Ale mimo wszystko jesteśmy wolni...jesteśmy znów sobą... i jesteśmy razem. Jeśli spojrzę w górę, zobaczę niebo...~
@44   = ~(kaszel)~
@45   = ~Ach. Hmm. Nieważne, chyba znów się rozmarzyłem.~
@46   = ~Nie wygląda mi to dobrze. Kim jesteś, jeśli mogę spytać?~
@47   = ~Na Seldarine, chyba zaraz sam go zabiję!~
@48   = ~Co się z tobą stało, Faldorn? Jesteś szalona!~
@49   = ~Ha! Nie wiesz czym jest prawdziwe szaleństwo, robaku!~
@50   = ~A więc koniec z zabijaniem wrogów natury? Nie da się nie zauważyć, że dość szybko zmieniasz sojuszników.~
@51   = ~Widzisz? Kolejny bezmyślny niewolnik. Dzięki twojej mądrej i przemyślanej decyzji, wkrótce wszyscy też tacy będziemy.~
@52   = ~Jak miło z twojej strony. Teraz, jeśli nas zabiją, wszystko odbędzie się zgodnie z prawem. Cudownie.~
@53   = ~Ciekawe, co może oznaczać takie słowa w mieście pieniądza. I co dzieje się z tymi, którzy nie chcą się temu poddać? Chociaż... nie, 
nie odpowiadaj. To aż za bardzo oczywiste.~
@54   = ~Kto chce się założyć, że nie miną dwie minuty, a <CHARNAME> nabierze dziwnej ochoty na bliższe zbadanie tej sprawy?~
@55   = ~(westchnienie)~
@56   = ~Świetny początek naszego pobytu tutaj. Mam nadzieję, że nie każą nam karmić niewolnikami tych pająków.~
@57   = ~(kaszel) Och, tak, chwała niech będzie Lolth.~
@58   = ~Oto co nas czeka, jeśli popełnimy choćby najmniejszy błąd. Niezbyt przyjemny koniec.~
@59   = ~Naprawdę uważasz, że mamy jakieś szanse? <CHARNAME>, to głupie i okrutne, że dajesz tym ludziom nadzieję. Chociaż... kto wie...~
@60   = ~A więc już po nim. Ludzie zawsze wyżej cenią złoto niż własne życie.~
@61   = ~Kogo obchodzi, czy zostaliśmy bohaterami?! Liczy się to, że żyjemy!~
@62   = ~Co teraz? Kolejne samobójcze zadanie?~
@63   = ~Zazdrośni? Och, oczywiście. To takie naturalne, kiedy muszą znosić widok kogoś tak uzdolnionego i wspaniałego jak ty. Czemu w ogóle 
pracujesz dla Złodziei Cienia, Edwinie? Myślałem, że zasiadasz już w Radzie Sześciu. Przynajmniej.~
@64   = ~Nie obchodzą mnie żałośni władcy tego przeklętego miasta. A Zakapturzeni Czarodzieje... o, to już całkiem inna sprawa.~
@65   = ~To jakiś obłęd! <CHARNAME> jest o krok od śmierci! Czemu musicie wszystko tak przedłużać?~
@66   = ~Ciekawy przedmiot badań, nie wątpię. <CHARNAME>, jeśli nie chcesz znowu wylądować w klatce, lepiej wszyscy się wycofajmy. Powoli.~
@67   = ~Oczywiście. Gdziekolwiek <CHARNAME> nie pójdzie, napotyka na zaginiony artefakt i tajemniczą misję, której nie może podjąć się nikt 
inny. To jakaś wielka zagadka wszechświata. Rozumiem, że odłożysz ceremonię pozbawienia nas oczu do naszego powrotu.~
@68   = ~Pan Cienia. (westchnienie) No cóż. To i tak lepsze niż Irenicus.~
@69   = ~Ach, chyba już wiem, o co tu chodzi. Ten człowiek zaszantażuje nas, oferując oczyszczenie naszego dobrego imienia w zamian za 
odzyskanie jego ziemi. Nie ma już bezinteresownych ludzi na tym świecie.~
@70   = ~Głupi dzieciaku! Dobrze cię pamiętam, możesz mi wierzyć. Mądrze zrobiłeś, porzucając życie - teraz będziesz żył wiecznie.~
@71   = ~Wyglądamy na takich, którzy mają ochotę zginąć? (westchnienie) Nie mam pojęcia, czemu w ogóle się odzywam.~
@72   = ~Jakie to prawdziwe. Ale, pomimo mądrości jego słów, nie wiem czy to rozsądne, zwracać się w ten sposób do uzbrojonego przeciwnika. 
To raczej samobójstwo.~
@73   = ~Patrz uważnie, <CHARNAME>: podczas gdy tacy ostrożni i dyskretni poszukiwacze przygód jak my muszą uciekać się do najbardziej 
wymyślnych sztuczek aby dostać się do "sekretnych pokojów", zazdrosna żona nie kłopocze się takimi ceremoniami. Jej metody są skuteczne, choć 
nieco zbyt... ekspresywne.~
@74   = ~Po raz trzeci i ostatni powtarzam: oddasz to, co ukradłeś! Śmierć będzie miłosierdziem dla kogoś takiego jak ty.~ [O#XAN190]
@75   = ~Nareszcie! Nie wierzę, że nam się udało...~
@76   = ~Och, jestem pewien, że zarządzając takim miejscem jak to, wkrótce poczujesz się upoważniony do rozluźnienia swoich moralnych zasad.~
@77   = ~Nigdy już nie będzie niewolników w Miedzianym Diademie. Nie pozwolę na to.~
@78   = ~Nie dziwię ci się. Nie są zbyt przyjaźnie nastawieni, prawda?~
@79   = ~Nie, panie. Och, nie.~
@80   = ~Illithid, w sercu Athkatli? Na wolności? <CHARNAME>, nie powinniśmy już więcej zapuszczać się w te kanały.~
@81   = ~Spodziewałem się tego. To musiało się tak skończyć, prawda?~
@82   = ~<CHARNAME>, uciekaj! Demilisz... nie mamy z nim szans!~
@83   = ~O, bogowie. Przegraliśmy.~
@84   = ~Co zrobiłeś, że tak cię ukarano?~
@85   = ~Skazano mnie na wieczne tortury! Żadna zbrodnia nie zasługuje na taką karę!~
@86   = ~Nie mogę w to uwierzyć. Te driady straciły już wszystkie szanse na ratunek - a jednak są tutaj, całe i zdrowe. To niesamowite, że 
wciąż potrafią się śmiać.~
@87   = ~Spójrz, kto dowodzi tą drużyną.~
@88   = ~Och. <CHARNAME>, bardzo mi przykro, ale musimy go zabić. Teraz.~
@89   = ~Famous last words...~
@90   = ~Nie widzisz? Uciekaj!~
@91   = ~Rozumiem, że jeśli ktoś spyta, to nigdy się nie widzieliśmy?~
@92   = ~Widzę, że rozumiesz bez słów. Tak, nigdy mnie nie spotkałeś.~
@93   = ~Jeśli twoi byli towarzysze odznaczają się takim temperamentem jak ty, wątpię, czy znajdziemy tutaj coś więcej niż martwe ciała.~
@94   = ~Ha! To by mi do nich pasowało...~
@95   = ~Nadzieja to kruche uczucie, nieprawdaż? Nie ma co się nią łudzić. Co mamy zrobić?~
@96   = ~Wreszcie! Jeśli to znaczy, że koniec z wizytami w tym koszmarnym miejscu, masz moją dozgonną wdzięczność.~
@97   = ~Sam chciałbym wiedzieć. Żaden troll nie potrafi rzucić zaklęcia uroku, każdy to wie. A więc co się stało?~
@98   = ~Nie mam pojęcia. Pamiętam tylko parę wielkich, żółtych oczu, a potem ciemność...~
@99   = ~<CHARNAME>, czy kiedykolwiek NIE przytrafiły ci się jakieś problemy z twoim dobytkiem?~
@100  = ~Muszę przyznać, że słowa tego dżentelmena mają sens.~
@101  = ~Widzę, że twój przyjaciel już zrozumiał, co należy zrobić. A ty?~
@102  = ~Chwała Corellonowi, już po wszystkim. To zastanawiające, że tak łagodny i dobrotliwy bóg jak Lathander zażądał takiej ofiary od 
jednego ze swych wyznawców.~
@103  = ~Talassanie są skorumpowani i źli, mój dobry człowieku. To naturalne, że trzeba było ich ukarać - a ktoś musiał przecież wykonać to 
zadanie.~
@104  = ~Ach, rozumiem: byli źli, więc zasłużyli na śmierć?~
@105  = ~Dokładnie! Ale wystarczy już tego filozofowania.~
@106  = ~To jakieś wynaturzenie. <CHARNAME>, będziesz jeszcze żałować tego sojuszu, wspomnisz moje słowa.~
@107  = ~Och, oczywiście. To smutne, że lata cierpienia potrafią zmiękczyć serce człowieka dużo bardziej niż błagania jego ofiar czy litera 
prawa. (westchnienie) Świat jest pełen paradoksów.~
@108  = ~Och, oczywiście. To smutne, że lata cierpienia potrafią zmiękczyć serce człowieka dużo bardziej niż błagania jego ofiar czy litera 
prawa. (westchnienie) Świat jest pełen paradoksów.~
@109  = ~Och, pewnie. Zawsze są jacyś niewolnicy do uratowania, heroiczne czyny do dokonania i wiele, wiele innych, nowych możliwości, aby 
dać się zamordować.~
@110  = ~Obaj są głupcami, ale jeden z nich nie powinien chodzić po świecie żywych. Wracaj do grobu, potworze! Wystarczy już tu nieumarłych.~
@111  = ~Nie możesz mu pomóc, <CHARNAME>. Narazisz nas tylko na niebezpieczeństwo. Przykro mi.~
@112  = ~Mam nadzieję, że nie będziemy wypełniać żadnego zlecenia dla tego pijaka.~
@113  = ~Na niebiosa, wkrótce ta organizacja rozrośnie się na podobieństwo Zhentarimów. Morderstwa, oszustwa, spiski - to przyniesie im 
wszystkim klęskę.~
@114  = ~Xzar? Myślałem, że nie żyjesz od miesięcy.~
@115  = ~Jak widzisz, jest wręcz przeciwnie. Sam natomiast nie rozumiem, jak takim nieudolnym kreaturom jak wy wciąż udało się pozostać na 
tym świecie.~
@116  = ~Spróbuj tylko, a twoi właśni ludzie rozerwą cię na strzępy. Nie śmiej jej tknąć!~
@117  = ~Ach, ty też chciałbyś się przekonać, co potrafią zdziałać moi mistrzowie tortur? Hmm?~
@118  = ~(jęk) Kolejne morderstwo na zlecenie? Hmm... może tym razem Edwin każe nam zabić Mae'Vara? Nie miałbym nic przeciwko.~
@119  = ~To już koniec naszych zadań? Chwała bogom! Mam ochotę uściskać tę kobietę, tak bardzo się cieszę, że wciąż żyjemy!~
@120  = ~Och.~
@121  = ~A może lepiej nie?~
@122  = ~Mam nadzieję, że szukasz jedynie informacji, i niczego więcej. (westchnienie) Ale coś mi mówi, że się mylę.~
@123  = ~Może... może powinniśmy wyjść na chwilę? <CHARNAME>, jak myślisz? To chyba ich osobista sprawa...~
@124  = ~Istota z czystego mroku i zła - tutaj? Jakim cudem?~
@125  = ~Teraz naprawdę aż się prosisz o bójkę.~
@126  = ~Czemu zawsze wszystko kończy się na liczeniu na łut szczęścia?~
@127  = ~Nie zawsze. Możemy też liczyć na siebie nawzajem. Prawda, matko?~
@128  = ~Nie, niezupełnie. Nie szukamy z tobą zwady, ale skoro idiotyczne zachowanie pewnej osoby znowu sprowokowało bójkę, zrobię, co w 
mojej mocy.~
@129  = ~I oczywiście, żadnej nagrody. Typowe.~
@130  = ~O bogowie, o czym ja mówię? Zacząłem już chyba myśleć tak jak ty: nagrody, pieniądze... Seldarine, co się ze mną dzieje?~
@131  = ~Ach, więc moralność Zakapturzonych jest jeszcze bardziej wątpliwa niż mi się zdawało. A co z Tolgeriasem? Tak po prostu się go 
pozbędziecie?~
@132  = ~To jakiś cud, że ktokolwiek przeżył. Zadanie, które miały wykonać te dzieciaki, było równoznaczne z samobójstwem!~
@133  = ~Naprawdę obchodzi cię ich los? Cóż, skoro tak mówisz...~
@134  = ~Palec? Mogliśmy tu wszyscy zginąć!~
@135  = ~Doprawdy, żałosne. Jak można upaść tak nisko?~
@136  = ~Miałam ciężkie dzieciństwo. Nikt mnie nie rozumie... (hic!) Zupełnie nikt...~
@137  = ~Zwrócenie się o pomoc do lokalnego przedstawiciela prawa to najlepsze wyjście. Jestem pewien, że da się jakoś odwołać twoje 
zaręczyny.~
@138  = ~Nic nie rozumiesz! Oni wszyscy siedzą u niego w kieszeni! Isaea  przekupi i zastraszy każdego... i nigdy się od niego nie uwolnię!~
@139  = ~Pamiętam cię! Morderca dzieci z Wrót Baldura! Jakim cudem uciekłeś Płomiennej Pięści?~
@140  = ~Mam swoje sposoby, głupcy! Na nich, moje dzieci! Niech zabiorą moją tajemnicę do grobu!~
@141  = ~(wzdraga się) Wysoka cena, nawet za długie i bezpieczne życie. Nie zdecydowałbym się na coś takiego.~
@142  = ~To smutny widok - szlachetni, mądrzy i rozważni ludzie, skazani na wieczną tułaczkę w obcych krainach. Chciałbym, abyśmy mogli im 
jakoś pomóc.~
@143  = ~Boi się własnych ludzi?~
@144  = ~Wkrótce sam będziesz miał okazję go poznać, i lepiej, żebyście zrobili na nim dobre wrażenie. Aran nie lubi głupców.~
@145  = ~To nie pierwszy taki przypadek, o jakim słyszałem. Ale czemu to ty musisz cierpieć za "winy" twojego ojca?~
@146  = ~No cóż, powodzenia... jeśli mówisz poważnie. Mimo wszystko jednak mam nadzieję, że nie.~
@147  = ~Zabójca... wcielenie Bhaala... Wiedziałem, że prędzej czy później, to musi się stać. Niech bogowie mają nas w swej opiece. 
<CHARNAME> teraz jesteś zagrożeniem zarówno dla nas, jak i dla siebie.~
@148  = ~Tylko nie ty... tylko nie tor...~
@149  = ~Nie, histeria nic tu nie pomoże. Chodźmy... chodźmy dalej. Później porozmawiamy.~
@150  = ~Co za koszmar... a ja miałem jeszcze jakąś nadzieję, że kiedyś-~
@151  = ~Nie. To już koniec.~
@152  = ~Wariaci mają nam pomagać w bitwie? To będzie jakiś cud, jeżeli przeżyjemy.~
@153  = ~Cofnij się, <CHARNAME>. Jeśli ci szaleńcy będą chcieli cię skrzywdzić, najpierw będą musieli zmierzyć się ze mną.~
@154  = ~Nareszcie! Och, Everesko, nadchodzę! Nasz wróg nie żyje, a ty... ty... odzyskasz teraz swoją duszę?~
@155  = ~Ze wszystkich miejsc wieloświata, musieliśmy trafić akurat tutaj! Jesteśmy jeszcze żywi, czy może nie zauważyłem, jak umarliśmy? 
(jęk) Nieważne. I tak przegraliśmy.~ [O#XAN191]
@156  = ~Nie będziesz się nią bawić, jakby była twoją zabawką!~
@157  = ~A kto mi w tym przeszkodzi? Może ty? Robię to, na co mam ochotę. Może kiedyś z tobą też się zabawię, kto wie...~
@158  = ~Chyba nie jest przy zdrowych zmysłach. Cofnij się, <CHARNAME>-~
@159  = ~To bardzo wyraźna oznaka szaleństwa. Uwierz mi, wiem co mówię.~
@160  = ~Gdzieś go już kiedyś widziałem. Ale gdzie...~
@161  = ~Nieważne; kimkolwiek jest, nie zasługuje, aby być w tym strasznym miejscu. Tak samo jak wszyscy tutaj.~
@162  = ~<CHARNAME>, piękna... zostaw ją na razie. Później coś się z tym zrobi; na razie trzeba znaleźć Irenicusa.~
@163  = ~Jestem pewien, że <CHARNAME> rozumie więcej, niż ci się wydaje.~
@164  = ~Uciekaj! Uciekaj, głupia dziewczyno, na co czekasz?!~ [O#XAN192]
@165  = ~Ha! Inni Złodzieje Cienia też myśleli, że uda im się wymknąć.~ [IRENIC83]
@166  = ~To najgorszy los, jaki mógł go spotkać. Nawet jeśli go zabijemy, nie znajdzie pokoju. Pozostał już mu jedynie mrok.~
@167  = ~Spójrz tylko na niego. To szczur, który szykuje się do ucieczki z tonącego okrętu. Nie ufaj mu, <CHARNAME>.~
@168  = ~Zapewniam cię, to rozwaga, a nie tchórzostwo.~
@169  = ~Dobrze będzie zobaczyć ciebie, dyndającego na szubienicy, zdrajco!~
@170  = ~Twoje oburzenie jest nieuzasadnione, przyjacielu. Wszystko zaraz wam wytłumaczę.~
@171  = ~Podmrok - albo morska podróż. Pod *twoim* przywództwem. Wspaniała propozycja, doprawdy.~
@172  = ~Zapomniałeś pewnie tylko wspomnieć, że okręt jest dobrze strzeżony, a ty potrzebujesz jakiegoś magicznego przedmiotu, aby móc 
wypłynąć. Myślisz że pobiegniemy tam od ręki?~
@173  = ~Liczy się każda godzina, ale jestem skłonny dać wam jeszcze jeden dzień na zastanowienie.~
@174  = ~Teraz to dopiero przegraliśmy.~
@175  = ~Nie patrz tak na mnie. Wiem, że przedtem też tak mówiłem, ale tym razem mam rację.~
@176  = ~Bodhi. Kto inny?~
@177  = ~Wciąż tak samo szalony jak kiedyś. Nic dziwnego. Może jest tu szczęśliwszy, niż gdy widzieliśmy się ostatnio?~
@178  = ~(westchnienie) Nic dziwnego.~
@179  = ~Kolejna bitwa. Mamy za sobą ciężki dzień, <CHARNAME>...~
@180  = ~Och? Quayle? No cóż... nie powiem, zmieniłeś się trochę.~
@181  = ~Nie gadaj tylko słuchaj!~
@182  = ~Ach, intrygi, zdrady, subtelne spiski... Gdybyście mogli spojrzeć na to z perspektywy stuleci, zrozumielibyście bezsens waszych 
śmiesznych gier. Oczywiście, nie możecie tego zrobić; zamiast tego będziecie nadal przelewać swoją krew, dopóki wam jej starczy.~
@183  = ~O nie, nie kończ. Mów co chcesz, ale nie to, co chciałeś właśnie powiedzieć. Niech ktoś inny zabije -~
@184  = ~Spokojnie, spokojnie, nie ma co panikować.~
@185  = ~Czyżby ktoś chciał... zakończyć nieprzerwane pasmo naszych sukcesów?~
@186  = ~Ach, nie, nie mamy żadnego zatargu z twoimi przyjaciółmi, zapewniam cię.~
@187  = ~Niestety, awatar waszego zapomnianego boga chyba podziela samobójcze tendencje, jakimi charakteryzuje się <CHARNAME>.~
@188  = ~Widzisz to, <CHARNAME>? I co? Nadal zamierzasz kontynuować walkę o zdobycie mocy? Nic na tym nie zyskasz; możesz jedynie przegrać.~
@189  = ~Mieszkańcy tego miasta musieli być naprawdę zdesperowani, jeśli uciekają się do tak prymitywnych zabezpieczeń, ukrywając świętą 
relikwię. Przykre.~
@190  = ~Wszystko przemija, wszystko umiera, wszystko zostaje zapomniane. Po co mamy próbować coś zmienić? W obliczu stuleci to nie ma 
żadnego znaczenia.~
@191  = ~W imię moich dzieci i braci będę walczyć aż do końca. Uciekaj, jeśli się boisz. Ja zmierzę się ze złem, które nawiedziło tę 
świątynię.~
@192  = ~Och, jasne. <CHARNAME>, jeśli chcesz, aby ten chuligan zapłacił za swoje obelgi, wystarczy, że szepniesz mi jedno słowo.~
@193  = ~Chcesz kolejnego mordu z zimną krwią? A może znudziło ci się już życie? <CHARNAME>, błagam, nie narażaj się bez potrzeby.~
@194  = ~A więc zamierzają nas zjeść. Mam się zdziwić?~
@195  = ~Nie, dzięki, mamy już wystarczająco dużo skarbów. Prawda, <CHARNAME>?~
@196  = ~(westchnienie) No tak. Oczywiście, że nie mamy.~
@197  = ~To pułapka, jestem tego pewien. Za chwilę wszyscy zginiemy.~
@198  = ~Jesteśmy uczciwi, duzi ludzie! Uratujemy was!~
@199  = ~Uwięzieni przez sahuaginów, ludzi-rekinów... (jęk) Przegraliśmy.~
@200  = ~Jak możesz tak mówić o swoim królu? To znaczy... nie, żebym nie uważał że nie masz racji, ale myślałem, że jesteś zaufaną osobą.~
@201  = ~Nie mam innego wyboru, naziemcu. Posłuchaj, ci mam do powiedzenia.~
@202  = ~Nie mogę na to patrzeć. Pewnie będziemy następni.~
@203  = ~Słyszeliście? Chodzi tylko o władzę. Nasze życie nie ma dla nich najmniejszego znaczenia.~
@204  = ~A życie naszych braci miało znaczenie, kiedy wasze okręty niszczyły nasze domy? Kiedy malenti, przebrani za przyjazne morskie elfy 
wymordowały całe osady sahuaginów bez powodu? Fortuna kołem się toczy, naziemcu. Twoje oskarżenia brzmią śmiesznie.~
@205  = ~Zapłacicie za swoje zbrodnie. Pewnego dnia.~
@206  = ~Co za ulga. Przez jedną straszną chwilę wydawało mi się, że... och, nieważne.~
@207  = ~Ciekawe, co byś zrobiła, gdyby ten dżentelmen przystał na twoją propozycję. Chyba wolę nie wiedzieć.~
@208  = ~Wybacz jeśli cię zmartwię, ale jeśli ty nie możesz przejść przez jakieś drzwi, czemu niby nam ma się to udać?~
@209  = ~Och, na pewno znajdziecie jakiś sposób. Po prostu nie chcę ryzykować sama po raz kolejny.~
@210  = ~Chyba rzeczywiście mamy kłopoty...~
@211  = ~Bezpieczne przejście? (jęk) Już to widzę.~
@212  = ~<CHARNAME>, tylko mi nie mów, że będziemy czołgać się po tych kanałach w poszukiwaniu tej... tej...~
@213  = ~Różdżki, która jest przedmiotem o niezwykłej mocy, panie.~
@214  = ~Właśnie.~
@215  = ~Z Wrót Baldura? Czyżbyśmy mieli natknąć się na kolejnego znajomego z przeszłości? Mam nadzieję, że nie; wystarczy już nam wrogów.~
@216  = ~Och, tak, tak. Chociaż... nie chodziło mi o ilit. Miałem raczej na myśli tę piękną damę, która właśnie stoi obok mnie. (kaszel) Nieważne.~
@217  = ~O, bogowie.~
@218  = ~Nie przypuszczałem, że to się tak skończy.~
@219  = ~Taki los czeka wszystkich magów z wielkich miast, gdy się zestarzeją: zapewnianie taniej rozrywki motłochowi w jakiejś gospodzie. 
(westchnienie) No cóż, przynajmniej dożywają jakiejkolwiek starości.~
@220  = ~(gulp) NIE! ...och, wybacz, <CHARNAME>. Ale to coś jest takie... obrzydliwe.~
@221  = ~Kto tu ma kogo zaskoczyć? Te próby nakłonienia nas do opuszczenia budynku są tak żałosne, że nawet nie śmieszne.~
@222  = ~Jestem pewien, że <CHARNAME> nas nie zawiedzie. To bardzo ważna sprawa i od niej zależy wasza przyszłość w gildii.~
@223  = ~Moglibyśmy pokonać tę bandę, ale na pewno mają potężnych i wpływowych sojuszników gdzieś na górze. Co zrobimy, <CHARNAME>?~
@224  = ~Ciekawy przykład, jak pracuje amnijski system prawny. Ale nie musisz się obawiać. Nie jesteśmy strażnikami.~
@225  = ~Wątpię, żebyśmy jeszcze kiedyś go spotkali. Za to <CHARNAME> ma wielkiego siniaka...~
@226  = ~<CHARNAME>, przecież mówili ci sto razy, żeby nie wchodzić na drugie piętro! To chyba nie było aż tak skomplikowane polecenie, żeby 
go nie zrozumieć?~
@227  = ~To jakiś obłęd! Kto razy został wygnany, nie może nigdy powrócić... zwłaszcza, po dokonaniu tak odrażających czynów! Corellon nigdy 
by-~
@228  = ~Niestety, to prawda. Wystarczy tylko spojrzeć na <CHARNAME>...~
@229  = ~Ale dlaczego puszczono ich po tym wszystkim wolno?~
@230  = ~Nie mamy teraz czasu na wytykanie nam błędów przeszłości. Ważne jest to, że Wygnaniec powrócił, i stanowi zagrożenie dla nas 
wszystkich.~
@231  = ~Przestań się wygłupiać, <CHARNAME>! Nieważne, jakie błędy popełnili... nie czas teraz na kłótnie!~
@232  = ~Nie ma szans. Za pierwszym razem mu się nie udało, ale teraz zbyt długo przygotowywał swoją zemstę. Nikt już go nie zatrzyma.~
@233  = ~Nikt - oprócz was.~
@234  = ~Miasto jest pełne bezbronnych dzieci. Gdybyśmy tylko mogli jakoś im pomóc... Ale wiem, że to niemożliwe.~
@235  = ~To... przerażające. Moi bracia giną, podczas gdy my rozmawiamy... a ja przysięgałem ich chronić!~
@236  = ~A więc nie zawiedź nas tym razem. Moje straże pomogą wam w ratowaniu ludzi, ale pamiętajcie: musicie dostać się do pałacu.~
@237  = ~(wzdraga się) Racja.~
@238  = ~I tak zrobimy. Ale mamy mało czasu; <CHARNAME> słabnie z każdą chwilą.~
@239  = ~Z całego serca życzę wam powodzenia. Niech was Seldarine błogosławi.~
@240  = ~(westchnienie) Oby to pomogło...~
@242  = ~Koboldy... znowu koboldy. (wzdraga się) Pamiętam je aż za dobrze z czasów, gdy więził mnie Mulahey. <CHARNAME>, odejdźmy stąd jak 
najszybciej. Proszę.~
@243  = ~Hmmm... Ciekawe, kto mógł to zrobić?~
@244  = ~Kimkolwiek by nie był, poczuje na sobie gniew Talosa!~
@245  = ~Rozumiem. <CHARNAME>, wciąż masz ochotę na handlowanie informacjami?~
@246  = ~Bezrozumni fanatycy...~
@247  = ~Och, wybacz, <CHARNAME>. To nic takiego, po prostu, mmm... myślałem głośno. Przepraszam.~
@248  = ~Tak, tak, ta rzecz jest doprawdy odrażająca, i tak, wszyscy wiemy, że zaraz skończy się na bitwie. Ale może - to czysto hipotetyczne 
zagadnienie, pamiętaj o tym - może jednak rozstaniemy się w spokoju?~
@249  = ~Nie miałbym nic przeciwko. Jestem naprawdę spokojnym człowiekiem. Ale niestety, to nie ode mnie zależy.~
@250  = ~To znowu ten potwór! Wzywamy straże czy czekamy, aż ściągnie tu swoich przyjaciół i obedrze ze skóry nas wszystkich?~
@251  = ~(westchnienie) Musieliśmy pójść akurat tędy, prawda?~
@252  = ~Powinniśmy się cieszyć, że nie ściągnęli tu jeszcze Sarevoka, Davaeorna i Rieltar, żeby zrobić na nas większe wrażenie. Z jednym 
ogrem jakoś sobie poradzimy... jeśli nikt nie wskrzesi go po raz kolejny.~
@253  = ~Przekonamy się! Firkraag pozwolił mi się zemścić, a ja go nie zawiodę!~
@254  = ~Och, nie był taki, kiedy spotkaliśmy się w zeszłym roku. Chociaż... przez rok wiele może się zmienić.~
@255  = ~Czy nie możemy rozwiązać chociaż jednego problemu bez uciekania się do przemocy?~
@256  = ~Skoro zdradzasz jego, czemu nie miałbyś zdradzić i nas? Jak możemy ci ufać?~
@257  = ~Wasze pieniądze są gwarancją. Ployer nie ma już nic, co mógłby mi zaoferować.~
@258  = ~Cofnij się, <CHARNAME>! Zaraz zaatakuje!~
@259  = ~A więc nie wystarczą im pieniądze, które już zebraliśmy? Bardzo to miło z ich strony.~
@260  = ~To ty, Xan? Pracujesz dla nas? Słyszałem o tobie. Nie masz się czego bać, nikt nawet nie dotknie waszych sakiewek. Swoich nie 
robimy.~
@261  = ~Uważaj, <CHARNAME>. Nawet jeśli nie boisz się o siebie, pomyśl o nas.~
@262  = ~W kółko tylko biegamy od jednej osoby do drugiej... ta dziewczynka prędzej umrze, niż my coś zdziałamy.~
@263  = ~To nie moja wina. On to wymyślił. Trzeba go słuchać, jeśli nie chcecie kłopotów.~
@264  = ~Ludzkie okrucieństwo nie zna granic. Masz szczęście, że cię znaleźliśmy.~
@265  = ~Zwykła kobieta byłaby dla niego lepsza niż wojowniczka. Dobrze, że niektóre kobiety wolą magów... mmm... prawda, <CHARNAME>?~
@266  = ~Jak zawsze wszystko sprowadza się do pieniędzy. (westchnienie) Ci ludzie...~
@267  = ~<CHARNAME>, mamy na głowie ważniejsze sprawy niż zabawy z jakimiś mocno podejrzanymi maszynami. A może uważasz, że Irenicus i Bodhi 
poczekają na ciebie, dopóki się odpowiednio nie przygotujesz?~
@268  = ~Jeśli cenisz sobie swoje słowo, nie rzucaj nim na prawo i lewo. Kto wie, czego mogą od ciebie zażądać.~
@269  = ~Rzeczywiście, bardzo odświeżające. Tak bardzo, że niektórzy wciąż jeszcze krzyczą po nocach.~
@270  = ~Ah... er...~
@271  = ~<CHARNAME>, spójrz na niego. To wariat.~
@272  = ~Licz się ze słowami, prostaku! Nie rozmawiam z tobą.~
@273  = ~Obie te rodziny są siebie warte. Czemu nie wyniesiemy się z tego miasta i nie zostawimy ich swoim małym kłótniom?~
@274  = ~(jęk) Mówiłem ci. To nie mogło skończyć się dobrze.~
@275  = ~Obie te rodziny są siebie warte. Czemu nie wyniesiemy się z tego miasta i nie zostawimy ich swoim małym kłótniom?~
@276  = ~Mam złe przeczucia. Zobaczysz, że zaraz każą nam polować na tę rakshasę.~
@277  = ~Mądry z ciebie człowieczek, jak na śmiertelnika! O tak, Dao ucieszyliby się z jej głowy!~
@278  = ~Ostrzegam cię, czymkolwiek jesteś... nie próbuj składać jej takiej propozycji po raz drugi.~
@279  = ~Ha ha! Biedny, mały człowieczek! Biedny, zazdrosny śmiertelnik!~
@280  = ~Co... co tak wiedźma ci powiedziała? Ty drżysz.~
@281  = ~Nie pozwól jej się przestraszyć. Wiem, że jesteś silna.~
@282  = ~Targowo bez swoich karawan? To jak Athkatla bez pieniędzy... albo Evereska bez swoich bibliotek.~
@283  = ~Już nie, dzięki waszej pomocy. Teraz wszystko wróci do normy.~
@284  = ~Jakie to prawdziwe.~
@285  = ~Jeszcze rok temu uznałbym jego zachowanie za śmieszne. A teraz... teraz sam plótłbym najgłupsze brednie i chwaliłbym się byle czym, 
aby tylko zdobyć twój uśmiech. <CHARNAME>, kobieto, co ty ze mną robisz?~
@286  = ~Ten człowiek podejrzanie mi kogoś przypomina. Anomenie, jesteś pewien, że to nie jakiś twój krewny?~
@287  = ~Co? Ten nieszczęsny człowiek nie ma nic wspólnego z moją rodziną! Uważaj na swoje słowa, Xan, abyś nie obraził mojego nazwiska!~
@288  = ~Żadna rozpacz już tu nie pomoże. Zostawiłeś swoją dziewczynę na pewną śmierć.~
@289  = ~Nie! Nie... błagam, ja wiem, że ona żyj!~
@290  = ~Chwila. Dlaczego go po prostu nie zaaresztować?~
@291  = ~Nie! On zabije nas wszystkich! Musicie go zabić!~
@292  = ~Gdziekolwiek nie pójdziemy, na każdym kroku napotykamy Złodziei Cienia. Dlaczego nas śledzicie?~
@293  = ~Wasze postępy są obserwowane, to prawda. Ale nie życzymy wam źle.~
@294  = ~Znowu walka? Nie dosyć już tego? Miałem nadzieję że nie wplączesz nas w kolejną aferę.~
@295  = ~W tym mieście jest zaiste wiele ciekawych sposobów, by umrzeć. Veldrin, naprawdę interesuje cię jeszcze jeden?~
@296  = ~Nie kwestionuj poleceń swojego dowódcy, mężczyzno. Kto pozwolił ci mówić?~
@297  = ~(jęk) Dlaczego, dlaczego musiałeś o tym wspomnieć? Teraz <CHARNAME> stamtąd nie wyjdzie, chyba że Służki się tym zajmą. Ale wtedy 
będzie już za późno.~
@298  = ~Poza tym... wiesz, że byłbym zazdrosny, kochana. Nic nie poradzę na to, że chcę cię mieć tylko dla siebie... niezależnie od okoliczności..~
@299  = ~<CHARNAME>... Veldrin, powstrzymaj go!~
@300  = ~Z każdą chwilą w tym mieście słyszymy o coraz gorszych koszmarach. Dlaczego mieszkańcy Ust Natha są tak okrutni? Bawi ich 
cierpienie?~
@301  = ~Ach, a więc mamy wybierać między gniewem smoka a zemstą wszechwładnej Matki Przełożonej. <CHARNAME>, dlaczego to nam zawsze 
przytrafiają się takie rzeczy?~
@302  = ~A więc zostaliśmy uwięzieni przez potwory, których ulubioną rozrywką jest zabawa umysłami swoich ofiar. (jęk) Wolałbym się nie 
obudzić.~
@303  = ~Nie... na wszystko co święte, nie! Jeśli go nie powstrzymamy, moi bracia są skazani na śmierć! Dlaczego, dlaczego ten szaleniec aż 
tak nas nienawidzi?~
@304  = ~(jęk) Nie...~
@305  = ~A więc dalsza rozmowa nie ma sensu. Jeśli musimy was zabić, nie zawahamy się.~
@306  = ~Jesteście teraz wolni, ale my musimy tu pozostać. A może zamierzacie nam pomóc?~
@307  = ~Od tej chwili będziemy obserwowani dzień i noc. Postarajmy się nie rozczarować Matek Przełożonych, dobrze?~
@308  = ~To ma być bezpieczne? Wiesz chociaż, o czym mówisz? Zabawa umysłami i podróżami astralnymi to jedna z najbardziej ryzykownych 
rzeczy, którą możemy zrobić w tej sytuacji!~
@309  = ~Lepiej nie odzywaj niepytany. Nie jesteś niczym lepszym niż pierwszy lepszy niewolnik.~
@310  = ~Po co miałbyś to robić? Zamierzasz nas zdradzić, tak samo, jak właśnie zdradzasz kobietę, którą torturowano przez ciebie?~
@311  = ~Faere jest winna gorszych zbrodni, niż jesteś sobie w stanie wyobrazić. Nie wtrącaj się w sprawy, których nie rozumiesz.~
@312  = ~Och, pewnie. Łatwo mówić o swoim niepokoju i współczuciu, kiedy wykonaliśmy już dla was całą brudną robotę. Ciekawe, jak 
zatroszczyłbyś się o nas, gdybyśmy nie wyszli stamtąd żywi!~
@313  = ~Mówiłem już, że sami nie mogliśmy poradzić sobie z takim niebezpieczeństwem. Przykro mi, że musieliście aż tak się narażać, ale 
skoro wszystko już za nami... nie zepsujmy naszej umowy jakimiś pretensjami.~
@314  = ~Jak zwykle, uwolniona ofiara aż się pali, aby wyrazić nam swoją wdzięczność. Typowe.~
@315  = ~Nie rób sobie zbyt dużych nadziei, to w końcu Podmrok. I tak źle skończysz.~
@316  = ~Coś mi mówi, że to nie koniec twoich kłopotów. Zobacz, jak patrzy na ciebie <CHARNAME>. Dla własnego dobra powinieneś zniknąć stąd 
jak najszybciej.~
@317  = ~Nie, oczywiście że nie; "skromny" to nie to słowo. Może miałeś na myśli "pełne życia"? Szczurów, karaluchów... to byłoby znacznie 
bardziej typowe.~
@318  = ~Chcecie być mężczyznami? No cóż, jeśli według was prawdziwy mężczyzna znaczy "tak pijany, że daje się zarżnąć jak świnia pierwszemu 
napotkanemu gibberlingowi", to rzeczywiście - wybraliście idealny sposób. <CHARNAME>, zostaw ich. Niech jeszcze trochę pożyją.~
@319  = ~Cudownie. Ginąć w obronie jakiejś zapomnianej przez wszystkich wioski - czy to nie o tym zawsze marzyłem?~
@320  = ~O nie. Nie mów tylko, że chcesz się do nas przyłączyć. Wszystko, ale nie to...~
@321  = ~Nie mam nic przeciwko tobie, darthiir... na razie. Lepiej zamilknij, jeśli nie chcesz mieć we mnie wroga.~
@322  = ~(jęk) Jeszcze jedna zasadzka? Mam już tego dosyć...~
@323  = ~<CHARNAME>, odsuń się od niego. Szaleństwo może być zaraźliwe.~
@324  = ~Widzisz, <CHARNAME>? Widzisz, jak zabawiają się nasi sojusznicy? Och, dlaczego musieliśmy sprzymierzyć się właśnie z nimi...~
@325  = ~Widzisz, <CHARNAME>? Widzisz, do czego zdolni są nasi przeciwnicy? Lepiej bądźmy ostrożni, jeśli mamy nadal ochotę na nocne spacery 
po mieście...~
@326  = ~Sprawa wygląda gorzej, niż się spodziewałem. Spójrz na te ślady, <CHARNAME>. Podejrzane, prawda?~
@327  = ~Tak, oczywiście. Chodź, <CHARNAME>, na pewno masz lepsze rzeczy do roboty niż marnowanie czasu z pijaczkami. Trochę nam się 
pieszy.~
@328  = ~Jak ŚMIESZ?! Ty... ty... ty śmieciu!~
@329  = ~Miło było panią poznać, madam.~
@330  = ~Nie dotkniesz jej, póki ja żyję.~ [O#XAN193]
@331  = ~Przykro mi, ale nie mam wyboru. Naprawdę, nie mam wyboru...~ [YOSHIM71]
@332  = ~Proś swoich bogów o przebaczenie, ale nie spodziewaj się go ode mnie.~
@333  = ~Cudownie. A więc Złodzieje Cienia wyznaczyli cenę na twoją głowę, a my mamy wyciągnąć cię z kłopotów. Jesteś pewien, że nikt inny 
poza nimi cię nie ściga? Może Zakapturzeni? A może sam Irenicus? Proszę bardzo, podziel się z nami swoimi refleksjami.~
@334  = ~Ee... nie, przyjacielu, nic z tych rzeczy. Zapewniam cię. A poza tym... <CHARNAME> chyba jakoś sobie radzi, prawda?~
@335  = ~Co robisz, głupi dzieciaku? Uważasz że to ona zamordowała twoją siostrę?~
@336  = ~Jest winna śmierci Moiry, tak samo jak cała jej rodzina. Mów co chcesz, ale nikt nie odwiedzie mnie od słusznej zemsty. Prawo jest 
po mojej stronie!~
@337  = ~Hej, wyglądacie na ludzi, którzy wiedzą, co warto kupić. Z tymi wszystkimi zbrojami pewnie często potrzebujecie kowala, prawda? Może 
zerkniecie na moje towary.~
@338  = ~Proponowano mi różne rzeczy, ale to przebija wszystko. Nikt jeszcze nie próbował sprzedać mi mojej własne, ukradzionej szaty.~
@339  = ~Hmm. Chodzi o tę tutaj?~
@340  = ~Tak. To właśnie moja Szata Arcymaga. Wiem, że właściwie nie ma co się kłócić, jeśli mam niedługo zginąć, ale mimo to chciałbym ją 
odzyskać.~
@341  = ~Sir, jeśli... jeśli mógłbyś mnie tylko wysłuchać... wiesz, w jakich ciężkich czasach żyjemy. Musiałem podpisać umowę ze Złodziejami 
Cienia z Athkatli... sprzedaję ich towar, a oni chronią moją rodzinę. Teraz, kiedy przyszły Dao... wszyscy głodują i naprawdę... naprawdę, 
panie, nie mogę oddać ci tej szaty. Muszę oddać im za nią pieniądze, albo przyjdą po mnie i moje dzieci!~
@342  = ~(westchnienie) Ile?~
@343  = ~Pięć tysięcy.~
@344  = ~<CHARNAME>?~
@345  = ~Dobrze, oto pieniądze. Rozumiem twoją sytuację.~
@346  = ~Nie mamy tyle pieniędzy.~
@347  = ~Chodź, Xan. Nie będę marnować własnego złota na twoje zabawki.~
@348  = ~To jakiś idiotyzm! Oddaj w tej chwili Xanowi jego szatę i ciesz się, że potraktowaliśmy cię tak łagodnie!~
@349  = ~A więc możecie wziąć szatę. Dziękuję wam... interesy z takimi klientami to czysta przyjemność.~
@350  = ~Ja też dziękuję, <CHARNAME>. Ciekawe, jak długo będę miał okazję ją nosić.~
@351  = ~Pewnie niedługo. W końcu wkrótce wszyscy zginiemy.~
@352  = ~Szkoda. Wróćcie, kiedy zbierzecie więcej złota. Nie sprzedam tej szaty nikomu innemu.~
@353  = ~Spróbuj tylko wziąć ją siłą, a cała straż Targowa będzie tu w jednej chwili. Nie, moi drodzy. Pięć tysięcy albo nic.~
@354  = ~Dobrze, bierz pieniądze.~
@355  = ~W takim razie nic. Żegnam.~
@356  = ~Nie zostawię tak tego. Lord Logan dowie się o wszystkim!~
@357  = ~Jestem uczciwym kupcem i niczego mi nie udowodnicie. Teraz widzę, że błędem było pomaganie wam. Proszę, wyjdźcie ze sklepu; nie chcę 
więcej kłopotów.~
@358  = ~Przykro mi, ale nie macie przy sobie wystarczającej ilości złota. Wróćcie później.~
@359  = ~Przykro mi, ale mogę oddać ją tylko prawowitemu właścicielowi.~
@360  = ~Chcielibyśmy kupić tę szatę, o której wspominałeś.~
@361  = ~Oczy twe zamkną się na zawsze, lecz twoja historia nie skończy się wraz z blaskiem twego miecza. Ciesz się czasem, który ci 
pozostał.~
@362  = ~(westchnienie) Nie mogłabyś chociaż raz okłamać klienta i przepowiedzieć mi długie, szczęśliwe życie?~
@363  = ~<CHARNAME>, co się dzieje? Chodź, oprzyj się o mnie, zanim upadniesz.~
@364  = ~Dziękuję ci.~
@365  = ~Wcale nie upadnę! Po prostu zakręciło mi się w głowie, to wszystko.~
@366  = ~Przez chwilę czułam się dziwnie... tak, jakbym nie panowała nad swoim umysłem.~
@367  = ~Nie wiem, jak chcesz prowadzić drużynę, będąc sama w takim stanie. Może powinniśmy raczej usiąść i cieszyć się ostatnimi chwilami 
naszego życia, zamiast kontynuować tę bezsensowną walkę?~
@368  = ~Jak chcesz. Ale uważaj na siebie, dobrze?~
@369  = ~To rzeczywiście dziwne. Nigdy się nie dowiemy, co tak naprawdę zrobił ci Irenicus. Mam nadzieję, że nie wszystko jeszcze 
stracone...~
@370  = ~Co się dzieje, melamin?~
@371  = ~Coś... coś jest nie tak... Xan, odsuń się!~
@372  = ~A jak ci się zdaje? Uciekaj, idioto, póki możesz!~
@373  = ~Nic takiego. Po prostu zamieniam się w Zabójcę, ale nie masz się czym przejmować.~
@374  = ~Twoje usta się poruszają, ale nic nie słyszę. Co... NIE! Tylko nie to!~
@375  = ~Wciąż żyję, jeśli cię to jeszcze interesuje. Chociaż... co z tego?~
@376  = ~Wolę szybką śmierć z ręki Irenicusa, niż powolną torturę ciągłego lęku bycia przy tobie.~
@377  = ~A'maelamin... czemu musimy aż tak cierpieć?~
@378  = ~Wciąż idziesz naprzód, w nadziei na odzyskanie czegoś drogiego twemu sercu. Zapewniam cię, że im dłużej to potrwa, tym więcej 
stracisz na końcu.~
@379  = ~Ach, sama już się tym zajęłaś? Mam nadzieję, że nie będziesz miała nic przeciwko, jeśli wezmę jego ciało. Może jakiś ghoul się nim 
nakarmi.~
@380  = ~I... gotowe!~
@381  = ~A kogo ja tu widzę? Elfi braciszek, i do tego z księżycowym ostrzem! Choć tu do mnie, czas odnowić... dawne znajomości.~
@382  = ~Nie uda ci się mnie omamić!~
@383  = ~Czyżby? Obawiam się, że się mylisz. Sam też to czujesz, prawda? Ciemność cię wzywa... nie oprzesz się wołaniu mroku. Chodź, chodź do 
mnie.~
@384  = ~Nie!~
@385  = ~Jeśli mam umrzeć tu i teraz - niech tak się stanie, ale nie dostaniesz mojej duszy!~
@386  = ~Och? Cóż za rozczarowanie, wiązałam z tobą duże nadzieje. Trudno.~ [O#XAN000]
@387  = ~Ja myślę! Wiesz chociaż, co się stało? Xan nie żyje!~
@388  = ~To rzeczywiście wielka strata dla nas wszystkich. Mało już pozostało strażników, a Xan pochodził z jednego z najszlachetniejszych 
rodów Evereski.~
@389  = ~Irenicus zapłaci za swoje zbrodnie. Wyrządził już zbyt wiele zła.~ [ELHAN108]
@390  = ~Xan, mag z Evereski, który przyłączył się do ciebie w nadziei na pokonanie Bodhi i jej gildii. Przygląda się schodom z mieszaniną 
lęku i zrozumienia, ale kiedy odwraca się do ciebie, w jego oczach widać zdecydowanie.~
@391  = ~Xan, byłeś ze mną od samego początku. Teraz czas, abyś odszedł i zaczął żyć własnym życiem.~
@392  = ~W Athkatli nie ma już wampirów. Twoja misja została zakończona - Evereska czeka.~
@393  = ~Xan, wiem, że to będzie niebezpieczna walka, ale potrzebna mi twoja pomoc. Idziesz ze mną?~
@394  = ~Jesteś gotów, aby zginąć u mego boku? Musisz być silny i skupiony, jeśli masz się przydać.~
@395  = ~To prawda, nasza podróż zbliża się do końca. Ale musimy zrobić wszystko, żeby ten, który przyniósł wszystkim tyle cierpienia, nie 
skrzywdzi już nikogo więcej. Zrobię to dla ciebie, dla Evereski, dla siebie samego - nie opuszczę cię, dopóki nie odzyskasz duszy.~
@396  = ~Może poczekać jeszcze chwilę. Chociaż, kto wie, czy ta chwila nie przeciągnie się na całą wieczność. Zrobię to dla ciebie, dla 
Evereski, dla siebie samego - nie opuszczę cię, dopóki nie odzyskasz duszy..~
@397  = ~Bez wahania. Jeśli mogę zrobić cokolwiek, aby zmienić przeznaczenie - zrobię to. Prowadź, <CHARNAME>. Sam się sobie dziwię, że to 
mówię, ale... ale wierzę w ciebie.~
@398  = ~O tak, pójdę za tobą bez wahania. Nie bój się, nie odejdę, póki Irenicus nie będzie martwy.~
@399  = ~Ty! Hej, ty! Zdejmuj płaszcz!~
@400  = ~Słucham? Mówisz do mnie?~
@401  = ~A do kogo by innego? Myślisz, że oszukasz Missy? Zdejmuj płaszcz, ale już!~
@402  = ~Wybacz, ale muszę odmówić. Jeśli już mam dzisiaj zginąć, wolę zrobić to w ubraniu.~
@403  = ~Nie próbuj się wymknąć!~
@404  = ~Żegnam.~
@405  = ~Ty! Ty elfia gnido! Wszyscy jesteście tacy sami! Jak śmiesz chodzić środkiem miasta, tak, jakbyś miał do tego takie samo prawo jak 
my!~
@406  = ~A co proponujesz w zamian? Mam rzucić się z mostu? Prędzej ciebie bym stamtąd zrzucił.~
@407  = ~Widzicie to, ludzie? Widzicie, jak grozi mi śmiercią?! Wszystkie elfy powinno się powybijać, a ich osady wypalić do gołej ziemi! 
Płoń, święty ogniu!~
@408  = ~Żałuję, że nie mam pod ręką żadnej ognistej kuli. A może mam? <CHARNAME>, chodźmy stąd, zanim ten człowiek zrobi sobie krzywdę.~
@409  = ~Witaj, moja mała księżniczko! Interesuje cię chwila na osobności z najbardziej namiętnym gnomem całej Athkatli? Założę się, że nie 
masz pojęcia, do czego jest zdolny mój nos.~
@410  = ~Nie chciałbym być niegrzeczny, ale czy mógłbyś nie wtykać swojego, niewątpliwie do wielu rzeczy zdolnego nosa, w nie swoje sprawy?~
@411  = ~Nikt cię nie pytał o zdanie. Mówiłem do tej ślicznej elfki obok ciebie.~
@412  = ~(westchnienie) O to właśnie chodzi.~
@413  = ~A więc, kotku, co ty na to? Znam tu przytulne miejsce, w którym moglibyśmy-~
@414  = ~Mów do niej tak dalej, a za chwilę nie będziesz miał już swojego wspaniałego nosa. Albo czegoś innego.~
@415  = ~Hmph. Odwal się.~
@416  = ~(westchnienie) Mówię wam, oddałbym wszystko, żeby móc pstryknąć palcami i wyczarować sobie rybę.~
@417  = ~Pewnie. Dziesiątki lat studiów, co najmniej kilkanaście poważnych wypadków po drodze, składniki zaklęć tak obrzydliwe, że pozbawiają 
cię apetytu na lata, ból głowy każdego poranka, mnóstwo wrogów z innych wymiarów, i proszę - jesteś czarodziejem. O ile przeżyjesz.~
@418  = ~Trzeba być wariatem, żeby się w to bawić!~
@419  = ~(westchnienie) Święta prawda.~
@420  = ~Wszystkich złodziei powinno się powywieszać. Byłby wreszcie spokój.~
@421  = ~Skoro tak mówi prawo-~
@422  = ~Prawo? Kogo obchodzi prawo! W tym mieście rządzą złodzieje, nie strażnicy.~
@423  = ~A więc sama sobie odpowiedziałaś, madam. Wątpię, żeby mieli ochotę użyć swoich wpływów, żeby się samemu powywieszać.~
@424  = ~(wzdycha) Nie ma sprawiedliwości na tym świecie.~
@425  = ~Chyba, że po śmierci. Ona jedyna nie wybiera, i jest taka sama dla bogatych i biednych.~
@426  = ~To ma być sprawiedliwość?~
@427  = ~Najlepsza, na jaką nas stać.~
@428  = ~Hej, fajny masz miecz! Założę się, że niczego się z nim nie boisz!~
@429  = ~Ścigają nas tacy wrogowie, że nawet taki miecz niewiele na nich poradzi.~
@430  = ~Hej, kotku! Nie miałbyś ochoty na chwilę zabawy ze mną? Chłopcy mówią, że jestem najlepsza w mieście.~
@431  = ~Kusząca propozycja, ale... może innym razem?~
@432  = ~Jej, ale masz smutną minę. Czemu tak?~
@433  = ~Wkrótce sam to zrozumiesz. Życie nie ma sensu, wszyscy wkrótce umrzemy... jest się czym martwić, nie sądzisz?~
@434  = ~MOJA MAMA MÓWI, ŻE ELFY POWINNY SPADAĆ NA DRZEWO!~
@435  = ~Wspaniały pomysł, nie powiem.~
@436  = ~Był kiedyś elf tak ponury,
Że gorszej nie znajdziesz natury:
Na śmierć swą wciąż czekał
Gdy przyszła - nie zwlekał
I umarł bez zbędnej brawury.~
@437  = ~(westchnienie)~
@438  = ~Ach, sir, to pan był tu niedawno, aby złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa? Niestety, okazało się, że źle wypełnił pan 
jeden z formularzy, a więc jesteśmy zmuszeni-~
@439  = ~Och, zapomnij o tym.~
@440  = ~Ty! Znam cię! To dziecko tutaj jest twoje!!!~
@441  = ~Biedna mała...~
@442  = ~Biedna mała?! To twoja córka!~
@443  = ~Och, oczywiście. Fakt, że należy do innej rasy niż ja, umknął twojej uwadze?~
@444  = ~(westchnienie) Weź tę monetę, dziecko.~
@445  = ~Lanie, podziękuj tacie.~
@446  = ~...kuję~
@447  = ~(jęk)~
@448  = ~Przywitaj się z tatą, kochanie... och, na bogów, to znowu ty?~
@449  = ~(chichocze) Chodź do mnie, przystojniaku.~
@450  = ~Próbowałem kiedyś czarnego lotosu. Jeden raz wystarczył mi na całe życie; szkoda, że nie wszyscy to rozumieją.~
@451  = ~Pozdrawiam cię, kobieto, ku chwale Mrocznej Matki. To tutaj jej najwierniejsze dzieci mogą otrzymać nagrodę za swoją służbę. 
Przyłącz się do nas.~
@452  = ~Veldrin, jeśli mogę zamienić z tobą dwa słowa...~
@453  = ~Masz prawo robić co zechcesz, zwłaszcza teraz, kiedy musimy dobrze odgrywać nasze role, ale... ale wolałbym, żebyś... Proszę, 
pomyśl o mnie - o nas - zanim podejdziesz znów do tego mężczyzny.~
@454  = ~Witam cię w komnatach żądzy, mężczyzno. Uwielbiam poznawać nowych przybyszów... zwłaszcza, jeśli wyglądają tak, jak ty.~
@455  = ~Pochodzisz z Ched Nasad, prawda? Słyszałam, że tamtejsi mężczyźni potrafią zadowolić kobietę na sto sposobów... Chętnie przekonam 
się dzisiaj, czy to prawda.~
@456  = ~Chodź do mnie. Wszystkim nam należy się nagroda za wierną służbę~
@457  = ~Jesteś naprawdę piękna, pani, ale... wybacz, nie mogę.~
@458  = ~Mmmm, jesteś elfem, prawda? Co za delikatne dłonie... dziewczyny muszą cię lubić, co?~
@459  = ~(westchnienie) Zdziwiłabyś się...~
@460  = ~Nie ma lekko w tej części miasta, mówię ci. Cholerne ryby i cholerni marynarze.~
@461  = ~Przykro mi, madam.~
@462  = ~A do tego ci cholerni złodzieje! Powinno być tu więcej takich jak ty!~
@463  = ~Ach, obawiam się, że niewiele możemy zrobić, aby was chronić-~
@464  = ~Chronić? Nie nie, nie o to mi chodzi. Jakby więcej tu takich łaziło, może by złodzieje dali nam spokój i zajęli się wami.~
@465  = ~Złodzieje i podatki, podatki i złodzieje. Ej ty, - masz czym zapłacić swoje podatki?~
@466  = ~Szczerze mówiąc, wątpię, żeby ktokolwiek ich ode mnie wymagał.~
@467  = ~Szczęśliwi z was ludzie, nie ma co. Ja nie śpię nocami, a wy chodzicie i zabawiacie się jakgdyby nigdy nic.~
@468  = ~Naprawdę, nie masz nam czego zazdrościć. Zostaniemy zamordowani na długo przedtem, zanim zapłacisz swoje podatki.~
@469  = ~Yo-ho, bracie! Napijesz się ze mną?~
@470  = ~Topić smutki w kielichu wina? Kusząca propozycja, ale muszę odmówić. Może <CHARNAME> dotrzyma ci towarzystwa.~
@471  = ~To mogłoby być takie interesujące miejsce, gdyby nie ten plebs!~
@472  = ~Sugeruję małą przechadzkę do dzielnicy portowej. Tam z pewnością napotkasz takie interesujące rzeczy, o jakich ci się nie śniło.~
@473  = ~Mój ojciec mógłby wtrącić was wszystkich do więzienia, gdybym go poprosiła!~
@474  = ~Oczywiście, dziecko. To straszne. (westchnienie) Więzienie jest przynajmniej względnie bezpiecznym miejscem.~
@475  = ~Och, kogóż ja widzę. Czy to nie ty byłeś jakiś czas temu w Budynku Rady Sześciu, rozpaczając po stracie jakiejś szaty i kilku 
rozpadyjących się książek? Żałosne. Chociaż może powinniśmy ci podziękować za zapewnienie nam darmowej rozrywki.~
@476  = ~(westchnienie)~
@477  = ~Witaj, mój panie. Jestem Madame Nin, i jestem tu po to, by zapewnić ci niezapomniane chwile w najlepszym towarzystwie. Na co masz 
dzisiaj ochotę?~
@478  = ~Umm... wybacz, pani, ale chyba powinienem już iść. <CHARNAME> mnie woła.~
@479  = ~A może umówimy się na wieczór?~
@480  = ~Raczej nie. Wybacz.~
@481  = ~Mm, nie. Muszę już iść.~
@482  = ~Moją siostrę okradli! Wyczyścili jej cały dom, kiedy spała. ~
@483  = ~I nie tylko ją. Dzięki uprzejmości jakichś nieznanych złodziei straciłem wszystko, oprócz księgi zaklęć i miecza.~
@484  = ~Dziwne, że jego też nie zwinęli.~
@485  = ~Leżał na podłodze, cały zakrwawiony. Czasem bycie strażnikiem księżycowego ostrza ma swoje zalety.~
@486  = ~Ej, wy! Oszukali was tu kiedyś? Założę się, że tak!~
@487  = ~Oszukują mnie za każdym razem. Oszukują, okradają, więżą, zmuszają do walki... Czasami wolałbym chyba od razu iść się powiesić.~
@488  = ~Niesamowity miecz. Mógłbym go chwilę potrzymać?~
@489  = ~To zależy, jak bardzo chcesz umrzeć. Jeśli dotkniesz ostrza, wypali ci skórę.~
@490  = ~Nonsens. Hmm... na pewno gdzieś to ukradłeś. Bandyta.~
@491  = ~<CHARNAME>, możemy już iść? Ten człowiek nadużywa mojej cierpliwości.~
@492  = ~Nigdzie nie pójdziesz, złodzieju. Daj mi ten miecz albo wzywam straże.~
@493  = ~<CHARNAME>, jesteś świadkiem, że go ostrzegałem go. Proszę bardzo, bierz.~
@494  = ~Aaaaaaaaaaaaargh!~
@495  = ~'Aarrgh', dokładnie. A nie mówiłem?~
@496  = ~Och, idźcie sobie! Chociaż... ty, w szatach, chodź no tu. Moja matka ma wielką kolekcję zabytkowych monet, i na jednej z nich był 
ktoś bardzo podobny do ciebie. Zastanawiam się-~
@497  = ~Czy pochodzę z królewskiego rodu, tak? Przyjrzyj się mi dokładnie. Wyglądam na takiego?~
@498  = ~Hmmm... nie. Nie, w żadnym wypadku.~
@499  = ~Całe szczęście, że minęło już trochę czasu; dwieście lat temu zatrzymywano mnie na każdej ulicy. Starszy brat mojej babki miał 
rzeczywiście charakterystyczną twarz.~
@500  = ~To znaczy że... że ty...~
@501  = ~Och, idź już sobie. (westchnienie)~
@502  = ~Kiedyś Piraci bali się Czarowięzów, a w mieście żyło się spokojnie. Uwierzycie w to?~
@503  = ~Chciałbym, abyśmy mogli wam pomóc, ale nie jesteśmy w stanie. Musicie czekać, aż los się odmieni. Kiedyś musi.~
@504  = ~Och, czasami wydaje mi się, że bogowie nas nienawidzą. Cały Faerun jest skazany na zagładę!~
@505  = ~Mhm. To tylko kwestia czasu...~
@506  = ~Modliłem się do Lathander o bogactwo, a teraz spójrzcie na mnie! Gorzej niż żebrak!~
@507  = ~(westchnienie) Cóż za rozczarowanie.~
@508  = ~Rozczarowanie? Sam jesteś rozczarowanie! Całe moje życie leży w gruzach!~
@509  = ~Wiesz, zawsze mogło być gorzej.~
@510  = ~Gorzej? JAK niby może być JESZCZE gorzej?~
@511  = ~W każdym razie dożyjesz jutra... a może i kolejnego tygodnia. My zginiemy dzisiaj.~
@512  = ~Skąd wiesz?~
@513  = ~Popatrz na mnie. Czy wyglądam na kogoś, kto przeżyje jeszcze więcej niż jeden dzień?~
@514  = ~Ee.. Nie mam pojęcia...~
@515  = ~(westchnienie) Uwierz mi, jeden dzień, nie więcej. A może i parę godzin.~
@516  = ~Powiedz no, nie jesteś przypadkiem kapłanem Kelemvora, co? Wyglądasz na jeszcze bardziej mrocznego i ponurego niż oni.~
@517  = ~Nie, nie służę Panu Śmierci. Chociaż równie dobrze mógłbym; to i tak nie ma sensu.~
@518  = ~O rany, jaki z ciebie przystojny chłopczyk! Co za pech, że mój mąż akurat jest w domu.~
@519  = ~Faktycznie, nieszczęśliwy zbieg okoliczności.~
@520  = ~Och, co z ciebie za biedna chudzina! Musisz jeść więcej, kochaneczku, albo długo nie pociągniesz. Urodziłam piątkę dzieci, wiem co 
mówię.~
@521  = ~Ee... tak, dziękuję bardzo, ale chyba...chyba sobie poradzę.~
@522  = ~Wszyscyście takie same leniwe, parszywe próżniaki! Haruję jak wół od lat i nic z tego nie mam, a wy włóczycie się bogowie wiedzą 
gdzie, i tylko tarzacie się w cholernym złocie.~
@523  = ~Oczywiście. W złocie. Tak samo jak w brudzie, błocie, kurzu, ściekach, krwi i wielu innych sympatycznych substancjach. Zapewniam 
cię, że nie masz nam czego zazdrościć.~
@524  = ~Akurat! Moja żona choruje od miesiąca, nasz syn umarł zeszłej wiosny, a komornik zabrał nam już wszystko. A idźcie w cholerę, 
parszywce!~
@525  = ~Hej, ty! Jesteś druidem?~
@526  = ~Nie, madam, chociaż chciałbym. Jeden druid ma większe szanse na przetrwanie niż cała nasza drużyna razem wzięta...~
@527  = ~Tak się cieszę, że te geniusze już sobie poszły! Hej... skąd taka ponura mina? Przecież wszystko skończyło się dobrze!~
@528  = ~Tak, ale zostaliśmy niemal zamordowani przez szaloną rakshashę, szalonych druidów, a niedługo tak czy inaczej zabije nas pewien 
szalony mag. Życie jest beznadziejne.~
@529  = ~Jesteś elfem! Widziałam kiedyś elfy w lesie! Były naprawdę miłe. Ty też wyglądasz na miłego, ale czemu ciągle tak wzdychasz i masz 
smutną minę?~
@530  = ~A czy to ważne, dziecko? Idź bawić się z przyjaciółmi, póki jeszcze możesz.~
@531  = ~Aż się prosicie o kłopoty, przychodząc tu z tym druidem. Uprzejmie proszę o opuszczenie tego miejsca, zanim dojdzie do jakiejś 
awantury.~
@532  = ~<CHARNAME>, mogę? Jest pewne zaklęcie...~
@533  = ~Nie dam się nabrać na żadne druidzkie sztuczki!~
@534  = ~Nie ma z nami druida, którego szukasz.~
@535  = ~Co? Co ty bredzisz? I przestań machać mi rękami przed nosem!~
@536  = ~(kaszel) Dawno tego nie próbowałem. Jeszcze raz.~
@537  = ~Nie ma tu żadnego druida.~
@538  = ~Nie ma tu żadnego druida... Hej, moment, a ten-~
@539  = ~Nie ma tu żadnego druida...~
@540  = ~Przenocujesz nas.~
@541  = ~Przenocuję was...~
@542  = ~W porządku.~
@543  = ~Och? Jak mogę wam pomóc?~
@544  = ~Pogoda jest beznadziejna, wszystko mnie boli, i naprawdę nie mam ochoty na rozmowy z nieznajomymi. Odejdź.~
@545  = ~Niesamowite. W jednym zdaniu udało ci się podsumować całe moje życie.~
@546  = ~Nie patrz tak na mnie. To moja praca. U nas, w Targowie, każde zajęcie jest traktowane z szacunkiem... to prawo Waukeen: uczciwa 
zapłata za uczciwą pracę. Jestem kobietą niezależną.~
@547  = ~Niezależną? A powiedz mi, ile masz lat?~
@548  = ~Dwadzieścia.~
@549  = ~A wyglądasz na dwa razy starszą. Takiej właśnie niezależności pragniesz?~
@550  = ~Hej, to nie było miłe. W takim razie nie dostaniesz zniżki.~
@551  = ~Wyglądasz na maga, i to całkiem niezłego. Powinieneś przyłączyć się do nas, zamiast marnować swój talent w służbie Despany.~
@552  = ~Wykonujemy ważną misję ku chwale samej Lolth. Uważasz, że powinienem przekładać własny interes nad wolę Pajęczej Królowej?~
@553  = ~Wybacz, nie miałem nic złego na myśli. Nie wspominaj o tym nikomu.~
@554  = ~Ty jesteś jednym z towarzyszy Veldrin? Fascynujące. Może... dotrzymasz mi kiedyś towarzystwa?~
@555  = ~Ach... Hmm. Co tylko rozkażesz, pani.~
@556  = ~(szloch) Umar przyszła i zabije nas wszystkich!~
@557  = ~Ach, to wy nas uratowaliście, tak? Stokrotne dzięki! Proszę, poczęstujcie się ciasteczkami... upiekłam je dziś rano, zupełnie jakbym 
wiedziała, że przyjdziecie!~
@558  = ~Nie wiem jak ty, <CHARNAME>, ale ja chyba się skuszę.~
@559  = ~Proszę bardzo! Och, biedaczek... to znaczy, wybacz, panie, ale widać, że od dawna nic nie jadłeś. Proszę, weź wszystkie.~
@560  = ~Przyszliście żeby nam pomóc, co? Nie wyglądacie na zbyt doświadczonych, zwłaszcza ty, elfiku. Lepiej zostańcie w domu, a prawdziwi 
mężczyźni zajmą się wszystkim.~
@561  = ~(westchnienie) Wierz mi, chętnie tak bym postąpił. A ty, oczywiście, jesteś tym prawdziwym mężczyzną?~
@562  = ~Spytaj Johanny!~
@563  = ~A więc czemu nie polujesz teraz na Umar?~
@564  = ~Hmm... wybacz, ale... ee... mam ważne sprawy... gdzie ja położyłem tamte papiery?~
@565  = ~Wróciliście? No cóż... może i źle, że tak wam przedtem nagadałem.~
@566  = ~Och, dziękuję bardzo. (westchnienie)~
@567  = ~Wow, prawdziwy czarodziej! Powiedz, nie boisz się Kapturków?~
@568  = ~(westchnienie) Jesteś chłopcem czy dziewczynką? Sam nie widzę pod tą warstwą brudu. "Kapturki", dobre sobie... módl się, aby nigdy 
nie spotkać Zakapturzonych.~
@569  = ~Mój brat ich widział! Na Promenadzie, wiesz? Rzucali zaklęcia... i był tam taki wielki facet w masce-~
@570  = ~Dość tego, mały... mała... hmm. Weź tę monetę i idź się bawić gdzie indziej.~
@571  = ~Hej ty! Koleś ze świecącym mieczem!~
@572  = ~(jęk) Dlaczego ja? Dlaczego zawsze ja?~
@573  = ~Tak, ty! Widzisz tę kulę sfer? Możesz ją mieć na własność za jedyne 500 sztuk złota! Co ty na to?~
@574  = ~Nie boisz się, że jej prawdziwy właściciel wróci, aby zemścić się za to, że handlujesz jego dziełem, prawda? Niemal już mogę go 
zobaczyć, jak nadchodzi... te drzwi za tobą uchylą się, skrzypiąc, a w powietrzu rozlegnie się żałobna muzyka... Ale ty, ty już jej nie 
usłyszysz.~
@575  = ~Ee... ale ten mag nie żyje, prawda?~
@576  = ~Biedny człowieku, nie wiesz, jak to jest? Oni wracają. Zawsze.~
@577  = ~Chyba... chyba muszę zadbać o interesy w... hmm, w innych dzielnicach. Mmm.. do zobaczenia, sir.~
@578  = ~Spróbuj mnie tylko dotknąć, a wydrapię ci oczy, prostaku!~
@579  = ~Taki los czeka nas wszystkich. Strażników księżycowego ostrza, Wysokich Magów, Obrońców Elvendom... To nie ma sensu. (westchnienie 
Życie jest beznadziejne.~ [O#XAN000]
@580  = ~Czemu tak na mnie patrzysz? Tak, już skończyłem, możemy iść dalej. Postaraj się nie nadepnąć na ciało, kiedy będziesz brać miecz.~
@581  = ~Och.~ [O#XAN040]
@582  = ~Nigdy... nigdy nie zostawiasz spraw niedokończonych, prawda?~
@583  = ~Demilisz... zabiliśmy demilisza... Bogowie, chyba muszę usiąść na chwilę.~
@584  = ~<CHARNAME>. <CHARNAME>...~ [O#XAN000]
@585  = ~<CHARNAME>... byliśmy o krok od śmierci - a teraz wciąż żyję, i mogę wypowiedzieć twoje imię.~
@586  = ~Pewnie i tak to wiesz, ale.. ale chciałem ci powiedzieć, że...~
@587  = ~(Z nieśmiałym uśmiechem całuje cię w policzek)~
@588  = ~...kto wie, ale....~
@589  = ~...może całe życie jeszcze przed nami?~
@590  = ~(Xan podbiega do ciebie i bierze twoją twarz w dłonie, szepcząc cicho między pocałunkami.)~ [O#XAN000]
@591  = ~Głupia... lekkomyślna... nierozsądna... NIGDY więcej mi tego nie rób...~
@592  = ~Nigdy, rozumiesz? Jeśli jeszcze kiedykolwiek natrafimy na Czerwonego Smoka, wyniosę cię z jego legowiska siłą, jeśli będę musiał.~
@593  = ~Błagam cię, bądź ostrożna. Nie mogę cię stracić.~
@594  = ~(Xan podbiega do ciebie, przytulając cię gwałtownie. Jego twarz jest bardzo blada.)~ [O#XAN000]
@595  = ~(Zanim masz szansę jakoś zareagować, wypuszcza cię z objęć z cichym westchnieniem.) Żyjesz. A więc wszystko jest dobrze.~
@596  = ~<CHARNAME>... Tak mi przykro...~ [O#XAN000]
@597  = ~Bodhi zapłaci za to, co mu zrobiła! Chodź, dorwiemy ją, póki nie ucieknie zbyt daleko. To musi się skończyć!~
@598  = ~Na litość wszystkich bogów, tylko nie to!~ [O#XAN000]
@599  = ~Jęk i płacz nic tu nie pomogą. Chodź, <CHARNAME>. Pomścijmy wszystkich naszych poległych.~
@600  = ~To już koniec. Spodziewałem się tego... ale... za wcześnie, za szybko...~ [O#XAN001]
@601  = ~Wszystko będzie dobrze. Wyciągniemy cię z tego.~
@602  = ~Xan... ty...ty chyba nie zamierzasz teraz umrzeć, prawda?~
@603  = ~Zabiję Bodhi! Wyrwę jej serce i... i...!~
@604  = ~Co się dzieje? Dlaczego? Ja nie rozumiem!~
@605  = ~Nie, Estel'amin. Nic już nie można zrobić. Jeszcze tylko chwila, i będzie po wszystkim. Proszę... nie zostawiaj mnie teraz. To musi 
być takie straszne... odejść... i nigdy już nie wrócić...~
@606  = ~Cii... weź mnie za rękę.~
@607  = ~Ale co się dzieje, kochany? Co to wszystko znaczy?~
@608  = ~Ale co się dzieje, kochany? Co to wszystko znaczy?~
@609  = ~Obawiam się, że niestety... Och, wiem, że to takie samolubne, jak zawsze, ale... ale lepsza śmierć, niż wieczność w mroku. Wybacz, 
Estel'amin. Moje ostrze wybrało za mnie.~
@610  = ~Nie masz za co przepraszać. Dokonałeś słusznego wyboru.~
@611  = ~To nie ma znaczenia. Kapłani na pewno będą umieli cię wskrzesić.~
@612  = ~A więc... a więc to twój miecz cię zabił?~
@613  = ~Och, Estel'amin... a więc odchodzisz już teraz? Wiem, że jestem tchórzem, ale... ale nie chcę umierać w samotności. Proszę, zostań 
przy mnie. Boję się.~
@614  = ~Ciii... jestem tutaj. Weź mnie za rękę.~
@615  = ~Ale co się dzieje, kochany? Co to wszystko znaczy?~
@616  = ~Ale co się dzieje, kochany? Co to wszystko znaczy?~
@617  = ~Księżycowe ostrze zgasło, ratując mnie. Zabijając... ale Arvandor jest lepszym miejscem niż wieczne piekło, w którym chciała zamknąć 
mnie Bodhi. Mogę już dostrzec w oddali kształty drzew... Och, <CHARNAME>, jak tu pięknie. Nie mogę uwierzyć, że nigdy tu nie trafisz... że 
nigdy już się nie spotkamy.~
@618  = ~Bodhi zostawiła mnie w twoich rękach, wiedząc, że nie przydam jej się już na nic. Ale uważaj na nią. Bądź czujna, <CHARNAME>... nie 
pozwól, by moja śmierć cię osłabiła.~
@619  = ~Bardzo zabawne. Mam nadzieję, że... że będziesz szczęśliwy w Arvandorze, nawet beze mnie.~
@620  = ~Przysięgam, Xan, nasza historia tak się nie skończy. Znajdę jakiś sposób, aby pozbyć się mojej boskości - i znów się spotkamy.~
@621  = ~Uratowałabym cię. Zrobiłabym dla ciebie wszystko, znalazłabym jakiś sposób. A ty mnie zostawiasz.~
@622  = ~Dlaczego musiałeś w ogóle dotykać tego przeklętego miecza?!~
@623  = ~Weź mnie ze sobą. Weź mnie ze sobą, do Arvandoru...~
@624  = ~A więc żegnaj.~
@625  = ~To niemożliwe. Zabija mnie wola samego Seldarine.~
@626  = ~Dziękuję ci, mellonamin. Jesteś dla mnie wszystkim... a ja cię opuszczam. "Wieczność" to okrutne słowo, prawda? Nam zostały już 
tylko minuty.~
@627  = ~Nie będę... ale to nieważne. Idź już.~
@628  = ~Nigdy się nie poddajesz, prawda? Nie, nie uda ci się... ale na przekór wszystkiemu, będę w to wierzył.~
@629  = ~I tak nie uniknęlibyśmy najgorszego. Żyliśmy na krawędzi... i powinniśmy byli przewidzieć, że któregoś dnia musimy spaść.~
@630  = ~Myślisz, że tak łatwo porzucić swój obowiązek? Kochana...~
@631  = ~Nie mogę. Och, jak bardzo chciałbym...~
@632  = ~Kocham cię.~
@633  = ~(Czujesz na sobie spojrzenie ciemnych oczu Xana.)~ [O#XAN000]
@634  = ~(Podchodzi do ciebie po cichu i delikatnie dotyka ustami twojego karku i uszu. Kilka pocałunków później jesteście już spleceni w 
ciasnym uścisku, twarzą w twarz. Sądząc po jego półprzymkniętych oczach i pełnym satysfakcji spojrzeniu, nie zamierza cię tak prędko 
wypuścić.)~
@635  = ~(Przygląda ci się intensywnie, żeby nie powiedzieć - natarczywie, opuszczając wzrok coraz niżej, dopóki nie czujesz się prawie 
naga.)~
@636  = ~(Zauważając twoje spojrzenie, potrząsa przecząco głową.)~
@637  = ~Nie, <CHARNAME>. Po prostu myślałem o tym, jak bardzo przypominasz mi pewien posąg Hanali. Mieliśmy taką rzeźbę w naszym ogrodzie, 
i... (kaszel) Och, nieważne.~
@638  = ~(Xan ziewa, starając się wyglądać nonszalancko... po czym bierze cię za rękę i zanim jesteś w stanie zorientować się co się dzieje, 
wasz usta się spotykają.)~
@639  = ~(Pocałunek jest delikatny, ale zdaje się trwać bez końca. Xan nie wygląda już na śpiącego.)~
@640  = ~(Xan staje za tobą i obejmuje cię w pasie, zanurzając twarz w twoich włosach. Ciepło jego skóry jest obezwładniające, i gdy bierze 
twoją dłoń, kładąc ją na swojej piersi, zaczynasz czuć, jak gorąco ogarnia i ciebie.)~
@641  = ~(Kiedy podnosi twoją dłoń aby ją pocałować, czujesz, że jego palce są ciepłe i suche, tak samo jak jego zgorączkowane usta.)~
@642  = ~(Xan idzie przy tobie, trzymając w dłoniach małą paczkę orzechów, automatycznie rozłupując jeden po drugim i podając ci je bez 
zastanowienia.)~
@643  = ~(Gdy torba jest pusta, odwraca się do ciebie z bladym, smutnym uśmiechem.)~
@644  = ~<CHARNAME>... jesteś najcudowniejszą wiewiórką na świecie.~
@645  = ~(Xan Posyła ci ciepły uśmiech i bierze cię za rękę.)~
@646  = ~(Wkłada ci za ucho mały kwiatek; nie widzisz go, ale zapach jest tak obezwładniający, że czujesz się, jakbyś miała kichnąć... i 
robisz to, potrząsając energicznie głową, wskutek czego kwiat spada i zatrzymuje się dokładnie w twoim dekolcie.)~
@647  = ~(Xan patrzy na ciebie z wpółotwartymi ustami.)~
@648  = ~O tak... tak jest o wiele lepiej, masz rację.~
@649  = ~(Nie podchodzi bliżej, lecz idzie wciąż obok ciebie, dostosowując swój oddech i kroki do twoich.)~
@650  = ~(Xan wyjmuje z kieszeni małą, jedwabną wstążkę, i zaplata ją wokół twoich palców, pocierając energicznie, dopóki nie zaczynają 
przeskakiwać po niej drobne, elektryczne iskierki.)~
@651  = ~(Wtedy bierze wstążkę i przykłada ją do twoich włosów, które natychmiast stają na głowie, mocno naelektryzowane. Czujesz, jak jego 
dłonie układają je, wygładzają, formują, głaszczą... a gdy Xan z dumną miną podaje ci małe lusterko, obserwujesz z zapartym tchem mały cud, 
którym stała się twoja nowa fryzura? Przez kilka chwil oboje stoicie nieruchomo, patrząc sobie w oczy.)~
@652  = ~Ciekawe, co się z nami stanie... Prawda?~
@653  = ~(Xan wzdycha i obejmuje twoje ramiona.)~
@654  = ~(Czujesz jakiś ciepły, uspokajający impuls, przebiegający przez twoje ciało. To z początku przyjemne wrażenie zmienia się jednak po 
chwili w dziwne uczucie przytłaczającej wręcz senności.)~
@655  = ~(Xan pośpiesznie odsuwa się od ciebie; w jego oczach widać poczucie winy.)~
@656  = ~Nie przypuszczałem, że... Przepraszam. Ale teraz potrzebujesz czegoś... co cię obudzi, prawda?~
@657  = ~(Długi pocałunek budzi cię bez dwóch zdań.)~
@658  = ~(Xan przyciska usta do twojej skroni i zamyka oczy, odurzony zapachem twoich włosów.)~
@659  = ~(Xan staje za tobą i delikatnie przechyla cię do tyłu, aż twoja głowa spoczywa na jego ramieniu. Obejmując cię ciasno, szepcze ci 
coś do ucha, ale nie jesteś w stanie rozróżnić poszczególnych słów - jego bliskość działa na ciebie odurzająco.)~
@660  = ~(Zauważając twoje rozkojarzone spojrzenie przerywa, i delikatnie cię całuje. To chyba jedyny sposób, na zdobycie twojej całkowitej 
uwagi...)~
@661  = ~(Dzień jest dość ciepły, a mimo to czujesz w swoim sercu chłód. Coś zdaje się budzić w twojej duszy, burząc twoją krew i 
przeszywając ciało niewyobrażalnym bólem.)~
@662  = ~<CHARNAME>!~
@663  = ~(Xan pada przed tobą na kolana i bierze cię w ramiona.)~
@664  = ~Nie jesteś ranna, prawda? Nie, to coś innego... Och, bogowie, dlaczego nawet przed tym nie potrafię cię chronić?~
@665  = ~(Xan zarzuca ci swój płaszcz na ramiona.)~
@666  = ~Ty znowu drżysz, mellonamin. Może tylko mi się zdaje... ale wolę opiekować się tobą za bardzo, niż za mało.~
@667  = ~(Xan przygląda ci się z tak rozmarzoną miną, że trudno nie zgadnąć, o czym myśli. Gdy wasze oczy się spotykają, nie wygląda na 
zawstydzonego przyłapaniem.)~
@668  = ~(Xan kładzie na twojej dłoni kamień łotrzyków.)~
@669  = ~Kochana, chciałbym ci coś pokazać...~
@670  = ~(Wpatrujesz się w klejnot, i nagle wokół ciebie zaczyna materializować się jakiś pokój. Okrągła komnata, ozdobiona rzeźbami z 
białego marmuru wydaje ci się dziwnie znajoma. Ściany pokryte są freskami, a jeden z nich przedstawia mężczyznę tak podobnego do Xana, że 
trudno ci w to uwierzyć.)~
@671  = ~(Podchodzisz do okna. Ponad kolorową mozaiką tysięcy ogrodów wzbija się w niebo kryształowa iglica, a pod marmurowym łukiem mostu 
posąg kobiety z kości słoniowej wyciąga ręce do wschodzącego właśnie słońca.)~
@672  = ~(Czujesz się jak we śnie, ale wszystko wydaje się prawdziwe: chłód marmurowej podłogi pod twymi stopami, dźwięk szemrzącego potoku w 
ogrodzie nieopodal, zapach kwiatów, żywe kolory otoczenia... Jednak po paru minutach wizja rozpływa się w obłoku tęczowego pyłu, i wracasz do 
rzeczywistości.)~
@673  = ~(Xan otwiera delikatnie twoją zaciśniętą dłoń i widzisz, że leżący na niej wcześniej klejnot zniknął.)~
@674  = ~Evereska jest wiele mil stąd. Nie mogę cię tam zabrać: nie mamy czasu na długą podróż, a zwykły portal nie dałby rady nas przenieść. 
Ale wiesz już teraz, czego się spodziewać.~
@675  = ~(Xan wygląda dość melancholijnie. Nachodzi cię ponure przeczucie że wiesz, co zamierza powiedzieć.)~
@676  = ~Na razie jakoś dajemy sobie radę, ale na końcu i tak przegramy. Po co w ogóle się starać?~
@677  = ~(Xan posyła ci długie, pełne wyrzutu spojrzenie.)~
@678  = ~<CHARNAME>, mówiłem ci już tyle razy: jesteś zbyt lekkomyślna i w ogóle na siebie nie uważasz. Któregoś dnia-~
@679  = ~Po co ja w ogóle to powtarzam? Ty i tak nigdy nie słuchasz.~
@680  = ~(Twój płaszcz i reszta ubrania ociekają wodą po niedawnej ulewie, tak samo, jak szata Xana. Przez jakiś czas idziecie obok siebie, 
kichając niemal równocześnie co parę minut.)~
@681  = ~Przeziębisz się na śmierć, jeśli czegoś z tym nie zrobimy. Poczekaj chwilę...~
@682  = ~(Z końcówek jego palców tryskają płomienie, które momentalnie wysuszają i rozgrzewają twoje ubrania.)~
@683  = ~(Kiedy Xan przymierza się do powtórzenia sztuczki na swojej szacie, ogień migocze słabo i gaśnie. Xan wzdycha i wywraca oczami.)~
@684  = ~Jak zwykle mam pecha. Ale... skoro ty czujesz się już lepiej, wszystko jest w porządku. Idziemy?~
@685  = ~Wiesz co, <CHARNAME>? Coraz częściej i częściej marzę o tym, aby pocałować pewną kobietę, której twarz widzę dosłownie wszędzie. 
Może przypadkiem wiesz, kim właściwie może być tak piękna pani? Jeżeli tak, to-~
@686  = ~(Xan nie jest w stanie dalej mówić; zamiast tego bierze cię w ramiona i długo całuje.)~
@687  = ~Powiedz mi... czy ona też o kimś marzy?~
@688  = ~(Xan podchodzi do ciebie i wkłada ci w usta świeżą truskawkę.)~
@689  = ~(westchnienie) Znając moje szczęście, na pewno okaże się zaraz, że ich nie lubisz...~
@690  = ~(Xan obejmuje cię czule ramieniem, i przez chwilę idziecie tak, spleceni w pokrzepiającym uścisku.)~
@691  = ~Dziękuję. Dobrze jest czasem poczuć, że jesteś blisko. Czasem, a raczej często... właściwie to zawsze. Ale i tak wiesz o tym aż za 
dobrze, prawda?~
@692  = ~(Xan wkłada ci do torby małą buteleczkę.)~
@693  = ~Proszę. Może poczujesz się chociaż trochę lepiej. Wiem, że zasługujesz na coś więcej, ale...~
@694  = ~Pamiętasz, jak to było kiedyś we Wrotach Baldura? Albo nawet wcześniej, kiedy dopiero się poznaliśmy? Żadnego Irenicusa, żadnego 
Bhaala, żadnych wampirów ani złodziei - tylko ja i ty.~
@695  = ~(puszcza do ciebie oko) Och, no i jeszcze zastępy twoich adoratorów, rzecz jasna.~
@696  = ~Jak się czujesz?~
@697  = ~(Xan zauważa twoje odniesione w niedawnej bitwie rany i zaciska zęby.)~
@698  = ~Wypij to. Już!~
@699  = ~<CHARNAME>, jeśli i tak mamy niedługo umrzeć...~
@700  = ~...w takim razie wykorzystajmy ten czas, który nam został, najlepiej jak potrafimy.~
@701  = ~(Całuje cię w policzek - długi, delikatny, czuły pocałunek kochanka.)~
@702  = ~Zaczniemy od razu?~
@703  = ~Jesteś taka blada... chyba za mało odpoczywasz. Wcześnie dziś wstałaś.~
@704  = ~Lubię patrzeć, jak śpisz. Twoje delikatnie przymknięte oczy, spokojny oddech... jesteś wtedy taka bezbronna.~
@705  = ~I pomyśleć, że pewnego dnia umrzesz, a twoje ciało spocznie pod ziemią... Nie, nie pozwolę na to. Będę cię chronił, póki mogę.~
@706  = ~(kaszel) Jakby nie dość było mojego zwykłego pecha, chyba jeszcze się przeziębiłem. Nie chcę, żebyś się... (kichnięcie). Wiem, że 
będę tego żałował - już żałuję - ale przez jakiś czas chyba musisz trzymać się ode mnie z daleka.~
@707  = ~(Xan delikatnie głaszcze twoją twarz, po czym całuje powieki i czubek nosa. Następnie uśmiecha się niewinnie i wzdycha, jakby mówiąc 
"teraz mogę już nawet umrzeć".)~
@708  = ~(Xan wyjmuje jakiś przedmiot z kieszeni swojej szaty. Pomimo, że tajemnicza rzecz jest sfatygowana i pokruszona, rozpoznajesz ją od 
razu: to zwykła świeczka, jakich pełno w gospodach, karczmach i... w Candlekeep.)~
@709  = ~(Zauważając twoje pytające spojrzenie, przekrzywia głowę i uśmiecha się szeroko.)~
@710  = ~Tak, <CHARNAME>. To właśnie ta.~
@711  = ~(Xan wzdycha i przyciąga cię bliżej do siebie; tak blisko, że czujesz bicie jego serca.)~
@712  = ~Moja jedyna, najdroższa <CHARNAME>... byliśmy i jesteśmy jednym  - jak w ogóle mogłem cię zostawić?~
@713  = ~(Xan obejmuje cię w pasie i zaczyna głaskać cię po plecach, z początku delikatnie, później coraz mocniej. Ten pozornie niewinny 
masaż kończy się tak, jak mogłaś się tego spodziewać: jego ręce zaplątane w twoich włosach, a usta złączone z twoimi.)~
@714  = ~(Xan bierze twoją dłoń i zaczyna rysować na palcem jakieś zawiłe wzory. Łaskotanie, które z początku czujesz tylko w tej jednej 
ręce, po chwili przenosi się w tajemniczy sposób na całe ciało.)~
@715  = ~(Patrzysz na niego zdziwiona, a on w odpowiedzi uśmiecha się enigmatycznie.)~
@716  = ~Mam swoje specjalne sztuczki, skarbie.~
@717  = ~(westchnienie) I chyba zabiorę je ze sobą do grobu.~
@718  = ~(Jego lewa ręka przesuwa się wzdłuż twojego kręgosłupa, w górę i w dół, w górę i w dół... Po chwili w całym ciele czujesz przyjemne 
odprężenie i rozluźnienie.)~
@719  = ~(Xan całuje cię w szyje i idzie dalej u twego boku.)~
@720  = ~(Widzisz, że przygląda się twoim biodrom i nogom... i przez dłuższą chwilę nie podnosi wzroku.)~
@721  = ~(Gdy wasze oczy wreszcie się spotykają, masz nagle niezachwianą pewność, że tej nocy nie wyśpisz się zbyt długo...)~
@722  = ~(Jego palce błądzą wokół twojego lewego ucha, po czym przebiegają szybko po twojej szyi i karku, by po chwili zastąpiły je jego 
usta. Pocałunki, którymi cię obsypuje, są delikatne, ale i tak nie możesz powstrzymać drżenia.)~
@723  = ~(Gdy Xan odchodzi od ciebie, słyszysz jego ciche westchnienie.)~
@724  = ~(Xan nagle podbiega do ciebie; zaskoczona, odruchowo odskakujesz w tył, tracisz równowagę i desperacko chwytasz się jego ramienia, 
pociągając go za sobą.)~
@725  = ~(W ostatniej chwili przyciska cię do siebie, lądując na plecach. Przez chwilę leżycie na ziemi, patrząc sobie w oczy i nie mogąc 
złapać tchu.)~
@726  = ~Przepraszam... przepraszam, <CHARNAME>. Wydawało mi się, że... och, nieważne. (westchnienie) Chodź, pomogę ci wstać.~
@727  = ~(Xan bierze cię w ramiona i mocno przytula. Przez chwilę stoicie tak, hipnotyzując się nawzajem spojrzeniem. Jego ciało jest się 
kruche i delikatne, ale uścisk - niespodziewanie mocny.)~
@728  = ~<CHARNAME>, ja...~
@729  = ~Wiesz co chcę powiedzieć, prawda?~
@730  = ~(Jego głos wydaje się bardziej ochrypły niż zwykle, kiedy szepcze ci prosto do ucha.)~
@731  = ~Możesz sobie mówić że nie robisz tego specjalnie, ale dla mnie każdy twój ruch jest sugestią, każde słowo - zaproszeniem, każdy 
uśmiech - obietnicą... Wiesz chyba, jak to się skończy, prawda?~
@732  = ~<CHARNAME>, jeśli coś się stanie, jeśli ja...~
@733  = ~(Patrzycie na siebie, i nieśmiały uśmiech zamiera na twojej twarzy, gdy widzisz ból w jego oczach.)~
@734  = ~(Xan bawi się żółtym kwiatem o długiej, wysmukłej łodydze. Zauważając twoje zainteresowane spojrzenie, posyła ci zmęczony uśmiech.)~
@735  = ~Pamiętasz, jak jeszcze rok temu plotłem dla ciebie wianki? Zaraz dostaniesz nowy.~
@736  = ~(Po kilku minutach jego dzieło jest skończone, ale zamiast włożyć ci wianek na głowę, umieszcza go na twoim nadgarstku. Mimo, że 
jest luźny, nie spada, gdy idziecie dalej, trzymając się za ręce.)~
@737  = ~Wiesz, jaka jesteś piękna? Widziałem cię w jedwabnej sukni, w zwykłym stroju, w zbroi bitewnej, ale-~
@738  = ~(W twojej pamięci pojawia się przelotna wizja waszej ostatniej nocy we Wrotach Baldura)~
@739  = ~-ale bez tego wszystkiego wyglądasz jeszcze cudowniej.~
@740  = ~(Xan przygląda ci się w zamyśleniu przez kilka chwil, po czym wyjmuje z kieszeni małą monetę. W jego melancholijnych oczach 
rozbłyskują małe iskierki, gdy podrzuca ją do góry.)~
@741  = ~(Moneta wzbija się, zamiera na chwilę w powietrzu i opada wdzięcznym łukiem, podczas gdy on zaciska oczy i bezgłośnie porusza 
wargami. Wygląda, jakby wypowiadał właśnie życzenie, a gdy moneta spada na wyciągniętą dłoń, jego oczy dosłownie lśnią.)~
@742  = ~(Po szybkim spojrzeniu na monetę, wyrzuca ją bez słowa.)~
@743  = ~Tak jak myślałem...~
@744  = ~(Xan bierze cię delikatnie za rękę i ściska lekko twoją dłoń. Po krótkiej chwili puszcza ją - tylko po to, aby czule pogładzić cię 
po policzku.)~
@745  = ~(Xan obejmuje cię ramieniem - gest, do którego oboje jesteście tak przyzwyczajeni. Przypominają ci się pierwsze dni po waszym 
spotkaniu w Nashkel, kiedy byliście dla siebie niemal obcy, a taka bliskość była nie do pomyślenia.)~
@746  = ~(Uśmiechasz się w zamyśleniu, czując jego dłoń na twoim ramieniu.)~
@747  = ~Jestem przy tobie, melamin. I nie odejdę, dopóki sama mnie nie odpędzisz.~
@748  = ~Często marzysz, <CHARNAME>?~
@749  = ~Ja sam dawno temu marzyłem o Wysokiej Magii... o wiedzy i poświęceniu samego siebie. Później odkryłem, że nigdy nie pojmę ogromu tej 
wiedzy i sztuki, a poświęcenie swojego życia byłoby bezcelowe. Wtedy związałem się z tym mieczem, a moim marzeniem stała się służba Everesce 
i moim braciom.~
@750  = ~(Mówiąc, Xan bawi się twoimi włosami, owijając je wokół swoich długich, smukłych palców.)~
@751  = ~Ale to marzenie również uleciało z biegiem lat, jak to zwykle dzieje się z marzeniami. A później... później śniłem już tylko o 
tobie. O twoim uśmiechu, głosie, spojrzeniu...~
@752  = ~A ty? O czym marzysz?~
@753  = ~(Xan idzie kilka kroków za tobą, mrucząc coś pod nosem. Zaczynasz się temu przysłuchiwać, i po chwili zaczynasz odróżniać pojedyńcze 
słowa - zdaje się, że to dość wymyślne i złośliwe przekleństwa.)~
@754  = ~(Słuchasz dalej. Xan miota najgorsze klątwy na głowę Irenicusa, Złodziei Cienia, i Bodhi; po chwili przychodzi kolej na 
Zakapturzonych Czarodziei, a na końcu kilka najgorszych przekleństw, wymierzonych w... niego samego. W tym momencie orientuje się, że 
słuchasz, i uśmiecha się ironicznie.)~
@755  = ~Chyba nie jestem dzisiaj w najlepszej formie. O kimkolwiek nie pomyślę, sprawił ci ból... nawet ja sam nie zawsze byłem w porządku. 
Może lepiej by było, gdybyśmy nigdy się nie spotkali?~
@756  = ~(Xan wyciąga nieśmiało dłoń i głaszcze cię po policzku. Jego oczy zmieniają się w jednej chwili: nieczęsto masz okazję oglądać to 
delikatne, niemal dziecinne, rozmarzone spojrzenie, ale oto jest - ukryte pod jego długimi włosami, widoczne tylko dla ciebie.)~
@757  = ~(Jego uśmiech jest tak rozbrajający, że nie możesz powstrzymać się od pocałowania go w sam czubek nosa.)~
@758  = ~(Xan przygląda ci się otwarcie przez dłuższą chwilę. Po chwili odwraca się, wzdychając, i przesyłając ci przedtem pełne nadziei 
spojrzenie.)~
@759  = ~(Xan głaszcze cię po szyi, a po chwili szczypie cię delikatnie w ucho.)~
@760  = ~Och, <CHARNAME>... Nie można na ciebie nawet spojrzeć, żeby się nie uśmiechnąć.~
@761  = ~(Jego palce przesuwają się delikatnie po twojej twarzy; gdy dochodzą do lewej brwi, Xan nagle zamiera, a jego oczy ciemnieją.)~
@762  = ~Jeśli to kolejna blizna... Zabiję tego, kto...~
@763  = ~(westchnienie) Nie, to tylko kurz. Och, <CHARNAME>... czasami boję się sam siebie.~
@764  = ~(Zauważając twoją skupioną na nim uwagę, przesyła ci pytające spojrzenie.)~
@765  = ~Mmm... mówiłaś coś, kochanie?~
@766  = ~(westchnienie) Nie, oczywiście, że nie. Chyba za mało sypiam... albo za dużo o tobie myślę. Jak ci się zdaje?~
@767  = ~<CHARNAME>... jesteś jak melodia, której nie można przestać nucić. Chociaż to porównanie nie oddaje ci sprawiedliwości... nie znam 
żadnej pieśni, która byłaby piękniejsza od ciebie.~
@768  = ~(Xan wyciąga dłoń w twoją stronę i splata swoje palce z twoimi, głaszcząc grzbiet twojej dłoni.)~
@769  = ~Mogłoby tak zostać już na zawsze...~
@770  = ~(Xan w milczeniu przyciska swoje palce do ust, po czym gładzi nimi twój policzek. Czujesz ciepło w tym miejscu przez następne pół 
godziny.)~
@771  = ~Ta noc będzie nasza. Wiem, że to już tak długo, odkąd jesteśmy razem, ale wciąż nie potrafię tego uznać za coś oczywistego.~
@772  = ~(Delikatnie całuje cię w czoło.)~
@773  = ~Mam nadzieję, że zawsze tak będzie.~
@774  = ~(Xan przesyła ci słaby, wyraźnie wymuszony uśmiech.)~
@775  = ~Boję się, <CHARNAME>. Każdy człowiek ma swoją nemesis, ale moja własna jest stanowczo zbyt blisko mnie, Moja najpiękniejsza, 
nieunikniona, najcudowniejsza nemesis. Ty.~
@776  = ~Jesteś taka piękna... i tak pełna życia. Czy naprawdę musisz niedługo umrzeć?~
@777  = ~Nigdy w to nie uwierzę. Nigdy.~
@778  = ~<CHARNAME>, co nam przyjdzie z tak długiego pozostawania w Athkatli, oprócz nowych wrogów? Imoen nie żyje, to prawda, ale Irenicus 
wciąż stanowi zagrożenie. Dopóki się z nim nie zmierzysz, nie będziemy bezpieczni. Jeśli po niego nie przyjdziemy, spotkamy się z nim na jego 
warunkach - a to raczej ci się nie spodoba.~
@779  = ~Melamin, musimy się spieszyć. Póki Bodhi żyje, nie trafimy do Suldanesselaru i nie odzyskamy twojej duszy. Musimy iść dalej... albo 
przegramy.~
@780  = ~Przemyśl to jeszcze, proszę. Spróbuję cię nie naciskać... masz wystarczająco dużo swoich zmartwień.~
@781  = ~(Zdaje się, że Xan znowu skupił całą swoją uwagę na tobie.)~ [O#XAN000]
@782  = ~(Zauważając twoje spojrzenie, odwraca się szybko i odchodzi.)~
@783  = ~(Jego twarz znów ma ten sam rozmarzony wyraz, i sprawia wrażenie, jakby miał zamiar pocałować powietrze przed sobą.)~
@784  = ~(Łapiesz jego długie, tęskne spojrzenie, co najwyraźniej bardzo go zawstydza.)~
@785  = ~(Jakby przypadkowo, delikatnie muska ręką twoją dłoń.)~
@786  = ~(Jego palce delikatnie przebiegają po twoim ramieniu, jakby grając jakąś wyimaginowaną melodię. Ku swojemu zdumieniu, przez chwilę 
słyszysz w powietrzu słabe echo muzyki... ale wrażenie mija, gdy Xan zabiera rękę, wyglądając na dość zakłopotanego.)~
@787  = ~(Jego dłoń wślizguje się pod rękaw twojej szaty i czujesz, jak lekko ściska twój nadgarstek. Ciepło jego dotyku pozostaje na twojej 
skórze jeszcze przez długi czas.)~
@788  = ~(Na jego twarzy pojawia się szeroki, zaskakujący cię swoją otwartością uśmiech.)~
@789  = ~Pomyśleć, że znów cię spotkałem... Seldarine, nie mogę w to uwierzyć.~
@790  = ~(Z nieśmiałym i lekko zawstydzonym uśmiechem, bierze cię na chwilę za rękę.)~
@791  = ~(Kątem oka łapiesz jakiś błysk pomiędzy jego palcami. Przyglądasz się bliżej i widzisz, że to światło odbija się w głowicy jego 
miecza.)~
@792  = ~(Zauważając twoje zainteresowanie, Xan zakrywa świecący klejnot, po czym podnosi twarz - a w jego oczach dostrzegasz jeszcze 
jaśniejsze światło.)~
@793  = ~(Xan rozgląda się dookoła, wyraźnie zaniepokojony, po czym zauważa cię i wzdycha z ulgą.)~
@794  = ~Och, <CHARNAME>...~
@795  = ~(Po krótkim wahaniu przesyła ci niepokojąco czułe spojrzenie.)~
@796  = ~(Nagle wykonuje kilka szybkich gestów obiema dłońmi, i po chwili pojawia się przed nim idealne odbicie twojej postaci, utkane z 
chmury migoczącego pyłu.)~
@797  = ~(Xan wyciąga przed siebie ręce, ale wizja rozwiewa się bez śladu.)~
@798  = ~(Na jego twarzy pojawia się bolesny, lekko ironiczny uśmiech.)~
@799  = ~Widzisz? Jesteś jedyna.~
@800  = ~(Ściska twoją dłoń z niepokojem, zaglądając ci w oczy.)~
@801  = ~Wczoraj znów miałem zły sen... Sen, w którym odeszłaś. Uważaj na siebie, dobrze?~
@802  = ~(Przygryza wargę, najwyraźniej bojąc się tego, co ma właśnie zamiar powiedzieć.)~
@803  = ~Wiesz, od ponad roku jednym z moich największych marzeń było pocałować cię na oczach wszystkich, którzy mają ochotę się temu 
przyglądać.~
@804  = ~(Delikatnie całuje cię w policzek.)~
@805  = ~Gdyby wszystkie moje marzenia mogły spełnić się tak łatwo...~
@806  = ~(Gładzi cię delikatnie po ramieniu i plecach, otrzepując jednocześnie pył z twoich ubrań. Jego mina mówi, że uważa to za 
wystarczająco dobrą wymówkę, by cię dotknąć... ale nie może się powstrzymać, i przytula cię szybko, po czym odchodzi, zawstydzony.)~
@807  = ~(Końcówki jego palców dotykają twoich i posuwają się powoli coraz dalej, dopóki wasze dłonie nie są całkowicie złączone. Przez cały 
czas Xan ma tak poważną i zamyśloną minę, jakby medytował właśnie nad jakimś szczególnie trudnym zaklęciem.)~
@808  = ~(Wypuszcza z siebie głębokie, rozdzierające serce westchnienie, po czym wskazuje spojrzeniem na śpiwory, przypięte do twojego 
plecaka.)~
@809  = ~Odpoczniemy niedługo, prawda?~
@810  = ~(Bardzo ostrożnie robi dwa małe kroki w twoją stronę i idzie dalej obok ciebie, uparcie starając się unikać twojego wzroku.)~
@811  = ~(Myśląc, że go nie widzisz, przygląda ci się z rozbrajająco otwartą czułością.)~
@812  = ~(Bezmyślnie bawi się białym kwiatem o egzotycznym i słodkim zapachu.)~
@813  = ~(Zauważając twój wzrok, przesyła ci pełne nadziei spojrzenie. Jednak coś w twojej twarzy sprawia, że odrzuca kwiat za siebie i z 
melancholijnym westchnieniem odchodzi na bok.)~
@814  = ~(Przygląda się uważnie najpierw tobie, potem reszcie waszych towarzyszy, a potem znowu tobie; w jego oczach pojawia się jakaś 
dziecinna bezradność, po czym wreszcie odzywa się ochrypłym głosem.)~
@815  = ~Teraz jest tak samo, jak wtedy, na Wybrzeżu Mieczy. Wszyscy wokół podziwiają cię i uwielbiają... a może nawet kochają. Dlaczego? Dlaczego miałabyś wybrać akurat mnie?~
@816  = ~(Po długim wahaniu, z lekkim zawstydzeniem wyciąga dłoń i głaszcze cię lekko po policzku.)~
@817  = ~(Zamiera, zauważając małą bliznę obok twojego lewego ucha, a jego oczy stają się na moment zupełnie czarne.)~
@818  = ~To Irenicus, prawda? Och, <CHARNAME>...~
@819  = ~<CHARNAME>, chyba coś upuściłaś...~
@820  = ~(Wciska ci w rękę zwinięty kawałek pergaminu. Gdy rozwijasz kartkę, zauważasz naszkicowaną tam ze zdumiewającym podobieństwem, 
znajomą twarz. Twoją twarz.)~
@821  = ~(Po krótkim wahaniu podchodzi do ciebie, kładzie ci rękę na ramieniu i szepcze ci do ucha.)~
@822  = ~<CHARNAME>, zrób mojemu nieszczęsnemu sercu przysługę i powiedz, że nie zamierzasz-~
@823  = ~Nie. Nie mów nic. Niech nadzieja umrze ostatnia.~
@824  = ~Świat zmierza ku swojemu końcowi. Co się z nami stanie?~
@825  = ~'Z nami'...? (westchnienie) Zupełnie już zwariowałem.~
@826  = ~(Delikatnie, ostrożnie podnosi twoją dłoń do ust i całuje ją lekko.)~
@827  = ~(Przygląda ci się, milcząc, a ty zauważasz zmarszczkę między jego brwiami.)~
@828  = ~(Xan patrzy na ciebie dość podejrzliwie.)~
@829  = ~Jeśli chcesz o coś zapytać, mogę cię upewnić, że nie zamierzam rozsypać się ze starości w przeciągu najbliższych paru lat.~
@830  = ~Wierzysz w słuszność tego, co robimy? Wydajesz się taka pewna siebie, ale tak naprawdę... tak naprawdę nic nie rozumiesz. Nie 
rozumiesz, że w każdej chwili możesz zginąć... nie rozumiesz, że możemy już nigdy się nie spotkać...~
@831  = ~(Xan urywa gwałtownie i odwraca się od ciebie.)~
@832  = ~(Podchodzi do ciebie tak blisko, że jego gorący oddech niemal parzy twoją skórę. Wzdragasz się odruchowo, wskutek czego Xan 
pośpiesznie powraca na swoje poprzednie miejsce.)~
@833  = ~(Bez żadnego ostrzeżenia podbiega do ciebie i zanurza twarz w twoich włosach.)~
@834  = ~Zbyt często cierpisz... zbyt często inni cię krzywdzą. Ale teraz to się skończy, jeśli tylko będę mógł coś na to poradzić.~
@835  = ~(Odsuwa się od ciebie, i uśmiecha się ironicznie.)~
@836  = ~Ale oczywiście, nie mogę.~
@837  = ~(Wyciąga rękę w twoją stronę  i w tym momencie czujesz jego zapach - sucha, rozgrzana słońcem trawa i czysta woda.)~
@838  = ~(Xan zauważa twoje spojrzenie, i z wpółotwartymi ustami wpatruje się w twoją twarz. Po dłuższej chwili, najwidoczniej nie będąc w 
stanie się oprzeć, całuje czubek twojego nosa.)~
@839  = ~(W jego oczach zauważasz dziwną bezbronność i czułość... ale zanim zdążasz się uśmiechnąć, Xan ukrywa na moment twarz w dłoniach, a 
gdy ją odsłania - jest to znów ciemna, ponura maska.)~
@840  = ~<CHARNAME>, dlaczego... dlaczego ciągle mi się przyglądasz, kiedy muszę się skupić? Jeśli się pomylę, może nas to kosztować życie!~
@841  = ~(Obraca się zamaszyście i odchodzi, mrucząc pod nosem. Udaje ci się jednak wychwycić ciche: "...a nawet jeśli, na pewno jej nie 
obchodzę...")~
@842  = ~(Bezmyślnie bawi się jednym z twoich pierścionków, obracając go wokół twojego palca, aż obrączka ześlizguje się i ląduje w jego 
dłoni. Xan ma już zamiar odejść, kiedy to zauważa, uderza się otwartą dłonią w czoło, i delikatnie wsuwa pierścionek na twój palec.)~
@843  = ~(Jego puste spojrzenie i otwarte usta nie pozostawiają wątpliwości, że rozmarzył się aż za bardzo.)~
@844  = ~(Jak to było do przewidzenia, po chwili oczywiście się potyka - i na sekundę przed upadkiem otrząsa się z zamyślenia i odzyskuje 
równowagę. Jego spojrzenie natychmiast wędruje w twoją stronę, jakby sprawdzając, czy coś zauważyłaś - a gdy orientuje się, że tak, 
momentalnie się czerwieni.)~
@845  = ~(Widząc, jak nieświadomie oblizujesz suche wargi, gwałtownie sięga po swój bukłak z wodą. Niestety, ten pośpieszny ruch sprawia, że 
cała zawartość wylewa się na ciebie.)~
@846  = ~(Xan patrzy na ciebie, przerażony i zawstydzony, i rzuca się na pomoc. Wyciera twoją twarz i ubrania tak gorliwie, że już po chwili 
jesteście zupełnie zaplątani w dziwnym uścisku, a jego wargi dotykają twojego policzka. Wbrew poprzedniej panice, teraz nagle przestaje mu 
się spieszyć...)~
@847  = ~(Wydaje się co prawda, że jest zupełnie pochłonięty studiowaniem jakiegoś zwoju... ale po chwili podnosi głowę i patrzy na ciebie 
uważnie, nieświadomy, że jego usta wciąż wypowiadają bezgłośnie słowa zaklęcia. Nie mija sekunda, jak między jego palcami zaczyna formować 
się obłok migoczącej, złotej mgły. Kiedy Xan w końcu zauważa co się dzieje i próbuje przestać, jest już za późno. Zaklęcie mknie w twoją 
stronę.)~
@848  = ~(Ostatnią rzeczą, którą widzisz, jest jego przerażona twarz, która po chwili rozpływa się w ogarniającej wszystko ciemności...)~
@849  = ~(Budzisz się po kilku minutach z pulsującą tępym bólem głową. Xan stoi przy tobie z zakłopotaną miną, trzymając swoją księgę zaklęć 
otwartą na stronie ze zdejmowaniem uroków.)~
@850  = ~Ja tylko... naprawdę niechcący - tak, niechcący, nie patrz tak na mnie! - rzuciłem na ciebie zaklęcie uroku, i przez kilka chwil 
byłaś... hmm... pod moją kontrolą. (westchnienie) Naprawdę, nie zrobiłem przez ten czas nic więcej niż szukanie przeciwzaklęcia.~
@851  = ~(Jego spojrzenie krąży wokół twoich warg, po czym schodzi niżej, na szyję, potem na dekolt, stając się z każdą chwilą bardziej 
intensywne. Gdy niemal czujesz jego wzrok, odwraca się...ale po kilku chwilach znów łapiesz go na tym samym.)~
@852  = ~(Słyszysz cichy szept.)~
@853  = ~To ona jest ucieleśnieniem piękna, wyobraźni i uczucia. Jej kamieniem jest ametyst, jej porą roku - jesień, jej żywiołem - wiatr. 
Jest życiem i śmiercią, początkiem i końcem...~
@854  = ~(Odwraca się do ciebie z uniesionymi pytająco brwiami.)~
@855  = ~Nie znasz tej ludzkiej legendy? Teraz co prawda mało kto ją już pamięta, ale skoro wychowywałaś się w Candlekeep...~
@856  = ~W dawnych czasach, na długo przed upadkiem Myth Drannor, żyła pewna niezwykła kobieta, którą wszyscy podziwiali i kochali. Jej imię 
oznaczało "najwspanialsza"; jedni mówili, że urodziła się, aby natchnąć artystów do stworzenia wiekopomnych dzieł, inni - by dać życie nowemu 
władcy świata, jeszcze inni - że przyniesie raczej zagładę całego Toril. Oczywiście, to ta trzecia teoria okazała się słuszna.~
@857  = ~Kobieta ta miała magiczny pojemnik, dar od samego Ao, którego miała nigdy nie otwierać, gdyż kryło się w nim wielkie zło. Lecz 
oczywiście, ludzie zawsze będą tylko ludźmi, a kobiety zawsze będą zbyt ciekawskie. Możesz się domyślić, jak skończyła się cała historia. Gdy 
otworzyła pojemnik, fala nieszczęść i klęski zalała całą planetę... i tylko jedna rzeczy pozostała w rękach przerażonej dziewczyny. 
Nadzieja.~
@858  = ~Przypominasz mi ją czasami. Wiem, to tylko legenda, ale... kto wie?~
@859  = ~(W twoich rękach ląduje nagle wielkie, czerwone jabłko.)~
@860  = ~(Gdybyś nie znała go tak dobrze, powiedziałabyś, że Xan wygląda niemal figlarnie.)~
@861  = ~(Przygląda się twoim siniakom i otarciom i przygryza wargi, ale nic nie mówi.)~
@862  = ~(Gdy zamierzasz odejść, podchodzi do ciebie, i czujesz, jak wkłada ci coś lekkiego i małego do kieszeni.)~
@863  = ~(Milcząc, obejmuje cię ramieniem... po czym szybko się wycofuje, patrząc w inną stronę.)~
@864  = ~...tylko podkreślają jej wdzięk i przyśpieszają jej koniec. (westchnienie) <CHARNAME>, jeśli nie przestaniesz pakować się w każdą 
bójkę, marnie skończysz. Ile razy mam ci to powtarzać?~
@865  = ~(Zauważając twoje oskarżycielskie spojrzenie, wykrztusza z siebie niezrozumiałe przeprosiny i wraca na swoje miejsce w szeregu... 
ale i tak widziałaś, GDZIE patrzył.)~
@866  = ~(Idzie obok ciebie, wpatrzony w jeden punkt. Jeszcze nie widziałaś, żeby ktoś przyglądał się twoim nogom tak długo... i to bez 
mrugnięcia okiem.)~
@867  = ~(Przysuwa się nieśmiało do ciebie, zerkając na mapę, którą właśnie trzymasz w dłoniach. Jego długie włosy łaskoczą cię w policzek, 
jego palce głaszczą cię bezwiednie po ramieniu, a po chwili odgarnia twoje włosy, jakby zamierzając pocałować cię w szyję... ale reflektuje 
się w jednej chwili i odsuwa się od ciebie ze sztywnym ukłonem)~
@868  = ~(Podchodzi do ciebie z udawaną, surową miną.)~
@869  = ~Dlaczego zawsze chowasz albo sprzedajesz wszystkie te błyskotki, które znajdujemy? Powinnaś zacząć nosić biżuterię, nie sądzisz?~
@870  = ~(Zapina coś lekkiego i delikatnego na twojej szyi.)~
@871  = ~Możesz zacząć już teraz.~
@872  = ~(Rozgląda się dookoła z wyraźnie zirytowaną miną, ale kiedy jego wzrok pada na ciebie, jego oczy momentalnie łagodnieją.)~
@873  = ~<CHARNAME>...~
@874  = ~(Zmęczony i wyraźnie przygnębiony, nie zwraca najmniejszej uwagi na to, gdzie idzie. Zgarbiony, powłóczy nogami i sprawia dość 
nieszczęśliwe wrażenie.)~
@875  = ~(Jednak gdy tylko widzi, że mu się przyglądasz, jego twarz rozpromienia się w szerokim uśmiechu.)~
@876  = ~Nie martw się, jakoś sobie poradzę. Chociażby dla ciebie.~
@877  = ~(Podchodzi do ciebie i zdejmuje ci z ramion plecak, po czym zarzuca go sobie na plecy.)~
@878  = ~(Przez następne pół godziny czujesz wewnętrzne rozdarcie pomiędzy ulgą, jaką sprawia ci wędrówka bez bagażu, a poczuciem winy, które 
nachodzi cię za każdym razem, gdy patrzysz na swojego przygarbionego pod podwójnym ciężarem adoratora.)~
@879  = ~(W jego oczach kłębi się tyle uczuć, że nie jesteś pewna, które dominuje: ostrożność, lęk, czułość, czy też smutek.)~
@880  = ~(Zauważając twoje zamyślone spojrzenie, Xan rumieni się i przez następne kilkanaście minut unika twojego wzroku.)~
@881  = ~(Złapany na gorącym uczynku, krzywi się  i mamrocze coś o pogodzie.)~
@882  = ~(Bierze głęboki oddech i otwiera usta, ale zamiast powiedzieć coś sensownego, szepcze jakieś niezwiązane ze sobą słowa prosto w 
twoje ucho. Jego usta kilkakrotnie jakby przypadkowo dotykają twojej skóry, i nabierasz podejrzeń, że tylko o tu mu od początku chodziło.)~
@883  = ~(Otwiera usta i przeczesuje dłonią włosy, szukając bezskutecznie słów. W końcu znajduje odpowiednie.)~
@884  = ~Irmoamin...~
@885  = ~(Nagle marszczy brwi, wyraźnie zaniepokojony.)~
@886  = ~Chyba nie znasz Wysokiej Mowy, prawda?~
@887  = ~(Przygląda ci się z mieszaniną zaciekawienia i zrezygnowania, gdy nagle wymyka mu się cichy dźwięk - ni to jęk, ni to pomruk. Xan 
robi zabawnie przerażoną minę i szybko zasłania usta ręką.)~
@888  = ~(Po chyba setnym spojrzeniu, rzuconym na ciebie ukradkiem, wzdycha i zamyka oczy. Jednak nie jest w stanie opanować rozmarzonego, 
delikatnego uśmiechu, który pomimo usilnych starań wypływa mu automatycznie na twarz i nadaje jej uroczy, lekko dziecinny wyraz.)~
@889  = ~(Xan mruga kilkakrotnie, krzywi się lekko, i w końcu udaje mu się powrócić do jego zwykłej, melancholijnej miny.)~
@890  = ~(Czujesz daleki zapach czosnku i wędzonego mięsa, i odruchowo przełykasz ślinę.)~
@891  = ~(Xan zauważa to, i przyciąga cię lekko do siebie z bezradnym westchnieniem.)~
@892  = ~Moja biedna <CHARNAME>. Obawiam się, że nie mamy żadnego posiłku w perspektywie najbliższych paru godzin. Oddałbym ci wszystko, co 
mam...~
@893  = ~...gdybym tylko coś miał.)~
@894  = ~(Kreśli stopą jakieś znaki w piasku, wzdychając jeszcze częściej niż zwykle.)~
@895  = ~(Kiedy podchodzisz bliżej widzisz, że to elfie runy, symbolizujące Corellona. Zanim masz szansę się odezwać, Xan wzdycha po raz 
kolejny i bierze cię na moment za rękę.)~
@896  = ~Szukałem pomocy u bogów... ale chyba, jak zwykle, jestem zdany sam na siebie.~
@897  = ~(Czujesz, jak na twoim czole zbierają się drobne kropelki potu. Xan również to zauważa, i patrzy na ciebie z troską. Po krótkim 
wahaniu podchodzi do ciebie zdecydowanym krokiem i obejmuje cię ramieniem.)~
@898  = ~<CHARNAME>, znowu się nie wyspałaś. Nie możesz tak się zamęczać...~
@899  = ~Nie. Jesteśmy w samym Piekle i boję się jeszcze bardziej, niż ty. To nie jest dobra chwila na rozmowy.~ [O#XAN000]
@900  = ~Parę chwil temu byłaś gotowa mnie zabić. Myślisz, że mam teraz ochotę na rozmowy?~ [O#XAN000]
@901  = ~Co ty robisz?! Chcesz żeby nas tu zabili tylko dlatego, że nagle naszło cię na rozmowy?~ [O#XAN000]
@902  = ~(Xan pod postacią mrocznego elfa wygląda jeszcze bardziej ponuro niż zwykle.)~ [O#XAN000]
@903  = ~Hej, spokojnie, jakoś sobie poradzimy!~
@904  = ~Jak ci się podoba twoje nowe ciało?~
@905  = ~Hej, co powiesz na wizytę w komnatach żądzy?~
@906  = ~Co myślisz o tutejszej strukturze społecznej i matkach przełożonych?~
@907  = ~Te mroczne elfy są przerażające!~
@908  = ~Tak się boję...~
@909  = ~Ust Natha to najcudowniejsze miasto, jakie widziałam!~
@910  = ~Chcę zobaczyć słońce, chcę wyjść na powietrze, chcę znowu mieć swoje ciało!~
@911  = ~To jak, będziesz klękał przed każdą tutejszą kobietą, która tego zażąda?~
@912  = ~Mężczyzno! Przynieś mi w tej chwili coś do jedzenia! (chichot)~
@913  = ~Xan, potrzebuję cię. Bardziej niż kiedykolwiek.~
@914  = ~Przytul mnie, proszę...~
@915  = ~To przez ciebie tu wylądowaliśmy! Gdybyś lepiej mnie chronił, nie skończylibyśmy w takim miejscu!~
@916  = ~Skoro już tu jesteśmy, czemu by nie wypróbować jakichś drowich przyjemności? Tylko ty i ja...~
@917  = ~(Milczysz.)~
@918  = ~Nieprawda. (westchnienie) Moje życie zawsze było niekończącą się listą klęsk, porażek i zawiedzionych nadziei... przynajmniej 
wkrótce to wszystko już się skończy.~
@919  = ~Naprawdę tak myślisz? Rozejrzyj się.~
@920  = ~Umrzemy tutaj. I nic już z tym nie zrobisz.~
@921  = ~Nie sądzę. Nie zostało nam już ani jedno wyjście, ani jedna szansa, ani jedna alternatywa. Każda droga prowadzi w przepaść rozpaczy, 
za każdymi drzwiami znajdujemy tylko więcej smutku i beznadziei, każda twarz jest pełna nienawiści. Daj spokój z tym idiotycznym optymizmem.~
@922  = ~Nie, <CHARNAME>. Nie możesz oszukać przeznaczenia.~
@923  = ~Wierzysz w to?~
@924  = ~(jęk)~
@925  = ~I tak jestem już chory... a to, jak wygląda, nie polepsza mojego samopoczucia.~
@926  = ~Jest obrzydliwe. A ty, co sądzisz o swoim?~
@927  = ~Całkiem kuszące.~
@928  = ~Nie takie złe.~
@929  = ~Piękne.~
@930  = ~Odrażające.~
@931  = ~Obrzydliwe.~
@932  = ~Hmm. Dziwne.~
@933  = ~Nie obchodzi mnie to zbytnio.~
@934  = ~(westchnienie) Dlaczego coś mi mówiło, że właśnie TO powiesz?~
@935  = ~To mało powiedziane.~
@936  = ~To po co sama mnie o to pytasz? (westchnienie) Daj mi spokój.~
@937  = ~Gdyby nie twoja dramatyczna sytuacja, nigdy nie zgodziłbym się na coś takiego. Nie przypominaj mi o tym.~
@938  = ~Nigdy w życiu nie czułem się gorzej, i dobrze o tym wiesz.~
@939  = ~Dzięki, ale nie. Jakoś nie pociągają mnie tutejsze kobiety... a co dopiero mężczyźni. (wzdraga się)~
@940  = ~Aż tak masz ochotę na tortury? Wiesz przecież, że nas obserwują.~
@941  = ~(parsknięcie) Och, pewnie. Już biegnę. Tylko którędy?~
@942  = ~(odchodzi z sarkastycznym uśmieszkiem)~
@943  = ~(westchnienie) Twoje pomysły są czasami naprawdę tragiczne.~
@944  = ~Sama się tam wybierz, jak chcesz... ale nie spodziewaj się raczej miłych przeżyć.~
@945  = ~Sam nie wiem. Elfy z powierzchni nie zwracają zbyt dużej uwagi na płeć, dlatego nie rozumiem tego, co się tutaj dzieje. Ale i tak 
uważam ich społeczeństwo za spaczone i chore.~
@946  = ~Teoretycznie, dobrze jest wiedzieć, że ktoś na górze podejmuje decyzje za ciebie... ale tutaj widać najlepiej, że taki system nie 
działa. Chyba, że znasz jakiś pozytywny przykład?~
@947  = ~A po co się nad tym zastanawiać? Popatrz tylko na Ust Natha i jego mieszkańców. Odpowiedź wydaje się jasna~
@948  = ~Jakoś nie mam teraz ochoty na socjologiczne dyskusje. Zgadnij, czemu.~
@949  = ~<CHARNAME>, pozwól że ci przypomnę: jesteśmy w Podmroku. Nasze szanse na przeżycie są bliskie zeru. Skupmy się na tym, aby je choć 
trochę zwiększyć, dobrze?~
@950  = ~Rozumiem cię aż za dobrze, ale uważaj, aby nas nie wydać. Wiem, że i tak nie mamy żadnych szans... ale możemy chyba chociaż udawać, 
że jest przed nami jeszcze jakaś przyszłość?~
@951  = ~(westchnienie) Widzę, że masz wielką ochotę wyciąć całe to miasto w pień, ale wciąż się wahasz. I, znając życie, wybierzesz 
najgorszy moment na podjęcie decyzji. Lepiej uważaj.~
@952  = ~<CHARNAME>, przestań marudzić. Oni zapłacą za swoje zbrodnie po śmierci, ale jeśli zaczniesz się wtrącać, ty zapłacisz życiem.~
@953  = ~(wzrusza ramionami) I co z tego? Chcesz wszystkich pozabijać?~
@954  = ~Masz rację, ale możemy coś z tym zrobić? Chyba nie bardzo.~
@955  = ~Nadeszły dla nas mroczne czasy... i chyba tak już zostanie do końca. Przykro mi, <CHARNAME>, nie potrafię ci pomóc.~
@956  = ~I słusznie. Przegraliśmy, i nic nam już nie pomoże. To koniec.~
@957  = ~Całkiem nieźle ci to idzie... ale obawiam się, że lękasz się nie tego, co trzeba.~
@958  = ~(westchnienie) Nic dziwnego.~
@959  = ~Nie tylko ty. Możesz to uznać za jakieś pocieszenie, jeśli chcesz.~
@960  = ~Moja opinia jest dokładnie odwrotna.~
@961  = ~(westchnienie) Powiedz, że żartujesz, dobrze?~
@962  = ~To miasto cię zabije. A przedtem zabierze ci wszystko, co masz, włącznie z honorem, moralnością, zasadami... i krwią. Tego chcesz?~
@963  = ~Chyba zwariowałaś. Spodziewasz się tutaj kolejnych adoratorów? Jeśli ktoś tutaj chce zdobyć twoje serce to tylko po to, aby nakarmić 
nim pająki.~
@964  = ~A zdawało mi się, że cię znam...~
@965  = ~Ja też. Ale raczej nie mamy na to szans.~
@966  = ~Nie doczekasz się tego. Wszyscy tu zginiemy.~
@967  = ~Już niedługo, <CHARNAME>. Trzymaj się tej myśli, nawet jeżeli oboje wiemy, że to kłamstwo.~
@968  = ~Jeszcze parę dni i sam się zupełnie załamię. Już to czuję.~
@969  = ~Ty na pewno znosisz to jeszcze gorzej, prawda? (westchnienie) Nie mam pojęcia, jak ty to robisz.~
@970  = ~Mamy jakieś szanse, nawet, jeśli minimalne. Postaraj się nie załamywać.~
@971  = ~Hej, chwila. JA pocieszam CIEBIE? Świat się kończy.~
@972  = ~A mam inny wybór?~
@973  = ~Będę. Wolę to, niż tortury które mnie czekają, jeśli odmówię.~
@974  = ~Nie, roześmieję się im prosto w twarz i pozabijam wszystkie swoimi potężnymi zaklęciami. <CHARNAME>, czemu zadajesz mi takie 
idiotyczne pytania? Tak, będę klękał i czołgał się na kolanach, i ty również, jeśli tak będzie trzeba. Obaj o tym wiemy.~
@975  = ~Naprawdę mam nadzieję, że na klękaniu się skończy...~
@976  = ~Tak. Bo tak samo jak ty, chcę przeżyć.~
@977  = ~Jak... jak sobie życzysz, o pani.~
@978  = ~(kaszel) Widzisz? Tak, potrafię grać tę rolę... ale wolałbym nie robić tego cały czas, zwłaszcza przy tobie. Chyba to rozumiesz.~
@979  = ~<CHARNAME>, zwariowałaś?~
@980  = ~Mogę ci oddać moją porcję, jeśli jesteś głodna, ale nie musisz używać takiego tonu.~
@981  = ~Mam nadzieję, że nie zamierzasz zostać tutaj na dłużej jako nowa matka przełożona, co?~
@982  = ~(jęk) Przegrałem.~
@983  = ~Wybacz, <CHARNAME>, ale nie mogę. To, co było między nami... tego naprawdę już nie ma.~
@984  = ~Ty jesteś <CHARNAME>, dziecko Bhaala. Ja jestem zwykłym śmiertelnikiem, którego niemal zabiłaś. Nie rozmawiajmy już o tym.~
@985  = ~To już koniec, <CHARNAME>. Po co rozdrapywać stare rany?~
@986  = ~Będę prosił cię o wybaczenie bez końca, jeśli muszę, ale nie mogę być z tobą, <CHARNAME>. Przepraszam...~
@987  = ~Zrobiłbym wszystko, żeby ci pomóc... ale nie mogę dać ci tego, o co prosisz. Wybacz.~
@988  = ~Po co? Nie mam nic, co mógłbym ci dać. Jestem już tylko wrakiem.~
@989  = ~Wiesz, że jestem przy tobie zawsze... ale nie tutaj, <CHARNAME>. Nie teraz.~
@990  = ~W Podmroku niebezpiecznie jest okazywać uczucia, wiesz o tym. Później, <CHARNAME>. Jeśli będzie jakieś później.~
@991  = ~Mamy teraz zadanie do wykonania. Nie możemy się rozpraszać.~
@992  = ~Ja ciebie też... ale jesteśmy w takiej sytuacji, że... (westchnienie) Och, <CHARNAME>...~
@993  = ~Obserwują nas, <CHARNAME>. Nie mogę.~
@994  = ~(Xan bierze cię w ramiona, i na krótką chwilę zapominasz o tym, gdzie jesteście. Czujesz słaby, ale świeży zapach kwiatów, słyszysz 
w oddali szum morza... wydaje się, że jeśli podniesiesz oczy, zobaczysz słońce. Jednak przyjemna wizja rozwiewa się w kilka chwil, i znów 
jesteście w tym samym, nieprzyjaznym miejscu.)~
@995  = ~Piękna... wytrzymaj jeszcze trochę, proszę cię. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, wkrótce znów będziemy sobą... ale teraz nie możemy 
ryzykować, że ktoś odkryje naszą mistyfikację.~
@996  = ~(Przez chwilę trudno ci uwierzyć, że te ciemne, obejmujące cię czule dłonie naprawdę należą do Xana, ale gdy słyszysz jego znajomy, 
spokojny głos, szepczący ci pieszczotliwie słowa z Wysokiej Mowy, twoje wątpliwości znikają.)~
@997  = ~(Xan przyciska na chwilę swój policzek do  twojego, po czym odchodzi z głębokim westchnieniem.)~
@998  = ~(Gdy do niego podchodzisz, zamyka oczy. Jego twarz się wygładza, i mogłabyś przysiąc, że właśnie się lekko uśmiechnął - jakgdyby 
przypominając sobie twoją prawdziwą twarz.)~
@999  = ~(Xan potrząsa głową i otwiera oczy. Widząc twoje spojrzenie próbuje się uśmiechnąć, ale udaje mu się wyprodukować jedynie wymuszony 
grymas.)~
@1000 = ~(Obejmujecie się, ale oboje czujecie, że coś jest nie tak. Xan puszcza cię po kilku sekundach i odchodzi.)~
@1001 = ~(Xan kładzie ci rękę na ramieniu, przyciągając cię bliżej do siebie. Czujesz napięcie w każdym calu jego ciała, a gdy kładziesz mu 
głowę na piersi, słyszy gwałtowne, nerwowe, zbyt szybkie bicie jego serca.)~
@1002 = ~(Patrzycie na siebie bez słowa, po czym rozchodzicie się milcząc.)~
@1003 = ~(Xan unosi jedną brew, ale obejmuje cię posłusznie. Jego palce błądzą po twoich plecach, głaszcząc co jakiś czas twoje włosy... i co 
dziwne, przez dłuższą chwilę nie słyszysz ani jednego westchnienia.)~
@1004 = ~(Zdaje się, że nie ma najmniejszej ochoty cię wypuścić... ale niestety, w końcu musi.)~
@1005 = ~(Xan obejmuje cię z cichym westchnieniem, ukrywając wasze twarze przed całym światem za zasłoną swoich długich, gęstych włosów.)~
@1006 = ~(Korzystając z tej chwili względnej prywatności, wymieniacie bardzo długi pocałunek...)~
@1007 = ~(Xan ukrywa twarz w twoich włosach i przytula cię mocno, aż niemal tracisz oddech.)~
@1008 = ~Nie było mnie przy tobie, gdy najbardziej mnie potrzebowałaś. Tak bardzo cię przepraszam...~
@1009 = ~Wiem, że powinienem był coś zrobić, ale nie mogłem. Ale wiesz, że nie opuszczę cię, póki nie odzyskasz duszy. Albo póki nie 
zginiesz, co jest dużo bardziej prawdopodobne.~
@1010 = ~Och, oczywiście. Wszystko przeze mnie, zapomnij w ogóle o Irenicusie. Tak?~
@1011 = ~Próbowałem, <CHARNAME>. Naprawdę próbowałem... ale na trucizny, których użył Irenicus, nie ma lekarstwa. Nic nie mogłem zrobić.~
@1012 = ~(Xan ignoruje twój wybuch, kwitując go jedynie kolejnym westchnieniem.)~
@1013 = ~Co proponujesz? Mam się zabić, żeby pokazać ci, jak mi przykro?~
@1014 = ~Ile razy mam ci mówić, że w tym ciele... nie, nie potrafię!~
@1015 = ~Ale ja... ja naprawdę cię potrzebuję. Proszę cię, nie odmawiaj mi chociaż tego.~
@1016 = ~Milcz! Jesteś tylko mężczyzną, a chyba wiesz, kto rządzi w Podmroku. Rozkazuję ci, abyś pokazał, co potrafisz.~
@1017 = ~W ciemności nie zobaczysz nawet mojej twarzy. Chodź, sam się przekonasz.~
@1018 = ~W porządku, zapomnijmy o tym.~
@1019 = ~Rozumiem, że twoje delikatne uczucia mogą czuć się zranione, ale wybacz; nie są dla mnie w tej chwili ważniejsze od życia nas 
wszystkich. <CHARNAME>, głowa mi pęka, widzę jakąś chorą iluzję w miejscu kobiety którą kocham, i naprawdę chciałbym mieć ten dzień już za 
sobą. Spróbuj wykrzesać z siebie choć odrobinę współczucia.~
@1020 = ~Ale przecież ci współczuję! Chodź, zobaczysz, że w tej ciemności zapomnisz o tym, jak wyglądamy.~
@1021 = ~Lolth nie zna współczucia, a ponoć to właśnie jej teraz służymy. Chodź ze mną w tej chwili - możesz uznać to za rozkaz.~
@1022 = ~Dobrze, Xan. Przepraszam... nie chciałam, żeby tak wyszło.~
@1023 = ~Ach, więc to tak? Proszę bardzo, o pani, jestem na twoje żądanie. (krzywi się)~
@1024 = ~Mówią, że serce opiera się wszelkiej logice... ale w twoim wypadku to dochodzi do granic absurdu. Dobrze, <CHARNAME>, skoro się 
upierasz, spędzimy tę noc razem. (westchnienie) Choć mogłabyś czasem... och, nieważne.~
@1025 = ~Dz...dziękuję.~
@1026 = ~Nie mam ci nic do powiedzenia. Czemu zawracasz mi głowę?~ [O#XAN000]
@1027 = ~Nasze szanse i tak są minimalne, a twoje zachowanie pogarsza jeszcze całą sytuację. Idź męczyć kogoś innego.~ [O#XAN000]
@1028 = ~Nie rozumiesz, że to nie ma sensu? Wszyscy umrzemy.~ [O#XAN000]
@1029 = ~Nie mam ochoty na rozmowy. To i tak niczego nie zmieni.~ [O#XAN000]
@1030 = ~To, że od jakiegoś czasu podróżujemy razem, nie oznacza, że mam ochotę na rozmowy. Może <CHARNAME>, ale nie ja~ [O#XAN000]
@1031 = ~Zostaw mnie w spokoju. Koniec jest zbyt blisko, żeby się jeszcze w coś bawić.~ [O#XAN000]
@1032 = ~Co? Oczekujesz kolejnej przepowiedni? Wizji, jak będzie wyglądało nasze nieszczęsne życie? Jeśli masz ochotę na szczegóły,  <CHARNAME> ci je z przyjemnością zapewni.~ [O#XAN000]
@1033 = ~Śmierć. Zginiemy, a świat o nas zapomni.~ [O#XAN000]
@1034 = ~Nasz czas jest cenny i nie pozostało go zbyt wiele. Nie rozumiem, czemu upierasz się, aby go tracić.~ [O#XAN000]
@1035 = ~Czujesz w powietrzu nadchodzącą katastrofę? Naprawdę przegraliśmy... nie mamy już żadnych szans.~ [O#XAN000]
@1036 = ~(Xan spogląda na ciebie ze zmarszczonymi brwiami.)~ [O#XAN000]
@1037 = ~Jak się czujesz?~
@1038 = ~Napijemy się?~
@1039 = ~Ufasz mi?~
@1040 = ~Hej, rozchmurz się!~
@1041 = ~Dobrze mieć przyjaciela.~
@1042 = ~O czym myślisz?~
@1043 = ~Przegraliśmy, wiesz?~
@1044 = ~Masz w zanadrzu jakieś mądre porady?~
@1045 = ~Brud, kurz, bezsensowne łażenie po całym mieście i okolicach... mam już dość tego wszystkiego!~
@1046 = ~Co myślisz o moim pochodzeniu? O moim...dziedzictwie?~
@1047 = ~Chciałbyś mi coś powiedzieć?~
@1048 = ~Mogę cię o coś spytać?~
@1049 = ~Możemy chwilę porozmawiać?~
@1050 = ~Przyjrzyj mi się uważnie. Jak według ciebie powinienem się czuć? (westchnienie) No właśnie.~
@1051 = ~Źle. Jestem chory, zmęczony, i marzę o odpoczynku.~
@1052 = ~Mogę już spokojnie pożegnać się ze światem, jeśli o to pytasz.~
@1053 = ~Beznadziejnie. Nikt mnie nie żałuje, pomimo że jestem z dala od domu, w towarzystwie skazanego na zagładę Dziecka Bhaala, wykonując 
z góry skazaną na niepowodzenie misję. Nie mam nawet serca sam sobie współczuć.~
@1054 = ~Ja? Przygotowuję się właśnie mentalnie do kolejnej porażki. Fascynujące zajęcie.~
@1055 = ~Czuję się tak, jakbym miał zaraz umrzeć. Czyli wszystko w normie.~
@1056 = ~Przegraliśmy, przegraliśmy, przegraliśmy -~
@1057 = ~Hmm? O co chodzi?~
@1058 = ~Och, cudownie. Pomijając ten drobny szczegół że ściga nas połowa Amn, wszystko jest w porządku.~
@1059 = ~Próbuję jakoś się trzymać... ale nie jest łatwo.~
@1060 = ~Nie jest tak źle, ale mogłoby być lepiej. Jak zwykle.~
@1061 = ~Nie, dziękuję.~
@1062 = ~Wątpię, żebym bardziej ci się przydał pijany.~
@1063 = ~No cóż, jeśli mówimy tylko o jednym kieliszku-~
@1064 = ~Hej, to jest dobre! Jeszcze po jednym?~
@1065 = ~Mówię wam, n-naprawdę... jakim cudem tak długo już uganiamy się za tym chrzanionym magikiem, skoro... (hic!) Puśćcie mnie do niego, 
tylko puśćcie, i nie zostaną po nim nawet buty!~
@1066 = ~Hmm? Och nie, nie, nie po tym, co wydarzyło się ostatnim razem.~
@1067 = ~Nie, ale to miłe, że pytasz.~
@1068 = ~Och, dziękuję bardzo.~
@1069 = ~Muszę przyznać, że -~
@1070 = ~Och, do diabła z wampirami, złodziejami i szalonymi magami! Zapomnijmy o nich i cieszmy się życiem! Wszystko będzie dobrze!~
@1071 = ~<CHARNAME>, twoje ciągłe próby upicia mnie są raczej męczące.~
@1072 = ~Mamy przed sobą długą i niebezpieczną drogę. Jeśli już mam zginąć, wolę umierać na trzeźwo.~
@1073 = ~Napij się z kimś innym. Ja nie mam ochoty.~
@1074 = ~Och, nie. Wiem, jak to się skończy... chcesz mnie upić, a potem znaleźć jakąś nieszczęsną dziewczynę, aby dotrzymała mi towarzystwa. 
To nie jest dobry pomysł.~
@1075 = ~Ja...~
@1076 = ~Nie mam pojęcia.~
@1077 = ~Szczerze mówiąc, znam wielu ludzi bardziej godnych zaufania niż ty. Ale mimo to...~
@1078 = ~Patrząc na twoje postępowanie w ostatnich dniach, chyba nie powinienem.~
@1079 = ~Gdybym nie ufał tobie, to komu innemu?~
@1080 = ~Tak... ale mam dziwne przeczucie, że to się wkrótce zmieni.~
@1081 = ~Przewodzisz tej drużynie, a ja wykonuję twoje rozkazy. To wszystko, co mogę powiedzieć.~
@1082 = ~A ty?~
@1083 = ~Jesteśmy skazani na porażkę i śmierć. Nasze życie jest kruche, więc nie ma znaczenia, czy ci ufam czy nie. To nieistotne w obliczu 
śmierci.~
@1084 = ~Przynosisz śmierć każdemu, kto ci towarzyszy. Jak można ci ufać?~
@1085 = ~Mniej więcej. Na szczęście jesteś Dzieckiem Bhaala, a nie na przykład Cyrica. Mordercy przynajmniej czasem bywają honorowi.~
@1086 = ~A co mam robić? Śmiać się? Śpiewać? Może tańczyć?~
@1087 = ~(parsknięcie)~
@1088 = ~(Xan krzywi się i odchodzi bez słowa.)~
@1089 = ~A nie przyszło ci kiedyś do głowy, że mogę mieć jakiś powód do melancholii?~
@1090 = ~Dlaczego? Przecież życie nie ma sensu.~
@1091 = ~Kiedy zdasz sobie sprawę z bezsensu naszego zadania, też przestaniesz się uśmiechać.~
@1092 = ~A może dla odmiany ty przestaniesz się tak głupio cieszyć? Hmm?~
@1093 = ~Zawsze mam taką minę i nie rozumiem, co jest z nią nie tak. Daj spokój.~
@1094 = ~Och, proszę bardzo...~
@1095 = ~(udaje mu się wyprodukować coś, co przy dużej dozie dobrej woli można nazwać słabą parodią uśmiechu)~
@1096 = ~Wystarczy?~
@1097 = ~Nie. Ile razy mam ci to powtarzać? Daj mi już spokój!~
@1098 = ~Święta prawda.~
@1099 = ~I tak nie zdążysz się nim nacieszyć.~
@1100 = ~Hm? <CHARNAME>, o co ci chodzi?~
@1101 = ~Nigdy żadnego nie miałem, więc nie mogę przyznać ci racji. Ale to pewnie przyjemne.~
@1102 = ~Może. Ale i tak nigdy się tego nie dowiem.~
@1103 = ~Tak mi się wydaje. Właściwie to nie żałuję, że nie mam żadnych przyjaciół, chociaż... czasami...~
@1104 = ~Tak sądzę... ale twoje znaczące spojrzenie lekko zbija mnie z tropu.~
@1105 = ~Nasze życie jest pełne mroku i lęku. Przyjaźń, miłość, troska - to nic więcej jak tylko iluzje.~
@1106 = ~Wątpię, czy to pomoże ci przeżyć... ale możesz mnie uważać za swojego przyjaciela. Chyba.~
@1107 = ~A twoja przyjaźń jest dla mnie zaszczytem.~
@1108 = ~O śmierci, rzecz jasna. A o czym innym?~
@1109 = ~(westchnienie) Przegraliśmy.~
@1110 = ~Myślę o...~
@1111 = ~Och, nieważne.~
@1112 = ~O tym, że nasza misja nie może skończyć się dobrze.~
@1113 = ~O zemście... i o tym, że i tak nam się ona nie uda. Chociaż Irenicus w pełni na nią zasłużył.~
@1114 = ~Życie... życie to niekończąca się seria strasznych, upokarzających porażek. Dobrze, że moje już się kończy.~
@1115 = ~(Xan wydaje z siebie głębokie westchnienie, wyrażające jego melancholijną zadumę nad złem tego świata.)~
@1116 = ~Lepsze przegrane życie niż wieczność z poczuciem winy. Chyba nie chcę jeszcze umierać.~
@1117 = ~Wspominam wszystkie błędy, które popełniłem. Gdybym tylko mógł cofnąć czas... (westchnienie)~
@1118 = ~Ale, oczywiście, nie mogę.~
@1119 = ~Nie chcę kontynuować tej misji, nie chcę w ogóle już żyć. Moje obowiązki, moje miasto, mój dom - wszystko to jest skazane na 
zniszczenie i niebyt. Przegrałem, i nic tego nie zmieni. <CHARNAME>, przegrałem swoje życie!~
@1120 = ~Oczywiście.~
@1121 = ~Och, naprawdę? Miło, że mi przypominasz.~
@1122 = ~Eee... wszystko w porządku?~
@1123 = ~<CHARNAME>, co ci jest?~
@1124 = ~Hm? Nie jesteś dziś chyba sobą.~
@1125 = ~Wiem to aż zbyt dobrze... i wcale mnie to nie cieszy. Wiesz, "głupota nie jest śmieszna, mądrość nie jest wesoła".~
@1126 = ~I zasługujemy na to. Zabiliśmy tak wielu ludzi... i nie zawsze mieliśmy ku temu wystarczająco ważne powody. Czasem wstyd mi za nas 
wszystkich, <CHARNAME>.~
@1127 = ~W końcu mówisz coś rozsądnego. (westchnienie)~
@1128 = ~O, tak. I to jeszcze jak.~
@1129 = ~Tak, przegraliśmy i jesteśmy skazani na śmierć. Ale póki co, desperacko trzymamy się życia. Dlaczego?~
@1130 = ~Nie, <CHARNAME>. I tak ich nie posłuchasz.~
@1131 = ~Ach, pewnie. Ja coś ci doradzę i potem będę odpowiedzialny za wszystkie porażki? Nie, dziękuję.~
@1132 = ~Zaryzykuję stwierdzenie, że niejedna osoba z tej drużyny miałaby wielką ochotę coś ci doradzić. Ale nie ja.~
@1133 = ~Może postaraj się mieszać w co drugą bójkę, zamiast w każdą? To byłby już jakiś postęp.~
@1134 = ~(westchnienie) Uważaj na siebie, <CHARNAME>.~
@1135 = ~Może na początek zaczniesz zajmować się naszą misją, zamiast zadawać mi głupie pytania. To by było coś.~
@1136 = ~Nie mów tyle, tylko słuchaj i obserwuj.~
@1137 = ~Nie mam pojęcia. Może zacznij pisać dziennik, żeby nauczyć się wyciągać wnioski z przeszłości? Kiedyś może ci się to przydać.~
@1138 = ~Postaraj się działać mniej pochopnie, a bardziej rozsądnie. Wszyscy na tym skorzystamy.~
@1139 = ~Znajdź sobie godnych zaufania towarzyszy. Samotnie nic nie zdziałasz.~
@1140 = ~Och, rozumiem cię bardzo dobrze. Moja najlepsza szata, nowe buty...~
@1141 = ~(westchnienie) Czasami myślę, że oddałbym wszystkie moje magiczne zdolności w zamian za ciepłą kąpiel i noc w czystej pościeli.~
@1142 = ~Myślisz, że to się kiedyś skończy? (parska)~
@1143 = ~(jęk) Zgadzam się z tobą w zupełności. Wyjątkowo.~
@1144 = ~Jeśli mogę coś zasugerować, może zaczniemy spędzać więcej nocy w gospodach, zamiast spać w slumsach czy kanałach? To mogłoby pomóc.~
@1145 = ~Brud, kurz, owady, nuda, zasadzki, choroby, brak prywatności, idiotyczne zadania, niesympatyczni ludzie i nieludzie... taak, ja tez 
mógłbym wyliczać bez końca podstawowe składniki naszej misji. Ale kogo to obchodzi?~
@1146 = ~Mhm. Bolą mnie plecy, stopy za chwilę mi odpadną, a na swoje paznokcie wolę nawet nie patrzeć. To całe poszukiwanie przygód zaczyna 
działać mi na nerwy~
@1147 = ~Ja też mam już dosyć tego bezsensownego włóczenia się po Amn... ale co na to poradzimy? Ośmielę się zauważyć, że raczej nic.~
@1148 = ~To zwykłe zmęczenie, <CHARNAME>. Może zarządź postój?~
@1149 = ~Nawet na to nie możemy nic poradzić. Jak w ogóle możesz myśleć, że dasz radę zmienić swoje przeznaczenie?~
@1150 = ~Przegrasz tę walkę z własną naturą, prędzej czy później. Nie ma innego wyjścia.~
@1151 = ~Będzie przyczyną twojej największej i ostatecznej klęski. Żal mi ciebie.~
@1152 = ~Przykro mi, <CHARNAME>. Naprawdę mi przykro...~
@1153 = ~Wiem, że to przez to twoje życie jest niekończącym się koszmarem. Co więcej mogę powiedzieć?~
@1154 = ~A ty? Zamierzasz walczyć, czy się poddać?~
@1155 = ~Twoje dziedzictwo nie jest twoim przeznaczeniem, tylko twoją klęską. Walcz z nim, póki możesz.~
@1156 = ~To ważna część tego, kim jesteś - ale i najsmutniejsza.~
@1157 = ~Możesz sobie porównywać je do ukrytego diamentu, pięknego lecz trującego kwiatu, czy czegoś równie poetyckiego i bezsensownego. Dla 
mnie jest to jedynie najmroczniejsza część twojej duszy, od której nie ma ucieczki.~
@1158 = ~Szczerze mówiąc, próbuję w ogóle o nim nie myśleć.~
@1159 = ~Po co?~
@1160 = ~Hmm? Przecież nie chcesz, żebym znowu zaczął obniżać morale grupy, co?~
@1161 = ~Raczej nie mam ochoty. Jeśli nie masz nic przeciwko, chciałbym spędzić moje ostatnie chwile na ziemi w milczeniu..~
@1162 = ~Jeśli wybaczysz mi tę chwilę słabości, chciałbym ci podziękować. Za to, że akceptujesz mnie, słuchasz i rozumiesz... chociaż, w 
sumie... co do tego ostatniego mam czasem wątpliwości.~
@1163 = ~Szczerze mówiąc, zastanawiam się, czy nie odejść. Ale wiem, że na razie mnie potrzebujesz, więc nie opuszczę cię jeszcze teraz.~
@1164 = ~Dzisiejszy dzień był zdecydowanie najgorszym, jaki spędziłem w twoim towarzystwie. Chociaż i tak jestem pewien, że będą gorsze. To 
nie ma sensu.~
@1165 = ~Raczej nie. Chociaż... nie, czekaj chwilę, chyba tak.~
@1166 = ~Jeśli coś się stanie, nie kłopocz się wskrzeszaniem mnie czy czymś podobnym. I tak mam już dosyć tego świata.~
@1167 = ~A o czym mielibyśmy rozmawiać? O naszym nieszczęściu? Przecież i tak wiemy, jak jest.~
@1168 = ~A co mógłbym mieć ci do powiedzenia? Życie jest beznadziejne...~
@1169 = ~Nie bardzo. A powinienem?~
@1170 = ~(Xan idzie obok ciebie, pogrążony w głębokiej zadumie.)~ [O#XAN000]
@1171 = ~(Przyglądasz się mu)~
@1172 = ~(Całujesz go)~
@1173 = ~(Wzdychasz)~
@1174 = ~(Udajesz obrażoną)~
@1175 = ~(Prowokujesz go)~
@1176 = ~(Uśmiechasz się do niego)~
@1177 = ~(Głaszczesz go)~
@1178 = ~(Przytulasz go)~
@1179 = ~("Atakujesz" go)~
@1180 = ~(Bierzesz go za rękę)~
@1181 = ~Xan, tak się boję...~
@1182 = ~(Nic nie robisz)~
@1183 = ~(Jak zwykle pełen wdzięku i elegancji, Xan nie zmienił się za bardzo przez ostatni rok. Jednak jeszcze kilka miesięcy temu nie miał 
tych głębokich cieni pod oczami, ani ciągle zmęczonej twarzy.)~
@1184 = ~(Ziewa i wzdycha, najwyraźniej nie mogąc doczekać się odpoczynku.)~
@1185 = ~(Jego mina jest jak zwykle zagadkowa i trudna do rozszyfrowania. Nie masz pojęcia, czy myśli o waszej ostatniej rozmowie, wspomina 
swój dawny dom, czy planuje jakąś niespodziankę.)~
@1186 = ~(Xan idzie, przyglądając się jednocześnie swojemu mieczowi. Migoczące, błękitne iskierki tańczą na ostrzu i odbijają się w jego 
oczach, nadając jego twarzy wrażenie nierealności i złudy.)~
@1187 = ~(Jego twarz jest częściowo ukryta pod kapturem, ale udaje ci się dostrzec, że ma rozmarzony, delikatny, niemalże piękny wyraz.)~
@1188 = ~(Wiesz, o kim myśli.)~
@1189 = ~(Xan kuleje lekko po ostatniej bitwie. Widząc, że mu się przyglądasz, rzuca ci krótkie, lekko zirytowane spojrzenie.)~
@1190 = ~(Jego twarz po chwili łagodnieje, ale nieme błaganie w oczach nie znika. Odwracasz się posłusznie.)~
@1191 = ~(Gdyby nie kilka warstw różnych ubrań, jego sylwetka byłaby naprawdę pociągająca... ale nawet z nimi, Xan wygląda lepiej niż 
kiedykolwiek. Oczywiście, byłoby jeszcze ciekawiej, gdyby nie nosił tego płaszcza... i plecaka... i szaty... Jak tak się dobrze nad tym 
zastanowić, po co elfom w ogóle jakieś ubrania?)~
@1192 = ~(Potrząsasz głową, aby odpędzić te absurdalne myśli. Jednak rozbawione spojrzenie, rzucone ci przez Xana, sprawia, że zaczynasz coś 
podejrzewać.)~
@1193 = ~(Xan sprawdza coś w swojej księdze zaklęć, więc korzystasz z tego, aby przyglądać mu się bezkarnie.)~
@1194 = ~(Piękny, nawet jak na standardy rasy znanej ze swojej urody, definitywnie przyciąga uwagę... ale jego boleśnie przygarbione ramiona, 
zabłocona szata i wiecznie podrapane ręce sprawiają, że niewiele kobiet przygląda mu się po raz drugi.)~
@1195 = ~(Podnosi oczy i przygląda ci się uważnie.)~
@1196 = ~Myślałaś o mnie, prawda? (westchnienie) Zgadnij, o kim ja myślałem...~
@1197 = ~O co chodzi, <CHARNAME>? Potrzebujesz czegoś?~
@1198 = ~(Xan spogląda na ciebie w tym samym momencie, gdy ty decydujesz się przyjrzeć jemu. Przyłapani przez siebie nawzajem na tych 
ukradkowych spojrzeniach, przez chwilę patrzycie na siebie, zaskoczeni. Po chwili oboje się uśmiechacie.)~
@1199 = ~(Wasze poprzednie przygody pozostawiły na nim swój ślad. Xan jest dużo szczuplejszy niż jeszcze rok temu, w jego włosach zauważasz 
pierwsze siwe pasma, a czoło przecina płytka na razie zmarszczka.)~
@1200 = ~(Zauważając, że patrzysz, przygląda ci się ze spokojną czułością.)~
@1201 = ~Wszystko będzie dobrze, <CHARNAME>. Zobaczysz. W końcu jesteśmy znowu razem.~
@1202 = ~Mmm... To było...~
@1203 = ~Chodź no tutaj jeszcze raz.~
@1204 = ~(Xan odpowiada ci długim, powolnym pocałunkiem, po czym podaje ci pojedyńczą różę.)~
@1205 = ~Żaden kwiat nie może równać się z tobą.~
@1206 = ~(Nie masz pojęcia jak to się stało, ale nie trafiasz swoimi ustami w jego. Zamiast tego całujesz go w czubek nosa, co wywołuje u was 
obojga dziki atak śmiechu.)~
@1207 = ~(Gdy w końcu udaje wam się uspokoić, wymieniacie właściwy pocałunek.)~
@1208 = ~(Jego wargi są suche i mają słony smak, a jego oczy wilgotnieją w jednej chwili... ale wszystko to znika, gdy oboje zatapiacie się w 
długim, namiętnym pocałunku.)~
@1209 = ~(To, co miało być tylko delikatnym pocałunkiem, wkrótce wyrywa się spod kontroli. Jego palce, zatopione w twoich włosach, schodzą 
coraz niżej, by pieścić czule twoją szyję i plecy. Czujesz się lekko oszołomiona... i chyba nigdy już się nie dowiesz jak to się stało, że na 
końcu trzymałaś go obiema rękami za uszy.)~
@1210 = ~(Xan wzdycha ostentacyjnie.)~
@1211 = ~Jeśli okaże się, że przez ciebie zapomniałem wszystkie zaklęcia, będziesz za to osobiście odpowiedzialna. Ale to chyba najmniejsze z 
twoich zmartwień, co?~
@1212 = ~(Nagle znajdujesz się w oku cyklonu. Jego głodne usta rozpaczliwie szukają twoich, jego dłonie przyciskają cię gorączkowo do jego 
piersi, jego spojrzenie niemal pali twoją skórę...)~
@1213 = ~(Po chwili wszystko się uspokaja, a Xan rzuca ci ironiczne spojrzenie i wraca na swoje miejsce w szeregu.)~
@1214 = ~<CHARNAME>, przestań. Jeszcze chwila i moje serce nie wytrzyma, i umrę na twoich oczach.~
@1215 = ~W dodatku wszyscy to zauważą, a to może być dla ciebie nieco kłopotliwe. Nie sądzisz?~
@1216 = ~(Xan całuje cię delikatnie, ale jego umysł zdaje się błądzić gdzie indziej. Przez chwilę trzyma cię w słabym uścisku, głaszcząc 
twoje ramiona w zamyśleniu, po czym odchodzi.)~
@1217 = ~Co, znowu? (westchnienie) Jesteś niemożliwa, wiesz?~
@1218 = ~Piękna, czy to najlepsze miejsce na coś takiego? NeBeautiful... is this a perfect place? I think not.~
@1219 = ~Nie teraz, <CHARNAME>. Później.~
@1220 = ~(Xan oddaje ci pocałunek delikatnie, z cichym westchnieniem.)~
@1221 = ~(Gdy odpowiada pocałunkiem na twój pocałunek, jego półprzymknięte oczy błyszczą jaśniej, niż kiedykolwiek.)~
@1222 = ~(Wasz pocałunek trwa tak długo, że w pewnym momencie zaczynasz zastanawiać się, jakim cudem jeszcze się nie udusiłaś. 
Zdezorientowane spojrzenie Xana mówi, że nie ty jedna nie wiesz, co się dzieje... ale jakoś wam to nie przeszkadza. Zamykasz oczy, przytulasz 
się mocniej do niego - i cud trwa dalej.)~
@1223 = ~(Xan, milcząc, lekko ściska twoją dłoń.)~
@1224 = ~(Xan patrzy na ciebie, zmartwiony.)~
@1225 = ~(Xan unosi jedną brew z powątpiewaniem, ale gdy widzi twoją minę, jego ironiczne spojrzenie staje się pełne troski.)~
@1226 = ~(Przez następne pół godziny idzie tuż przy tobie, głaszcząc cię co jakiś czas po policzku.)~
@1227 = ~(Xan odpowiada ci głębokim, melancholijnym westchnieniem, przy którym twoje brzmi nie lepiej niż zwykłe prychnięcie.)~
@1228 = ~(Xan również wzdycha, na co ty zaczynasz drugą rundę kolejnym westchnieniem. Po chwili nadbiega odpowiedź... i przez kilka minut 
wzdychacie na zmianę, przyglądając się sobie z coraz większym rozbawieniem.)~
@1229 = ~(Wasz pojedynek kończy się tak, jak to przewidywałaś - pocałunkiem.)~
@1230 = ~(Xan bierze cię za rękę, głaszcząc wierzch twojej dłoni.)~
@1231 = ~(Xan obraca się w twoją stronę i przesyła ci słaby uśmiech.)~
@1232 = ~(Pomimo twoich słabych protestów, Xan obejmuje cię i nie wypuszcza ze swoich ramion przez dobre kilka minut.)~
@1233 = ~(Xan potakuje ci z nieodgadnioną miną, również wzdychając.)~
@1234 = ~(Przez następną godzinę Xan przygląda ci się z jeszcze większą troską i niepokojem niż zwykle.)~
@1235 = ~(Xan podchodzi do ciebie i bierze cię za rękę.)~
@1236 = ~Piękna... to minie. Obiecuję.~
@1237 = ~(Przez kilka minut oboje idziecie w ponurym milczeniu. Nagle słyszysz jakiś szelest, i w twojej dłoni ląduje jakaś mała paczuszka.)~
@1238 = ~(Otwierasz to i czujesz ciężki, egzotyczny zapach. Paczka jest pełna wielkich, dziwnych jagód.)~
@1239 = ~(Masz pewne podejrzenia co do tajemniczego ofiarodawcy... jednak Xan przygląda się dziwnemu prezentowi ze zdumieniem.)~
@1240 = ~(Xan wywraca oczami i odchodzi od ciebie.)~
@1241 = ~(Za swoimi plecami słyszysz cichy chichot.)~
@1242 = ~Ślicznie wyglądasz kiedy to robisz, <CHARNAME>. Ale ja wzdycham za nas oboje.~
@1243 = ~(Idziesz, wzdychając ponuro, nie podnosząc wzroku z ziemi. W pewnym momencie twoją uwagę zwraca jakiś błysk w okolicach twojej 
prawej kostki. Mały, świetlisty punkcik porusza się teraz wraz z tobą, rosnąc i świecąc coraz jaśniej. W końcu zdajesz sobie sprawę, że to 
nic innego, jak wyjątkowo dziwnie zachowujący się promyk słońca.)~
@1244 = ~(Odwracasz się i przyłapujesz Xana na gorącym uczynku. Z oczami wbitymi w promyk, mamrocze coś zaciekle pod nosem. Gdy zauważa, że 
patrzysz, macha ręką zniechęcony - i promyk znika.)~
@1245 = ~Wiedziałem, że i tak nie wyjdzie...~
@1246 = ~(Xan bierze cię za rękę z tak ponurą miną jak twoja. Nagle zatrzymuje się, zagląda ci prosto w twarz i uśmiecha się szerokim i 
promiennym uśmiechem, z którym wygląda zupełnie nie jak on sam.)~
@1247 = ~(Czujesz, jak kąciki twoich ust unoszą się w górę... i nic nie możesz na to poradzić.)~
@1248 = ~(Xan obejmuje cię ramieniem i wasze uśmiechy stapiają się w jeden.)~
@1249 = ~(Xan wzdycha i obejmuje cię w talii.)~
@1250 = ~Hej, skarbie... wszystko w porządku?~
@1251 = ~(Rozmyślasz właśnie nad tragiczną historią twojego życia, gdy spada na ciebie chmura czegoś białego - i głośno kichasz.)~
@1252 = ~(Podnosisz wzrok i identyfikujesz chmurę jako płatki jaśminu, popychane lekkim wiatrem. Podążasz za nimi wzrokiem aż 
widzisz, że to Xan prowadzi je w powietrzu, szepcząc bezgłośnie słowa zaklęcia.)~
@1253 = ~(Ostatni płatek opada delikatnie i przywiera do twoich warg. Jak pocałunek.)~
@1254 = ~(Zdaje się, że spodobał mu się twój melancholijny nastrój, bo przygląda ci się tak intensywnie, że niemal fizycznie czujesz na sobie 
jego spojrzenie.)~
@1255 = ~(Xan przełyka ślinę i odwraca się od ciebie z wyraźnym trudem.)~
@1256 = ~(Idziesz przed Xanem, kołysząc biodrami nieco bardziej, niż to konieczne.)~
@1257 = ~<CHARNAME>, przestań! Do wieczora jeszcze daleko... poczekaj trochę, dobrze?~
@1258 = ~(Przesyłasz Xanowi długie, obiecujące spojrzenie.)~
@1259 = ~Och, <CHARNAME>, <CHARNAME>...~
@1260 = ~(Uśmiechasz się do niego szeroko, a w twoich oczach tańczą iskry, których nie sposób nie zauważyć - i których znaczenie każdy 
mężczyzna zinterpretowałby bez wahania.)~
@1261 = ~(Xan, zamiast momentalnie się zarumienić - tak jak się tego po nim spodziewałaś - odpowiada ci pełnym uprzejmego zainteresowania 
spojrzeniem.)~
@1262 = ~(Potrząsasz uwodzicielsko głową, rozpuszczając związane dotąd włosy, i obracasz się, aby przekonać się, czy wywarło to spodziewany 
efekt.)~
@1263 = ~(Xan nagle materializuje się u twego boku, z garścią pełną spinek i wstążek... i zaczyna układać twoje włosy, uciszając cię 
pocałunkiem.)~
@1264 = ~(Wydaje się, że nowa fryzura jest delikatna i krucha, ale gdy poruszasz kilkakrotnie głową, wszystko jakimś cudem pozostaje na swoim 
miejscu. Xan obserwuje twoje zdumienie z rozbawieniem.)~
@1265 = ~Przynajmniej jedna rzecz jest teraz stała na tym najbardziej zmiennym ze światów...~
@1266 = ~(Przeczesujesz włosy palcami z lekko zamyślonym, rozmarzonym uśmiechem... zerkając jednocześnie, czy Xan patrzy.)~
@1267 = ~(Patrzy. Po dłuższej chwili podchodzi do ciebie i zakłada ci niesforny kosmyk włosów za ucho, uśmiechając się z czułością.)~
@1268 = ~(Jego oczy uśmiechają się na twój widok, co stanowi ciekawy kontrast z melancholijnym wyrazem twarzy.)~
@1269 = ~Hmm? Och, tak, jesteś piękna. To miałem powiedzieć?~
@1270 = ~(Wychylasz się do przodu znacznie bardziej, niż to konieczne, na co Xan unosi brwi z lekką dezaprobatą.)~
@1271 = ~Po co te akrobacje, <CHARNAME>? Nie potrzebujesz tanich sztuczek, żeby zdobyć moją uwagę, wiesz o tym.~
@1272 = ~(Zupełnie przypadkowo odsłaniasz większy fragment swojej nogi, niż planowałaś.)~
@1273 = ~(Niestety, Xan i tak tego nie zauważa.)~
@1274 = ~Ach... <CHARNAME>, po co... po co robisz coś takiego?~
@1275 = ~(Xan przygląda ci się z zapartym tchem, najwyraźniej nie śmiejąc się ruszyć czy odetchnąć głębiej.)~
@1276 = ~Zastanawiam się czy zasługuję na coś takiego. Na ciebie.~
@1277 = ~(Xan patrzy na ciebie z lekką irytacją.)~
@1278 = ~(Zostajesz nagrodzona lekko nieobecnym, a mimo to czułym uśmiechem.)~
@1279 = ~O co chodzi? Mam coś na twarzy, czy-~
@1280 = ~Och. To już chyba paranoja, co? Ty się uśmiechnęłaś, a ja... Przepraszam.~
@1281 = ~(Xan zaciska usta, najwyraźniej postanawiając pozostać ponurym; jednak twój promienny uśmiech w końcu przełamuje jego opór.)~
@1282 = ~(Potrząsa głową, najwyraźniej zirytowany na samego siebie.)~
@1283 = ~Czemu niby miałbym mieć jakieś powody do-~
@1284 = ~(Nagle przerywa sam sobie, chwytając cię w ramiona i całując w czubek głowy.)~
@1285 = ~Ważne, że mam ciebie.~
@1286 = ~(Jego oczy uśmiechają się do ciebie, ale twarz pozostaje poważna. Hmmm... chwila... on chyba nie puścił do ciebie oka, co?)~
@1287 = ~(Xan patrzy na ciebie w zakłopotaniu.)~
@1288 = ~(Xan rzuca ci nieodgadnione spojrzenie, po czym w końcu odpowiada słabym uśmiechem.)~
@1289 = ~Co, ogłosili właśnie śmierć Irenicusa? Jakoś nie przychodzą mi do głowy inne możliwe powody do takiej nagłej radości.~
@1290 = ~(Xan czerwieni się lekko.)~
@1291 = ~Chyba nie myślisz o tym samym co ja, prawda?~
@1292 = ~(Twoje palce przebiegają po jego ramionach, kreśląc fantazyjne wzory. Xan mruczy coś z wyraźnym zadowoleniem i przyciąga cię bliżej 
do siebie.)~
@1293 = ~(Kończycie swoje pieszczoty długim, namiętnym pocałunkiem)~
@1294 = ~(Xan wzdraga się odruchowo gdy dotykasz jego twarzy, ale po chwili rozluźnia się i uśmiecha rozbrajająco.)~
@1295 = ~(Xan przygląda się, jak twoje palce wygrywają wyimaginowaną melodię na jego ramionach.)~
@1296 = ~Chcesz mi o czymś powiedzieć, kochanie?~
@1297 = ~(Zaczynasz głaskać Xana po ramieniu, a on po chwili bierze cię w ramiona. Gdy przytulasz twarz do jego twarzy, czujesz, jak się 
uśmiecha.)~
@1298 = ~Mmm... Jaka szkoda że pewnie zostaniemy dzisiaj zamordowani i nie będziemy mieli okazji kontynuować tej... rozpusty.~
@1299 = ~(Spędzasz kilka cudownych minut na zabawie długimi, ciemnymi włosami Xana, na co on odpowiada ci tym samym. Przez długi czas jesteście 
w pełni zajęci sobą nawzajem.)~
@1300 = ~(Kładziesz dłoń na ramieniu Xana i przyciągasz go bliżej. Twój ukochany kładzie głowę na twojej piersi i spędzacie kilka cudownych 
chwil w zupełnym wyciszeniu.)~
@1301 = ~Mmmmm... zostań tu jeszcze chwilę. (westchnienie) Chociaż jedną...~
@1302 = ~(Dotykasz lekko jego miecza po czym chwytasz rękojeść zdecydowanym gestem.)~
@1303 = ~Hmm? Ciekawe, co masz na myśli...~
@1304 = ~(Podchodzisz cicho do Xana, lecz on delikatnie odsuwa się od ciebie.)~
@1305 = ~Dziękuję... ale chyba na to nie zasługuję. Nie po tym, jak zostawiłem cię samą na łasce Irenicusa. Chociaż...~
@1306 = ~(Xan przygląda ci się z lekkim rozbawieniem.)~
@1307 = ~<CHARNAME>... wiesz, jaka jesteś mała? Ty, niebezpieczna i przerażająca córka Bhaala? To niesamowite.~
@1308 = ~(Xan uwalnia się z twojego uścisku niemal natychmiast, z wzrokiem wbitym w ziemię.)~
@1309 = ~(Xan delikatnie układa twoją głowę na swoim ramieniu, po czym wzdycha i szepcze ci do ucha.)~
@1310 = ~Jeśli wieczna miłość jest odpowiedzią, to jakie było pytanie? Pewnie "czego nigdy nie zaznamy". Ale na razie cieszmy się czasem, 
który pozostał.~
@1311 = ~(Xan zerka podejrzliwie na broń, którą jesteś obwieszona, ale w końcu przytula cię z łagodnym uśmiechem, biorąc cię jednocześnie za 
rękę.)~
@1312 = ~(Twój nadgarstek jest poplamiony krwią... krwią, która nie jest twoja. Xan próbuje ją zetrzeć, ale jakoś mu to się nie udaje.)~
@1313 = ~(Nic nie mówi, ale puszcza twoją dłoń i po chwili uwalnia się również z uścisku. Idziecie obok siebie, pogrążeni w nieprzyjemnym 
milczeniu.)~
@1314 = ~(Xan przytula cię - mocno, impulsywnie, przyciskając cię do siebie z całą siłą na jaką go stać. Po chwili zdaje sobie sprawę, że to 
musi boleć, i uwalnia cię przy wtórze niekończących się przeprosin.)~
@1315 = ~(Kładziesz plecak na ziemi i dosłownie wpadasz w ramiona Xana, który łapie cię zręcznie i nie przepuszcza okazji, by pocałować cię 
lekko w czubek nosa. Następny kwadrans jest wypełniony drobnymi pieszczotami, którym na szczęście nie przygląda się reszta drużyny.)~
@1316 = ~(Xan potrząsa głową ostrzegawczo. Gdy podchodzisz bliżej, zauważasz mały słoik w jego rękach.)~
@1317 = ~To silna trucizna i trudna do zneutralizowania, więc lepiej teraz nie podchodź.~
@1318 = ~(Po kilku minutach Xan kończy swoje badania nad słoikiem i nareszcie zatapiacie się w długim, czułym uścisku.)~
@1319 = ~Kiedy indziej, <CHARNAME>. Tyle śmierci, tyle krwi... Kiedy indziej.~
@1320 = ~(Tym razem wasz uścisk jest zdecydowanie zbyt namiętny jak na miejsce publiczne. Mimo to nie kończy się szybko.)~
@1321 = ~(Obejmując go, czujesz, że coś uwiera cię w klatkę piersiową.)~
@1322 = ~(Patrzysz w dół i widzisz dużą, żółtą różę w pełnym rozkwicie, drżącą w powietrzu pomiędzy wami. Wyciągasz po nią rękę, ale kwiat 
upada na ziemię, lądując bezgłośnie w kurzu drogi.)~
@1323 = ~(Xan próbuje zachować obojętność, ale nie daje rady.)~
@1324 = ~(Trudno utrzymać równowagę z ramionami nagle pełnymi pomiotu Bhaala, ale Xanowi jakoś to się udaje... jednak nie wygląda na 
zachwyconego.)~
@1325 = ~(Tym razem Xan jest szybszy niż ty; zanim masz szansę go zaskoczyć, odwraca się, chwyta cię w objęcia i przyciąga do siebie.)~
@1326 = ~Musisz być taka piękna?~
@1327 = ~Piękna? Co ja mówię? Chciałem powiedzieć... dziecinna. Dziecinna, a nie piękna, uwodzicielska, kusząca... Dziecinna! (jęk) 
<CHARNAME>, co ty ze mną robisz?~
@1328 = ~(Masz wrażenie, że Xan jest idealnym obiektem do łaskotek - i nie mylisz się. Nie mija chwila, gdy ukrywa twarz w dłoniach, nie 
mogąc powstrzymać głośnego śmiechu. Z rozkosznym uśmiechem przystępujesz do dalszego zadawania tortur...)~
@1329 = ~(Gdy kończysz, Xan leży na ziemi z zamkniętymi oczami, jęcząc i chichocząc na przemian. Gdy wreszcie wstaje, obrzuca cię pełnym 
wyrzutu spojrzeniem i nie odzywa się do ciebie przez kilka godzin.)~
@1330 = ~<CHARNAME>, co ty do diabła- Puść mnie!~
@1331 = ~(Xan chwieje się lekko, pada na jedno kolano i momentalnie wyciąga obie ręce, aby uchronić cię przed upadkiem. Idealny obraz rycerza 
i jego księżniczki... a może raczej pół-bogini i jej czarodzieja, w tym wypadku.)~
@1332 = ~(Owinięty w swój gruby płaszcz, Xan nie zauważa, jak skradasz się w jego stronę... po czym z radosnym chichotem pakujesz mu palec 
pod żebro.)~
@1333 = ~<CHARNAME>... dorośnij wreszcie.~
@1334 = ~(Xan udaje że nie widzi, jak skradasz się w jego kierunku. Z lekko znużonym westchnieniem wykonuje prosty gest dłonią, i w następnej 
chwili stoisz już przed nim, niezdolna się poruszyć.)~
@1335 = ~A teraz, zanim twoje dziecinne zachowanie sprowadzi śmierć na nas wszystkich, co ja mam z tobą zrobić?~
@1336 = ~(westchnienie) Chyba nic.~
@1337 = ~(Całuje cię lekko w policzek i uwalnia z mocy zaklęcia.)~
@1338 = ~(Rozpędzasz się i wskakujesz na Xana od tyłu, głośno chichocząc i pokrywając jego twarz setkami pocałunków.)~
@1339 = ~(Xan wywraca oczami w udawanym oburzeniu, ale ciebie nie oszuka. Wiesz, że to rozmarzone i czułe spojrzenie gdzieś na dnie jego oczu 
nie pojawia się tam codziennie. Xan próbuje ukryć zadowolenie, marszcząc groźnie brwi, ale nawet to nie pomaga.)~
@1340 = ~(Zdaje się, że Xan jest już u kresu wytrzymałości. Tym razem, zamiast jak zwykle pokornie poddać się twojemu atakowi, sam rzuca się 
na ciebie, i zaczyna łaskotać cię po całym ciele, całując jednocześnie twoją twarz.)~
@1341 = ~(Odsuwa się od ciebie na krok i puszcza do ciebie oko.)~
@1342 = ~Nie wiem sam co we mnie wstąpiło... ale jeśli to ma cię powstrzymać od ciągłego łaskotania i atakowania mnie, z przyjemnością to 
jeszcze kiedyś powtórzę.~
@1343 = ~<CHARNAME>, twoja niepohamowana miłość do łaskotek, wsadzania mi palca pod żebra i innych, jakże charakterystycznych dla dojrzałej 
kobiety czynności jest godna podziwu, ale... czy nie wydaje ci się, że gdybyś robiła to RZADZIEJ, sprawiałoby ci to więcej przyjemności? 
Przemyśl to, kochanie.~
@1344 = ~(Xan patrzy na ciebie zdezorientowany. Po chwili uśmiecha się i idziecie dalej ramię w ramię, trzymając się za ręce.)~
@1345 = ~(Jego dłonie są poranione i posiniaczone. Xan przygląda się im przez chwilę, po czym krzywi się i odchodzi.)~
@1346 = ~(Palce Xana delikatnie obejmują twoje. Wygląda na to, że nie zamierza puścić twojej dłoni w najbliższym czasie...)~
@1347 = ~((Jego palce są pokryte czymś wilgotnym, śliskim i zimnym. Odruchowo cofasz dłoń.)~
@1348 = ~(westchnienie) Takie życie. Nie wszystkie składniki moich zaklęć są miłe w dotyku.~
@1349 = ~(Palce Xana prześlizgują się po twoim nadgarstku po czym splatają się z twoimi.)~
@1350 = ~(Podnosi wasze złączone dłonie do ust i całuje twoje palce, po czym ruszacie dalej. Na swojej dłoni czujesz jednocześnie wspomnienie 
pocałunków i rzeczywiste ciepło jego skóry.)~
@1351 = ~(Gdy dotykasz jego dłoni, Xan patrzy na nią dziwnie. Podążając w dół za jego wzrokiem zauważasz dziwny wzór, w który ułożyły się 
linie życia. Jednak twoja jest długa i przecina całą dłoń, podczas gdy jego urywa się w połowie.)~
@1352 = ~(Xan blednie i zamyka dłoń, patrząc na ciebie przepraszająco.)~
@1353 = ~(Xan patrzy na wasze splecione dłonie, uśmiecha się i całuje cię w policzek.)~
@1354 = ~Zawsze będę przy tobie. A ty, zostaniesz ze mną?~
@1355 = ~(Xan potrząsa głową i uwalnia swoją dłoń.)~
@1356 = ~<CHARNAME>, muszę mieć wolne ręce, żeby móc rzucać czary!~
@1357 = ~...przepraszam. To było głupie. Ale tak bardzo chcę móc cię ochronić...~
@1358 = ~(parsknięcie) Oczywiście. Moja dłoń jest najlepszym lekarstwem na wszystkie twoje problemy, tak? Doprawdy, świetna teoria...~
@1359 = ~(Ściska cię mocniej za rękę.)~
@1360 = ~Piękna... Jestem przy tobie.~
@1361 = ~Wszystko będzie do-~
@1362 = ~Ciii... jestem tutaj. Spokojnie.~
@1363 = ~(westchnienie) Co mogę zrobić, żeby ci pomóc? Och, nie mów nic... wiem, że i tak nie potrafię.~
@1364 = ~Nie masz pojęcia, jak JA się boję.~
@1365 = ~No cóż, jest mimo wszystko niewielka szansa że jakoś sobie poradzimy... chociaż naprawdę, BARDZO niewielka.~
@1366 = ~(Xan wzdycha i obejmuje cię, jakbyś była małym, wystraszonym dzieckiem)~
@1367 = ~Wygramy. Nie wiem jak i dlaczego, ale musimy.~
@1368 = ~Dlaczego? Przecież już dawno przegraliśmy, nie wiesz?~
@1369 = ~Chociaż... nie ty. Ty nie możesz przegrać.~
@1370 = ~O co chodzi, <CHARNAME>? Zrobię wszystko, o co poprosisz, tylko... tylko nie patrz tak na mnie. Proszę.~
@1371 = ~Jeśli nie masz nic przeciwko kłamstwu w żywe oczy, wszystko będzie dobrze. Chodź, może nie zabiją nas jeszcze dzisiaj.~
@1372 = ~(Xan przygląda ci się ukradkiem.)~ [O#XAN000]
@1373 = ~(Obejmujesz go)~
@1374 = ~(Uśmiechasz się do niego)~
@1375 = ~(Wzdychasz)~
@1376 = ~(Przyglądasz mu się)~
@1377 = ~(Łaskoczesz go)~
@1378 = ~(Potykasz się)~
@1379 = ~(Popisujesz się)~
@1380 = ~(Puszczasz do niego oko)~
@1381 = ~(Przesyłasz mu pocałunek)~
@1382 = ~Ach... dziękuję, <CHARNAME>, ale to zupełnie niepotrzebne.~
@1383 = ~Wszystko w porządku? Przytulanie się do kogoś w miejscu publicznym... gorzej, przytulanie się do MNIE w miejscu publicznym, jest 
dość podejrzane.~
@1384 = ~(Xan wygląda na zaskoczonego, ale posłusznie obejmuje cię ramieniem.)~
@1385 = ~(Xan zamyka oczy i wzdycha, wtulając twarz w twoje włosy.)~
@1386 = ~(Nawet pod grubą warstwą ubrań czujesz lodowaty chłód jego skóry. Wzdragasz się lekko, a Xan patrzy na ciebie przepraszająco i 
odchodzi.)~
@1387 = ~(Xan podnosi jedną brew, ale odwzajemnia twój uścisk. Jego palce znajdują twoją dłoń i ściskają ją lekko; wygląda, jakby chciał 
podnieść ją do ust i pocałować, ale nie ma odwagi.)~
@1388 = ~(Xan wzdycha i potrząsa głową.)~
@1389 = ~<CHARNAME>, to nie jest dobry czas ani miejsce.~
@1390 = ~(Xan zatrzymuje się gwałtownie, patrząc na ciebie z wyrzutem.)~
@1391 = ~Jeszcze chwila i znalazłabyś się w zasięgu niebezpiecznego zaklęcia! Czy ty masz w ogóle pojęcie-~
@1392 = ~Och, to bez sensu. I tak nie zrozumiesz - albo nie będziesz chciała zrozumieć, ile niebezpieczeństw wiąże się z takimi... 
czułościami.~
@1393 = ~(Xan zdaje się nie zwracać na ciebie uwagi, patrząc w drugą stronę i odchodząc po kilku sekundach.)~
@1394 = ~(Zamiast wziąć cię w ramiona, Xan bierze cię za rękę i całuje ją. Jego długie włosy zasłaniają mu twarz, ale wyczuwasz czułość w 
jego oczach, gdy głaszcze twoją dłoń. Unikając twojego wzroku, puszcza ją i odchodzi.)~
@1395 = ~(Xan ostrożnie obejmuje cię ramieniem. Jego lewa dłoń drży cały czas gdy dotyka twojej skóry, tak ciepła, że niemal parzy. Xan 
przygląda jej się w zamyśleniu jeszcze długo po tym, jak odchodzi.)~
@1396 = ~(Jego ramiona zamykają się wokół ciebie i czujesz, że się uśmiecha.)~
@1397 = ~(Xan powstrzymuje cię od przytulenia go, trzymając cię przez chwilę na odległość ręki i patrząc ci w oczy z dziwnym skupieniem. Po 
chwili jego twarz wygładza się i Xan obejmuje cię, mrucząc jakieś niezrozumiałe słowa w twoje włosy.)~
@1398 = ~(Xan bierze cię w ramiona, ale jego ciało jest zimne. Drżysz – a on się wycofuje.)~
@1399 = ~(Xan bierze cię w ramiona, zagląda ci w oczy i całuje cię w usta...)~
@1400 = ~(... po kilku chwilach otwierasz oczy i widzisz jego dłoń na swoim ramieniu.)~
@1401 = ~<CHARNAME>, wszystko w porządku? Chyba odpłynęłaś na chwilę.~
@1402 = ~(Xan unosi jedną brew, patrząc na ciebie zdezorientowany.)~
@1403 = ~(Jesteś pewna, że przez chwilę widziałaś jego uśmiech, ale Xan momentalnie odwraca się, ukrywając twarz.)~
@1404 = ~(Xan odpowiada ostrożnym uśmiechem.)~
@1405 = ~Jesteś taka... taka...~
@1406 = ~(Xan robi się momentalnie czerwony aż po końce uszu.)~
@1407 = ~(Xan łapie głośno powietrze, zaskoczony.)~
@1408 = ~(Xan pochyla głowę w uprzejmym ukłonie i odwraca się, mrucząc coś pod nosem.)~
@1409 = ~(Drobny, nieśmiały uśmiech pojawia się na chwilę na jego twarzy, by zaraz zniknąć.)~
@1410 = ~Szkoda że nie widzisz, jak teraz wyglądasz.~
@1411 = ~(Jego usta drżą. Xan przygryza dolną wargę, na której natychmiast wykwita kropelka krwi. Nie zauważając jej, patrzy ci w oczy... po 
czym odwraca się bez słowa.)~
@1412 = ~<CHARNAME>, może chciałabyś, żebym... towarzyszył ci przez chwilę?~
@1413 = ~(westchnienie) Nie, nie odpowiadaj. Wiem, że nie.~
@1414 = ~Nudzi ci się? Na pewno masz lepsze rzeczy do roboty niż przedrzeźnianie mnie.~
@1415 = ~(Xan przygląda ci się z troską, wyciąga w twoją stronę rękę i otwiera usta... ale najwyraźniej zmienia zdanie i wycofuje się bez 
słowa.)~
@1416 = ~(Xan patrzy na ciebie ukradkiem, jakby zastanawiając się nad czymś. Wyciąga rękę w twoją stronę, ale jego palce mijają się z twoimi 
o dosłownie kilka milimetrów. Jego dekadenckie westchnienie mówi 'o to mi chodziło', ale jakoś mu nie wierzysz.)~
@1417 = ~(Zdaje się, że Xan jest w jeszcze bardziej ponurym nastroju niż ty. Jego skrzyżowane na piersi ręce i wzrok wbity w ziemię mówią 
wyraźnie, że nie ma ochoty na rozmowy.)~
@1418 = ~Może będziemy razem narzekać na nasze przegrane życia? Wyglądasz mi na pokrewną duszę.~
@1419 = ~(Xan ostrożnie otacza cię ramieniem i zagląda ci w oczy.)~
@1420 = ~Nigdy nie wiem, czy żartujesz, czy mówisz serio. To cokolwiek niepokojące.~
@1421 = ~(Xan bierze cię za rękę i nachyla się lekko w twoją stronę.)~
@1422 = ~Pocieszyłbym cię, ale zdaje mi się, że wolałabyś wyskoczyć przez okno, niż pozwolić mi się pocałować. Prawda?~
@1423 = ~(westchnienie) W końcu zrozumiałaś, że NAPRAWDĘ nie mamy szans?~
@1424 = ~(Xan wydaje się ignorować twój zły humor, zajmując się swoją księgą zaklęć... ale po chwili łapiesz jego ukradkowe, pełne troski 
spojrzenie, które mówi ci wszystko.)~
@1425 = ~(Xan kuli się pod twoim spojrzeniem i owija się ciaśniej szatą.)~
@1426 = ~(Xan rzuca ci chłodne, twarde spojrzenie.)~
@1427 = ~Odkąd to zajmujesz się szpiegowaniem, <CHARNAME>?~
@1428 = ~(Xan idzie obok ciebie z lekkim, rozmarzonym uśmiechem na twarzy.)~
@1429 = ~(Xan czerwieni się pod twoim spojrzeniem i ukrywa twarz pod kapturem.)~
@1430 = ~Hm? Potrzebujesz czegoś?~
@1431 = ~(Xan wzdraga się i odchodzi od ciebie na odległość paru kroków.)~
@1432 = ~(Przyglądasz się jego szczupłej sylwetce i zauważasz, że jak na elfa o tak delikatnej budowie, ma zaskakująco silne ręce - choć 
rzadko używa ich do czegoś innego niż podkreślania gestykulacją swoich depresyjnych przemówień. Zaczynasz właśnie podziwiać jego długie 
palce, gdy Xan patrzy ci prosto w oczy, wyraźnie zmieszany... i jesteś zmuszona odłożyć swoje badania na czas bliżej nieokreślony.)~
@1433 = ~(Xan rozgląda się na boki, najprawdopodobniej wypatrując wszędzie urojonych wrogów, a ty wykorzystujesz to, by przyjrzeć mu się 
bliżej.)~
@1434 = ~(Długie włosy rzucają mu cień na twarz, tworząc wyraźny kontrast dla jego wyjątkowo bladej skóry. Wydatne kości policzkowe nadają mu 
rys szlachetności, a wysokie czoło-)~
@1435 = ~(Zanim udaje ci się sformułować teorię dotyczącą czoła, Xan odwraca się i patrzy ci prosto w oczy; zdajesz sobie sprawę, że widział, 
jak mu się przyglądasz i rumieniec oblewa ci policzki. On jednak uśmiecha się słabo.) Nie musisz przede mną uciekać, <CHARNAME>.~
@1436 = ~(Xan idzie szybkim krokiem, jakby czymś zirytowany; spojrzenie ma wbite w ziemię i mamrocze coś pod nosem, ale wszystko, co udaje ci 
się wychwycić to  "kolejne beznadziejne zadanie")~
@1437 = ~(Patrzysz na bladą, delikatną skórę jego szyi i ramion, i niemal bezwiednie przystosowujesz rytm swojego oddechu do jego. W tym 
 zauważasz, że Xan również ci się przygląda - z zaskakującą u niego czułością.)~
@1438 = ~(Xan krztusi się, usiłując powstrzymać śmiech, i wyplątuje się z twoich ramion)~
@1439 = ~<CHARNAME>, przestań. Naprawdę mi się to nie podoba.~
@1440 = ~AH! <CHARNAME>, ty-~
@1441 = ~(Nagle przyciąga cię do siebie i całuje w czoło.)~
@1442 = ~Nie rób tego znowu, albo...~
@1443 = ~Nie. Po prostu nie rób.~
@1444 = ~(Xan podskakuje kilka metrów w górę po czym przewraca się na ziemię.)~
@1445 = ~Jeszcze... jeszcze jeden taki atak, i będę musiał podjąć odpowiednie kroki. Chociaż i tak wątpię, czy to pomoże.~
@1446 = ~Jeśli nie przestaniesz, rzucę na ciebie zaklęcie, po którym nie przestaniesz łaskotać sama siebie przez następne dwie godziny. Masz 
na to ochotę?~
@1447 = ~<CHARNAME>, jesteś taka dziecinna... (westchnienie) Mam użyć magii, żeby się przed tobą chronić?~
@1448 = ~(Xan wznosi oczy ku niebu w komicznie zdesperowanym spojrzeniu.)~
@1449 = ~Corellonie, za co mnie tak karzesz? Dlaczego- Arghhh, <CHARNAME>, przestań! PRZESTAŃ!~
@1450 = ~(Śmiejący się Xan to naprawdę rzadki i cenny widok, nawet, jeśli musiałaś to wymusić łaskotkami. Jednak jego oczy zdradzają, że nie 
denerwuje go to aż tak, jak możnaby wnioskować z pozornie groźnie zmarszczonych brwi.)~
@1451 = ~Seldarine, czy to się kiedyś skończy?~
@1452 = ~Ty~
@1453 = ~NIE! Nie, proszę... p-proszę, przestań!~
@1454 = ~Zrobię wszystko, tylko przestań mnie łaskotać! BŁAGAM!~
@1455 = ~(Po kilku minutach znęcania się nad nim, zostawiasz Xana jęczącego, zaczerwienionego... i z oczami wpatrzonymi w twój dekolt. Zdaje 
się, że twoje łaskotanie nie przeszkadzało mu aż tak bardzo, jak chciałby, żebyś myślała.)~
@1456 = ~(Xan podbiega do ciebie w pośpiechu.)~
@1457 = ~Coś się stało? Poczekaj, pokaż kolano, przyjrzę.. och.~
@1458 = ~(Rumieni się.)~
@1459 = ~Dobrze, że... hmm, przynajmniej nie jesteś, ee... ranna.~
@1460 = ~(Xan łapie cię w pasie i przytrzymuje w ramionach nieco dłużej, niż to konieczne.)~
@1461 = ~(Niestety, odzyskujesz równowagę, zanim Xan coś zauważył.)~
@1462 = ~(Z głośnym przekleństwem upadasz na ziemię, kalecząc sobie boleśnie kolana.)~
@1463 = ~(Czujesz, jak ktoś cię podnosi; patrzysz w górę i widzisz, że to Xan wziął cię na ręce.)~
@1464 = ~Nie wątpię, że będziesz chciała się wymknąć przy pierwszej nadarzającej się okazji, ale może pozwolisz, żebym poniósł cię przez 
chwilę?~
@1465 = ~(Xan bardzo stara się nie uśmiechnąć, ale w końcu się poddaje)~
@1466 = ~(Przed oczami miga ci fioletowa szata Xana, i nagle zatrzymujesz się w połowie upadku. Xan czerwieni się momentalnie, znajdując się 
w dość dwuznacznej pozycji: obejmuje twoje kolana i opiera głowę o biodro.)~
@1467 = ~(Wstaje, usiłując kaszlem pokryć zmieszanie, i szybko odchodzi.)~
@1468 = ~Robisz to specjalnie, prawda?~
@1469 = ~(Xan wzdycha i potrząsa głową, ale podtrzymuje cię na czas.)~
@1470 = ~(Idziecie pod rękę przez kilka minut.)~
@1471 = ~(westchnienie) Jak możesz być tak doświadczona, a przy tym tak-~
@1472 = ~(Nie słyszysz słowa, które wypowiada. Zamiast tego zaglądasz mu w oczy i widzisz tam jedno słowo: "piękna".)~
@1473 = ~(Z gracją zamieniasz potknięcie się w mały piruet i odzyskujesz równowagę, podkreślając to lekko teatralnym gestem.)~
@1474 = ~(Xan przygląda się, zafascynowany.)~
@1475 = ~(Upadasz na ziemię, a twoje czoło eksploduje ostrym, piekącym bólem.)~
@1476 = ~...~
@1477 = ~(Budzisz się z głową na kolanach Xana i jego chłodną dłonią na twoim czole.)~
@1478 = ~<CHARNAME>, zraniłaś się. Potrzebujesz teraz chwili odpoczynku... powinnaś zarządzić postój, nie sądzisz?~
@1479 = ~(Zaczynasz bawić się małym sztyletem, obracając go w palcach coraz szybciej i szybciej.)~
@1480 = ~(Xan blednie, przygryza wargi i próbuje się odwrócić, ale widzisz, jak jego spojrzenie wciąż powraca do ciebie.)~
@1481 = ~(Rozpuszczasz włosy i potrząsasz głową, tak, że jedno pasmo zaplątuje się między palcami Xana, który przygląda mu się tęsknie, po 
czym wypuszcza je z dłoni i wzdycha głęboko.)~
@1482 = ~(Twój elegancki i pełen wdzięku - choć może trochę zbyt prowokujący - chód przyciąga uwagę wszystkich. Oczy Xana podążają za tobą, 
jak przyciągane magnesem. Po chwili zdecydowanym gestem chowa ręce do kieszeni, jakby bojąc się, że inaczej nie mógłby się powstrzymać od 
dotknięcia cię.)~
@1483 = ~(Wyjmujesz z plecaka jabłko i odgryzasz kawałek.)~
@1484 = ~(Cóż... według niektórych, w jedzeniu owoców nie ma nic uwodzicielskiego... ale Xan najwidoczniej wyznaje wręcz przeciwną teorię. 
Kilkakrotnie oblizuje wargi, przyglądając ci się jak zahipnotyzowany.)~
@1485 = ~(Może nie znajdujecie się w tej chwili w najlepszym miejscu do tańców, ale to cię nie powstrzymuje. Z radosnym śmiechem zaczynasz 
wirować dookoła, wyginając się i tańcząc w rytmie wyimaginowanej muzyki.)~
@1486 = ~(Oczy Xana błyszczą, a jego ręce zaczynają drżeć. Odwraca się, aby to ukryć, lecz mimo to wciąż posyła ci ukradkowe spojrzenia.)~
@1487 = ~(Może twój talent wokalny nie przebija najsłynniejszych amnijskich bardów, ale to nie przeszkadza ci nucić pod nosem zasłyszanej 
gdzieś melodii. Xan przygląda ci się z tajonym podziwem i uśmiecha się zachęcająco.)~
@1488 = ~(Starasz się jak możesz, aby zrobić na wszystkich wrażenie i wyglądać piękniej niż kiedykolwiek... Co z tego, kiedy Xan nic nie 
zauważa. Jedyną pociechę może stanowić fakt, że znów posyła ci to samo rozmarzone spojrzenie...)~
@1489 = ~Och. <CHARNAME>, po co to wszystko? Wiesz, że nie musisz dodatkowo zwracać na siebie mojej uwagi.~
@1490 = ~(Podnosisz obie ręce i zaczynasz się kręcić dookoła, nieświadomie kierując się w stronę Xana.)~
@1491 = ~(Oczywiście nie jesteś w stanie się zatrzymać i wpadasz na niego w pełnym rozpędzie, przewracając go na ziemię i lądując na nim.)~
@1492 = ~(Jego ciemne, lekko skośne i nagle rozszerzone oczy wpatrują się intensywnie w twoje.)~
@1493 = ~Nie... nie strasz mnie tak więcej. Myślałem, że...~
@1494 = ~(westchnienie) Nieważne. Chodźmy już.~
@1495 = ~(Xan odwraca się i przygląda się twoim drobnym błazeństwom z lekkim uśmiechem na twarzy. Nie widziałaś nigdy, żeby patrzył na kogoś 
w ten sposób.)~
@1496 = ~(Xan odpowiada ci uprzejmym, chłodnym skinieniem głowy.)~
@1497 = ~(Xan patrzy ci prosto w oczy i czujesz, że się rumienisz.)~
@1498 = ~(Xan odpowiada ci tym samym i czerwieni się w jednej chwili.)~
@1499 = ~(Używasz wiekowej, znanej wszystkim kobietom sztuczki: rzucasz szybkie spojrzenia na prawo i lewo, potem skupiasz wzrok na czubku 
swojego nosa, by wreszcie spojrzeć szybko na Xana i natychmiast umknąć spojrzeniem.)~
@1500 = ~(Po kilku razach czujesz już nadchodzący ból głowy, ale rumieniec na policzkach Xana jest tego zdecydowanie wart.)~
@1501 = ~(Xan przygląda ci się ostrożnie.)~
@1502 = ~Ty chyba... nie puściłaś do mnie oka, prawda?~
@1503 = ~(Xan mruczy coś co podejrzanie przypomina jego słynne "po co to wszystko?", ale jego twarz mówi coś innego.)~
@1504 = ~(Xan bierze cię za rękę i z namysłem całuje cię w policzek.)~
@1505 = ~Na to czekałaś, tak?~
@1506 = ~(Xan rozgląda się dookoła, upewnia się, że nikt nie patrzy, po czym podchodzi wolno do ciebie.)~
@1507 = ~(Ostrożnie kładzie ci rękę na ramieniu i całuje cię lekko w czoło.)~
@1508 = ~Mógłbym powiedzieć, że nie mogłem się powstrzymać, ale to byłoby kłamstwo. Mogłem. Ale po prostu nie chciałem.~
@1509 = ~(Xan przygląda ci się, zaintrygowany.)~
@1510 = ~To pewnie nie to pytanie które powinienem teraz zadać, ale... jak ty to robisz?~
@1511 = ~(westchnienie) Kokietujesz. Bezczelnie, otwarcie kokietujesz. A ja wiem to doskonale, i mimo to- (Urywa w pół słowa i odchodzi)~
@1512 = ~(Dłoń Xana, chłodna i gładka, ostrożnie obejmuje twoją.)~
@1513 = ~Na pewno? Jesteśmy w niebezpieczeństwie, i... ale dobrze, zapomnijmy o tym.~
@1514 = ~(Przygląda się chwilę twojej dłoni po czym bierze ją i uśmiecha się w zamyśleniu.)~
@1515 = ~(Idziecie przez chwilę, trzymając się za rękę. Gdy się rozdzielacie, Xan przytrzymuje twoją dłoń przez chwilę i wsuwa w nią coś 
okrągłego)~
@1516 = ~(To suszone winogrono.)~
@1517 = ~(To figa.)~
@1518 = ~(To orzech.)~
@1519 = ~(To truskawka.)~
@1520 = ~(To trufla.)~
@1521 = ~Nie... nie teraz.~
@1522 = ~(Xan bierze twoją dłoń z lekkim ukłonem.)~
@1523 = ~Hej, czytasz w moich myślach.~
@1524 = ~(Xan splata swoje palce z twoimi, a jego oczy się uśmiechają.)~
@1525 = ~Myślę, że wolałabyś, żeby to nie była moja dłoń, tylko... (westchnienie) Och, nieważne.~
@1526 = ~(Xan już ma wziąć cię za rękę, kiedy zauważa drobne skaleczenie na twoim małym palcu.)~
@1527 = ~(Delikatnie gładzi twoją dłoń po czym bierze cię za drugą rękę.)~
@1528 = ~(Xan mruga w zaskoczeniu, najwyraźniej nie rozumiejąc, jak jego dłoń znalazła się w twojej. Jednak nie wydaje mu się to sprawiać 
przykrości.)~
@1529 = ~Jak możesz mieć tak delikatne dłonie? Zastanawiam się, czy...~
@1530 = ~(Xan przygląda się tęsknie twoim wargom.)~
@1531 = ~(Xan robi ruch, jakby chciał złapać twój pocałunek... po czym zatrzymuje się w miejscu, wzrusza ramionami i z krzywym uśmiechem 
odchodzi zdecydowanym krokiem.)~
@1532 = ~To na pewno dla mnie? Jakoś wątpię.~
@1533 = ~(Xan podbiega do ciebie, i podczas gdy jego długie włosy zasłaniają wasze twarze przed wzrokiem innych, lekko całuje cię w usta po 
czym szybko odchodzi, jakby przerażony własną śmiałością.)~
@1534 = ~(Xan patrzy na ciebie, jakby wątpił w twoją poczytalność.)~
@1535 = ~Po co, <CHARNAME>?~
@1536 = ~(Xan wolno podnosi dłoń do ust i nie zabiera jej przez długi czas.)~
@1537 = ~<CHARNAME>...~
@1538 = ~(Xan odwraca się i zgrabnie chwyta cię za wyciągniętą dłoń. Przez chwilę trzyma ją, jakby nie wiedząc co zrobić, po czym coś zmienia 
się w jego twarzy - i dotyka twojej dłoni ustami.)~
@1539 = ~(Xan patrzy na ciebie uważnie, a jego twarz się rozjaśnia.)~
@1540 = ~(Xan przygląda ci się z troską, po czym głaszcze wierzch twojej dłoni.)~
@1541 = ~Rozumiem. Ale nie potrafię rozwiać twoich obaw. Nie potrafię...~
@1542 = ~Och, widzę. Cała się trzęsiesz. (westchnienie) Chodź do mnie.~
@1543 = ~(Xan zatrzymuje się w pół kroku i patrzy na ciebie z ironicznym uśmiechem.)~
@1544 = ~Ty, córka samego Bhaala, boisz się? Nigdy bym w to nie uwierzył... chociaż...czekaj. Nie, wierzę ci. Wybacz mi, <CHARNAME>... 
naprawdę ci wierzę. Chodź tutaj na chwilę...~
@1545 = ~Pocałowałbym cię, gdyby to mogło odegnać twój lęk. Ale nie wiem, czy...~
@1546 = ~Nie opuszczę cię. Nieważne, co się stanie, nie opuszczę cię. Czy... czy to pomaga?~
@1547 = ~Przypuszczałem, że nie.~
@1548 = ~(Twarz Xana łagodnieje.)~
@1549 = ~Piękna...~
@1550 = ~Jestem przy tobie. Wiem, że to niewiele, ale jestem przy tobie.~
@1551 = ~Ja też. Oboje boimy się tego co musi nadejść, prawda?~
@1552 = ~Wiem.~
@1553 = ~(Xan idzie obok ciebie, wbijając wzrok w ziemię.)~ [O#XAN000]
@1554 = ~Coś mało ostatnio się odzywasz. Dlaczego mnie ignorujesz?~
@1555 = ~Wiesz, jak na maga i członka naszej drużyny, nie jesteś aż taki beznadziejny.~
@1556 = ~Nie ma z ciebie żadnego pożytku!~
@1557 = ~Twoja spostrzegawczość jest doprawdy zadziwiająca. Przecież to był twój pomysł, prawda?~
@1558 = ~Och, dziękuję ci bardzo, <CHARNAME>.~
@1559 = ~Gdyby to wystarczyło, żebyśmy mogli przeżyć... (westchnienie) Ale wiem, że nie wystarczy.~
@1560 = ~Wiesz, jak na Dziecko Bhaala, ty też nie jesteś najgorsza.~
@1561 = ~Być może. Ale to i tak nic nie zmienia. Wszyscy przegraliśmy.~
@1562 = ~Mówisz tak, bo zamierzasz zlecić mi kolejne niemożliwe do wykonania zadanie? A może chcesz po prostu pochwalić się swoją dobrotliwą 
naturą?~
@1563 = ~Coś takiego. Lepiej przyjrzyj się sobie. Ile pożytku jest z Dziecka Bhaala, które zostawia za sobą martwe ciała, gdziekolwiek tylko 
się ruszy? Moja magia jest w stanie zdziałać o wiele, wiele więcej... ale ty potrafisz użyć jej tylko do mordowania i okaleczania.~
@1564 = ~To prawda, nie sprawia mi przyjemności zabijanie. Wiem, że z tego względu w twoich oczach jestem nikim.~
@1565 = ~No to czemu ciągle chcesz, żebym z tobą podróżował? Na pewno znalazłoby się wielu chętnych na moje miejsce. Jakiś wojownik, czy może 
łowca - widzę, że wolisz bardziej brutalne metody niż moja subtelna magia.~
@1566 = ~Zatrzymaj swoje uwagi dla siebie. W przeciwnym wypadku będę zmuszony opuścić tę grupę i sprzymierzyć się z kimś innym... a biorąc 
pod uwagę fakt że połowa Amn to twoi wrogowie, są duże szanse, że możemy skończyć po dwóch różnych stronach barykady. Nie chciałbym tego... i 
ty chyba też nie.~
@1567 = ~Sprawia ci przyjemność takie traktowanie mnie?~
@1568 = ~Pytaj, jeśli musisz.~
@1569 = ~Mógłbyś jeszcze raz opowiedzieć mi o swojej misji?~
@1570 = ~Co się stało z twoim księżycowym ostrzem? Przedtem było jaśniejsze.~
@1571 = ~Skoro służysz w klanie Szarej Opończy, dlaczego twoja szata jest fioletowa?~
@1572 = ~Zostaniesz ze mną, kiedy skończymy już tę sprawę z Irenicusem?~
@1573 = ~Jak to jest, być strażnikiem księżycowego ostrza?~
@1574 = ~Co to znaczy, że jesteś księżycowym elfem?~
@1575 = ~Opowiesz mi coś więcej o sobie?~
@1576 = ~Opowiesz mi o swojej rodzinie?~
@1577 = ~Opowiesz mi o Everesce?~
@1578 = ~Jak uważasz, jak się sprawdzam w roli przywódcy?~
@1579 = ~Dlaczego zostałeś Mistrzem Zauroczeń?~
@1580 = ~Okradli cię jakiś czas przed naszym spotkaniem, prawda? Powiedz o tym coś więcej.~
@1581 = ~Boisz się czegoś? Mmmm... nie, zapomnij o tym pytaniu. Czy jest coś, co cię NIE przeraża?~
@1582 = ~Łączy nas elfia więź... a Irenicus ma moją duszę. Wyczuwasz go, tak jak czułeś mnie?~
@1583 = ~Nie, już nic.~
@1584 = ~Dziwne rzeczy zaczęły dziać się w okolicach Athkatli. Zamknięto kilka ważnych dróg, ludzie zaczęli znikać, nocami na ulicach 
widywano nieumarłych, i tak dalej. Wysłano mnie, abym zbadał tę sprawę - i dlatego potrzebuję twojej pomocy. Naprawdę, nie dam sobie z tym 
rady w pojedynkę.~
@1585 = ~Właśnie ją wykonujemy. Złodzieje Cienia to nasi sojusznicy w walce z nieumarłymi, a gdy zniszczymy już gildię wampirów, moje zadanie 
będzie wykonane. Bodhi musi zginąć.~
@1586 = ~Zabawne że o to pytasz, pracując dla gildii, którą miałem zinfiltrować. Bodhi wykorzysta cię, zabierze ci wszystko co masz, a ty 
nawet tego nie zauważysz. Nie mam pojęcia, jak mogłem się na to zgodzić.~
@1587 = ~Wkrótce ty też staniesz się jej częścią. Nie masz ochoty zabić tej podłej wampirzycy, za to wszystko, co ci zrobiła? Bo ja mam, i to 
wielką.~
@1588 = ~Po co? Przecież została już ukończona. Bodhi nie żyje, i teraz będę mógł wyruszyć do Evereski z czystym sumieniem... jak tylko 
odzyskamy twoją duszę, oczywiście.~
@1589 = ~Śmierć ich przywódczyni oznacza koniec całej gildii i powrót bezpieczeństwa dla obywateli Athkatli. Złodzieje Cienia zajmą się 
wkrótce przywróceniem równowagi. Wiem, że oni też mają wiele na sumieniu... ale i tak są lepsi niż Bodhi.~
@1590 = ~To prawda, Ostrze blednie. Może w ten sposób przypomina mi o moich obowiązkach i jak je zaniedbuję, podróżując w towarzystwie 
Dziecka Bhaala? A może to nagana za to, że zostawiłem cię kiedyś na łasce Irenicusa? Sam nie wiem... ale martwi mnie to wszystko.~
@1591 = ~To barwy mojego Domu. Purpura... kolor depresji i problemów egzystencjalnych. Pasuje do mnie, prawda?~
@1592 = ~Po co? Żeby brać udział w ogólnokrajowej rzezi? Jeszcze jednej? Żeby zostać ukaranym przez mój własny miecz, za wspomaganie Dziecka 
Mordercy w pogrążaniu świata w chaosie i zamęcie? A tak to wszystko się skończy, <CHARNAME>. Zostało to przepowiedziane i nie ma możliwości, 
aby to zatrzymać. A nie chcę brać w tym udziału.~
@1593 = ~W tej chwili mamy wspólny cel, a twoje życie jest w niebezpieczeństwie. Pomogę ci, tak jak obiecałem... ale później musisz poradzić 
sobie beze mnie.~
@1594 = ~Czas pokaże, <CHARNAME>.~
@1595 = ~Dopóki śmierć nas nie rozłączy, tak jak ci przysięgałem.~
@1596 = ~Inaczej, niż większość ludzi sobie wyobraża. Księżycowe ostrze nie traktuje swojego właściciela tak łagodnie, jak głosi obiegowa 
opinia. Wręcz przeciwnie, wymaga od niego poświęceń... a na niektóre z nich nie jestem jeszcze gotowy.~
@1597 = ~To był plan samego Corellona. Plan, który sprowadził śmierć na wiele elfów, zamykając im jednocześnie drogę do Arvandoru na setki 
lat. Taki los spotkał mojego ojca, i taki los spotka mnie.~
@1598 = ~Tysiące lat przed Myth Drannor wykuto sześćdziesiąt mieczy i przeprowadzono serię prób na ich przyszłych strażnikach. Ci, którzy 
okazali się niegodni, zostali zabici lub wygnani. Jakimś cudem jeden elf z mojego rodu przeżył morderczy trening i został wybrany na jego 
opiekuna.~
@1599 = ~Stulecia mijały, a ostrze wciąż rosło w siłę, przejmując ją od swoich kolejnych strażników. Każdy z nich, umierając, oddawał mu 
swoją duszę, zwiększając jego moc, lecz jednocześnie wyrzekając się tym samym nieśmiertelności i wiecznego szczęścia w Arvandorze. Żadna 
kobieta z mojego domu nigdy nie dotknęła nawet tego miecza, gdyż nie ma chyba mężczyzny, który chciałby takiego losu dla swojej żony czy 
córki.~
@1600 = ~I jeszcze jedno... chyba powinienem ci przypomnieć, że jeśli odbierze się strażnikowi jego ostrze, po kilku dniach skończy się to 
jego nieuniknioną śmiercią.~
@1601 = ~Należysz do naszej rasy i tego nie wiesz? Zwyczaje i tradycje księżycowych elfów nie różnią się od innych. Och, oczywiście, są pewne 
stereotypy... ale tak jest zawsze, i nie muszą być one prawdziwe.~
@1602 = ~Nasze zwyczaje nie różnią się zbytnio od tradycji innych elfów. Żyjemy w harmonii z naturą i staramy się nie krzywdzić nikogo z 
naszej rasy... chyba, że inny elf zbłądził z właściwej ścieżki i trzeba mu pomóc na nią wrócić.~
@1603 = ~Jeśli chodzi o sprawy formalne i oficjalne... cóż, zamieszkujemy okolice Evermeet i Evereski, a nasza królowa jest jedną z niewielu 
kobiet, które opiekują się księżycowym ostrzem.~
@1604 = ~Jestem starszy od ciebie, ale wciąż nie osiągnąłem wieku pełnej dojrzałości. Mówią, że jestem w najlepszym okresie życia... ale 
jakoś tego nie czuję, szczerze mówiąc.~
@1605 = ~Wiesz, jak wielką rolę w moim życiu odgrywa magia, i jak wiele znaczą dla mnie obowiązki wobec mojego miasta. Nie wiem jednak, czy 
to kiedykolwiek zrozumiesz: twoją duszą rządzi chaos, podczas gdy ja wierzę w przeznaczenie i wierną służbę.~
@1606 = ~To chyba wszystko, co miałbym ci do powiedzenia. Nie mam przyjaciół, nigdy nie założę rodziny, całe moje życie jest jedną wielką 
porażką. Idziemy już?~
@1607 = ~Nie mam nic do ukrycia... przecież znasz wszystkie, najdrobniejsze nawet szczegóły, dotyczące mnie.~
@1608 = ~Na przykład?~
@1609 = ~Nieprawda.~
@1610 = ~Może i tak, ale mógłbyś mnie trochę rozerwać.~
@1611 = ~No dobrze, zapomnij że pytałam.~
@1612 = ~Proszę bardzo. Pewnie zauważyłaś, że krzywię się za każdym razem, gdy rzucasz się do walki...~
@1613 = ~Pewnie. I że wzdychasz, gdy tylko rozmawiam z jakimś przystojnym mężczyzną.~
@1614 = ~...i pocierasz skronie zawsze, gdy studiujesz jakieś szczególnie trudne zaklęcie...~
@1615 = ~...i zasypiasz z moim imieniem na ustach...~
@1616 = ~Nie, nie zauważyłam. Coś jeszcze?~
@1617 = ~No dobrze, starczy już tego. Chodźmy lepiej.~
@1618 = ~Znasz, znasz.~
@1619 = ~(westchnienie)~
@1620 = ~Piszę lewą ręką...~
@1621 = ~...ale jesz prawą. Swoją drogą, strasznie krzywiłeś się przy ostatniej kolacji. Nie smakowała ci?~
@1622 = ~... i masz pasmo siwych włosów obok lewej skroni.~
@1623 = ~Patrzysz na mnie ukradkiem, kiedy myślisz, że nie widzę...~
@1624 = ~Mhm, i każdej nocy usiłujesz zagadać mnie na śmierć...~
@1625 = ~O tak, masz takie cudownie delikatne dłonie...~
@1626 = ~Znasz na pamięć wszystkie moje ulubione powiedzonka...~
@1627 = ~Och, aż za dobrze.~
@1628 = ~Och, tak. Kiedy się budzę, moją pierwszą myślą jest "Przegraliśmy"; to akurat na pewno zawdzięczam tobie.~
@1629 = ~Czyżby? Ale które masz na myśli, "Życie jest beznadziejne", czy "To nie ma sensu"?~
@1630 = ~...o tak, masz taki cudowny głos...~
@1631 = ~...i pewnie wszystkie moje wady.~
@1632 = ~Tak, nie masz poczucia humoru. A może masz? Sama nie wiem.~
@1633 = ~Kiedy coś ci się nie podoba, potrafisz narzekać bez końca.~
@1634 = ~Zawsze, po prostu ZAWSZE upierasz się, żeby mnie chronić, nawet, jeśli to kompletnie niepotrzebne.~
@1635 = ~Mówisz dwa razy więcej, niż reszta drużyny razem wzięta.~
@1636 = ~Nie wiem czy to wada czy nie, ale wiem, że mnie kochasz.~
@1637 = ~Dobrze, dobrze, już widzę, że cię znam. Idziemy?~
@1638 = ~To prawda. I nie jestem w stanie spędzić nawet jednego dnia bez ciebie...~
@1639 = ~Nie, żeby mi to przeszkadzało. Jesteś całkiem przystojny, i do tego cholernie dobrze całujesz...~
@1640 = ~...ale boisz się, że pomimo naszej więzi, pewnego dnia cię zostawię.~
@1641 = ~...i najbardziej na świecie boisz się mnie stracić.~
@1642 = ~...i po cichu porównujesz mnie do swojego księżycowego ostrza, bo z nim również łączy cię elfia więź.~
@1643 = ~Tak, wiem. Wygrałeś. Chodźmy już lepiej.~
@1644 = ~Wiesz więcej, niż mi się wydaje. (westchnienie) No dobrze, i przy okazji, nie lubię tańczyć, pić ani śpiewać.~
@1645 = ~I nie masz żadnych blizn, tatuaży, ani znaków na ciele. Mmm...~
@1646 = ~A twoje oczy stają się zupełnie czarne za każdym razem, gdy mnie przytulasz... to taaaaakie miłe...~
@1647 = ~Och, ale gdy jesteśmy sami, chyba nie mamy czasu na śpiew czy taniec, prawda?~
@1648 = ~Jesteś trochę sztywny, to fakt.~
@1649 = ~Ja też nie, więc to żaden problem.~
@1650 = ~Dobra, dobra. Dosyć już tego.~
@1651 = ~Teraz już widzisz, że wiesz wszystko, czego mogłabyś chcieć?~
@1652 = ~To prawda. Znam cię lepiej niż dobrze.~
@1653 = ~I tak wciąż mamy jeszcze wiele do odkrycia.~
@1654 = ~Nie. Możemy być kochankami, ale czuję, że pod każdym innym względem jesteśmy sobie obcy.~
@1655 = ~<CHARNAME>! Co ty... na bogów, o czym ty teraz myślisz? Słuchasz mnie w ogóle?~
@1656 = ~Hmm?~
@1657 = ~Tak?~
@1658 = ~...co?~
@1659 = ~Ach, rozumiem że wciąż jesteś tutaj?~
@1660 = ~Tak, tak, jestem. Dziewczyna ma prawo trochę się rozmarzyć, prawda?~
@1661 = ~Mmm... tak, oczywiście. Wszystko to samo.~
@1662 = ~Och, jasne. Tutaj i nigdzie indziej.~
@1663 = ~A ja znam ciebie. Każdą część ciebie, każde pasmo twoich włosów, każdy wyraz twoich oczu...  a mimo to wciąż mam ochotę odkrywać cię 
na nowo.~
@1664 = ~Hmm? Muszę przyznać, że to zabrzmiało obiecująco. Ale, niestety, mamy mało czasu... idziemy już? Czy może wolisz teraz krótki, hmm, 
odpoczynek?~
@1665 = ~Masz do tego prawo, w końcu znamy się dopiero niecały rok. Ale uwierz mi, ta wiedza przyjdzie z czasem.~
@1666 = ~Ach, nagle się mną interesujesz? Ciekawe, bo pamiętam, jak nie tak dawno temu kazano mi dość, hmm, emocjonalnie... jak to było? 
Zamknąć się? Czy po prostu "zatrzymać moje idiotyczne przemyślenia dla siebie"?~
@1667 = ~Nie ma co opowiadać. Wolę nie mówić o tych, którzy już odeszli... a ci, co żyją, są daleko. Jeśli nie masz nic przeciwko, wolałbym 
zmienić temat.~
@1668 = ~Ale jeśli nalegasz...~
@1669 = ~Nie. Nie, <CHARNAME>... Przepraszam.~
@1670 = ~Dlaczego? Jaki to ma sens? Nigdy jej nie zobaczysz, a ja nigdy tam nie wrócę. To okrutne z twojej strony, że mi o tym 
przypominasz... ale skoro już się stało, odpowiem ci jak umiem.~
@1671 = ~Evereska to największa osada elfów na kontynencie... największa i najpiękniejsza. Pamiętam, jak zobaczyłem ją po raz pierwszy - 
wyjrzałem przez okna komnat mojej matki i zobaczyłem świątynię Corellona i resztę miasta. Nigdy nie widziałem czegoś tak wspaniałego. Ogrody, 
zagajniki, wodospady, marmurowe kolumny... i to poczucie bezpieczeństwa, ciszy i spokoju...~
@1672 = ~Wybacz, że się tak roztkliwiam. Cóż mogę ci więcej powiedzieć... Moje miasto kryje w sobie wiele tajemnic, o których lepiej teraz 
nie mówić. To wszystko.~
@1673 = ~Jeśli boisz się starości, nie masz się czym martwić.~
@1674 = ~Och, twoje niezłomne i godne podziwu moralne zasady sprawdzają się cudownie dla innych ludzi.~
@1675 = ~Głównie dla naszych wrogów.~
@1676 = ~Mam pewność że dożyję chociaż do jutra... a to już coś znaczy.~
@1677 = ~No cóż. Śmierć już nie przypatruje się naszej drużynie... ona pożera ją wzrokiem. Wszystko dzięki twoim mądrym i przemyślanym 
decyzjom.~
@1678 = ~Przegraliśmy.~
@1679 = ~Ja? Sam osobiście wolałbym usłyszeć, co CIEBIE skłoniło do zajęcia się Sztuką. Ale proszę bardzo.~
@1680 = ~Magia to coś, czego nie da się opisać słowami. Pozwala leczyć rany ciała i duszy, tworzyć prawdziwe cuda, manipulować umysłami i 
dawać nadzieję... Te wszystkie prostackie kule ogniste czy magiczne pociski to nic w porównaniu z prawdziwą Sztuką.~
@1681 = ~Gdybyśmy mieli więcej czasu, pokazałbym ci prawdziwą magię... ale niestety, na razie jesteśmy skazani na te prymitywne kwasowe 
strzały i całą resztę.~
@1682 = ~Nie ma o czym opowiadać. Wynająłem pokój w tej dziurze którą nazywają Miedzianym Diademem, zasnąłem... i to wszystko. Gdy się 
obudziłem, wszystkie moje rzeczy zniknęły, a księżycowe ostrze leżało zakrwawione na podłodze.~
@1683 = ~Udałem się do budynku Rady Sześciu aby złożyć zawiadomienie - i spotkałem ciebie. Resztę już wiesz.~
@1684 = ~Raczej nie. Ale sam jestem sobie winien, bo wbrew wszelkiej logice, wciąż podróżuję z tobą.~
@1685 = ~(wzdraga się) Nie. Nigdy. Jestem związany z tobą, nie z tym potworem. Irenicus odebrał ci twoją boskość, ale nie potrafił naruszyć 
naszej więzi.~
@1686 = ~Chociaż... w pewnym sensie... Zacząłem mieć wizje... dziwne sny... przebłyski wspomnień, które nie są ani moje ani twoje. Jest w tym 
coś dziwnego... coś, co sugeruje, że Irenicus nie jest... nie zawsze był takim potworem. Kiedyś był kimś ważnym, był jednym z-~
@1687 = ~Nie. To niemożliwe. Jestem zmęczony, za mało sypiam... nie jestem w stanie myśleć jasno. Irenicus zamordował wielu ludzi, i to 
będzie trwało, dopóki go nie znajdziemy i nie powstrzymamy. Lepiej się spieszyć.~
@1688 = ~Oczywiście. O co chodzi?~
@1689 = ~Nie mam pojęcia co zrobić z moimi nocnymi koszmarami. To nie do wytrzymania.~
@1690 = ~Zastanawiam się co zrobić, jak już znajdę Irenicusa...~
@1691 = ~Ciężko mi przychodzi podejmowanie decyzji. Czasem myślę, że lepiej byłoby wciąż być dzieckiem...~
@1692 = ~Masz czasem ochotę powiedzieć po prostu "Och, do diabła z tym wszystkim!"?~
@1693 = ~Umm... słyszałeś o tej aferze w Riatavin?~
@1694 = ~Powiedz, co robisz nocami, kiedy śpimy w gospodach?~
@1695 = ~Tak bardzo tęsknię za normalnym życiem... Nawet nie masz pojęcia.~
@1696 = ~Masz jakieś marzenia?~
@1697 = ~Muszę ci się z czegoś zwierzyć... Nigdy by mi nie przyszło do głowy że kiedyś się zakocham, a jednak teraz...~
@1698 = ~Xan, co do tej kolacji, którą wczoraj ugotowałeś...~
@1699 = ~Możemy porozmawiać o Imoen?~
@1700 = ~Moja dusza... jest taka pusta...~
@1701 = ~Co mam zrobić z moją skazą? Czuję, że to staje się coraz silniejsze...~
@1702 = ~Chwała bogom, znowu jesteśmy w normalnym świecie!~
@1703 = ~Mamy świetny ekwipunek, prawda?~
@1704 = ~Marzysz czasami o kobiecie idealnej?~
@1705 = ~Jaki byłeś jako dziecko? Ciekawi mnie to.~
@1706 = ~Jesteś czasami o mnie zazdrosny?~
@1707 = ~Jaki był najszczęśliwszy moment twojego życia?~
@1708 = ~Wiem, że w twoim życiu było wiele smutku. Podzielisz się tym ze mną?~
@1709 = ~Opowiedz mi o podróży z Wrót Baldura do Evereski.~
@1710 = ~Miałeś kiedyś nocne koszmary i wizje. Jak to jest teraz? Co widzisz?~
@1711 = ~O nic. Po prostu chciałam ci powiedzieć, jak bardzo cię kocham.~
@1712 = ~Wciąż nie potrafię wybaczyć ci tego, jak mnie zdradziłeś.~
@1713 = ~Jeśli mówimy o tytułach i pieniądzach, jak to jest z tobą? Czeka na ciebie rodzinna fortuna, czy jesteś biednym magiem bez grosza 
przy duszy? Nigdy o to nie pytałam, ale teraz chciałabym wiedzieć.~
@1714 = ~Dlaczego podczas rozmowy z Elhanem nazwałeś mnie swoją przyjaciółką?~
@1715 = ~Zostało nam tak mało czasu... Wydaje mi się, że nikniesz w oczach.~
@1716 = ~Nie chcę zmierzyć się z Irenicusem. Wolałabym uciec gdzieś daleko i móc nigdy nie wracać.~
@1717 = ~Tęsknisz za Evereską i swoim dawnym życiem, prawda? Radzisz sobie?~
@1718 = ~Tak sobie ostatnio myślałam... chcesz mieć dzieci?~
@1719 = ~Nie jesteś zmęczony tym ciągłym wykonywaniem misji dla swojego miasta? Nie chciałbyś być wolny?~
@1720 = ~Hej, głowa do góry! Przecież mówiłam, że jakoś damy sobie radę! Powinieneś mieć do mnie trochę zaufania.~
@1721 = ~Brakowało ci mnie przez cały ten czas?~
@1722 = ~Czy jest coś, czego pragniesz całym sercem?~
@1723 = ~Zawsze jesteś taki spokojny... Czy ty się w ogóle czasem złościsz?~
@1724 = ~Znowu na mnie patrzysz. O co chodzi?~
@1725 = ~Piszesz pamiętnik?~
@1726 = ~Życie mimo wszystko ma sens - kochać innych. Zgadasz się?~
@1727 = ~Będziesz mnie chronił, prawda?~
@1728 = ~Chyba... chyba się w tobie zakochałam, Xan.~
@1729 = ~Skoro jutro mamy zginąć, upijmy się tej nocy i zapomnijmy o wszystkim. Tylko ty i ja, jeśli wiesz, co mam na myśli...~
@1730 = ~Nienawidzę cię! Jakby mało było tego, że Irenicus ukradł mi duszę i zamienił mnie w jakiegoś okropnego potwora, ty musiałeś mnie do 
tego zostawić!~
@1731 = ~Tak łatwo przyszło ci mnie porzucić, że zaczynam się zastanawiać - czy ty w ogóle mnie kiedyś kochałeś?~
@1732 = ~Xan, nasze przygody stają się coraz bardziej niebezpieczne, i muszę o to spytać: rozumiem, że już mnie nie kochasz i nie chcesz być 
ze mną... ale czy chcesz zginąć ze mną?~
@1733 = ~Minęło już trochę czasu, odkąd ostatnio zmieniłam się w Zabójcę, prawda? To chyba o czymś świadczy.~
@1734 = ~Szczerze mówiąc, nie wiem, czy dobrze robimy, pracując dla Arana.~
@1735 = ~Szczerze mówiąc, nie wiem, czy dobrze robimy, pracując dla Bodhi.~
@1736 = ~Nie dość że nas porwali, to jeszcze trzymają nas pod wodą! Możesz w to uwierzyć?~
@1737 = ~A więc Irenicus jest elfem. Jak ty. Jak ja.~
@1738 = ~Zbliża się czas naszego rozstania, prawda?~
@1739 = ~Tajemnicze miejsce, ta cała Twierdza Strażnika. Słyszałeś o niej już kiedyś?~
@1740 = ~Xan, naprawdę bardzo cię lubię, ale proszę, przestań ze mną flirtować.~
@1741 = ~Xan, jeśli chciałbyś znowu ze mną... poflirtować... nie miałabym nic przeciwko.~
@1742 = ~Nie udało nam się być razem, ale czy nie moglibyśmy pozostać przyjaciółmi?~
@1743 = ~Podobam ci się? Nie jako przyjaciółka, tylko kobieta?~
@1744 = ~Tak mi przykro, że byłam dla ciebie niemiła. Czy moglibyśmy znowu być kimś... kimś więcej niż przyjaciółmi?~
@1745 = ~Xan, to miłe, że ci się podobam, ale nie mogę odwzajemnić twojego uczucia.~
@1746 = ~Na pewno nie zmienisz zdania co do rozstania ze mną?~
@1747 = ~Czy moglibyśmy... zerwać naszą więź? Zakończyć nasz związek?~
@1748 = ~Przepraszam za moje wcześniejsze zachowanie. Jeśli chcesz ze mną porozmawiać, chętnie cię posłucham.~
@1749 = ~Stanowczo za dużo mówisz. Lepiej, żebyś przez jakiś czas zatrzymał swoje uwagi dla siebie.~
@1750 = ~Jak sobie życzysz.~
@1751 = ~Naprawdę?~
@1752 = ~(Xan bierze twoją dłoń i składa na niej pocałunek.)~
@1753 = ~Dziękuję, <CHARNAME>.~
@1754 = ~Nie, <CHARNAME>. Nigdy nie będę mógł spojrzeć na ciebie jako na moją przyjaciółkę - i tylko przyjaciółkę. Lepiej niech zostanie tak, 
jak jest.~
@1755 = ~Jesteś ozdobą naszej rasy, to prawda. Ale pierwszą rzeczą, której o tobie się dowiedziałem, było imię twojego ojca, i... nie, 
<CHARNAME>. Mężczyzna, gotowy oddać ci swoje serce, musi być o wiele odważniejszy niż ja.~
@1756 = ~Umm...~
@1757 = ~Nie chciałbym być niegrzeczny, ale nie. Wybacz.~
@1758 = ~Kimś więcej niż przyjaciółmi, mówisz?~
@1759 = ~Nie. Irenicus czeka na ciebie, i potrzebna ci jest cała siła i skupienie, jakie możesz w sobie odnaleźć.~
@1760 = ~Poza tym... jesteś tym, kim jesteś. Nie mogę dłużej udawać, że nie boję się ciebie. Przykro mi.~
@1761 = ~<CHARNAME>, wiem przecież, że mnie nie kochasz. Zajmij się kimś innym, dobrze?~
@1762 = ~Nie chcę nikogo innego. Chcę ciebie.~
@1763 = ~Widzę, że błędem było zaczynanie tej rozmowy.~
@1764 = ~Przepraszam, Xan. Zostawię cię już samego.~
@1765 = ~Dlaczego? (westchnienie) Wiem, że nie masz racji... ale nie potrafię ci się oprzeć. Nie potrafię...~
@1766 = ~Masz rację. Życzę ci szczęścia... ale proszę, zostaw mnie już w spokoju.~
@1767 = ~Chyba powinienem ci podziękować...~
@1768 = ~Cóż... dziękuję ci chociaż za szczerość.~
@1769 = ~Przecież znasz odpowiedź, <CHARNAME>. Przykro mi.~
@1770 = ~Możesz to zrobić, odsyłając mnie od siebie. Ale czy na pewno tego chcesz?~
@1771 = ~Dobrze, przemyślę to.~
@1772 = ~Twoje maniery pozostawiają wiele do życzenia... ale jak chcesz.~
@1773 = ~Ja też nie. Współczuję ci, ale wątpię, czy to coś daje.~
@1774 = ~Nie daje. Co mam z tym zrobić?~
@1775 = ~Oczywiście, że tak. Na niczym więcej mi nie zależy.~
@1776 = ~Nawet nie mam z kim o tym porozmawiać...~
@1777 = ~Nieważne. Chodźmy już.~
@1778 = ~Jak chcesz.~
@1779 = ~Opowiedz mi o tym, jeśli chcesz. Może to lepsze, niż chować wszystko w głębi siebie.~
@1780 = ~Wszyscy moi przyjaciele zmienili się w kamień... nawet Imoen. Potem pojawił się Irenicus i spytał, czy na pewno wiem, czego chcę.~
@1781 = ~Irenicus kazał mi wybierać między potęgą, którą mi oferował, a śmiercią w deszczu ognistych płomieni.~
@1782 = ~Irenicus pokazał mi moją słabość i potęgę, jaką mogę osiągnąć, wykorzystując w pełni moje możliwości.~
@1783 = ~Nie, nie. Wolę z nikim o tym nie rozmawiać.~
@1784 = ~Mam ci coś opowiadać? Chyba żartujesz!~
@1785 = ~To dobrze. (westchnienie) To straszne, kiedy sen przestaje być prawdziwym odpoczynkiem.~
@1786 = ~Nie wiem, skąd w tobie taki brak manier. Ale spokojnie, nie będę ci się już więcej narzucał.~
@1787 = ~I co? Jak był twój wybór?~
@1788 = ~Jasne, że chcę tej potęgi, skoro mi się należy!~
@1789 = ~A jak myślisz? Nie chcę tej mocy, nawet, jeśli mi się należy.~
@1790 = ~Nie mam pojęcia. Mam dziwne wrażenie, że Irenicus nie był ze mną zupełnie szczery.~
@1791 = ~To nie była propozycja... tylko obietnica.~
@1792 = ~Nic ci nie powiem!~
@1793 = ~A więc rzeczywiście będziemy żyć w ciekawych czasach. (westchnienie) Prowadź.~
@1794 = ~Ach, rozumiem. Czujność i samokontrola. Widzisz, jest łatwe wyjście, trudne wyjście, i TWOJE wyjście, przy którym to trudne wygląda 
na łatwe.~
@1795 = ~(westchnienie) Mówię ci, nie będzie z tego nic dobrego.~
@1796 = ~Coś takiego. Przecież jak dotąd mogliśmy mu ufać bez zastanowienia, prawda? (westchnienie) Cóż, skoro twój dowcip pozostaje w dobrej 
formie, może nie ma się jeszcze czym martwić?~
@1797 = ~Tak myślałem. Ale po co Irenicus miałby to robić? Czy to jakaś pułapka? Nie wiem... nie potrafię ci pomóc; decyzja należy do 
ciebie.~
@1798 = ~Ależ doprawdy, nie musisz.~
@1799 = ~Tak, to rzeczywiście dobre pytanie. Ja sugerowałbym zmówienie szybkiej modlitwy.~
@1800 = ~Nie, nie. Zastanawiam się raczej, czy zabić go od razu czy powoli... a może uczynić moim niewolnikiem?~
@1801 = ~Nie dopuszczasz takiej możliwości, że wygram tę walkę, co?~
@1802 = ~(westchnienie) Racja.~
@1803 = ~(westchnienie) <CHARNAME>, ty chyba nie masz świadomości, w co się wplątaliśmy.~
@1804 = ~Nie masz szans na zwycięstwo. Nie - masz - szans. Za późno już na jakikolwiek plan awaryjny. Irenicus po prostu dokończy to, co 
zaczął Bhaal.~
@1805 = ~Na bogów, mam już dość tego twojego cholernego defetyzmu!~
@1806 = ~Tak, tak, pewnie. Śmierć będzie dla mnie wybawieniem... (ziewasz)~
@1807 = ~Phi. Pożyjemy, zobaczymy.~
@1808 = ~W takim razie będę opóźniać ten moment, jak tylko się da.~
@1809 = ~Twój cholerny optymizm jest równie irytujący, uwierz mi.~
@1810 = ~Możesz sobie lekceważyć moje słowa... ale jeszcze zobaczysz, kto miał rację.~
@1811 = ~Czekam już tylko na śmierć... ale proszę bardzo, możesz próbować mnie zaskoczyć. Powodzenia.~
@1812 = ~Możesz próbować, ale i tak ci się nie uda.~
@1813 = ~Tak jak ta twoja niedojrzała emocjonalnie Imoen? Wszyscy robimy to, co musimy, i nasze pragnienia nie grają w tym większej roli. Ja 
na przykład nie pamiętam, kiedy ostatnio zrobiłem coś tylko dlatego, że miałem na to ochotę.~
@1814 = ~Ja tak samo. Od śmierci Goriona...~
@1815 = ~Ja tak samo. Najpierw prześladowali mnie w Candlekeep, a teraz wciąż ktoś mnie ściga, ktoś mną manipuluje...~
@1816 = ~Dzięki bogu mam więcej szczęścia niż ty... ale i tak męczy mnie odpowiedzialność za siebie i innych.~
@1817 = ~Mam być jak Imoen? Wielkie dzięki, już lepiej niech zostanie tak, jak jest.~
@1818 = ~Zostać wiecznym dzieckiem jak Imoen? Świetny pomysł!~
@1819 = ~Tak, twoje dzieciństwo nie było takie, jak powinno... a teraz i młodość upływa ci w mało przyjemny sposób. O starości nie będę nawet 
wspominał, bo i tak jej nie doczekasz.~
@1820 = ~Pamiętam, że była dość nieodpowiedzialna i roztrzepana, ale sympatyczna. W każdym razie...~
@1821 = ~Żałuję wielu rzeczy. Ale ciągłe rozmyślanie o przeszłości nie ma sensu; nie da się cofnąć czasu. Lepiej pogodzić się z sobą samym i 
w spokoju oczekiwać śmierci.~
@1822 = ~Masz rację... ale i tak nie potrafię przestać wyrzucać sobie pewnych spraw.~
@1823 = ~Łatwo ci tak mówić: ty tylko idziesz za mną, podczas gdy to ja muszę podejmować trudne decyzje.~
@1824 = ~Dlaczego każda nasza rozmowa musi zawsze schodzić na kwestię śmierci?~
@1825 = ~(westchnienie) Jak każdy.~
@1826 = ~A czego spodziewać się po Dziecku Bhaala? Twoja krew sprawi, że zawsze będziesz dowodzić i podejmować decyzje które zaważą na losach 
innych, czy tego chcesz, czy nie.~
@1827 = ~Bo niedługo umrzemy, i nic na to nie poradzisz. Co więcej, wkrótce zauważysz pewnie tę charakterystyczną i ciekawą cechę każdego 
życia: kończy się śmiercią. Przyjrzyj się swoim wrogom po walce z tobą, a zrozumiesz, o czym mówię.~
@1828 = ~To byłoby raczej niebezpieczne, z uwagi na mój talent - emocje potrafią kilkakrotnie zwiększyć moc zaklęcia, a wtedy... Nie, 
<CHARNAME>, staram się być opanowany. A ty, mówisz tak często?~
@1829 = ~Codziennie.~
@1830 = ~Czasami, ale niezbyt często.~
@1831 = ~Nie, nigdy.~
@1832 = ~Och nie, nie MÓWIĘ. Ja to ROBIĘ.~
@1833 = ~Ale to i tak nic nie daje, prawda?~
@1834 = ~(westchnienie) Jak my wszyscy?~
@1835 = ~Naprawdę? W takim razie zazdroszczę ci samokontroli.~
@1836 = ~Powinienem był zgadnąć.~
@1837 = ~Chciałbym prowadzić trochę spokojniejsze życie. Powiedzmy... siedem bitew dziennie, a nie dwanaście, to już byłoby coś. I do tego 
chciałbym mieć jakiś wpływ na to co się ze mną dzieje, a nie płynąć z prądem. Ale oczywiście, moje zdanie się nie liczy.~
@1838 = ~Właśnie. To ja dowodzę tą drużyną i nikt nie będzie mi mówił, co mam robić!~
@1839 = ~Staram się kontrolować swoje życie, ale wiesz jak jest. Wszyscy mną manipulują, nawet przeznaczenie; nic z tym nie zrobię.~
@1840 = ~Rany, i co z tego? Przecież nie mamy żadnych szans, niezależnie od tego, co zrobimy!~
@1841 = ~Postaram się, Xan. Nie wiem jak to zrobię, ale uda mi się.~
@1842 = ~(parsknięcie) Kiedy już będą o tobie pisać w podręcznikach do historii, na pewno wspomną o twoich koszmarnych manierach.~
@1843 = ~Dokładnie. Boska część twojej duszy gdzieś cię prowadzi... i uwierz mi, to się nie skończy dobrze. Możesz próbować odwlekać moment 
ostatecznej porażki, ale on i tak nadejdzie. Szybciej niż myślisz.~
@1844 = ~<CHARNAME>, kiedy w końcu przestaniesz mnie przedrzeźniać?~
@1845 = ~Nie. Nawet jeśli będziesz mieć szansę, nie skorzystasz z niej. Czuję to: boska część twojej duszy gdzieś cię prowadzi... i uwierz 
mi, to się nie skończy dobrze.~
@1846 = ~Słucham? Chyba nie próbujesz sztucznie podtrzymywać rozmowy, co?~
@1847 = ~No... może trochę. I co z tego?~
@1848 = ~Nie, naprawdę interesuje mnie twoja opinia.~
@1849 = ~Kto, ja?~
@1850 = ~Tak, ty.~
@1851 = ~Takie nic nie znaczące rozmowy nie pomogą nam przetrwać... a poza tym, nie interesują mnie problemy ludzi. Nie znam się na ich 
polityce. Jeśli chcesz, pogadaj o tym z kimś innym.~
@1852 = ~No dobrze, jak chcesz.~
@1853 = ~Dlaczego jesteś taki... nietowarzyski?~
@1854 = ~Szkoda.~
@1855 = ~Dziękuję.~
@1856 = ~(westchnienie) <CHARNAME>, moje nerwy są w strzępach, a mimo to próbuję się skupić na naszej skazanej na niepowodzenie misji. 
Dlaczego tak usilnie próbujesz mi w tym przeszkodzić? Jeśli chodziłoby o coś poważnego, chętnie bym z tobą porozmawiał, ale widzę, że jesteś 
w świetnym humorze.~
@1857 = ~Więc wybacz, ale jakoś nie jestem w nastroju do beztroskich rozmów.~
@1858 = ~Oczywiście, jak chcesz. A tak przy okazji, nasza misja wcale nie jest skazana na niepowodzenie.~
@1859 = ~Jasne, Xan. Powinieneś był powiedzieć mi to wcześniej.~
@1860 = ~No to się zamknij. Nie musisz wygłaszać godzinnych przemówień o tym, jak bardzo potrzebujesz samotności.~
@1861 = ~Phi. Jesteś naprawdę beznadziejny!~
@1862 = ~Jasne, jasne. Będę już siedział cicho.~
@1863 = ~Och. Co za pytanie. A co właściwie chcesz wiedzieć?~
@1864 = ~No cóż, przecież nie możesz siedzieć zamknięty w pokoju ze swoją księgą zaklęć przez cały czas, nie?~
@1865 = ~Wszystko! Spotykasz się z kimś, czy siedzisz w głównej sali, czy wychodzisz do miasta, czy-~
@1866 = ~No cóż, krążą plotki...~
@1867 = ~Nic. Zapomnij o tym pytaniu.~
@1868 = ~I tak nie powiedziałbym ci nic ciekawego.~
@1869 = ~<CHARNAME>, nie wiem o co ci chodzi, ale zapewniam cię, że cały ten czas spędzam samotnie w pokoju na studiowaniu zaklęć. Nie ma 
żadnych pijackich orgii, potajemnych imprez, ani - hm, jak to powiedzieć - tymczasowego towarzystwa. Czy to wystarczy, aby zaspokoić twoją 
ciekawość? Mam nadzieję, że tak.~
@1870 = ~Szkoda. Wyglądasz na kogoś, kogo stać na więcej.~
@1871 = ~Tak, to wystarczy.~
@1872 = ~Zawsze mnie ciekawiło, co robisz za moimi plecami... i nadal ciekawi.~
@1873 = ~Chyba nie powiedziałeś mi wszystkiego.~
@1874 = ~No cóż, teraz musisz żyć z tą okrutną prawdą. Nawiasem mówiąc, prawda często okazuje się banalna i mało interesująca, prawda?~
@1875 = ~Dobrze to słyszeć.~
@1876 = ~Myślisz, że nie jestem z tobą szczery? Nie musisz mi wierzyć, to twoja sprawa.~
@1877 = ~Chyba nie mamy już sobie nic więcej do powiedzenia, prawda? Powinniśmy już ruszać.~
@1878 = ~Ależ mam. Ale i tak ani ja ani ty nie mamy już szans na powrót do dawnego życia...~
@1879 = ~...bo jesteśmy skazani na śmierć na szlaku.~
@1880 = ~Pamiętam, jak to było w Candlekeep. Gdyby można było cofnąć czas...~
@1881 = ~Przedtem wszystko było w porządku... zanim powiedzieli mi, kim jestem. Czym jestem.~
@1882 = ~Dokładnie. Co, mówiłem już to kiedyś?~
@1883 = ~Ale nie można.~
@1884 = ~To prawda, że twoje pochodzenie zamyka ci wszystkie ścieżki do spokojnego życia. Ale mimo to wciąż masz szansę na kilka chwil 
spokoju... przyjaciół, którzy nie wbiją ci noża w plecy, gdy tylko się odwrócisz...~
@1885 = ~Może masz rację...~
@1886 = ~A ty, nie masz ochoty gdzieś osiąść i zaznać trochę spokoju?~
@1887 = ~Wiem, że poszukiwanie przygód ma swoje uroki, ale ja chcę czegoś więcej. Chcę mieć dom.~
@1888 = ~Dobra, dosyć już tej chwili spokoju. Chodźmy dalej.~
@1889 = ~Mam, ale poza tym, że wciąż wykonuję jakieś misje dla mojego miasta... kto by mnie zechciał? Nikt; a nie ma sensu mieszkać samemu w 
pustym domu.~
@1890 = ~Wolę przynajmniej zginąć w imię czegoś.~
@1891 = ~Małe szanse. Wyznawcy Cyrica będą cię prześladować, łowcy nagród nigdy nie przestaną cię ścigać, a zwykli ludzie nigdy nie wybaczą 
ci tego, kim jesteś. No i oczywiście nie możemy zapomnieć o twoim ojcu i przepowiedni Alaunda.~
@1892 = ~(westchnienie) Nasz mały romans ze śmiercią skończy się chyba dopiero wraz z nią samą...~
@1893 = ~Chodź, <CHARNAME>. Nie ma sensu dłużej o tym rozmawiać.~
@1894 = ~Chodź, <CHARNAME>. Nie ma sensu dłużej o tym rozmawiać.~
@1895 = ~Każdy ma. Czemu miałbym być wyjątkiem?~
@1896 = ~Bo taka z ciebie maruda i jęczydusza, jakbyś nigdy nie był wielką, różową bańką!~
@1897 = ~Nie mówię, że jesteś. Po prostu ciekawi mnie, o czym marzysz.~
@1898 = ~Po prostu nie wyglądasz na marzyciela, to wszystko.~
@1899 = ~S-słucham?~
@1900 = ~Po prostu musisz się bardziej wyluzować i tyle.~
@1901 = ~Z cukrem i wisienką!~
@1902 = ~Nieważne. A więc, o czym marzysz?~
@1903 = ~Ach. Dobrze to słyszeć... Tak myślę.~
@1904 = ~Chyba ktoś tutaj przesadził z cukrem i wisienkami... i to na pewno nie ja.~
@1905 = ~Rzadko mi się to zdarza. Ale kiedy marzę, widzę Evereskę. Jej góry, wodospady, ogrody.. Wiem, że już nigdy tam nie wrócę.~
@1906 = ~Ja też bardzo tęsknię za Candlekeep. Tak długo tam właśnie był mój dom...~
@1907 = ~Wielkie mi co. Ja też nigdy nie wrócę do Candlekeep i jakoś z tym żyję.~
@1908 = ~A po co miałbyś wracać? Razem zwiedziliśmy o wiele ciekawsze miejsca.~
@1909 = ~Aha. Wiesz, ja marzę o trochę innych rzeczach.~
@1910 = ~(westchnienie) Stanowimy doprawdy żałosny widok, użalając się tak nad sobą. Kiedyś myślałem, że to minie... ale widać, są rany, 
których czas nie potrafi wyleczyć.~
@1911 = ~To dlatego, że wychowali cię ludzie. Ale każdy elf zawsze tęskni do swojego domu.~
@1912 = ~Jakie, na przykład? Lochy? Niekończące się, zakurzone drogi? Ach, jak mogłem zapomnieć! Kanały. Musisz mieć na myśli kanały.~
@1913 = ~Pewnie. Mam nieodparte wrażenie, że któregoś dnia twoje tak zwane marzenia przyniosą zagładę nam wszystkim.~
@1914 = ~Chodźmy już, <CHARNAME>. Nie chcę o tym rozmawiać.~
@1915 = ~Och, na bogów, to już przebija wszystko! Dziecko Bhaala oznacza wystarczające kłopoty, ale ZAKOCHANE Dziecko Bhaala? Teraz już 
naprawdę przegraliśmy.~
@1916 = ~Och, i co z tego? Znasz jakąś lepszą przyczynę klęski niż miłość?!~
@1917 = ~Wcale nie. Czuję się teraz bezpieczniej i pewniej niż kiedykolwiek.~
@1918 = ~A więc uważasz, że mam zakończyć ten związek?~
@1919 = ~Och, po co mi było w ogóle ci o tym mówić!~
@1920 = ~Chyba nie oczekujesz, że będę ci cokolwiek doradzał. Poza tym, i tak nigdy mnie nie słuchasz.~
@1921 = ~Obawiam się, że jest już za późno. Teraz przez całą noc będę się zamartwiał, jak bardzo twój idiotyczny romans zmniejszy nasze 
szanse na przetrwanie. (prychnięcie) Ale ciebie oczywiście to nie obchodzi.~
@1922 = ~Jest dokładnie tak, jak myślałem. <CHARNAME>, czy masz chociaż odrobinę rozsądku w tej niespokojnej głowie?~
@1923 = ~Pewnie, że mam. "Zakochany" nie oznacza "pozbawiony rozumu".~
@1924 = ~Mam, i to więcej niż ty.~
@1925 = ~Rozum? A co to jest?~
@1926 = ~"Porzuć miłość, a ocalisz życie", jak mówi stare powiedzenie. Niestety, elfy nie znają więcej przysłów na ten temat...~
@1927 = ~Czekaj, jest jedno: "Miłość to trucizna, na którą nie ma lekarstwa." Domyślam się, że mędrcy nie kłopotali się wymyślaniem bardziej 
oryginalnych aforyzmów, skoro zakochani zwykle giną przez swoją miłość, zanim zdążą poczytać mądre księgi.~
@1928 = ~Niż ja?~
@1929 = ~Powiem ci jedno: wiem, w co się pakujesz, i dlatego właśnie będę żył znacznie dłużej niż ty.~
@1930 = ~Nie, nie, nie. Przecież mamy zginąć razem, zapomniałeś?~
@1931 = ~Phi! Nikt cię nie kocha, dlatego jesteś taki cyniczny.~
@1932 = ~Być może. Ale czy będziesz szczęśliwszy?~
@1933 = ~Skończmy już tę dyskusję, i tak nie dojdziemy do porozumienia.~
@1934 = ~Och, być może, ale i tak nie będziesz w stanie docenić należycie tragicznej ironii tej chwili.~
@1935 = ~Samemu ciężko czasem mi ze sobą wytrzymać, więc nie wymagam tego od nikogo innego.~
@1936 = ~Nie będę, ale to nie zmieni faktu, że ty skończysz źle. Zranisz osobę, którą kochasz... i to niejednokrotnie.~
@1937 = ~Życzę ci szczęścia - choć i tak wiem, że go nie znajdziesz.~
@1938 = ~Jak chcesz. Życzę wam szczęścia, <CHARNAME>. Będziecie go potrzebować.~
@1939 = ~Życzę wam szczęścia, <CHARNAME>. Będziecie go potrzebować.~
@1940 = ~Tak?~
@1941 = ~Była świetna. Tak świetna, że chyba powinieneś gotować nam codziennie.~
@1942 = ~Naprawdę smakuje ci ta wegetariańska papka?!~
@1943 = ~Była całkiem... znośna.~
@1944 = ~Była koszmarna! Spróbuj jeszcze raz przygotować coś takiego, a zobaczysz, co to znaczy przegrać!~
@1945 = ~Ach... dziękuję bardzo, ale wolałbym raczej spędzić ten czas na studiowaniu zaklęć.~
@1946 = ~A co w niej złego? Wolisz ostro przyprawiane mięso, jak barbarzyńcy z Thay? Nie, dziękuję.~
@1947 = ~W takim razie chyba nie masz nic przeciwko, jeśli przekażę zaszczyt gotowania posiłków komuś innemu.~
@1948 = ~A co do tego, jak TY gotujesz...~
@1949 = ~Co, nie smakowało ci?~
@1950 = ~Sto razy lepiej od ciebie!~
@1951 = ~Spróbuj tylko coś powiedzieć o moim gotowaniu, a staniesz się naszym jutrzejszym daniem głównym!~
@1952 = ~...nie będę się na razie wypowiadał. Rozumiem, że krytykowanie talentów kulinarnych Dziecka Bhaala to nienajlepszy pomysł, co?~
@1953 = ~Tęsknisz za nią?~
@1954 = ~Bardzo. Nie masz pojęcia, jaka była dla mnie ważna.~
@1955 = ~Niezbyt ją lubię, ale nie zostawię jej w rękach Irenicusa.~
@1956 = ~Nie aż tak... ale czuję, że to przeze mnie ją porwali.~
@1957 = ~Nie, i wcale nie mam ochoty jej ratować. To niesprawiedliwe, że muszę!~
@1958 = ~Na bogów, nie! Może sobie tam umrzeć, mnie to nie obchodzi!~
@1959 = ~(westchnienie) Wiem, i przykro mi z tego powodu. Ja również straciłem... może nie przyjaciół, ale dobrych i wiernych towarzyszy. Ze 
śmiercią kilkorga z nich naprawdę ciężko mi było sobie poradzić. Mam nadzieję, że nie będziesz przechodzić przez to samo.~
@1960 = ~Ja nie zostawiłbym w jego rękach nawet najgorszego wroga. Z twoich opowieści wynika, że ten człowiek jest szaleńcem, a do tego 
bardzo sprytnym. To nie wróży dobrze Imoen.~
@1961 = ~Znam dobrze to uczucie. Nie ma nic gorszego i bardziej bolesnego niż poczucie winy - a nic nie możesz z tym zrobić. Nie możesz 
cofnąć czasu.~
@1962 = ~Hmm. Jasne. Nic mi do waszych relacji.~
@1963 = ~Tak czy inaczej, wkrótce ją znajdziemy, żywą lub martwą. Ale... dlaczego właściwie Irenicus był taki pewny, że za nim pójdziesz? Nie 
mógł przecież wiedzieć o tym, jak ci na niej zależy.~
@1964 = ~Gdyby wiedział, zastanowiłby się dwa razy, zanim by ją porwał. Nie, musiało chodzić o coś innego.~
@1965 = ~Może powiedziała mu o tym, gdy ją torturował?~
@1966 = ~Pewnie założył, że jest moją najlepszą przyjaciółką i pomogę jej, niezależnie od okoliczności.~
@1967 = ~Może miał szpiegów w Candlekeep?~
@1968 = ~Może potrzebował jej, nie mnie?~
@1969 = ~O coś bardzo ważnego...~
@1970 = ~To prawda, mógł się dowiedzieć w taki sposób...~
@1971 = ~Miałby okazać się taki naiwny? Nie, ona też była dla niego ważna. Ale dlaczego?~
@1972 = ~Jej? A co ona, Dziecko Bhaala? Nie. Imoen to dla niego bezimienna dziewczyna z Candlekeep, nic więcej niż zwykła przynęta. 
Chociaż...~
@1973 = ~Ach, ale po co tracić czas na bezsensowne hipotezy? Znajdźmy ich i sami się przekonajmy.~
@1974 = ~Chodź. Może zdążymy jeszcze uratować tę młodą damę.~
@1975 = ~(westchnienie) Nic dziwnego. Można się było spodziewać, że tak to się skończy.~
@1976 = ~Tak, Bhaal już o to zadbał.~
@1977 = ~Tainted though it was, it did not nearly come to Irenicus' level.~
@1978 = ~Jak możesz mówić o mojej duszy z taką beztroską!~
@1979 = ~(westchnienie) Tak to już bywa z bogami.~
@1980 = ~Ale wciąż masz przewagę nad tym szaleńcem. Myśli, że zwabił cię w pułapkę jak bezbronną ofiarę... ale czuję, że wasze drogi 
skrzyżują się jeszcze raz, i to od ciebie zależy, kto wygra tę walkę.~
@1981 = ~To dość... optymistyczne słowa jak na ciebie.~
@1982 = ~A ty mi w tym pomożesz, prawda?~
@1983 = ~Obawiam się, że pokładasz we mnie zbyt wiele nadziei.~
@1984 = ~Oczywiście.~
@1985 = ~Tak, Irenicus miał w sobie prawie tyle samo zła co ty.~
@1986 = ~Inni będą mówili o niej jeszcze długo po twojej śmierci. Przyzwyczaj się do tej myśli.~
@1987 = ~Masz już za sobą wiele zwycięstw, <CHARNAME>. Nawet bez swojej duszy, wciąż dysponujesz wielką siłą. Zbyt wielką...~
@1988 = ~Oczywiście.~
@1989 = ~(westchnienie) Wiedziałem, że to powiesz.~
@1990 = ~(wzdraga się) Nawet nie pytaj. Dość już widziałem i nie chcę, żeby to się powtórzyło.~
@1991 = ~Ja też nie, ale co mam zrobić?~
@1992 = ~Chyba nie boisz się Zabójcy, co?~
@1993 = ~Taa. Dzięki za nic.~
@1994 = ~Owszem, boję się... i dziwię się, że mówisz o tym tak spokojnie!~
@1995 = ~Nie potrafię nic ci doradzić. Jak niby? Nie mam pojęcia, jak działa twoja skaza. Staraj się przeżyć. Staraj się kontrolo... nie, to 
nie ma sensu!~
@1996 = ~Jak niby mam to kontrolować? Nie potrafię!~
@1997 = ~Do jasnej cholery, czemu to musiało się przytrafić akurat mnie?~
@1998 = ~Dobrze, nieważne. Idziemy już?~
@1999 = ~Przepraszam. Chodźmy już. Może... może twoja sytuacja nie aż tak beznadziejna, jak myślisz?~
@2000 = ~Seldarine, co ja powiedziałem?! Twoja sytuacja JEST beznadziejna. Bardziej, niż kiedykolwiek.~
@2001 = ~Nie wiem, <CHARNAME>. Musisz jakoś z tym sobie poradzić... albo i nie.~
@2002 = ~Bo to twoje przeznaczenie. Tak było zapisane w gwiazdach i nie w twojej mocy było to zmienić. Przykro mi.~
@2003 = ~Tak, chodźmy.~
@2004 = ~Nigdy nie myślałem, że można aż tak tęsknić za świeżym powietrzem. Mieliśmy naprawdę wiele szczęścia, że udało nam się przeżyć.~
@2005 = ~Szczęścia? Chyba chciałeś powiedzieć "umiejętności, siły i odwagi"!~
@2006 = ~Szczęścia? Te mroczne elfy nie miały z nami szans!~
@2007 = ~Dokładnie. Nie wierzę, że udało nam się tam nie zginąć.~
@2008 = ~Och, nie wierzę własnym uszom! Cudem wyszliśmy cało z najbardziej koszmarnego miejsca w całym Faerunie, a ty chwalisz się swoimi 
bitewnymi umiejętnościami!~
@2009 = ~Nigdy już nie wrócę do Podmroku. Zdarzyło mi się wiele strasznych rzeczy, ale ostatnie dni przebijają wszystko. Nigdy więcej.~
@2010 = ~Poczekaj, aż ktoś ukradnie ci duszę, i wtedy pogadamy.~
@2011 = ~Czemu? To było całkiem przyjemne parę tygodni!~
@2012 = ~Mi się tam całkiem podobało.~
@2013 = ~Och, tak. To było okropne.~
@2014 = ~Wiem, wiem. Spróbujemy ją odzyskać, ale... (westchnienie)~
@2015 = ~Rozumiem twoją złudną nadzieję, ale pogódź się z tym, że to twoje ostatnie dni.~
@2016 = ~'Okropne' to zbyt łagodne określenie, ale zgadzam się w zupełności.~
@2017 = ~Jeśli mogę zapytać po raz setny... jak się teraz czujesz?~
@2018 = ~Z każdą chwilą gorzej. Xan, ja umieram.~
@2019 = ~Szczerze mówiąc, nie widzę żadnej zmiany. Dziwne, prawda?~
@2020 = ~Czuję... pustkę. Żadnej miłości, nienawiści, bólu - nic.~
@2021 = ~Lepiej niż kiedykolwiek! Może w końcu zdobędę tę moc, o której mówił Irenicus?~
@2022 = ~A więc skończmy tę rozmowę i dopadnijmy Irenicusa, zanim będzie za późno. Chodź, skoro i tak przegraliśmy, możemy równie dobrze 
zginąć w chwale podczas ostatniej bitwy z szalonym magiem, prawda?~
@2023 = ~(westchnienie) Zabawne...~
@2024 = ~Nie, to normalne. Boję się tylko tego dnia, w którym zauważysz wreszcie zmianę.~
@2025 = ~(gulp) To gorsze niż śmierć...~
@2026 = ~Myślisz tylko o jednym. (westchnienie) Chociaż... może to jest właśnie ostatnia droga ratunku?~
@2027 = ~<CHARNAME>, czy ty naprawdę do końca życia będziesz zachowywać się jak dziecko?~
@2028 = ~Phi! Kto mówi, że moje życie musi mieć jakiś koniec?~
@2029 = ~Co z tego? Przecież czeka mnie śmierć niezależnie od  tego, jak się zachowuję.~
@2030 = ~A co, jeśli wcale nie umrę?~
@2031 = ~Hmm... całkiem niezły pomysł, muszę przyznać. Weź mój plecak, muszę trochę poćwiczyć niepoważne zachowanie.~
@2032 = ~Co, uważasz, że masz jakieś inne wyjście?~
@2033 = ~Świat ci się przygląda, więc na twoim miejscu uważałbym ze swoim wizerunkiem. Choć to oczywiście twoja sprawa.~
@2034 = ~<CHARNAME>, nie -~
@2035 = ~A co do naszego ekwipunku...~
@2036 = ~Nie, nic. (westchnienie) Nieważne. Widzę, że jesteśmy świetnie przygotowani na nadchodzącą wielkimi krokami porażkę.~
@2037 = ~Podobno na Targu Przygód mają Szatę Vekny i kilka ciekawych zwojów, którym chętnie przyjrzałbym się z bliska. Wiem, że to wszystko 
jest koszmarnie drogie, ale mogłoby się nam przydać. Jak myślisz?~
@2038 = ~Brzmi ciekawie. Przemyślę to, kiedy następnym razem tam trafimy.~
@2039 = ~Chyba jeszcze nas na to nie stać. Przykro mi, Xan.~
@2040 = ~Eee... wiesz, mamy duże wydatki... poza tym potrzebuję nowej zbroi... hmm...~
@2041 = ~Trzymam cię za słowo. Nie, żeby mi się zdawało, że kilka nowych zaklęć pomoże nam pokonać Irenicusa... ale zawsze można spróbować.~
@2042 = ~(westchnienie) Nieważne. Widzę, że i tak jesteśmy świetnie przygotowani na nadchodzącą wielkimi krokami porażkę.~
@2043 = ~I co, pewnie oczekujesz teraz komplementów, co?~
@2044 = ~Nie, po prostu jestem ciekawa.~
@2045 = ~Gdybym miała na nie ochotę, wystarczyłoby mi spojrzeć w lustro.~
@2046 = ~A nie należą mi się?~
@2047 = ~Ale po co marzyć, skoro mam przy sobie kogoś sto razy piękniejszego? To prawda, że być może nie na długo... ale to zawsze coś.~
@2048 = ~Ale gdybyś miał jakiś ideał... jak by ona wyglądała?~
@2049 = ~Niezależnie od tego, w każdej kulturze funkcjonuje jakiś archetyp idealnej kobiety, temu nie zaprzeczysz.~
@2050 = ~Kto wie, kto wie... Przekonamy się dzisiaj w nocy, co ty na to?.~
@2051 = ~A więc moja krucha uroda jest lepsza od wszystkich ideałów? Naprawdę, pochlebiasz mi, kochanie.~
@2052 = ~Święta prawda.~
@2053 = ~Bardziej, niż komukolwiek innemu.~
@2054 = ~Sam nie wiem. Hanali, bogini miłości, jest co prawda symbolem piękna, ale moja matka... moja matka była czymś więcej, niż 
pozbawionym duszy posągiem. Poza tym, w przeciwieństwie do ciebie, nie mam skłonności do fantazjowania i marzycielstwa... a raczej nie 
miałem. Do teraz.~
@2055 = ~Co się zmieniło?~
@2056 = ~Zdaje mi się, że masz jakiś swój ideał, ale nie chcesz mi o nim powiedzieć... bo zbyt wiele mi do niego brakuje.~
@2057 = ~To dlatego, że znalazłeś już swój ideał? Mnie?~
@2058 = ~Tak, ale to nic więcej, niż ulotna wizja... i to z reguły mało optymistyczna. Poeci nigdy nie mieli szczęścia w miłości, prawda? 
Może to dlatego?~
@2059 = ~Na szczęście, nie jestem poetą; poza tym, w przeciwieństwie do ciebie, nie mam skłonności do fantazjowania i marzycielstwa... a 
raczej nie miałem. Do teraz~
@2060 = ~Zdaje mi się, że masz jakiś swój ideał, ale nie chcesz mi o nim powiedzieć... bo zbyt wiele mi do niego brakuje.~
@2061 = ~Och. Mam nadzieję.~
@2062 = ~(westchnienie) Jak zwykle, w każdym moim słowie dopatrujesz się komplementów.~
@2063 = ~Spotkałem ciebie.~
@2064 = ~Spotkałem ciebie, i od tej chwili moje życie jest jednym, niekończącym się snem.~
@2065 = ~Co? Chyba żartujesz. Wszystkie ideały bledną w porównaniu z tobą.~
@2066 = ~Obawiam się, że cię rozczaruję. Gdybyś mnie wtedy zobaczyła, pewnie minęłabyś mnie, nawet się nie oglądając. Całymi dniami 
przesiadywałem gdzieś w ogrodzie czy zagajniku, zaczytany po uszy w starych księgach i manuskryptach. To były szczęśliwe lata... ale mało 
interesujące, jeśli próbować o nich opowiadać.~
@2067 = ~Hej, to brzmi całkiem nieźle! Opowiadaj!~
@2068 = ~Tylko książki? I zupełnie nic innego?~
@2069 = ~Chyba masz rację. Nie brzmi zbyt ciekawie.~
@2070 = ~Sam nie wiem, co chciałabyś usłyszeć. Wszystkie te "ekscytujące" rzeczy - moja pierwsza medytacja, moje studia na Akademii, dzień, w 
którym zostałem strażnikiem księżycowego ostrza, służba u Szarych Płaszczy - to wszystko działo się później. Nie masz chyba ochoty na 
opowieści, które przedstawiają mnie w niekorzystnym świetle... a uwierz mi, mógłbym opowiedzieć ci niejedną taką.~
@2071 = ~Szkoda.~
@2072 = ~Nieprawda, chętnie posłucham. Wiem przecież, że nie jesteś ideałem; nie mogłabym być z tobą, gdybyś był.~
@2073 = ~Czemu nie? Byłeś aż takim matołkiem i fajtłapą?~
@2074 = ~A czego się spodziewałaś? Dziewczyny? Nocne szaleństwa w ogrodach Evereski? Imprezy i bale? Och, zdarzały się, ale dopiero 
później... a zresztą, nawet wtedy więcej czasu spędzałem nad książkami niż w towarzystwie.~
@2075 = ~Czyli nic mi nie opowiesz?~
@2076 = ~Biedactwo.~
@2077 = ~Oooch, dziewczyny i nocne szaleństwa w ogrodach? A co z orgiami? Były orgie?~
@2078 = ~(parsknięcie) Nie, <CHARNAME>. Do tego akurat nigdy nie doszło.~
@2079 = ~Więc masz już swoją odpowiedź.~
@2080 = ~Daleko mi było do ideału. Och nie, nie byłem żadnym fajtłapą, wręcz przeciwnie. Ale nie miałem przyjaciół. Właściwie ich nie 
potrzebowałem. Evereska to cudowne miejsce, a tamtejsza biblioteka zapewniała mi wszystko, czego mi było trzeba. Teraz widzę, że popełniłem 
błąd. Nikt nie powinien spędzać tyle czasu w samotności. Chyba naprawdę dużo przez to straciłem.~
@2081 = ~I to wszystko?~
@2082 = ~Teraz masz mnie.~
@2083 = ~Ja tak samo. Oprócz Goriona i Imoen, nie miałam nikogo bliskiego.~
@2084 = ~Duchowa łączność z innymi jest podstawą naszego społeczeństwa. Elf, który nie potrafi współżyć z innymi, nie jest elfem. Dlatego 
właśnie tyle opowiadam ci o moim mieście i moich braciach. Przedtem ich nie doceniałem, ale teraz oddałbym wszystko, żeby móc wrócić. 
Wszystko... oprócz ciebie.~
@2085 = ~Jeszcze kiedyś zobaczysz swoje miasto, obiecuję. Skończymy sprawy z Irenicusem i wybierzemy się tam razem.~
@2086 = ~Nie wszystko stracone, Xan. Może kiedyś wrócimy tam razem.~
@2087 = ~Widzę, że nie przyniosłam ci nic oprócz kłopotów.~
@2088 = ~Lepiej być z dala od domu, niż w ogóle go nie mieć.~
@2089 = ~Oboje jesteśmy w pewnym sensie wyrzutkami. Tak nie powinno być.~
@2090 = ~Wiem. Oboje jesteśmy w pewnym sensie wyrzutkami. Tak nie powinno być.~
@2091 = ~(westchnienie) Nie, <CHARNAME>. Tak się nie stanie.~
@2092 = ~Och, to przecież nie twoja wina. Miłość zawsze oznacza cierpienie i kłopoty. Wiesz, że nie wierzę w szczęśliwe zakończenia. Coś 
takiego jest po prostu niemożliwe.~
@2093 = ~Nie narzekam, <CHARNAME>. Ale nie potrafię tak po prostu zapomnieć.~
@2094 = ~Mam mówić szczerze? No cóż... w pewnym sensie wiem, że to idiotyczne, bezsensowne, i przede wszystkim bezpodstawne uczucie; poza tym 
ufam ci bardziej niż samemu sobie. Ale czasami... hmm, czasami... po prostu o tym zapominam.~
@2095 = ~Czyli JESTEŚ zazdrosny? Ha!~
@2096 = ~Wiedziałam, wiedziałam!~
@2097 = ~Ale przecież jesteśmy sobie tacy bliscy... Więc dlaczego?~
@2098 = ~<CHARNAME>, maleńka... i czemu tak cię to cieszy? Uważasz, że to dobrze?~
@2099 = ~Nie, ale jestem naprawdę bardzo, baaardzo ciekawa. Skąd ci się to bierze?~
@2100 = ~Podobno kto zazdrości, ten naprawdę kocha.~
@2101 = ~Sama jestem o ciebie czasem zazdrosna, więc chyba masz prawo do tego samego.~
@2102 = ~No cóż. Nie miałabym nic przeciwko jakiemuś pojedynkowi o mnie...~
@2103 = ~To dlatego, że trudno czasem wierzyć w cuda. Tyle dla mnie znaczysz, że kiedy pomyślę, że mógłbym cię stracić... (westchnienie) Nie 
potrafię nic na to poradzić.~
@2104 = ~Nic nie szkodzi. To tylko pokazuje, że naprawdę mnie kochasz.~
@2105 = ~To mi się ani trochę nie podoba. Musisz coś z tym zrobić!~
@2106 = ~Czasami... czasami ja czuję to samo.~
@2107 = ~Dziwne. Ja sama nic takiego nie czuję.~
@2108 = ~Skoro tak mówisz. Dla mnie zazdrość chyba już zawsze będzie słabością... ale w takim razie, miłość również nią jest. (westchnienie) 
Sam już nie wiem.~
@2109 = ~Wiem, że pragniesz być podziwiana i... zdobywana. Zasługujesz na to bardziej, niż ktokolwiek. Tylko że ja po prostu... po prostu nie 
wyobrażam sobie siebie samego, walczącego o ciebie, jeśli nagle przyjdzie ci ochota odejść.~
@2110 = ~Sam nie wiem, skąd mi się biorą takie myśli. (westchnienie) Chodźmy już.~
@2111 = ~A więc mogę ci tylko pozazdrościć samokontroli i spokoju ducha. Mam tylko nadzieję, że wybaczysz mi tę słabość. Idziemy?~
@2112 = ~Oprócz tej chwili, kiedy zobaczyłem cię po raz pierwszy? Nie było ich zbyt wiele... chociaż jedną rzecz pamiętam bardzo dobrze.~
@2113 = ~To był piękny, spokojny ranek - pogodny, bezchmurny, jakby obietnica dnia, w którym można być szczęśliwym. Stałem na klifie i 
patrzyłem w dół na trawiastą równinę, przygotowując się do rzucenia mojego pierwszego zaklęcia. Byłem wtedy bardziej podekscytowany niż 
kiedykolwiek przedtem.~
@2114 = ~I tak po prostu - stało się. Dokładnie w chwili, gdy wzeszło słońce. To było cudowne - i jednocześnie przerażające. Fale energii 
przepływające przez moje dłonie, głowa, która pulsowała, jakby miała zaraz wybuchnąć, wszechogarniające poczucie mocy i siły...~
@2115 = ~W którymś momencie musiałem zemdleć, bo gdy się obudziłem, słońce stało już wysoko na niebie. W tym dniu stałem się magiem.~
@2116 = ~Jakie to poetyckie.~
@2117 = ~Szczerze mówiąc, spodziewałam się czegoś bardziej interesującego.~
@2118 = ~I byłeś tam zupełnie sam? Czy to nie niebezpieczne?~
@2119 = ~Wiesz... ja czułam się tak samo, gdy pierwszy raz udało mi się rzucić czar.~
@2120 = ~Dziwne... ja nigdy nie reagowałam w ten sposób na zwykłe zaklęcia.~
@2121 = ~Naprawdę? Nigdy tak o tym nie myślałem. Ale dość już poezji na dzisiaj, nie sądzisz?~
@2122 = ~W takim razie wybacz, że cię rozczarowałem. Ale Splot jest dla mnie wszystkim. Gdyby nie on, nie byłoby naszej więzi, nie byłoby 
magii... Mam nadzieję, że pewnego dnia to zrozumiesz.~
@2123 = ~Chciałem to zrobić w samotności. To było zbyt intymne przeżycie, żeby je z kimś dzielić... i nigdy nie opowiadałem o tym nikomu, 
oprócz mojego ojca... i teraz ciebie.~
@2124 = ~A więc już wtedy musieliśmy być sobie przeznaczeni. Mam tyle szczęścia, że jesteś przy mnie... (westchnienie) To po prostu zbyt 
piękne, żeby mogło trwać długo.~
@2125 = ~Każdy mag inaczej przeżywa swój pierwszy kontakt ze Splotem. Ciekaw jestem, jak to było w twoim przypadku. Połączenie boskości z 
magią życia... to musiało być niesamowite. Chodź już, opowiesz mi o tym.~
@2126 = ~Mam tyle szczęścia, że jesteś przy mnie... (westchnienie) To po prostu zbyt piękne, żeby mogło trwać długo.~
@2127 = ~Mówisz tak, jakbyś wiedziała, o co chodzi... ale nie wiesz. Nigdy ci o tym nie opowiadałem. <CHARNAME>, jeśli naprawdę chcesz 
wysłuchać mojej opowieści, zrobię to dla ciebie. Ale zastanów się dwa raz... bo to naprawdę długa i smutna historia. Jesteś pewna?~
@2128 = ~Tak.~
@2129 = ~Posłucham jej, jeśli naprawdę chcesz mi ją opowiedzieć.~
@2130 = ~W takim razie... może lepiej jednak nie. Przepraszam.~
@2131 = ~W porządku. W takim razie chodźmy... i zapomnijmy już o tym.~
@2132 = ~Och, nawet nie wierz jak bardzo tego chcę. Uwierz mi.~
@2133 = ~To była deszczowa noc... zabawne, że takie rzeczy zawsze zdarzają się podczas deszczowych nocy, prawda? Nieważne. W każdym razie... 
siedziałem wtedy w swoim pokoju, czytając coś, kiedy przyszli do naszego domu. Mała grupka magów. Przynieśli... przynieśli mojego ojca. 
Mówili coś, ale nawet nie zrozumiałem. Miałem pustkę w głowie. Udało mi się pojąć tylko tyle, że go otruto.~
@2134 = ~Był z nimi uzdrowiciel, ale nie mógł mu pomóc. Zaprowadzili ojca do sypialni i zostawili go samego ze mną i matką. Pamiętam jego 
nagle rozszerzone oczy, gdy leżał na łóżku i zrozumiał... zrozumiał, że to już koniec.~
@2135 = ~Xan... przestań! Nie musisz kończyć, jeśli to dla ciebie takie ciężkie.~
@2136 = ~Chyba nie chcę już dalej tego słuchać.~
@2137 = ~Mów dalej.~
@2138 = ~(milczysz)~
@2139 = ~Nie, jakoś to wytrzymam... jeśli i ty wytrzymasz.~
@2140 = ~Próbowaliśmy z nim rozmawiać, ale to nie miało sensu. Za bardzo cierpiał, i nic nie mogło uśmierzyć jego bólu. Matka... matka 
próbowała go pocieszać, mówiła o jakichś drobnych, nieistotnych sprawach, byle tylko nie myśleć o tym, że umiera. A ja po prostu tam stałem - 
niezdolny się ruszyć, czy wypowiedzieć choćby jedno słowo. Nie miałem pojęcia co robi się w chwili, kiedy żegnasz się na całe wieki z kimś, 
kogo kochasz.~
@2141 = ~Nie minęła godzina, gdy było już po wszystkim. Teraz wiem, że to trwało długo, zbyt długo... ale wtedy zdawało się, że minęło ledwie 
kilka minut. Na chwilę, zanim umarł, rozmawiałem z nim... o jakichś zupełnie absurdalnych rzeczach... prosiłem go, żeby nie odchodził. 
Uśmiechnął się po raz ostatni i powiedział mi, że on musi umrzeć, a ja muszę żyć. A potem umarł... na rękach mojej matki.~
@2142 = ~Ale ty mi czegoś takiego nie zrobisz, prawda? Nie umrzesz na moich rękach?~
@2143 = ~To... to okropne. Proszę, przestań już.~
@2144 = ~Tak mi przykro...~
@2145 = ~Jest ci teraz chociaż trochę... lżej?~
@2146 = ~Wolałbym to, niż oglądać *twoją* śmierć. Ale nie, nigdy nie odszedłbym od ciebie z własnej woli, niezależnie od ceny.~
@2147 = ~Już po wszystkim, <CHARNAME>.~
@2148 = ~Może teraz, kiedy ci to opowiedziałem, będę wreszcie spał spokojnie. A może...~
@2149 = ~Boję się o ciebie. Kochałem ojca, a mimo to on musiał umrzeć. Teraz ty jesteś wszystkim, co mam... a co, jeśli to moja miłość 
sprowadza nieszczęście? Co, jeśli ty też musisz umrzeć?~
@2150 = ~Nonsens!~
@2151 = ~Nawet jeżeli tak, to przecież wina Bhaala, nie twoja.~
@2152 = ~Twoja miłość, tak? Jasne, wszystkie te genialne pomysły Irenicusa to przy tym pikuś.~
@2153 = ~Chyba trochę za późno się zorientowałeś.~
@2154 = ~Skoro tak mówisz... Och, wiem, że ten pomysł jest zupełne absurdalny - a mimo to nie mogę przestać o tym myśleć.~
@2155 = ~Gdybym tylko mógł ci jakoś pomóc... Zawsze będę przy tobie, żeby cię chronić i opiekować się tobą. Pamiętaj o tym.~
@2156 = ~Ten szaleniec zapłaci za swoje zbrodnie. Nigdy już cię nie skrzywdzi... nigdy, dopóki żyję.~
@2157 = ~Pragnienie bycia przy tobie było silniejsze ode mnie... Nie mogłem - a może nie chciałem - myśleć o konsekwencjach. Teraz chyba 
nigdy nie da mi to spokoju.~
@2158 = ~Chciałbym móc o tym zapomnieć, ale nie potrafię. (westchnienie) Chodźmy już lepiej, bo jeszcze się spóźnimy na następną bitwę.~
@2159 = ~Chciałbym móc obiecać ci, że nikt już cię nie zrani.. ale wiem, że nie potrafię ochronić cię przed całym światem. (westchnienie) 
Chodźmy już lepiej, bo jeszcze się spóźnimy na następną bitwę.~
@2160 = ~Och, nie wydarzyło się nic ciekawego. Co prawda nie mam takiego talentu do unikania niebezpiecznych przygód jak ty do ich 
przyciągania, ale jakoś udało mi się dotrzeć do miasta bez większych kłopotów.~
@2161 = ~Naprawdę? To świetnie.~
@2162 = ~A gdy już byłeś w Everesce?~
@2163 = ~Tak po prostu?~
@2164 = ~Szkoda, że nie było cię wtedy ze mną...~
@2165 = ~Na szczęście.~
@2166 = ~Obiecałem ci wtedy, że nie zabawię w mieście zbyt długo, więc starałem się szybko załatwić wszystkie sprawy. Musiałem jednak 
zatrzymać się na pewien czas w świątyni, bo gorączka, której nabawiłem się jeszcze w Nashkel, znów powróciła; przez jakiś czas wydawało się 
nawet, że to coś poważniejszego. Na szczęście doprowadzili mnie do porządku, więc, dopóki nie będziemy nocować w jakichś lochach i piwnicach 
zamiast w gospodach, nie ma się czym martwić.~
@2167 = ~No to chyba jednak będziemy się martwić, bo bóg jeden wie, gdzie przyjdzie nam nocować na szlaku.~
@2168 = ~W takim razie obiecuję, że nie spędzimy już ani jednej nocy pod ziemią.~
@2169 = ~Powinieneś był mi wcześniej o tym powiedzieć.~
@2170 = ~A co z twoimi obowiązkami w służbie miasta? Złożyłeś rezygnację?~
@2171 = ~Poradzę sobie.~
@2172 = ~Nie śpiesz się z takimi pochopnymi obietnicami, <CHARNAME>.~
@2173 = ~Miałaś swoje własne problemy. Jak mogłem zawracać ci głowę takimi drobnostkami, podczas gdy ty musiałaś uporać się .~
@2174 = ~Pewnie się zdziwisz, ale mimo, że przysłużyłem się miastu lepiej, niż niejeden z moich towarzyszy, nie wynagrodzono mnie za to 
tymczasowym zwolnieniem ze służby, ani niczym podobnym. Za to zlecili mi kolejne zadanie, zbadanie tej całej sprawy z wampirami w Amn, i... 
cóż, rozkaz przyszedł od osoby, której się nie odmawia.~
@2175 = ~I widzę, że ty również nie odmówiłeś.~
@2176 = ~Ale ty odmówiłeś, prawda?~
@2177 = ~I co zrobiłeś?~
@2178 = ~Pewnie, że odmówiłem. Zamierzałem odszukać cię jak najszybciej, a nie chciałem, żebyś była narażona na niebezpieczeństwa związane z 
moimi obowiązkami.~
@2179 = ~On jednak upierał się, mówiąc, że całe zadanie da się wykonać dyskretnie i bez uciekania się do przemocy. W końcu musiałem ustąpić - 
i dlatego robimy teraz to, co robimy. Ale nadal najważniejsze jest dla mnie twoje bezpieczeństwo. Zawsze będzie.~
@2180 = ~Coś mi mówi, że w Everesce nie są tym zachwyceni.~
@2181 = ~I nikt nie miał nic przeciwko, że będziesz podróżował w moim towarzystwie?~
@2182 = ~To miłe. Ty także jesteś dla mnie najważniejszy.~
@2183 = ~I tak uważam, że powinieneś był odmówić.~
@2184 = ~<CHARNAME>, chyba nie sądzisz, że zostałem tam publicznie potępiony za związek z tobą... wydziedziczony, wyklęty, albo jakieś inne 
pomysły rodem z tanich romansów? Nie, byłem na tyle rozsądny, żeby w ogóle o tobie nie wspominać.~
@2185 = ~Łatwo ci tak mówić, bo nie przyzwyczaiłaś się do wykonywania rozkazów przez całe życie. Moja buntownicza, najdroższa na świecie 
<CHARNAME>...~
@2186 = ~I mam nadzieję, że tak już zostanie.~
@2187 = ~Wiele rzeczy, raczej niezbyt przyjemnych. Chcesz żebym ci opowiedział?~
@2188 = ~Tak, proszę.~
@2189 = ~Jasne!~
@2190 = ~Nie, nie. Tak tylko zapytałam.~
@2191 = ~A ja tak tylko odpowiedziałem.~
@2192 = ~Raz widziałem mojego ojca. On... robił mi wyrzuty... z powodu mojego związku z tobą.~
@2193 = ~O rany. Nie trafiają ci się czasem jakieś pozytywne wizje, w których cała Evereska nam błogosławi?~
@2194 = ~Co dokładnie mówił?~
@2195 = ~Zanim zaczniesz się oburzać i oskarżać kogokolwiek, pozwól mi przypomnieć, że większość tych snów to jedynie wytwory mojej 
wyobraźni. Nie sądzę, żeby miały jakieś rzeczywiste znaczenie.~
@2196 = ~Ale nie da się ukryć, że ścieżka twojej przyszłości posiada też i mroczne zakończenia. A co, jeśli sprowadzisz zagładę na całą 
planetę? Będziesz - oboje będziemy winni masowego rozlewu krwi. Tak mówią duchy z mojej przeszłości... również moi rodzice. Kocham cię, 
<CHARNAME>, i zrobię wszystko, żeby cię ochronić i ocalić, ale oni... oni chcą, żebym pozostawił cię samej sobie, albo... albo próbował cię 
powstrzymać.~
@2197 = ~Posłuchasz ich?~
@2198 = ~No cóż, możesz zapewnić swoją martwą rodzinkę, że nie mam najmniejszej ochoty na przejmowanie Tronu Bhaala ani sprowadzanie zagłady 
na świat.~
@2199 = ~Ale nie będziesz próbował mnie powstrzymać, jeśli zdecyduję się przejąć Tron Bhaala, prawda?~
@2200 = ~To na pewno głos twojego sumienia. A może nawet księżycowe ostrze?~
@2201 = ~O rany. Widzę, że teściowie nawet zza grobu potrafią zatruwać życie.~
@2202 = ~A chcesz tego? Bardzo wątpię... a nie zrobiłbym nic wbrew twojej woli.~
@2203 = ~Wątpię, czy będą chcieli słuchać.~
@2204 = ~Jak niby? Mam cię błagać na kolanach? A może próbować siłą? Chyba żartujesz.~
@2205 = ~Och, wątpię. Gdyby to było Ostrze, leżałbym już martwy u twych stóp. Ono zabija bez ostrzeżenia.~
@2206 = ~Nie próbuj żartować z takich rzeczy. Nigdy więcej.~
@2207 = ~Nie. Mogę się martwić, ale podjąłem już decyzję. Zostaję z tobą.~
@2208 = ~O, to nie jest żadne nic. Wręcz przeciwnie.~
@2209 = ~Nie powiesz mi tego samego?~
@2210 = ~"Żadne nic", tak? Hmm. To przykre, że pewne osoby mają aż takie problemy z wyrażaniem uczuć.~
@2211 = ~(prychnięcie) No ja myślę.~
@2212 = ~Jak miło z twojej strony, że tak mówisz.~
@2213 = ~Właśnie, że nic. Przecież skoro i tak przegraliśmyyyyyy...~
@2214 = ~Mam odpowiedzieć ci teraz dziesięciominutową przemową, pełną zwrotów w rodzaju "jesteś panią mego serca" i "pozwól mi nazywać się 
twoim sługą"? (westchnienie) Gdybyśmy byli teraz w Candlekeep, poszedłbym do twojej sypialni i spalił wszystkie romanse, które zapewne 
trzymałaś pod łóżkiem. Dlaczego musiałaś przejąć od ludzi tę... tę obsesję?~
@2215 = ~Nie wiem co złego jest w tym, że chcę po prostu usłyszeć najzwyklejsze na świecie "Ja też cię kocham."~
@2216 = ~Od ludzi? A co, elfy kochają inaczej?~
@2217 = ~Nieprawda, wcale nie czytałam żadnych romansów!~
@2218 = ~Xan, przecież tylko żartowałam! Przestań się obrażać!~
@2219 = ~Elf, który oddaje komuś swoje serce, nie oczekuje niczego w zamian, melamin.~
@2220 = ~Nie? To dobrze, ulżyło mi. Inaczej byłbym w dość niesympatycznym położeniu.~
@2221 = ~Dlaczego?~
@2222 = ~Ale skoro nie jesteś, możesz już przestać tak się obrażać.~
@2223 = ~(chichot) Pewnie.~
@2224 = ~<CHARNAME>, ja... ja wcale się nie obrażam!~
@2225 = ~A właśnie, że tak!~
@2226 = ~A co niby teraz robisz, jeśli mogę spytać?~
@2227 = ~Dobrze, dobrze, nie obrażasz się. O czym to rozmawialiśmy?~
@2228 = ~Och, przecież oboje wiemy, że nasz związek jest wyjątkowy.~
@2229 = ~<CHARNAME>, robisz to specjalnie!~
@2230 = ~Daj spokój, przecież tylko żartowałam. Widzisz teraz, jak śmiesznie wyglądasz, kiedy się obrażasz?~
@2231 = ~Hmm... sama nie wiem. Jak myślisz?~
@2232 = ~Nieprawda. Jestem śmiertelnie poważna.~
@2233 = ~Nie mam żadnych wątpliwości, że tak.~
@2234 = ~Och, moja mała, melancholijna <CHARNAME>, może rozchmurzyłabyś się choć na chwilę? (pauza) Co ja gadam?!~
@2235 = ~Pozwól, że opowiem ci o tym, jak kochają elfy. U nas miłość przychodzi niespodziewanie - i jest zawsze bezwarunkowa, bezgraniczna, 
gotowa do poświęceń, a przy tym jednocześnie jest gotowa na bycie odrzuconą. Nie wiem, jak dokładnie jest  innych ras, ale ludzie uczynili z 
miłości jeszcze jeden obiekt handlu i negocjacji. Jakieś umowy, warunki, konsekwencje... Dla mnie to brzmi strasznie. Czasem boję się, czy, 
wzrastając wśród ludzi, nie przejęłaś przypadkiem ich punktu widzenia.~
@2236 = ~Nie, Xan. Nie zamierzam zamykać naszej miłości w żadnych regułach czy warunkach.~
@2237 = ~Nigdy o tym nie myślałam, ale teraz, jak już to powiedziałeś... Nie, chyba nie.~
@2238 = ~Sama... sama nie wiem. Czasem zdaje mi się, że tak.~
@2239 = ~Właśnie, że przejęłam. I co z tego? Uważasz, że się mylę, a ty masz rację?~
@2240 = ~Nie obchodzi mnie, czy to jakaś umowa, czy nie. Ja po prostu chcę, żebyś mnie kochał.~
@2241 = ~To minie, <CHARNAME>. Zobaczysz.~
@2242 = ~W tym wypadku nie ma jedynego "właściwego" wyjścia". Po prostu mamy różne poglądy... a mimo to się kochamy. Niesamowite.~
@2243 = ~I będę. Dzisiaj, jutro, i do końca mojego życia. Nawet, jeśli dla ciebie będzie to jakiegoś rodzaju kontrakt, a dla mnie mój własny 
wybór... cóż, chyba oboje na tym skorzystamy.~
@2244 = ~I jeszcze jedno, zanim z zazdrości udusisz mnie we śnie poduszką: tak, kocham cię. (westchnienie) Teraz chyba mogę już umierać w 
spokoju.~
@2245 = ~Zdradziłem? Och, tak, przychodzi mi na myśl jedna zdrada: zostawiłem cię i wyjechałem na krótko do Evereski, podczas gdy ty zostałaś 
porwana, a twoi towarzysze zamordowani. Ale ja... (westchnienie) Chodź do mnie, opowiem ci wszystko po kolei.~
@2246 = ~Każdego dnia martwiłem się o ciebie bardziej... i tęskniłem za tobą. Najbardziej banalne rzeczy sprawiały mi ból: puste posłanie 
obok mnie, wspomnienie twojej dłoni w mojej, jakieś dawne notatki i przypomnienia, które pisałaś... a przede wszystkim, najgorsze ze 
wszystkiego, powolne godziny samotnej wędrówki. To było nie do zniesienia.~
@2247 = ~Kiedy wyjeżdżałem z miasta, byłem z kolei pełen optymizmu. Myślałem, że wkrótce zobaczę cię znowu, a najgorsze już za mną. Jak 
bardzo się myliłem...~
@2248 = ~Którejś nocy obudził mnie taki ból, że nie mogłem nawet oddychać. Teraz wiem, że ty cierpiałaś wtedy bardziej, ale wtedy... wtedy 
myślałem, że oszaleję. A przy tym nie miałem pojęcia, gdzie jesteś i co się z tobą dzieje...~
@2249 = ~Wiem, że musiałaś czuć się zraniona i skrzywdzona moim odejściem, nawet na krótko... i żałuję, że to zrobiłem. Zawsze będę żałował. 
Ale również zawsze będę cię kochał... i może to choć trochę złagodzi twój ból. Przepraszam. Wybaczysz mi?~
@2250 = ~Sama nie wiem. To niełatwe... muszę wszystko jeszcze raz przemyśleć.~
@2251 = ~Oczywiście. Po tym, co powiedziałeś... jest jakoś łatwiej.~
@2252 = ~A więc ty też cierpiałeś. A czułeś coś, kiedy Irenicus odbierał mi duszę?~
@2253 = ~Nie. Będę na ciebie obrażona do końca świata. Przykro mi.~
@2254 = ~Nawet jeżeli mi nie wybaczysz, i tak cię nie opuszczę. Ale... proszę, pomyśl choć nad tym. Proszę...~
@2255 = ~Och tak, zwykle tak bywa. Łaskawszym okiem patrzymy na tych, którzy mieli takiego samego pecha jak my, prawda? (westchnienie) 
Nieważne. Dziękuję ci, <CHARNAME>.~
@2256 = ~Nie pamiętam. Obudziłem się na krótko, zanim spotkaliśmy się znowu w tym labiryncie. Byłem w szoku... i nawet jeśli coś czułem, to 
zdążyłem już o tym zapomnieć. Na szczęście.~
@2257 = ~Nigdy nie wiem, czy mówisz poważnie, czy żartujesz. Ale jeszcze raz przepraszam, jeśli to coś zmieni.~
@2258 = ~Wszystko co mam, należy do ciebie. A czemu pytasz?~
@2259 = ~No... po prostu jestem ciekawa.~
@2260 = ~A czemu nie chcesz mi powiedzieć?~
@2261 = ~Bo nie wierzę w równość. Twoje urodzenie i majątek są dla mnie bardzo istotne.~
@2262 = ~Nie będę cię kochała ani trochę mniej, jeśli okaże się, że jesteś biedny. Po prostu chcę wiedzieć.~
@2263 = ~Bo tak. No, mów!~
@2264 = ~Ach, czyli gdybym był zwykłym, prostym elfem, któremu księżycowe ostrze trafiło się tylko przez pomyłkę, powinienem się teraz bać? 
Niezbyt to uprzejme z twojej strony.~
@2265 = ~Moja rodzina ma bardzo długą historię. Nie jest to może najstarszy ani najszlachetniejszy z elfich rodów... wiesz, zawsze jest coś w 
rodzaj rywalizacji pomiędzy słonecznymi elfami, Ar'Tel'Quessir, i księżycowymi Teu'Tel'Quessir; ci pierwsi chcą, by to właśnie ich uważano za 
najważniejszych. Co prawda nie wygląda, aby tak miało się stać w najbliższej przyszłości... ale i tak szlachta słonecznych elfów nieco 
zmieniła naszą pozycję.~
@2266 = ~Nigdy nie byliśmy szczególnie bogaci. Niczego mi nie brakowało, ale nie mogę na przykład tak po prostu wyjąć z szuflady dwudziestu 
tysięcy, żeby pomóc ci odnaleźć Imoen. Jednak nasza posiadłość... jest naprawdę piękna. Na pewno ci się spodoba.~
@2267 = ~I to by było na tyle.~
@2268 = ~Świetnie! Ale czemu nie wspomniałeś nic o diamentach? Lubię diamenty.~
@2269 = ~Hmm... nieźle, całkiem nieźle.~
@2270 = ~I to wszystko? A co z historią twojej rodziny, z twoimi koneksjami ze szlachtą z Evermeet, waszym rocznym dochodem, waszymi-~
@2271 = ~Skoro twoi rodzice nie żyją, a rodzeństwo wyjechało do Evermeet... to posiadłość jest pusta?~
@2272 = ~Dobrze to wiedzieć.~
@2273 = ~Zapamiętam to dobrze. (westchnienie) Gdybyś spędziła tyle czasu co ja na poszukiwani zaginionych, rodzinnych klejnotów albo ich 
właścicieli, twój entuzjazm chyba by zmalał.~
@2274 = ~Cieszę się, że jesteś zadowolona. A teraz, skoro zaspokoiłem już twoją ciekawość, a ty - moją próżność... idziemy?~
@2275 = ~-rodzinnymi klejnotami, ilością służby, i-~
@2276 = ~(westchnienie) No dobrze, już nieważne.~
@2277 = ~Nie. Nigdy nie była pusta, i mam nadzieję, że tak pozostanie na zawsze. To przecież dom, a nie porzucona świątynia. Może... może 
pewnego dnia... ty i ja...~
@2278 = ~(westchnienie) Nie, to nie ma sensu.~
@2279 = ~Naprawdę? To dobrze. Przepraszam, że przedtem nic ci o sobie nie mówiłem. Moje sprawy wydawały się takie nieistotne, w porównaniu z 
twoimi.~
@2280 = ~Ale mam nadzieję, że wybaczysz mi tej nocy... prawda?~
@2281 = ~Daj spokój.~
@2282 = ~<CHARNAME>, gdybym nazwał cię moją miłością, moją ukochaną, skarbem mojego życia i całym moim światem, co by to nam dało oprócz 
kolejnej serii pytań? Poza tym, jakoś nie mam ochoty rozmawiać na tak prywatne tematy z Elhanem, który najprawdopodobniej jest ode mnie 
młodszy i niżej urodzony. Ale ty nie masz się czym martwić; wiesz przecież, że jesteśmy kimś więcej, niż przyjaciółmi.~
@2283 = ~Naprawdę tak dużo dla ciebie znaczę?~
@2284 = ~Wstydzisz się mówić o naszym związku przy innych? Wstydzisz się MNIE?~
@2285 = ~Hmm. No dobrze. Przekonałeś mnie... tym razem.~
@2286 = ~Niżej urodzony? Czyli?~
@2287 = ~Ale kiedy wziąłeś mnie za rękę i zacząłeś mówić o niebie - chyba nie mógł tego nie zauważyć.~
@2288 = ~Mam wrażenie, że umknęło to jego uwadze. A przynajmniej chciałbym w to wierzyć~
@2289 = ~Wiesz przecież, że tak.~
@2290 = ~Wiesz, że nie. Jesteś w niebezpieczeństwie, i nawet nasi bracia są wobec ciebie podejrzliwi. Nie chcę po prostu, aby nasz związek 
stał się jednym z argumentów w tych sporach.~
@2291 = ~Och, dziękuję bardzo. (westchnienie) Wiedziałem, że mogę liczyć na twoją wyrozumiałość.~
@2292 = ~A czy to ważne?~
@2293 = ~Wybacz, ale jakoś nie mam ochoty teraz o tym mówić.~
@2294 = ~Nie zawsze będzie tak jak dzisiaj. Tym razem wszyscy są zaniepokojeni, przestraszeni, a przez to podejrzliwi - ale przyjdzie czas, 
gdy będą cię traktować z mniejszą wrogością. Poradzimy sobie, <CHARNAME>. Niezależnie od wszystkiego.~
@2295 = ~Tylko tak mówisz.~
@2296 = ~Jakoś wątpię. Zawsze chyba będą mnie traktować jak wyrzutka i wroga.~
@2297 = ~Ooooch, optymistyczne podejście?! Nie wierzę!~
@2298 = ~W takim razie nie marnujmy czasu na gadanie i ruszajmy.~
@2299 = ~A co innego mogę zrobić?~
@2300 = ~Och, sama zobaczysz. Wkrótce będą cię sławić jako zbawczynię Suldenesselar, to ci mogę obiecać.~
@2301 = ~Nie ciesz się tak. I tak niedługo czeka nas śmierć. Idziemy?~
@2302 = ~A więc prowadź, moja... przyjaciółko.~
@2303 = ~Może... może mamy jeszcze rok albo dwa... zanim zabije mnie moje Ostrze, a ciebie - twoje dziedzictwo.~
@2304 = ~Nieprawda. Wiesz, że to bez sensu.~
@2305 = ~Może. Ale rok, a nawet dwa, to strasznie krótko.~
@2306 = ~Mam ostatnio takie paskudne przeczucie, że nadchodzi coś złego.~
@2307 = ~(westchnienie) Chcesz, żebym ci powiedział, że wszystko skończy się dobrze?~
@2308 = ~Tak. Potrzebuję tego, wiesz przecież.~
@2309 = ~Nie. Po co?~
@2310 = ~Nie, zapomnij o tym. Nie powinnam była pytać.~
@2311 = ~A po co miałbyś tak mówić? To niczego nie zmieni.~
@2312 = ~Nie będę cię okłamywał. Mogę tylko być przy tobie dzisiaj - i mieć nadzieję, że doczekamy jutra. To niezbyt wiele, prawda?~
@2313 = ~Nie, nie. To przecież naturalne, że się niepokoisz.~
@2314 = ~Właśnie. (westchnienie) Nie ma już chyba dla nas ratunku.~
@2315 = ~Tak, ale to wszystko, co mamy. Jeśli nie mniej.~
@2316 = ~Ach, mówisz o tym przeczuciu, które nachodzi mnie każdego dnia? Obawiam się, że... och, nieważne.~
@2317 = ~Nie zamierzam marnować tego cennego czasu, który nam został, na narzekanie i pseudofilozofowanie. Chciałbym móc jakoś go 
zatrzymać... zamknąć nas w pętli czasowej, czy coś takiego. Ale nie, my musimy iść naprzód i odliczać kolejne dni w naszych dziennikach, 
zastanawiając się, który z nich będzie tym ostatnim. Jestem już tym taki zmęczony... gdyby nie ty, chyba bym zwariował.~
@2318 = ~A gdyby nie ty, ja też. Idziemy już?~
@2319 = ~Może kiedyś jeszcze będziemy się śmiać z naszych dzisiejszych wątpliwości. Nigdy nie wiadomo, jak ułożą się sprawy.~
@2320 = ~Wiesz co, zmieniłam zdanie. Nie idziemy dalej. Lepiej usiądźmy tutaj i poczekajmy w spokoju na śmierć.~
@2321 = ~Znowu narzekasz. Przestań.~
@2322 = ~Jak sobie życzysz.~
@2323 = ~Nie ułożą się dobrze, tego jestem pewien. Mam tylko nadzieję, że mamy jeszcze trochę czasu.~
@2324 = ~Naprawdę? Chyba już to gdzieś słyszałem... <CHARNAME>, przestań mnie przedrzeźniać, dobrze? ~
@2325 = ~Racja, miło tak sobie czasem pomarzyć. Moglibyśmy kupić dom gdzieś w Dolinie Lodowego Wichru...~
@2326 = ~...albo posiadłość we Wrotach Baldura...~
@2327 = ~...albo w Athkatli...~
@2328 = ~...albo wrócić do Evereski...~
@2329 = ~...albo podróżować dookoła świata...~
@2330 = ~...albo pożeglować do Evermeet...~
@2331 = ~Nie obchodzi mnie, gdzie. Wystarczy, że daleko stąd.~
@2332 = ~Jeśli masz na to ochotę... Przyznaję, że mam wiele ciepłych wspomnień z tym miastem... i z tobą.~
@2333 = ~Dlaczego tak ci się podoba to miasto? Ja nie mogę tu wytrzymać jednego dnia, a ty chciałabyś zostać w nim na zawsze?~
@2334 = ~Nic nie uczyniłoby mnie bardziej szczęśliwym, niż gdybyśmy zamieszkali razem w moim dawnym domu. Och, <CHARNAME>...~
@2335 = ~...a najpóźniej po roku, powstałyby już opowieści o naszej bohaterskiej śmierci gdzieś w dżunglach Chultu. Naprawdę, <CHARNAME>, aż 
tak ci się podoba życie na szlaku?~
@2336 = ~Nie wiem, czy morska podróż to najlepszy pomysł dla kogoś o twoim pochodzeniu. Umberlee to zazdrosna bogini, a nie jest jedyna.~
@2337 = ~W każdym razie, nie tylko ty masz ochotę na ucieczkę stąd, zapewniam cię. Niestety, to niemożliwe.~
@2338 = ~Wiem. Ale dziękuję, że mi pomagasz.~
@2339 = ~Ale pomarzyć można, prawda?~
@2340 = ~Ale ja tak bardzo bym chciała! Nie możesz otworzyć jakiegoś portalu czy coś, i zabrać nas stąd?~
@2341 = ~To ja dziękuję tobie. Gdy rozmawiam z tobą, zapominam na moment o tym wszystkim. Ale... chyba powinniśmy już ruszać, co?~
@2342 = ~Prawda, ale nie pozwólmy, żeby to stało się ważniejsze niż rzeczywistość. Dopóki nie pokonamy Irenicusa, nie ma sensu nigdzie 
uciekać. Chodź już, <CHARNAME>, wystarczy marzeń na dzisiaj.~
@2343 = ~Nie. Dopóki nie pokonamy Irenicusa, nie ma sensu nigdzie uciekać. Chodź już, <CHARNAME>, wystarczy marzeń na dzisiaj.~
@2344 = ~Och, jakoś muszę. Ale jest mi naprawdę ciężko.~
@2345 = ~Uważasz, że to moja wina?~
@2346 = ~Xan, tak mi przykro...~
@2347 = ~Xan... chodź, przytul się.~
@2348 = ~No cóż, sam tego chciałeś.~
@2349 = ~Mówiłem ci już sam nie wiem ile razy, że nie. Jak mogę oskarżać cię o decyzje, które sam podjąłem?~
@2350 = ~Nie pierwszy raz jestem tak długo z dala od domu... ale zawsze miałem pewność, że będę mógł tam wrócić. Teraz już nie.~
@2351 = ~Amin mela... mel lle... Dziękuję ci, <CHARNAME>.~
@2352 = ~(westchnienie) Wiem, że sam tak wybrałem... ale nie musisz mi o tym ciągle przypominać.~
@2353 = ~Wiem, że szanse nie są duże, ale jeśli... jeśli kiedyś tam wrócimy, razem; jeśli pozwolą ci wejść do miasta... pójdziesz ze mną?~
@2354 = ~Czemu nie, mogę iść.~
@2355 = ~Jeśli to dla ciebie tyle znaczy - tak, pójdę.~
@2356 = ~Raczej nie.~
@2357 = ~Chyba wolałabym nie. Twoi kumple z Szarych Płaszczy na pewno będą chcieli powstrzymać mnie przed sprowadzeniem zagłady na cały świat 
albo coś w ten deseń.~
@2358 = ~Jest tyle rzeczy, które chciałbym ci pokazać...~
@2359 = ~A zresztą... Och, jak mogę być takim głupcem i tracić czas na próżne marzenia, które i tak się nie spełnią? Nie mam już domu, i tak 
pozostanie. Dlaczego wciąż mam nadzieję na cud?~
@2360 = ~A czy nie na tym polega miłość...~
@2361 = ~Bo potrzebujesz tego.~
@2362 = ~A ja?~
@2363 = ~Nie sadzę, by ktoś chciał wyrządzić ci tam jakąś rzeczywistą krzywdę. Nie, <CHARNAME>. A więc...~
@2364 = ~...albo głupota.~
@2365 = ~Och, jestem w stanie pomyśleć o wielu innych rzeczach, których potrzebuję. Chociażby nowa szata.~
@2366 = ~Oj, daj już spokój. Pocałuj mnie i chodźmy dalej.~
@2367 = ~Xan, gdyby marzenia były tak prozaiczne, nie byłyby marzeniami.~
@2368 = ~Xan, wszystko jakoś się ułoży. Obiecuję.~
@2369 = ~Wiem, ja też nie mam pojęcia.~
@2370 = ~No cóż, skoro nalegasz...~
@2371 = ~A ponieważ są marzeniami, nigdy się nie spełnią. Niezbyt pocieszające, jeśli spytasz mnie o zdanie.~
@2372 = ~Nigdy nie tracisz nadziei, co?~
@2373 = ~Nie ma sensu dłużej się nad tym rozwodzić i tracić czasu. Chodźmy, zanim zanudzę cię na śmierć.~
@2374 = ~Dzieci? Chyba sama nie wiesz, co mówisz!~
@2375 = ~JA wiem bardzo dobrze. A ty?~
@2376 = ~O co chodzi? Czemu się tak denerwujesz? Czy to ma jakiś związek z Ostrzem?~
@2377 = ~Właśnie że wiem. A co?~
@2378 = ~Mam ci przypomnieć po raz kolejny? Proszę bardzo, ale nie obiecuję, że będziesz tym zachwycona.~
@2379 = ~Oczywiście, chodzi o księżycowe ostrze. Przechodziło z pokolenia na pokolenie, ale nigdy nie rozbiło rodziny. A wiesz, dlaczego? Bo 
za każdym razem trafiało się komuś, kto miał już dzieci.~
@2380 = ~Ze mną jest inaczej. Gdy zostałem Strażnikiem, byłem niewiele starszy niż ty teraz... i od tamtej pory wiem, że mój - nasz - syn 
będzie musiał przejąć po mnie ostrze, dzieląc nieszczęsny los setek elfów przed nim. Nie... nie mogę dopuścić do czegoś takiego. Wybacz.~
@2381 = ~A co, jeśli będzie córka?~
@2382 = ~Można skończyć gorzej niż jako strażnik ostrza. Popatrz na mnie.~
@2383 = ~Spokojnie, spokojnie... rozumiem. Chodź, przytul mnie, i nie rozmawiajmy już o tym więcej.~
@2384 = ~W sumie... i tak sama nie chciałam mieć dzieci. A więc wszystko w porządku, skoro ty też nie chcesz.~
@2385 = ~Nie będzie.~
@2386 = ~Skąd masz taką pewność?~
@2387 = ~No dobrze, ale nawet jeśli mielibyśmy syna... co z tego, że byłby strażnikiem? To i tak lepszy los niż mój!~
@2388 = ~To prawda. Ale ty... och, <CHARNAME>, twoje życie jest takie kruche, a ty chcesz ryzykować?~
@2389 = ~Chcę. Dla ciebie. Dla nas.~
@2390 = ~Przecież to twój obowiązek, mieć syna, któremu przekażesz ostrze... prawda?~
@2391 = ~Chciałabym, żeby zostało coś po mnie, kiedy odejdę.~
@2392 = ~Faktycznie, może lepiej niech będzie tak, jak jest. To zbyt ryzykowne.~
@2393 = ~<CHARNAME>...~
@2394 = ~Bo ja kocham ciebie mocniej, niż ty mnie.~
@2395 = ~Wierzysz w te stare przesądy?~
@2396 = ~I to wszystko?~
@2397 = ~Mylisz się, Xan. Tak bardzo się mylisz...~
@2398 = ~To nie żaden przesąd. To prawda. My o tym wiemy, melamin.~
@2399 = ~Tak, to wszystko. Bo to prawda.~
@2400 = ~Jeśli tak myślisz... Och, ale obawiam się, że to ty się mylisz.~
@2401 = ~(westchnienie) Tak, obowiązek żąda ode mnie tego samego, o co prosisz mnie ty - moja ukochana. Ale pomyśl, nawet, jeśli będziemy 
mieli dziecko - cóż z tego? My wkrótce zginiemy, a ono będzie cierpiało w samotności. Nie przyniesie to nic, oprócz nieszczęścia.~
@2402 = ~A co, jeśli wszystko skończy się dobrze? Jeśli pokonamy Irenicusa i moją skazę?~
@2403 = ~Przyniesie nam miłość.~
@2404 = ~Wiem, że to niemożliwe. Ale czasem... czasem sam ośmielam się marzyć.~
@2405 = ~Wtedy uszczypnę cię lekko, a ty się obudzisz. Przestań robić plany na przyszłość której nie mamy. Ciesz się, że póki co jesteśmy 
razem... i zejdź na ziemię.~
@2406 = ~Chodźmy już, dobrze? (westchnienie) Och, <CHARNAME>... a jeśli mimo wszystko nadal masz nadzieję, wbrew całemu światu...~
@2407 = ~Wiedz, że ja też.~
@2408 = ~Na parę chwil. A potem znowu nadejdzie mrok.~
@2409 = ~Po co, <CHARNAME>? Jaki jest sens bycia wolnym?~
@2410 = ~Może w ogóle zapytaj, jaki jest sens bycia szczęśliwym? Przecież chodzi o to samo.~
@2411 = ~Jak to "po co"? Nie chciałbyś mieć domu, rodziny?~
@2412 = ~Wszystko jest lepsze, niż włóczenie się ciągle po bezdrożach, prawda?~
@2413 = ~Wcale nie. Szczęście jest kruche, ulotne, i przede wszystkim - niemożliwe do osiągnięcia. Obowiązek to natomiast coś jak najbardziej 
realnego i ważnego, i nie zamierzam zamienić go na jakąś głupią iluzję wolności. Co niby miałbym robić?~
@2414 = ~Sama nie wiem... znaleźć sobie jakąś miłą dziewczynę, ożenić się z nią, mieszkać w małym domku i wychowywać grupkę małych Xanów... 
coś w tym stylu.~
@2415 = ~Cokolwiek! Wszystko, na co tylko masz ochotę: mógłbyś podróżować, uczyć innych magii, spędzać czas na czytaniu książek - masz mnóstwo 
możliwości!~
@2416 = ~Och, jesteś niemożliwy! W takim razie proszę bardzo; biegaj na posyłki dla swoich przełożonych aż do śmierci!~
@2417 = ~Dziękuję bardzo, ale obawiam się, że wszelkie plany matrymonialne muszą poczekać. Wolałbym, żeby banda wampirów z Irenicusem na 
czele nie rzuciła się na gości podczas mojego hipotetycznego ślubu.~
@2418 = ~Taak, już to widzę:  "Cofnij się, podły Irenicusie, i ty też, niesympatyczny wampirze! Stoicie na drodze do szczęścia Xana!"~
@2419 = ~Nie, nie, nie! Irenicus tylko dodałby smaczku twojemu życiu uczuciowemu, nie rozumiesz?~
@2420 = ~Skoro tak mówisz. I tak zrobisz, jak chcesz.~
@2421 = ~Nie byłbym taki pewien. Nieważne, co będę robił - samotność pozostanie. Póki wypełniam moje obowiązki, mam złudne poczucie bycia 
potrzebnym... a jeśli zrezygnuję, stracę nawet to.~
@2422 = ~Nie ma nikogo, kto by cię potrzebował? A co z twoją rodziną, przyjaciółmi?~
@2423 = ~Biedactwo. A więc jesteś taki samotny?~
@2424 = ~A co mnie to obchodzi?~
@2425 = ~Chyba nie mam wyjścia. Ale... <CHARNAME>...~
@2426 = ~(prychnięcie) Cudowna wizja. Ale... <CHARNAME>...~
@2427 = ~(westchnięcie) Już to robi. Ale... <CHARNAME>...~
@2428 = ~Tak... tak, jak chcę. Ale... <CHARNAME>...~
@2429 = ~Nie mam nikogo. Ale... <CHARNAME>...~
@2430 = ~Być... być może. Kto wie. Ale... <CHARNAME>...~
@2431 = ~Nic. i raczej mnie to nie dziwi.~
@2432 = ~Czyżby obchodziło cię, co się ze mną dzieje? Dlaczego miałabyś się mną przejmować?~
@2433 = ~Dlatego, że jesteś moim towarzyszem i przyjacielem. Dlatego, że znam cię od dawna, a teraz widzę, że dzieje się z tobą coś złego!~
@2434 = ~Bo nikt inny tego nie robi?~
@2435 = ~Nie mam pojęcia, Xan. Ale zależy mi na tobie. Po prostu.~
@2436 = ~Ja? Chyba ci się zdawało.~
@2437 = ~Och. Dziękuję ci, ale twoja troska jest naprawdę niepotrzebna. Niewiele już życia nam zostało, więc po co w ogóle coś zmieniać?~
@2438 = ~Czyli to litość, tak? Rozumiem. Niezbyt to przyjemne, ale...~
@2439 = ~Wiedziałem, że to tylko głupie marzenia.~
@2440 = ~A ja myślałem, że...~
@2441 = ~Czyżby? Jesteś zbyt niebezpieczną kobietą, aby ci ufać, <CHARNAME>.~
@2442 = ~Dlaczego?~
@2443 = ~Och tak, faktycznie, przecież jestem dzieckiem Bhaala. Jak mogłam o tym zapomnieć?~
@2444 = ~Może jednak spróbujesz? Nie zawiedziesz się.~
@2445 = ~Jesteś zbyt nieprzewidywalna, lekkomyślna, niezrównoważona, piękna... Och. Chyba nie powiedziałem 'piękna', prawda?~
@2446 = ~W każdym razie, masz w sobie za dużo uroku, żeby ci ufać.~
@2447 = ~Uroku? To nie ja jestem tutaj Mistrzem Zauroczeń, mój drogi. Może to ja nie powinnam ufać tobie?~
@2448 = ~Mam rozumieć, że to komplement?~
@2449 = ~I co, czujesz się zauroczony?~
@2450 = ~Nie, nie chodzi mi o twoje pochodzenie... przynajmniej nie tym razem.~
@2451 = ~Och, ale przecież ja już ci ufam. Chociaż jestem pewien, że to nie skończy się dobrze.~
@2452 = ~No cóż, możesz być pewna, że JA nie używam żadnych nadprzyrodzonych zdolności ani magii, aby przyciągnąć cię do mnie. (westchnienie) 
Może ty też nie, ale jakoś nie jestem tego zupełnie pewien.~
@2453 = ~Niestety nie. To tylko i wyłącznie prawda.~
@2454 = ~Och, przecież wiesz, co ci odpowiem. Kusi mnie, żeby powiedzieć 'nie': gdy jesteś zdziwiona, wyglądasz wyjątkowo uroczo. Ale 
oczywiście, nie zrobię tego.~
@2455 = ~<CHARNAME>... ta rozmowa zdecydowanie zaczyna zbaczać w dość niebezpieczną stronę. Może lepiej ją skończmy?~
@2456 = ~Przez cały ten... ach, masz na myśl moją podróż do Evereski i z powrotem do Amn? Nie, niezbyt. Było zbyt niebezpiecznie, żeby 
martwić się jeszcze o ciebie.~
@2457 = ~Czyli uważasz, że nie potrafię sama zadbać o siebie?~
@2458 = ~Jesteś doprawdy nadzwyczaj uprzejmy.~
@2459 = ~Dlaczego? Przecież zawsze mogłabym ukryć się przed niebezpieczeństwem w twoich szerokich, jakże męskich ramionach. Prawda?~
@2460 = ~Ale tęskniłeś za mną, prawda?~
@2461 = ~Och, nie, nie, jesteś nadzwyczaj dobra w tym, co robisz. Ale w twoim towarzystwie zawsze jestem zmuszony brać udział w jakichś 
koszmarnych bitwach; nikt tak jak ty nie przyciąga kłopotów.~
@2462 = ~W takim razie, czemu wciąż podróżujesz ze mną, skoro to takie niebezpieczne?~
@2463 = ~A co w tym złego? Muszę jakoś doskonalić i wykorzystywać moje umiejętności.~
@2464 = ~Nieprawda! Nie zawsze walczymy; potrafię negocjować równie dobrze jak ty.~
@2465 = ~Bo mam zadanie do wykonania, i potrzebuję twojej pomocy. A co, uważasz, że są inne powody?~
@2466 = ~Ale jesteś zbyt młoda i piękna, żeby zginąć z ręki jakiegoś pospolitego mordercy. A nawet gorzej: ja sam...~
@2467 = ~A mimo to, wciąż nie jestem pewien, czy podjąłem dobrą decyzję, przyłączając się do ciebie. Jesteś niebezpieczna, <CHARNAME>.~
@2468 = ~A co mam powiedzieć? Że tęskniłem za tobą i myślałem o tobie bez przerwy, w każdej sekundzie, przez ostatnie kilka miesięcy? Bo 
rozumiem, że to właśnie chcesz usłyszeć.~
@2469 = ~Nie mówimy o tym, co CHCĘ usłyszeć. Tęskniłeś czy nie?~
@2470 = ~Nie chcę żeby mówił to, co chcę usłyszeć. Powiedz mi prawdę.~
@2471 = ~Hmm. Za dużo sobie wyobrażasz. Ani trochę mnie to nie obchodzi.~
@2472 = ~Teraz już NIC nie chcę od ciebie słyszeć. Zostaw mnie w spokoju.~
@2473 = ~Coś w twoich oczach mówi mi, że jest zupełnie odwrotnie. Ale skoro tak uważasz...~
@2474 = ~<CHARNAME>, ty i twoje poczucie humoru... (westchnienie) Nie, nie mogłabyś, bo to i tak nic by ci nie pomogło. Chociaż... muszę 
przyznać, że twoje towarzystwo bywa czasem naprawdę miłe.~
@2475 = ~To w końcu tęskniłeś czy nie?~
@2476 = ~Miłe?~
@2477 = ~W takim razie może ja mogłabym cię ochronić? (chichoczesz)~
@2478 = ~(westchnienie) Widzę, że zamierzasz usłyszeć jednoznaczną odpowiedź za wszelką cenę, prawda?~
@2479 = ~Ty za to za wszelką cenę próbujesz ją przede mną ukryć.~
@2480 = ~Tak, właśnie tak.~
@2481 = ~Ach, daj już spokój. Widzę przecież, że tęskniłeś, i twoje żałosne próby ukrycia tego nie przekonują mnie w najmniejszym stopniu!~
@2482 = ~Już nie. Teraz rozumiem, że rzeczywiście nic cię nie obchodzę.~
@2483 = ~Nie, jakoś przestało mnie to obchodzić. Koniec tematu.~
@2484 = ~Tak, tęskniłem za tobą... i jestem pewien, że nic dobrego z tego nie wyniknie!~
@2485 = ~A teraz, jeśli pozwolisz, zostawię cię samej sobie. Zaczyna boleć mnie głowa... i dziwnym trafem, jest tak zawsze, gdy zadajesz mi 
jedno ze swoich błyskotliwych pytań.~
@2486 = ~To po co tak uparcie się wypytujesz? (westchnienie) Tak czy inaczej, dobrze, że sama do tego doszłaś.~
@2487 = ~Nieprawda! <CHARNAME>, ja tylko...~
@2488 = ~Tylko co? Boisz się do tego przyznać?~
@2489 = ~Och, daj mi już spokój.~
@2490 = ~Proszę bardzo.~
@2491 = ~O, nie. Kolejne podchwytliwe pytanie?~
@2492 = ~Nie, zupełnie niewinne. Bez podtekstów.~
@2493 = ~Nieważne, podchwytliwe czy nie. Odpowiedz.~
@2494 = ~(westchnienie) Z tobą nigdy nic nie wiadomo... ale proszę bardzo. Tak, miałem kiedyś dwa marzenia, i oba zostały boleśnie 
zweryfikowane: podróże między sferami  - przez związane z nimi niebezpieczeństwa, i Wysoka Magia - przez moją własną niedoskonałość. Teraz 
nie marzę już o niczym.~
@2495 = ~Ani troszkę?~
@2496 = ~Nie wierzę ci. Każdy czegoś pragnie.~
@2497 = ~No cóż, a ja - wręcz przeciwnie. Zgadnij, o czym.~
@2498 = ~Nie. Nie pragnę niczego - i nie zamierzam tego zmieniać. Mam już dosyć patrzenia, jak wszystko, o czym marzę, jest mi odbierane.~
@2499 = ~A co z małymi pragnieniami? Bezpieczeństwo, wygoda, przyjaciele?~
@2500 = ~Och, ale przecież jest coś, czego pragnie każdy. Miłość.~
@2501 = ~Rozumiem.~
@2502 = ~To wszystko tylko złudzenia. Nie, <CHARNAME>. Nie.~
@2503 = ~A wiesz, czemu każdy jej pragnie? Bo prawdziwa miłość nie istnieje... a przynajmniej nie da jej się osiągnąć.~
@2504 = ~Miałem nadzieję, że zrozumiesz.~
@2505 = ~O czymś wysoce niestosownym, przypuszczam. Nie, nie będę zgadywał. Zrobię z siebie kompletnego idiotę, i będziesz się ze mnie śmiać 
jeszcze bardziej niż zwykle.~
@2506 = ~Może tak. A może nie.~
@2507 = ~To takie masz o mnie zdanie? Że wszystko czego chcę, to śmiać się z ciebie?~
@2508 = ~Skoro tak chcesz. Ale pamiętaj, że ja ci nic nie powiem.~
@2509 = ~Tak czy inaczej, nie zamierzam zgadywać.~
@2510 = ~Nie, nie... oczywiście, że nie. Jednak wolałbym nie ryzykować.~
@2511 = ~Oczywiście, oczywiście. To ma być moja kara, tak?~
@2512 = ~Ale... jest coś, co sprawia mi radość... i wiesz o tym dobrze. Twoja obecność, twoje towarzystwo... Nie wiem, czy można to nazwać 
czymś, czego pragnę z całego serca... ale w każdym razie nie chcę, żeby to się skończyło.~
@2513 = ~Och, bogowie. Już widzę, że pogrążam się coraz bardziej. Chodźmy już, zanim zrobię z siebie kompletnego idiotę.~
@2514 = ~Gniew to potężna broń, ale jedna z tych, które ranią również swojego właściciela. A czemu pytasz?~
@2515 = ~Bo jesteś aż ZA spokojny. To nienaturalne.~
@2516 = ~Każdego dnia spotykamy się z podłymi ludźmi, którzy dokonują okrutnych czynów. Czasami ja sama ledwo mogę się opanować, a ty 
wyglądasz, jakby nic cię to nie obchodziło.~
@2517 = ~Chciałabym cię lepiej poznać.~
@2518 = ~Tak sobie, z ciekawości.~
@2519 = ~Uważasz, że powinienem wpadać w szał, jak jakiś barbarzyńca, i biegać dookoła, porykując dziko? Nie, dziękuję.~
@2520 = ~Aha, i pewnie opłakujesz każdą jedną osobę, którą zabiłaś? <CHARNAME>, nie da się pamiętać o wszystkich.~
@2521 = ~Przecież mnie znasz.~
@2522 = ~Ach. Jakże mógłbym pozostawić twoją ciekawość niezaspokojoną.~
@2523 = ~To prawda, że zwykle jestem spokojny... ale raz w życiu, całkiem niedawno temu, doświadczyłem tak ogromnej wściekłości, że myślałem, 
że nie wytrzymam i wybuchnę. To było straszne... i nadal jest.~
@2524 = ~A skąd taka furia?~
@2525 = ~To teraz masz małą próbkę, jak to jest być dzieckiem Bhaala.~
@2526 = ~Rozumiem. No cóż, dobrze wiedzieć, że ty też masz czasami jakieś ludzkie odruchy.~
@2527 = ~Wiesz przecież. Zawsze wiedziałaś.~
@2528 = ~Ale nie do końca. Chociaż, gdyby uwięziono mnie razem z tobą, może miałbym szersze pojęcie.~
@2529 = ~Och, tak. A wiesz chociaż, dlaczego?~
@2530 = ~Irenicus. Nie miałem przedtem pojęcia, że można kogoś aż tak nienawidzić. Że JA mogę tak nienawidzić. (westchnienie) Nie pozbędę się 
tego uczucia póki go nie zabiję; a jako że z nas dwóch to on jest silniejszy, oczywiście nie przeżyję spotkania z nim. Wspaniała perspektywa, 
nie ma wątpliwości.~
@2531 = ~Ciekawe, czy jest coś co mogłabym zrobić, żebyś przestał być takim niemożliwym pesymistą...~
@2532 = ~Och, zapomnij o Irenicusie. Możemy przecież uciec gdzieś daleko i żyć w spokoju. Tylko ty i ja.~
@2533 = ~I co z tego? Widzę przynajmniej, że chociaż trochę cię obchodzę.~
@2534 = ~A po co? Na każdym kroku widzę, że to moje podejście jest słuszne, a nie ten twój wieczny optymizm.~
@2535 = ~Nie ma szans. Znajdzie nas, uwięzi cię znowu i podda torturom, a ja nie będę mógł nic zrobić, jeśli weźmie nas z zaskoczenia. Nie, 
lepiej stawić mu czoła w miejscu i czasie, które sami wybierzemy.~
@2536 = ~Naprawdę cię to obchodzi? Chciałbym w to wierzyć, ale to dość nieprawdopodobne. Masz tylu adoratorów, że nie powinnaś w ogóle 
zauważać moich bezsensownych problemów.~
@2537 = ~Ach, ale tak poza wszystkim, czy to nie wspaniała śmierć? Zostać zabitym przez potężnego, szalonego Arcymaga, w obronie 
sprawiedliwości i piękna. (westchnienie) Co ja mówię?! Śmierć to zawsze śmierć.~
@2538 = ~Hmm? Och, nie, nic. To tylko -~
@2539 = ~Tylko co?~
@2540 = ~Już wiem! Na pewno ci się śniłam! Pewnie jeszcze na łóżku usłanym płatkami róż, z dużą ilością bitej śmietany dookoła, a potem-~
@2541 = ~Xan, ty chyba się nie czerwienisz?~
@2542 = ~Po prostu zeszłej nocy miałem dziwny sen... o tobie, jako o małej dziewczynce. Miałaś krótkie włosy, i siedziałaś w swoim pokoju, 
krzywiąc się nad jakimś zadaniem z matematyki.~
@2543 = ~Krzywiąc się?!~
@2544 = ~Matematyka. NIENAWIDZĘ matematyki.~
@2545 = ~Taak, kiedyś całkiem to lubiłam.~
@2546 = ~(westchnienie) <CHARNAME>, ty i ta twoja wybujała, tak, NAPRAWDĘ wybujała wyobraźnia...~
@2547 = ~(gulp)~
@2548 = ~Nie, <CHARNAME>. Nie sądzę... a przynajmniej taką mam nadzieję.~
@2549 = ~Tak, krzywiąc. Dokładnie tak, jak w tej chwili.~
@2550 = ~Nawet jeśli musiałaś męczyć się nad lekcjami, nie powiesz chyba, że wtedy twoje życie nie było spokojniejsze niż teraz, prawda? Ale 
pozwól, że skończę.~
@2551 = ~Och, widać to było po tobie, bez wątpienia. Ale pozwól, że skończę.~
@2552 = ~Potem wstałaś i podeszłaś do okna, wyglądając na dół i patrząc na zielone, wzburzone fale morza, rozbijające się o skalisty brzeg. 
Twoja twarz była ukryta w cieniu, a twój niemal czarny profil odcinał się tak wyraźnie na tle pomarańczowego nieba, i nagle pomyślałem, że 
jesteś tak podobna do siebie samej, że... że się obudziłem. (westchnienie) Prześladujesz mnie, <CHARNAME>. Nawet we śnie.~
@2553 = ~To dobrze czy źle?~
@2554 = ~I bardzo dobrze wiesz, dlaczego. Prawda?~
@2555 = ~Wiesz, ty też śniłeś mi się kiedyś jako dziecko...~
@2556 = ~Chyba nie chcę wiedzieć.~
@2557 = ~(jęk) Och nie, tylko nie to! Sam aż za dobrze pamiętam pewne... dość krępujące sceny z mojego dzieciństwa, i mam nadzieję, że nigdy 
się o nich nie dowiesz. Lepiej skończmy tę rozmowę, zanim... zanim... och, nieważne.~
@2558 = ~Żeby przelewać swoje uczucia na papier.~
@2559 = ~Ja piszę, i czasami się przydaje.~
@2560 = ~Żeby zapisywać rzeczy, o których trzeba pamiętać.~
@2561 = ~Kiedy byłem młodszy, miałem dziennik... ale tak się złożyło, że pewna osoba uznała że będzie to świetny dowcip, jeśli wykradnie mi 
go, i przeczyta na głos przy wszystkich moich kolegach. To było... bardzo nieprzyjemne, mówiąc delikatnie, i od tamtej pory porzuciłem 
zwyczaj zapisywania swoich myśli.~
@2562 = ~Och. Tak mi przykro, Xan.~
@2563 = ~Mogę zapytać, co w nim było? Czy to zbyt osobiste?~
@2564 = ~Czemu? Przecież to był tylko niewinny żart, nic więcej.~
@2565 = ~A do tego ślicznie wyglądasz, kiedy tak siedzisz nad otwartym zeszytem i zastanawiasz się, co napisać.~
@2566 = ~Nie muszę, mam świetną pamięć. Nie, jeśli nawet kiedyś pisałem dziennik, to z innych powodów.~
@2567 = ~To było rok po śmierci mojego ojca, gdy wciąż nie umiałem poradzić sobie z rozpaczą po jego stracie. Wiem, że to brzmi 
pretensjonalnie, ale po prostu nie umiałem z nikim o tym rozmawiać... i nie mogłem dłużej tłumić tego w sobie. Nie potrafiłem... och, dosyć 
już tego. Jeszcze brakuje, żebyś i ty mną pogardzała.~
@2568 = ~Nie będę się śmiała, obiecuje. Mów dalej.~
@2569 = ~Jak chcesz. Idziemy?~
@2570 = ~To naprawdę żałosne. Jak możesz być taki słaby i wciąż się nad sobą użalać?~
@2571 = ~Och, nie, nie, to nie był żaden rejestr moich sukcesów - a raczej, jeżeli już, porażek - na gruncie życia uczuciowego, jeśli to masz 
na myśli.~
@2572 = ~Och, tak ci się zdaje?~
@2573 = ~Nie... nie, lepiej nie. Wiem, że ty straciłaś Goriona, i domyślam się, jakie to musiało być dla ciebie bolesne, ale nie chcę po raz 
kolejny rozpamiętywać własnego nieszczęścia... ani przypominać ci o twoim. Chodźmy już lepiej.~
@2574 = ~Tak... tak, chodźmy już.~
@2575 = ~Wolę już taką słabość, niż tę brutalną niewrażliwość, która wydaje się być dla ciebie taka istotna. Wybacz.~
@2576 = ~Innych? Sugerujesz, że powinienem kochać Irenicusa, który torturował i zabił naszych przyjaciół? Albo te obrzydliwe stworzenia, które 
gnieżdżą się w podmiejskich kanałach? A może mam rzucać się z otwartymi ramionami i szerokim uśmiechem na każdego orka czy goblina, który 
próbuje wbić mi toporek w plecy?~
@2577 = ~Przestań przekręcać moje słowa! Miałam na myśli tych bliskich ci "innych".~
@2578 = ~Eeee... raczej nie?~
@2579 = ~Tak. Nawet orki i gobliny. Wszystkie stworzenia na świecie.~
@2580 = ~Następnym razem bądź tak dobra, i wyrażaj się bardziej precyzyjnie. Ale tak czy inaczej, moja odpowiedź jest jedna. Nie, <CHARNAME>. 
Nie mam nikogo ani niczego, co mógłbym kochać. Mam tylko wspomnienia.~
@2581 = ~Nikogo? A...~
@2582 = ~W takim razie naprawdę ci współczuję.~
@2583 = ~Świat nie jest taki mały. Czemu kogoś nie znajdziesz?~
@2584 = ~Właśnie. Raczej nie. Jak widzisz, miłość nie ma sensu. Nic nie ma.~
@2585 = ~A co z rodziną, przyjaciółmi, dziećmi? Ich przecież musisz kochać, prawda?~
@2586 = ~A co z miłością do świata? Z pragnieniem, aby uczynić go lepszym miejscem?~
@2587 = ~ŻYCIE ma sens.~
@2588 = ~To takie smutne... ~
@2589 = ~Świat jest skazany na zagładę. Próbować to zmienić, to tak, jak walczyć z przeznaczeniem. Nie da się nic zmienić... och, 
<CHARNAME>, czy nie widzisz, jak bezsensowna jest nawet ta rozmowa?~
@2590 = ~Nieprawda. Musisz znaleźć jakiś cel w życiu, a ja chcę ci w tym pomóc.~
@2591 = ~Nic nie ma dla ciebie sensu! Po co ja się w ogóle staram?!~
@2592 = ~Jak chcesz. W takim razie dam ci już spokój.~
@2593 = ~Życie? A czy TY żyjesz? Nie. Ty tylko egzystujesz, spodziewając się śmierci w każdej sekundzie. To beznadziejne... i pozbawione 
jakiegokolwiek sensu. Chodź, idziemy już.~
@2594 = ~Nie wiesz, czy dożyjesz następnego dnia, a mimo to masz jeszcze czas na myślenie o mnie i moich uczuciach? (westchnienie) To 
szaleństwo...~
@2595 = ~Dziękuję bardzo, ale oboje wiemy, że to nie ma sensu.~
@2596 = ~Sam chciałbym wiedzieć.~
@2597 = ~Jeśli byłabyś tak uprzejma.~
@2598 = ~Nie. I jeszcze raz nie. Wybacz.~
@2599 = ~Pozwól mi sobie przypomnieć, że "znalezienie" kogoś wymaga w większości przypadków obustronnych uczuć. Przestań się ze mną bawić, 
<CHARNAME>. Jesteś ślepa? Czasem się zastanawiam, czy...~
@2600 = ~Co? Chronić - ciebie? Przed Irenicusem, przed... przed wszystkim? Jak niby?~
@2601 = ~Wiedziałem, że nie potrafisz. Tchórz.~
@2602 = ~Nawet nie spróbujesz?~
@2603 = ~W takim razie nie rób sobie kłopotu.~
@2604 = ~Nie, nie, źle mnie zrozumiałaś. Będę próbował, i jestem gotów nawet zginąć, by cię chronić... ale moje obietnice są bezwartościowe. 
Już wcześniej to komuś obiecałem, a mimo to...~
@2605 = ~Rozumiem. Ale wystarczy, że się starasz.~
@2606 = ~W takim razie niepotrzebnie pytałam.~
@2607 = ~Obiecałeś kiedyś kogoś chronić - i zawiodłeś?~
@2608 = ~Dziękuję. Jeśli ufasz mi na tyle, żeby powierzyć mi własne życie, to dla mnie wielki zaszczyt. Naprawdę.~
@2609 = ~Och, to nie jest żadna romantyczna historia, więc nie musisz już wyglądać na taką zainteresowaną. Chodziło o zwykłą misję Szarych 
Płaszczy, i udało mi się przeżyć tylko dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności. Co za ironia losu... moi towarzysze byli znani ze swojego 
szczęścia - a mimo to nie żyją, ja natomiast stoję przed tobą.~
@2610 = ~Tak czy inaczej, dla ciebie nie ma już żadnych szans. Będę składał kwiaty na twoim grobie... jeśli będzie w ogóle jakiś grób.~
@2611 = ~Wiesz, nie jestem pewna, czy nie próbujesz wmówić sobie zbyt optymistycznej wizji. Przemyśl to jeszcze.~
@2612 = ~Och, jesteś niemożliwy! Nie, nie, i jeszcze raz nie! Powinieneś już wiedzieć, że jestem NIEZNISZCZALNA!~
@2613 = ~Jakie to prawdziwe... i przykre.~
@2614 = ~Możesz zebrać trochę prochu z moich szczątków, i nosić go w medalionie na sercu. To takie romantyczne.~
@2615 = ~Wciąż potrafisz się śmiać, <CHARNAME>. Podziwiam cię.~
@2616 = ~Właśnie. Przysiągłem cię bronić i zrobię wszystko co mogę, ale... (westchnienie) Och, chodźmy już.~
@2617 = ~Nie, <CHARNAME>. Nie sądzę. Ale będę cię wspominał, tego możesz być pewna.~
@2618 = ~(westchnienie) Cudownie. Po prostu cudownie. Czekaj, co powinienem teraz powiedzieć? Że się cieszę? Czy raczej poczekać na twój wybuch 
śmiechu? Idź żartować z kogoś innego.~
@2619 = ~Phi. Ale z ciebie nudziarz.~
@2620 = ~Proszę bardzo! Anomen? Anooomen! Muszę ci coś powiedzieć!~
@2621 = ~Proszę bardzo! Cernd? Hej, Cernd! Muszę ci coś powiedzieć!~
@2622 = ~Proszę bardzo! Edwin? Edwiiin! Muszę ci coś powiedzieć!~
@2623 = ~Proszę bardzo! Haer'Dalis? Haer'Daliiis! Muszę ci coś powiedzieć!~
@2624 = ~Proszę bardzo! Keldorn? Keeeldorn! Muszę ci coś powiedzieć!~
@2625 = ~Proszę bardzo! Minsc? Miiinsc! Muszę ci coś powiedzieć!~
@2626 = ~Proszę bardzo! Valygar? Valygaaar! Muszę ci coś powiedzieć!~
@2627 = ~Proszę bardzo! Yoshimo? Yoshiiimo! Muszę ci coś powiedzieć!~
@2628 = ~Ale... ale to nie był żart...~
@2629 = ~Proszę bardzo! Zapamiętaj sobie tę rozmowę, bo to była nasza ostatnia.~
@2630 = ~I dobrze mi z tym.~
@2631 = ~(westchnienie) Tak przynajmniej mniej boli.~
@2632 = ~(westchnienie) Na Seldarine, jesteś nie do zniesienia...~
@2633 = ~N-nie? <CHARNAME>...~
@2634 = ~Chwila. Może... może to nie jest najlepszy pomysł. Lepiej niech zostanie tak, jak jest.~
@2635 = ~Nie. Dlaczego miałabym kłamać?~
@2636 = ~A co, nie kochasz mnie?~
@2637 = ~Hahaha! Ooooch, gdybyś tylko widział, jak teraz wyglądasz!~
@2638 = ~Wcale nie. Za pięć minut znowu się do mnie odezwiesz, tyle że na inny temat. I wszystko zacznie się od nowa. (westchnienie) To ty 
jesteś niemożliwa, nie ja.~
@2639 = ~To... takie nieprawdopodobne... takie niespodziewane...~
@2640 = ~Chodź tutaj. Mamy sobie tak do powiedzenia... prawda?~
@2641 = ~Ciii... wiesz, dobrze, przecież wiesz, że tak.~
@2642 = ~(czerwieni się) Daj mi spokój.~
@2643 = ~<CHARNAME>... dziękuję ci. Ale... ale nie widzieliśmy się przez prawie rok, i dopiero co się znów spotkaliśmy. Daj nam czas... 
proszę, daj nam czas.~
@2644 = ~Zawsze wiedziałem, że jesteś mądrzejsza ode mnie. Ale... och, <CHARNAME>... (westchnienie) Jak chcesz.~
@2645 = ~(krztusi się) <CHARNAME>, zawsze jesteś taka do przodu, czy to jakaś specjalna okazja?~
@2646 = ~Hmm... i to, i to. A może nie?~
@2647 = ~Taka do przodu? Tylko przy tobie.~
@2648 = ~Dlaczego nie spróbować, skoro obojgu nam sprawiłoby to... przyjemność?~
@2649 = ~Nie mówiłam poważnie, młotku! Chociaż... to nie byłoby głupie, jak się lepiej zastanowić...~
@2650 = ~Nieważne. Tak czy inaczej, mogę odpowiedzieć ci tylko jedno.~
@2651 = ~Widzę, że próbujesz mnie zmiękczyć pochlebstwami... ale tak czy inaczej, mogę odpowiedzieć ci tylko jedno.~
@2652 = ~Nie. Twoja... twoja skaza wisi nad moją głową jak miecz, który spadnie, jeśli zrobimy ten krok. Kiedy - jeżeli w ogóle - będziemy 
już bezpieczni, wtedy może... może... Hej, nie patrz tak na mnie! Wiesz, że moje serce nie jest z kamienia, i...~
@2653 = ~Och, wiem, aż za dobrze! Przecież znamy się nie od dzisiaj, ufamy sobie - czego ty jeszcze chcesz?~
@2654 = ~Rany, Xan, co ty sobie wyobrażasz? Że będzie nam tak dobrze, że wpadnę w jakiś morderczy szał?~
@2655 = ~Oczywiście, kochanie. Daj mi znać, kiedy będę już wolna od mojej, jak to uroczo ująłeś, skazy. Nie chciałabym tego przypadkiem 
przegapić.~
@2656 = ~Och, bogowie, jaka jestem nieszczęśliwa! Nikt mnie nie rozumie, nawet ty jesteś dla mnie taki niemiły... Zejdź mi z oczu!~
@2657 = ~(westchnienie) Będę o tym pamiętał.~
@2658 = ~Skoro aż tak się złościsz, to chyba nie najlepszy moment, żebym ci powiedział, jaka jesteś piękna?~
@2659 = ~Nie! Daj mi spokój!~
@2660 = ~Hmm? Piękna, mówisz?~
@2661 = ~Hmm. Ty też nie jesteś aż taki brzydki.~
@2662 = ~Nie. Za to to świetny moment, żeby ze sobą zerwać.~
@2663 = ~To nie ja zaczynałem tę rozmowę. Ale jak chcesz.~
@2664 = ~Mówię.~
@2665 = ~Hmm. Dziękuję.~
@2666 = ~A teraz, zanim zupełnie stracę głowę... chodźmy dalej, dobrze?~
@2667 = ~Co? (westchnienie) Rozumiem. Będzie, jak sobie życzysz.~
@2668 = ~Nigdy w ciebie nie wątpiłem. Ale wszystko ma swój czas i miejsce, melamin, i to moje ostatnie słowo w tym temacie.~
@2669 = ~Phi!~
@2670 = ~No dobrze, poddaję się.~
@2671 = ~Zapamiętaj dobrze swoje słowa, Xanie z Evereski, bo nieraz będziesz ich jeszcze żałował.~
@2672 = ~Dobrze, rozumiem, że z upojnej nocy nici. Ale może chociaż się napijemy?~
@2673 = ~(westchnienie) Już żałuję.~
@2674 = ~Twoja nagła zmiana humoru jest co najmniej podejrzana... ale jak chcesz. Z przyjemnością.~
@2675 = ~(Nalewasz czerwonego wina do dwóch kieliszków)~
@2676 = ~(Nalewasz sobie czerwonego wina, a Xanowi - bardzo mocnej whisky.)~
@2677 = ~Mmm, pyszne. A teraz... idziemy już?~
@2678 = ~Co to jest? Bogowie, co za zapach! (kaszel) Nie, dziękuję bardzo. Napijemy się kiedy indziej... i mam nadzieję, że to nie miał być 
żaden dowcip, ani nic w tym stylu. Chodźmy już lepiej.~
@2679 = ~(kaszel) <CHARNAME>! Co to ma być, na litość boską?~
@2680 = ~Och, tak cię przepraszam! Chyba przez pomyłkę nalałam ci czegoś innego. Eee... możesz chodzić?~
@2681 = ~Mało błyskotliwa próba uwiedzenia. A czego się spodziewałeś?~
@2682 = ~Nic takiego. Po prostu nigdy jeszcze nie widziałam cię pijanego, a teraz mam wreszcie okazję.~
@2683 = ~Chyba... chyba nie bardzo. Oooch, moja głowa... Zobaczysz, zaraz się przewrócę.~
@2684 = ~Biedny Xan... zaraz ci przejdzie, nie martw się.~
@2685 = ~Trudno. Musimy iść.~
@2686 = ~Hmm. To co z tą upojną nocą, którą mi tak nierozważnie obiecałeś?~
@2687 = ~Jesteś zupełnie pijany. Dobrze. A teraz... teraz kochaj się ze mną, tak, jakby jutra nie było.~
@2688 = ~No to masz... czego chciałaś... tak mi się zdaje. Oooch, moja głowa... Zobaczysz, zaraz się przewrócę.~
@2689 = ~(jęk) To było okrutne, <CHARNAME>. Ale dobrze, chodźmy już. Postaram się jakoś nie umrzeć.~
@2690 = ~Och, <CHARNAME>. Przecież... przecież i tak nie ma jutra.~
@2691 = ~To bez sensu. Wszystkie te historie o pół-boginiach i śmiertelnikach, dzielących łoża, to nic bardziej godnego zaufania, niż 
opowieści pijaków. Ale skoro... skoro sam właściwie jestem pijakiem... a przynajmniej w tej chwili, dzięki twojej uprzejmości... w takim 
razie wszystko jest możliwe, nawet to. Prawda?~
@2692 = ~Nie, żebym oczekiwał wybuchów wdzięczności, ale miałem nadzieję, że chociaż zauważysz, że wciąż nie opuściłem tej drużyny, i nadal 
nadstawiam za ciebie karku. A może to nic dla ciebie nie znaczy?~
@2693 = ~Znaczy. Ale miałam nadzieję, że będziesz przy mnie jako przyjaciel, a nie milczący cień.~
@2694 = ~Nic! Nie potrzebuję twoich idiotycznych czarów! Potrzebuję ciebie!~
@2695 = ~Och, znaczy. Mimo wszystko. W takim razie... dziękuję ci.~
@2696 = ~Och, zapomnij, że w ogóle coś mówiłam. Zostaw mnie w spokoju.~
@2697 = ~<CHARNAME>, możesz mieć każdego innego mężczyznę, jakiego tylko zapragniesz. Nie musisz być samotna... a tym bardziej nie 
potrzebujesz mnie. Zwłaszcza, że ja boję się być z tobą.~
@2698 = ~Boisz się z powodu jednego, pojedyńczego zdarzenia. Jeśli spróbowałbyś o tym zapomnieć, może moglibyśmy znowu być razem.~
@2699 = ~Ale jak możesz się mnie bać? Nie rozumiem tego.~
@2700 = ~Och, zapomnij. Możesz już wrócić do ignorowania mnie.~
@2701 = ~Och, proszę bardzo. Ale wiesz, nienawidzenie mnie raczej ci nie pomoże.~
@2702 = ~No dobrze, może tak do końca cię nie nienawidzę. Ale jestem na ciebie wściekła, i nie przejdzie mi zbyt szybko.~
@2703 = ~To co mam robić? Może ci jeszcze podziękować?~
@2704 = ~Przepraszam, Xan. Nie zwracaj na mnie uwagi.~
@2705 = ~Właśnie to robiłem, dopóki się nie odezwałaś. Wybacz.~
@2706 = ~Prosisz mnie o coś niemożliwego. Chcesz, żebym zapomniał, jak dłonie, które kiedyś całowałem, próbowały wydrapać mi oczy?~
@2707 = ~Ach, oczywiście. Jak to możliwe, że coś tak nieistotnego, jak twoja przemiana w krwiożerczego potwora, mogło nieco zakłócić twój 
idealny wizerunek w moich oczach?~
@2708 = ~Rozumiem cię, <CHARNAME>. Sam też nie jestem zadowolony z tego, co zrobiłem - ale, w przeciwieństwie do ciebie, nie mogę 
wywrzaskiwać mojej złości na wszystkie strony świata. Zapewniam cię... kiedyś pogodzisz się z moją decyzją. Na pewno.~
@2709 = ~Za krótko byliśmy razem. Gdybyśmy mieli za sobą lata związku, wszystko mogłoby skończyć się zupełnie inaczej. Ale w naszej 
sytuacji... to, co było między nami skończyło się, zanim naprawdę się zaczęło, a ja nawet nie potrafię nazwać tego czucia. Ale dość już słów, 
<CHARNAME>. Chodźmy lepiej, zanim powiemy coś, czego oboje będziemy żałować.~
@2710 = ~Nie wiem, <CHARNAME>. Nie wiem...~
@2711 = ~Nie wiesz - czy nie chcesz powiedzieć?~
@2712 = ~Nigdy mnie nie kochałeś, prawda?~
@2713 = ~Wciąż mnie kochasz, prawda?~
@2714 = ~Och, nieważne.~
@2715 = ~(westchnienie) <CHARNAME>, jesteś taka dziecinna. Miłość nie rodzi się w jednej chwili - i nie trwa wiecznie. Ma swoje wzloty i 
upadki, ale na końcu, tak jak wszystko i wszyscy, musi umrzeć.~
@2716 = ~Ja... ty... wciąż wiele dla mnie znaczysz. Każdego ranka budzę się z myślą o tobie, ale w tej samej chwili przypomina mi się, jak 
zmieniłaś się w Zabójcę... i muszę żyć z oboma tymi wspomnieniami. To naprawdę bardzo ciężkie. Bardzo.~
@2717 = ~Ale czy nie mógłbyś mi zaufać i uwierzyć we mnie, zamiast traktować mnie jak potwora?~
@2718 = ~To wkrótce się skończy. Odzyskam swoją duszę, i nigdy nie zobaczymy już Zabójcy. Zaufaj mi.~
@2719 = ~Ty musisz żyć z takimi wspomnieniami, ale ja muszę żyć bez mojej duszy, za to w ciągłym lęku o własne życie! Ciekawe, które z nas 
lepiej na tym wychodzi?!~
@2720 = ~Oboje mamy pecha.~
@2721 = ~Ufam ci. Nigdy nie przestałem ci ufać, nawet, jeśli mówiłem coś innego. Ale nie wierzę, że wszystko skończy się dobrze. Oboje 
przegraliśmy, i nic już tego nie zmieni.~
@2722 = ~Oboje przegraliśmy. Wszystko wskazuje na to, że umrzemy razem... i to całkiem niedługo.~
@2723 = ~I tak to wszystko wkrótce się skończy. Już to czuję. Nie zostało nam wiele czasu... a nawet, gdybyśmy zdecydowali się stawić czoła 
Irenicusowi od razu, bez niczyjej pomocy, już teraz leżelibyśmy oboje pogrzebani w jakiejś opuszczonej krypcie.~
@2724 = ~Och, bez wątpienia. I tak od początku wiedziałem, że tak to się wszystko skończy.~
@2725 = ~Jesteś wcieleniem destrukcji. Gdziekolwiek idziesz, chaos podąża za tobą - a ty nie możesz go kontrolować, bo wszystko dzieje się 
podświadomie. Jeśli spuścisz Zabójcę ze smyczy, przeklniesz tym samym nas wszystkich; jeśli pozostaniesz sobą - tylko opóźnisz nieuchronne. 
Możemy odwlekać katastrofę, ale ona nadejdzie tak czy inaczej.~
@2726 = ~No cóż, musisz mi wybaczyć, że rażę twoje uczucia estetyczne i moralne swoją obecnością! Mam już się pakować?~
@2727 = ~Świetnie! Teraz już rozumiem, że moje przeznaczenie szykuje dla mnie wspaniałe rzeczy! Chyba nie tak źle być Dzieckiem Bhaala?~
@2728 = ~Zbyt ostro mnie oceniasz. Nie jestem święta, ale nie jestem i potworem.~
@2729 = ~O, na wszystkich bogów, kolejny dramatyczny monolog na temat mojej złej i okrutnej natury? Mam już tego powyżej uszu.~
@2730 = ~Nie próbuję cię osądzać; to już zrobił Alaundo, wiele lat temu. Ja tylko powtarzam jego słowa. Twoje przeznaczenie nie musi ci się 
podobać, ale nie możesz go zmienić. Urodziłaś się w złym miejscu i w złym czasie... i nic z tym nie zrobisz.~
@2731 = ~Po śmierci Irenicusa zrobię.~
@2732 = ~Pożyjemy, zobaczymy.~
@2733 = ~Czemu mi to mówisz?~
@2734 = ~Och tak, słowo "dziecko" idealnie pasuje do twojego zachowania. (westchnienie) Igrasz z potęgami, które mogą cię pochłonąć w jednej 
chwili, a ty nawet nie zauważysz. A raczej zauważysz - kiedy już będzie za późno.~
@2735 = ~Sama zaczęłaś tę rozmowę. A co do twojego pierwotnego pytania - tak, będę stał u twego boku i walczył z Irenicusem, aż do końca. Do 
końca mojego własnego życia, w to akurat nie wątpię.~
@2736 = ~Wątpię. Zwłaszcza, jeśli chodzi o słowo "pożyjemy".~
@2737 = ~To się nie skończy nawet wraz ze śmiercią Irenicusa. Reszta twojego rodzeństwa wciąż rośnie w siłę, tak, jak przepowiedział Alaundo, 
i co ci pozostanie? Nie, lepiej nie odpowiadaj; nie mam ochoty słyszeć kolejnych naiwnych planów zniszczenia wszelkiego zła na świecie, albo 
- co gorsza - objęcia tronu twojego ojca. A zresztą, to, co zamierzasz, nie ma najmniejszego znaczenia. Twój los jest przesądzony, i musisz 
się z tym pogodzić.~
@2738 = ~Mylisz się, Xan. Sama będę kształtować moje przeznaczenie.~
@2739 = ~Nie byłabym tego taka pewna. Przepowiednia nie skupia się tylko i wyłącznie na mnie, a więc zawsze są jakieś inne możliwości.~
@2740 = ~Przesądzony? Co masz na myśli?~
@2741 = ~Chcę, żebyś zrozumiała, że nie ma dla mnie miejsca u twego boku. Gdy wszystko się skończy, odejdę od ciebie, <CHARNAME>. Będę 
musiał.~
@2742 = ~Tak myślał i twój ojciec, gdy terroryzował cały Faerun, topiąc go w krwi i we łzach - a gdzie jest teraz? Padł ofiarą Czasu 
Niepokojów, a jego moc mu nie pomogła. Myślisz, że czeka cię lepszy koniec?~
@2743 = ~Ale każda z nich kończy się tym samym. Mam ci powiedzieć, czym?~
@2744 = ~Bhaal zaplanował swój powrót. Nieważne, jak bardzo jesteś potężna czy zdeterminowana - i tak skończysz tylko jako jeden z wielu 
elementów jego planu. W najlepszym wypadku, przeżyjesz jeszcze rok czy dwa. W najgorszym - możesz zginąć nawet dzisiaj.~
@2745 = ~Och tak, tak, twoja samokontrola jest naprawdę godna pochwały. A teraz, jeśli wybaczysz mi na moment, muszę sprawdzić coś w mojej 
księdze...~
@2746 = ~Och? Myślałam, że moje słowa więcej dla ciebie znaczą.~
@2747 = ~Xan, wszystko w porządku? Wyglądasz jakoś... inaczej. Jakbym już w ogóle nic dla ciebie nie znaczyła.~
@2748 = ~Oczywiście, oczywiście. Nie przejmuj się mną.~
@2749 = ~Hmm? Och, tak, powinno mnie to obchodzić, wiem. Ale nie obchodzi.~
@2750 = ~Ja... ja powiedziałem to na głos, prawda? Ty cierpisz, jesteś pozbawiona duszy, a ja powiedziałem to na głos... Wybacz mi, 
<CHARNAME>. Chodźmy lepiej i zapomnijmy o tej rozmowie.~
@2751 = ~Nie, nie, nie, nigdzie nie idziemy. Mógłbyś jeszcze raz powtórzyć to, co właśnie powiedziałeś?~
@2752 = ~Nic już dla ciebie nie znaczę, prawda?~
@2753 = ~Tak, chodźmy. Miło, że w końcu powiedziałeś coś szczerze.~
@2754 = ~Taki mam zamiar.~
@2755 = ~Naprawdę tego chcesz?~
@2756 = ~Nie, raczej nie.~
@2757 = ~Nie, chyba już wystarczająco dobrze cię zrozumiałam.~
@2758 = ~Twój uśmiech już nie sprawia, że serce trzepocze mi się w piersi, jakby miało zaraz pęknąć. Kiedy słyszę twój głos, nie pragnę już 
wziąć cię w ramiona i zapomnieć o całym świecie. Mogę przypadkowo musnąć twoją dłoń, i nie rozprasza mnie to na najbliższe parę godzin. 
Czas... twoja przemiana... podróż przez Podmrok... To zbyt silne. To dziecinne zauroczenie, jak już ci wcześniej mówiłem - minęło 
bezpowrotnie.~
@2759 = ~Och. Dobrze. Już wszystko rozumiem.~
@2760 = ~Dość oryginalne wyznanie, muszę przyznać.~
@2761 = ~Ciekawe doświadczenie. Wielu mężczyzn mówiło mi już, że mnie kocha, ale coś wręcz przeciwnego? Jeszcze się nie zdarzyło.~
@2762 = ~Miałam nadzieję, że może któregoś dnia znowu będziemy razem...~
@2763 = ~Jak śmiesz tak mówić!~
@2764 = ~Przepraszam.~
@2765 = ~Przepraszam, <CHARNAME>.~
@2766 = ~Wszystko, co mi zostało, to wspomnienia - i obowiązek. Może właśnie obowiązek da mi jakąś namiastkę motywacji do życia, skoro miłość 
zawiodła.~
@2767 = ~Oryginalne? Ciekawe? Racja, lepiej użyć takich słów, niż mówić o okrucieństwie czy braku litości... ale wiem, dobrze wiem, jak 
bardzo cię zraniłem. Wybacz mi, jeśli potrafisz.~
@2768 = ~To nie ma sensu. Pokochałaś przegranego człowieka, i przez to sama przegrałaś. Nie, <CHARNAME>, nie. Nie ma szans.~
@2769 = ~Byłbym naprawdę wysoce zaniepokojony, gdybyś nie przejmowała się naszą sytuacją. Lepiej nie igrać ze Złodziejami Cienia.~
@2770 = ~Nie martw się, takie rzeczy to dla mnie żadna nowość.~
@2771 = ~Szkoda. Bo zdawało mi się, że można by spróbować ich zdradzić...~
@2772 = ~Słucham? Masz coś przeciwko złodziejom?~
@2773 = ~Zawsze musisz wygłaszać jakieś nic nie znaczące ogólniki! Masz coś konkretnego do powiedzenia czy nie?~
@2774 = ~Och, tak ci się tylko wydaje.~
@2775 = ~Nawet o tym nie myśl! Nawet boskie pochodzenie nie uchroni cię przed nożem wbitym w plecy.~
@2776 = ~<CHARNAME>, doceniam twoje... zdolności, ale wiesz dobrze, że złodzieje to nie zawsze miłe, nieszkodliwe osoby, które potrafią 
rozbrajać pułapki. Większość twoich kolegów po fachu nie jest godna zaufania.~
@2777 = ~Konkretnego? Co masz na myśli? Mam ci podać dokładne namiary na kryjówkę wampirów? A może przedstawić szczegółowy plan, w jaki 
sposób uwolnimy się od wpływów Arana? W takim razie nie, nie mam nic konkretnego do powiedzenia. Chciałem po prostu cię ostrzec.~
@2778 = ~Złodzieje Cienia będą śledzić każdy twój krok, obserwować każdy ruch, zaglądać ci do kieszeni, talerza, łóżka, i bogowie wiedzą 
gdzie jeszcze, każą ci wykonywać ich brudną robotę - a na końcu i tak odwrócą się do ciebie plecami. Uważaj na siebie.~
@2779 = ~Jasne, jasne. Zapłaciliśmy im piętnaście tysięcy tylko po to, żeby odwalić brudną robotę. Twoja przenikliwość jest zdumiewająca.~
@2780 = ~Nie jest tak, jak myślisz. Złodzieje też mają swój honor.~
@2781 = ~W takim razie dziękuję za ostrzeżenie.~
@2782 = ~Spróbuję, ale co mogę na to poradzić? Są zbyt potężni.~
@2783 = ~Och, modlę się o to, żeby okazało się, że nie miałem racji. Naprawdę.~
@2784 = ~To, że ty jesteś człowiekiem honoru, nie oznacza, że inni też. Nie ufaj im, proszę cię.~
@2785 = ~Proszę bardzo. Ale to i tak niczego nie zmieni, wiesz o tym.~
@2786 = ~Co możesz zrobić? Och, obawiam się, że nie mamy w tej chwili zbyt wiele możliwości. W najgorszym wypadku wycofasz się w najgorszym 
momencie, zostawiając kogoś, aby odwrócił uwagę wrogów. A tym kimś pewnie będę ja. (westchnienie) Mam nadzieję, że nie dojdzie do tego, ale 
kto wie...~
@2787 = ~Ostrzegałem cię, żebyśmy się z nią nie sprzymierzali. Teraz już trochę za późno na takie refleksje; jedyne co możemy zrobić, to 
wykonywać jej rozkazy i modlić się, żebyśmy przeżyli.~
@2788 = ~W porządku, w porządku, moja decyzja okazała się błędna! Zadowolony?~
@2789 = ~Wiem, ale to i tak... beznadziejna sytuacja.~
@2790 = ~I tak będzie. Za mną!~
@2791 = ~<CHARNAME>, nie o to mi chodziło. To naturalne, że osoba w tak młodym wieku jak ty ma prawo do błędu.~
@2792 = ~Święte słowa.~
@2793 = ~(westchnienie) Będzie jak mówisz.~
@2794 = ~Chociaż... sam się dziwię, że to mówię, ale mamy jeszcze jakieś szanse. Z jakichś powodów Bodhi cię potrzebuje, więc nie pozbędzie 
się ciebie tak szybko. Oczywiście, jeśli chodzi o mnie, sprawa nie wygląda aż tak różowo. (westchnienie) Jak zwykle pewnie zostanę 
wykorzystany, aby ratować skórę innych.~
@2795 = ~Przestań gadać takie bzdury! Uważasz, że zostawię cię na pożarcie wampirom?~
@2796 = ~Jakoś sobie poradzimy. Zobaczysz.~
@2797 = ~Skoro nawet ty masz jakąś nadzieję, to chyba nie może być aż tak źle.~
@2798 = ~Mam cię oddać Bodhi? W sumie, to nie taki zły pomysł.~
@2799 = ~Kto wie, <CHARNAME>? Po podpisaniu paktu z wampirzycą, można się spodziewać po tobie wszystkiego.~
@2800 = ~Bardzo wątpię. Ten sojusz, który zawarliśmy, idealnie eksponuje twoje samobójcze skłonności.~
@2801 = ~Nadzieję? O nie, nie, nie, ktoś mnie tu chyba źle zrozumiał. Nie moglibyśmy chyba znaleźć sobie gorszego sojusznika niż potężny 
wampir, który tylko czeka na okazję, aby nas zdradzić. Nie, <CHARNAME>. Przegraliśmy.~
@2802 = ~(wzdraga się)~
@2803 = ~Przecież już ci mówiłem, że przegraliśmy. Chociaż... jak myślisz, mamy jeszcze jakieś szanse?~
@2804 = ~Nie mów, czyżbyś chciał usłyszeć słowa pocieszenia?~
@2805 = ~Być może. Ale, szczerze mówiąc, mało już mnie to obchodzi.~
@2806 = ~No cóż, mimo wszystko jesteśmy bohaterami, prawda?~
@2807 = ~Szanse? W takim miejscu? Jasne, że nie!~
@2808 = ~Każdy czasami ich potrzebuje. Chociaż znacznie bardziej chciałbym znaleźć się już w normalnym świecie.~
@2809 = ~To masz pecha, bo rzeczywiście przegraliśmy.~
@2810 = ~Już niedługo. Jesteśmy silni i potężni, jakoś sobie poradzimy.~
@2811 = ~Po co?~
@2812 = ~Co? Nic cię już nie obchodzi? Ach, no tak... nie masz już duszy, a więc i twoje emocje nie są już tak silne. Ale chyba nadal chcesz 
żyć?~
@2813 = ~Chcę, ale coś mi się zdaje, że nie będę mieć już okazji.~
@2814 = ~Nie wiem. Ale wiem, że jesteśmy wystarczająco silni, żeby jakoś sobie poradzić.~
@2815 = ~Nie. Nie mam już po co.~
@2816 = ~Niby tak, ale tak samo potężni byliśmy, kiedy Irenicus dopadł cię po raz kolejny - i zobacz jak to wszystko się skończyło! Nie, 
<CHARNAME>. Będziemy musieli naprawdę się namęczyć, jeżeli chcemy wyjść stąd żywi.~
@2817 = ~Też tak myślę. Ale mimo wszystko nie chciałbym zginąć w takim miejscu.~
@2818 = ~Ale nie masz też nic do stracenia. A ja mimo wszystko chciałbym się stąd wydostać, a nie zrobię tego bez ciebie. Musisz nas 
poprowadzić, albo skończymy jako obiad pierwszego lepszego rekina.~
@2819 = ~Zrobię wszystko co w mojej mocy, żeby ci pomóc, ale... (westchnienie)~
@2820 = ~...ale i tak przegraliśmy.~
@2821 = ~...ale skoro nie mam duszy, będę tylko przeszkadzać.~
@2822 = ~...ale?~
@2823 = ~Nic takiego nie powiedziałem!~
@2824 = ~...chociaż, szczerze mówiąc, tak właśnie myślę. (westchnienie) <CHARNAME>, nie zamierzam cię zostawić, ale twój stan mnie przeraża. 
Proszę, trzymaj się jakoś, na tyle, na ile możesz. Wiem, że jest ci ciężko... ale życie nas wszystkich zależy od ciebie.~
@2825 = ~...ale twój stan mnie przeraża. Proszę, trzymaj się jakoś, na tyle, na ile możesz. Wiem, że jest ci ciężko... ale życie nas 
wszystkich zależy od ciebie.~
@2826 = ~Nie. Nie jak my. Ja bym nigdy... ty nigdy...~
@2827 = ~Chociaż TY? Kto wie? Ukradłabyś komuś jego własną duszę, gdyby to miało pomóc ci przeżyć. Jesteś tak samo niebezpieczna, jak sam  
Irenicus.~
@2828 = ~Najpierw się mnie boisz, potem nazywasz wcieleniem chaosu, a teraz porównujesz z Irenicusem? Jak miło z twojej strony. Co będzie 
dalej, rzucisz się na mnie z bronią?~
@2829 = ~Ja? Och tak, pewnie, jestem wcieleniem zła i śmierci! Sprzymierzam się z mrocznymi elfami, kradnę elfie miasta, i raz na parę dni 
odbieram komuś jego duszę! Chwila, czekaj. To przecież Irenicus. Mała pomyłka.~
@2830 = ~Aż trudno uwierzyć, że jeszcze kilka dni temu rzuciłbyś się na każdego, kto by mnie tak nazwał.~
@2831 = ~Masz rację, a mimo to wciąż podróżujesz ze mną. Nie mrugnąłbyś nawet okiem, gdyby zachciało mi się zniszczyć całą Athkatlę. Boisz 
się tylko i wyłącznie o siebie.~
@2832 = ~Nie da się ukryć, że coraz więcej łączy cię z Irenicusem. I nie da się tego zatrzymać. Nie potrafię już wyczuć cię, tak, jak czuję 
Elhana czy inne elfy. Twój duch rozpływa się w nicości.~
@2833 = ~Wiem, że nie powinienem pytać, ale pamiętasz jeszcze w ogóle jakieś uczucia? Współczucie, przyjaźń, miłość?~
@2834 = ~Oczywiście. Przecież nie minęło jeszcze tak wiele czasu, odkąd odebrano mi duszę.~
@2835 = ~Pamiętam wszystko, Xan. Moje uczucia nie uległy zmianie.~
@2836 = ~Wszystko jest takie szare i puste... Po co mam cokolwiek pamiętać? To nie ma sensu.~
@2837 = ~Czemu pytasz? Przecież nic już cię nie obchodzę, prawda?~
@2838 = ~Wszystko się zmienia, czyż nie?~
@2839 = ~Tak, zdaje się, że na jakiś czas straciłem głowę. Zapomniałem o twoim pochodzeniu, o swoich obowiązkach - o wszystkim. To było 
żałosne... ale już się nie powtórzy.~
@2840 = ~Teraz pamiętasz, ale to nie potrwa długo. A co będzie potem?~
@2841 = ~To nie wygląda dobrze. A co będzie potem?~
@2842 = ~Nie chcę twojej śmierci. Ale jeśli zobaczę, że stajesz się drugim Irenicusem, że nie obchodzi cię już życie innych, będę musiał...~
@2843 = ~(westchnienie) Nie. Nic wtedy nie zrobię. Może i jestem głupcem, ale nie potrafię podnieść na ciebie ręki, i nie zamierzam. Chodźmy 
już.~
@2844 = ~Nie da się ukryć. Oczywiście, jeżeli uda nam się przeżyć spotkanie z Irenicusem. Mam nadzieję, że moje towarzystwo nie było zbyt 
męczące.~
@2845 = ~Nie, w żadnym wypadku. Będzie mi ciebie brakowało.~
@2846 = ~No tak, przydałeś się tu i ówdzie, nie powiem.~
@2847 = ~Słucham? Mało nie zamęczyłeś mnie na śmierć!~
@2848 = ~Myślałam, że to ty masz już mnie dosyć.~
@2849 = ~Och tak, domyślam się, że byłem dość użyteczny.~
@2850 = ~Nie tylko. Byłeś moim przyjacielem.~
@2851 = ~Bardzo.~
@2852 = ~Tak, dokładnie. Co niby mam teraz zrobić bez maga w drużynie?!~
@2853 = ~Spodziewałem się, że tak powiesz. W takim razie przynajmniej nie będzie ci mnie brakowało, kiedy odejdę.~
@2854 = ~Nieprawda. Będzie.~
@2855 = ~Dokładnie. Niech ktoś inny teraz męczy się z twoją wieczną melancholią.~
@2856 = ~Będzie! Co ja niby mam zrobić bez maga w drużynie?~
@2857 = ~Krzyżyk na drogę, marudo.~
@2858 = ~Wiesz, że to nieprawda. Zawsze będę wspominał cię z czułością, niezależnie od wszystkiego. Och, pewnie niezbyt długo; mam wrażenie, 
że jest mi pisana dość szybka śmierć. Ale tak czy inaczej, będę za tobą tęsknił.~
@2859 = ~Nie wierzę ci. Wiem przecież, że już cię nie obchodzę.~
@2860 = ~Ja za tobą na pewno nie! Nie po tym, co mi zrobiłeś!~
@2861 = ~Może jeszcze kiedyś się spotkamy?~
@2862 = ~Ja za tobą też.~
@2863 = ~Och? Dziękuję ci za te słowa... oczywiście, o ile mówisz poważnie. To co, żegnamy się czule i ruszamy dalej? Nie możemy tracić 
czasu, podczas gdy Irenicus wciąż terroryzuje miasto.~
@2864 = ~Tak, chodźmy już.~
@2865 = ~Oczywiście. To dobrze, że zdążyliśmy się w spokoju pożegnać.~
@2866 = ~Mam teraz takie paskudne uczucie, że powinniśmy jeszcze coś sobie powiedzieć...~
@2867 = ~Znaleźć sobie innego? Ale chyba nie ma sensu kontynuować już tej rozmowy. Tak, wkrótce odejdę, i tak, z radością się ze mną 
pożegnasz - i nie, w ogóle do tego nie dojdzie, bo przedtem zginę z ręki Irenicusa. Chodźmy już, nie mogę się wprost doczekać.~
@2868 = ~Spodziewałem się czegoś takiego na pożegnanie. Dobrze, że już niewiele czasu nam zostało.~
@2869 = ~Ale mimo to wciąż zależy mi na twoim szczęściu. A co do tego, co ci zrobiłem - i tak zostanę jeszcze za to ukarany. Hanali nie zna 
litości, jeśli łamiesz komuś serce. Chodź już, musimy w końcu uratować to miasto.~
@2870 = ~Po co? Wszystko już między nami skończone. Życzę ci szczęścia, ale nie chcę przechodzić przez to wszystko jeszcze raz. Chodź, musimy 
uratować miasto.~
@2871 = ~Ja... <CHARNAME>...~
@2872 = ~Seldarine, byłem pewien, że już zapomniałem, a jednak to wraca, i-~
@2873 = ~Nie. Pokonamy Irenicusa lub zginiemy. W obu przypadkach już się więcej nie zobaczymy. I tak powinno być.~
@2874 = ~Spróbuj wyprowadzić nas stąd w jednym kawałku, dobrze?~
@2875 = ~Ja też. Spróbuj wyprowadzić nas stąd w jednym kawałku, dobrze?~
@2876 = ~To pewnie nic ważnego... a nawet jeśli, przypomni ci się to dopiero po mojej śmierci. Takie już jest życie. (westchnienie) Idziemy?~
@2877 = ~Na Seldarine... To... to najwspanialsza budowla, jaką w życiu widziałem!~ [O#XAN218]
@2878 = ~Najwspanialsza? Po tobie możnaby się raczej spodziewać czegoś w stylu "przerażająca".~
@2879  = ~Przyznaję, robi wrażenie.~
@2880  = ~Hmmm... Mogłaby być z tego całkiem niezła warownia.~
@2881  = ~Zbudowali ją ludzie, nie elfy, ale i tak przewyższa pięknem wiele elfich budowli. To idealne schronienie, niezdobyta twierdza, i... 
idealne więzienie.~
@2882  = ~Schronienie? Chciałbyś tu mieszkać?~
@2883  = ~Twierdza? Niezły pomysł.~
@2884  = ~Więzienie? Ciekawe, kogo tam trzymają.~
@2885  = ~Taaak, jest na czym oko zawiesić, nie powiem.~
@2886  = ~W takich niebezpiecznych czasach jak nasze... czemu nie? Nadchodzi coś strasznego, coś tak potwornego, że Uwięziony w porównaniu z 
tym nie jest groźniejszy niż kilka koboldów. A to coś, <CHARNAME>, to ty i twoje rodzeństwo. Istoty, które mają zniszczyć świat, który 
znamy.~
@2887  = ~Ale nie ma co się nad tym teraz zastanawiać. Co ma być, to będzie.~
@2888  = ~(westchnienie) Ogłaszanie się właścicielem każdego napotkanego miejsca to kuszący pomysł, ale dość kłopotliwy.~
@2889  = ~Wiesz, zdarza się, że ktoś wpada na taki pomysł wcześniej niż ty.~
@2890  = ~Nazywają go Uwięzionym. To wszystko, co wiem na ten temat.~
@2891  = ~Idziemy tam? (westchnienie) Głupie pytanie, oczywiście, że tak. Ale... czy jest choćby minimalna szansa, że mógłbym cię przekonać 
do zajęcia się czymś... mniej niebezpiecznym?~
@2892  = ~Wybacz, Xan, ale nie bardzo.~
@2893  = ~Żartujesz? Jasne, że nie!~
@2894  = ~A co jest mniej niebezpieczne? Może powinniśmy zająć się walką z moim rodzeństwem? Albo pogadajmy z bogami? Xan, ta twierdza nie 
jest najgorszym, co może nas spotkać.~
@2895  = ~Tak właściwie, to czemu nie...~
@2896  = ~Hm. Być może. Przekonaj mnie.~
@2897  = ~Dlaczego wiedziałem, że to powiesz?~
@2898  = ~<CHARNAME>, nie żartuję, kiedy może chodzić o nasze życie. Natomiast ty robisz wszystko, żeby nasze życie przypominało kiepski 
żart. W dodatku z marną pointą.~
@2899  = ~Jakie to ironiczne... Ale niestety, chyba masz rację.~
@2900  = ~Cóż więcej mogę powiedzieć.~
@2901  = ~Więc może zniknijmy stąd, zanim będzie za późno. Przecież będzie jeszcze okazja żeby tu wrócić, jestem tego pewny. A na razie 
odejdźmy. Proszę.~
@2902  = ~(westchnienie) Kiedy masz taką minę, widzę, że nie mam szans.~
@2903 = ~Jeśli nie chcesz mnie przez to, kim jestem - poddam się temu. Stanę się bardziej przerażająca, niż mógłbyś sobie wyobrazić. Wszyscy 
będą cierpieć.~
@2904 = ~Naprawdę? Jestem pod wrażeniem.~
@2905 = ~I pewnie mam jeszcze pomagać ci w tym wszystkim, tak?~
@2906 = ~Och, nie, nie. Pomogłeś już wystarczająco. Teraz będziesz świadkiem.~
@2907 = ~Ale przecież twoim obowiązkiem jest powstrzymanie mnie, prawda?~
@2908 = ~I nie będziesz chciał mnie powstrzymać?~
@2909 = ~Xan... tak, wiem, że to było głupie. Ale co mogę zrobić, żebyś nie odchodził?~
@2910 = ~Nie, nie będę. Jeśli naprawdę zamierzasz robić to, o czym mówisz, najpierw będziesz musiała się mnie pozbyć.~
@2911 = ~Obowiązek... obowiązek to zdradliwe słowo, <CHARNAME>. Kto wie, czy moim prawdziwym obowiązkiem jest pozostanie przy tobie i 
obserwowanie tego, co się dzieje, czy raczej powrót do Evereska i podjęcie się innych misji?~
@2912 = ~Nie, <CHARNAME>. I tak nie potrafię. A nawet, gdybym mógł... co miałbym zrobić? To w końcu twoja decyzja.~
@2913 = ~A chcesz, żebym został?~
@2914 = ~Nie interesuje mnie tak zwana "równowaga". To słowo tak samo puste jak Dobro czy Zło. Staram się robić to, co uważam za słuszne... 
ale i tak robię to, co muszę. A muszę odejść.~
@2915 = ~A jeśli później wrócisz, i zrozumiesz, że podjąłeś złą decyzję?~
@2916 = ~Wybór należy do ciebie. Możesz wrócić do Evereska - i mieć świadomość, że gdzieś tam, całe tysiące ludzi cierpią za twoją 
samolubność.~
@2917 = ~Pomyśl o swoim Ostrzu, Xan. Co ci mówi?~
@2918 = ~Nie rozumiesz, że jeżeli mnie opuścisz, załamię się już zupełnie, i stanę się potworem wbrew własnej woli? Xan, pomóż mi.~
@2919 = ~A więc idź. Skoro musisz. Nie mam ci już nic więcej do powiedzenia.~
@2920 = ~Nie wiem. Przemyślę to jeszcze, tyle mogę ci obiecać.~
@2921 = ~Tyle - i nic więcej.~
@2922 = ~Nic. Ale...~
@2923 = ~To... to było naprawdę okrutne. Co mogę powiedzieć?~
@2924 = ~I masz zupełną rację.~
@2925 = ~Ach, to znowu wy. Z przyjemnością zaoferuję wam pokój, ale proszę, postarajcie się nie narobić mi żadnych kłopotów.~
@2926 = ~Nic nie pamiętasz, Xan? Naprawdę nic?~
@2927 = ~Przykro mi, <CHARNAME>, ale nie wiem, o czym mówisz. Albo... albo rzeczywiście nie pamiętam.~
@2928 = ~Wiem, Aerie. Rozumiem cię i sam tak myślę... ale poczekajmy jeszcze chwilę, dobrze? Wkrótce będziemy to mieli za sobą.~
@2929 = ~Boję się... boję się tego, co może zrobić <CHARNAME>. Myślisz, że naprawdę go zabije?~
@2930 = ~Nie wiem. Ale wkrótce wszystko się wyjaśni, w ten czy inny sposób. Chodź już, bo zostajemy w tyle.~
@2931 = ~To nasz dawny towarzysz, a jego życie jest w niebezpieczeństwie. Uważasz, że <CHARNAME> tak go po prostu zostawi? Skoro tak, to nie 
dziw się, jeśli pewnego dnia tobie też się to przydarzy.~
@2932 = ~Jak śmiesz porównywać mnie z tym złodziejem?!~
@2933 = ~Sam zacząłeś.~
@2934 = ~Więc sam skończę. Wystarczy już tego.~
@2935 = ~Jesteś pewien, że poradzisz sobie sam? To nie jest bezpieczna podróż, nawet gdybyś nie miał ze sobą dziecka.~
@2936 = ~Wszystko będzie dobrze, przyjacielu. Muszę iść.~
@2937 = ~Niech gwiazdy oświetlają twoją drogę. (westchnienie) Mam nadzieję, że twój syn będzie bezpieczny w Gaju.~
@2938 = ~Po śmierci Faldorn nie ma się już tam czego lękać. Dopilnuję, żeby miał wszystko, czego potrzebuje.~
@2939 = ~Edwinie... jesteś pewien, że to bezpieczne?~
@2940 = ~Rozmawiasz z Czerwonym Magiem Thay, ignorancie! Oczywiście, że wiem co robię! (Ci prostacy...!)~
@2941 = ~Zdziwiony? Ja nie.~
@2942 = ~Nie masz co się dziwić bo na to zasłużyłeś, w przeciwieństwie do mnie. <CHARNAME>, niech on idzie pierwszy. Nikt po nim nie będzie 
płakał.~
@2943 = ~Och, dziękuję ci bardzo. Może jednak posłuchamy najpierw ich planu?~
@2944 = ~A przy tym tak bardzo typowy i ograny.~
@2945 = ~Nasza nowa sojuszniczka na pewno ma swoje sposoby. Tak zawsze się dzieje w opowieściach.~
@2946 = ~Z jedną drobną różnicą: w opowieściach zwykle to potężni bohaterowie ryzykują swoim życiem. W tym wypadku, będziemy to my.~
@2947 = ~Widzisz? Mówiłem, że tak to się skończy!~
@2948 = ~Chaos zawsze zwycięża, przyjacielu, chaos zwycięża...~
@2949 = ~Tyle krwi, Imoen. Nie ma wątpliwości, że jesteś prawdziwym dzieckiem Bhaala.~
@2950 = ~A co miałam zrobić? Dać się zabić?~
@2951 = ~Nie musisz chociaż tak się cieszyć z tej całej sytuacji.~
@2952 = ~Oj, Xan. Nie przesadzaj.~
@2953 = ~Czyje życie cenisz wyżej? Jego czy swoje własne?~
@2954 = ~Może uda się uratować oba. Mówię tylko, żebyśmy nie robili nic pochopnie.~
@2955 = ~Ale jeśli okażemy miłosierdzie, odkryją nas i zabiją. Bardzo powoli. Chcesz aż tak ryzykować dla Solaufeina?~
@2956 = ~Nie będzie żadnego ryzyka, jeśli Solaufein zgodzi się na współpracę. A jeśli nie... no cóż, zobaczymy. Chodźmy już, zanim Faere 
nabierze podejrzeń.~
@2957 = ~Co tylko rozkażesz, o pani.~
@2958 = ~(parsknięcie)~
@2959 = ~Katapulta. O rany, rzeczywiście mamy niesamowite szczęście. <CHARNAME>, na bogów, czemu nie wyrzucisz go z tej drużyny? Może 
pożylibyśmy wtedy parę godzin dłużej.~
@2960 = ~Spokojnie, spokojnie, nie ma powodów do paniki! Ze mną jesteście bezpieczniejsi niż z kimkolwiek innym. Serio.~
@2961 = ~Zdecydujesz się na walkę ze swoimi dawnymi towarzyszami?~
@2962 = ~Modlę się, abym nie stanął przed takim wyborem... ale jeśli dojdzie do najgorszego, zrobię, co będę musiał.~
@2963 = ~Rozumiem. Chociaż... szczerze mówiąc, wahałbym się na twoim miejscu.~
@2964 = ~Kościół to wymagająca pani, przyjacielu. Często każe nam postępować wbrew nakazom serca.~
@2965 = ~Dlaczego? Czyżbyś ty również spędził dzieciństwo na ulicy?~
@2966 = ~Nie, ja miałem więcej szczęścia. Znam jednak wielu, którzy go nie mieli. Nie trzeba traktować ich tak ostro, <CHARNAME>.~
@2967 = ~Pierwszy i ostatni raz, w stu procentach zgadzam się z Korganem.~
@2968 = ~No to na co jeszcze czekamy? Naprzód!~
@2969 = ~A co, jeśli okaże się niewinny?~
@2970 = ~Phi! Winny, niewinny, mam to gdzieś! Zabijmy go i tyle, jeśli nic nie zyskamy pozostawiając go przy życiu!~
@2971 = ~(syk) Mazzy! Dość tego!~
@2972 = ~Co? Nie możemy tego tak zostawić!~
@2973 = ~Przynajmniej się starałaś, i prawie ci się udało. Zachowałaś się lekkomyślnie, to prawda... ale mimo to w sposób godny podziwu. 
Szczególnie imponujące jest to, że wciąż żyjesz.~
@2974 = ~Liczy się to, że wyzwałam go jak równa równego. Pewnego dnia nadejdzie koniec tych uprzedzeń, przysięgam.~
@2975 = ~Ale póki wciąż nie nadszedł, może przysięgniesz także, że nie będziesz zaczynać bójek z przeciwnikami dwa razy większymi od ciebie?~
@2976 = ~Och, daj mi spokój!~
@2977 = ~Minsc, nie wiem czy to najlepszy pomysł-~
@2978 = ~To tchórzliwe i niegodne zachowanie, atakować niewinne zwierzęta! Nie pozwolę na to!~
@2979 = ~Tak, tak, masz rację. Wszystko będzie dobrze...będzie dobrze... będzie dobrze...~
@2980 = ~Zzzz...~
@2981 = ~Och. Chyba trochę przesadziłem tym razem.~
@2982 = ~Niezłe słowa, jak na złodziejkę. A czego się niby spodziewałaś?~
@2983 = ~Nie przypuszczałam, że będę zmuszona do takich rzeczy! To... to świętokradztwo! Nie boisz się bogów?~
@2984 = ~Boję się. Ale jeśli myślisz, że nic z tego, co dotąd zrobiliśmy ich nie uraziło, lepiej pomyśl dwa razy. To, że <CHARNAME> wciąż 
żyje jest samo w sobie świętokradztwem i bluźnierstwem.~
@2985 = ~Czyli... czyli mamy wejść do tego czegoś?~
@2986 = ~Coś nie tak?~
@2987 = ~Nie, wszystko w porządku. Po prostu chciałem spojrzeć jeszcze ostatnio raz w niebo.~
@2988 = ~Cóż... to może ja też popatrzę i pożegnam się ze słońcem.~
@2989 = ~(westchnienie) Dobry pomysł.~
@2990 = ~W porządku. A teraz... idziemy?~
@2991 = ~Tak. Tak, oczywiście. Na Seldarine, nogi mi się trzęsą...~
@2992 = ~Xan, nie mów nic <CHARNAME>... ale mnie też.~
@2993 = ~Och. Czuję się z tym trochę lepiej.~
@2994 = ~Tak myślałem.~
@2995 = ~Widzisz... widzisz je?~
@2996 = ~Hmm? Ach, a więc darthiir w końcu prosi o pomoc? Może jednak jestem potrzebna w tej grupie?~
@2997 = ~Nigdy nie wątpiłem w twoje umiejętności. Właściwie to polegam na nich aż za bardzo. Wiesz, kapłanka, szkolona w knuciu spisków i 
przyrządzaniu trucizn nie wydaje mi się godną zaufania towarzyszką.~
@2998 = ~No to idź, iblith, i sam sprawdź wszystkie pułapki! <CHARNAME> przekona się, które z nas jest bardziej kompetentne.~
@2999 = ~Czy nie możesz myśleć o niczym innym, tylko o szczegółach zabijania?~
@3000 = ~Taki już mój zawód, przyjacielu. Jeszcze zobaczysz jego jaśniejsze strony.~
@3001 = ~(parsknięcie) Nie mogę się doczekać.~
@3002 = ~Tyle ciemności i zła wokół nas... Porozmawiajmy o tym, co było, Xan.~
@3003 = ~Przecież oboje dobrze pamiętamy. Po co wymieniać opowieści, skoro możemy dzielić wspólne wspomnienia?~
@3004 = ~Taak, jak się nad tym zastanowić, to po co w ogóle rozmawiać?~
@3005 = ~Bo potrzebuję tego. Słowa... słowa potrafią uspokajać znacznie lepiej niż wspomnienia.~
@3006 = ~Chociażby dlatego, że uwielbiam twój głos.~
@3007 = ~Dzieleniem wspomnień zajmiemy się wieczorem. Teraz porozmawiajmy.~
@3008 = ~Dokładnie. Tu jest niebezpiecznie, nieprzyjemnie, i najlepiej zróbmy szybko, co mamy do zrobienia.~
@3009 = ~<CHARNAME>, nie patrz tak na mnie! Ja...~
@3010 = ~<CHARNAME>, nie chcę cię okłamywać, a...~
@3011 = ~To miłe, że tak mówisz, ale...~
@3012 = ~Wiesz dobrze, że nie potrafię odmówić, kiedy tak na mnie patrzysz.~
@3013 = ~Och, proszę bardzo. Skoro naprawdę chcesz...~
@3014 = ~Pamiętasz... pamiętasz jaką minę miał Burmistrz Nashkel, kiedy zobaczył mnie, żywego i w twoim towarzystwie? Trzy miesiące po moim 
zniknięciu... pewnie myślał, że widzi ducha.~
@3015 = ~Bardzo przystojnego ducha, jeśli mogę wtrącić.~
@3016 = ~Bo tak wyglądałeś.~
@3017 = ~Nie pamiętam tego.~
@3018 = ~Dziękuję, melamin.~
@3019 = ~I wcale nie byłem tym zachwycony. Ciężko wzbudzać respekt, wyglądając jak zagłodzony szkielet.~
@3020 = ~A przy okazji... czy teraz wyglądam tak samo? Mam nadzieję, że nie... ale pewnie się mylę.~
@3021 = ~Nie, Xan. Wyglądasz całkiem dobrze.~
@3022 = ~No cóż, nie da się ukryć, że jesteś trochę blady...~
@3023 = ~Właśnie. Mylisz się.~
@3024 = ~Nie? I nie pamiętasz, co było później?~
@3025 = ~Później wysoki, chudy mężczyzna w czerni przywitał nas dość ciekawą kwestią: "Jam jest Śmierć, co po was przychodzi."~
@3026 = ~"Poddajcie się, a oszczędzicie sobie cierpienia."~
@3027 = ~Nimbul! Zabawny gość, co?~
@3028 = ~KTO to był?~
@3029 = ~Hmm. Jakoś odnoszę inne wrażenie... ale jak uważasz. Wróćmy lepiej do naszej opowieści.~
@3030 = ~Tak jak myślałem. (westchnienie) Czy ta koszmarna podróż kiedyś wreszcie się skończy?~
@3031 = ~Jeśli chcesz być dowcipna i odpowiedzieć "tak, w grobie", nie rób sobie kłopotu. Sam na to wpadłem.~
@3032 = ~No dobrze, wracając do naszej opowieści... co było dalej?~
@3033 = ~Ach, jego też pamiętasz. Nic dziwnego, skoro aż tak się na nim obłowiliśmy.~
@3034 = ~Zabójca, wynajęty przez Żelazny Tron. Jeden z wielu. Tylu ich za tobą wysłano, że to niemal cud, że wciąż żyjesz i jesteś przy mnie. 
(westchnienie) Choć pewnie nie na długo.~
@3035 = ~A potem... potem trafiliśmy do obozu bandytów. Jakimś cudem dostaliśmy się do namiotu Tazoka i znaleźliśmy tam uwięzionego elfa.~
@3036 = ~Heh, ten cały Żelazny Tron chyba miał coś do elfów, nie?~
@3037 = ~Był taki mały i bezradny... Od razu skojarzył mi się z tobą.~
@3038 = ~Mhm. Zabiliśmy strażników i uwolniliśmy go. Czekaj. Uwolniliśmy, czy też zabiliśmy? ~
@3039 = ~Tak, pamiętam.~
@3040 = ~(gulp) Mam nadzieję, że to zbieg okoliczności.~
@3041 = ~(prychnięcie) Pochlebiasz mi, kochanie. <CHARNAME>, mogłabyś oszczędzić choć trochę mojej godności.~
@3042 = ~<CHARNAME>... (westchnienie) Czy naprawdę myślisz tylko o zabijaniu?~
@3043 = ~Wiem.~
@3044 = ~A później... Knieja Otulisko, Wrota Baldura, Podziemne Miasto, a potem... potem...~
@3045 = ~Irenicus.~
@3046 = ~Nasze rozstanie.~
@3047 = ~Nie musisz dalej mówić. To też pamiętam.~
@3048 = ~Ciii.. Nie myśl teraz o tym szaleńcu. Chodź do mnie.~
@3049 = ~Pożegnanie, które stało się początkiem...~
@3050 = ~Co tylko zechcesz.~
@3051 = ~Wspomnienia potrafią być niebezpieczne. Patrzę na ciebie i wspominam inne dni... inne życie... Ale dobrze wiedzieć, że od okrutnej 
teraźniejszości zawsze można uciec - choćby na chwilę - w przeszłość.~
@3052 = ~Ale teraz już chodźmy. Podmrok czeka.~
@3053 = ~Hej, Xan, pamiętasz, jak to było kiedyś?~
@3054 = ~A co miałbym pamiętać?~
@3055 = ~Na przykład te kopalnie w Otulisku. Pamiętasz, jak bałeś się tam zejść?~
@3056 = ~Taki obóz bandytów... Nie byli specjalnie zachwyceni, gdy świsnęliśmy wszystkie dokumenty z namiotu Tazoka, co?~
@3057 = ~Chociażby Wrota Baldura. Gospody, sklepy, siedziba Żelaznego Tronu...~
@3058 = ~Pamiętasz Candlekeep? Wybraliśmy się tam razem, prawda?~
@3059 = ~Nie, nic. Nieważne.~
@3060 = ~To po co zaczynasz rozmowę?~
@3061 = ~Dziwisz się? Po tym, jak spędziłem parę miesięcy zamknięty w Nashkel?~
@3062 = ~To nie była przecież twoja pierwsza misja. Powinieneś był się przyzwyczaić.~
@3063 = ~Racja, wybacz.~
@3064 = ~Nieważne; w każdym razie udało nam się zabić tego całego Davaeorna. Pamiętasz, Xan? Nawet ta jego teleportacja mu nie pomogła!~
@3065 = ~Do czegoś takiego nie da się przyzwyczaić.~
@3066 = ~Nic nie szkodzi. Ciebie nigdy nie więziono tak... och. (kaszel) Irenicus. Teraz to ja przepraszam.~
@3067 = ~Och tak, zabiliśmy Davaeorna i-~
@3068 = ~... i zatopiliśmy kopalnię, zabijając tam wszystkich, łącznie z niewolnikami.~
@3069 = ~... i zatopiliśmy kopalnię, uwalniając przedtem niewolników. Zginęli tylko ludzie Davaeorna.~
@3070 = ~...i opuściliśmy to przeklęte miejsce, udając się w podróż do Wrót Baldura.~
@3071 = ~Och, postąpiliśmy naprawdę okrutnie. Być może strażnicy zasługiwali na taki los, ale niewolnicy nie mogli się zrobić. To było 
niskie, <CHARNAME>, naprawdę niskie.~
@3072 = ~Och, postąpiliśmy naprawdę okrutnie. Być może zasługiwali na taki los, ale... i tak wciąż nie czuję się z tym dobrze.~
@3073 = ~Tak... Wrota Baldura...~
@3074 = ~Tak czy inaczej, później udaliśmy się w stronę Wrót Baldura, pamiętasz?~
@3075 = ~Och nie, ani trochę. Szczerze mówiąc, ja też nie byłem. Te ich zatrute strzały mało mnie nie zabiły!~
@3076 = ~Co? Mówisz o tych żałosnych łucznikach od siedmiu boleści? Przecież to była bułka z masłem!~
@3077 = ~Cud, że to przeżyliśmy!~
@3078 = ~Biedaczek. Ale teraz znasz już lepsze zaklęcia, dzięki którym możesz się bronić.~
@3079 = ~Kiedy wreszcie zrozumiesz, jak poważna jest - i zawsze była - twoja sytuacja? To już nie są żarty!~
@3080 = ~Ktoś tam na górze chyba nieźle bawi się naszym przeznaczeniem. (westchnienie) Patrząc na zmienność i niestałość naszej fortuny, to 
chyba jakaś wyjątkowo złośliwa bogini.~
@3081 = ~I co z tego? Nie, nie czuję się teraz ani trochę bezpieczniej niż wtedy. Po prostu przestało mnie już to obchodzić.~
@3082 = ~Niezbyt podobało mi się to miasto. Chociaż... wieczorami, kiedy było trochę ciszej i zapalano latarnie, było całkiem... znośnie.~
@3083 = ~Xan, czemu po prostu nie powiesz wprost, że podoba ci się miasto nocą? To przecież nic złego.~
@3084 = ~Mi też podobało się tam nocami. Miło było siąść wieczorem na ławce z kuflem piwa i wdychać morskie powietrze...~
@3085 = ~W dzień też nie było tak źle. Te wszystkie gospody, muzea, parki, przyjęcia... Było co robić!~
@3086 = ~Mi też nie przypadło do gustu. Pamiętasz te okropne kanały?~
@3087 = ~Gdyby nie to, że każdy próbował mnie tam zamordować, byłoby cudownie.~
@3088 = ~Nie wiem, czy to dobry pomysł. Jeśli tak powiem, zaczniemy rozpływać się nad tamtymi wspomnieniami, a to nie skończy się dobrze. 
Pewnie wpadlibyśmy w zasadzkę albo coś w tym stylu. Nie, lepiej nie.~
@3089 = ~Faktycznie, czasem bywało tam całkiem przyjemnie. Athkatla to już nie to samo.~
@3090 = ~Nic dziwnego że Wrota zrobiły na tobie takie wrażenie; zawsze tak jest z pierwszym wielkim miastem, które odwiedzasz.~
@3091 = ~(kaszel) Jak mógłbym zapomnieć? Były jeszcze gorsze niż te w Athkatli, a to już naprawdę coś.~
@3092 = ~Niestety, masz rację. Teraz przynajmniej możesz się pocieszać myślą, że oni wszyscy już nie żyją. Chyba, że jakiś wariat wpadnie na 
genialny pomysł, żeby wskrzesić Sarevoka.~
@3093 = ~Och, jasne. Pamiętam też, że usłyszałem tam parę doprawdy interesujących historii z czasów twojej, hmm, wczesnej młodości. 
(parsknięcie) Jak to było? <CHARNAME> i niesamowita nocna eskapada przez cały zamek, w dodatku niezbyt... odpowiednim stroju?~
@3094 = ~Hej, nie powinni ci byli o tym opowiadać!~
@3095 = ~O tak, pamiętam. Okropne, co?~
@3096 = ~Cóż, wszyscy kiedyś byliśmy młodzi...~
@3097 = ~Wstydzisz się tego? Niepotrzebnie. Wszyscy byliśmy kiedyś młodzi.~
@3098 = ~Nie, wcale nie. To była urocza anegdotka.~
@3099 = ~To prawda. Ale pozwól, że ja nie będę ci opowiadał anegdotek z czasów mojej młodości.~
@3100 = ~To prawda, że jesteś dzieckiem Bhaala... ale to nie znaczy, że nie możesz mieć normalnych wspomnień z dzieciństwa. Oprócz boskiej, 
masz i zwyczajną, ludzką stronę.~
@3101 = ~I muszę przyznać, że do tego całkiem atrakcyjną.~
@3102 = ~(westchnienie) Lepiej wspominać takie dziecinne historie, niż przykre momenty z przeszłości, prawda?~
@3103 = ~Ale starczy już tego wspominania. Musimy już iść, <CHARNAME>. Na ciebie czeka twoje przeznaczenie... a na mnie śmierć.~
@3104 = ~I znowu to samo! Xan, czy ty nie możesz skończyć rozmowy czymś innym niż przypominaniem mi o naszej beznadziejnej sytuacji?~
@3105 = ~Tak, tak, przegrałeś. Idziemy już?~
@3106 = ~Mówię ci po raz setny, że nie umrzesz ani dzisiaj, ani jutro! Zadowolony?~
@3107 = ~Racja. Chodźmy.~
@3108 = ~Czemu niby?~
@3109 = ~Idziemy.~
@3110 = ~Niby dlaczego? Twoje słowa nic nie znaczą.~
@3111 = ~Ale to miło z twojej strony, że tak mówisz.~
@3112 = ~A przy okazji... dzięki za tę rozmowę. Miło powspominać stare dzieje.~
@3113 = ~Xan, ty i ja... my... pamiętasz?~
@3114 = ~Co miałbym pamiętać, <CHARNAME>? Kilka gestów, spojrzeń, słów... o których wolałbym zapomnieć. A ty nie?~
@3115 = ~Dlaczego mi o tym przypominasz? Chcesz, żebym odszedł z drużyny?~
@3116 = ~Sama nie wiem. A chciałbyś?~
@3117 = ~Po prostu myślałam, że moglibyśmy spróbować jeszcze raz. Jak ci się zdaje?~
@3118 = ~Nie, oczywiście, że nie. Przepraszam.~
@3119 = ~Zrobię to, co mi każesz. Powiedz tylko słowo.~
@3120 = ~Nie ma takiej opcji. Przegrani nie dostają drugiej szansy, zapomniałaś?~
@3121 = ~Zapomnisz o tym dziecinnym zauroczeniu, uwierz mi.~
@3122 = ~A poza tym... jesteśmy przecież przyjaciółmi. Będę cię wspierał najlepiej, jak umiem. Przyjaźń może okazać się cenniejsza niż 
niepewny i skazany na porażkę związek, prawda?~
@3123 = ~Lepiej już chodźmy.~
@3124 = ~A teraz - Bodhi. Rozumiem, że masz ze sobą Lanthorn?~
@3125 = ~Pamiętasz tę noc, kiedy... mmm... kiedy obudziliśmy się na takim strasznym kacu?~
@3126 = ~A więc jesteśmy razem. To wszystko stało się tak szybko...~
@3127 = ~Tak, pamiętam.~
@3128 = ~I?~
@3129 = ~Może to powtórzymy?~
@3130 = ~Chciałam po prostu pamiętać. Wiesz, ja też pamiętam.~
@3131 = ~To było... niesamowite. I cudowne.~
@3132 = ~A więc nie miałbyś nic przeciwko, żeby...?~
@3133 = ~To może to powtórzymy?~
@3134 = ~O tak, cudowne...~
@3135 = ~Co dokładnie? Wspólne picie, czy wspólną noc?~
@3136 = ~I to, i to.~
@3137 = ~Jasne, że noc!~
@3138 = ~Chyba picie.~
@3139 = ~(westchnienie) Chodź do mnie.~
@3140 = ~Poczekasz, aż nie skończymy spraw z Irenicusem, prawda? Proszę cię.~
@3141 = ~Nie. Raz już ci powiedziałem, i powiem to znowu: nie.~
@3142 = ~A przynajmniej nie teraz.~
@3143 = ~(westchnienie) <CHARNAME>, uwierz mi, nie mam w najmniejszym stopniu ochoty tego powtarzać. Jestem magiem, nie pijakiem, choćbyś nie 
wiem jak się starała.~
@3144 = ~Chodź już, bo jeszcze ktoś zacznie kolejną bójkę bez nas.~
@3145 = ~Nie da się ukryć. Mam ci przypomnieć, czyja to wina?~
@3146 = ~Wina?!~
@3147 = ~Myślałam, że sam też nie masz nic przeciwko temu.~
@3148 = ~Moja, rzecz jasna.~
@3149 = ~Twoja. Gdybyś nie był taki przystojny, nigdy bym...~
@3150 = ~<CHARNAME>, ty i te twoje bezpodstawne pochlebstwa...~
@3151 = ~Melamin, jestem ci naprawdę wdzięczny za twoje wyznanie. Gdyby nie to, nie byłbym teraz najszczęśliwszym z ludzi. Gdybyśmy tylko 
mieli więcej czasu...~
@3152 = ~Mamy czas, Xan. Mamy cały czas aż do skończenia świata.~
@3153 = ~Och, po co? Skoro jesteś szczęśliwy, wszystko jest dobrze.~
@3154 = ~Szkoda.~
@3155 = ~<CHARNAME>... jak możesz być tak piękna, i tak naiwna...~
@3156 = ~A ty? Jesteś szczęśliwa?~
@3157 = ~Oczywiście. Przecież jestem z tobą.~
@3158 = ~Nie, nie bardzo.~
@3159 = ~Nie wiem.~
@3160 = ~Szkoda. Ale szczęście ma swoją cenę, prawda?~
@3161 = ~(westchnienie) To zbyt piękne, żeby mogło być prawdziwe... i zbyt piękne, żeby mogło trwać.~
@3162 = ~Powinienem był wiedzieć. Ale nie martw się, wkrótce już się ode mnie uwolnisz.~
@3163 = ~Xan, co inni myślą o naszym związku?~
@3164 = ~Naszym związku? To jest w ogóle coś takiego?~
@3165 = ~No, tak mi się zdaje.~
@3166 = ~Pewnie. A nie?~
@3167 = ~Hmm. Najwyraźniej nie. Zapomnij.~
@3168 = ~Zaryzykowałbym stwierdzenie, że nie wszyscy patrzą na nas z sympatią, jeśli wiesz, co mam na myśli. A wiesz. Przemyśl to jeszcze.~
@3169 = ~Ach. Chodzi ci o moich innych adoratorów, tak?~
@3170 = ~Chyba nie powinnam była zadawać ci tego pytania.~
@3171 = ~Chyba sam nie masz pojęcia, o czym mówisz.~
@3172 = ~Tak zrobię.~
@3173 = ~(westchnienie) Oczywiście.~
@3174 = ~Ty w każdej chwili możesz kazać wszystkim iść do diabła i zrobić to, na co masz ochotę. Nikt ci tego nie zabroni... ale pozwól, że 
powiem ci, że byłoby miło, gdybyś podejmowała decyzje rozważnie. Zbyt dużo ostatnimi czasy od ciebie zależy.~
@3175 = ~Czyżby? Bardzo wątpię. Rozejrzyj się tylko~
@3176 = ~Nie wiem. Cieszą się? Zazdroszczą nam? Współczują?~
@3177 = ~Albo nic ich to nie obchodzi.~
@3178 = ~Może i ktoś nam zazdrości, ale nie byłabym taka pewna.~
@3179 = ~Wiele razy było nam ciężko, a mimo to wciąż jesteśmy razem. To im na pewno imponuje.~
@3180 = ~Myślisz, że obgadują nas za plecami?~
@3181 = ~Ja też nie wiem. Ale jestem ciekawa.~
@3182 = ~Być może. Sam bym się nie zdziwił, gdyby tak było.~
@3183 = ~Och, <CHARNAME>. Jak możesz mieć w ogóle jakieś wątpliwości? Wiesz przecież, jak działasz na mężczyzn..~
@3184 = ~Nie dziwię się. To w ogóle jakiś cud, że wciąż żyjemy.~
@3185 = ~Mam nadzieję, że nie. Chociaż w mieście, gdzie więcej jest plotek niż obywateli, to i tak nie miałoby chyba większego znaczenia.~
@3186 = ~Moja kochana, ciekawska <CHARNAME>...~
@3187 = ~A czemu w ogóle zadałaś mi takie pytanie? Ma to dla ciebie jakieś znaczenie?~
@3188 = ~Oczywiście. To przecież moi towarzysze, z którymi spędziłam istotną część mojego życia.~
@3189 = ~Opinia moich przyjaciół zawsze ma dla mnie znaczenie.~
@3190 = ~Właściwie to nie. Po prostu byłam ciekawa.~
@3191 = ~Nie, nic mnie to nie obchodzi.~
@3192 = ~Ale czy to daje im prawo do wtrącania się w twoje prywatne sprawy? Nie, i dla tego tego nie robią. Jesteś przywódcą drużyny, a nie 
obiektem plotek.~
@3193 = ~Zawsze możesz ich spytać. Chociaż wątpię, czy usłyszysz jednoznaczną odpowiedź.~
@3194 = ~A więc nie przejmuj się tym. Chociaż, tak przy okazji, na twoim miejscu zacząłbym się martwić o morale tej grupy.~
@3195 = ~Morale?! To przecież ty cały czas narzekasz i wprawiasz wszystkich w ponury nastrój!~
@3196 = ~I kto to mówi?! Narzekasz dwa razy więcej, niż reszta drużyny razem wzięta!~
@3197 = ~Morale. Świetnie. Dziękuję ci bardzo.~
@3198 = ~Tak, tak, oczywiście. Już zaczynam.~
@3199 = ~Niezależnie od okoliczności, jestem przy tobie, i nie zamierzam tego zmieniać do końca mojego życia. Nieważne, co myślą inni.~
@3200 = ~Hmm? Naprawdę?~
@3201 = ~<CHARNAME>...~ [O#XAN000]
@3202 = ~Tak?~
@3203 = ~Xan, gdybyś nie zauważył, jesteśmy właśnie w PIEKLE. Pogadamy później, dobra?~
@3204 = ~Lepiej, żeby to było coś naprawdę ważnego.~
@3205 = ~Zdaję sobie sprawę, że to nie Kraina Wiecznego Szczęścia, bez przesady. Ale muszę porozmawiać z tobą teraz, skoro już zdobyłem się 
na to, żeby zacząć.~ 
@3206 = ~<CHARNAME>, ja... ja nie mogę teraz odejść. Nie mogę - i nie zamierzam. To prawda, jesteś jednym z Dzieci Bhaala, ale o wiele 
ważniejsze jest to, kim jesteś dla mnie. Mimo tego, że nasza przyjaźń była wystawiona ostatnimi czasy na ciężkie próby, jestem ci to winien. 
Oczywiście, jeśli zechcesz.~
@3207 = ~Bez wahania. Dobrze, że zmieniłeś zdanie.~
@3208 = ~A co z twoją misją? W Everesce muszą przecież wiedzieć, że Bodhi nie żyje.~
@3209 = ~Xan, twoje humory i ciągłe zmiany nastrojów są naprawdę męczące...~
@3210 = ~(westchnienie) Rozumiem to aż za dobrze. Mnie też to męczy. Ale ta decyzja... jest już naprawdę ostateczna. Zdradzając ciebie - 
zdradziłbym i siebie.~ 
@3211 = ~Suldanesselar jest w kontakcie z Evereską, więc wszystkie wiadomości zostaną przekazane bezzwłocznie. Jestem pewien, że nikt nie 
będzie miał nic przeciwko, jeśli zostanę z tobą nieco dłużej, niż planowałem.~
@3212 = ~Winien ci jestem przeprosiny. Zawdzięczam ci życie... a może i nawet coś więcej. Nikt chyba nie zrobił dla mnie tyle co ty - a 
jednak ja nie potrafiłem tego dostrzec, nie robiąc nic oprócz ciągłego narzekania i krytykowania cię. Nie myśl sobie, że zmieniłem podejście 
do życia czy coś takiego - nie, wciąż uważam, że przegraliśmy. Ale mimo wszystko... jest jakaś nadzieja. Póki jesteśmy razem - wciąż mamy 
szansę.~
@3213 = ~A przynajmniej chciałbym w to wierzyć. A więc... ruszamy?~
@3214 = ~Dobra. Lepiej niech Irenicus się przygotuje!~
@3215 = ~Czemu nie? Skoro i tak przegraliśmy, zasługujemy chyba na chwilę zabawy?~
@3216 = ~Nie. Wolę zginąć, rozmawiając z tobą.~
@3217 = ~Tak, oczywiście. Na pewno już chowa się pod łóżkiem.~
@3218 = ~(westchnienie)~
@3219 = ~Tak, ale-~
@3220 = ~Ach, <CHARNAME>, nie rozumiesz? Po tym wszystkim, kiedy już trafiliśmy w najgorsze z miejsc - ja jednak chcę żyć! Jasne, że w tym 
przypadku "życie" oznacza "walka u twego boku przez najbliższe dziesięć minut, a potem szybka i bynajmniej nie bezbolesna śmierć", ale mimo 
to chcę zaryzykować. Kto wie, może nawet sobie poradzimy?~
@3221 = ~Przykro mi jeśli cię rozczaruję, ale JA wolałbym przeżyć. A więc spróbuj nas stąd wyprowadzić, jeśli możesz.~
@3222 = ~Mój przyjaciel zabił się swoim księżycowym ostrzem, aby uniknąć porwania przez wampiry. Czy jest jakaś szansa, aby go uratować?~
@3223 = ~Zabiło go jego własne księżycowe ostrze. Czy można go jakoś wskrzesić?~
@3224 = ~Księżycowe Ostrza zostały stworzone przez samego Corellona, i tylko za jego pozwoleniem byłyby w stanie skrzywdzić swoich 
strażników.~
@3225 = ~Jeśli Corellon nie wyrazi takiej woli, nie można wskrzesić strażnika. A coś takiego nie zdarzyło się jeszcze w ostatnim 
tysiącleciu.~
@3226 = ~Przykro mi, dobra kobieto. Nic już nie da się zrobić.~
@3227 = ~Może pocieszy cię świadomość, że jego dusza znalazła w końcu ukojenie. Wszystkie elfy opłakują swoich poległych braci.~
@3228 = ~<CHARNAME>, może zajmiemy się ojcem dziewczynki później, kiedy wszystko trochę się... uspokoi?~
@3229 = ~Nie ma żadnych wątpliwości, że Talassanie zaopiekowali się już ojcem tej małej. Nie mam pojęcia, jak jej to powiedzieć...~ 
[O#XAN271]
@3230 = ~A właściwie czemu akurat ciebie poprosiła o pomoc?~
@3231 = ~Kto wie, może on wciąż żyje?~
@3232 = ~Czemu aż tak się tym przejmujesz?~
@3233 = ~"Twój ojciec nie żyje. Przykro mi. Weź tę monetę." Nic nowego.~
@3234 = ~Xan, przestań! Może najpierw pójdziemy i sami sprawdzimy, co się z nim stało.~
@3235 = ~Tak, masz rację. Chodźmy do świątyni.~
@3236 = ~Przecież sama powiedziała. Zobaczyła, że mam księżycowe ostrze i na pewno uznała, że to czyni mnie jednym z bohaterów, którzy ratują 
wszystkich i nigdy nie przegrywają. A może po prostu nie miała się do kogo zwrócić?~
@3237 = ~(westchnienie) Jak o tym pomyśleć, to drugie jest znacznie bardziej prawdopodobne. Biedna mała.~
@3238 = ~Och tak, ale nawet jeśli, na pewno stracił rozum. Wolałabyś ojca-wariata czy martwego?~
@3239 = ~(westchnienie) Wybacz. Głupie pytanie.~
@3240 = ~Nie wiem. Może dlatego, że nigdy jeszcze nie spotkałem elfiego dziecka, porzuconego samotnie w obcym mieście. Tak nie powinno być.~
@3241 = ~Wiem, że życie jest okrutne... ale nie potrafię się z tym pogodzić.~
@3242 = ~Dlaczego ktoś miałby brać ze sobą dziecko, wyruszając na szlak? Przecież to czysta głupota; powinien był przewidzieć, że jego córka 
będzie zdana tylko na niego.~
@3243 = ~Ja też tego nie rozumiem.~
@3244 = ~Czasem nie da się w inny sposób nauczyć dzieci życia.~
@3245 = ~Różni ludzie, różne obyczaje. Wiesz, jak to jest.~
@3246 = ~Postąpiłbyś inaczej ze swoim własnym dzieckiem?~
@3247 = ~A gdyby ta dziewczynka nie była elfem? Przejąłbyś się tak samo?~
@3248 = ~Nie omieszkam go o to spytać, jeśli wciąż żyje.~
@3249 = ~Wątpię, czy Gorion zgodziłby się z tobą.~
@3250 = ~Nie, nie wiem. Nie słyszałem jeszcze, żeby jakikolwiek poszukiwacz przygód ciągnął za sobą dziecko.~
@3251 = ~Gdybym miał do wyboru zamknięcie się w bezpiecznym miejscu na całe lata, tak jak zrobił to Gorion, albo pozostawienie dziecka w 
obcych rękach i nieoglądanie go całymi miesiącami? (westchnienie) Trudne pytanie, ale myślę, że podążyłbym śladami Goriona.~
@3252 = ~Tak czy inaczej, sam nigdy nie chciałem mieć dzieci. Jakim byłbym ojcem? Nie mam prawa krytykować tego mężczyzny, za to jestem 
zobowiązany pomóc jemu i jego córce. Chodźmy już, <CHARNAME>, czas nas nagli.~
@3253 = ~Dzieci elfów dojrzewają wolniej. Ta dziewczynka może wyglądać na samodzielną, ale jest bardziej naiwna i bezbronna niż ci się 
wydaje.~
@3254 = ~A więc wszystko skończyło się dobrze.~ [O#XAN272]
@3255 = ~Jakoś nie wyglądasz na szczęśliwego.~
@3256 = ~To wspaniałe, prawda?~
@3257 = ~Nasza historia też się tak skończy. Kiedyś wreszcie będziemy mogli wrócić do domu.~
@3258 = ~Mam nadzieję, że Rotan wyciągnie z tej historii odpowiednie wnioski.~
@3259 = ~Hmm? Och, tak, tak. Chodźmy już lepiej.~
@3260 = ~(westchnienie) Oczywiście.~
@3261 = ~Wątpię, czy będą mieli czas na przemyślenie tej sprawy. Tak, wiem, Rotan jest młody i wciąż musi się wiele nauczyć, ale obawiam się 
że z takim podejściem może nie zdążyć.~
@3262 = ~Och, przesadzasz z tym pesymizmem.~
@3263 = ~Po to właśnie są na świecie tacy bohaterowie jak my.~
@3264 = ~Masz racje. Oboje nie mają już żadnych szans.~
@3265 = ~Nie sądzę.~
@3266 = ~Nie sądzę, że ten młody elf dożyje czasów, w których jego córka dorośnie. Tym razem byliśmy w pobliżu, ale kto wie, jak będzie przy 
następnej takiej przygodzie? A co do nas... och tak, jesteśmy bohaterami, ale co z tego? Kto pomoże NAM, kiedy będziemy w  potrzebie? 
Zginiemy na długo przedtem, zanim nadejdzie dla nas czas odpoczynku.~
@3267 = ~Ile razy mam ci powtarzać, że nie zamierzam nigdy skończyć z życiem na szlaku?~
@3268 = ~Xan, nie przesadzaj, nie jest aż TAK źle. Naprawdę.~
@3269 = ~W takim razie powinniśmy cieszyć się każdą chwilą; doceniać każdy moment naszego życia. Nic więcej nie możemy zrobić.~
@3270 = ~A chciałbyś tego odpoczynku? Chciałbyś mieć dom, rodzinę, dzieci...?~
@3271 = ~To bez znaczenia. Tak czy inaczej, zabiją cię dzisiaj albo najwyżej jutro. Nic z tym nie zrobisz.~
@3272 = ~<CHARNAME>, nie przesadzaj, zabiją nas dzisiaj. Albo jutro. Naprawdę.~
@3273 = ~Jak zwykle okazujesz mądrość niemalże sprzeczną z twoim młodym wiekiem.~
@3274 = ~Ja nie wyobrażam sobie siebie samego w roli rodzica, nawet gdybym miał taką szansę. Ciebie też nie. Może po prostu tak to już 
jest... może tacy jak my muszą cierpieć, aby inni mogli prowadzić spokojne życie?~
@3275 = ~Nie ma mowy! Nie zamierzam poświęcać własnego szczęścia tylko po to, żeby inni mieli spokój.~
@3276 = ~To byłoby zbyt okrutne.~
@3277 = ~Być może. Ale świadomość, że dzięki mojemu cierpieniu ktoś inny będzie szczęśliwy, przynosi ulgę.~
@3278 = ~Pogadamy za dziesięć lat.~
@3279 = ~Niestety, nikogo nie obchodzi twoje podejście.~
@3280 = ~(westchnienie) Chciałbym mieć aż tak szlachetną duszę jak ty, <CHARNAME>.~
@3281 = ~Za dziesięć lat? Zamierzasz bawić się w nekromancję?"~
@3282 = ~Bogowie, czemu w ogóle rozmawiamy na takie tematy? To bardziej bezsensowne niż większość rzeczy, którymi ostatnio się zajmujemy. 
Chodźmy już lepiej.~
@3283 = ~Zdaje się, że przedmioty często przeżywają swoich właścicieli. Wystarczy pomyśleć o nieszczęsnych Khalidzie i Dynaheir.~ [O#XAN273]
@3284 = ~Racja, lepiej byłoby odzyskać ich niż tę szatę.~
@3285 = ~Nie przypominaj mi o nich...to wciąż za bardzo boli.~
@3286 = ~Xan, masz już swoją szatę, prawda? Więc przestań już tyle gadać.~
@3287 = ~Szkoda, że to nie oni podróżują teraz ze mną zamiast ciebie.~
@3288 = ~Och tak, ale zauważ, że nasze życzenia dość rzadko się spełniają. To nie zmienia faktu, że miło odzyskać z powrotem moją starą 
szatę... choć tak jak mówisz, byłbym sto razy bardziej szczęśliwy, mogąc uścisnąć dłoń Khalida.~
@3289 = ~Wybacz, <CHARNAME>. Ja również bardzo przeżyłem ich śmierć, nawet, jeśli tego nie okazuję.~
@3290 = ~(westchnienie) Uwielbiam twoje dobre maniery.~
@3291 = ~Czemu jesteśmy skazani na takie życie? Czemu za każdym razem musimy przegrywać aż tak boleśnie? Nie, nie odpowiadaj. Chodźmy już 
lepiej... wybacz, że znowu męczę cię moimi problemami.~
@3292 = ~Pamiętaj, że jestem przy tobie. Nieważne, co się dzieje.~
@3293 = ~Rozumiem, jak musisz się teraz czuć. W takim razie chodźmy.~
@3294 = ~A więc chodźmy.~
@3295 = ~Nie przeszkadza mi to, naprawdę. Możemy jeszcze chwilę pogadać.~
@3296 = ~Ale jak długo, <CHARNAME>? Jak długo?~
@3297 = ~Dziękuję ci. (westchnienie) To, że cię spotkałem... to chyba jedno z niewielu pozytywnych wydarzeń w moim życiu.~
@3298 = ~Nie, to bez sensu. Odkąd to takie pogaduszki przynoszą ludziom coś dobrego?~
@3299 = ~(westchnienie) Cudownie. Po prostu cudownie. Rozumiem, że powinienem być z siebie dumny?~ [O#XAN274]
@3300 = ~A jak się czujesz?~
@3301 = ~Naprawdę przykro mi z powodu tej sytuacji, Xan.~
@3302 = ~Hej, kto by pomyślał, że jesteś aż tak popularny!~
@3303 = ~Masz szczęście, że na tym się skończyło.~
@3304 = ~Powiedziałeś jej prawdę? Naprawdę nie możesz?~
@3305 = ~Świetny z ciebie kłamca, wiesz?~
@3306 = ~A jak ci się zdaje? Okropnie.~
@3307 = ~Uwierz mi, mnie też.~
@3308 = ~<CHARNAME>, twoje żarty są naprawdę nie na miejscu.~
@3309 = ~To prawda. Spodziewałem się czegoś gorszego.~
@3310 = ~<CHARNAME>...~
@3311 = ~Czemu w ogóle pytasz? Co cię to obchodzi?~
@3312 = ~(westchnienie) Och, zapomnij.~
@3313 = ~To raczej ona jest mało spostrzegawcza.~
@3314 = ~Stałem tam, między wami dwiema, nie mogąc nawet podnieść wzroku... Seldarine, teraz już wiem, jak czuje się bydło, prowadzone na 
rzeź.~
@3315 = ~A mimo to jesz mięso.~
@3316 = ~Taak, rozumiem, że to ma być twoje "dziękuję"?~
@3317 = ~"Nami dwiema"? Jak możesz mnie do niej porównywać?!~
@3318 = ~Domyślam się, jak okropne musiało to być.~
@3319 = ~Uważasz że powinnam była tam stać i nie reagować?~
@3320 = ~Musiałam coś zrobić, Xan. Musiałam cię bronić!~
@3321 = ~I korzystam z zaklęcia dominacji. I potrafię złamać czyjś umysł. Tak, <CHARNAME>, ja też nie jestem święty i dobrze o tym wiem, 
ale... ale jest pewna granica, nie sądzisz? Granica, po przekroczeniu której, przestaje się być sobą.~
@3322 = ~Nie, nie, oczywiście, że nie. Jak mógłbym tak w ogóle pomyśleć?~
@3323 = ~Pewnie nie tylko dla mnie. <CHARNAME>...~
@3324 = ~Wiesz, że jestem ci wdzięczny. Ale... ale nie lubię być traktowany jak czyjaś własność.~
@3325 = ~Oczywiście, moje narzekanie nie ma żadnego sensu, jak zwykle. Pewnie najlepiej by było, gdybyśmy oboje zapomnieli o tym... 
incydencie.~
@3326 = ~Wybacz mi. Wiem, że to ty masz wszelkie prawo do uskarżania się na swoją sytuację. Uwięziona w Podmroku, pozbawiona duszy, otoczona 
przez mroczne elfy...~
@3327 = ~... i porzucona przez tego, kogo kocham.~
@3328 = ~...i z dala od tego, którego kocham.~
@3329 = ~... i przegrana. Najprzegrańsza!~
@3330 = ~Taak, rozumiem już, o co chodzi. Przeprosiny przyjęte.~
@3331 = ~Dokładnie. W porównaniu z tym, parę godzin z kapłanką drowów to tylko nieistotna drobnostka.~
@3332 = ~(westchnienie) <CHARNAME>... co ja mogę zrobić?~
@3333 = ~Wiem. Wiem, <CHARNAME>. Ale niedługo to wszystko się skończy...~
@3334 = ~(parsknięcie) Żartuj sobie, proszę bardzo. Wkrótce przekonasz się, kto miał rację.~
@3335 = ~To dobrze.~
@3336 = ~Nie nazwałbym tak tego... ale pewnie masz rację.~
@3337 = ~Kiedy myślę o tobie, moje własne problemy stają się nieistotne. Jak to jest, że zawsze rozjaśniasz moje serce? To chyba jakaś 
starożytna magia, z czasów przed narodzinami Bhaala... a może i Corellona i Ao...~
@3338 = ~Wieczna magia...~
@3339 = ~A tobie i tak to nie wystarcza. Och, Xan...~
@3340 = ~Oooch. Może skończymy tę rozmowę... na osobności?~
@3341 = ~Masz rację. Ale chodźmy już stąd, dobrze?~
@3342 = ~(westchnienie) Właśnie.~
@3343 = ~Ale na pewno wystarczy komuś innemu.~
@3344 = ~Wybacz, ale sama myśl o tym przejmuje mnie dreszczem. Dajmy już lepiej spokój?~
@3345 = ~Muszę cię o to poprosić: jeśli to możliwe, nie wracajmy już tutaj. Wątpię, czy będę miał tyle szczęścia po raz drugi.~
@3346 = ~Oczywiście. Wybacz, że tak bez końca marudzę. Zostawmy to przeklęte miejsce i nie wracajmy już tutaj, dobrze?~
@3347 = ~I...~
@3348 = ~Dziękuję.~
@3349 = ~Hmm? Daj mi spokój.~
@3350 = ~Wybacz przyjacielu, ale tego piwa nie starczy na dwóch.~
@3351 = ~Pogadaj z Azagiem, to on jest szefem.~
@3352 = ~Panie... panie, proszę, pomocy!~
@3353 = ~Samotne elfie dziecko w środku Athkatli? Na Seldarine, gdzie są twoi rodzice?~
@3354 = ~Mama umarła dawno temu. A tata... tacie coś się stało i zostałam sama!~
@3355 = ~Widzę. Opowiedz mi wszystko.~
@3356 = ~Mam na imię Taira. Jeździmy razem z tatą po różnych miastach. On jest prawdziwym magiem, i ja też kiedyś będę! Tata mnie uczy. I 
zbiera różne stare rzeczy.~
@3357 = ~Stare rzeczy? Och nie, nie, nie, nie, nie, tylko niech to nie będą-~
@3358 = ~Mówi na nie 'artefakty'.~
@3359 = ~(westchnienie) Wiedziałem. Wiedziałem. I oczywiście jeden z nich okazał się przeklęty.~
@3360 = ~Skąd wiesz?~
@3361 = ~uwierz mi, dziecko, po prostu wiem. Co dokładnie się stało?~
@3362 = ~Tydzień temu tata znalazł śmieszną figurkę... i nagle zrobił się dziwny. Zostawił wszystkie rzeczy i zaczął biec przed siebie, a ja 
musiałam go gonić ze swoim bagażem i jego. To było okropne...~
@3363 = ~Ciii, spokojnie. Rozumiem. I co potem?~
@3364 = ~Weszliśmy do miasta... a on gdzieś zniknął. Nie wiem, gdzie jest teraz.~
@3365 = ~(westchnienie) Rozumiem.~
@3366 = ~I wtedy zobaczyłam ciebie, ze świecącym mieczem i wszystkim, i... i... pomożesz tacie? I wszystko będzie dobrze?~
@3367 = ~Biedactwo. Nie płacz, kochanie, na pewno coś wymyślimy. Prawda?~
@3368 = ~Musimy znaleźć ojca tej dziewczynki i nauczyć go porządnie, że zostawianie małych dzieci samych jest ZŁE!~
@3369 = ~Xan, spytaj, co to była za figurka.~
@3370 = ~<CHARNAME>, będziemy się zatrzymywać nad każdym jęczącym smarkaczem? Dzieci muszą nauczyć się radzić sobie same - albo zginąć, jeśli 
są zbyt słabe.~
@3371 = ~A więc powinniśmy zostawić cię tym fanatykom, żebyś nauczyła się sobie sama radzić, tak?~
@3372 = ~Rób jak uważasz. Zobaczysz, że zmarnujemy tylko czas.~
@3373 = ~Nie płacz, maleńka, zrobimy co się da. Wiesz, jak nazywał się ten posążek?~
@3374 = ~Ko-zah. Kozah... tata powtarzał to cały czas.~
@3375 = ~Minsc pamięta! Zły posążek złego boga! Gdyby nie Boo, Minsc także złapałby się w pułapkę!~
@3376 = ~Spotkaliśmy się już z tą figurką, pamiętasz? Kazałam ci dobrze ją ukryć, <CHARNAME>!~
@3377 = ~Kozah... pamiętasz, <CHARNAME>?~
@3378 = ~Trudno nie pamiętać! Prawie wszyscy ludzi Charlestona padli ofiarą tej klątwy.~
@3379 = ~Wciąż się zastanawiam, jakim cudem udało nam się przeżyć.~
@3380 = ~Mhm. Nie podobało ci się, że wzięliśmy wtedy tę figurkę ze sobą.~
@3381 = ~Kozah? Nie, pierwsze słyszę.~
@3382 = ~O, tak. To był jeden z najgorszych dni w moim życiu.~
@3383 = ~Lekko powiedziane. To, że już jej nie masz, jest chyba jedynym plusem twojego niedawnego uwięzienia. (westchnienie) Ale jak widać, 
sprawa nie jest jeszcze zamknięta.~
@3384 = ~Kozah to starożytne bóstwo burzy i zniszczenia. Wymaga bezwzględnego posłuszeństwa od swoich ślepo oddanych kapłanów... którzy znają 
go również pod imieniem Talosa.~
@3385 = ~Talos! Jej ojciec musi być w jego świątyni!~
@3386 = ~To zaiste ciekawy zbieg okoliczności, że świątynia Talosa jest dwa kroki stąd...~
@3387 = ~Talos? O nie, nie, nie; nie zamierzam zadzierać z Panem Burzy.~
@3388 = ~I co, pewnie mamy tam iść zaraz po tym, jak zwinęliśmy im amulet?!~
@3389 = ~No i co teraz?~
@3390 = ~Powinniśmy się tam udać, <CHARNAME>.~
@3391 = ~Chociaż... to chyba nienajlepszy pomysł, zważywszy na cel naszej ostatniej wizyty u Pani Ady. Może poczekamy jeszcze trochę, aż o 
nas zapomną?~
@3392 = ~Proszę cię, panie, znajdź tatę! Tak bardzo go kocham...~
@3393 = ~(westchnienie) Szkoda, że nikt nie mówi tak o nas.~
@3394 = ~Jakoś nie stanowiło to problemu w zeszłym roku, kiedy zadzieranie z wszystkimi bogami - zaczynając od twojego własnego ojca - było 
dla ciebie drobnostką.~
@3395 = ~Wybacz, że mówię tak ostro. Powinienem rozumieć twoją sytuację i problemy, jakie ciążą nam wszystkim... ale mam nadzieję, że 
znajdziemy niedługo chwilę czasu, aby pomóc temu dziecku.~
@3396 = ~Popieram Xana. Ta dziewczynka potrzebuje pomocy, <CHARNAME>. Zrób to, choćby ze względu na pamięć Goriona.~
@3397 = ~Przypuszczam, że powinniśmy udać się do pobliskiej świątyni.~
@3398 = ~(westchnienie) Tak, oczywiście masz rację. Wybacz, Tairo, ale będziesz musiała poczekać dzień lub dwa. Masz się gdzie podziać?~
@3399 = ~Tu jest ciepło, a kapłani dają mi jedzenie. Ale proszę, znajdźcie tatę! Tak bardzo go kocham...~
@3400 = ~Przychodzę w imieniu małej dziewczynki, Tairy. Chciałaby odzyskać ojca.~
@3401 = ~Co zrobiliście temu biednemu mężczyźnie w tamtej sali? Wypuśćcie go w tej chwili!~
@3402 = ~Wciąż nie możemy znaleźć złodziei. Gdzie mamy ich szukać?~
@3403 = ~Odzyskaliśmy Pierścień Burz. Oto on.~
@3404 = ~Chodzi wam o tego żałosnego wariata? Nikt go tu nie trzyma; przyszedł do nas z własnej woli, i nie zależy nam, żeby został. Jednak 
będziecie musieli zapłacić za jego uwolnienie.~
@3405 = ~Ile?~
@3406 = ~Co mam zrobić?~
@3407 = ~W takim razie nie interesuje mnie to.~
@3408 = ~Szukajcie w najgorszych częściach miasta. Slumsy, tawerny, ciemne zaułki - tam ich znajdziecie. Któryś z nich wspominał o Miedzianym 
Diademie.~
@3409 = ~Wspaniale. A więc możecie iść do waszego elfa i wytłumaczyć mu, co się stało. Jest wolny.~
@3410 = ~Kilka dni temu kilku paru opryszków włamało się do moich komnat i ukradło Pierścień Burz - świętą relikwię Talosa. Schwytaliśmy 
jednego z nich, ale reszta uciekła wraz z łupem.~
@3411 = ~Oskarżyliśmy wyznawców Lathandera, ale okazało się, że złodzieje działali na własną rękę. Zamierzali sprzedać pierścień jako zwykłą 
błyskotkę w jednej z lokalnych tawern.~
@3412 = ~Znajdź ich, zabij, i oddaj mi pierścień. Wtedy uwolnię elfa.~
@3413 = ~Nie obchodzi mnie jego wolność. Będę mieć z tego coś jeszcze?~
@3414 = ~W porządku, zrobione.~
@3415 = ~Czemu sami nie możecie się tym zająć?~
@3416 = ~Posłuchasz mnie, tak czy inaczej. Potem możesz stąd zniknąć albo przyjąć moją ofertę; nie obchodzi mnie to.~
@3417 = ~Być może otrzymasz jeszcze jakąś nagrodę. A teraz idź już, przeszukaj tawerny. Powinni wciąż być w mieście.~
@3418 = ~(westchnienie) Kolejne bezsensowne zadanie, i jak zwykle nie mamy wyboru...~
@3419 = ~Ta nowa religia z kanałów kradnie nam coraz więcej naszych wyznawców. Potrzebujemy pomocy z zewnątrz.~
@3420 = ~Kozah itet! Ktul tot gor Kozah! Mast is Kozah!~
@3421 = ~Ka...kapłanka...~
@3422 = ~KOZAH!!~
@3423 = ~(gulp) Może nie mówmy o tym tej małej... przynajmniej na razie. Porozmawiajmy najpierw z kimś, kto tu rządzi.~
@3424 = ~Kozah tozh tot! Na hag Kozah!! Ula do Kozah!!!~
@3425 = ~Ja... gdzie ja jestem...~
@3426 = ~Taira! Moja córeczka! Gdzie...gdzie ona jest?~
@3427 = ~Ona nie żyje, prawda? Czy to ja ją zabiłem? Och, to i tak nieistotne. Dziękuję za uwolnienie mnie, nieznajomi, ale moje życie nie ma 
już sensu. Żegnajcie.~
@3428 = ~Gdzie...gdzie ja jestem?~
@3429 = ~(westchnienie) Dlaczego to pytanie musi padać za każdym razem w takiej sytuacji?~
@3430 = ~Och... strażnik księżycowego ostrza? Jestem zaszczycony, o panie-~
@3431 = ~Przede wszystkim, jesteś wolny. A przy okazji... nie wiem czy pamiętasz, ale masz córkę, o którą powinieneś się zatroszczyć.~
@3432 = ~Taira! Gdzie ona jest? Na Corellona, co w ogóle się stało?~
@3433 = ~Taira jest bezpieczna. Prosiła nas, żebyśmy pomogli jej cię odnaleźć.~
@3434 = ~Padłeś ofiarą klątwy tego posążka.~
@3435 = ~Z woli Talosa jesteś już wolny. Zapomnij o wszystkim.~
@3436 = ~Oddaj mi wszystkie cenne rzeczy, a wszystko ci opowiemy.~
@3437 = ~Och, nic takiego. Tyle, że zaraz cię zabijemy. Wybacz.~
@3438 = ~Gdzie moje dziecko? Błagam, powiedzcie mi!~
@3439 = ~W końcu odzyskał rozum. (westchnienie) Ale jakoś mnie to nie pocieszyło.~
@3440 = ~Niezbyt szybko sobie o niej przypomniałeś, prawda?~
@3441 = ~Proszę, zaraz zwariuję... Gdzie ona jest?!~
@3442 = ~Jest przed świątynią.~
@3443 = ~Niedaleko stad. Chodź, zaprowadzę cię do niej.~
@3444 = ~Czeka na ciebie na ulicy.~
@3445 = ~Powiem ci, jeśli zapłacisz.~
@3446 = ~Co to za sztuczki? Nie wyglądacie na godnych zaufania!~
@3447 = ~Chwała niech będzie bogom! Już do niej biegnę.~
@3448 = ~Cz-cześć. Znalazłeś już tatę?~
@3449 = ~(westchnienie) Niestety musisz poczekać jeszcze trochę dłużej.~
@3450 = ~Proszę... proszę, znajdźcie go jak najszybciej! Boję się być tutaj sama!~
@3451 = ~Co? Co się stało? Tata nie żyje, czuję to!~
@3452 = ~(szloch)~
@3453 = ~Tata! Tata wrócił!~
@3454 = ~(kaszel) Dziękuję wam, nieznajomi.~
@3455 = ~I oczywiście tobie, o panie.~
@3456 = ~Dzięki tobie ja i Taira znowu jesteśmy razem. Będę ci wdzięczny do końca życia.~
@3457 = ~Na tyle wdzięczny, że przestaniesz narażać ją na takie niebezpieczeństwa?~
@3458 = ~Tym razem byliśmy w pobliżu żeby pomóc, ale kiedyś możecie nie mieć tyle szczęścia.~
@3459 = ~Wiem, że zachowałem się głupio i nieodpowiedzialnie... jak jakiś zwykły niedorostek. Ale przysięgam, to już się nie powtórzy. 
Opuścimy Athkatlę i osiądziemy w jakimś spokojnym miejscu. Może Tethyr... albo Saradush?~
@3460 = ~Oooch, Saradush! Jedźmy tam, jedźmy, proszę!~
@3461 = ~Nigdy nie zdołam się w pełni odwdzięczyć, ale proszę - przyjmijcie chociaż to, na znak mojej przyjaźni.~
@3462 = ~Tak się cieszę że was spotkałam!~
@3463 = ~(westchnienie) Ja też się cieszę, że wszystko... och, nieważne. Żegnajcie - i powodzenia.~
@3464 = ~Niech gwiazdy oświetlają waszą drogę.~
@3465 = ~Wyczuwam kłopoty. Kim jesteś, przyjacielu?~
@3466 = ~Ci ludzie nie wydają się być przyjaźnie nastawieni...~
@3467 = ~Zdaje mi się, że my też nie zostaniemy przyjaciółmi. O co chodzi?~
@3468 = ~To wy ukradliście pierścień burz?~
@3469 = ~Pani Ada ma dla ciebie ofertę nie do odrzucenia: pierścień burz w zamian za twoje życie.~
@3470 = ~Ee... o nic. Tylko przechodzimy.~
@3471 = ~Tylko przechodzicie? Akurat.~
@3472 = ~Och, dość tego! Wiem, że to ty ukradłeś pierścień burz!~
@3473 = ~Oddajcie pierścień w tej chwili, złodzieje!~
@3474 = ~Naprawdę! Niczego od was nie chcemy.~
@3475 = ~Macie te pieniądze czy nie? Nie zamierzam czekać w nieskończoność.~
@3476 = ~Dwa tysiące? Jasne, umowa stoi.~
@3477 = ~Oddaj mi ten pierścień, albo cię zabiję!~
@3478 = ~Zapłacę tysiąc - i po sprawie.~
@3479 = ~Nie mam tyle pieniędzy.~
@3480 = ~Jeszcze nie wiem. Musimy się zastanowić.~
@3481 = ~Jaki pierścień? O co chodzi? Naprawdę nie rozumiem, czemu wszyscy mnie wciąż o to wypytują.~
@3482 = ~(gwiżdże)~
@3483 = ~Ale... no dobra, mogę wam go sprzedać. Dwa tysiące.~
@3484 = ~Nie rób tego, <CHARNAME>! Nawet dziecko zauważyłoby, że coś tu nie gra. Nie dawaj mu żadnych pieniędzy!~
@3485 = ~Zbyt częste odzywanie się kiedy nikt cię nie pyta o zdanie może mieć naprawdę fatalne konsekwencje dla zdrowia, przyjacielu.~
@3486 = ~(westchnienie) O tak, mam tę świadomość. Niemniej jednak, dziękuję za przypomnienie.~
@3487 = ~Będziemy... będziemy przekupywać złodziei? Nie podoba mi się to, <CHARNAME>...~
@3488 = ~Coś mi tu brzydko pachnie, przyjaciele. Nie ufałbym tym typom.~
@3489 = ~Dwa tysiące to dużo. Zastanów się dobrze.~
@3490 = ~Pozwolisz im tak z siebie kpić i dyktować ci warunki, <CHARNAME>? Miałam cię za bardziej zdecydowaną osobę.~
@3491 = ~A więc, jaka jest wasza odpowiedź?~
@3492 = ~Oddaj mi ten pierścień, albo narazisz się Złodziejom Cienia.~
@3493 = ~Nie mam przy sobie tyle pieniędzy.~
@3494 = ~Zapomnij.~
@3495 = ~Zapomnij. Już nie żyjesz.~
@3496 = ~No to znikajcie mi z oczu. Ale już!~
@3497 = ~Wspaniale! Trudno w dzisiejszych czasach spotkać ludzi tak niekonfliktowych jak wy. Tylko widzicie, właściwie to nie mam tego 
pierścienia.~
@3498 = ~Hmm... kusząca propozycja, nie powiem, ale muszę odmówić. Dwa tysiące i kropka.~
@3499 = ~Dwa? No dobrze, masz.~
@3500 = ~Nie mam tyle.~
@3501 = ~Nie! Muszę mieć ten pierścień! Broń się!~
@3502 = ~A-ha! Grozisz mi? Ej, chłopaki... wiecie co robić, nie?~
@3503 = ~A tak przy okazji... i tak nie mamy tego pierścienia. Gdybyście poszukali wcześniej w świątyniach, może kupilibyście go od Selii... 
ale teraz już za późno. Nie wyjdziecie stąd żywi.~
@3504 = ~Mam nadzieję, że nigdy już się nie spotkamy.~
@3505 = ~Ty... ty...~
@3506 = ~Nie ulega wątpliwości, to ja.~
@3507 = ~Jakim cudem wciąż jeszcze żyjesz?~
@3508 = ~Niewielu ma okazję spotkać mnie po raz drugi, to prawda. Ale nie to jest tematem naszej rozmowy.~
@3509 = ~Chcecie pewnie wiedzieć, gdzie jest ten nieszczęsny pierścień, tak? No cóż, chyba mogę wam pomóc.~
@3510 = ~Jedna z naszych, Selia, jest teraz w Dzielnicy Świątyń... próbuje, hmm, zaaranżować bardziej korzystną transakcję. Pośpiesz się i 
powiedz, że to ja was przysyłam.~
@3511 = ~Tak czy inaczej, znikam stąd. Pozdrów Selię, jeśli znajdziesz ją żywą. Będzie wiedziała, gdzie nas znaleźć. Chodźcie, chłopaki!~
@3512 = ~Dobrze, że mamy to już za sobą.~
@3513 = ~Och, zejdź mi już z oczu.~
@3514 = ~Nie wyślizgniesz się tak łatwo! Broń się!~
@3515 = ~Naprawdę uważasz, że pozwolę ci tak po prostu odejść?~
@3516 = ~Witajcie. Potrzebujecie czegoś ode mnie? Mam mało czasu.~
@3517 = ~Przesyłamy pozdrowienia od twojego przyjaciela, Azoka.~
@3518 = ~Dwa słowa: pierścień burz.~
@3519 = ~Przyszliśmy, żeby cię zabić.~
@3520 = ~Nie, nic.~
@3521 = ~A więc żegnajcie.~
@3522 = ~Coś jeszcze?~
@3523 = ~Właściwie to... przysyła mnie Azag.~
@3524 = ~Pierścień burz.~
@3525 = ~Nie, nic. Wybacz.~
@3526 = ~Przestańcie mnie denerwować. Jestem zajęta.~
@3527 = ~Aha, rozumiem. Oczywiście, macie ze sobą pieniądze? Co najmniej tysiąc.~
@3528 = ~Słucham? Już zapłaciliśmy Azagowi!~
@3529 = ~Azag nie żyje. Chcesz podzielić jego los?~
@3530 = ~Azagowi się udało, ale to nie znaczy, że ty możesz być tak samo bezczelna. Rozumiesz?~
@3531 = ~Tak, proszę.~
@3532 = ~Nie mam tyle.~
@3533 = ~Daj mi ten pierścień, albo kapłani Lathandera dowiedzą się, co tu robisz!~
@3534 = ~Och, Azag to Azag, nie obchodzą mnie jego pieniądze. Płacisz tysiąc albo do widzenia.~
@3535 = ~A więc szykuj się na śmierć, złodziejko!~
@3536 = ~Bierz te przeklęte pieniądze.~
@3537 = ~Zapłacę... ale tylko dlatego, że nie mam wyboru.~
@3538 = ~Naprawdę, aż się prosisz o kłopoty.~
@3539 = ~Możesz mi grozić, i tak nic ci to nie da. Jestem najlepszym magiem w naszej grupie; jeden mój gest i zniknę ci sprzed nosa. A zdaje 
mi się, że bardzo potrzebujesz tego pierścienia, prawda?~
@3540 = ~Możesz próbować mnie zabić, ale uwierz mi, i tak ci się nie uda. Nie dostaniesz tego pierścienia.~
@3541 = ~Świetnie.~
@3542 = ~Tak, tyle wystarczy. Miło się z tobą handluje. Do zobaczenia!~
@3543 = ~No to wróćcie, jak będziecie gotowi. Ale pośpieszcie się, nie zamierzam tu stać całą wieczność.~
@3544 = ~No i?~
@3545 = ~Proszę, oto twoje pieniądze.~
@3546 = ~Nie udało nam się jeszcze zdobyć takiej sumy.~
@3547 = ~No i... szykuj się na śmierć!~
@3548 = ~Tak sądzisz? Ale wiesz, nie tylko ty potrafisz posłużyć się magią.~
@3549 = ~Uważasz, że uda ci się odebrać mi ten pierścień? Chyba żartujesz.~
@3550 = ~Nie, Selio. Popatrz na mnie.~
@3551 = ~Co? Co ty-~
@3552 = ~(westchnienie) Niezbyt lubię to robić, ale życie dwojga z moich ludzi jest zagrożone. Oddaj nam ten pierścień.~
@3553 = ~Nie... przestań! Przestań w tej chwili! (jęk)~
@3554 = ~Oddaj nam pierścień. Jeśli tego nie zrobisz, złamię twój umysł raz na zawsze.~
@3555 = ~Ty...~
@3556 = ~Ty przeklęty bandyto! Mam umierać za jakąś błyskotkę?!~
@3557 = ~(westchnienie) Wiesz, że nie warto. Oddaj go... oddaj, póki jeszcze możesz.~
@3558 = ~Masz! Bierz go i zejdź mi z oczu, ty i ta cała banda obszarpańców! Bądźcie przeklęci!~
@3559 = ~Postaraj się podjąć decyzję szybko.~
@3560 = ~Weź pieniądze i oddaj mi pierścień.~
@3561 = ~Nie próbuj zakłócać mi spokoju. Odejdźcie stąd i módlcie się, abym zapomniała wasze twarze.~
@3562 = ~Ostrzegam cię, za chwile skończy się moja cierpliwość. Nikt nie będzie bezkarnie zaczepiał służki Pierwszego Domu.~
@3563 = ~Kim ty w ogóle jesteś, że masz czelność-~
@3564 = ~Co to ma być? NAZIEMCY! Naziemcy ukryci pod plugawym przebraniem magii! Straże! Straże! W imię Lolth!~
@3565 = ~Ty. Tak, ty w szatach. Chodź no tutaj. Chcę ci się przyjrzeć.~
@3566 = ~(gulp) J-ja?~
@3567 = ~Nie udawaj idioty, nie mam na to czasu. Podejdź bliżej, ale już!~
@3568 = ~Xan, lepiej zrób co ci każe.~
@3569 = ~Na co czekasz?! Chcesz, żebyśmy wszyscy zostali odkryci przez ciebie? Idź!~
@3570 = ~To mi się nie podoba...~
@3571 = ~Poczekaj. Jakim prawem zwracasz się takim tonem to jednego z MOICH mężczyzn?~
@3572 = ~Nie. To MÓJ mężczyzna, i nikt oprócz mnie nie będzie mu rozkazywał.~
@3573 = ~(westchnienie) Jak sobie życzysz, o pani.~
@3574 = ~Dobrze. Lubię posłusznych mężczyzn. A ty... hmm, ty wydajesz się mieć również i inne zalety. Ciekawe, bardzo ciekawe...~
@3575 = ~A wy wszyscy odejdźcie. Jestem zadowolona z tego mężczyzny... za parę godzin będziecie go mieli z powrotem.~
@3576 = ~Co tylko rozkażesz, pani.~
@3577 = ~Może zapytałabyś również jego o zdanie?~
@3578 = ~Kim ty jesteś, aby go tak traktować?~
@3579 = ~Łapy precz od Xana! On jest mój!~
@3580 = ~A co zamierzasz z nim zrobić?~
@3581 = ~Masz czelność zwracać się do mnie z taką butą, podczas gdy pierwszy lepszy niewolnik znaczy tu więcej od ciebie? Zabawne. O tak, 
znam cię, Veldrin z Ched Nasad. Ale czy ty znasz mnie?~
@3582 = ~Jestem Hunrae z Pierwszego Domu, a ten mężczyzna idzie teraz ze mną. Czy wyrażam się jasno?~
@3583 = ~W porządku. To w sumie tylko mężczyzna.~
@3584 = ~Wybacz jeśli cię rozczaruję, ale on należy do mnie. I nigdzie z tobą nie pójdzie.~
@3585 = ~To nie jest "ten mężczyzna". To jest MÓJ mężczyzna.~
@3586 = ~Bierz go, jeśli chcesz. Mam takich na pęczki.~
@3587 = ~Uważasz, że ten samiec jest wart tego, żebyś tak się dla niego narażała? No dobrze, spytajmy go o zdanie~
@3588 = ~Co ty na to, hmm? Zostałeś zaszczycony przez mnie propozycją, a na przeszkodzie stoi nam jedynie ta źle wychowana kobieta. Powiedz 
mi, masz jej dosyć? W każdej chwili możemy ją... usunąć.~
@3589 = ~Ach, hmm... dom, któremu służymy, nie będzie zachwycony, jeśli coś jej się stanie.~
@3590 = ~Rozumiem. Nie chcę konfliktu z innym domem... ale zawsze możemy znaleźć jakieś inne wyjście.~
@3591 = ~Starczy już tej komedii. Idziesz ze mną. W tej chwili.~
@3592 = ~To... to obrzydliwe! Veldrin, z-zrób coś!~
@3593 = ~<CHARNAME>, nie pozwól - (westchnienie) Nie, chyba nic nie możemy już zrobić.~
@3594 = ~Pożegnaj się ze swoim ukochanym - nie wytrzyma z nią długo.~
@3595 = ~(westchnienie) O pani, mimo najszczerszych chęci, nie jestem... nie jestem w stanie sprostać twojej prośbie.~
@3596 = ~Co? Co to ma znaczyć, że "nie jesteś w stanie"?~
@3597 = ~Ja po prostu, ach... (westchnienie) Veldrin, proszę cię, wytłumacz jej.~
@3598 = ~Odpowiesz mi sam. Mów w tej chwili, dlaczego nie jesteś w stanie?!~
@3599 = ~Bo to... to niemożliwe.~
@3600 = ~Fizycznie.~
@3601 = ~Ach. A więc to tak?~
@3602 = ~Czemu nie powiedziałeś mi tego od razu? Twoja kobieta rzuciła się na mnie z taką furią, jakbyś był najlepszym kochankiem w całym 
Ched Nasad!~
@3603 = ~Cóż, ona...~
@3604 = ~Bah!~
@3605 = ~Ha ha ha! Spróbuj zgadnąć... i nie udawaj takiego niewiniątka!~
@3606 = ~Możesz teraz udać się sama do komnat żądzy i przekonać się na własne oczy, co zamierzam z nim zrobić. Zapewniam cię, spodoba mu się.~
@3607 = ~Nie, nie zapłacę.~
@3608 = ~Jak sobie życzysz. Tak czy inaczej, zostanę tu jeszcze przez jakiś czas.~
@3609 = ~(westchnienie) Przykro mi, maleńka, ale nie możemy już nic zrobić. Ci, którzy mogli uwolnić twojego ojca, już tego nie zrobią.~
@3610 = ~Gdybym tylko mógł coś poradzić...~
@3611 = ~Nie...nie znam cię.~
@3612 = ~Taira i jej ojciec.
W Dzielnicy Świątyń spotkaliśmy dziewczynkę imieniem Taira, której ojciec padł ofiarą klątwy Talosa. Dziewczynka poprosiła nas o pomoc w jego 
uratowaniu.~
@3613 = ~Taira i jej ojciec.
Znaleźliśmy Rotana w świątyni Talosa. Nie wydaje się być przy zdrowych zmysłach; być może Pani Ada zna sposób jego wyleczenie?~
@3614 = ~Taira i jej ojciec.
Pani Ada obiecała pomóc ojcu Tairy, jeśli odzyskamy Pierścień Burz. Złodzieje którzy go ukradli są często widywani w tawernach, zwłaszcza w 
Miedzianym Diademie.~
@3615 = ~Taira i jej ojciec.
Znaleźliśmy bandę złodziei w Miedzianym Diademie. Ich przywódca, Azag, zażądał 2000 sztuk złota w zamian za pierścień. Teraz wszyscy nie 
żyją, oprócz Selii, która wciąż przeszukuje świątynie. To ona ma pierścień.~
@3616 = ~Taira i jej ojciec.
Znaleźliśmy bandę złodziei w Miedzianym Diademie. Ich przywódca, Azag, zażądał 2000 sztuk złota w zamian za pierścień. Zapłaciliśmy, ale nie 
miał przy sobie pierścienia; ma go Selia, którą można znaleźć w jednej ze świątyń.~
@3617 = ~Taira i jej ojciec.
Selia umknęła, a my straciliśmy jedyną szansę na ocalenie ojca Tairy.~
@3618 = ~Taira i jej ojciec.
Xan zmusił Selię aby oddała nam pierścień, i jesteśmy już gotowi do wymiany go na wolność Rotana.~
@3619 = ~Taira i jej ojciec.
Selia sprzedała nam pierścień, i jesteśmy już gotowi do wymiany go na wolność Rotana.~
@3620 = ~Taira i jej ojciec.
Rotan i Taira są nareszcie razem. Odwdzięczyli się nam za pomoc pierścieniem regeneracji.~
@3621 = ~(westchnienie)~ [O#XAN000]
@3622 = ~A więc Selia uciekła, a my przegraliśmy. Jak zwykle. Jak się teraz czujesz, <CHARNAME>? Przez nas Taira straciła ojca!~
@3623 = ~Panie! Nasz pościg nie powiódł się. Nie znaleźliśmy żadnych śladów po grupie drowów.~
@3624 = ~To niedobrze.~
@3625 = ~Zapewniam cię, zrobiliśmy wszystko, co mogliśmy.~
@3626 = ~Porozmawiamy później, gdy nie będzie niebezpieczeństwa, że usłyszy nas ktoś niepowołany.~
@3627 = ~Przysięgam na wszystko, że nie chciałem- ~
@3628 = ~Później, Ricar.~
@3629 = ~O czym rozmawiacie?~
@3630 = ~Znowu uciekły wam jakieś drowy? Na bogów, czy nie potraficie upilnować nawet jednego wejścia?~
@3631 = ~Przepraszam, jeśli przeszkodziliśmy. Już idziemy.~
@3632 = ~O niczym ważnym. Wybaczcie, ale muszę już iść.~
@3633 = ~Nie zamierzam tłumaczyć się żadnym obcym. Wybaczcie, ale muszę już iść.~
@3634 = ~Chwila! Ricar?~
@3635 = ~Xan?~
@3636 = ~(westchnienie) Powinienem był przewidzieć, że cię tu spotkam. W końcu jesteśmy w okolicach Suldanesselar.~
@3637 = ~Xan z Evereski! Skąd się tutaj wziąłeś?!~
@3638 = ~(jęk) O nie, nie każ mi opowiadać wszystkiego od początku. Wszyscy - zwłaszcza <CHARNAME> - byliśmy przesłuchiwani wystarczająco 
długo. Mamy zadanie do wykonania.~
@3639 = ~<CHARNAME>? Podróżujesz w towarzystwie Pomiotu Bhaala? Xan, co się z tobą stało?~
@3640 = ~Lepiej uważaj na to co mówisz. Nie pozwolę ci jej obrażać.~
@3641 = ~Dawniej nie mówiłeś do mnie takim tonem. Naprawdę się zmieniłeś, Xan.~
@3642 = ~<CHARNAME> jest moją towarzyszką i przyjaciółką.~
@3643 = ~Xan, ty masz przyjaciół?~
@3644 = ~Wszyscy się zmieniliśmy, Ricar. A tak właściwie... skąd wiesz, kim jest <CHARNAME>?~
@3645 = ~Słyszałem plotki w Athkatli. Jeśli mogę spytać, <CHARNAME>, czy... czy to ciebie porwał i uwięził Irenicus jakiś czas temu?~
@3646 = ~Tak, to właśnie ja.~
@3647 = ~Nie podoba mi się twój ton, ale masz rację.~
@3648 = ~Dlaczego pytasz?~
@3649 = ~Wybacz, nie mam czasu.~
@3650 = ~Nie zamierzam z tobą rozmawiać.~
@3651 = ~A więc skoro więził cię Wyg~
@3652 = ~Ale skoro więził cię Wyg-~
@3653 = ~Dość tego.~
@3654 = ~Prze-przepraszam. Powiedziałem więcej, niż powinien.~
@3655 = ~Może i dobrze się stało.~
@3656 = ~<CHARNAME>, to bardzo ważna sprawa. Błagam cię-~
@3657 = ~Rozumiem, że zleciliśmy ci już bardzo trudne zadanie, ale musimy po raz kolejny prosić cię o pomoc. Nie mogę cię do niczego zmusić, 
ale czy możesz nas wysłuchać?~
@3658 = ~Jak myślisz, <CHARNAME>? Wygląda na to, że powinniśmy sprawdzić co się dzieje... choć z drugiej strony nasza misja nie może czekać.~
@3659 = ~Posłuchać możemy, ale nic nie obiecuję.~
@3660 = ~Posłuchamy, co nam mają do powiedzenia.~
@3661 = ~Dobrze, ale tylko dlatego, że o to prosisz.~
@3662 = ~Nie, Elhanie. Nie mamy czasu.~
@3663 = ~Miejsce w którym cię więziono jest dla nas bardzo ważne. Wszystko ci wytłumaczę, jeśli zgodzi się pomóc.~
@3664 = ~Oczywiście. Mów.~
@3665 = ~Mów, jeśli musisz.~
@3666 = ~Nie, nie mam czasu... a poza tym i tak nie obchodzą mnie wasze problemy.~
@3667 = ~(westchnienie)~
@3668 = ~Królowej grozi wielkie niebezpieczeństwo. Nie możemy dopuścić, żeby ten patrol umknął i sprowadził na nas wszystkich klęskę.~
@3669 = ~Tak, generale. Będzie jak mówisz. Xan, przykro mi, że nasze spotkanie było takie krótkie.~
@3670 = ~(westchnienie) Może jeszcze się zobaczymy. Kto wie?~
@3671 = ~Być może...?~
@3672 = ~Na szczęście nic nie jest jeszcze stracone. Jeśli zmienicie zdanie, Ricar wytłumaczy wam wszystko. Przemyślcie to jeszcze.~
@3673 = ~I powodzenia - przyda się nam wszystkim w tych mrocznych czasach.~
@3674 = ~Wiesz, jak wygląda nasza sytuacja. Potrzebujemy sojuszników; desperacko chwytamy się każdej deski ratunku. Wiesz, że to dość 
niezwykłe u naszej rasy, jednak nie mamy wyjścia.~
@3675 = ~Wysłaliśmy posłańców do Królowej Zarandy z Tethyru, na której pomoc bardzo liczymy.~
@3676 = ~Jednak... generale, jak dużo mogę powiedzieć?~
@3677 = ~Dokończę historię za ciebie.~
@3678 = ~Wiesz już, że Irenicus nie jest nam obcy. Znasz go jako szaleńca i okrutnego psychopatę, jednak nie zawsze tak było.~
@3679 = ~W czasach, gdy wciąż go... tolerowaliśmy, ukradł bardzo ważne dokumenty z archiwów naszej Królowej. Nie pytaj jak to zrobił, nie 
mogę ci tego powiedzieć.~
@3680 = ~Kto mu na to pozwolił?~
@3681 = ~Przecież mówię, że nie mogę nic więcej zdradzić. Nawet tobie.~
@3682 = ~Szukaliśmy ich od dawna, ale bezskutecznie. Nie było ich w żadnym z opuszczonych laboratoriów, które jak dotąd odnaleźliśmy.~
@3683 = ~Jednak nigdy nie przeszukiwaliśmy tego jednego miejsca, w którym cię trzymano - w podziemiach Athkatli. Mamy wszelkie przesłanki aby 
twierdzić, że poszukiwane dokumenty są właśnie tam.~
@3684 = ~Tam - albo w ręku tych mrocznych elfów, którym tak lekkomyślnie pozwoliłeś odejść.~
@3685 = ~Ale ja - ja nie - oni byli wyznawcami Eilistraee, i nie mieli nawet nic przy sobie! Ręczę własnym życiem, że mówili prawdę!~
@3686 = ~Uważaj, co mówisz.~
@3687 = ~Może powiesz nam, o jakich mrocznych elfach mówisz? I skąd ta pewność, że Irenicus nie ma przy sobie tych papierów? A poza tym... co 
w nich takiego ważnego?~
@3688 = ~Niektóre z nich mogłyby... zniechęcić naszych sojuszników do udzielenia nam pomocy. Nie możemy sobie teraz pozwolić na utratę 
przyjaciół. Oczywiście, nie mamy nic do ukrycia... jednak zdarzają się pewnie nieporozumienia, o których nie wszyscy powinni wiedzieć, jeśli 
rozumiesz, co mam na myśli.~
@3689 = ~Irenicus nie brałby tych papierów ze sobą do Suldanesselar: wręcz przeciwnie, próbowałby dostarczyć je innym władcom.~
@3690 = ~A jakich posłańców mógłby użyć, jeśli nie drowów?~
@3691 = ~Nie, nie wierzę w to. Przysięgali... przysięgali, że służą Pani Księżyca. Nie mogli kłamać.~
@3692 = ~Dokumenty muszą wciąż być w laboratorium. Potrzebna nam twoja pomoc, <CHARNAME>. Jak wiesz, wejście do lochów pod Promenadą jest 
zablokowane. Jest jednak pewien sposób... jeśli użyczysz nam na krótką chwilę swoich wspomnień, ja i Xan będziemy mogli otworzyć portal, 
który nas tam zabierze.~
@3693 = ~Nie podoba mi się ten pomysł. <CHARNAME> ma za sobą zbyt wiele ciężkich przejść.~
@3694 = ~Nie chcę tam wracać! <CHARNAME>, błagam, nie zabieraj mnie tam znowu!~
@3695 = ~Khalid... klatki... nie... NIE!~
@3696 = ~Boo mówi, że musimy pomóc tym elfom... ale nie ma ochoty wracać w to okropne miejsce.~
@3697 = ~Mogę przysiąc na mój honor, że cała podróż będzie bezpieczna i bezbolesna. Xan to potwierdzi. A więc, <CHARNAME>?~
@3698 = ~Wciąż nie rozumiem, o co chodzi z tym drowami. Możesz powiedzieć o nich coś więcej?~
@3699 = ~Być może... ale najpierw musimy odpocząć i uzupełnić zapasy.~
@3700 = ~Zgadzam się. Nie zwlekajmy.~
@3701 = ~O, mogę już się odezwać? To jakaś nowość.~
@3702 = ~Nie. Najpierw musimy dopaść Bodhi.~
@3703 = ~Przepraszam, zapomniałem, jak bardzo musicie być zmęczeni.~
@3704 = ~W takim razie wróćcie, gdy będziecie gotowi. Ale błagam, nie zwlekajcie zbyt długo. Mamy mało czasu.~
@3705 = ~Naprawdę? Pomożesz nam, <CHARNAME>?~
@3706 = ~Tak. Rozpocznij swoje zaklęcie.~
@3707 = ~Nie wiem czy to dobry pomysł, ale tak. Rób co musisz.~
@3708 = ~Jeszcze nie teraz.~
@3709 = ~Poczekam tu w takim razie przez jakiś czas. Jednak wróćcie szybko, bo jestem też potrzebny w innych miejscach.~
@3710 = ~Wróciliście! Posłuchacie mnie teraz?~
@3711 = ~Tak, powiedz, o co chodzi.~
@3712 = ~To nie jest odpowiednia chwila, wybacz.~
@3713 = ~Wybacz, <CHARNAME>, ale wolałbym, żeby Xan był tu osobiście. Nie, żebym ci nie ufał... ale...~
@3714 = ~Wolę, żebyśmy porozmawiali o tym później... na osobności. Być może... być może popełniłem straszną pomyłkę. A może nawet zbrodnię.~
@3715 = ~To niemożliwe, Ricar. Znam cię.~
@3716 = ~Jednak tym razem zawiodłem.~
@3717 = ~To wspaniale. <CHARNAME>, podaj mi rękę. Xan, ty też. Otwieram portal...~
@3718 = ~To już tu - och, Seldarine...~
@3719 = ~Ten ból... cierpienie... czuję je w każdym kamieniu...~
@3720 = ~Znajdźmy to, po co przyszliśmy i wynośmy się stąd. Nie zniosę tego miejsca zbyt długo.~
@3721 = ~To... to klatki, w których nas trzymał. Pamiętasz? Do dziś widzę je w snach...~
@3722 = ~Znowu to siedlisko przeklętego czarodzieja! Nawet Boo pamięta, co nam tu zrobili!~
@3723 = ~Nie powinniśmy byli tu wracać. Jak się czujesz, <CHARNAME>?~
@3724 = ~Boli...~
@3725 = ~Niezbyt dobrze, jak pewnie się domyślasz.~
@3726 = ~Bądź przy mnie, to postaram się wytrzymać.~
@3727 = ~Ja? Och, w porządku. Nie wiem za to, jak inni.~
@3728 = ~Opuścimy to miejsce tak szybko, jak to możliwe.~
@3729 = ~(Xan delikatnie ściska twoją dłoń)~
@3730 = ~Oczywiście. Nigdy cię nie opuszczę.~
@3731 = ~Rozumiem.~
@3732 = ~Trzeba było wielkiej siły umysłu, aby przetrwać uwięzienie tutaj. Wybacz, że przedtem cię nie doceniałem.~
@3733 = ~Ale w tej sali widzę tylko martwe ciała i klatki, Dokąd powinniśmy teraz iść? Xan?~
@3734 = ~Chyba do jego prywatnych komnat. A może masz inny pomysł?~
@3735 = ~Ja... tak, masz rację. <CHARNAME>, podczas teleportacji dostrzegłem w twoim umyśle wizję pokoju... "jej pokoju", jak go nazywasz. 
Mam silne przeczucie, że jeśli te papiery gdzieś będą, to tylko tam.~
@3736 = ~A Czarowięzy? Albo Ust Natha?~
@3737 = ~Z tego, co widziałem - <CHARNAME>, wybacz mi, ale nie mogłem uniknąć wglądu w pewne twoje wspomnienia - Irenicus opuścił to miejsce 
w wielkim pośpiechu, nie wiedząc, że nigdy nie powróci.~
@3738 = ~Podejdźcie bliżej, przeniosę was tam. Zupełnie, jak za dawnych czasów, co, Xan?~
@3739 = ~(westchnienie) Weź mnie za rękę, <CHARNAME>.~
@3740 = ~To tutaj.~
@3741 = ~Co za przepych...~
@3742 = ~Nie... tylko nie ten pokój!~
@3743 = ~Spokojnie, Imoen. Zaraz wychodzimy.~
@3744 = ~Papiery których szukamy należą do Królowej, więc powinienem je wyczuć. Nie ruszajcie się przez chwilę.~
@3745 = ~Zupełnie jak w Akademii... pamiętasz, Ricar? Egzamin z zaklęcia przeszukiwania?~
@3746 = ~Ha! Miałeś wtedy szczęście - kazali ci szukać księżycowego ostrza, a nie tak jak mnie - małego pierścionka.~
@3747 = ~Czekaj! W tej komnacie jest pełno pułapek. Wiesz, jacy strażnicy mogą się zjawić, jeśli będziesz chciał zabrać dokumenty?~
@3748 = ~(przyglądasz się, milcząc)~
@3749 = ~Przeszukaliśmy już kiedyś ten pokój. Nic tu nie ma.~
@3750 = ~Strażnicy?~
@3751 = ~Jacyś na pewno.~
@3752 = ~Nie mamy wyboru.~
@3753 = ~Tak, ale - wybacz, mam swoje sposoby.~
@3754 = ~Jeszcze chwila... mmm... mam! Tutaj, pod poduszką.~
@3755 = ~"A'maelamin, cormamin lindua ele lle..."~
@3756 = ~"Mela en' coiamin, lirimaer, amin..."~
@3757 = ~To samo... wszędzie to samo!~
@3758 = ~Listy miłosne?~
@3759 = ~Nie! To znaczy... tak, ale nie mają żadnego znaczenia.~
@3760 = ~Oczywiście. Są tak nieistotne, że Irenicus przechowywał je całymi latami, w najbardziej strzeżonym miejscu.~
@3761 = ~Nie o to chodzi! Nie ma tu dokumentów, których szukamy! Nie rozumiesz, co to znaczy! To ona je miała! Okłamała mnie... a ja 
pozwoliłem jej odejść!~
@3762 = ~Kto? Bodhi?~
@3763 = ~Opowiedz nam wszystko od początku.~
@3764 = ~Kto? Ta mroczna elfka?~
@3765 = ~Nie, nie. Bodhi ukradła Lanthorn, ale nie miała nic wspólnego z tymi dokumentami.~
@3766 = ~Pamiętasz, jak o niej mówiłem? Tak, chodzi mi o nią.~
@3767 = ~Dobrze... ale to nie będzie łatwe.~
@3768 = ~Wiele razy patrolowałem tunele Podmroku, walcząc z mrocznymi elfami i broniąc im dostępu na powierzchnię. Wielu z nich zabiliśmy.~
@3769 = ~Jednak jakiś czas temu natrafiłem na dziwną grupę. Wyglądali na pokornych, przestraszonych - i modlili się do Eilistraee.~
@3770 = ~Przesłuchiwałem ich długo i dokładnie, ale wydawali się nieszkodliwi. Ich przywódczyni, Hunrae...~
@3771 = ~(gulp) Hunrae?~
@3772 = ~Znasz ją?~
@3773 = ~O tak, ale wolałbym... wolałbym teraz opowiadać ci szczegółów. Wystarczy, jeśli powiem, że... że w żadnym wypadku nie jest 
nieszkodliwa. Wręcz przeciwnie.~
@3774 = ~Wybacz, Xan, ale nie mogę ci uwierzyć. Chociaż... w świetle ostatnich wydarzeń... nie, nie. Nie.~
@3775 = ~Hunrae opowiedziała, że zostali wygnani przez inne drowy... błagała mnie, abym pozwolił jej i jej braciom odejść w spokoju. Była 
taka piękna...~
@3776 = ~(westchnienie) Ricar, och Ricar... Naprawdę jej uwierzyłeś?~
@3777 = ~Tak. Przepuściłem ich, a nawet podzieliłem się z nimi naszymi zapasami i bronią. Ona... ona obiecała że jeszcze się spotkamy, ale 
nie widziałem jej od tamtego czasu. Boję się, że może być ranna, a może nawet już nie żyje? Szukałem jej, ale bezskutecznie.~
@3778 = ~Elhan nie uwierzył mi... a teraz wiem, dlaczego. Miał rację. Zachowuję się jak młodzik, który nie potrafi odróżnić przyjaciela od 
wroga. Żałosne.~
@3779 = ~(westchnienie) Jestem od ciebie starszy, a zdarzają mi się gorsze pomyłki. Co teraz zrobimy?~
@3780 = ~Myślę, że powinniśmy- ~
@3781 = ~CO? Co się dzieje?~
@3782 = ~Złodzieje! Ukradł mi duszę, a wy chcecie zabrać i wspomnienia? Nie pozwolę na to!~
@3783 = ~Jeszcze jeden klon? Ile on ich tutaj trzyma?~
@3784 = ~(gulp) To... to... nie, na pewno nie.~
@3785 = ~Kolejny klon? Do ataku!~
@3786 = ~Na co czekacie? Ona zaraz się na nas rzuci!~
@3787 = ~Na pewno nie CO?~
@3788 = ~Nie! Musimy uciekać! Nie możemy jej tknąć!~
@3789 = ~Co to za problem? Zabiliśmy już kilka takich klonów!~
@3790 = ~To tylko zwykły klon! Puśćcie mnie do niej!~
@3791 = ~Co? Kto to jest?~
@3792 = ~Co się dzieje?~
@3793 = ~Wybacz, <CHARNAME>, nie ma czasu. Uciekamy!~
@3794 = ~Nie uda wam się!~
@3795 = ~Nareszcie! Bałem się, że ktoś pójdzie za nami- ~
@3796 = ~Bo poszedł.~
@3797 = ~Seldarine... nie mogę z nim walczyć...~
@3798 = ~Biegnij do Elhana. Śpiesz się!~
@3799 = ~Och, bogowie...~
@3800 = ~Gdzie jest Xan? Muszę z nim pomówić.~
@3801 = ~Wróciliście. Nie wiem, czy powinienem czuć ulgę czy niepokój...~
@3802 = ~Rozumiem, że wiecie już, co stało się z dokumentami. Teraz trzeba odnaleźć ich posiadaczy.~
@3803 = ~Generale... ja... ja nie mogę.~
@3804 = ~O nie, tobie na pewno nie zlecę tego zadania. Najlepiej będzie, jeśli <CHARNAME> zgodzi się go podjąć.~
@3805 = ~A kiedy znajdzie Hunrae... ?~
@3806 = ~Najlepiej byłoby przesłuchać całą grupę, ale znając naturę mrocznych elfów, <CHARNAME> może nie mieć innego wyboru niż walka i 
egzekucja.~
@3807 = ~Jeśli... jeśli rzeczywiście są winni, niech tak się stanie. Ale jeżeli... jeżeli Hunrae jednak...~
@3808 = ~(westchnienie) Ricar, zejdź wreszcie na ziemię.~
@3809 = ~<CHARNAME> postąpi tak, jak to uzna za słuszne.~
@3810 = ~Czy... czy przyjmujecie to zadanie?~
@3811 = ~Tak, ale nie skrzywdzę tych drowów, jeśli naprawdę są niewinni.~
@3812 = ~Z przyjemnością uwolnię świat od kilku kolejnych mrocznych elfów!~
@3813 = ~Hunrae? Wyrwać jej serce będzie przyjemnością.~
@3814 = ~Wątpię. Straciliśmy już wystarczająco dużo czasu.~
@3815 = ~W komnatach Irenicusa były jakieś listy miłosne. Wiecie coś o nich?~
@3816 = ~Dziękuję ci, <CHARNAME>. Proszę, jeśli ją znajdziesz, powiedz jej... powiedz jej, że dużo o niej myślę.~
@3817 = ~Proszę... wysłuchaj jej, zanim to zrobisz. O nic więcej nie proszę.~
@3818 = ~Rozumiem. Ale jeśli będziecie jeszcze w okolicy...~
@3819 = ~<CHARNAME>, ta sprawa cię nie dotyczy. Nie pytaj o to więcej, bo możesz tego żałować.~
@3820 = ~To mapa, na której zaznaczyłem kilka znanych zapewne ci miejsc.~
@3821 = ~Nie ośmielą się zapuścić na ziemie ludzi bez odpowiedniego przebrania. Przypuszczam, że wciąż kryją się gdzieś w okolicy.~
@3822 = ~Muszą mieć gdzieś ustalone miejsce spotkań. Ricar dał ci już kilka wskazówek - teraz do was należy przeszukanie tych miejsc.~
@3823 = ~Nawet jeżeli mieli te dokumenty, na pewno zdążyli się już ich pozbyć. Nie widzę żadnego sensu w szukaniu tej grupy.~
@3824 = ~Musimy mieć stuprocentową pewność. A poza tym, należy ich odpowiednio ukarać.~
@3825 = ~Idźcie już. Ricar będzie tu na was czekał. Śpieszcie się.~
@3826 = ~I co? Znaleźliście coś?~
@3827 = ~Na razie nic.~
@3828 = ~Może jednak byli niewinni...~
@3829 = ~Kto wie. Ale powiedz mi, Ricar: naprawdę chcesz ją znowu zobaczyć?~
@3830 = ~Sam nie wiem...~
@3831 = ~A ty mi powiedz, Xan: chciałbyś, aby <CHARNAME> była ścigana jak zaszczute zwierzę?~
@3832 = ~(westchnienie) Wiesz przecież.~
@3833 = ~Tak samo ja nie chcę, aby odnaleziono Hunrae. Ale obowiązek i sprawa której służę są ważniejsze. Gdyby nie to, sam bym jej szukał - 
ale po to, by ją ocalić i zabrać ze sobą.~
@3834 = ~Każda miłość jest głupia. Zachowujecie się żałośnie.~
@3835 = ~Viconio... chociaż raz się nie odzywaj, dobrze? Nie każdą sprawę musisz komentować.~
@3836 = ~Jakaś część mnie ma nadzieję, że Hunrae była niewinna. Ale...~
@3837 = ~...ale nadzieja nie ma sensu.~
@3838 = ~To nie przeszkadza mi wierzyć.~
@3839 = ~Ach, <CHARNAME>. Jakie są wieści?~
@3840 = ~Zabiliśmy całą grupę. Przykro mi.~
@3841 = ~Nie ma żadnych wątpliwości, że Hunrae była winna. Musieliśmy zaatakować.~
@3842 = ~Pozwoliliśmy im odejść. Byli niewinni.~
@3843 = ~(kłamstwo) Znaleźliśmy ich i zabiliśmy. Byli winni zarzucanych im zbrodni.~
@3844 = ~(kłamstwo) Znaleźliśmy ich, ale pozwoliliśmy im odejść. Byli niewinni.~
@3845 = ~A więc... okłamała mnie?~
@3846 = ~Obawiam się, że tak.~
@3847 = ~Co z dokumentami?~
@3848 = ~Nic przy niej nie znaleźliśmy.~
@3849 = ~Nic. Wygląda na to, że oddali już je, komu mieli oddać.~
@3850 = ~Przykro mi, Elhanie. Zawiedliśmy was.~
@3851 = ~Spodziewaliśmy się, że tak to się skończy.~
@3852 = ~Mimo wszystko, dziękujemy wam za waszą pomoc. Jesteśmy teraz w jeszcze gorszej sytuacji, ale wciąż jest nadzieja.~
@3853 = ~Pośpiesz się, <CHARNAME>. Dopóki nie odzyskamy Rynn Lanthorn, Irenicus będzie mógł bezkarnie niszczyć Suldanesselar. Musimy go 
powstrzymać jak najszybciej.~
@3854 = ~A co do ciebie, Ricar...~
@3855 = ~Jestem gotów ponieść każdą karę, generale.~
@3856 = ~Powrócisz do tunelów, strzec wyjścia z Podmroku. Nie zawiedź mnie po raz kolejny.~
@3857 = ~To pewna śmierć...~
@3858 = ~Lub szansa na odkupienie.~
@3859 = ~Na twój rozkaz. Xan, <CHARNAME>... dziękuję wam. Chyba już się nie spotkamy.~
@3860 = ~Chwała niech będzie Seldarine! Ona żyje!~
@3861 = ~Nie jestem pewien jak było naprawdę, ale muszę ci wierzyć.~
@3862 = ~Ricar, twoje dobre imię zostało oczyszczone. Możesz odejść. A co do ciebie, <CHARNAME> - pośpiesz się. Dopóki nie odzyskamy Rynn 
Lanthorn, Irenicus będzie mógł bezkarnie niszczyć Suldanesselar. Musimy go powstrzymać jak najszybciej.~
@3863 = ~Rozumiem... Proszę was, szukajcie jej.~
@3864 = ~Kłamiesz.~
@3865 = ~Moi mędrcy wykryją każdą próbę oszustwa. Nie próbuj tak ze mną pogrywać.~
@3866 = ~Kto to?~
@3867 = ~Spotkaliśmy się już w komnatach żądzy, nie pamiętasz? Pożegnaj się z życiem!~
@3868 = ~Kto by pomyślał, że znowu się spotkamy... Czas, żebyś zapłaciła za to, co chciałaś zrobić Xanowi!~
@3869 = ~Kim jesteście i co tutaj zrobicie?~
@3870 = ~Ricar wysłał nas, abyśmy was odnaleźli. Martwi się o ciebie.~
@3871 = ~Gdzie dokumenty?! Mów, albo wszyscy zginiecie!~
@3872 = ~Gińcie, drowy!~
@3873 = ~To wy? Wślizgnęliście się do Ust Natha w przebraniu?!~
@3874 = ~A więc wiecie, kim jestem.~
@3875 = ~Ten głupiec Ricar pozwolił nam odejść, przypieczętowywując tym samym klęskę swoich przeklętych braci. Nikt już nie pomoże Elhanowi, 
teraz, gdy wszyscy jego dawni sojusznicy poznali prawdę o ich Królowej - dzięki dokumentom, które właśnie im oddałam! A wy - wy zginiecie już 
teraz, w imię Lolth!~
@3876 = ~A uwierzysz w to, co powiem?~
@3877 = ~Nie chcieliśmy służyć Lolth, więc Służki wygnały nas z miasta i próbowały zabić. Na szczęście Eilistraee, Siostra Księżyca zlitowała 
się nad nami i pozwoliła nam odnaleźć drogę na powierzchnię.~
@3878 = ~Spotkaliśmy tu przyjaznego elfa, Ricara; pomógł nam, ale nie śmieliśmy wrócić do niego, by nie narażać go na oskarżenie o zdradę.~
@3879 = ~Teraz jesteśmy bezbronni, ścigani zarówno przez drowy jak i elfy z powierzchni. Część naszej grupy próbuje teraz znaleźć coś do 
jedzenia i miejsce na nocleg. Proszę, nie krzywdź nas.~
@3880 = ~Pff! Co za żałosny widok. <CHARNAME>, zabijmy ich i miejmy to z głowy.~
@3881 = ~Być może mówi prawdę. Ale pozwolić im tak po prostu odejść? Sam nie wiem...~
@3882 = ~Nie wierz jej, <CHARNAME>! W-wszystkie drowy są złe!~
@3883 = ~Błagam, oszczędźcie nas.~
@3884 = ~A co z Irenicusem i jego dokumentami? Co o nich wiesz?~
@3885 = ~Nie wiem, co o tym myśleć. Skoro jesteś niewinna, czemu nie spotkałaś się ponownie z Ricarem?~
@3886 = ~Nie wierzę w ani jedno twoje słowo. Gotuj się na śmierć.~
@3887 = ~Eilistraee jest nazywana Panią, a nie Siostrą Księżyca. Kłamiesz.~
@3888 = ~Dobrze, możecie odejść.~
@3889 = ~Ricar! Och, co z nim?~
@3890 = ~Tak bardzo się o niego martwiłam, ale nie mogłam się z nim spotkać - żołnierze patrolują teren wokół ich obozu. Proszę, podziękuj mu 
ode mnie i powiedz... powiedz, że nigdy go nie zapomnę.~
@3891 = ~Rozumiem. Możesz teraz odejść, nie skrzywdzę cię.~
@3892 = ~Nie wierzę w ani jedno twoje słowo. Giń!~
@3893 = ~O jakich dokumentach mówisz? Jesteśmy zwykłymi uchodźcami... błagam, zostawcie nas w spokoju. Nie chcemy nikogo skrzywdzić.~
@3894 = ~Dobrze, wierzę ci. Możecie odejść bezpiecznie.~
@3895 = ~Przeklnij Lolth, a pozwolę ci odejść.~
@3896 = ~Bardzo wątpię. Szykuj się na śmierć, mroczny elfie!~
@3897 = ~Głupcy!~
@3898 = ~Och, twoja litość nie zna granic! Chwała, chwała niech będzie Eilistraee!~
@3899 = ~To wy! Zamordowaliście Hunrae z Pierwszego Domu, i dziś za to zapłacicie!~
@3900 = ~Dokumenty Irenicusa.
Ricar, elfi mag z obozu Elhana poprosił mnie o pomoc w ważnej sprawie. Mam z nim porozmawiać, kiedy znajdę czas.~
@3901 = ~Dokumenty Irenicusa.
Ricar chce powrócić do laboratorium Irenicusa, aby szukać tam dokumentów skradzionych z Suldanesselar. Nie chce jednak ujawnić, jak Irenicus 
tego dokonał.~
@3902 = ~Dokumenty Irenicusa.
Przeszukaliśmy laboratorium, ale nie znaleźliśmy nic poza prywatną korespondencją Irenicusa. Ricar twierdzi że te listy nie mają znaczenia, 
ale Xan się z nim nie zgadza. Teraz musimy porozmawiać z Elhanem.~ 
@3903 = ~Dokumenty Irenicusa.
Podobno grupa drowów ma dokumenty, których poszukujemy, Elhan doradził nam przeszukanie Północnego Lasu, Przełęczy Małego Zęba i Lasów 
Tethyru. Ricar wierzy, że mroczne elfy są wyznawcami Eilistraee i błaga nas, abyśmy nie atakowali ich zbyt pochopnie. Decyzja należy do 
mnie.~
@3904 = ~Dokumenty Irenicusa.
Uznaliśmy że Hunrae mówi prawdę i pozwoliliśmy jej odejść.~
@3905 = ~Dokumenty Irenicusa.
Hunrae przyznała, że miała przy sobie dokumenty, ale dostarczyła je już komuś innemu. Musieliśmy zabić ją i jej towarzyszy.~
@3906 = ~Dokumenty Irenicusa.
Moja decyzja rozczarowała Elhana, ale Ricar jest szczęśliwy. Chyba nigdy nie dowie się prawdy.~
@3907 = ~Dokumenty Irenicusa.
Elhan był zawiedziony utratą dokumentów, ale zadowoliła go śmierć Hunrae. Jednak Ricar został skazany na śmierć za nieposłuszeństwo.~
@3908 = ~Dokumenty Irenicusa.
Po przybyciu do Athkatli zaatakował nas mag, szukający zemsty za śmierć Hunrae. Teraz chyba cała sprawa jest już zakończona.~
@3909 = ~Rozpoznałeś tę kobietę w lochach, prawda? Kim ona była?~
@3910 = ~A więc Ricar zakochał się w jednej z mrocznych elfów. Przykra sprawa.~
@3911 = ~(westchnienie) Byłem pewien, że o to spytasz. Pamiętasz jej twarz?~
@3912 = ~Tak, mniej więcej. Wysokie kości policzkowe, skośne oczy...~
@3913 = ~Tak, pewnie udałoby mi się rozpoznać ją po raz drugi.~
@3914 = ~Nie bardzo.~
@3915 = ~Ale pewnie udałoby ci się rozpoznać ją po raz drugi?~
@3916 = ~A teraz zamknij oczy i spróbuj przypomnieć sobie dzień naszego pierwszego spotkania. Kopalnie Nashkel... czerwona ziemia, kamień... 
Pamiętasz?~
@3917 = ~Doskonale.~
@3918 = ~Tak. I?~
@3919 = ~Ee, Xan, jesteś pewien, że wiesz, o czym mówisz?~
@3920 = ~Niestety nie. Wiesz, Irenicus...~
@3921 = ~Tak, jestem pewien. Widziałem wystarczająco dużo, aby wiedzieć, o co chodzi.~
@3922 = ~(westchnienie) Nie kończ, nie musisz. Jeszcze dopadniemy tego szaleńca. Ale przecież nie o nim rozmawialiśmy. A więc Nashkel-~
@3923 = ~Nie tak daleko od kopalni znajdowała się pracownia rzeźbiarza imieniem Prism. Nie raz odwiedzał on Evereske, więc wiem, jakim 
talentem dysponował. Ale wszystkie jego dzieła, które widziałem w mieście, były niczym, w porównaniu z tym, nad którym wtedy pracował.~
@3924 = ~Ellesime! Ukradł szmaragdy, żeby lepiej pokazać iskierki w jej oczach! Pamiętam!~
@3925 = ~A później ktoś go zamordował.~
@3926 = ~Czyli z jakim?~
@3927 = ~Ach, czyli pamiętasz. Dokładnie. Prism próbował wyrzeźbić Ellesime, Królową Suldanesllar.~
@3928 = ~Ellesime, Królowa Suldanesselar. Wyrzeźbiona w kamieniu.~
@3929 = ~Widziałem ją nie raz, więc od razu rozpoznałem jej twarz. Nie wiem, co jej klony mogły robić w lochach, albo co Irenicus zrobił z 
ich ciałami i umysłami. Sama myśl o tym jest wystarczająco odrażająca.~
@3930 = ~Proszę, nie mówmy już o tym. Ten szaleniec dokonał już wielu niegodziwości, ale pomyśleć, że odważył się...~
@3931 = ~Dość tego. I, <CHARNAME>... chyba zapomniałem ci powiedzieć, jak bardzo podziwiam twoją odwagę. Ucieczka z tych lochów musiała być 
niemal niemożliwym wyzwaniem.~
@3932 = ~Dziękuję.~
@3933 = ~Wciąż zastanawiam się, co tak naprawdę łączyło tych dwoje.~
@3934 = ~Ellesime rzuciła na niego klątwę, tak napisał w swoim dzienniku w Czarowięzach. Może to miała być jego zemsta?~
@3935 = ~Ellesime rzuciła na niego klątwę, a on, żeby jej się pozbyć, ukradł moją duszę! Nienawidzę jej!~
@3936 = ~Nie mam pojęcia, <CHARNAME>. Może dowiemy się tego, gdy znów się z nim spotkamy.~
@3937 = ~<CHARNAME>... (westchnienie) Jesteśmy wszyscy tutaj, by ci pomagać, i nie pozwolimy ci zginąć. Dopadniemy Irenicusa, i odbierzemy mu 
twoją duszę. Ale na bogów, nie jesteśmy w stanie ukarać samej Królowej Suldanesselar. Nie ma szans.~
@3938 = ~Chociaż, na Corellona, chętnie bym to zrobił.~
@3939 = ~Wciąż mamy szanse, melamin. Nie zapominaj o tym.~
@3940 = ~(westchnienie) Gdyby tylko była jakaś nadzieja...~
@3941 = ~A więc... ruszamy?~
@3942 = ~Nie będzie się martwił tym zbyt długo. Albo wkrótce zginie, albo odnajdzie zemstę w mordowaniu jej mrocznych braci. W obu tych 
przypadkach Ricar, którego znałem, już do nas nie wróci.~
@3943 = ~Znasz go z Akademii, prawda?~
@3944 = ~Oj, Xan, nie zawsze jest aż tak źle! W końcu niektórzy zakochują się nawet w dzieciach Bhaala!~
@3945 = ~Myślisz, że ich historia mogła mieć jakieś szczęśliwe zakończenie?~
@3946 = ~Niekoniecznie. Nie każdy musi szukać zemsty.~
@3947 = ~Być może masz rację... ale wątpię. Hunrae zrobiła z niego głupca w oczach jego generała, i naraziła na niebezpieczeństwo wielu 
naszych towarzyszy. Ricar tak łatwo o tym nie zapomni.~
@3948 = ~Nie powiedziałbym, że "znam" kogokolwiek stamtąd. Rozpoznałbym ich twarze i wymienił parę przyjaznych słów, gdybyśmy teraz 
przypadkiem się spotkali, ale nie wiem o nich prawie nic poza imionami. Już bardziej bliscy są mi moi obecni towarzysze podróży, z tobą na 
czele.~
@3949 = ~Zawsze samotnik, co?~
@3950 = ~Mimo to zdaje się, że on znał cię dość dobrze.~
@3951 = ~Dobrze to słyszeć! Hmm, to znaczy, że muszę być naprawdę kimś.~
@3952 = ~Jak możesz mówić o tym tak... radośnie? Nie chciałbym nic sugerować, ale zdaje się, że takie coś prędzej czy później musi się źle 
skończyć.~
@3953 = ~Ricar mógł mieć rację, jeśli chodziło o Hunrae. To, co mówiła, nie było aż tak nieprawdopodobne; w końcu są mroczne elfy, które 
rzeczywiście oddają cześć Eilistraee, i nie mają złych zamiarów wobec swoich braci z powierzchni. Szkoda, że Hunrae nie okazała się jednym z 
nich.~
@3954 = ~Myślisz, że związek między drowem a elfem z powierzchni ma jakąś rację bytu?~
@3955 = ~Po co to rozpamiętywać? Przecież i tak przegrali, i nic tego nie zmieni.~
@3956 = ~Jak on mógł się w niej zakochać? Przecież wszystkie elfy wychowywane są w nienawiści do drowów, prawda?~
@3957 = ~Szkoda, że to wszystko nie skończyło się inaczej.~
@3958 = ~(westchnienie) Już ci przecież mówiłem. Nauka magii zajęła mi większość czasu, nie pozostawiając zbyt wiele okazji na zawieranie 
nowych znajomości.~
@3959 = ~Być może. Ale, szczerze mówiąc, gdy studiowałem, nie interesowałem się zbytnio resztą współuczniów. Nauka magii zajęła mi większość 
czasu, nie pozostawiając zbyt wiele okazji na zawieranie nowych znajomości.~
@3960 = ~(westchnienie) Bez wątpienia.~
@3961 = ~No cóż, ponoć miłość nie zna granic. Ale i tak zwykle nie wynika z niej nic dobrego.~
@3962 = ~(wzdraga się) <CHARNAME>, przestań tak mówić. Zaczynam mieć wrażenie, że rozmawiam sam ze sobą.~
@3963 = ~Może, gdyby świat był inny...~
@3964 = ~(westchnienie) Chodź. Zrobiliśmy wszystko, co mogliśmy.~
@3967 = ~Nie. Nie zbędziesz mnie tak łatwo.~
@3968 = ~Wiesz, przez co przechodzi teraz <CHARNAME>? Przyjrzyj się. Przyjrzyj się uważnie. Imoen spotkało to samo. Z powodu waszego 
zaniedbania - a może powinienem raczej nazwać to wprost, głupoty - skazano tę dwójkę na śmierć! Irenicus ukradł im dusze, odbierając tym samym 
jakiekolwiek szanse! Przy dużej dozie zwykłego szczęścia udało nam się pokonać Bodhi, ale nasz główny wróg wciąż żyje. To wszystko wasza 
wina!~
@3969 = ~Jak śmiesz zwracać się do mnie tym tonem! Byłeś w mieście? Widziałeś, co zrobił Wygnaniec?~
@3970 = ~Widziałem, i właśnie dlatego mówię takim tonem. Pozwoliliście im odejść wolno, a więc ponosicie odpowiedzialność za ich czyny. 
Pomyślałaś o innych miastach, które podzieliły los Suldanesselar? O mężczyznach, kobietach i dzieciach, którzy zginęli przez waszą 
lekkomyślność? A... a <CHARNAME>?~
@3971 = ~Och, oczywiście, że nie. W końcu <CHARNAME> to pomiot Bhaala, prawda? Byłabyś szczęśliwa, gdyby Irenicus wyręczył cię w pozbyciu się 
tej jakże niewygodnej osoby. A co gorsza... co gorsza, jeszcze dwa lata temu podzielałbym twoje zdanie. Och, jakim ja byłem głupcem...~
@3972 = ~Rozważę twoje słowa, i przekażę je Królowej. Ale nic z tego nie wyniknie, jeśli Wygnaniec osiągnie swój cel. Proszę, posłuchajcie 
mnie uważnie.~
@3973 = ~(westchnienie) To nie ma sensu. Równie dobrze mógłbym mówić do ściany.~
@3974 = ~Co? Uważasz, że masz… Och, nieważne. Nawet, jeśli przeżyjesz, stracisz o wiele więcej, niż swoją funkcję.~
@3975 = ~Cóż za gorliwość! Ale po tym, jak zostanie wyleczona, nikt nie śmie nawet jej dotknąć.~
@3976 = ~(westchnienie) I oto nadchodzi nasza śmierć. Powiedz mi, <CHARNAME>, naprawdę zdawało ci się, że w ten sposób odnajdziesz Imoen i 
Irenicusa?~
@3977 = ~Jesteś Mistrzem Zauroczeń; nie miałeś kiedyś ochoty zauroczyć kogoś... ważnego dla ciebie?~
@3978 = ~(westchnienie) Zastanawiam się, co tak właściwie chcesz usłyszeć.~
@3979 = ~Jeśli masz na myśli, czy kiedykolwiek używałem swoich mocy w tak niegodziwy sposób, to oczywiście - nie. Przyznaję, że raz czy dwa 
miałem na to ochotę, zwłaszcza w młodym wieku, gdy nauczyciele nie chcieli słuchać moich wyjaśnień-~
@3980 = ~Ale, rzecz jasna, chodziło ci o coś innego. (westchnienie) Widzisz, <CHARNAME>, Akademia pełna była młodych czarowników, magów, 
wróżbitów, innych mistrzów zauroczeń - wszyscy dzieliliśmy ten sam dom przez kilka lat. I, choć oczywiście, większość z nich była ludźmi 
honoru - zdarzały się i wyjątki.~
@3981 = ~Czyli byli tacy, którzy w ten sposób korzystali ze swoich zdolności?~
@3982 = ~Opowiesz mi historię z czasów, kiedy studiowałeś? Świetnie!~
@3983 = ~Tak, ale co z tobą? Pytałam o ciebie, a nie o twoich kolegów ze szkoły.~
@3984 = ~Niejeden młody elf próbował w sekrecie zauroczyć jakąś młodą damę. Oczywiście, w większości przypadków, próby takie spełzały na 
niczym, a pechowi młodzi czarodzieje byli karani za swoje niegodziwe zapędy. Jednak... przez cały ten czas, który spędziłem na Akademii, 
jeden raz komuś się udało.~
@3985 = ~To była katastrofa. Widzisz, elf żyje długo, i oczywiście, każdemu może nie raz i nie dwa zdarzyć się przelotne zauroczenie, ale 
prawdziwa miłość? My kochamy tylko raz, <CHARNAME>.~
@3986 = ~Co masz na myśli?~
@3987 = ~Wtedy, gdy łączymy się Więzią?~
@3988 = ~Wiem.~
@3989 = ~Elfia więź jest równoznaczna z prawdziwą miłością. Wiąże dwoje elfów na całe życie, a zbudować ją można tylko za obustronną zgodą. 
Nie możne nikogo do niej zmusić. Choćby było się nie wiadomo jak bardzo zakochanym.~
@3990 = ~Chcesz powiedzieć, że po prostu ci się podobam, ale mnie nie kochasz?~
@3991 = ~Wiem. Bądź co bądź, ta sama więź łączy nas już od jakiegoś czasu.~
@3992 = ~A co to ma wspólnego z twoją opowieścią?~
@3993 = ~A więc ta dwójka nie mogła się związać?~
@3994 = ~<CHARNAME>... (westchnienie) Jak długo jesteśmy razem? Możemy to liczyć w godzinach, najwyżej w dniach.~
@3995 = ~Jeszcze nie rozumiesz?~
@3996 = ~Dokładnie.~
@3997 = ~Parze z mojej opowieści nie udało się stworzyć więzi. Nie było tam pełnej otwartości, chęci zawierzenia drugiej osobie całego 
swojego życia, miłości - a przynajmniej nie z obu stron.~
@3998 = ~Gdy ten młody elf zrozumiał, co zrobił sobie i jej... (westchnienie) ...cofnął zaklęcie i odebrał sobie życie.~
@3999 = ~Och.~
@4000 = ~Uważasz, że złamane serce było tego warte?~
@4001 = ~A co z tobą? Masz jakieś podobne doświadczenia?~
@4002 = ~Ja sam byłem świadomy moich umiejętności od pierwszego dnia, gdy zacząłem je rozwijać. Wiedziałem bardzo dobrze, że gdybym tylko 
chciał, mógłbym... spełnić wszystkie swoje pragnienia. I właśnie to powstrzymywało mnie od wykorzystania w ten sposób swoich zdolności. 
Możesz nazywać mnie egoistą, ale chciałbym być kochany jako mężczyzna, a nie jako czarodziej.~
@4003 = ~Przecież ja cię kocham.~
@4004 = ~Rozumiem.~
@4005 = ~Dziękuję... że mi to wszystko powiedziałeś.~
@4006 = ~Dla niego najwyraźniej tak. Ja sam nie jestem pewien... ale z drugiej strony, nie potrafię powiedzieć, czy potrafiłbym żyć dalej po 
twojej śmierci.~
@4007 = ~Wiem.~
@4008 = ~(Xan potrząsa przecząco głową.)~
@4009 = ~Będziesz jeszcze kiedyś żałować tych słów.~
@4010 = ~Dzięki tobie otwiera się przede mną świat, o jakim nie miałem przedtem pojęcia. To ja powinienem ci podziękować.~
@4011 = ~Takie historie nie zawsze muszą kończyć się źle, Xan. Spójrz choćby na mnie i Viconię.~
@4012 = ~Chyba mam już dość poszukiwania przygód...~
@4013 = ~Żałuję, że nie zostaliśmy kochankami jeszcze we Wrotach Baldura. Może wtedy wszystko byłoby inaczej...~
@4014 = ~Musi ci być bardzo ciężko.~
@4015 = ~O, tak. Ta ciągła walka o przetrwanie jest koszmarna.~
@4016 = ~Tak bardzo marzę o własnym domu...~
@4017 = ~To po prostu męczące. Potrzebuję chociaż chwili wytchnienia.~
@4018 = ~Tobie też, prawda?~
@4019 = ~Masz rację. I cały czas to samo...~
@4020 = ~Dobrze chociaż, że jak na razie to moi wrogowie przegrywają... a nie ja.~
@4021 = ~(wzdychasz)~
@4022 = ~Może to przestanie tak mnie męczyć, kiedy zdobędę większą moc?~
@4023 = ~Och, uwierz mi, że to się kiedyś zmieni.~
@4024 = ~A potem już tylko śmierć.~
@4025 = ~(westchnienie) Nigdy nie ma się wystarczająco dużo mocy. Poza tym, twoi wrogowie też rosną w siłę. Nie, to bez sensu.~
@4026 = ~Znam to uczucie. Ale wielu z moich dawnych towarzyszy rozczarowało się, gdy w końcu udało im się gdzieś osiąść.~
@4027 = ~Jak to możliwe?~
@4028 = ~Ze mną będzie inaczej.~
@4029 = ~Naprawdę? W takim razie muszę to jeszcze przemyśleć.~
@4030 = ~Trudno to jasno wyrazić... ale gdy odwiedziłem kiedyś jednego z nich, miałem wrażenie, że nie jest szczęśliwy. Może po pewnych 
przejściach nie da już się odnaleźć spokoju?~
@4031 = ~Być może. W każdym razie życzę ci tego.~
@4032 = ~Na twoim miejscu nie martwiłbym się tym. I tak nie zdążysz nawet pomyśleć o własnym domu, zanim cię zamordują.~
@4033 = ~(westchnienie) Nie liczyłbym na to.~
@4034 = ~Może, jeśli ukryję się gdzieś naprawdę dobrze... albo wyjadę...~
@4035 = ~Może kiedy skończymy już cały ten bałagan z Irenicusem...~
@4036 = ~Tak, masz rację. To bez sensu.~
@4037 = ~Aha, pewnie. Mam ci przypomnieć o czymś tak nieistotnym, jak magia? Wystarczy średnio zaawansowany mag i znajdą cię wszędzie.~
@4038 = ~I co, uważasz, że na tym się skończy? Nigdy nie będziesz mieć spokoju, zawsze się ktoś znajdzie.~
@4039 = ~Cuda się zdarzają... ale raczej nie nam.~
@4040 = ~Jestem zmęczony, to prawda, ale nie bardziej niż zwykle. Wypełniam misję dla mojego miasta dłużej, niż ty chodzisz po tym świecie, 
więc... Jakoś się przyzwyczaiłem.~
@4041 = ~Masz czasem jakiś czas dla siebie, czy bez przerwy jesteś na szlaku?~
@4042 = ~Przykro mi.~
@4043 = ~I co teraz?~
@4044 = ~Prawie. Dostaję czasami tydzień czy dwa urlopu, ale z reguły jedno zadanie goni kolejne. Mało kto zdaje sobie sprawę, jak bardzo 
wymagająca jest taka służba.~
@4045 = ~Dziękuję... chociaż to i tak niczego nie zmieni.~
@4046 = ~Jak "co?" ? Nie mam pojęcia, co. Możemy położyć się i umrzeć.~
@4047 = ~W każdym razie, przydałby się nam odpoczynek, w tym jednym się zgadzamy. Czemu nie teraz?~
@4048 = ~Dobry pomysł.~
@4049 = ~Co? Tutaj?!~
@4050 = ~Obawiam się, że nie mamy czasu. Później.~
@4051 = ~Hmm, niezły pomysł. Za jakiś czas.~
@4052 = ~(ziewa) Wspaniale.~
@4053 = ~Jak uważasz. (westchnienie) Mam tylko nadzieję, że kiedy zasnę, nikt nie wbije mi noża w plecy.~
@4054 = ~No dobrze, dobrze. (westchnienie) A więc później.~
@4055 = ~Wiem o tym, najdroższa. Gdybym tylko mógł ukryć cię w jakimś bezpiecznym, cichym miejscu...~
@4056 = ~To czemu tego nie zrobisz?~
@4057 = ~Na przykład w Everesce?~
@4058 = ~Spróbujmy!~
@4059 = ~Też czasami o tym marzę, ale to by niczego nie rozwiązało.~
@4060 = ~To niemożliwe, melamin. Pospolici bandyci może dali by ci spokój, ale nie ktoś pokroju Irenicusa.~
@4061 = ~Nigdzie nie jest bezpiecznie, nawet tam. Poza tym, mieszkańcy miasta szybko zorientowaliby się, kim jesteś, a wtedy nawet ja nie 
przekonałbym ich, aby pozwolili ci tam zostać.~
@4062 = ~Masz rację. (westchnienie) Ty marzysz o spokoju i bezpieczeństwie - a ja zastanawiam się nad mniej przyjemnymi rzeczami.~
@4063 = ~Myślę o twoim życiu na szlaku i zastanawiam się, czy gdybyś miała wybór, chciałabyś dla siebie takiego przeznaczenia. Gdyby Gorion i 
Harfiarze mogli zapewnić ci bezpieczeństwo, albo gdyby twoje dziedzictwo było inne.~
@4064 = ~Być może... ale tylko na jakiś czas.~
@4065 = ~Chciałabym podróżować i zwiedzić cały świat, ale poszukiwanie przygód samo w sobie nie jest zbyt pociągające.~
@4066 = ~Nie teraz. Może później, gdy byłabym starsza...~
@4067 = ~W żadnym wypadku.~
@4068 = ~Dobrze byłoby wiedzieć, że w każdej chwili można zrezygnować z tego co się robi, i zacząć nowe życie. Szkoda, że my nie mamy takiej 
możliwości.~
@4069 = ~A ja byłbym zachwycony, mogąc pokazać ci świat. Zwiedziłem wiele krain i znam miejsca, które na pewno byś pokochała.~
@4070 = ~A mówią, że przygody to najpiękniejszy element młodości. Ja nazwałbym to raczej przekleństwem... ale kto by się ze mną zgodził?~
@4071 = ~Doskonale cię rozumiem.~
@4072 = ~Często zastanawiam się, jakie to byłoby uczucie - wrócić do domu. Nawet, jeśli byłby gdzieś poza ziemiami elfów; nawet, jeśli nie 
byłby to najwspanialszy pałac.~
@4073 = ~Ale przecież mój dom jest tam, gdzie ty.~
@4074 = ~Mój też jest przy tobie.~
@4075 = ~Tak, ale i tak uważasz, że to nie jest prawdziwy dom... prawda?~
@4076 = ~Dziękuję, Xan.~
@4077 = ~Przecież masz dom w Everesce.~
@4078 = ~I nie mogłoby być lepiej.~
@4079 = ~Zależy od punktu widzenia, <CHARNAME>. Tak mi się wydaje.~
@4080 = ~Tak czy inaczej, tej nocy nie będziemy nawet myśleć o twoim przeznaczeniu ani o całym świecie... to jedno mogę ci obiecać.~
@4081 = ~(westchnienie) Moja droga, przestań ze mnie kpić. Ile razy już ci mówiłem, że nie mogę tam wrócić z tobą, a bez ciebie - nie chcę? 
Chyba nie tak trudno to zapamiętać.~
@4082 = ~Chociaż z drugiej strony , podobno to miłość zaciemnia umysł. W takim wypadku, powinienem tylko dziękować niebiosom i modlić się, 
aby to trwało jak najdłużej.~
@4083 = ~Mhm. Ciekawe, co niby mam teraz powiedzieć.~
@4084 = ~Że jest jakiś sposób, żeby wszystko jeszcze się ułożyło.~
@4085 = ~Kochasz mnie?~
@4086 = ~Mój błąd. Nie powinnam była w ogóle zaczynać tej rozmowy.~
@4087 = ~Co by się wtedy stało?~
@4088 = ~Nie, <CHARNAME>. Nie ma.~
@4089 = ~(westchnienie) Przecież wiesz.~
@4090 = ~O tak, nie powinnaś była. Ale skoro zaczęłaś, równie dobrze mogę ci odpowiedzieć.~
@4091 = ~Widzisz, cała ta sprawa z Zabójcą to nie jest coś, co może "jeszcze się ułożyć"; to nie jest coś, o czym możemy zapomnieć i udawać, 
że nigdy się nie zdarzyło. Nie wiem, jaka miłość mogłaby utrzymać nas przy sobie - chyba tylko elfia więź, co w twoim przypadku byłoby czystą 
głupotą.~
@4092 = ~Jest dobrze tak, jak jest, <CHARNAME>. Ten - ta relacja, czy jakkolwiek by to nazwać, pomiędzy nami. Nie żałuj tego, co było. Nie ma 
sensu.~
@4093 = ~Relacja? Nazywasz to relacją?! Przecież i tak odejdziesz, kiedy odzyskamy duszę.~
@4094 = ~Nie. Kiedy byliśmy razem - wtedy było dobrze! Teraz nie jest.~
@4095 = ~Wiem. Ale co, jeśli... ?~
@4096 = ~Wolałabyś jej nie odzyskać, i zamiast tego być wiecznie skazaną na moje towarzystwo? Myślałem, że masz więcej rozsądku.~
@4097 = ~Ale ty odzyskasz swoją duszę, <CHARNAME>. Twoją odważną, lekkomyślną duszę. A ja odejdę.~
@4098 = ~Już niedługo otworzysz oczy i zobaczysz całe tłumy mężczyzn, którzy nie będą przejmowali się twoim pochodzeniem czy skazą. Którzy 
pomogą ci pokonać Zabójcę, obłaskawić go jakoś - lub zaakceptować. Którzy będą kochać cię i uszczęśliwiać o wiele lepiej, niż potrafił to 
pewien nieszczęsny elf.~
@4099 = ~A ja odejdę.~
@4100 = ~Nie kończ. I tak już pęka mi serce.~
@4101 = ~O czym myślisz?~
@4102 = ~Xan, a co, jeśli powiedziałabym, że kocham innego?~
@4103 = ~Nie jesteś przypadkiem zakochany, Xan?~
@4104 = ~O śmierci.~
@4105 = ~(jęk)~
@4106 = ~Na bogów... dlaczego JA? Dlaczego to zawsze JA muszę tego wszystkiego słuchać?~
@4107 = ~Och, jasne. Aż dziwne, że nie przyszło mi to do głowy.~
@4108 = ~Mów dalej.~
@4109 = ~(westchnienie)~
@4110 = ~Pytasz, to odpowiadam.~
@4111 = ~Co tak patrzysz? Mam coś jeszcze dodać?~
@4112 = ~No cóż, mógłbyś na przykład powiedzieć, że nie da jej się uniknąć, albo coś w tym stylu.~
@4113 = ~A nie chciałbyś? Może "życie jest beznadziejne", albo-~
@4114 = ~Nie wiem. Zdawało mi się po prostu, że chcesz pogadać, ale skoro nie...~
@4115 = ~Chyba nie. Rozumiem już, co masz na myśli.~
@4116 = ~Nie, nie musisz. Chodźmy już.~
@4117 = ~Po co niby?~
@4118 = ~A czemu nie?~
@4119 = ~Nie mam pojęcia, skąd ta twoja ciągła melancholia. Czasem powinieneś się chociaż trochę rozchmurzyć.~
@4120 = ~Dlaczego nie chcesz ze mną rozmawiać? Przecież jesteśmy przyjaciółmi, prawda?~
@4121 = ~<CHARNAME>, ile razy mam ci powtarzać, że jesteś naprawdę nie do zniesienia? Chociaż... właściwie czasem nawet się z tego cieszę. 
Sam nie wiem...~
@4122 = ~Och, nieważne. Miło mi, że tak się o mnie troszczysz, ale wolałbym zostać teraz przez chwilę sam.~
@4123 = ~W porządku. Daj znać, jak poczujesz się lepiej.~
@4124 = ~Skoro tak wolisz.~
@4125 = ~Aha, czyli to od tego są przyjaciele: żeby mówić im, żeby zostawili nas w spokoju. Jak sobie chcesz.~
@4126 = ~Dziękuję. (westchnienie) Nie sądzisz, że to ciekawe, że coraz więcej naszych rozmów kończy się na tym, że ci dziękuję?~
@4127 = ~Proszę, nie zrozum mnie źle.~
@4128 = ~I - dziękuję. (westchnienie) Nie sądzisz, że to ciekawe, że coraz więcej naszych rozmów kończy się na tym, że ci dziękuję?~
@4129 = ~Naprawdę? (westchnienie) Tak mi przykro.~
@4130 = ~Nie.~
@4131 = ~Na pewno nie powinienem zadawać tego pytania... ale zastanawiam się, czy chodzi ci o którąś z naszych obecnych towarzyszek, czy może 
o coś innego.~
@4132 = ~(uśmiech) O tak, będziesz żałował, że zapytałeś.~
@4133 = ~Hej, czytasz mi w myślach!~
@4134 = ~Och. Lepiej już skończmy tę rozmowę... dobrze?~
@4135 = ~(westchnienie) To po co w ogóle zaczynaliśmy?~
@4136 = ~(jęk) Widzę, że nie mam szans.~
@4137 = ~A więc?~
@4138 = ~Hmm... może lepiej jednak skończmy ten temat.~
@4139 = ~Nic. Po prostu tak sobie ostatnio myślę, że każdy musi się kiedyś zakochać. Nawet ty. I zastanawiam się...~
@4140 = ~Hej, o co chodzi? To już nie można po prostu pogadać?~
@4141 = ~Przecież znamy się nie od dziś. Jesteśmy towarzyszami broni. Przyjaciółmi. Czemu by nie wymienić paru opowieści?~
@4142 = ~No to chyba musisz poprzestać na zastanawianiu się.~
@4143 = ~"Po prostu pogadać" to nie to samo, co "zadawać sto idiotycznych i absolutnie niestosownych pytań na minutę". Nie sądzisz?~
@4144 = ~Bo nie.~
@4145 = ~A przy okazji... skoro jesteśmy przyjaciółmi, pozwól, że dam ci przyjacielskie ostrzeżenie. Nie chcesz chyba, żebym się zdenerwował 
i odszedł, prawda? Zwłaszcza teraz.~
@4146 = ~Mogę z tobą rozmawiać kiedy chcesz, ale następnym razem wybierz inny temat.~
@4147 = ~O tobie.~
@4148 = ~Naprawdę? Proszę mi natychmiast opowiedzieć wszystkie szczegóły!~
@4149 = ~O mnie? A co konkretnie?~
@4150 = ~Wiem, ale o czym dokładnie?~
@4151 = ~To miło.~
@4152 = ~Hmm? Nie pytasz już o nic więcej? Chyba marnie się dzisiaj czujesz.~
@4153 = ~Mmmm... <CHARNAME>, wolałbym... zachować to dla siebie.~
@4154 = ~Ooooch! Nie ma mowy! Mów w tej chwili!~
@4155 = ~To coś... intymnego?~
@4156 = ~W porządku, ale coś chyba możesz powiedzieć?~
@4157 = ~Rany, ale z ciebie nudziarz. Ale jak sobie chcesz.~
@4158 = ~(westchnienie) Naprawdę muszę?~
@4159 = ~A jak ci się wydaje? Pewnie, że tak!~
@4160 = ~Myślisz, że tak łatwo zrezygnuję? Nie żartuj.~
@4161 = ~No cóż, zawsze możesz przecież coś zmyślić.~
@4162 = ~Jasne, że nie. Zapomnij, że pytałam.~
@4163 = ~Miałbym cię okłamać? Nie. (westchnienie) Nigdy w życiu.~
@4164 = ~Dobrze, mogę ci powiedzieć, skoro tak bardzo chcesz. To po prostu trochę dziwne.~
@4165 = ~Zastanawiałem się, jak mogłabyś wyglądać w przyszłości. Czy będziesz miała dłuższe włosy, czy zmienią się rysy twojej twarzy... i 
nie potrafiłem sobie tego wyobrazić. Jakby coś zaciemniało mi obraz. Dziwne, prawda?~
@4166 = ~Dosyć. Ale nie musisz się nad tym zastanawiać, przecież zobaczysz to kiedyś na własne oczy.~
@4167 = ~Och. A myślałam, że elfy nie dbają o wygląd, tylko o piękno ducha.~
@4168 = ~Może to dlatego, że wkrótce czeka mnie śmierć?~
@4169 = ~Xan, jeśli umrę, jak będę wyglądać w Arvandorze?~
@4170 = ~Uważasz, że to możliwe? Wyobrażasz sobie mnie i ciebie za pięć - piętnaście - pięćdziesiąt lat, siedzących razem w jakimś spokojnym 
miejscu? Bo ja nie.~
@4171 = ~To prawda, ale nie ma powodu, żeby nie zwracać uwagi na resztę... która w twoim przypadku, pozwól mi powiedzieć, jest nadzwyczaj 
atrakcyjna. Piękno ducha jest ważne, ale z innych powodów.~
@4172 = ~Nigdy... nigdy więcej tak nie mów!~
@4173 = ~Proszę, a'maelamin... I tak jest nam ciężko.~
@4174 = ~Nigdy... nigdy nie trafisz do Arvandoru. Nie jest ci to przeznaczone, wiesz o tym. Ale hipotetycznie...~
@4175 = ~Kiedy umiera elf, nie zachowuje swojego ciała na tamtym świecie. Zamiast tego, zyskuje nową postać, kształtowaną przez jego 
charakter i osobowość.~
@4176 = ~Można mieć siedemset lat, a czuć się młodo - i tak właśnie wyglądać w Arvandorze. Można być niedojrzałym w latach, lecz doświadczonym 
przez los - i wyglądać tam, jakby przeżyło się kilka wieków. Gdybyś... gdybyś kiedyś dotarła do Błogosławionego Królestwa, pozostałabyś 
wiecznie młoda...i nieprawdopodobnie piękna.~
@4177 = ~To piękne...~
@4178 = ~Skąd wiesz? A jeśli moje prawdziwe ja okaże się odrażające.~
@4179 = ~A może nawet zbyt młoda? Ośmieliłbyś się pocałować niewinne dziecko?~
@4180 = ~Przestań fantazjować. Oboje wiemy, że na końcu mogę zostać co najwyżej olśniewającą kupką prochu i kości.~
@4181 = ~Brzmi fajnie, ale lepiej sprawdziłabym się chyba jako bogini.~
@4182 = ~... i nieprawdopodobne.~
@4183 = ~(westchnienie) Chyba znasz moje myśli lepiej, niż ja sam.~
@4184 = ~Łączy nas elfia więź, <CHARNAME>. Wiem dobrze, jaka jesteś naprawdę.~
@4185 = ~Wiesz, że wierzę w każde twoje słowo... ale w te akurat wolałbym nie.~
@4186 = ~Szczerze mówiąc, zdaje mi się, że źle by ci to zrobiło na cerę.~
@4187 = ~(westchnienie) Seldarine, czy ja już zaczynam żartować z naszej beznadziejnej sytuacji? Naprawdę przegrałem.~
@4188 = ~Masz prawo robić ze swoim życiem to, co chcesz.~
@4189 = ~A nasza więź?~
@4190 = ~Wiem, ale co TY byś zrobił?~
@4191 = ~A tobie by to nie przeszkadzało?~
@4192 = ~Rozumiem.~
@4193 = ~Pozostaje. Zdarzały się co prawda przypadki jej zrywania, ale to bardzo rzadkie - i równie niebezpieczne.~
@4194 = ~Wybór zawsze będzie należał do ciebie. Ja swojego dokonałem już dawno temu - i nie zamierzam go zmieniać.~
@4195 = ~Czyli nie przeszkadzałoby ci, gdybym zaczęła flirtować z innym mężczyzną?~
@4196 = ~Hej, ile mam teraz nowych możliwości!~
@4197 = ~Nie zawiodę twojego zaufania. Wybacz.~
@4198 = ~Wiesz, pytałam tylko hipotetycznie. Wątpię, żeby miało naprawdę dojść do takiej sytuacji.~
@4199 = ~<CHARNAME>, wiesz, że bawisz się ogniem? O co ci właściwie chodzi?~
@4200 = ~Najpierw powiedz, tolerowałbyś mój romans z kimś innym, czy nie?~
@4201 = ~Ja zapytałam pierwsza!~
@4202 = ~O nic, o nic. A zresztą... poczekaj trochę, to sam się przekonasz. Hehe.~
@4203 = ~Byłam po prostu ciekawa twojej odpowiedzi, to wszystko. Przepraszam.~
@4204 = ~(westchnienie) Nie sprawiasz wrażenia, jakby było ci przykro.~
@4205 = ~Wiesz, że są pewne granice, których nie zamierzam przekraczać.~
@4206 = ~Przysiągłem zostać przy tobie na zawsze, ale pewnych rzeczy nie będę tolerować. Pamiętaj o tym.~
@4207 = ~<CHARNAME>, masz w ogóle pojęcie, jaka to bolesna rzecz, usłyszeć takie pytanie? Skąd w tobie tyle okrucieństwa?~
@4208 = ~O bezsensie.~
@4209 = ~Tak myślałam.~
@4210 = ~Coś więcej?~
@4211 = ~Szkoda.~
@4212 = ~O bezsensie naszego związku, czy czegoś innego?~
@4213 = ~O bezsensie całego świata, włączając w to bezsens tej rozmowy. Chyba wyrażam się jasno?~
@4214 = ~Xan, nie mów do mnie takim niemiłym tonem!~
@4215 = ~Proszę bardzo! Idź sobie i zamartwiaj się na śmierć, nic mnie to nie obchodzi!~
@4216 = ~Rozmowy nie są bezsensowne. Czasami pomagają.~
@4217 = ~Przepraszam. Ale nie ma co tracić czasu, nie rozumiesz?~
@4218 = ~Obchodzi, bo inaczej byś nie pytała. Ale to i tak nie ma sensu.~
@4219 = ~Ale nie w tym wypadku.~
@4220 = ~A kochasz?~
@4221 = ~Kogoś innego? Nie. A przynajmniej, jeszcze nie.~
@4222 = ~Nie wiem.~
@4223 = ~Tak.~
@4224 = ~Nie o to chodzi. Co byś zrobił?~
@4225 = ~A więc życzę ci szczęścia.~
@4226 = ~<CHARNAME>... wiesz, co do ciebie czuję. Ale wiesz również, jak bardzo czasem boję się o ciebie... i ciebie. Rób, co mówi ci serce.~
@4227 = ~Czyli nie przejąłbyś się, gdybym wybrała kogoś innego?~
@4228 = ~Inspirujące, doprawdy.~
@4229 = ~Nigdy bym cię nie zostawiła.~
@4230 = ~Tak chyba zrobię.~
@4231 = ~Nie, nie, źle mnie zrozumiałaś. Zależy mi na tobie... i to bardzo. Przecież wiesz. Ale musisz wiedzieć jeszcze coś innego.~
@4232 = ~Wiele jeszcze może się zdarzyć. Nie wiesz, co przyniesie przyszłość; nie rzucaj słów na wiatr. Możesz jeszcze tego żałować.~
@4233 = ~I tak powinno być.~
@4234 = ~Wybór należy tylko i wyłącznie do ciebie. Nieważne, co ja sam czuję - nie zamierzam stawać na drodze twojemu szczęściu, jeśli 
zdecydujesz inaczej.~
@4235 = ~A więc nie będziesz o mnie walczył, tak?~
@4236 = ~A więc zamierzasz po prostu zaakceptować porażkę? To ma być miłość?~
@4237 = ~Masz do mnie więcej zaufania, niż ja sama.~
@4238 = ~Szlachetna postawa.~
@4239 = ~Rozumiem. Jeszcze to przemyślę.~
@4240 = ~Nie jesteś jakąś nagrodą, o którą się walczy. Jesteś kobietą, którą się kocha.~
@4241 = ~Tak. To właśnie jest miłość.~
@4242 = ~Nie mógłbym postąpić inaczej, <CHARNAME>.~
@4243 = ~Przemyśl. A... jeśli będziesz już pewna, czego pragnie twoje serce - powiedz mi. Proszę.~
@4244 = ~Xan, nie mamy nic lepszego do roboty, więc czemu nie porozmawiamy o... o czymkolwiek?~
@4245 = ~Świetny pomysł, dziękuję bardzo!~
@4246 = ~Ja... przepraszam, nie czuję się zbyt dobrze. Jestem ranny, i... nieważne. Może... może innym razem.~
@4247 = ~Jak długo?~
@4248 = ~Słucham?~
@4249 = ~Co?~
@4250 = ~Tak długo, jak będziemy mieli ochotę. A co?~
@4251 = ~Jak długo zamierzasz jeszcze dręczyć mnie tymi absolutnie bezsensownymi, idiotycznymi, i przede wszystkim koszmarnie irytującymi 
pytaniami?~
@4252 = ~Słucham?!~
@4253 = ~Dręczyć?!~
@4254 = ~Irytujące pytania, hmm? Przedtem jakoś lubiłeś ze mną rozmawiać.~
@4255 = ~Phi! A więc proszę bardzo, ciesz się swoją wymarzoną samotnością.~
@4256 = ~Skoro tak chcesz, mogę dać ci spokój.~
@4257 = ~Tak, dobrze słyszysz. Mam już tego dosyć, <CHARNAME>! Nie mówię, że źle dowodzisz tą drużyną ani nic takiego, ale czy przyszło ci 
kiedykolwiek do głowy, że mogę mieć swoje własne problemy? Takie jak na przykład zupełnie nic nie znacząca kwestia moich niemal śmiertelnych 
ran? Myślisz w ogóle o kimś oprócz siebie?~
@4258 = ~Tak, myślę. Inaczej już byś nie żył.~
@4259 = ~Myślałam, że mnie lubisz.~
@4260 = ~Myślałam, że mnie kochasz.~
@4261 = ~Zdawało mi się, że jesteśmy przyjaciółmi.~
@4262 = ~Nie, nigdy. Jestem potworem bez serca i nie mogę zrozumieć, jakim cudem wytrzymujesz w moim towarzystwie od ładnych paru miesięcy.~
@4263 = ~A jak ci się zdaje?~
@4264 = ~Dobrze już, dobrze. Dam ci spokój.~
@4265 = ~Nie mówię, że jesteś złym człowiekiem. Ja po prostu-~
@4266 = ~Ale ja przecież- ~
@4267 = ~Przecież jeste..- ~
@4268 = ~Nie o to chodzi! <CHARNAME>, nie potrafisz zrozumieć, że nie każdy ma ochotę poświęcać ci każdą sekundę swojego życia?!~
@4269 = ~Xan, co się z tobą dzieje?~
@4270 = ~Och, zamknij się już!~
@4271 = ~Dobrze, w takim razie nie będziemy już więcej rozmawiać. Widzę wyraźnie, że przestało ci się podobać moje towarzystwo.~
@4272 = ~Przepraszam. Zostawię cię już w spokoju.~
@4273 = ~Nic! Do diabła, zupełnie nic! To, że jestem ranny i zaraz umrę, to pewnie tylko halucynacje!~
@4274 = ~Z przyjemnością!~
@4275 = ~Nie, <CHARNAME>! Ja tylko... (westchnienie)~
@4276 = ~Pamiętasz, jak rozmawialiśmy o moim zakochaniu się? Okazało się, że to nieodwzajemniona miłość...~
@4277 = ~Patrzę na ciebie i myślę o tych wszystkich nocach, które spędziliśmy razem...~
@4278 = ~Będzie ci mnie brakowało? Naszych rozmów, spacerów, czasu, który spędziliśmy we dwoje?~
@4279 = ~Och. <CHARNAME>, tak mi przykro. Ale przynajmniej... hmm... przynajmniej nie będziesz się tym martwić zbyt długo, skoro niedługo cię 
zamordują.~
@4280 = ~Mimo wszystko wolę żyć i móc wspominać, jeśli ci to nie przeszkadza.~
@4281 = ~Mała pociecha... ale w sumie masz rację.~
@4282 = ~Jakoś sobie poradzę. Chociaż teraz jest mi trochę ciężko...~
@4283 = ~Zaoferowałbym ci moją pomoc, ale grzebanie we wspomnieniach i rozdrapywanie starych ran nie jest chyba najlepszym pomysłem. W każdym 
razie... jest parę rzeczy, które mogłyby ci teraz pomóc. Mam ci powiedzieć, jakie?~
@4284 = ~Mam znaleźć sobie kogoś innego? O to ci chodzi?~
@4285 = ~Hmm, jak się nad tym dobrze zastanowić... nie jesteś aż taki zły. O to ci chodzi?~
@4286 = ~Jasne, mów.~
@4287 = ~Nie, dzięki. Jakoś dam sobie radę.~
@4288 = ~Nie, nie, jeszcze nie teraz. Może później... o ile w twoim przypadku można mówić o jakimkolwiek "później".~
@4289 = ~Wolałbym się w to nie mieszać, jeśli nie masz nic przeciwko.~
@4290 = ~Czas wyleczy twoje rany, ale to potrwa długo. Zbyt długo...~
@4291 = ~Ach - wybacz. Chyba odpłynąłem na chwilę. W każdym razie, jest coś innego, co może ci pomóc.~
@4292 = ~Weź oddech, bardzo głęboki, i policz do pięciu. Kiedy skończysz, policz jeszcze raz. Potem wypuść powietrze, wciąż licząc do 
pięciu... i policz jeszcze raz, zanim weźmiesz kolejny oddech.~
@4293 = ~Wystarczy godzina, i zapomnisz o tym... nieprzyjemnym doświadczeniu. To wypróbowana metoda.~
@4294 = ~Jestem pewien, że sobie z tym poradzisz. W końcu zdarzały ci się już gorsze rzeczy.~
@4295 = ~Masz rację.~
@4296 = ~Nie sądzę... ale zobaczymy.~
@4297 = ~Zdarzyło ci się kiedyś coś takiego?~
@4298 = ~Używałeś kiedyś tej swojej metody, żeby zapomnieć o czymś bolesnym?~
@4299 = ~Chodź już. Czeka nas spotkanie z Irenicusem... a to chyba coś znacznie gorszego niż złamane serce. No już, przestań się mazać. 
Idziemy.~
@4300 = ~Nawet jeśli, myślisz, że opowiedziałbym o tym komukolwiek? A jeśli nie, nie masz po co pytać. (westchnienie) Chodź już. Czeka nas 
spotkanie z Irenicusem... a to chyba coś znacznie gorszego niż złamane serce. No już, przestań się mazać. Idziemy.~
@4301 = ~Och. A ja myślałem, że już ze dwieście lat temu zapomniałem, jak się czerwienić...~
@4302 = ~Ślicznie ci z tym rumieńcem.~
@4303 = ~(prychnięcie) (chichot)~
@4304 = ~Hura! Przeze mnie Xan się rumieni!~
@4305 = ~Teraz to ja sama za chwilę się zarumienię.~
@4306 = ~A co takiego stało się dwieście lat temu?~
@4307 = ~Doprawdy? Kto by pomyślał.~
@4308 = ~(westchnienie) Och, <CHARNAME>...~
@4309 = ~Masz rację, ty mały, uroczy potworze.~
@4310 = ~Mmm... What a sight.~
@4311 = ~(westchnienie) <CHARNAME>! Naprawdę myślisz, że ci powiem?~
@4312 = ~Kiedy myślę o chwilach spędzonych z tobą, najlepiej pamiętam twój głos. Twój cudowny, najpiękniejszy na świecie głos. Jak staje się 
coraz niższy, coraz bardziej zmysłowy... aż w końcu...~
@4313 = ~Ahem. Wybacz, <CHARNAME>. Chyba nie powinienem już mówić dalej-~
@4314 = ~Mmm... masz rację. Chyba nie. Przynajmniej nie teraz.~
@4315 = ~Czemu nie?~
@4316 = ~Mów!~
@4317 = ~-bo jeśli mówiłbym dalej, nie wiem, czy byłbym w stanie się opanować. W twojej obecności zawsze tracę głowę; pomimo wszystkich moich 
magicznych zdolności, nie potrafię ci się oprzeć. Nie ma szans.~
@4318 = ~No cóż, skoro nie ma szans, to... czemu się nie poddasz?~
@4319 = ~Teraz to sama mam wielką ochotę na...~
@4320 = ~No to chodźmy dalej. I... poczekajmy do wieczora. Co ty na to?~
@4321 = ~Dopiero, gdy będzie już zupełnie ciemno.~
@4322 = ~Och, bogowie... jak mogę mieć aż tak wielkie szczęście?~
@4323 = ~Masz zdumiewający wprost talent do utrudniania mi tego, co i tak jest ciężkie, wiesz?~
@4324 = ~Tak, będzie. I co z tego?~
@4325 = ~To najlepszy dowód na to, że popełniłeś błąd, odchodząc ode mnie!~
@4326 = ~Och, daj spokój! I tak wiem, że jeszcze do mnie wrócisz!~
@4327 = ~Po prostu... to i tak dużo dla mnie znaczy, że mi to mówisz.~
@4328 = ~Nic,~
@4329 = ~W takim razie chodźmy dalej. Naprawdę, bardzo chciałbym móc zatrzymać się na chwilę i pogawędzić z tobą o czymś miłym... ale wiesz, 
że to niemożliwe.~
@4330 = ~<CHARNAME>, czego ty ode mnie oczekujesz? Mam tak po prostu przyglądać się jak to... to COŚ niszczy cię od środka? A może czekać, aż 
rozerwie mnie na strzępy?~
@4331 = ~A może tak uwierzyć we mnie?~
@4332 = ~A może uwierzyć, że wszystko skończy się dobrze?~
@4333 = ~A może zostać przy mnie, i pomóc mi z tym walczyć?~
@4334 = ~Teraz już rozumiem. A więc idź, jeśli musisz.~
@4335 = ~<CHARNAME>...~
@4336 = ~Mógłbym ci obiecać, że nie odejdę. TO żaden problem: i tak zginę w walce z Irenicusem, a więc nie mam nic do stracenia.~
@4337 = ~Ale co, jeśli jakimś cudem przeżyję? Nie chcę wychodzić przed tobą na kłamcę; z jakichś dziwnych powodów wciąż nie czułbym się z tym 
komfortowo.~
@4338 = ~Pomogę ci odzyskać duszę... ale reszta należy do ciebie, i tylko do ciebie. To twoje przeznaczenie, i szczerze mówiąc, mam już dosyć 
tego, że w kółko muszę ci o tym przypominać.~
@4339 = ~Chodźmy już dalej. Naprawdę, bardzo chciałbym móc zatrzymać się na chwilę i pogawędzić z tobą o czymś miłym, powspominać stare 
czasy.. ale wiesz, że to niemożliwe.~
@4340 = ~Twój obowiązek jest dla ciebie najważniejszy, lecz zbliża się dzień, gdy będziesz musiał podjąć decyzję. Przemyśl ją dobrze, 
strażniku miecza, i pamiętaj, że nie zawsze należy lękać się mroku.~
@4341 = ~Dziękuję ci... za to ostrzeżenie.~
@4342 = ~Xan, co do Zabójcy...~
@4343 = ~Tak ciężko jest udawać mrocznego elfa w Podmroku... Możemy o tym chwilę porozmawiać?~
@4344 = ~(Xan podskakuje, przerażony)~
@4345 = ~Och, Corellonie, tylko nie to!~
@4346 = ~Przepraszam. Co... co chcesz mi powiedzieć?~
@4347 = ~Naprawdę mi przykro, że cię zaatakował. To było wbrew mojej woli.~
@4348 = ~Zabij mnie, jeśli kiedykolwiek jeszcze stanę się tym potworem.~
@4349 = ~Jeśli znów się w niego zmienię, uciekaj.~
@4350 = ~Obiecuję, że nigdy już się w niego nie zmienię.~
@4351 = ~Teraz już potrafię go kontrolować. Nie masz już się czego bać.~
@4352 = ~(westchnienie) Tak, chodźmy. Jak bardzo chciałbym, żeby wszystko ułożyło się inaczej...~
@4353 = ~Co niby mam odpowiedzieć?  Mi też jest przykro.~
@4354 = ~To tyle. Chodźmy już.~
@4355 = ~Zabij mnie, jeśli kiedykolwiek jeszcze stanę się tym potworem.~
@4356 = ~Jeśli znów się w niego zmienię, uciekaj.~
@4357 = ~Obiecuję, że nigdy już się w niego nie zmienię.~
@4358 = ~Teraz już potrafię go kontrolować. Nie masz już się czego bać.~
@4359 = ~Nigdy bym tego nie zrobił. Jak możesz w ogóle prosić o coś takiego? Myślisz, że ja - czy nawet ktokolwiek inny - mógłbym cię zabić, 

i żyć potem z tą świadomością? A może znudziło ci się już życie?~
@4360 = ~Bycie Zabójcą jest gorsze niż śmierć. Zabija moje prawdziwe ja.~
@4361 = ~A myślisz że będę w stanie żyć ze świadomością, że zginąłeś z mojej ręki?~
@4362 = ~W takim razie powinieneś uciekać, żeby Zabójca cię nie skrzywdził.~
@4363 = ~Nie chcę umierać, ale co mogę zrobić?~
@4364 = ~Nawet, gdybym miał cię w ten sposób porzucić i nigdy nie wrócić? Wiesz w ogóle, co mówisz?~
@4365 = ~Nie, nie, nie o to chodzi. Ucieknij gdzieś i poczekaj, aż znowu będę sobą.~
@4366 = ~Co? Ja zamieniam się w przerażającego potwora, a ty mimo to nie zamierzasz mnie porzucić?~
@4367 = ~Tak. Nie powinieneś tak narażać swojego życia.~
@4368 = ~<CHARNAME>, mów co chcesz, ale kiedy twoja skaza urośnie w siłę, nie będziesz w stanie nic na to poradzić. Nie masz szans.~
@4369 = ~W takim razie ta rozmowa nie ma sensu. Chodźmy już.~
@4370 = ~W takim razie zabij mnie, jeśli znowu stanę się tym potworem.~
@4371 = ~W takim razie uciekaj, jeśli to znowu się zdarzy.~
@4372 = ~Nieprawda. Wiem, że jest jeszcze nadzieja.~
@4373 = ~Nie ma.~
@4374 = ~W takim razie musimy znaleźć jakiś sposób, żeby to przerwać! Na Seldarine, zawsze jest jakieś inne wyjście niż śmierć!~ 
@4375 = ~(westchnienie) Zaczynam już gadać bzdury. "Przerwać to", i co jeszcze...~
@4376 = ~Nie mam pojęcia, co robić. Nie widzę żadnego wyjścia... i tak mi przykro, <CHARNAME>, ale sytuacja jest chyba naprawdę 
beznadziejna.~
@4377 = ~Ale mimo to, póki jest chociaż cień szansy, że dopadniemy Irenicusa - nawet nie waż się myśleć o śmierci.~
@4378 = ~To chyba najlepsze wyjście. I tak pewnie będę musiał zrobić; w końcu nie mam innego wyboru, prawda?~
@4379 = ~(westchnienie) Chodźmy już. Jak bardzo chciałbym, żeby wszystko ułożyło się inaczej...~
@4380 = ~Nie. Nie masz już żadnych szans na zwycięstwo, a mimo to... A może właśnie dlatego?~
@4381 = ~<CHARNAME>, byłbym wdzięczny, gdybym sam mógł zadecydować o tym co robię, a czego nie. Nie zostawię cię.~
@4382 = ~<CHARNAME>, przegraliśmy. O czym ty chcesz rozmawiać?~
@4383 = ~Tak, tak, wiem, że to nie ma sensu. Ale proszę, porozmawiajmy.~
@4384 = ~Właśnie o tym. Jak bardzo przegraliśmy, i jak bardzo nie mamy szans. Co ty na to?~
@4385 = ~(westchnienie) Tak, masz rację. W takim razie zostawię cię w spokoju.~
@4386 = ~Bardzo dobrze, jak chcesz. Chociaż... nic już nie jest dobrze, i raczej nie będzie.~
@4387 = ~(prychnięcie) Zdaje się, że jesteś w świetnym humorze, i raczej nie potrzebujesz pocieszenia. Ale proszę bardzo.~
@4388 = ~Może... może odezwałem się zbyt pochopnie.~
@4389 = ~Posłucham cię, skoro chcesz rozmawiać. O co chodzi?~
@4390 = ~Wszystko wygląda inaczej! Moje włosy, moje ręce... To nie do wytrzymania!~
@4391 = ~Nie mam tak złej natury jak mroczne elfy... i nie jest mi łatwo udawać jednego z nich.~
@4392 = ~Pewnie zauważyłeś, że Podmroku nie jest specjalnie gościnnym miejscem.~
@4393 = ~Myślę o Irenicusie, i mojej duszy, i mam już dosyć tego, że utkwiliśmy w takim miejscu.~
@4394 = ~Martwię się o moich towarzyszy, zwłaszcza o ciebie. Musi być wam ciężko.~
@4395 = ~Już o niczym. Zapomnij.~
@4396 = ~To straszne, prawda? Nawet jeśli uda ci się zapomnieć, czym teraz jesteś, twoje ciało ci o tym przypomina. Nie zdziwiłbym się, 
gdybyśmy wszyscy wkrótce zwariowali.~
@4397 = ~Mógłbym powiedzieć to samo o sobie. Ale z drugiej strony, i ty i ja zabiliśmy prawdopodobnie więcej ludzi i innych stworzeń niż 
przeciętny drow. Pomyśl o tym.~
@4398 = ~(prychnięcie) Naprawdę? To niesamowite, jak mogłem tego wcześniej nie zauważyć. Miło, że ktoś w końcu otworzył mi oczy.~
@4399 = ~Moglibyśmy spróbować uciec zachodnim wyjściem, nie dotrzymując obietnicy danej Adalon, ale... (westchnienie)~ 
@4400 = ~Oczywiście, patrole drowów nie przepuściłyby nas bez walki, ale znam pewną sztuczkę, która mogłaby uczynić nas bardziej... 
przekonywującymi. Wybór należy do ciebie.~
@4401 = ~To prawda. Ale i tak to twoja sytuacja jest najgorsza.~
@4402 = ~W sumie pewnie masz rację; zatrzymywanie się na bezsensowne pogawędki raczej nie podnosi naszych szans na przeżycie.~
@4403 = ~Pewnie nie ma co kontynuować tej rozmowy: nie wiem, jak ty, ale ja czuję się gorzej z każdą chwilą. Spróbujmy skoncentrować się na 
naszej misji i nie dać się zabić, dobrze? (westchnienie) Wiem, wiem, brzmi naiwnie, ale cóż na to poradzić?~
@4404 = ~I jeszcze jedno: trzymaj się.~
@4405 = ~Mimo całej twojej lekkomyślności, nie uda nam się tu przeżyć bez ciebie. A pewna osoba, ośmielę się stwierdzić, będzie nawet za tobą 
tęsknić.~
@4406 = ~I uważaj na siebie. Proszę. Dodałbym coś więcej, ale znasz już pewnie na pamięć wszystkie moje komplementy, prawda?~
@4407 = ~Nie wiem, czy to coś pomoże, ale wciąż jestem gotowy oddać za ciebie życie.~
@4408 = ~Uważaj na siebie.~
@4409 = ~Już jakiś czas podróżujemy razem. Co o mnie myślisz?~
@4410 = ~Nie próbuj umierać, Xan. Nawet się nie waż.~
@4411 = ~Boję się, że cię stracę.~
@4412 = ~Brakuje mi Goriona. Tak bardzo za nim tęsknię...~
@4413 = ~Ja też tęsknie za utraconymi przyjaciółmi... i za moim rodzicami. Opowiesz mi o nim?~
@4414 = ~Niezbyt wiele pamiętam. Ale troszczył się o mnie najlepiej, jak potrafił.~
@4415 = ~Nie obchodziło go moje pochodzenie, czy skaza. Akceptował mnie bez zastrzeżeń.~
@4416 = ~Oddał swoje własne życie za mnie, dziecko Bhaala. Nie trzeba chyba mówić niż więcej.~
@4417 = ~Opowiadał mi różne historie - o rycerzach, pięknych damach, smokach, bohaterach... Ale nie opowiedział mi mojej własnej.~
@4418 = ~Nie znam cię tak długo jak on, ale chyba rozumiem, dlaczego.~
@4419 = ~Jednak...~
@4420 = ~To, że nie powiedział ci o twoim pochodzeniu, jest rzeczywiście niepokojące. Dlaczego? Pamiętam twoje bezradne spojrzenie, gdy 
znaleźliśmy ten list...~
@4421 = ~Też się nad tym zastanawiam.~
@4422 = ~Pewnie chciał mnie przed tym chronić.~
@4423 = ~I dobrze zrobił. Wyobrażasz sobie, żeby jakiekolwiek dziecko dorastało z taką świadomością?~
@4424 = ~Ja pamiętam swoją wściekłość, gdy okazało się, że całe życie mnie okłamywał. Ale on już nie żyje...~
@4425 = ~Przecież nie było cię przy tym. Skąd to wiesz? Od Imoen?~
@4426 = ~Bezradne?!~
@4427 = ~Chronienie cię przed tą wiedzą wydaje się najbardziej prawdopodobnym powodem. I kto wie, czy Gorion nie miał racji. Ale wciąż się 
zastanawiam, czy, gdyby powiedział ci o tym wcześniej - zginąłby i tak, czy może miałby większe szanse? Jaki efekt wywarłoby to na tobie? Ale 
dość już tych domysłów.~
@4428 = ~Odwiedziłem Candlekeep w drodze do Evereska... przyjrzałem się różnym zwojom, między innymi przepowiedni Alaundo. I oczywiście 
usłyszałem mnóstwo plotek.~
@4429 = ~Wybacz, że nie powiedziałem ci o tym wcześniej, ale zdawało mi się to nieistotne; za bardzo martwiłem się o ciebie, gdy zobaczyłem, 
co zrobił ci Irenicus. Ale teraz już wiesz.~
@4430 = ~Gorion nie żyje, i nie udzieli ci już żadnych odpowiedzi. To boli, prawda? Kiedy myślisz o tych wszystkich przykrościach, które 
kiedyś komuś sprawiłeś i nigdy za nie nie przeprosiłeś, a teraz nie ma już takiej możliwości...~
@4431 = ~(westchnienie) Wybacz.~
@4432 = ~Nie, w porządku. Ja też często myślę o tych wszystkich, których trzeba było za coś przeprosić, albo powiedzieć im, że ich kocham...~
@4433 = ~Nic nie szkodzi. Sam też masz czego żałować, prawda?~
@4434 = ~Chodźmy już lepiej.~
@4435 = ~To bardzo ciężkie... ale może musi być ciężko, zanim wszystko będzie dobrze.~
@4436 = ~Tak. Chodźmy już.~
@4437 = ~Och, a może ci się to spodobało? Jakoś sobie nie przypominam.~
@4438 = ~Hmm. Podziwiam twoje umiejętności.~
@4439 = ~Bardzo ostrożna odpowiedź.~
@4440 = ~A co, jeśli chodzi o moją osobowość?~
@4441 = ~I to wszystko?~
@4442 = ~Rozumiem.~
@4443 = ~Nie wiem, czy mam coś więcej do powiedzenia. Wciąż się zmieniasz, <CHARNAME>, jak każda młoda osoba. A poza tym... jest jeszcze 
twoja skaza.~
@4444 = ~Moja skaza. Jasne. Jestem potworem o mrocznej duszy.~
@4445 = ~Młoda? Mam więcej doświadczenia, niż połowa ludzi w moim wieku. Rany, niż KTOKOLWIEK w moim wieku!~
@4446 = ~Nie, nie zmieniam się. Moja osobowość jest już ukształtowana. Powiedz mi, co myślisz.~
@4447 = ~Co nie powstrzymuje mnie od przyjaźni z tobą.~
@4448 = ~Co wcale nie dodaje ci lat.~
@4449 = ~(westchnienie) Sam nie wiem. Wciąż jesteś dla mnie zagadką, wiesz? Czasem zdaje mi się że znam cię już całkiem dobrze, i wtedy 
zdarza się coś co sprawia, że widzę, jak bardzo się myliłem. Ale tak chyba bywa z dziećmi bogów, prawda?~
@4450 = ~Być może. Ale lubisz mnie? Boisz się mnie? Jak to właściwie jest?~
@4451 = ~Nie mam pojęcia. Nie tylko dla ciebie jestem zagadką.~
@4452 = ~Skąd mam wiedzieć? Czasem robię rzeczy, które nawet mnie zaskakują.~
@4453 = ~To nie jest odpowiedź.~
@4454 = ~Lubię cię, ufam ci... a czasem nawet cię podziwiam. Ale jednocześnie boję się tego, co kryje się w twojej duszy. Satysfakcjonuje cię 
taka odpowiedź?~
@4455 = ~Tak. Rozumiem, że nie możesz zaakceptować tego, czym jestem...~
@4456 = ~Jasne, że nie! Zdawało mi się, że jesteśmy przyjaciółmi!~
@4457 = ~Jest lepiej, niż mi się wydawało. Twoje zaufanie dużo dla mnie znaczy.~
@4458 = ~Cóż. Dziękuję za szczerość.~
@4459 = ~W takim razie uważaj na siebie.~
@4460 = ~Nic dziwnego. Ciężko znać siebie samego, kiedy jakaś część twojej duszy nie jest tak naprawdę twoja.~
@4461 = ~Jesteśmy przyjaciółmi. Akceptuję cię i cenię tę przyjaźń... ale to chyba oczywiste że wolałbym, żeby martwi bogowie nie mieli z tobą 
nic wspólnego.~
@4462 = ~Bardzo cenię sobie twoją przyjaźń... niemniej jednak, boję się dnia, w którym twoja skaza ujawni się w całej okazałości. Nic na to 
nie poradzę.~
@4463 = ~Wiesz, że tego akurat nie da się uniknąć. Żadne z nas nie może liczyć na długowieczność. Jesteśmy skazani na przegraną i 
zapomnienie, melamin, i to nie powinna być dla ciebie żadna nowość. Ale doceniam twoją uprzejmość.~
@4464 = ~To nie żadna uprzejmość, tylko ostrzeżenie! Jeśli dasz się zabić, nie masz już po co wracać na noc do domu!~
@4465 = ~Nie widzisz, że boję się o ciebie?~
@4466 = ~Tylko nie próbuj robić niczego głupiego, na przykład zasłaniać mnie sobą w bitwie, albo coś.~
@4467 = ~Chciałam ci to po prostu powiedzieć. Idziemy już?~
@4468 = ~(chichot) Chociaż to jedno mogę ci obiecać.~
@4469 = ~Oczywiście. (westchnienie) Obiecuję, że będę na siebie uważał.~
@4470 = ~Jestem przy tobie, żeby cię chronić. Nie mogę ci obiecać, że będę stał z boku, gdy ty się narażasz... i nie mogę obiecać, że 
wszystko będzie dobrze. Ale na razie jesteśmy razem. Czy to nie...~
@4471 = ~... wspaniałe?~
@4472 = ~... cudowne?~
@4473 = ~... niewiarygodne?~
@4474 = ~... bez sensu?~
@4475 = ~Nie co?~
@4476 = ~(milczysz)~
@4477 = ~Dokładnie. A nawet dużo, dużo więcej.~
@4478 = ~(westchnienie) Ach, <CHARNAME>, <CHARNAME>...~
@4479 = ~Tak cudowne, że nie wiem, jak to opisać.~
@4480 = ~... straszne? (pauza) Ach. Och, Seldarine, chciałem powiedzieć coś innego, ale kiedy zobaczyłem, jak na mnie patrzysz... 
(westchnienie) To cudowne, że jesteśmy razem, <CHARNAME>. Tak cudowne, że nie wiem, jak to opisać.~
@4481 = ~W każdym razie, nawet, jeżeli i tak przegraliśmy, może... może moglibyśmy cieszyć się na razie życiem? Oczywiście, z umiarem.~
@4482 = ~Xan, który chce cieszyć się życiem? Rany. Czekaj, sprawdzę, czy nie masz gorączki...~
@4483 = ~O, teraz to ja już widzę, że naprawdę przegraliśmy.~
@4484 = ~Wystarczy, jeżeli nie umrzesz. Proszę...~
@4485 = ~Jasne! Możemy zacząć od lodów z bitą śmietaną, co ty na to?~
@4486 = ~Jasne! Uwaga, życie! Nadchodzimyyyy!~
@4487 = ~Och, na razie wszystko jest w porządku... mniej więcej w porządku... oczywiście, biorąc pod uwagę okoliczności. Chodź już, kochanie. 
Właściwie powinienem chyba dać ci w końcu jakieś kwiaty, co?~
@4488 = ~(westchnienie) <CHARNAME>...~
@4489 = ~Nie wiem, co ci odpowiedzieć. Wiesz, że nie chcę umierać. Chcę cię chronić. Ale nie wiem, co szykuje dla nas przeznaczenie.~
@4490 = ~Świetny pomysł. Gdyby nie to, że muszę dbać o swój głos, przyłączyłbym się do ciebie bez wahania.~
@4491 = ~Nie obchodzą cię ani niebezpieczeństwa, ani dobre rady. (westchnienie)~
@4492 = ~Ale tak czy inaczej, zawsze będę tam, gdzie ty. Chodź już, kochanie. Właściwie powinienem chyba dać ci w końcu jakieś kwiaty, co?~
@4493 = ~Że mnie stracisz? <CHARNAME>, a co konkretnie napawa cię takim lękiem?~
@4494 = ~Śmierć, a co innego?~
@4495 = ~Twoja więź z Evereską. Kiedyś w końcu będziesz musiał tam wrócić, prawda?~
@4496 = ~Ty sam. Kiedyś w końcu mnie porzucisz, prawda?~
@4497 = ~Inne kobiety.~
@4498 = ~Tego akurat nie da się uniknąć, obawiam się. Powiedziałbym nawet, że dzień mojej śmierci zbliża się wielkimi krokami; w końcu pogoń 
za Irenicusem to nie przelewki. Ale tak czy inaczej, powinnaś raczej przejmować się swoim własnym przeznaczeniem, a nie mną.~
@4499 = ~Ale mimo wszystko boję się o ciebie.~
@4500 = ~Przejmuję się... ale tak czy inaczej, naprawdę zasmuciłaby mnie twoja śmierć.~
@4501 = ~Nie obchodzi mnie moje przeznaczenie, jeśli miałoby zabraknąć ciebie.~
@4502 = ~Doceniam to. Ale to i tak bezcelowe... i bez sensu.~
@4503 = ~(westchnienie) Tak, mnie też. W to nie wątpię. Ale dziękuję ci... za troskę.~
@4504 = ~Nie mów tak. Jeśli mnie zabraknie, znajdą się inni. Spójrz chociażby na... Och, nieważne.~
@4505 = ~Nie da się ukryć. Gdy już pokonamy Irenicusa, będę musiał złożyć raport z mojej misji. A czemu miałoby to cię tak zmartwić?~
@4506 = ~Chciałabym pojechać z tobą... ale przecież nie mogę.~
@4507 = ~Będę za tobą tęsknić.~
@4508 = ~Sama nie wiem.~
@4509 = ~Ach. Rozumiem...~
@4510 = ~Sam chciałbym móc zostać z tobą. Może... może znajdziemy jeszcze na to jakiś sposób. Ale, <CHARNAME>, nie wydaje ci się, że to 
wszystko nie ma sensu?~
@4511 = ~Nie chcę ci nic obiecywać, bo sama wiesz, jak niepokoi mnie twoje dziedzictwo. Ale póki co, jestem przy tobie. Jeśli to nie 
wystarcza...~
@4512 = ~Wystarcza.~
@4513 = ~Nie, nie wystarcza.~
@4514 = ~Sama nie wiem.~
@4515 = ~Dziękuję ci.~
@4516 = ~...niewiele mogę na to poradzić. W każdej chwili możesz przecież uwolnić się od mojego towarzystwa.~
@4517 = ~Ja też nie.~
@4518 = ~(parsknięcie) Och tak, wszystkie te damy wątpliwych obyczajów, które spotykamy, to coś, o czym marzę. <CHARNAME>, zrozumiałbym, 
gdybyś bała się mojej śmierci, czy czegoś takiego, ale inne kobiety?~
@4519 = ~Cóż, nigdy nic nie wiadomo.~
@4520 = ~Wiesz, cicha woda brzegi rwie.~
@4521 = ~A piękności z Evereski?~
@4522 = ~A te, które podróżują z nami?~
@4523 = ~Pewnie. Mam za sobą burzliwą i romantyczną przeszłość, a w co drugim odwiedzonym przeze mnie mieście, czeka wciąż na mnie jakaś 
nieszczęśliwie zakochana dziewczyna. (westchnienie) ...~
@4524 = ~To prawda, że Evereska pełna jest pięknych kobiet. Ale w tym wypadku będę musiał cię rozczarować.~
@4525 = ~Wybacz, jeśli cię rozczaruję - ale nie, dziękuję.~
@4526 = ~<CHARNAME>, interesujesz mnie ty, i tylko ty. Powinnaś już to wiedzieć, nie sądzisz?~
@4527 = ~(Dotykasz jego ucha)~
@4528 = ~(Zupełnie zaskoczony, Xan odskakuje w tył.)~
@4529 = ~<CHARNAME>, co w ciebie wstąpiło?~
@4530 = ~Mmm... nie. Nie... nie rób... mm, tego.~
@4531 = ~(Xan podnosi głowę i patrzy na ciebie podejrzliwie.)~
@4532 = ~O co chodzi? Chcesz mi coś powiedzieć?~
@4533 = ~(westchnienie) Dziecko... wiesz chociaż, co robisz? A może chcesz, żebym samy ci pokazał?~
@4534 = ~(Potrząsa głową, wzdycha i zakrywa uszy swoimi długimi włosami.)~
@4535 = ~(Nie myśląc wiele, Xan odruchowo wyciąga rękę w stronę twojego ucha.)~
@4536 = ~(Głaszcze je niemal bezwiednie; jego dotyk wypełnia całe twoje ciało dziwnym, ciepłym i bliżej nieokreślonym uczuciem.)~
@4537 = ~(Jego palce z wahaniem dotykają na moment twojego policzka; Xan patrzy na ciebie dziwnie, i nie jesteś w stanie rozszyfrować tego 
spojrzenia.)~
@4538 = ~(Xan stoi spokojnie - albo nie chce, albo nie jest w stanie zareagować. Jego zamknięte oczy i opuszczone bezradnie ramiona 
wskazywałyby raczej na to pierwsze... ale po chwili potrząsa głową i budzi się z dziwnego odrętwienia.)~
@4539 = ~<CHARNAME>, albo potrzebujesz mnie żywego, albo nie. A jeśli tak, to nie rób tego po raz kolejny.~
@4540 = ~(Xan wzdycha głęboko i odwraca się w twoją stronę.)~
@4541 = ~Gdybyś o tym nie wiedziała, ucho to niezwykle wrażliwa część ciała. Popatrz tylko...~
@4542 = ~(Staje bliżej ciebie i zaczyna delikatnie głaskać twoje uszy. Jego twarz nie wyraża żadnych emocji, zupełnie, jakbyście byli 
pogrążeni w niezobowiązującej rozmowie.)~
@4543 = ~(Ty jednak nie podzielasz jego opanowania... a raczej czujesz, że nie jesteś w stanie. Całe twoje ciało przepełnia dziwne, niezwykle 
silne uczucie; dreszcze zaczynają przebiegać ci po plecach, oczy rozszerzają się, a wargi rozchylają bezwiednie.)~
@4544 = ~(Xan odsuwa się, podtrzymując cię lekko, i uśmiecha się ironicznie.) Wybacz, ale chciałem, żebyś dobrze zrozumiała, o czym mówię.~
@4545 = ~(Xan wolno podnosi głowę, delikatnie odsuwa twoją dłoń i całuje ją lekko.)~
@4546 = ~Nie rób tak. Jeśli zacznę się rozpraszać, nie będę mógł cię ochronić. A...~
@4547 = ~(westchnienie) Zależy mi na tobie.~
@4548 = ~(Xan podskakuje, zaskoczony, i patrzy na ciebie z tak bezbrzeżnym zdumieniem, że masz ochotę parsknąć śmiechem. Odchodzi bez słowa, 
jednak nie wystarczająco szybko, abyś nie zdążyła zauważyć głębokiego rumieńca, który momentalnie oblewa jego policzki.)~
@4549 = ~Seldarine... nie, 'nieznośna' to za małe słowo. <CHARNAME>, co ty ze mną robisz?~
@4550 = ~(Głaszczesz jego ucho)~
@4551 = ~Aah... a'maelamin, ale' lye tela... później... potem. Wiesz, że teraz tego nie wytrzymam.~
@4552 = ~(Xan bardzo wolno pochyla głowę i odwraca ją w twoją stronę. Na jego twarzy widzisz lekki, pełen błogości uśmiech, który mówi ci 
jasno, że jego właściciel zdaje się w stu procentach na twoją łaskę.)~
@4553 = ~(Xan wstrzymuje oddech i patrzy ci głęboko w oczy, hipnotyzując cię wzrokiem.)~
@4554 = ~(Xan bierze głęboki oddech i przyciąga cię bliżej do siebie.)~
@4555 = ~Seldarine... masz chociaż pojęcie, jak bardzo... ?~
@4556 = ~(Nigdy nie dowiesz się chyba co chciał powiedzieć, gdyż urywa w pół słowa i zaczyna całować cię z taką pasją, że cały świat rozmywa 
się w wirującej karuzeli kształtów i kolorów.)~
@4557 = ~(Gdy dotykasz jego ucha, Xan odchyla się lekko do tyłu, najwyraźniej rozdarty pomiędzy instynktowną chęcią strząśnięcia twojej dłoni 
a pragnieniem bycia bliżej ciebie. W końcu odwraca się twarzą do ciebie, chcąc wziąć cię ramiona... ale zamiast tego chwieje się i stoi 
nieruchomo w miejscu.)~
@4558 = ~(Patrzy na ciebie zdezorientowany, mrugając i potrząsając głową.) Chyba znasz lepsze zaklęcia uroków niż ja, kochanie. Może pokażesz 
mi później kilka swoich sztuczek?~
@4559 = ~(westchnienie) Moja droga, nieznośna <CHARNAME>... ile razy już ci mówiłem, jak silnie każdy elf reaguje na tę najzwyklejszą z 
pieszczot? ~
@4560 = ~(Całuje cię delikatnie.) A może dobrze o tym wiesz, i dlatego to robisz?~
@4561 = ~(Xan odrzuca swoje długie włosy do tyłu, a ty, korzystając z okazji, dotykasz delikatnie jego spiczastego ucha. Xan stoi zupełnie 
spokojnie... właściwie aż ZA spokojnie, i kiedy zdajesz sobie z tego sprawę...)~
@4562 = ~(...w jednej chwili odwraca się i przyskakuje do ciebie, obejmując cię i przyciskając twoje ramiona do boków.)~
@4563 = ~(westchnienie) <CHARNAME>, co ja mam z tobą zrobić?~
@4564 = ~(Powoli robi jeszcze jeden krok w twoim kierunku, i widzisz, jak jego usta zbliżają się do twojej twarzy, dotykają lekko policzka, 
po czym przenoszą się na czubek twojego ucha.)~
@4565 = ~(Nie wiesz jak długo trwa ta pieszczota - kilka sekund czy całe godziny, ale jednego jesteś pewna: oddałabyś wiele, aby ta chwila 
trwała w nieskończoność.)~
@4566 = ~Przestań- ~
@4567 = ~(westchnienie) Za późno. <CHARNAME>, gdybyś nie zauważyła, właśnie wypowiadałem zaklęcie. Nie, żeby to było coś bardzo ważnego, ale 
mimo wszystko...~
@4568 = ~Ale - skoro i tak już je zmarnowałem - chyba możemy kontynuować, prawda?~
@4569 = ~(Jego uśmiech jest niemal figlarny.)~
@4570 = ~(Xan zamyka oczy, bierze cię za rękę i całuje ją lekko.)~
@4571 = ~(westchnienie) Jeśli chcesz mnie przypadkiem ugryźć, lepiej pomyśl dwa razy, bo mogę odwdzięczyć ci się tym samym. I ciekawe, co 
wtedy zrobisz. Lepiej poczekajmy do następnego odpoczynku.~
@4572 = ~(Uśmiecha się i bierze cię za rękę).~
@4573 = ~Myślisz, że Księżycowe Ostrze może skrywać w sobie jakąś większą moc?~
@4574 = ~Myślisz, że mógłbyś już spróbować rozbudzić ukryte moce Księżycowego Ostrza?~
@4575 = ~Tak się zastanawiam... nie miałbyś przypadkiem na bliższą znajomość z którąś z pań w naszej drużynie?~
@4576 = ~A więc stało się.~ [O#XAN000]
@4577 = ~Jednak, mimo wszystko, Ostrze uznało mnie za godnego.~
@4578 = ~Na Corellona... to cud!~
@4579 = ~Och, nie dramatyzuj tak. Daj mi zobaczyć.~
@4580 = ~Rzeczywiście, cud. Nawet wyglądasz na trochę wyższego.~
@4581 = ~To wspaniale. Gratulacje, Xan!~
@4582 = ~Świetnie. To idziemy już?~
@4583 = ~Czekaj! To przecież Księżycowe Ostrze, nie pamiętasz? Nie chcę, żeby cię zraniło.~
@4584 = ~Naprawdę? Och, <CHARNAME>... ty i te twoje pochlebstwa.~
@4585 = ~Dziękuję bardzo. Wiesz, dobrze być wciąż żywym.~
@4586 = ~Oczywiście.~
@4587 = ~Twoje wsparcie dużo dla mnie znaczy. Gdyby nie ty, nie odważyłbym się na ten krok. Kto by pomyślał...~
@4588 = ~Na Seldarine... Chyba naprawdę jestem szczęśliwy.~
@4589 = ~C-co?~
@4590 = ~Skąd w ogóle takie pytanie?~
@4591 = ~Bo sama dużo o tobie ostatnio myślę.~
@4592 = ~Bo wiem doskonale, że ty i pewna osoba świetnie byście razem wyglądali!~
@4593 = ~No cóż, w końcu i ty, i Aerie jesteście elfami, to może...~
@4594 = ~Wiesz przecież, o kim mówię!~
@4595 = ~Tak sobie, z ciekawości.~
@4596 = ~Takie słowa z twoich ust to nadzwyczajny komplement, mellonamin.~
@4597 = ~Ale... (westchnienie)  Ale nie chciałbym stracić twojej przyjaźni, nawet za cenę jakiejś "bliższej znajomości". Jest dla mnie wystarczająco cenna; szczerze mówiąc, nie pamiętam, kiedy ostatnio czułem się tak pewnie.~
@4598 = ~A więc, jeśli pozwolisz, niech wszystko zostanie tak, jak jest teraz. A zanim spytasz - nie, w moim życiu nie ma nikogo.~
@4599 = ~<CHARNAME>, pochlebiasz mi. Ale rozmowa o tym naprawdę nie ma sensu. Wiesz, że nic by z tego nie wyszło.~
@4600 = ~Przecież wiesz, co o tym myślę, prawda? Ale skoro muszę, powiem to jeszcze raz.~
@4601 = ~<CHARNAME>, jesteśmy towarzyszami podróży. Może nawet przyjaciółmi. Mam dla ciebie wiele szacunku, nawet pomimo twojego... pochodzenia.~
@4602 = ~Ale tym razem muszę cię prosić o niewtrącenie się w moje prywatne życie. A poza tym, co niby miałbym i opowiedzieć? Tragiczną historię niespełnionej miłości? Nie, lepiej tego sobie oszczędzić.~
@4603 = ~Jeśli zdarzy mi się zakochać - niespodziewanie i bez pamięci, i jeśli wybranka mojego serca odwzajemni to uczucie, możesz mieć pewność, że będziesz pierwszą osobą, której to powiem. I pierwszą, którą zaproszę na wesele. (westchnienie) Chociaż, znając moje szczęście, powinienem chyba raczej wspomnieć o pogrzebie. Zgoda?~
@4604 = ~Zgoda. Hehe.~
@4605 = ~Jasne. Ja też ci powiem, jeśli coś podobnego mi się przytrafi.~
@4606 = ~Nie. Chcę wiedzieć coś więcej.~
@4607 = ~Nie możesz chociaż powiedzieć, jak ona ma na imię?~
@4608 = ~...to może przestaniesz wprawiać wszystkich w zakłopotanie takimi idiotycznymi pytaniami?~
@4609 = ~Świetnie. A teraz, jeśli jeszcze o tym pamiętasz, mamy pewną misję do wykonania.~
@4610 = ~Och, nie wątpię. Ktoś o twoim charakterze nie potrafi się od tego powstrzymać.~
@4611 = ~Ależ naprawdę, nie mam ci na razie nic do powiedzenia.~
@4612 = ~<CHARNAME>, naprawdę... Jaki to ma sens?~
@4613 = ~Masz na myśli tę panią, której już oddałem moje serce? Oczywiście. Gdybyśmy tylko oboje nie byli skazani na nieuchronną smierć, mógłbym nawet uważać się za całkowicie szczęśliwego.~
@4614 = ~Mhm. Ja ciebie też.~
@4615 = ~Ja tak samo.~
@4616 = ~I tam jestem szczęśliwa. Przecież jesteśmy razem; co innego się liczy?~
@4617 = ~Xan, NIE przegraliśmy!~
@4618 = ~Ja chyba nie bardzo.~
@4619 = ~Miałam na myśli kogoś innego... zamiast mnie.~
@4620 = ~Zawsze mógłbyś poszukać sobie innej...~
@4621 = ~Kocham cię. Tak bardzo cię kocham...~
@4622 = ~Powiedz to Irenicusowi, jak już się z nim spotkamy. Na pewno spodoba mu się ten dowcip.~
@4623 = ~A teraz, skoro już odpowiedziałem na twoje pytanie... Idziemy?~
@4624 = ~Przepraszam. Ale...~
@4625 = ~<CHARNAME>, jeśli mógłbym zrobić coś więcej, byś była szczęśliwa - powiedz mi. Jeśli chcesz, abym odszedł od ciebie - powiedz mi. Ale wiesz, że mogę zrobić wszystko, oprócz wyrzucenia cię ze swojego serca. Wiesz o tym.~
@4626 = ~Nie przyszło ci do głowy, że... że być może... jest już ktoś w moim sercu?~
@4627 = ~Och. Kto taki?~
@4628 = ~A czy ten ktoś wie o tym?~
@4629 = ~Masz na myśli mnie?~
@4630 = ~(westchnienie) Pewna lekkomyślna, złośliwa, nieznośna - a mimo to niezwykle czarująca młoda dama, która jest zbyt zajęta swoimi własnymi problemami, aby czasem w ogóle zauważyć moją nic nie znaczącą obecność przy niej.~
@4631 = ~Ośmieliłbym się zaryzykować stwierdzenie, że tak. Zwłaszcza biorąc pod uwagę, to jak na mnie w tej chwili pat... och. Nieważne.~
@4632 = ~<CHARNAME>... mówisz tak, jakbyś nie wiedziała. Ale wiesz bardzo dobrze, prawda?~
@4633 = ~Za kogo ty mnie masz? <CHARNAME>... dość już tego. Mam nadzieję, że to miał być tylko żart.~
@4634 = ~Pamiętasz przecież, że podczas naszych wcześniejszych podróży... było coś między nami. Uważasz, że moje uczucia zmieniłyby się tak szybko?~
@4635 = ~<CHARNAME>, przestań. Nie.~
@4636 = ~Chyba już ci o tym mówiłem, prawda?~
@4637 = ~Ten miecz jest w mojej rodzinie od wielu pokoleń. To starożytna i potężna broń, i być może rzeczywiście - a raczej na pewno - ma w sobie więcej potencjału, niż nam ujawnia. Jednak Ostrze dostosowuje się do osobowości i zdolności swojego strażnika, i dlatego mogę używać tylko tych z jego mocy, na które mi pozwala.~
@4638 = ~To znaczy, że w rękach innej osoby mogłoby być silniejsze?~
@4639 = ~Czyli używasz go tylko w taki sposób, w jaki ono tego chce?~
@4640 = ~A w takim razie nie mógłbyś jakoś go przekonać, żeby ujawniło więcej mocy?~
@4641 = ~Rozumiem.~
@4642 = ~Nie wiem. I pewnie nie dowiem się, dopóki nie zginę, i ktoś inny nie przejmie tego miecza. Mam nadzieję, że nie stanie się to zbyt szybko.~
@4643 = ~Tak, mniej więcej tak.~
@4644 = ~W pewnych sytuacjach Ostrze może zapewnić swojem strażnikowi dodatkową ochronę, czy większe umiejętności w bitwie. Takie rzeczy już się zdarzały, jednak niezmiernie rzadko. A ja nie jestem nikim wyjątkowym. Przykro mi, <CHARNAME>.~
@4645 = ~Ale przecież jesteś potężnym magiem i wykonujesz niezwykle ważną misję, prawda? Ostrze powinno to zrozumieć.~
@4646 = ~Przecież już długo jesteś strażnikiem. Może jednak zasłużyłeś już na coś więcej?~
@4647 = ~Nie musisz za nic przepraszać; to było tylko zwykłe pytanie.~
@4648 = ~Szkoda.~
@4649 = ~Wiem. Ale może... może...~
@4650 = ~Nie. Pomagam Dziecku Bhaala, sprzymierzam się ze Złodziejami Cienia, i Corellon jeszcze wie co. Czasem dziwię się, że Ostrze wciąż jeszcze pozwala mi żyć.~
@4651 = ~A poza tym jestem wyrzutkiem... i zawsze nim byłem. Jestem nikim.~
@4652 = ~Chociaż... nie wiem, jak to możliwe, ale cała ta sprawa zaczyna wydawać się coraz mniej niemożliwa.~
@4653 = ~Muszę się nad tym lepiej zastanowić. Proszę, zostaw mnie na chwilę samego. To nie potrwa długo.~
@4654 = ~Tak czy inaczej, żeby choć o tym pomyśleć, muszę przejść jeszcze długą drogę.~
@4655 = ~Przykro mi, <CHARNAME>. Naprawdę mi przykro.~
@4656 = ~Ukryte moce?~
@4657 = ~Tak, przemyślałem to... i zdaje mi się, że mógłbym już spróbowć zapytać Ostrze - to jest, zwrócić się z prośbą do samego Corellona, by udzielił mi tej łaski.~
@4658 = ~Bardzo się boję, wiesz? Czuję się prawie jak ten młody elf, którym niegdyś byłem, stojący przed swoją pierwszą, prawdziwą próbą.~
@4659 = ~Ale nie jestem już dzieckiem. Jestem strażnikiem Księżycowego Ostrza, broniącym swojego ludu.~
@4660 = ~I jestem gotów.~
@4661 = ~(westchnienie) <CHARNAME>. Już ci przecież mówiłem. Nie można być aż tak niecierpliwym; zanim spróbujesz biegać, trzeba najpierw nauczyć się chodzić.~
@4662 = ~Jednak mimo wszystko, mam przeczucie, że mój czas może wkrótce nadejść. Wróćmy do tej rozmowy trochę później... o ile przeżyjemy, rzecz jasna.~
@4663 = ~Och.~ [O#XAN039]
@4664 = ~I dlaczego mnie to nie dziwi...~
@4665 = ~Co to niby ma znaczyć?~
@4666 = ~A co niby ma cię dziwić?~
@4667 = ~... że tu utknęliśmy?~
@4668 = ~... że Drużyna Cienia zniknęła?~
@4669 = ~... że pewne osoby zniknęły?~
@4670 = ~... że nas oszołomili i zostawili tutaj w jakimś wysoce złowieszczym celu?~
@4671 = ~Tak, tak, masz rację. Ale chodźmy już dalej.~
@4672 = ~Widzę, że nie ma co się spierać.~
@4673 = ~To pytanie retoryczne, prawda?~
@4674 = ~Dokładnie.~
@4675 = ~Rozejrzyj się tylko! Jeśli wciąż myślisz, że jeszcze nie przegraliśmy... (jęk) Bo właśnie TAK myślisz, prawda?~
@4676 = ~Oczywiście! I zaraz ci to udowodnię.~
@4677 = ~A może przegraliśmy? Kto wie.~
@4678 = ~Nie wiem. Ale lepiej samemu się przekonać.~
@4679 = ~Wcale nie wyglądasz, jakbyś się bał.~
@4680 = ~W jaki sposób niby? Zabijesz golema? Wyzwiesz trolla na pojedynek? Pokonasz lisza? (westchnienie) Chociaż, jak się nad tym lepiej zastanowić, to wcale nie takie nieprawdopodobne.~
@4681 = ~Naprawdę? Och, cudownie.~
@4682 = ~Och, nie wątpię, że prędzej czy później się przekonamy. A w tym wypadku raczej będzie to 'prędzej'.~
@4683 = ~Bo już się poddałem. A zresztą, co możemy zrobić teraz? Jak zwykle, jesteśmy mądrzy po szkodzie.~
@4684 = ~Tak czy inaczej, nie podoba mi się ta sytuacja. Wszystkie porzucone fortece i twierdza wykazują zwykle zadziwiającą zdolność przyciągania wszelkiej maści potworów. Uważaj na siebie, proszę. Przyprowadzono nas tutaj specjalnie dla kogoś, a ten ktoś najprawdopodobniej czeka na nas z niecierpliwością.~
@4685 = ~Oczywiście, Xan. Będę uważać.~
@4686 = ~Cśśś, nie gadaj tyle! Chodź, mamy całe lochy do zbadania!~
@4687 = ~Jak zwykle.~
@4688 = ~Jak myślisz, kto to może być?~
@4689 = ~To dobrze. Nie chciałbym cię stracić.~
@4690 = ~To dobrze. Nie chciałbym stracić przyjaciela.~
@4691 = ~(westchnienie) O tak, tak. Aż wyskakuję z szat z ochoty, aby zbadać to urocze miejsce. Po prostu nie mogę się doczekać. Ale na twoi miejscu, uważałbym na pułapki.~
@4692 = ~(westchnienie) No dobrze. Chodź już, musimy iść.~
@4693 = ~Nie mam pojęcia, ale to wszystko chyba mnie przerasta. Nic nowego, prawda?~
@4694 = ~Nie mogę pojąć, jak mogłeś zrobić coś takiego.~
@4695 = ~Nie obchodzisz mnie już ani trochę.~
@4696 = ~A ja nie mogę pojąć jak mogłaś zmienić się w Zabójcę. Chcesz mi powiedzieć coś jeszcze?~
@4697 = ~Nie.~
@4698 = ~Tak, mam. Nienawidzę cię. Brzydzę się tobą.~
@4699 = ~Chciałam o tym z tobą porozmawiać.~
@4700 = ~Ja nie miałam wyboru. Ty miałeś.~
@4701 = ~Nie. Przepraszam, Xan. Nie powinnam była zaczynać tego tematu.~
@4702 = ~Skoro tak chcesz.~
@4703 = ~Spodziewałem się tego. I nie bez powodu, zdaje mi się. Mogę sobie wyobrazić parę epitetów, jakimi mogłabyś mnie teraz obdarzyć - i chyba nie chcę ich słyszeć.~
@4704 = ~Spodziewałaś się jakiejś innej odpowiedzi?~
@4705 = ~Wolałbym nie. Chociaż... jeśli się upierasz, mogę powiedzieć ci jedną rzecz.~
@4706 = ~Cóż... i tak, i nie.~
@4707 = ~Wiem, <CHARNAME>... Mi też jest przykro. Wiem, jak ciężko jest nie mówić o tym, co nas prześladuje i męczy, prawda?~
@4708 = ~To, co czułem do ciebie rok temu, i wciąż czuję - nie wybierałem tego; to przyszło samo. Nigdy się nie zmieniło, i pewnie już nie zmieni. I, gdybyś była ciekawa, nie mówię tu ani o litości, ani o braku sympatii.~
@4709 = ~Jeśli trzeba, zrobię wszystko, aby pomóc ci odzyskać duszę... nawet za cenę własnego życia. Ale po twojej... przemianie, podjąłem decyzję, że nie będę już więcej poddawał się uczuciom. To nie ma być usprawiedliwienie, bo nic nie usprawiedliwi mojego postępowania. To tylko droga, którą wybrałem.~
@4710 = ~Nieprawda. Inaczej byś mi tego nie mówiła. Ale i tak nie mam ci nic do powiedzenia.~
@4711 = ~Poza tym, moja odpowiedź też by cię nie obchodziła, prawda?~ 
@4712 = ~<CHARNAME>, słyszałem pewne plotki o tobie i Hendaku. Co to ma znaczyć?~
@4713 = ~Chciałbym, żeby to było kłamstwo, ale obawiam się, że jest odwrotnie. Chyba... chyba powinienem zostawić cię teraz samą.~
@4714 = ~Odezwij się do mnie jeszcze, jeżeli... Nie. Lepiej nie.~
@4715 = ~Jeśli to ma być dowcip, to jest raczej niesmaczny, nie sądzisz?~
@4716 = ~No cóż, przespałam się z nim, i nie zamierzam ci się z tego tłumaczyć.~
@4717 = ~To... to tylko plotki, Xan. Szybko ucichną.~
@4718 = ~To nie dowcip, tylko ohydne kłamstwo.~
@4719 = ~Tak mi przykro, Xan. Tak mi przykro.~
@4720 = ~Porozmawiajmy może trochę później, kiedy odzyskasz zmysły.~
@4721 = ~Dziękuję ci, że potwierdziłaś moje nadzieje, melamin. Mam nadzieję, że nie będę już o tym myślał - to takie bolesne, prawda?~
@4722 = ~Naprawdę?~
@4723 = ~Zdaje się, że byłaś dosyć zajęta ostatniej nocy.~ [O#XAN000]
@4724 = ~O tak, masz rację.~
@4725 = ~Wczoraj nie byłam sobą. Teraz tego żałuję.~
@4726 = ~Czułam coś do Corana od momentu, gdy pierwszy raz go spotkałam. Widać stara miłość nie rdzewieje.~
@4727 = ~Rozumiem.~
@4728 = ~Musimy odzyskać twoją duszę, albo stanie się coś o wiele gorszego. Nie jesteś sobą, <CHARNAME>... nie jesteś sobą ani trochę.~
@4729 = ~Chodź. Chyba nie potrafię zostać dłużej w tym miejscu. W Lasach Tethyru czai się dziś niepokój.~
@4730 = ~Xan, jeśli chodzi o Solaufeina...~
@4731 = ~Saemon. (jęk) Kto będzie następny? Irenicus?~ [O#XAN000]
@4732 = ~Mmm... kto wie!~
@4733 = ~Nie, nie. Saemon starczy.~
@4734 = ~Wiem, wiem. Ale to taki uroczy łobuziak... Nie mogłam przegapić takiej okazji!~
@4735 = ~Uwierzysz, jeśli powiem, że to był najgorszy błąd mojego życia?~
@4736 = ~Ale to tylko jedna noc! Przecież nigdy już go nie zobaczę!~
@4737 = ~To beznadziejne.~
@4738 = ~Nie mam ochoty o tym słuchać.~
@4739 = ~Tak, oczywiście. Ale czy to coś zmienia?~
@4740 = ~Składam to na karb twoich kłopotów związanych z utratą duszy. Ale pewnego dnia mogę... mogę po prostu przestać.~
@4741 = ~Zauważyłam, że krzywisz się za każdym razem, gdy ktoś wspomina o Miedzianym Diademie.~
@4742 = ~Xan, wyglądasz dość ponuro... więc rozumiem, że wiesz już, co stało się w Gospodzie Mithrest. Powinniśmy porozmawiać.~
@4743 = ~Ja tylko... Ja... Tak.~
@4744 = ~O młodym paladynie, który szukał przygód, aż w końcu je znalazł. Wybacz, ale jakoś nie mam ochoty na zgłębianie tego tematu.~
@4745 = ~I dobrze. Wiedziałąm, co robię.~
@4746 = ~Ale ja mam! Chciałabym ci to wytłumaczyć.~
@4747 = ~Tak... tak mi przykro, Xan.~
@4748 = ~To chodzi ci o tę noc?~
@4749 = ~Jak się dowiedziałeś?~
@4750 = ~Aż za dobrze, zdaje mi się.~
@4751 = ~(westchnienie) Mi też, wyobraź sobie.~
@4752 = ~Nie. Nie chcę wiedzieć, nie chcę słuchać o tym, jak - och, <CHARNAME>...~
@4753 = ~Po prostu... zapomnijmy o tym.~
@4754 = ~Wiem, że to dziwne, ale tym razem nie mam na myśli Irenicusa, twojego dziedzictwa, ani mojego Ostrza.~
@4755 = ~Ściągnełaś niebezpieczeństwo na nas wszystkich tą swoją głupią zachcianką. Nie mam prawa narzekać, więc nie zamierzam. Mam tylko nadzieję, że wyjdziemy stąd żywi. Jeśli Solaufein ma nam w tym pomóc, to znaczy, że było warto.~
@4756 = ~Dziękuję.~
@4757 = ~Też mam taką nadzieję.~
@4758 = ~Nie spałam z nim. Kazałam mu odejść.~
@4759 = ~Rozumiem. Dobrze... dobrze to słyszeć.~
@4760 = ~Ale jeśli cię skrzywdzi - zabiję go.~
@4761 = ~Chcę pomówić o Ribaldzie.~
@4762 = ~O Ribaldzie? Tylko o nim, i nikim innym? <CHARNAME>, nie musisz być taka skromna i ukrywać wszystkich swoich zdobyczy.~
@4763 = ~Nie lubię, jak mówisz takim ironicznym tonem.~
@4764 = ~Nie przyszło ci nigdy do głowy, że nie jesteś ideałem?~
@4765 = ~Jesteś zazdrosny? To coś nowego.~
@4766 = ~Tak, tylko o nim.~
@4767 = ~A uważasz, że ja to lubię?~
@4768 = ~Zawsze to wiedziałem.~
@4769 = ~Och, co do tego nie mam wątpliwości. W ciągu ostatnich dni odkryłem wiele nowych i interesujących aspektów mojej osobowiści. Nie wszystkie sympatyczne.~
@4770 = ~Tylko o nim. A więc, proszę bardzo.~
@4771 = ~Rozumiem, że powinienem być zadowolony, że masz jeszcze czas, siłę i ochotę aby spędzać czas, śmiać się - i spać, rzecz jasna - z kimś innym.~
@4772 = ~Ale jakoś nie jestem.~
@4773 = ~Chyba cię kocham.~
@4774 = ~Co mogę zrobić?~
@4775 = ~Przykro mi. Czuję coś do ciebie...~
@4776 = ~Żałuję tego. Dasz mi drugą szansę?~
@4777 = ~Więc może powinniśmy się rozstać.~
@4778 = ~Bądź przy mnie. Chociaż przez dzień, godzinę, moment. Tylko wtedy warto żyć.~
@4779 = ~(westchnienie) Chcesz, żebym przegrał jeszcze bardziej? Wiesz, że spełnię każde twoje życzenie.~
@4780 = ~Będę przy tobie, dopóki żyję. Nie potrafię inaczej. Ale wiesz dobrze, jak mnie czasami ranisz... prawda?~
@4781 = ~Zrobisz tak, jak uważasz, i nie chcę więcej o tym rozmawiać. Ale wiesz, jak to boli, prawda?~
@4782 = ~(Xan przytula się do ciebie i podnosi głowę, patrząc w chmury.)~ [O#XAN000]
@4783 = ~Mówią, że deszcz może zmyć wszystko. Przeszłość... teraźniejszość... wszystko, co chcesz. A więc, kim chcesz dzisiaj zostać, <CHARNAME>? Powiedz mi.~
@4784 = ~Chciałabym być... sobą.~
@4785 = ~Chciałabym rządzić światem.~
@4786 = ~Kimś mało istotnym.~
@4787 = ~Na pewno nie Dzieckiem Bhaala.~
@4788 = ~Kimkolwiek. Byle nie sobą.~
@4789 = ~A ja chciałbym być z tobą.~
@4790 = ~Cyric też tego chciał, prawda? Czy to był twój ojciec? (westchnienie) Wciąż tak mało wiem o ludzkich bogach, chociaż spędziłem całe dnie w bibliotekach, gdy przeczytałaś pewien list...~
@4791 = ~Jak ja? To na pewno byłabym miła odmiana: <CHARNAME> Nieistotna... i <CHARNAME> Najpiękniejsza.~
@4792 = ~Z twoją podziwu godną zdolnością do pakowania się w niebezpieczne sytuacje, to i tak by cię nie uratowało. Ale i tak chciałbym, żeby tak to wyglądało.~
@4793 = ~Och, rozumiem. Moglibyśmy zamienić się na chwilę ciałami... gdybym był wystarczająco silny, aby opierać się twojej skazie. Ale w nocy byłoby trochę... dziwnie, nie sądzisz?~
@4794 = ~Nieważne. Po prostu... posłuchajmy, jak pada.~
@4795 = ~Taki deszcz jest na pewno lepszy, niż deszcz wrogów. (westchnienie) <CHARNAME>... moja <CHARNAME>... jak mam cię chronić?~
@4796 = ~Cśśś, kochanie. Jest dobrze.~
@4797 = ~Ja będę chronić nas oboje. Obiecuję.~
@4798 = ~Nie potrzebuję ochrony.~
@4799 = ~Po prostu bądź przy mnie.~
@4800 = ~Nie wiem.~
@4801 = ~Naprawdę? Wątpię, Estel'amin. Ale kocham cię.~
@4802 = ~A czego potrzebujesz? Burzy? Przecież właśnie nadchodzi.~
@4803 = ~Jestem. Marne pocieszenie, wiem, ale zawsze.~
@4804 = ~Ja też nie wiem. Nie mam nic oprócz ciebie i nadziei, i boję się, że obie was stracę. Ale kocham cię.~
@4805 = ~Deszcz...~
@4806 = ~(Xan wydaje cichy okrzyk zaskoczenia i chwyta twoją dłoń, gdy na niebie pojawia się tęcza.)~ [O#XAN000]
@4807 = ~Nie widziałeś nigdy tęczy?~
@4808 = ~To dobry znak, prawda?~
@4809 = ~O co chodzi?~
@4810 = ~Nie... ja tylko... ja nie...~
@4811 = ~Przepraszam. Zobaczyłem tęczę i... i pomyślałem o pewnym dniu, wiele lat temu.~
@4812 = ~Stałem kiedyś nad brzegiem rzeki, wczesnym wieczorem. W oddali widziałem światła mojego miasta, drzewa zieleniły się wokół mnie, a na niebie pojawiła się tęcza. Wszystko było takie kolorowe i pełne życia.~
@4813 = ~I byłem sam.~
@4814 = ~Mów dalej.~
@4815 = ~To musiało być przykre.~
@4816 = ~O co się wtedy stało?~
@4817 = ~(milczysz)~
@4818 = ~Z początku nie czułem smutku - dlaczego miałbym go czuć? Ale potem wyobraziłem sobie, że nie stoję tu samotnie; że patrzę na rzekę, trzymając za rękę... nie, wtedy jeszcze cię nie znałem, ale moje wyobrażenia okazały się bliskie rzeczywistości... i poczułem prawdziwą rozpacz. Wiedzieć, że się przegrało, a odczuć to tak wyraźnie - to zupełnie coś innego.~
@4819 = ~Ale tęcza, zanim rozmyła się w wieczornych chmurach, błysnęła jeszcze jeden, ostatni raz - prosto na moje serce. I wtedy nagle, zupełnie bez przyczyny, poczułem szczęście i nadzieję - gdy pomyślałem o tym, co mnie czeka. Nie potrafię tego wytłumaczyć, ale wtedy wiedziałem, że czeka na mnie miłość.~
@4820 = ~Może nigdy się nie dowiem, co to było. Ale teraz mam ciebie - i teraz, z tobą, czuję się tak samo, jak tamtego dnia.~
@4821 = ~Nie tak samo. Lepiej.~
@4822 = ~Co, już nie jesteś taki nieszczęśliwy, hmm?~
@4823 = ~Ja też kiedyś czułam się tak, jak ty.~
@4824 = ~Miałam kiedyś podobne uczucie. W Nashkel, nad rzeką, o zachodzie słońca.~
@4825 = ~A więc przepowiedziałeś sobie miłość. No, to u ciebie coś nowego!~
@4826 = ~O wiele lepiej. Ach, <CHARNAME>...~
@4827 = ~Och, nic się nie bój, zaraz znowu będę. Ale nie teraz.~
@4828 = ~Mamy ze sobą tyle wspólnego. Kto wie, może zawsze mieliśmy...~
@4829 = ~Oczywiście, śmiej się ze swojego pechowego i nieszczęśliwego ukochanego. Ale byłem wtedy szczęśliwy. I teraz też jestem.~
@4830 = ~Chodź tutaj, do mnie... chcę ci powiedzieć coś, co jest przeznaczone tylko dla twoich uszu.~
@4831 = ~Elfia więź to niesamowita rzecz. Sięga i w przeszłość, i w przyszłość. Kto wie, co się z nami stanie? Ale nawet, jeśli jedno z nas odejdzie... będzie żyło w sercu tego, kto pozostanie. Bo miłość nigdy nie umiera.~
@4832 = ~A na dnie każdego serca zawsze można odnaleźć tęczę.~
@4833 = ~(Zachodzące słońce rzuca swoje ostatnie blaski na twarz Xana, która w tym świetle wygląda na niemal pogodną. Jednak po chwili Xan wzdycha głęboko.)~ [O#XAN000]
@4834 = ~Zbliża się noc. Dlaczego wszystkie najpiękniejsze rzeczy odchodzą tak szybko?~
@4835 = ~Bo przegraliśmy?~
@4836 = ~Bo życie jest beznadziejne, pamiętasz, Xan? Pełne cierpienia i bólu, a te krótkie chwile szczęścia są tylko po to, żeby przypomnieć nam, jak nieszczęśliwi tak naprawdę jesteśmy.~
@4837 = ~Nie wszystkie. Poza tym, noc też jest piękna.~
@4838 = ~Bo inaczej szybko by się nam znudziły, i wszystko byłoby monotonne.~
@4839 = ~Nie wiem.~
@4840 = ~Znowu żartujesz, <CHARNAME>, i może masz rację? Ale jeden zachód słońca... ten zachód... Chciałbym, aby był wyjątkiem.~
@4841 = ~Masz rację, <CHARNAME>. Ale jeden zachód słońca... ten zachód... Chciałbym, aby był wyjątkiem.~
@4842 = ~Za każdym razem gdy zachodzi słońce myślę, że minął kolejny szczęśliwy dzień. A nie zostało już ich dużo.~
@4843 = ~Ale jest jedno miejsce, gdzie wiecznie trwa zachód słońca. Gdzie możesz oglądać wszystkie cuda tego świata - i wiele, wiele więcej. Brzmi dziecinnie, prawdat? Ale wiesz, o czym mówię.~
@4844 = ~Tak, wiem.~
@4845 = ~W innej sferze?~
@4846 = ~Gdzieś na Torilu?~
@4847 = ~Arvandor.~
@4848 = ~Nie, nie wiem.~
@4849 = ~Tak, Arvandor... Błogosławione Królestwo.~
@4850 = ~Co? Myślałem, że zrozumiałaś; Arborea, Arvanaith, Arvandor.... o tym mówiłem.~
@4851 = ~Tam każda niespokojna dusza znajduje ukojenie, i do tego właśnie miejsca tęskni każdy elf. Co za ironia, że właśnie przed nami jego bramy są zamknięte.~
@4852 = ~Ale czy miłość na ziemi nie jest cenniejsza niż wieczność w raju? I czy prawdziwy, ulotny zachód słońca nie jest piękniejszy od tego, który się nigdy nie kończy?~
@4853 = ~Nie wiem, Xan. Boję się śmierci.~
@4854 = ~Mówisz, jakbyś już dokonał wyboru.~
@4855 = ~Wieczność w raju to kusząca perspektywa... ale nie, jeśli nie będzie tam ciebie.~
@4856 = ~Miłość jest najważniejsza... ale czy mam jakiś wybór?~
@4857 = ~Nie wiem. Jak można to porównać?~
@4858 = ~To nie tylko niesprawiedliwe - to okrutne, że tobie pozostała tylko teraźniejszość, a moja dusza może jeszcze trafić do Arvandoru. Ale twój wybór też się liczy. Pamiętasz przecież przepowiednie - czy mówiły coś o miłości?~
@4859 = ~Wybacz mi, że tak się rozklejam. Jestem szczęśliwy: wciąż jeszcze żyję, słońce zachodzi piękniej niż kiedykolwiek, i jeszcze jesteś przy mnie... Nie. Nie, nie tak. Po prostu: jesteś przy mnie.~
@4860 = ~Bo dokonałem... ale czuję się niemal, jakby ktoś zrobił to za mnie. Czy mogłem wybrać coś innego, trzymając cię za rękę?~
@4861 = ~Ani ciebie.~
@4862 = ~(Oczy Xana błyszczą, gdy ten obraca swoją twarz w stronę wschodzącego słońca.)~ [O#XAN000]
@4863 = ~Wschód słońca niesie ze sobą błogosłowieństwo Seldarine. I jest najlepszym dowodem na to, że wciąż żyjemy.~
@4864 = ~Tak między nami, dużo bardziej cieszy mnie to drugie.~
@4865 = ~I twoja obecność przy mnie, rzecz jasna. Chodź, czas zacząć nowy dzień - i zmierzyć się z przeznaczeniem.~
@4866 = ~(Po plecach Xana przebiega dreszcz, a on sam owija się ciaśniej płaszczem.)~ [O#XAN000]
@4867 = ~Dlaczego mam przeczucie, że to nasza ostatnia noc?~
@4868 = ~Nie wiem, ale jakoś mnie to nie dziwi.~
@4869 = ~Bo jesteśmy w niebezpieczeństwie, i to już od dawna.~
@4870 = ~To nie brzmi zbyt romantycznie.~
@4871 = ~Bo taki już masz charakter.~
@4872 = ~Zamierzasz wykorzystać taktykę 'i tak przegraliśmy, więc chociaż prześpijmy się ze sobą po raz ostatni'?~
@4873 = ~(westchnienie) Tak, wiem, że jestem przewidywalny.~
@4874 = ~Śmierć też nie jest romantyczna.~
@4875 = ~Tak, ale tym razem chodzi o coś więcej. Nie podoba mi się to uczucie.~
@4876 = ~Nie, chociaż pomysł jest niezły. Właściwie to...~
@4877 = ~Nie, nie tym razem.~
@4878 = ~Chciałbym, żebyśmy siedzieli teraz przy ognisku. Ktoś stroiłby gitarę, ktoś inny - otwierał butelkę wina, a ty siedziałabyś, przytulona do mnie...~
@4879 = ~Oooch, tak!~
@4880 = ~Dopracowałabym jeszcze pewne szczegóły, ale generalnie wizja mi się podoba.~
@4881 = ~To miłe. Też bym tak chciała.~
@4882 = ~Jasne! Możemy zatrzymać się teraz na odpoczynek, jeśli chcesz.~
@4883 = ~Nuda. Chodźmy lepiej kogoś zabić.~
@4884 = ~Ale twoi wrogowie nie znikną ot, tak. Nie, melamin, to nie ma sensu.~
@4885 = ~Chociaż... chyba jest coś, co mogłoby nieco rozjaśnić ten posępny nastrój.~
@4886 = ~Nie było posępnie, dopóki się nie odezwałeś.~
@4887 = ~Co takiego?~
@4888 = ~Zamieniam się w słuch.~
@4889 = ~(westchnienie) Jeśli tylko nie czeka na nas kolejny lisz, smok, obserwator, albo cokolwiek przyjdzie ci na myśl... ale to byłoby zbyt piękne, by mogło być prawdziwe, prawda?~
@4890 = ~Być może.~
@4891 = ~(Xan przyciąga cię bliżej i całuje.)~
@4892 = ~(Obejmujesz go i czujesz ciepło jego warg na swoim policzku.)~
@4893 = ~<CHARNAME>...~
@4894 = ~Mmmm... jeszcze!~
@4895 = ~Tak?~
@4896 = ~Tak, to ja.~
@4897 = ~Chyba musimy już iść, co?~
@4898 = ~(Xan całuje cię z czułością po raz kolejny.)~
@4899 = ~Kocham cię.~
@4900 = ~Nic. Nie mógłbym teraz powiedzieć ci nic innego, niż tylko...~
@4901 = ~Wiem.~
@4902 = ~(Xan bierze cię za rękę, a drugą dłonią głaszcze delikatnie twoje ucho.)~ [O#XAN000]
@4903 = ~Przypuszczam, że nie miałabyś ochoty... ?~
@4904 = ~Nie, nie teraz.~
@4905 = ~Hmm... a czemu nie?~
@4906 = ~Mów dalej...~
@4907 = ~Co masz na myśli?~
@4908 = ~Nie będę udawał, że nie jestem rozczarowany, bo nie potrafię. Idziemy?~
@4909 = ~Mrok, niebezpieczeństwa... to powinno mnie odstręczać, ale tym razem ciemność wydaje się taka upajająca.~
@4910 = ~Chciałbym wziąć cię w ramiona i zapomnieć o całym świecie. I chciałbym, żebyś ty też tego chciała.~
@4911 = ~Przecież chcę.~
@4912 = ~Dobrze.~
@4913 = ~(Całujesz go)~
@4914 = ~Nie, nie sądzę.~
@4915 = ~Może później.~
@4916 = ~Więc...~
@4917 = ~(Promyk słońca prześlizguje się po twojej twarzy i nagle znika w dłoni Xana.)~ [O#XAN000]
@4918 = ~(Ten wymawia cicho kilka słów, wyciąga palce w twoją stronę... i nagle spada na ciebie deszcz złotych iskierek.)~
@4919 = ~Hej, przestań!~
@4920 = ~Haha! Broń się, złoczyńco, bo jesteś teraz celem mojej mrocznej magii! (powtarzasz jego zaklęcie)~
@4921 = ~Iskierki?! Moje fajerwerki są o niebo lepsze!~
@4922 = ~Co ty robisz?~
@4923 = ~Jakie to miłe! Dziękuję!~
@4924 = ~Hmm? O czym ty mówisz?~
@4925 = ~O tym!~
@4926 = ~O twoim zaklęciu!~
@4927 = ~Przestań udawać! Dobrze wiesz, o co mi chodzi!~
@4928 = ~Och, o niczym. Przecież wiesz.~
@4929 = ~O nie, zostałem pokonany! ...  <CHARNAME>! Uważaj na księgę zaklęć, nie można tak z nimi... ach. Za późno.~
@4930 = ~Nie wygląda, jakby była zniszczona. Ale było fajnie.~
@4931 = ~Co? Co się stało?~
@4932 = ~Możemy ją jakoś naprawić?~
@4933 = ~Miałem nadzieję, że ci się to spodoba. Taka drobna odmiana od kwasowych strzał czy zaklęć dominacji, prawda?~
@4934 = ~Och, tak!~
@4935 = ~Tak myślę.~
@4936 = ~Ale trochę irytująca.~
@4937 = ~Ale czy to bezpieczne?~
@4938 = ~To bardzo delikatna, nieszkodliwa magia... tak, wygląda na to, że wszystko jest w porządku. Żadnych zniszczeń, tylko przyjemne wspomnienie... mam nadzieję.~
@4939 = ~Bardzo przyjemne.~
@4940 = ~Mniej więcej.~
@4941 = ~To dobrze, że ty też się uśmiechasz.~
@4942 = ~Nie, to mi się wcale nie podobało.~
@4943 = ~(westchnienie) Przepraszam, <CHARNAME>. To może szklankę zimnej wody? Chociaż, jaki w tym sens...~
@4944 = ~Kolejny dzień życia... i trochę słońca. Czego chcieć więcej?~
@4945 = ~Łóżka?~
@4946 = ~Więcej mocy!~
@4947 = ~Mam ci dać listę?~
@4948 = ~Złota, klejnotów, i najlepszego magicznego wyposażenia w całym Amn!~
@4949 = ~Ciebie!~
@4950 = ~Niczego.~
@4951 = ~A do łóżka jeszcze śniadanie, tak? Dobrze, zapamiętam to.~
@4952 = ~I nie mam co się nawet opierać, tak? <CHARNAME>, nie jestem czarodziejem... och, na Seldarine, jestem, prawda? (westchnienie) Przegrałem.~
@4953 = ~(westchnienie) Dlaczego wiedziałem, że to powiesz? Ribald na pewno przywita cię z otwartymi ramionami.~
@4954 = ~Ach... <CHARNAME>... to trochę zbyt dosłowne. Ale zapamiętam.~
@4955 = ~I tak jesteś niepokonana w bitwie. (westchnienie) Ale...~
@4956 = ~Nie, nie zwracaj na mnie uwagi. Moje marzenia już się spełniły; może z twoimi też tak będzie?~
@4957 = ~Tak... niczego. Ale lepiej udawajmy, że tego nie powiedziałem.~
@4958 = ~W takim razie chodźmy... a może i twoje życzenie zostanie spełnione.~
@4959 = ~To prawda, że elfy mają swoje pieśni na każdą pogodę? O deszczu, śniegu, o zachodzie słońca? A ty jesteś elfem.~
@4960 = ~Nie pamiętam zbyt wielu. Och, mógłbym spróbować śpiewać i tańczyć, ale po co?~
@4961 = ~Ty jesteś moją pieśnią.~
@4962 = ~Chociaż... no dobrze, <CHARNAME>, skoro tego chcesz - zrobię co mogę. Deszczm tęcza, zachód i wschód słońca, noc, środek dnia... Wybacz, jeśli nie będę wystarczająco poetycki, postaram się, jak umiem. Dla ciebie.~
@4963 = ~Mam jednak nadzieję, że pozwolisz mi wyznaczyć pewne granice i nie każesz zbierać kwiatów ani pleść z nich wianków. Prawda, skarbie?~
@4964 = ~Zejdźcie mi z drogi.~
@4965 = ~Strażnik Księżycowego Ostrza? Panie, powinieneś jak najszybciej opuścić to miasto!~
@4966 = ~(westchnienie) Uwierz, niczego innego nie pragnę.~
@4967 = ~Ale panie, to naprawdę sprawa życia i śmierci! Musisz stąd wyjechać, wkrótce to miasto upadnie!~
@4968 = ~Och, zgadzam się. Ale - chwila, czekaj. Masz na myśli coś... konkretnego?~
@4969 = ~Ja...~
@4970 = ~Co się tu dzieje?~
@4971 = ~Chcesz nam coś powiedzieć?~
@4972 = ~Dość tego. Xan, chodźmy stąd.~
@4973 = ~Co, na Seldarine, robisz w towarzystwie N'Tel'Quess?~
@4974 = ~Wypełniam moją misję, jak pewnie dobrze wiesz. Powinieneś to zrozumieć, w końcu mówisz Wspólnym. Poza tym... słyszałeś kiedyś o czymś takim, jak przyjaźń?~
@4975 = ~Uważasz się za przyjaciela tego... tego śmiecia?~
@4976 = ~To Na'N'Tel'Quess!~
@4977 = ~Nie będę tolerował czegoś takiego.~
@4978 = ~Tak czy inaczej, to nie dotyczy naszej sprawy. Wybacz, jeśli cię uraziłem.~
@4979 = ~Jestem Aegnor z Tethyru.~
@4980 = ~A ja <CHARNAME> of Candlekeep.~
@4981 = ~Miło poznać.~
@4982 = ~Mów dalej.~
@4983 = ~A więc... dlaczego Xan miałby uciekać z Athkatli?~
@4984 = ~Proszę, zrozumcie mnie. Nie mogę nic teraz wyjawić. Nie mam takiego prawa! Ale błagam was, uciekajcie jak najszybciej z tego przeklętego miasta.~
@4985 = ~Wkrótce zdarzy się tu coś... coś straszliwego a jednocześnie wspaniałego dla całej rasy elfów.~
@4986 = ~O czym ty mówisz? Planujecie atak na całe Amn, albo coś równie głupiego?~
@4987 = ~Och, nie, panie. Nasz plan jest znacznie bardziej subtelny.~
@4988 = ~Właściwie to z radością powitalibyśmy cię w naszym gronie. Jeden z Obrońców Elvendom... mógłbyś naprawdę nam pomóc.~
@4989 = ~Jeśli wyrazisz zgodę, moglibyśmy spotkać się z moimi zwierzchnikami dziś po zmroku w Dzielnicy Rządowej. Zawiadomię ich o twoim przybyciu.~
@4990 = ~Najlepiej byłoby, panie, gdybyś zechciał się z nami spotkać w cztery oczy.~
@4991 = ~Chociaż, rzecz jasna, <CHARNAME> może ci towarzyszyć, jeśli ma na to ochotę.~
@4992 = ~Żegnajcie. Do zobaczenia wkrótce... mam nadzieję.~
@4993 = ~A więc jesteście! Pozwólcie, że wskażę drogę.~
@4994 = ~Oczywiście, pójdziemy tam tylko ty i ja.~
@4995 = ~(szept) <CHARNAME>, to nie jest pora na kłótnie. Tak, wiem, ja też bym wolał iść tam z tobą. Mogę cię ukryć za pomocą magii.~
@4996 = ~Proszę, niech nic z tego, co zostanie teraz powiedzane, nie przedostanie się w niepowołane uszy. Mam nadzieję, że waga naszej sprawy jest dla wszystkich jasna.~
@4997 = ~Witam.~
@4998 = ~Jestem Hiel. Aegnora już spotkałeś. Verella i Naiz to jedni z naszych najlepszych wojowników. Uluuth Phlarenn.~
@4999 = ~(gasp) Eldreth Veluuthra?~
@5000 = ~Dokładnie.~
@5001 = ~Powinienem był się domyślić. Teraz naprawdę przegraliśmy.~
@5002 = ~Jesteś jednym z najznamienitszych pośród naszych ludzi. Masz jakiś powód, aby nam nie ufać albo się nas obawiać?~
@5003 = ~To prawda, że działania Eldreth Veluuthra przyniosły nam korzyści... bo gdy tylko ludzie zagrażają jakiejś elfiej społeczności, wy rozwiązujecie ten problem natychmiast i bez problemów. Ale wasze metody są nie do zaakceptowania.~
@5004 = ~Być może dla ludzi. Ale co z lasami, które oni wycięli? Z elfami, których znieważają i mordują? Ludzie to plaga, którą należy wyplenić.~
@5005 = ~Nie mogę się z tym zgodzić.~
@5006 = ~To wy jesteście plagą!~
@5007 = ~Ciekawy punkt widzenia.~
@5008 = ~Zgadzam się w zupełności.~
@5009 = ~(milczysz)~
@5010 = ~Przyprowadziłeś ze sobą N'Tel'Quess? Nieważne; później się tym zajmiemy.~
@5011 = ~Aegnor, Verella - pilnujcie dziecka Bhaala. Zabijcie, jeśli nam zagrozi.~
@5012 = ~A Na'N'Tel'Quess to w pewnym sensie coś jeszcze bardziej obrzydliwego niż człowiek.~
@5013 = ~Nie!~
@5014 = ~Oczywiście, że tak.~
@5015 = ~Zbyt ostro nas oceniasz.~
@5016 = ~I taki, nad którym każdy elf powinien się zastanowić.~
@5017 = ~Rozumiesz?! A więc nasze spotkanie może być dużo bardziej owocne, niż przypuszczałem.~
@5018 = ~Zmieciemy to robactwo z powierzchni ziemi raz na zawsze. Athkatla, Wrota Baldura, Waterdeep, Neverwinter, Luskan - wiele ludzkich miast będzie cierpieć. A to jeszcze nie koniec. Nie; to będzie dopiero początek.~
@5019 = ~Co planujecie? Aegnor mówił, że to nie będzie atak... a więc intryga? Spisek?~
@5020 = ~Wykazujesz zainteresowanie naszym planem. To dobrze.~
@5021 = ~Zamierzamy zatruć wodę. Nie, nie jesteśmy idiotami; nie będziemy biegać z tonami arszeniku po wszystkich domach. Nasze działanie będzie bardziej subtelne.~
@5022 = ~Zatrujmy wodę tutaj, a kapłani i paladyni przestaną sprawiać problemy. Dosięgnijmy posiadłości szlacheckich, a gospodarka miasta upadnie. Zróbmy to samo w kwaterach straży miejskiej,  a wybuchnie panika nie do opanowania. Tutejszy Mistrz Cienia ma co prawda zbyt dobrą ochronę, ale w tym akurat moglibyście nam pomóc, prawda?~
@5023 = ~Powtórzymy to we wszystkich ludzkich miastach, a wkrótce elfia rasa zatriumfuje.~
@5024 = ~Jesteście głupcami.~
@5025 = ~Mordercy!~
@5026 = ~Niezły plan.~
@5027 = ~Nie chcę się w to mieszać.~
@5028 = ~Trzymajcie broń w pogotowiu.~
@5029 = ~I... pilnujcie też tego elfa.~
@5030 = ~Nie powiedziałbym. Radziłbym natomiast uważać na słowa.~
@5031 = ~Tak jak ty. I reszta twoich towarzyszy. Ilu wrogów zabiliście? Ilu z nich było ludźmi? I czy kilka tuzinów więcej robi jeszcze jakąś różnicę?~
@5032 = ~Dobrze, że ci się podoba.~
@5033 = ~Ale już jesteście w to zamieszani, a ty musisz podjąć decyzję. A co z tobą, strażniku Ostrza?~
@5034 = ~Co to będzie za triumf, jeśli ludzkie miasta będą leżały w ruinach? I tak powstaną na nowo, a nawet jeśli nie - inne rasy zajmą ich miejsce. A co z drowami? Oni też nie będą siedzieć bezczynnie!~
@5035 = ~Nasza rasa potrzebuje odrodzenia. Ale nie - nie w taki sposób!~
@5036 = ~A więc co zrobisz, strażniku?~
@5037 = ~Powinienem natychmiast wysłać posłańców do wszystkich miast... ale to doprowadziłoby tylko do społecznej paranoi i morderstw niewinnych elfów. Nie mogę...~
@5038 = ~Ależ nie musisz. Gdy już wykonamy nasz plan, pozostawimy po sobie ślady, proawdzące do... hmmm... do Zakapturzonych Czarodziejów tutaj, w Athkatli. Przyda się mała wojna domowa.~
@5039 = ~Pomożesz nam?~
@5040 = ~Nie.~
@5041 = ~Spodziewałem się tego. Powinieneś oddać Ostrze w godniejsze ręce.~
@5042 = ~Na przykład twoje? Seldarine was nie wspiera! Ostrze zabiłoby cię bez wahania!~
@5043 = ~Kiedyś Corellon na pewno odpowie na nasze modlitwy. A teraz zapytam jeszcze raz: jesteś z nami, czy przeciw nam?~
@5044 = ~(westchnienie) Nie mogę przelać krwi moich własnych braci. Mam tylko nadzieję, że sami zdacie sobie sprawę, jak bezsensowne są wasze poczynania. Taki fanatyzm bardziej pasuje do ludzi, którymi tak się brzydzicie.~
@5045 = ~Ja za to zamierzam wam pomóc.~
@5046 = ~Ja za to zamierzam wam pomóc.~
@5047 = ~Nie słuchaj go. Pomożemy wam.~
@5048 = ~Nie pozwolę wam na to!~
@5049 = ~Szykuj broń, Xan. Oni już nie żyją.~
@5050 = ~Może powinniśmy po prostu zapomnieć o tym spotkaniu.~
@5051 = ~I mam pewnie uwierzyć, że nas nie zdradzisz? Po tym, jak twój towarzysz przemycił cię tutaj podstępem?~
@5052 = ~Chociaż... zamordować N'Tel'Quess rękami N'Tel'Quess... jest w tym coś interesującego.~
@5053 = ~W takim razie bardzo dobrze, wykonacie dla nas zadanie, i otrzymacie stosowną nagrodę. Teraz słuchaj szczegółów planu.~
@5054 = ~Ty! Nie odzywaj się w obecności lepszych od siebie! I tak się ciebie pozbędziemy, niezależnie, co powiesz.~
@5055 = ~Strażnikowi pozwolę odejść, ale ciebie czeka śmierć. Podziękuj jemu; nie byłoby cię tutaj, gdyby nie jego bezczelność. Mam rację?~
@5056 = ~Tak, masz. Ale nie pozwolę ci zabić nikogo, kto podróżuje ze mną.~
@5057 = ~Podniósłbyś broń przeciwko swoim braciom w imię N'Tel'Quess? Upadłeś niżej, niż przypuszczałem.~
@5058 = ~(westchnienie) Słowa nic tu nie pomogą. Jeśli chcecie nas zabić, róbcie, co musicie.~
@5059 = ~Na to właśnie liczyłem. Teraz słuchajcie szczegołów planu.~
@5060 = ~Upadliście niżej, niż przypuszczałem.~
@5061 = ~Pozwoliłbym wam odejść, ale <CHARNAME> najwyraźniej pragnie rozlewu krwi.~
@5062 = ~Rozumiem.~
@5063 = ~W takim razie pozwolę wam odejść, ale to spotkanie i słowa na nim powiedziane mają pozostać między nami.~
@5064 = ~A jeśli spróbujecie ostrzec ludzkie władze, podejmiemy odpowiednie kroki.~
@5065 = ~<CHARNAME>... proszę, przemyśl to jeszcze. Miasto pogrąży się w chaosie - jak wtedy wykonasz swoje zadanie? Co zrobią władze, jeśli odkryją twoje powiązania z tą zbrodnia? I jakiej nagrody się spodziewasz, oprócz noża w plecach?~
@5066 = ~Kłamstwo. Nie krzywdzimy naszych ludzi.~
@5067 = ~Nieprawda. Mamy agentów N'Tel'Quess. Będziecie mogli odejść nie niepokojeni.~
@5068 = ~Poza tym, potrzebujecie złota, prawda? W takim razie będziecie mogli zabrać skarby swoich ofiar.~
@5069 = ~Ofiar, które będzie można liczyć w setkach. Uważasz, że Imoen chciałaby być uratowana takim kosztem?~
@5070 = ~Poza tym, czeka was bitwa z potężnym magiem, prawda? W Suldanessellar możecie liczyć na pomoc Eldreth Veluuthra.~
@5071 = ~Mamy zniszczyć jedno miasto, by ocalić inne? Jaki w tym sens? I czy uważasz, że elfy z Suldanessellar będą chciały mieć z wami coś wspólnego, zwłaszcza, gdy żołnierze Amn zaczną szukać winnych?~
@5072 = ~Zamknij się w końcu!~
@5073 = ~Nie mogę uwierzyć, że <CHARNAME> chce się w to zaangażować. Spotkanie z wami przyniosło nam tylko problemy.~
@5074 = ~Przeszkadzasz nam bardziej, niż myślałem. Trzeba z tym skończyć.~
@5075 = ~A więc to my skończymy z wami.~
@5076 = ~Czekaj, nie musimy walczyć! Możemy znaleźć inne wyjście.~
@5077 = ~Xan ma rację. Nie powinniśmy wam pomagać - i nie zrobimy tego.~
@5078 = ~Pomogę wam. Jeśli Xan przeszkadza, możemy go zabić.~
@5079 = ~Żałuję tego. Naprawdę.~
@5080 = ~Jakie wyjście? Wszyscy musimy być jednej myśli, a twój towarzysz najwyraźniej nie podziela naszego zdania. Nie, nie możemy podejmować takiego ryzyka.~
@5081 = ~<CHARNAME>! Co ty mówisz?~
@5082 = ~Łatwo zdradzasz przyjaciół. Zbyt łatwo, jak na mój gust.~
@5083 = ~Poza tym, miałbym zabić strażnika Ostrza, a ciebie zostawić przy życiu?~
@5084 = ~Nie. Nie będzie żadnych świadków.~
@5085 = ~To nie musi się tak kończyć, Hiel.~
@5086 = ~Ale się skończy  - a wszystko przez to, że odmawiasz wypełnienia obowiązku i nie chcesz pomóc swojemu narodowi.~
@5087 = ~(westchnienie) To bez sensu.~
@5088 = ~Nie jesteście godni naszego zaufania. Bracia, szykujcie broń!~
@5089 = ~To był błąd, <CHARNAME>. Ujawniliście nasze plany i miasto gotowe jest do obrony, ale Eldreth Veluuthra nie przebacza swoim wrogom!~
@5090 = ~Jak myślisz, co powinniśmy zrobić z tą sprawą z Hielem i Aegnorem?~
@5091 = ~Co myślisz o tym, że musieliśmy zabić Hiela i Aegnora?~
@5092 = ~(westchnienie) Trudne pytanie. Nie jestem pewien... ale na twoim miejscu powiadomiłbym miasto o tej intrydze. Może powinniśmy porozmawiać z Inspektorem Bregą?~
@5093 = ~Chodźmy już lepiej. Nie mam ochoty o tym rozmawiać; tak samo, jak nie mam ochoty nigdy w życiu spotykać się już z członkami Eldreth Veluuthra.~
@5094 = ~Nie pierwszy raz napotykam elfy o złych intencjach... i nie pierwszy raz walczyłem z własnymi braćmi. Oczywiście, nadal mi z tym ciężko, ale jakoś sobie poradzę. A ty, <CHARNAME>?~
@5095 = ~Ja nie żałuję. Więcej walki - więcej łupów.~
@5096 = ~Chcieli mnie zabić! Jakie inne wyjście mieliśmy?~
@5097 = ~Żałuję, że tak się to skończyło. Gdyby tylko było jakieś inne wyjście...~
@5098 = ~Ich plan był koszmarny! Nie żałuję, że musieliśmy ich zabić.~
@5099 = ~Nie wiem. Zdaje mi się, że my również ponosimy częściową winę za to, co się stało.~
@5100 = ~Nie czuję się zbyt dobrze... ale to i tak nie tylko z powodu tej walki.~
@5101 = ~(westchnienie) Jak zwykle jesteś w swoim żywiole. Może to i dobrze? Martwiłem się o ciebie.~
@5102 = ~Nie oskarżam cię. Martwię się o ciebie.~
@5103 = ~Myślisz tak samo, jak ja. To dobrze.~
@5104 = ~Tak, jest jakaś logika w tym, co mówisz. Ale gdyby można było tego uniknąć...~
@5105 = ~Wiem, zwłaszcza ja. Ale gdyby była choć drobna szansa, aby nakłonić ich do zmiany planów, zrobiłbym to. A nie mogłem wziąć udziału w tym, co chcieli zrobić. Nigdy, <CHARNAME>. Nigdy.~
@5106 = ~Tak, wiem. Na twoim miejscu odwiedziłbym jakiegoś uzdrowiciela, i to jak najszybciej.~
@5107 = ~Eldreth Veluuthra... Przysięgałem chronić moich ludzi... ale za jaką cenę? Kto potrafi ocenić, co jest dobre, a co złe?~
@5108 = ~(westchnienie) Sam nie wiem. To, czego chciał Hiel... Można by to nazwać ludobójstwem, ale jestem pewien, że oni nie robili tego ze złej woli. Po prostu wierzyli, że to właśnie jest droga, którą należy podążać. Hiel miał rację, że ludzie czasem potrafią być okrutni. A mimo to, ja musiałem walczyć z własnymi braćmi, aby móc dalej bronić reszty mojego ludu. Czy zrobiłem dobrze?~
@5109 = ~Nie, nie odpowiadaj. Nie chcę już więcej o tym myśleć. Jeśli możesz... chodźmy już dalej.~
@5110 = ~Propozycja Aegnora.

Spotkaliśmy Aegnora, elfiego złodzieja. Usłyszeliśmy od niego o czymś  "straszliwym i wspaniałym zarazem", co ma wydarzyć się wkrótce w Athkali. Aegnor poprosił Xana o spotkanie po zmroku w Dzielnicy Rządowej, aby przedstawić nas swoim zwierzchnikom.~
@5111 = ~Propozycja Aegnora.

Zwierzchnicy Aegnora okazali się być agentami Eldreth Veluuthra, elfiej organizacji, która za cel stawia sobie zniszczenie całego rodzaju ludzkiego. Planują oni otruć obywateli Athkatli, zaczynając od straży miejskiej, świątyń i Rady Miasta. Xan nie zgodził się jednak na ich propozycję sojuszu, i spotkanie zakończyło się rozlewem krwi.~
@5112 = ~Propozycja Aegnora.

Zwierzchnicy Aegnora okazali się być agentami Eldreth Veluuthra, elfiej organizacji, która za cel stawia sobie zniszczenie całego rodzaju ludzkiego. Planują oni otruć obywateli Athkatli, zaczynając od straży miejskiej, świątyń i Rady Miasta. Xan nie zgodził się jednak na ich propozycję sojuszu i rozstaliśmy się, obiecując sobie wzajemne milczenie. Zostaliśmy jednak ostrzeżeni, że jeśli zdradzimy ich plan władzom miasta, nie skończy się to dla nas dobrze.~
@5113 = ~Propozycja Aegnora.

Spotkaliśmy się z Głównym Inspektorem Bregą i opowiedzieliśmy mu o intrydze elfów. Podziękował nam za pomoc, jednak śledztwo zdaje się stać w miejscu.~
@5114 = ~Propozycja Aegnora.

Aegnor i jego towarzysze zaatakowali nas, aby wymierzyć karę za zdradę ich planów. Teraz wszyscy nie żyją, a my możemy śmiało zgłosić Inspektorowi, że Athkatla uwolniła się już od agentów Eldreth Veluuthra.~
@5115 = ~Propozycja Aegnora.

Inspektor Brega był nam bardzo wdzięczny za pomoc w rozwiązaniu tego problemu i nagrodził nas złotem.~
@5116 = ~Odkryliśmy, że agenci Eldreth Veluuthra planują zatruć wodę w mieście.~
@5117 = ~Jakieś nowe wiadomości o Eldreth Veluuthra?~
@5118 = ~Agenci Eldreth Veluuthra, którzy chcieli zatruć wodę w mieście, zginęli z mojej ręki.~
@5119 = ~Co? O czym wy mówicie?~
@5120 = ~Eldreth Veluuthra, mówisz? Mam tu gdzieś raport na ich temat... chwila...~
@5121 = ~... tak, wasze informacje mogą być prawdziwe. Sprawdzę to, a wy nie wahajcie się donieść mi, jeśli pojawią się jakieś nowe szczegóły.~
@5122 = ~Nie, nie udało nam się nic znaleźć. Wciąż ich szukamy. Na ich głowy wyznaczono nagrodę, więc może sami zechcecie się tym zająć?~
@5123 = ~Naprawdę? Tak, widzę, że nie kłamiesz.~
@5124 = ~Ostatnio dużo się mówiło o ich planach, i nawet Zakapturzeni zaczęli się martwić.~
@5125 = ~Ale tobie udało się to zakończyć. Natychmiast wyślemy gońców do Luskan i Wrót Baldura, aby wszyscy się o tym dowiedzieli. Dziękuję wam bardzo za pomoc, obywatele.~
@5126 = ~Chcę pomówić z tobą o nocy, którą spędziłam z Gaelanem Bayle'm.~
@5127 = ~Xan, muszę ci się do czegoś przyznać. Miałam... romans.~
@5128 = ~Nie. Zrobiłaś to, co musiałaś.~
@5129 = ~Wiesz, i tak nie dał mi żadnej zniżki.~
@5130 = ~Tak, ale i tak mi się podobało.~
@5131 = ~W porządku. Przepraszam.~
@5132 = ~Tchórz!~
@5133 = ~Powinienem był wiedzieć.~
@5134 = ~(westchnienie) <CHARNAME>... musisz?~
@5135 = ~On cię skrzywdził, prawda?~
@5136 = ~Nie tak naprawdę. Ale miałam nadzieję, że pomoże mi w zamian.~
@5137 = ~Myślałam, że nie będę musiała płacić aż tyle. Ale myliłam się.~
@5138 = ~Źle się z tym wszystkim czuję.~
@5139 = ~Tak.~
@5140 = ~Wszystko w porządku. Już... już trochę mi lepiej.~
@5141 = ~Gaelan Bayle... Czy można być aż takim głupcem?~
@5142 = ~Nie wiem, czy potrafię powiedzieć w tej chwili coś stosownego... więc, czy to pomoże, jeśli po prostu cię przytulę?~
@5143 = ~Tak, proszę. Już mi lepiej.~
@5144 = ~Nie trzeba, ale dziekuję ci za to. Już mi lepiej.~
@5145 = ~Chyba tak. Dziękuję.~
@5146 = ~Nie, nie trzeba.~
@5147 = ~Wszystko z okazji rozmowy ze mną? Cóż, dziekuję bardzo. Ja też czuję się teraz lepiej. (westchnienie) Dziwna z nas para, co?~
@5148 = ~Ty miałaś... ?~
@5149 = ~Tak.~
@5150 = ~To było dawno, ale wciąż nie mogę o tym zapomnieć.~
@5151 = ~Och, zapomnij o tym. Chciałam po prostu zobaczyć twoją reakcję.~
@5152 = ~(westchnienie) Brak mi słów. Przepraszam cię na chwilę, muszę... ach, muszę sprawdzić coś w księdze zaklęć.~
@5153 = ~(westchnienie) Dziękuję ci za szczerość, ale jakaś część mnie chyba wolałaby, żebyś mi tego nie mówiła. Pewnie tchórzostwo.~
@5154 = ~Kochasz mnie?~
@5155 = ~Kocham.~
@5156 = ~Nie wiem.~
@5157 = ~Nie.~
@5158 = ~Co mogę powiedzieć? W takim razie nie będę ci już się narzucał.~
@5159 = ~Ja ciebie też... A więc wszystko jest w porządku.~
@5160 = ~A ja wręcz pzreciwnie, jeśli chodzi o mnie... zastanawiam się, czy to dar czy przekleństwo? (westchnienie) Dzisiaj wydaje mi się, że raczaej to drugie.~
@5161 = ~Ale nasza więź odpowiada mi coś innego. Co mam myśleć?~
@5162 = ~Jakoś sobie poradzimy... mam nadzieję. W każdym razie, mamy przed sobą za mało przyszłości, aby martwić się przeszłością.~
@5163 = ~Ja sam nie ukrywam przed tobą żadnych podobnych historii, ale moja miłość jest nadal taka sama. Właściwie to, że mi powiedziałaś... podziwiam cię za to. Domyślam się, że kamień spadł ci z serca, prawda?~
@5164 = ~Chyba tak. Dziękuję.~
@5165 = ~Wcale nie.~
@5166 = ~Nie czuję żadnej różnicy.~
@5167 = ~Teraz mi raczej wstyd, jeśli mam być szczera.~
@5168 = ~Tak, to duża ulga. Na początku myślałam, że to był błąd.~
@5169 = ~Tak, tak...  ale chodźmy już.~
@5170 = ~Jesteś elfem - i jesteś jeszcze bardzo młoda. A ja za bardzo boję się ciebie stracić.~
@5171 = ~Xan, jeśli chodzi o niewolnika Phaere...~
@5172 = ~(westchnienie) Zrobiłbym wszystko, gdyby to mogło uchronić cię przed koniecznością zastanawiania się nad takimi obrzydliwymi alternatywami. Ale nie potrafię.~
@5173 = ~Ten koszmar wkrótce się skończy. Albo umrzemy, albo znów zobaczymy słońce... Chyba nie muszę mówić, która z tych dwóch opcji jest bardziej prawodopodobna.~
@5174 = ~Ale musimy iść dalej, póki jeszcze możemy. Chodź, zróbmy jeszcze ten ostatni wysiłek... i może wkrótce uda nam się o tym wszystkim zapomnieć. Proszę.~
@5175 = ~Co sądzisz o zemście? Roslin stara się pomścić swoją żonę. Uważasz, że to to jest słuszne?~ [O#XAN000]
@5176 = ~Pomaga mi i to się teraz liczy.~
@5177 = ~Sądzę, że tak. Tak się postępuje gdy ktoś jest dla ciebie drogi.~
@5178 = ~Jest w błędzie. Jeszcze będzie żałował tego co czyni.~
@5179 = ~A ty?~
@5180 = ~Nie wiem czy się z nim zgadzam, ale chyba mogę go zrozumieć. Dzięki ostatnim tygodniom wiem, że należy wyjść naprzód gdy któryś z moich towarzyszy mnie potrzebuje. Gdybyś ty lub któryś z naszej drużyny zginąłby... nasi wrogowie słono by za to zapłacili. I to bardzo.~
@5181 = ~Ale występować przeciwko własnym przełożonym? Kłaść na szali życie własnego mentora? Planować rytuał związany z Rasą Stwórców? Jak daleko Roslin ma zamiar się posunąć?~
@5182 = ~Nie wiem. Może uważa, że jego życie już nie jest wiele warte.~
@5183 = ~Gdy Gorion zginął to samo zaprzątało moją głowę.~
@5184 = ~Gdy odebrano mi Imoen stało się dla mnie wiadome, że zrobię wiele by jej pomóc.~
@5185 = ~W pościgu za Irenicusem było ze mną podobnie.~
@5186 = ~Może tu nie chodzi o jego życie. Może uważa, że dzięki kłamstwom skierowanym we mnie otrzyma to czego pragnie.~
@5187 = ~Cel uświęca środki? (wzdycha) Może... ale co w zamian dostanie Roslin? Co ty dostaniesz po wszystkim?~
@5188 = ~Niepokoję się. Jesteś... wiesz czym jesteś, . Muszę ci przypominać o ostrożności.~
@5189 = ~Oczywiście. Pamiętam o tym, Xanie.~
@5190 = ~Ufam Roslin. Uważam, że wszystko będzie dobrze.~
@5191 = ~Ja umieram, Xanie. Nie mam żadnego wyboru.~
@5192 = ~Wiem. Ja to wiem. Nie stracisz głowy. (wzdycha) Przynajmniej mam taką nadzieję.~
@5193 = ~Znowu morze. Piękne, błękitne, błyszczące... (wzdycha) No i tak tu jesteśmy, mordując ludzi.~ [O#XAN311]
@5194 = ~Po prostu wykonuję swoją pracę. Albo wypełniam swoje przeznaczenie, może to bardziej do ciebie przemawia.~
@5195 = ~No i...?~
@5196 = ~To beznadziejne. Wiem. Daj spokój Xan.~
@5197 = ~Kocham morze. To by było wspaniałe gdybyśmy mogli po prostu spędzić kilka godzin na obserwowaniu go.~
@5198 = ~Och - nie chodziło mi o wspominaniu o twoim dziedzictwie czy krwi na twoich rękach; Wybacz jeżeli zabrzmiało to inaczej - i zabrzmiało, czyż nie? Nie, po prostu chodziło mi o wspomnieniach z Wybrzeża Mieczy...~
@5199 = ~Evereska jest daleko od morze. Kiedy przybyłem pierwszy raz na Wybrzeże mieczy ten bezmiar koloru nieba po prostu mnie oszołomił; Byłem jak głuchy.~
@5200 = ~A teraz to uczucie powraca. Pamiętasz czasy na Wybrzeży mieczy, ? To były niebezpieczne chwile, ale wspomnienia białego piasku, mokrych skał i powiewu bryzy - przypominasz sobie?~
@5201 = ~Pamiętam to dobrze, Xanie. Cieszę się, że ty także.~
@5202 = ~Siriny także pamiętam, a w szczególności ich zatrute strzały.~
@5203 = ~To nostalgia?~
@5204 = ~(Wzdryga się) Och, tak. Moje biedne ramię... ono też to pamięta.~
@5205 = ~W pewnym sensie tak. Tęsknię za czasami gdy nie było tylu komplikacji. Nie często jednak... nie pławimy się w luksusie.~
@5206 = ~Morze wciąż tu będzie nawet gdy my odejdziemy. Będzie o nas pamiętać... Zapamiętaj mnie. Zapamiętaj, , gdy już mnie nie będzie, dobrze? Jeżeli jest coś trwałego na tym świecie, to są to wspomnienia bogów.~
@5207 = ~Ja umieram, Xanie. Jak mogę przysięgać coś takiego?~
@5208 = ~Moje wspomnienia mogą nie być tak trwałe jak sądzisz.~
@5209 = ~Wołanie morza - zgadza się, wrogowie martwi - to też się zgadza, Xan mówiący o śmierci - zgadza się. Zdaje się, że wszystko jest na swoim miejscu.~
@5210 = ~Możesz to przeżyć.~
@5211 = ~Ale ja? (wzdycha) widzę morze, jest piękne... ale gdy myślę o przyszłości, widzę jedynie śmierć. Czyją? Tego nie wiem.~
@5212 = ~, ty zabijasz ludzi.~ [O#XAN000]
@5213 = ~Jestem pomiotem Bhaala. My tak mamy.~
@5214 = ~Jakich ludzi?~
@5215 = ~Mówisz o zadaniach Lynn?~
@5216 = ~Jestem zabójcą. Tak.~
@5217 = ~Dlaczego?~
@5218 = ~O czym ty mówisz?~
@5219 = ~Dlatego! Koniec dyskusji.~
@5220 = ~Ty jednak mówisz o Lynn, prawda? Mam swoje powody.~
@5221 = ~Zbieranie pieniędzy, zdobywanie reputacji, zaspokajanie mojego pragnienia mordu. Usatysfakcjonowany?~
@5222 = ~To moja praca, Xan. Kocham to tak samo jak ty swoją magię.~
@5223 = ~Nie mam wyboru.~
@5224 = ~(Xan spogląda na ciebie w ciszy.)~
@5225 = ~Pozwól, że zakończymy tę rozmowę.~
@5226 = ~Wybacz, Xan. Nie mogę ci powiedzieć nic innego.~
@5227 = ~Chcesz by to się skończyło? Skończy się.~
@5228 = ~Jeśli chcesz mi coś powiedzieć, zrób to teraz. Te gry mnie męczą.~
@5229 = ~(Xan patrzy na ciebie przez chwilę, po czym się odwraca.)~
@5230 = ~Znowu uwięzieni. Tak jak przewidywałem.~ [O#XAN000]
@5231 = ~Uwolnimy się. Skoncentruj się. Twoja magia będzie nam potrzebna.~
@5232 = ~Nie przejmuj się! Spójrz, skarb!~
@5233 = ~Xan, proszę, bądź cicho.~
@5234 = ~A co to za różnica?~
@5235 = ~(wzdycha) , czy rozumiesz co do ciebie mówię? Te bestie wewnątrz są potężniejsze niż cokolwiek z czym miałem styczność dotychczas. Czeka nas zguba.~
@5236 = ~Taa... Rozumiem. A teraz, poniesiesz dla mnie te mikstury?~
@5237 = ~Nie przygotowałeś swoich zaklęć, Xan? Spokojnie, wszystko będzie dobrze.~
@5238 = ~Rozumiem, że jesteśmy w niebezpieczeństwie. Co proponujesz?~
@5239 = ~Dość tego, Xan. Prószę, przestań.~
@5240 = ~(wzdycha) Nie wpadanie w środek tego miejsca byłoby dobre na początek.~
@5241 = ~, ja - ja muszę przeprosić, że ci przerywam, ale skoro już mamy umrzeć, to jednak muszę.~
@5242 = ~Ja...~
@5243 = ~O co chodzi, Xanie?~
@5244 = ~Wszystko dobrze. Po prostu mi powiedz.~
@5245 = ~Jeśli się boisz, zrozumiem. To ponure miejsce.~
@5246 = ~(wzdycha) Jestem przerażony na śmierć. Boję się. Nawet pomimo tego, że wiem, iż mam przygotowanych kilka potężnych zaklęć, to jednak to nie ma sensu: Czuję, że dziś zginiemy. Me dłonie drżą.~
@5247 = ~, proszę... Dla mnie, dla ciebie, dla innych - pozwól odpocząć. Pozwól przygotować się odrobinę dłużej. Wiem, że jesteśmy gotowi, wierzę w twoje zdolności - ale proszę, daj mi kilka kolejnych godzin..~
@5248 = ~Rozumiem. Zgadzam się. Dostaniesz je.~
@5249 = ~Dobrze, odpocznijmy.~
@5250 = ~Wybacz, Xanie. Nie mogę ci dać tego o co prosisz.~
@5251 = ~Nie i nie próbuj więcej pytać.~
@5252 = ~Dziękuję.~
@5253 = ~(wzdycha) Przypuszczam, że szczęściarz ze mnie, że w ogóle jeszcze żyję.~
@5254 = ~To... To była dość "kolorowa" przygoda.~ [O#XAN000]
@5255 = ~I cieszę się, że wyszliśmy z togo cało.~
@5256 = ~To wszystko było wspaniałe.~
@5257 = ~He he. Rozumiem przenośnię.~
@5258 = ~To było przerażające doświadczenie. Ale... było tam też swego rodzaju piękno. Dziwne, ukryte miejsce zamknięte jedynie na samo siebie. Potrzebowano cię tam, .~
@5259 = ~Uważam, iż zachowanie Dotyku było dość... nagłe oraz niespotykane, ale trudno mi się dziwić, prawdę mówiąc. Jesteś kimś wyjątkowym.~
@5260 = ~Co czujesz? Teraz gdy znów czujesz wolność, jak będziesz wspominać to miejsce?~
@5261 = ~Czule. W końcu znam uczucia Dotyku.~
@5262 = ~To miejsce do którego chcę powrócić. Zapamiętam to miejsce.~
@5263 = ~Chcę o nim zapomnieć. Ciesze się, że je opuściliśmy.~
@5264 = ~Podobnie jak ja. Ale jednak...~
@5265 = ~Najbardziej zapamiętam ludzi z wioski. Mężczyzn i kobiety... dziwnych, powolnych, bezbarwnych... och, ale teraz brzmię jak oni sami. Niedobrze. Jakkolwiek, zafascynowali mnie.~
@5266 = ~Wyczekiwali kolorów. Udało ci się je zebrać i podarować im je. Udało ci się uratować ich mały świat.~
@5267 = ~To... to wiele dla mnie znaczy, . To że ratujesz światy, a nie je niszczysz.~
@5268 = ~Może po prostu jeszcze nie nadarzyła się okazja.~
@5269 = ~I dla mnie to wiele znaczy. Zwłaszcza w kontekście mego dziedzictwa.~
@5270 = ~Po prostu musieliśmy opuścić to miejsce.~
@5271 = ~(wzdycha) Coś mi mówi, że wkrótce tak będzie. Ale nie rozmawiajmy o tym.~
@5272 = ~Może to z tego powodu co rusz poszukujesz nowych przygód z podniesioną głową? Udowadniasz coś sobie, mi, Gorionowi... Ale nie mi cię osądzać; wybacz.~
@5273 = ~(wzdycha) Znam to, uwierz mi. Jednak dokonano odpowiedniego wyboru za każdym razem. Wiem, że to było trudne i podziwiam cię za to. Sam miałem wrażenie, że moja głowa tego nie wytrzyma.~
@5274 = ~Kiedy mag rzucał czar Uwięzienia i patrzał na mnie, moje serce prawie przestało bić. Kiedy ziemia zniknęła spod mych stóp i dotarło do mnie, że spadam wraz z tobą to było prawie jak uczucie ulgi. Pewna śmierć jest lepsza niż ta niepewna.~
@5275 = ~A później, w Głębokich Ogrodach... Straciłem całą wiedzę, całą nadzieję. Moja magia była ze mną, ale to nie miało znaczenia. Wszystko co pozostało to rzeczy niespodziewane i cud.~
@5276 = ~Jednakże cieszę się, że żyjemy. Cieszę się widząc ponownie otwarte niebo. I... dziękuję ci.~
@5277 = ~Nie ma za co, Xan.~
@5278 = ~Po prostu ruszajmy dalej.~
@5279 = ~Tak, ruszajmy... I...~
@5280 = ~(Xan spogląda na Bursztynową Róże w twojej dłoni po czym się uśmiecha.)~
@5281 = ~To była miła przygoda.~
@5282 = ~Xan, your lover and your friend, is ever by your side. He looks at the stairs with a grim look on his face, but when he straightens, you see only warmth in his eyes.~
@5283 = ~I am with you, Estel'amin. Until the end.~
@5284 = ~Come. Let us forge our legend and return your soul.~
@5285 = ~I am sorry, Estel'amin. This was unworthy of me. I... I just need a minute. Or maybe an hour. Do not mind me.~
@5286 = ~Back in Baldur's Gate, I had a dream about your death. In a crypt. Surrounded by vampires.~
@5287 = ~Your moonblade may kill you if it deems your actions unjust, but you are just following my orders.~
@5288 = ~When I think about how you could've died in the graveyard...~
@5289 = ~I am disappointed your mate survived. But his turn will come! You will all suffer!~
@5290 = ~(Xan draws his sword, and as brilliant flames dance around his pale face, you suddenly understand what is about to happen. He will direct the power of the sword at himself and die, as he told you he would.)~
@5291 = ~(Gather your willpower and stop the blade.)~
@5292 = ~(Try with all your might to draw the pain away from him.)~
@5293 = ~(Concentrate on the sword through your link, forbidding him to touch Xan.)~
@5294 = ~(Do nothing.)~
@5295 = ~(The force of the blow hurls you to your knees, but you are alive. Yet something whispers that the worst is yet to come. The moonblade's strike is coming. You will save Xan, but the pain might kill you.)~
@5296 = ~(The decision is made. You will save Xan, no matter the cost.)~
@5297 = ~(Leave the blade alone and let Xan proceed.)~
@5298 = ~(Xan pales and cries out, his grip on the blade's hilt less steady.) Ithilmegil, tua amin!~
@5299 = ~(You are both flung on the ground, hurting everywhere, although your body appears undamaged. Judging from your bond, Xan is marginally worse off, but by no means near death).~ [O#XAN000]
@5300 = ~(You are alive, both of you. You are alive. You won.)~
@5301 = ~You... you burned your spirits so they wouldn't survive the transformation, didn't you? Well, no matter. I have other tricks.~
@5302 = ~(Xan suddenly stops you; he has a look of uncertainty on his face.)~ [O#XAN000]
@5303 = ~<CHARNAME>, there is something I wanted to tell you.~ [O#XAN279]
@5304 = ~Do you remember the dream you had, back in Baldur's Gate? Not the ones about your divine father. The dream about my body lying in a crypt of blue and orange, surrounded by vampires?~
@5305 = ~Your pale and slender body, if you please. Pay attention to details.~
@5306 = ~I wish I didn't, but I remember it, yes.~
@5307 = ~Not really. Wait, you died, you say?~
@5308 = ~What of it?~
@5309 = ~I don't remember telling you about it. Do I talk in my sleep?~
@5310 = ~(sigh) I can tell an old joke about a pale, slender elf who twisted a slender ring on his pale, slender finger, summoned a fireball and turned into a pale, slender pile of ash, if you prefer.~
@5311 = ~You just did.~
@5312 = ~You don't say. Was it a pale, slender fireball?~
@5313 = ~Yes, well... we can talk of simple, light and domestic things later. My latest dream, however, foretold that there would be no 'later'.~
@5314 = ~So, not that I want to, but let us return to the subject of the rather unlovely vision I had.~
@5315 = ~Melamin, we talked through the night, shared reveries, dreamt together and felt each other through our bond. But listen: the vision did not visit you alone.~
@5316 = ~I had your dream, <CHARNAME>. Your very dream about the crypt and vampires, although I was seeing it from a rather uncomfortable position: the cold hard floor. (sigh) I never imagined the budding undead get cricks in their necks, either...~
@5317 = ~In my dream, I was still an elf, but becoming less and less so with each passing second. A dark disease for which I can find no name was filling me. It was not true undeath, not even a pale shadow - the vision was merciful, so I felt nearly nothing. But... it was a warning.~
@5318 = ~You think you are going to die? Again? AGAIN? I think I'm going to break into Ao's sanctuary and give those Tablets of Fate a good rewriting.~
@5319 = ~Forewarned means forearmed. We need more holy water, some meat shields... I mean, allies at our back, and a few nice protection scrolls for good measure.~
@5320 = ~This can be a true vision. But I will save you, Xan, I swear it.~
@5321 = ~I think I remember seeing parts of it through our bond. It was horrible.~
@5322 = ~What can we do?~
@5323 = ~<CHARNAME>... while you are incredible in your righteous - or wrongeous - rage, I still think you should listen.~
@5324 = ~I consider undeath worse than any mortal injury. You know this. If something like this happens... I would never take my own life directly, but if my moonblade will do it for me, I will accept its gift without question.~
@5325 = ~You have the power to touch my blade, to draw the pain away - to you. But if you do this, you may die, fade into nothingness, while I will pass to Arvandor.~
@5326 = ~Do not do this, <CHARNAME>: not until a similar fate to Bodhi's threatens you, and perhaps not even then. Please.~
@5327 = ~Xan, you may repeat this another thousand times, but you still won't change my mind.~
@5328 = ~What if I could save you from this fate? Would you believe in me?~
@5329 = ~I hear you.~
@5330 = ~I never doubt you - not in these strange days. But if my dream speaks true, you will simply be too late.~
@5331 = ~I know you have your own mind, and a brilliant one it is. You are the Hero of Baldur's Gate, my partner, my heroine. But the Fates are not written by us. Sometimes... we are helpless.~
@5332 = ~(He turns away and speaks very quietly.) And yet, I have hope.~
@5333 = ~I will die, <CHARNAME>. It is as simple and plain as the stars in the sky, and just as hopeless.~
@5334 = ~It is not. There is hope, or we wouldn't be talking about this.~
@5335 = ~I do not want to believe it. We can do something to prevent it, can we?~
@5336 = ~All right, I'll bite. You are DOOMED, and your DOOM increases exponentially with every second . And there is no escape. Alas! Woe, woe! I think I'll restrain from pulling my hair, though.~
@5337 = ~You may be right.~
@5338 = ~(sigh) <CHARNAME>, there is always hope. There is always a chance, or there was, as tired adventurers tell each other over their friends' dead bodies. If only they'd been a little stronger... little faster... checked that trap... looked over a corner.~
@5339 = ~But it does not work with us. When a grand story is unraveling, all visions come to fruition, and there is no way around that. None. The gods have seen to that.~
@5340 = ~I will not accept it. I will trick the gods, if I have to.~
@5341 = ~You are too pessimistic, Xan. I will fight tooth and nail for you. Fight with me.~
@5342 = ~Tell me what I should do to save you. If it means I must die instead, I will.~
@5343 = ~No. Look at me. I am your bond mate, Xan. I am dead without you.~
@5344 = ~So be it, then. I am tired of fighting.~
@5345 = ~I am sorry, Xan. I do not think we can do anything about it.~
@5346 = ~(sigh) I would fight, but I do not know who, or how. And even if I did...~
@5347 = ~(He turns away and speaks very quietly.) I know there is no hope.~
@5348 = ~I... <CHARNAME>, do you mean that?~
@5349 = ~Was there ever any doubt?~
@5350 = ~Don't you feel it through our bond?~
@5351 = ~Of course I do. I love you.~
@5352 = ~I don't know. Perhaps not.~
@5353 = ~Then... Seldarine forgive my cowardice... (Xan sighs deeply.)~
@5354 = ~Touch my blade, <CHARNAME>. It is safe for you, but do not attempt to draw it.~
@5355 = ~Very well.~
@5356 = ~You explained it to me once - I will be able to draw the pain from you, should the blade strike you, right?~
@5357 = ~All right, here I come...~
@5358 = ~No, I changed my mind, Xan. I am sorry.~
@5359 = ~Just so. Yet it will never severely harm you, if I do not wish it - and I never will.~
@5360 = ~Then... then perhaps it is for the best.~
@5361 = ~(Your fingers glide over the cool surface of the sword, and suddenly a whirlwind of emotions flashes through your mind - but of what passes between you and Xan's moonblade, you can never remember after.)~
@5362 = ~You will decide when the time comes. I will just say that the blade will listen to your will now - although it may not comply.~
@5363 = ~And... since it knows my heart, it may not want to, since I hold your life in high sanctity, far above my own. But it will let you decide.~
@5364 = ~And this is it?~
@5365 = ~Well, thank the Seldarine for small mercies.~
@5366 = ~Then you will live, melamin. And we will have a happy ending.~
@5367 = ~We can only hope. But I have a premonition that it is up to you now.~
@5368 = ~(Xan rises from the ground, breathing soundlessly, but with visible effort.)~ [O#XAN000]
@5369 = ~What... what happened? <CHARNAME>, did you... did you influence the moonblade?~ [O#XAN280]
@5370 = ~What do you think?~
@5371 = ~You have three guesses.~
@5372 = ~So I did! It was easier than I thought, anyhow.~
@5373 = ~It just happened. I didn't do anything.~
@5374 = ~I think I can take a good guess. Oh... Seldarine, is this finally over?~ [O#XAN301]
@5375 = ~The nasty business with vampires and undeath and visions and evading death? I think it's just beginning.~
@5376 = ~Ha! It's NEVER over.~
@5377 = ~It is over. We beat that damned vision. Just be careful in the crypt.~
@5378 = ~No word of thanks for your beautiful savior?~
@5379 = ~True. But let us forget about it for a minute. Let me look at you.~
@5380 = ~I intend to be. And the same goes for you. I would hate to lose you after all this.~
@5381 = ~Melamin, <CHARNAME>, you are the brightest star of them all. The only one.~
@5382 = ~When I had that dream about becoming an undead in Bodhi's crypts, I fully intended to die here, in the graveyard. I... I hoped against hope, but to see your sacrifice firsthand...~ [O#XAN302]
@5383 = ~Thank you. It must not stay unsaid. But how are you? Are we even ready to proceed?~ [O#XAN303]
@5384 = ~If you are all right, I am fine, Xan. Let's gut vampires.~
@5385 = ~My head is still spinning. I need a minute.~
@5386 = ~Compared to how I'd feel standing over your dead body? I feel glorious.~
@5387 = ~A little disappointed, to be truthful. After all these visions, I expected something grand.~
@5388 = ~Without question. If you need a particularly devastating and nasty spell, just say a word.~
@5389 = ~Here, lean on me. Oh, <CHARNAME>... we have a minute. We have the rest of our lives.~
@5390 = ~It is amazing. Do you feel it? We have the rest of our lives.~
@5391 = ~And instead, I simply get to live. Not very inspiring, I know.~
@5392 = ~I love you. This must not go unsaid another minute, either. And... if ever you need my life - whether to save or prolong yours, to make me a high priest of the new Lady of Murder, to use in a magic ritual or simply to plunge into the next heedless adventure - you need but ask.~ [O#XAN304]
@5393 = ~And I love you. Forever.~
@5394 = ~Just live. This is all I ask.~
@5395 = ~Haha! I'll remember it!~
@5396 = ~(wink) I would never ask you these things, dear. The choice is always your own.~
@5397 = ~A high priest, a willing sacrifice - my, that's grounds for some serious role-playing.~
@5398 = ~(sigh) Sometimes you are so enchantingly evil I'm tempted to become a daredevil rascal myself... not that I have it in me. But it is time, melamin. Let us go.~
@5399 = ~Perhaps when we are back from the crypts? I'll wager every truly exciting adventure starts with a spectacular hot bath... with a thorough massage thrown in before a splendid feast... of all sorts.~
@5400 = ~You are enchanting me.~
@5401 = ~I'm in!~
@5402 = ~Mmm!~
@5403 = ~Let's speak of it when we are back.~
@5404 = ~Always.~
@5405 = ~We will be back, Estel'amin. You gave me hope, and I will not be the one to lose it.~
@5406 = ~(Xan wipes his forehead. Perspiration is visible on his cheekbones, although it is cold in the crypts.)~ [O#XAN000]
@5407 = ~The deed is done, it seems. I'd bury another dozen of stakes in her coffin for good measure, but that'd be a waste of wood. Especially since stakes are so hard to find around the city.~ [O#XAN281]
@5408 = ~Kind of ironic, isn't it? A coven of vampires in the city, and not a single merchant sells simple stakes and holy water. We get them from Elhan, of all people.~
@5409 = ~He probably wanted to charge us, too.~
@5410 = ~Xan, you are babbling.~
@5411 = ~Oh, who cares! Bodhi is dead! Woo-hoo! We're celebrating tonight!~
@5412 = ~Are you all right? What happened at the graveyard couldn't have been easy.~
@5413 = ~She was an elf, too. Amazing.~
@5414 = ~And he would, trust me. The man must have worked in a pawnshop.~
@5415 = ~What? Ah, yes. I... need some time to adjust to the news, though.~
@5416 = ~I had my doubts, but even in my darkest dream I did not imagine Bodhi had a spirit, and her brother stole a spirit from a fellow elf. Compared to this, even our brushes with death pale.~
@5417 = ~How so?~
@5418 = ~I'd think dying triumphs everything.~
@5419 = ~I could not believe Bodhi was an elf, either. Ugh.~
@5420 = ~Really? It was obvious to me.~
@5421 = ~I have always been strangely fascinated by Irenicus. I suppose it makes sense he's an elf.~
@5422 = ~'Ugh' indeed. And the lady wanted to ensnare me into her esteemed company. Can you imagine the horror?~
@5423 = ~Not to me, however. I suppose I was too reluctant to look.~
@5424 = ~He has your spirit, melamin. Your fascination is more than understandable: you are two sides of the same coin, for the moment.~
@5425 = ~Come to think of it, here's an unpleasant thought: by holding your spirit, he knows you better than nearly anyone else. I... do not relish dwelling on it. ~
@5426 = ~(sigh) And yet...~
@5427 = ~I am a Defender of Elvendom, if you recall. Corellon is harsh, but in some matters he... advocates mercy. Redemption. A longer road, if you will.~
@5428 = ~Have I made a mistake, then? Was there redemption for Bodhi? For Irenicus? For... the Underdark, for that matter? If Irenicus cared about his sister, if Bodhi watched out for her brother, does it mean they were not devoid of empathy? That even Phaere and her wicked mother could've been saved?~
@5429 = ~Maybe. But were we given a chance? Nope. So, not your fault.~
@5430 = ~Hey, how about good old "protect innocents, slay evil"? Works for me.~
@5431 = ~No way! If we start redeeming vampires and liches, where will we get the loot?~
@5432 = ~And yet they died. I regret it, too.~
@5433 = ~So, you'd redeem other elves, but not humans or dwarves? That's a bit racist.~
@5434 = ~(Xan smiles.) If only looting were the highest of Corellon's priorities, we'd have long become one of his favored.~
@5435 = ~Of course it is, and always was. We are heroes in our minds, <CHARNAME>, and rarely see the whole picture. But even if we paint a tiny bit with a warmer color, isn't it better than total darkness?~
@5436 = ~I hate your metaphors.~
@5437 = ~I guess so.~
@5438 = ~Still, this superiority galls me.~
@5439 = ~We cannot change the fabric of reality, melamin. Even if you took your father's throne, you'd have to play by the rules.~
@5440 = ~Perhaps if we are ever free of Alaundo's prophecies, then... (sigh) Still, my moonblade would remain, so I must do what I must.~
@5442 = ~Neither my blade nor Corellon would not wish the impossible of me, I know. So this regret is likely my own indecision. Still, I do not think I will sleep well this night.~
@5443 = ~(Xan breathes deeply and turns to you.)~ [O#XAN000]
@5444 = ~At last, the River of the Shining Wind! We are in the city of High Magic, melamin, do you hear this?~ [O#XAN282]
@5445 = ~Loud and clear. Fireballs on the streets kinda give it away.~
@5446 = ~I thought you'd be more focused on the bodies.~
@5447 = ~It is incredible. And inspiring. I only regret we are here at the time of a war.~
@5448 = ~Not really. I am not much for poetry.~
@5449 = ~I do. It is ringing in the air.~
@5450 = ~In every syllable. Sul-da-nesse - the wind itself shines by her bed.~
@5451 = ~We really should stop talking and help the elves, Xan.~
@5452 = ~I swam in this river once, many years ago. I only remember now; isn't it strange? And now the streets where I walked as a young acolyte are tainted by death. And yet the waters carry their song as ever.~
@5453 = ~Isn't reality strange, <CHARNAME>? Or is it just me? Narrowly saved from death and undeath, and admiring every single thing?~
@5454 = ~I cannot blame you. You almost died.~
@5455 = ~I don't know. Maybe both?~
@5456 = ~Irenicus will die, I will regain my spirit, and we will walk through the city together, arm in arm, laughing.~
@5457 = ~There will be much rejoicing when peace comes. And much sorrow.~
@5458 = ~I... I am sorry, melamin, we probably should go. With each moment we hesitate here, another life is taken, and you are missing your spirit. I will not let my foolish ruminations delay us.~
@5459 = ~And here I thought my day couldn't get any better.~ [O#XAN283]
@5460 = ~You mean worse?~
@5461 = ~Our day, you mean.~
@5462 = ~Took it straight from my mouth.~
@5463 = ~A pleasant place, isn't it? You were saying?~
@5464 = ~I'm not sure what I mean anymore, these days. Sometimes my mouth just opens, and... (sigh)~
@5465 = ~Unfortunately, my dizziness passes, yet our surroundings do not change. Not a dream, then.~
@5466 = ~Well, we are doomed.~
@5467 = ~This is Xan we all know and love!~
@5468 = ~Let us lie down and die.~
@5469 = ~We are getting out of here. Just keep out an eye for the Big Bad.~
@5470 = ~I hate to say it, but I kind of agree. No stairs, no portal, and five suspicious holes. "Doomed" is more than appropriate here.~
@5471 = ~Much as I appreciate your good humor... wait, actually, I do appreciate it. How strange. The place suddenly became a little less dismal. We should repeat this some time.~
@5472 = ~Since we are in the Abyss, does it mean you are evil, I wonder? That we all are?~
@5473 = ~No, it makes no sense. We are here because of Irenicus, of course. But evil... evil is in the air. You'll be tempted, most likely.~
@5474 = ~(grin) I already AM evil. You should know that, Xan.~
@5475 = ~Why do you think that?~
@5476 = ~You'll warn me to stay strong, I suppose?~
@5477 = ~Nah, I'll pass. I am not a paragon of goodness, but some things I just do not do.~
@5478 = ~Maybe. We'll have to explore this realm to find out more.~
@5479 = ~(Xan smiles slightly and takes you by the hand.) I think that I do.~
@5480 = ~This is not my choice, <CHARNAME>. You know yourself best.~
@5481 = ~As a mage, sometimes I watched demon summoning ceremonies in Evereska. It was tightly controlled, of course, and happened only because of the highest need, although my heart still thought it unnecessary.~
@5482 = ~Some demons were talkative. They offered power, insight, invulnerability to weapons... I could become a High Mage simply by turning my back on all that was good and right, it seemed.~
@5483 = ~(Xan is silent for a long time.) One even offered to free me of my moonblade.~
@5484 = ~But you obviously did not take the deal.~
@5485 = ~What happened?~
@5486 = ~And you didn't accept?!~
@5487 = ~I almost said "no", then I strongly felt like saying "yes". Then... well, while I hesitated, the demon disappeared. Fortunately, without harming anyone.~
@5488 = ~And I cannot say I never regretted it. Do what you will, my love. I will not think of you less.~
@5489 = ~Just... be alive. I need you. We all do, in this dreary place.~
@5490 = ~I think you told me about this before. Was that the only time you'd had the nightmare?~
@5491 = ~I think so. It was more like a vision, really. A crypt, vampires, your body lying there...~
@5492 = ~It repeated itself after that, but not as vividly. Blue and orange weren't as bluish and orang-y.~
@5493 = ~Once was enough, thank you very much.~
@5494 = ~I don't remember talking about it before, but yes, only once.~
@5495 = ~You must have seen it through our bond.~
@5496 = ~Strange. I had a gift for visions in my early youth, but it vanished within years - or months, rather. But this is something else: you are a child of a god, after all.~
@5497 = ~And I was indeed sent here to investigate vampires...~
@5498 = ~I do not have consoling words for you, <CHARNAME>. I don't even have them for myself, truth be told. If that old dream of yours is true, I am doomed. More than that... oh, Corellon...~
@5499 = ~If my fate is indeed to be doomed with the undead, it may mean more than death. It may mean undeath, becoming the same as them - and I would rather my moonblade killed me.~
@5500 = ~It is... a horrible prospect. Both of these choices are. But between being trapped in my blade and becoming a hated, dead thing, I choose the former without hesitation.~
@5501 = ~You do? What about me? We are bonded, Xan, remember?~
@5502 = ~I won't let you surrender that easily!~
@5503 = ~I understand. It would be the right thing to do.~
@5504 = ~Oh, please, Xan, it is just a dream. I am sure nothing will happen.~
@5505 = ~Be it as it may, it is important to me.~
@5506 = ~I am not giving up, melamin. I will fight to my last breath, and we Defenders of Elvendom are not as easily beaten, strange as it sounds to my own ears. But should the inevitable - or so it seems - occur, I will be ready. And I want you to be ready, too.~
@5507 = ~Oh, I will be ready. These vampires will BURN.~
@5508 = ~I am always ready, my love.~
@5509 = ~Do not do this, Xan. Please.~
@5510 = ~This is a mistake. Probably the greatest you'll ever make.~
@5511 = ~I will not take the final step, until I must. This much I can promise you. And perhaps... perhaps the worst will yet pass us by. Who knows?~
@5512 = ~And, doomed or not, I stand ready to assist, Estel'amin. Always.~
@5513 = ~More than that, I can even take you with me. If my fate is indeed to be doomed with the undead, I would rather be killed by my moonblade - and since you have touched it and can draw away the pain, the blade might well kill you, too. Oh, Corellon, what have I done?~
@5514 = ~We are doomed. No question.~
@5515 = ~How about "we have a chance to live!" instead? Now I have a chance of protecting you from your moonblade, at least.~
@5516 = ~Oh, gods.~
@5517 = ~Right. I'm off to buy some stakes.~
@5518 = ~(Cry quietly.)~
@5519 = ~But not from the undead, <CHARNAME>. You cannot protect me during every moment of every battle, and neither would I want you to. No, we should just accept things as they come. Moreover, I would like you to promise me one thing.~
@5520 = ~Your sarcasm notwithstanding, I require something of you. A vow, if you will.~
@5521 = ~Should your dream prove true, should the undead overwhelm me, I shall call on my moonblade to save myself. It will kill me, trap me in its core, yes, but I will not become one of... them.~
@5522 = ~But you have touched my moonblade. You can take the pain into yourself, 'save' me from dying. Do not do this. Please. Promise me, make a vow - or not, but do not do this. If worst comes to worst, let me die.~
@5523 = ~What? No! Never!~
@5524 = ~I promise, Xan. I will shed a tear, wave you goodbye with a pretty lace handkerchief, and do absolutely nothing to save you. Uh-huh. Solemn vow.~
@5525 = ~I myself would rather die than become a vampire. I... understand, Xan.~
@5526 = ~I know you are right, but I cannot lose you.~
@5527 = ~I am sorry, Xan. I simply do not know.~
@5528 = ~All right. I do so swear.~
@5529 = ~I have no right to ask something like this of you, I know this. But we all have to make choices we do not want to make.~
@5530 = ~I am a child of god. I do not "have to" do anything.~
@5531 = ~You will live, Xan. I promise you this.~
@5532 = ~I understand.~
@5533 = ~I... will think on your words.~
@5534 = ~If you think I am going to let you die, you are sorely mistaken.~
@5535 = ~And yet...~
@5536 = ~You probably guessed it yourself: the dream was true, after all. Bodhi did indeed try to snare me, and I called upon my blade to protect me, and it would've killed me... if you hadn't intervened.~
@5537 = ~So, with variations, it indeed came to pass. But here we stand, alive.~
@5538 = ~Here is hoping we avoided this doom, Estel'amin. We can, of course, find another, but this is a matter of tomorrow. (sigh) Or today. Or the next hour, come to think of it.~
@5539 = ~In any case, the dream is done. I would bury it, and in time, it will fade.~
@5540 = ~Hopefully.~
@5541 = ~I'm just happy you're alive.~
@5542 = ~Don't you dare think of some new way to die on me. I will kill you myself, I kid you not.~
@5543 = ~(Xan kisses you.) I plan to remain alive. For the next sixty seconds. Then another. Then, perhaps - if I am lucky - another. If these seconds stretch into an eternity with you, I won't complain.~
@5544 = ~But I'll be happy with the next few hundreds of years.~
@5545 = ~Indeed I do, ironic though it is. And you think this unjust?~
@5546 = ~You know my opinion. I wish there was no moonblade at all.~
@5547 = ~Actually, no. Better you than me.~
@5548 = ~Of course. If it wishes to punish someone, let it be me. I make the choices in our little party, after all.~
@5549 = ~Don't you?~
@5550 = ~This I know very well. What *was* Corellon thinking when he created them?.. I can't even imagine... But enough: it cannot be undone, and we both know it.~
@5551 = ~On that point, you and I agree, strangely enough.~
@5552 = ~Still, it bothers you, I gather?~
@5553 = ~That you're going to die or that you're going to die because of something I do? Both.~
@5554 = ~Not really. Just asked.~
@5555 = ~I don't want you to die. It is as simple as that.~
@5556 = ~(Xan looks at you very seriously.) <CHARNAME>, I am older than you, and my choices are mine. I am not saying "mine alone", for you figure most profoundly in these choices. But I make them. I follow you out of my own free will, although on that, I am not quite sure: does one need free will to breathe?~
@5557 = ~But no matter. What I mean to say is, a year ago I made a choice: to be with you, to follow you, whatever happens. And if my blade deems it wrong and strikes me down for whatever reason... well. I can die with it.~
@5558 = ~Ever the master of irony, eh, Xan?~
@5559 = ~And if I don't want you to? We are bonded: don't I have any say in that?~
@5560 = ~Can't I do anything? Anything at all?~
@5561 = ~It's just very unfair, that's all I'm saying.~
@5562 = ~So be it.~
@5563 = ~Well, then, you asked for it: I shall answer.~
@5564 = ~Yes, melamin: so be it. And with it, we shall go. Although... there is something you should know first.~
@5565 = ~You must understand, <CHARNAME>: it is quite hopeless. My life, and my death, have been predetermined since the day I became the wielder; I am doomed to my fate, just as you are, perhaps, destined to win.~
@5566 = ~Or to die a horrible death: that happens, too. Irony is about the only thing we still have, besides each other.~
@5567 = ~But there is one thing, if you want it.~
@5568 = ~I cannot share my blade with you, and I would not want you to become its wielder. But you are my bond mate, and as such, you are doomed to feel my pain through our bond, should it occur.~
@5569 = ~If you wish, and only if my pain is more than a living soul can bear, I can pass some of it to you. It sounds callous, but I am not talking about a crushing weight: more like a puncture wound. I will not dare share more with you, anyway.~
@5570 = ~Let me get this straight: if your moonblade suddenly decides to kill you, I can take some of the damage, so that you can live? Yes, please, I'll take two.~
@5571 = ~I'm in. What should I do?~
@5572 = ~Why haven't you told me of this before, you moron! Of course I'll help!~
@5573 = ~No, Xan. I am not comfortable with it.~
@5574 = ~ I am... relieved, to be honest. It is a risk, and I wouldn't want to... I couldn't bear if... never mind.~
@5575 = ~We'll consider the matter closed. Let us go, melamin.~
@5576 = ~I... <CHARNAME>, I'm touched by your gesture, but this is not all. I know of this because I am an accomplished mage now, but this hasn't been done before. At least, not that I know of.~
@5577 = ~Imagine it happens: my moonblade decides to kill me, and you step forward to shoulder the pain with me. There is no small chance that I will die, or you will die, or we will both die. Are you sure?~
@5578 = ~I am. What do I have to do?~
@5579 = ~No... I am not, but if it is your only chance, I will take it.~
@5580 = ~I don't like the word "die", but I will proceed anyway.~
@5581 = ~Not at all. But I love you, Xan. I want to do this.~
@5582 = ~I think not. I am sorry, Xan.~
@5583 = ~The deed itself is simple. Touch my sword and repeat your willingness in your mind. To establish a rapport, watch my fingers... do it like this. Do not attempt to draw the blade, remember.~
@5584 = ~(Touch the moonblade)~
@5585 = ~I... no, Xan, I cannot do this.~
@5586 = ~(You suddenly find yourself near a forest pond, looking at the rippling water. It is quiet, the light is bright and the scenery beautiful. Secure in the knowledge that no pain, fear and suffering can touch you, you enjoy the peaceful calm.)~
@5587 = ~(Suddenly the sky opens. The wind howls, and a gigantic black whirlwind appears. With it, comes a strange knowledge that Xan is somewhere inside, in great pain, and you only need to raise your hand to the whirlwind to aid him.)~
@5588 = ~(Your own discomfort is overwhelming, however, and a tiny voice in your mind whispers that this is your plane of existence, and by ignoring the whirlwind and wishing everything to be peaceful again, you can simply make it so.)~
@5589 = ~(Boldly bear the pain and stretch your arm in the direction of the whirlwind.) ~
@5590 = ~(Almost out of breath, you raise your hand to the whirlwind.) ~
@5591 = ~(Ignore the whirlwind and Xan's pain: return to peace and serenity.)~
@5592 = ~(You open your eyes with a start. Xan is looking at you with concern.)~
@5593 = ~It did not work, did it? We shouldn't try again, <CHARNAME>; I'm ever the fool for even thinking of doing it the first time.~
@5594 = ~(When you come to, you are lying in Xan's arms, your head on his shoulder.)~
@5595 = ~(His voice is very quiet.) Did it hurt?~
@5596 = ~Not especially. I'm fine now.~
@5597 = ~A bit. I had half a mind to abandon the whole thing, you know..~
@5598 = ~Nah, just a bit of visual mumbo-jumbo. Coud've at least used a Meteor Swarm with a Gate for visual effects, you know? And Flesh to Stone to boot. Irenicus at least had an impressive repertoire.~
@5599 = ~(Xan smiles, stroking your hair.) So you *are* fine, I see. (sigh) Knowing our luck, a Meteor Swarm would be just around the corner, I'll wager.~
@5600 = ~You do look fine, if a bit pale. Still, I'm ever the fool for suggesting it in the first place.~
@5601 = ~But you didn't. A Child of Bhaal they call you, and yet you have inner goodness that's overwhelming.~
@5602 = ~You risked yourself: your love is much more stronger than I deserve. I would say I am grateful - and repeat until I am out of breath - but words are meaningless here, aren't they?~
@5603 = ~So... just know I am in awe, and always will be. Let us rest a little, and go.~
@5604 = ~Xan? Do you think anything changed? In our destinies, I mean?~
@5605 = ~Let us hope you do not die. Because now I REALLY would be pissed off.~
@5606 = ~No way. I'm staying on this shoulder, right here.~
@5607 = ~So let it be.~
@5608 = ~Who knows? Our destinies will play itself - yours being the brightest, I should imagine. As for my own fate, I'd rather not guess. Time will tell.~
@5609 = ~Privately, I feel somewhat less doomed than usual. But I'd rather not speak and jinx it.~
@5610 = ~(quietly) So let it be.~
@5611 = ~I'd rather not think of it. When I do, there is blackness in my mind - as if I am looking somewhere I shouldn't. It is... not a pleasant feeling, Estel'amin.~
@5612 = ~Imagine if there was another Multiverse, and you died there. And kept dying again and again... until suddenly the Multiverse changed and you lived.~
@5613 = ~Really? I thought it'd be the happiest felling in the world to be alive.~
@5614 = ~I get the same feeling sometimes. Let's drop the subject.~
@5615 = ~(Xan steps up to you, encircling you in his arms.) We are together, and alive, and for once in my life I do not care for how long - I just want it to be. One day at a time, if need be.~
@5616 = ~Then I would pray to Corellon every second of my newfound days, except I hardly think he'd find that pleasing.~
@5617 = ~Do you think we'll be punished, yet? And what about our twin dreams? Was it a plot by a sinister force, perhaps? Or a benevolent deity? Cyric's doing - or Corellon's labor?~
@5618 = ~We may never know. And you know what? I'll be happier for it.~
@5619 = ~Perhaps, when I take my father's throne, I'll be able to deal with that "sinister force" once and for all.~
@5620 = ~Maybe if I deal with Irenicus and find a way to surrender Bhaal's essence, it will stop.~
@5621 = ~Or maybe the vision was a warning, and we heeded it.~
@5622 = ~I'll have words with Cyric, I promise you. Mad or not, he's going down.~
@5623 = ~Corellon, you say? He might well expect a visitor one of these days.~
@5624 = ~I narrowly escaped a terrible fate, thanks to you. Do not tempt the Fates further by thinking so far ahead, <CHARNAME>. Our future has a tendency of catching up with us too soon as it is.~
@5625 = ~It seems likely, come to think of it. Perhaps we'll meet a seer or a Solar one day, and she'll explain further.~
@5626 = ~Bodhi ambushed us at the graveyard and nearly killed a moonblade wielder! You sent us into a death trap, Elhan!~
@5627 = ~We all are in a death trap, <CHARNAME> - and while Irenicus roams my fair city, there will be no peace. I know how hard fear of loss strikes at the hearts of men, but do not lose courage. The battle with Bodhi was certainly not the first in your many trials.~
@5628 = ~(Xan lingers at the door for a few moments. Finally, with visible effort, he takes a step forward.)~ [O#XAN000]
@5629 = ~I do not like this place.~
@5630 = ~Big surprise.~
@5631 = ~I do not like it, either, but we must proceed.~
@5632 = ~Why? You seemed comfortable enough in the tombs before.~
@5633 = ~It's not my usual fear of immediate doom, I assure you. No, it is something else, something quite sinister...~
@5634 = ~I have seen this place before. Or have I? No, never, I am sure of it; and yet...~
@5635 = ~(sigh) Now my head hurts. <CHARNAME>, can we please conclude our share of bloodshed and betrayals here quickly and leave? I... truly, I do not feel well.~
@5636 = ~This tomb reminds me of a dream I had in Baldur's Gate. You died in that dream.~
@5637 = ~We will leave as soon as possible.~
@5638 = ~This is important, Xan. Please, you must understand.~
@5639 = ~(sigh) Even worse. And now that I am trying to recall our conversation about it, the very memory drives me even sicker. No. No, I do not wish to speak of it now.~
@5640 = ~Thank you, melamin. How I wish our journeys never led us here at all...~
@5641 = ~I understand the need. Yet my intuition - or a premonition, or a sense of danger, whatever have you - is screaming here. Let us leave, beloved. For if the doom is yours, I would never forgive myself.~
@5642 = ~You do not seem to be resting well, Xan.~
@5643 = ~Strange, isn't it? In the midst of the Underdark, be it the fabled city of Ust Natha or a comfortable beholder lair, whatever could be interrupting my peaceful reverie?~
@5644 = ~It looks like something more than that, though.~
@5645 = ~Is something bothering you? Other than the usual, I mean.~
@5646 = ~Are you having nightmares?~
@5647 = ~Yes. And no. Can we talk about it later, Veldrin? I do not want to distract you from our first priority: getting out of here.~
@5648 = ~You are never a distraction.~
@5649 = ~All right.~
@5650 = ~Yet I am now, and you are no Matron Mother, which means that we are little more than slaves, and our every step is watched.~
@5651 = ~We will talk later, I promise. When my hair turns back to brown and I see your true face, feel your hands on my arms... I will tell you then. You have too much on your mind now.~
@5652 = ~What are you reading? Is this a book on vampires?~
@5653 = ~Hmm? Indeed. Did you know that a vampire never attacks someone who wields a simple mirror? A vain girl will be as powerful as a cleric of Helm, it seems. (sigh) Of course, before someone bashes her on the head from behind and smashes the glass.~
@5654 = ~Interesting. Anything else useful?~
@5655 = ~What if she has a mirror on her back, too?~
@5656 = ~Why are you reading it? Are you preparing for an assault on their lair?~
@5657 = ~Well, she has to sleep sometime, I suppose. Or turn. Or leave her side unprotected. (sigh) In any case, the girl is doomed.~
@5658 = ~Not especially. Unless you are fond of garlic bread.~
@5659 = ~I have been given a mission to investigate the coven in Athkatla, so I am trying to be prepared, hopeless though the task is. And my last, I suspect. But something else drew my attention. You see, vampires often drain energy from powerful but unprotected adventurers - not unlike you and me, it seems. And sometimes these adventurers are turned into fledgling vampires - either seduced by a dark promise, or weakened so much they cannot resist.~
@5660 = ~To tell you the truth, I am not eager to become one of these doomed souls. Yet the book says there is nearly no defense. Abandoning my quest is not an option, since it seems to be intertwined with yours, somehow, as most things in these city are. So what should I do?~
@5661 = ~Stop worrying?~
@5662 = ~I thought we dealt with Bodhi's coven.~
@5663 = ~Protect yourself, naturally. Can a vampire get to you through several spell layers?~
@5664 = ~You? What about me? I am swarmed here, and Irenicus is far more dangerous than a vampire coven!~
@5665 = ~(sigh) Not an option, either, I am afraid.~
@5666 = ~We never destroyed Bodhi herself, you know this. Her spawn and fledglings are still around Athkatla somewhere, too. It is foolish to believe we are done for good.~
@5667 = ~(sigh) Alas, he can, if he is a master spellcaster. And I, for one, am not.~
@5668 = ~I know, <CHARNAME>. And I will aid you in this, even if it kills me. But Irenicus is just an abhorrent living being. The undead, alas, can do much worse.~
@5669 = ~One of these vampires can turn me into a fledgling. Or you. Or both of us. Or all of us, come to think of it. A fate worse than death... and a fate that comes to my mind often as of late.~
@5670 = ~I realize that my endless "becarefuls" fall on deaf ears. Still, be careful. And be alert. Some of those adventurers let their guard down - and where are they now?~
@5671 = ~Not wishing to find a female vampire next to you in the bedroll, are we?~
@5672 = ~Trust me, Xan. I am careful.~
@5673 = ~Huh? Did you say something?~
@5674 = ~We'll see.~
@5675 = ~Seldarine, no. Imagine what sort of life we'd lead: I would have to use a restoration spell after every kiss, and memorize my spells anew soon after. A dreadful amount of hassle, don't you think?~
@5676 = ~(He smiles slightly.) But I know it will never come to be. You are much stronger than this.~
@5677 = ~Sometimes I wonder what I would do, if weakened and seduced by the dark side. Call to my moonblade, fight to my last breath, plunge a dagger into my own heart or stop resisting? What should I do? What would you do? What if it happens to a friend, or someone we care about? (sigh) I can only say this: I pray we never find out.~
@5678 = ~(Xan looks very pale. He is barely standing, and a wound on the side of his head is bleeding again.)~ [O#XAN000]
@5679 = ~Xan, I cannot leave you like this. Come, we are all resting at an inn.~
@5680 = ~I'll find you some healing. You shouldn't sleep in the streets tonight.~
@5681 = ~(Go to sleep)~
@5682 = ~(As you get into your bedroll, you spy Xan lying as still as a dead man, staring into the sky with unseeing eyes. The last thing you hear before tiredness claims you is a quiet moan.)~
@5683 = ~I would... not mind, to be honest. The wound does not look serious, but my head keeps spinning. If somebody ambushes us, they will find me an easy prey.~
@5684 = ~(The room is spartanly furnished, but spacious and warm. After the healer leaves, Xan lies down on a bed with a tired sigh, but even weak as he is, he does not let go of your hand.)~ [O#XAN000]
@5685 = ~A pity the healer departed so soon.~
@5686 = ~Do you need anything?~
@5687 = ~I am here, Xan. I am not going anywhere.~
@5688 = ~Well, good night.~
@5689 = ~He left to attend to other members of our party, as I recall. They may need him more than I.~
@5690 = ~I... would you sit with me for a while? The healer left me a sleeping draught, but I am too dizzy to rest yet. Everything is swaying... are there really three of you?~
@5691 = ~No, there is only one of me.~
@5692 = ~Naturally! Which one do you like best?~
@5693 = ~I should really go and leave you to your rest.~
@5694 = ~I would not be so sure. Who knows, perhaps now my mind is clearly focused, and it's yours that is out of tune?~
@5695 = ~The one who just winked at me? No, wait, you didn't... did you?~
@5696 = ~Here, sit closer. Ah, now I see - there is one of you, after all. The one and only.~
@5697 = ~I suppose this is how an inebriated man feels. Not that I often overindulge, but... memories remain. In a way, it is pleasant: feels like I am ready to spill every secret at once.~
@5698 = ~Do you have secrets?~
@5699 = ~Well, what are you waiting for? Spill them, already!~
@5700 = ~Xan, I know your secrets: we are all doomed.~
@5701 = ~Everybody has them. Secrets, fears, dangerous mistakes... (sigh) What if we didn't, though? What if you and I were simply human? Neither elven nor divine, not involved with moonblades and Bhaal and Alaundo's prophecies?~
@5702 = ~But even then we would not be happy forever, you and me, would we? For I might follow Oghma, and you - Lathander, and those kindest and most benevolent of gods would cheerfully doom our souls to an eternal separation, or "blissful" oblivion, or rebirth. Funny, isn't it? Even going through the Blood War together would be better.~
@5703 = ~So what bothers you? The fact that I, a Bhaalspawn, won't have an afterlife?~
@5704 = ~Going through the Blood War together? That's quite a statement.~
@5705 = ~We could follow the same deity... although that wouldn't guarantee anything.~
@5706 = ~Anything would be better than what I have now.~
@5707 = ~Ever a romantic.~
@5708 = ~Is it so surprising that I have feelings for you and wish to remain with you? <CHARNAME>, you are many things, but you are far from blind.~
@5709 = ~You might have *some* sort of an afterlife in the abyssal realm, though I hardly know anything about it - I just expect the worst. I doubt Kelemvor or the Seldarine would take you in, anyhow.~
@5710 = ~(Xan closes his eyes for a moment, sweat visible on his brow.) Useless. I dream and dream... and in the end, you always die.~
@5711 = ~You are tired and in pain. Drink the potion, Xan. Go to sleep.~
@5712 = ~Then perhaps it is time to dream of something else?~
@5713 = ~Don't I know it. It is *my* lack of a proper afterlife, remember?~
@5714 = ~I wish I could share mine with you... but even if it were possible, I would say being trapped in the moonblade for centuries lost its appeal quite a while ago.~
@5715 = ~Would you give me the potion? I fear I will spill it in my current state.~
@5716 = ~Here. Sleep well.~
@5717 = ~Make an effort, Xan. Please.~
@5718 = ~(A smile appears on Xan's pale face.) You are the best of guardian angels, do you know that?~
@5719 = ~Very well... I shall just drink this at once, then.~
@5720 = ~The draught is working. I will probably be asleep within moments. And... <CHARNAME>?~
@5721 = ~Yes?~
@5722 = ~Sleep, Xan. You earned it.~
@5723 = ~Say "Thank you", or "I love you", and you're officially The Most Predictable Xan Ever.~
@5724 = ~I know.~
@5725 = ~Forgive me. I think you know what for... I...~
@5726 = ~(His eyes start closing.) No... I should say this, or... I never will.~
@5727 = ~I will bring you... only heartbreak and trouble. You know this; I know this. I don't think... I deserve your love, or ever will.~
@5728 = ~But I often dream of you by my side, dressed in naught but light... and then I know there will be light... we only have to wait for it. I wish it were... easier...~
@5729 = ~Should... enjoy every moment with you. Instead I complain and grumble and never just... trust the world to make it right. I will try harder, <CHARNAME>. I should...~
@5730 = ~Should've hidden you from Irenicus... should've never left your side... never will again. Till death... or eternal light...~
@5731 = ~(Sleep finally claims him, and his hand in yours goes limp. Yet his breathing is even and his face calm, and you can safely leave Xan for the night.)~
@5732 = ~I am afraid I will wake up and you will turn out to be a dream.~
@5733 = ~Me, a dream? Because I am alive after a rendezvous with Bodhi, you mean? Or is it the fact I exist at all?~
@5734 = ~That you are alive. You died in my head, you know. Dozens of times.~
@5735 = ~That you are real, and not a product of my imagination.~
@5736 = ~You are my dream made flesh. Won't you be unmade one day?~
@5737 = ~Both? It is too good to be true.~
@5738 = ~Oh, I die in my head every either hour. I try not to imagine your death too often, but... (sigh) Seems like our enemies would have a field day inside our own heads, doesn't it?~
@5739 = ~You must have some imagination, then. But wouldn't you come up with something more... lively? Less doomed? Brilliant and laughing, like yourself? I've always wondered...~
@5740 = ~(Xan takes you by both hands.) Too good for me, indeed.~
@5741 = ~I've heard of Netherese conjurers who created perfect simulacra, or magical clones, of themselves, to the last memory and voice inflection. With a tiny difference - the copy was of the opposite gender, so they could... love it. Play the perfect friend, lover, a surrogate father and child... to be close to someone as never before without risking their heart.~
@5742 = ~A doomed endeavor, naturally. For one, the simulacrum's time was finite. Imagine if you blinked and found out that you had only two or twenty years to live? Or that you weren't you at all, but a copy of yourself, suddenly male? Some say in their arrogance that ours is the superior gender, and I don't imagine they would take well to finding themselves in a female body.~
@5743 = ~And... well, the caster wanted to create a copy that would love him, but forgot that even a cloned mirror image would want to be loved and cared for unconditionally in return. And a rare Netherese summoner was so giving.~
@5744 = ~Why are you telling me this?~
@5745 = ~Didn't end well, then.~
@5746 = ~Are you comparing Netherese conjurers and their creations to you and me?~
@5747 = ~I will explain, melamin. Only the ending is left, now.~
@5748 = ~Some of these pairings lasted a while, surprisingly. I suppose it is hard not fall in love with oneself. But one day, one hour, one dreadful moment our original caster woke up and found out their partner was gone, disappeared into the ether. Dead, for the lack of better word. "It was all a dream."~
@5749 = ~I would be heartbroken if you disappeared.~
@5750 = ~It reminds me a bit of you and me, for some reason.~
@5751 = ~Yet it was real to them, wasn't it?~
@5752 = ~We are real, just like those couples were real. Yet when it is over, doesn't each day we leave in the past seem more and more like a dream?~
@5753 = ~<CHARNAME>, I understand your fear. Part of it is familiar to any: that our loved one will disappear from our lives.~
@5754 = ~And another part?~
@5755 = ~It is not fear, exactly. Just a feeling you exist in my imagination, and not in reality.~
@5756 = ~Ah, this fear. Yes, you could say we are quite close.~
@5757 = ~It must be very familiar to you.~
@5758 = ~Melamin, this fear *is* me. I'd wager it wears a moonblade and enjoys sighing on the windowsill, too.~
@5759 = ~Well, you may disagree here. But... truly, if someone loves and understands you, how can it not be a product of your imagination, at least in part?~
@5760 = ~Real people are messy, self-absorbed, and far from telepathic. Much of what you see in me is what you want to see, and some of what I think I know about you I do not know at all. Despite our bond, we cannot know each other's minds inside out.~
@5761 = ~So, yes. Some of me may be a product of your imagination. But here is the wonderful part: it will always remain with you. Even long after I am gone, there will be an inner me in your thoughts, a voice saying what I would have said, a vision smiling at you like I would have smiled. A dream - and yet real.~
@5762 = ~But you won't be with me.~
@5763 = ~A weak consolation when you are no longer there.~
@5764 = ~What of my initial fear, though? That you and me, here, now, are just a dream?~
@5765 = ~Some day, indeed, I won't be. But who knows, perhaps it will not be forever, and I shall see you on the other side?~
@5766 = ~I can only say one thing: if it is indeed a dream, we should enjoy it while it lasts. And if not - then happiness is ours. Don't you think?~
@5767 = ~For the moment.~
@5768 = ~Yep. Irenicus must be especially happy with my soul right now.~
@5769 = ~Let's enjoy it, then. Kiss me.~
@5770 = ~Ah, <CHARNAME>... so much can go wrong. So much has been lost. But...~
@5771 = ~(His lips touch your lips lightly.)~
@5772 = ~If this is a dream, please, please do not wake up.~
@5773 = ~Do you even love me anymore?~
@5774 = ~(Xan simply looks at you.)~
@5775 = ~Yes. And it makes it that much worse.~
@5776 = ~(Xan looks over his dusty robes in distaste and sighs. Then his gaze falls on you, and his expression softens.)~ [O#XAN000]
@5777 = ~<CHARNAME>, do you like surprises?~
@5778 = ~What? Nonononono. No. No!~
@5779 = ~Not nasty surprises, definitely.~
@5780 = ~I love them.~
@5781 = ~Depends on the surprise.~
@5782 = ~Oh, I do! Do you have one for me?~
@5783 = ~We are alike in this regard, it seems. Although you do like to surprise your enemies, I should say - and a well-aimed fireball is the least of those surprises.~
@5784 = ~Then, I hope, you will be delighted at the news. Better make your silent guesses now, for I am about to spill my secret in a moment.~
@5785 = ~This time it is a good one. At least, I hope so - and you do deserve a good solid surprise after everything we've been through in the graveyard.~
@5786 = ~I do, in fact. I would ask you to close your eyes, but we still have some way to go.~
@5787 = ~I found a bathhouse nearby, and given how our clothes and skin are full of sweat, grime and vampiric stench, I would say we dearly need to visit one. Besides, wouldn't you like to spend a relaxed evening in a whirling hot tub?~
@5788 = ~A bathhouse here? In the middle of nowhere?~
@5789 = ~Lead on, then.~
@5790 = ~Oh, Xan, not tonight. Let us just rest.~
@5791 = ~There is a large inn just a short walk from here. I've heard of it from Elhan's soldiers - indeed, they added quite a few locations to our modest map. It is funny how inns and taverns and small farms become islands of calm, when a war rages so close by, isn't it? But as long as innocents are safe...~
@5792 = ~So, what say you?~
@5793 = ~Now I am curious. All right, let's go.~
@5794 = ~A bath!~
@5795 = ~No, I would just like to rest.~
@5796 = ~Follow me, then. I'd carry you all the way, but if I try, I doubt we'd get there by the next morning. Although I seem to have a strength spell left...~
@5797 = ~Of course. You are probably exhausted.~
@5798 = ~As for me, I do not think I will rest at all. Perhaps I will read a little - or just look at you from time to time, stare into space and bask in quiet happiness.~
@5799 = ~And you know why? Because I am alive.~
@5800 = ~(The room you end up in is grand. There is a tub, already half-filled with hot water, a couch and a modest but practical selection of towels, soaps and oils.)~ [O#XAN000]
@5801 = ~(For a moment, the shining marble floor reminds you of polished stone slabs in Bodhi's lair, but the soothing sound of running water soon banishes the thought.)~
@5802 = ~(Xan disrobes next to you with a thoughtful look on his face.) You know, I never believed in sayings like "The winner takes all". But now I am starting to understand.~
@5803 = ~That we won?~
@5804 = ~That Bodhi will never take another bath?~
@5805 = ~Understand what? That we took all?~
@5806 = ~*That* she won't do, if I am any judge. You staked her quite well.~
@5807 = ~... You did stake her, didn't you? I'd hate to think she could interrupt us right now.~
@5808 = ~Well, you certainly looted the place most thoroughly, I must say.~
@5809 = ~We won. And we live - the most important victory of all. We exist - your naked shoulders, your hair, your feet on wet floor - you are here, alive, not a ghost or a memory.~
@5810 = ~(Your clothing falls to the floor as Xan takes you into his arms with care and slowly, gently lowers you into the blissfully warm water. Hot currents caress your body, small whirlpools form all over the tub, and the crypts you left behind seem like an old, faraway dream.)~
@5811 = ~(Xan settles next to you, nestling his head on a folded towel. His eyes are half-closed, but he does sneak a glance at your breasts now and then.)~
@5812 = ~I like it here.~
@5813 = ~What are you thinking of?~
@5814 = ~What are you thinking of? Don't tell me if it's about our doom.~
@5815 = ~Everything feels so good that I've almost forgotten I don't have a soul.~
@5816 = ~Me? You'll be surprised, but my thoughts are of you, yet again.~
@5817 = ~I am glad you look well. And feel well, it seems. I hope I'll be able to... keep you well, until your soul returns.~
@5818 = ~How?~
@5819 = ~Keep me well? What does it mean?~
@5820 = ~It means more hot baths and evenings of relaxation, I fully approve.~
@5821 = ~(Xan frowns briefly, then sighs, turning to you in the water.) You can still feel me through our bond, can you? Weaker, fainter, but our love is there.~
@5822 = ~I've been transferring my life force to you during our communion. As we shared thoughts, bodies, reverie... you became a little stronger.~
@5823 = ~And you never told me!~
@5824 = ~You probably saved my life.~
@5825 = ~Please, do not do this. I do not want you to.~
@5826 = ~Wasn't it dangerous?~
@5827 = ~I was sure I was going to die, melamin. What would it matter if I died feeling somewhat weaker?~
@5828 = ~We will face Irenicus within days, so I doubt I'll need to do it again. Your spirit... even as Irenicus holds most of it hostage, it has not waned yet. You still feel me... still reverie... still open your eyes in wonder. And I hope it will last. How can it not, with such mischief in your eyes?~
@5829 = ~(His hands travel down your arms, caressing your body absently. You never notice how a soaped loofah ends in his hands, but it does, and Xan starts massaging your knees and hips with it, his own face still deep in thought.)~
@5830 = ~Irenicus and Bodhi once were elves like you and me. She was beautiful, and probably kind at times; luxuriated in a bath, gazing at her lover through long eyelashes - not unlike you do now. Like me, Irenicus enjoyed wind in his hair, felt compassion, love... perhaps even wanted to help others?~
@5831 = ~What went wrong? Will we ever know?~
@5832 = ~Not if we live a thousand years, I hope.~
@5833 = ~I doubt Irenicus would want to tell.~
@5834 = ~No, and I do not want to.~
@5835 = ~Maybe? If Volo finishes his book about them, for one.~
@5836 = ~Don't care? Please do that spot on my spine again... yes... yes, this is exactly the one.~
@5837 = ~Most likely, the rascal would rather lounge somewhere with his lute and a glass of crisp autumn wine. Make it a bottle.~
@5838 = ~(Xan raises an eyebrow.) The elders would be shocked that you would use the sacred elven bond for such things, you know. But I am happy to oblige.~
@5839 = ~(Xan finishes up his task with the loofah, paying particular attention to your more sensitive areas, and gives you a slight smile.)~
@5840 = ~In any case... we are here now, and Irenicus, thankfully, is not. Would you like a massage? Or would you prefer to lie here? With these currents, we'll never run out of hot water.~
@5841 = ~A massage sounds very nice. Oils?~
@5842 = ~Here is perfect.~
@5843 = ~Definitely. Just lie still. I will dry you in a moment.~
@5844 = ~(Xan deftly climbs out of the tub, and, dressed in barely more than a towel, scoops you up. A huge fluffy blanket wraps around you, and he dries your skin with relish.)~
@5845 = ~(A narrow couch stands close to the tub, and Xan lays you there on your belly, arms down at your sides. A faint scent of pine needles teases your nose as Xan unscrews a small bottle of oil.)~
@5846 = ~(His hands land on your back with a light touch at first, but with each smooth, gliding stroke the pressure increases, relaxing muscles you never suspected existed.)~
@5847 = ~Mmm. It feels good.~
@5848 = ~Yes... just like that.~
@5849 = ~Are you using magic?~
@5850 = ~(yawn) I am getting sleepy. Rest?~
@5851 = ~No magic this time. Just me.~
@5852 = ~Some would say "I am good", but I'll simply point out the obvious: look what I have to work with. My very own perfection.~
@5853 = ~(Xan leans in and kisses your neck before continuing the massage. His hands pay particular attention to the area around your shoulder blades, going lower and lower until each inch of your skin starts practically glowing with contentment.)~
@5854 = ~(Finally, he simply glides his hands up and down your back, thighs and hips, back and forth, back and forth, slowly and steadily... until your body sleepily whispers that it feels calm, still, blissful and completely relaxed.)~
@5855 = ~A'maelamin. Sometimes I wish we had a recording machine that would later repeat the wonderful sighs and sounds you made. Alas, it is not to be, but I quite enjoyed hearing them for the first time.~
@5856 = ~Thank you, Xan. It is good to be here with you.~
@5857 = ~Don't you want to hear them for the second time? Or maybe the third?~
@5858 = ~How about I massage your back? Or more than massage?~
@5859 = ~Why don't we get back into the water and I show you some of *my* skills?~
@5860 = ~Shall we rest now? It is going to be a long day tomorrow.~
@5861 = ~Well. We have the whole night, after all. Don't we?~
@5862 = ~And what a night it is going to be...~
@5863 = ~It is. Seldarine, it is amazing. Although with you, I'd be happy in the gutter.~
@5864 = ~To think that I could be in Arvandor from now, locked in the afterlife, knowing nothing about your fate... No. Never. I wanted to die for you - and I still would, but most of all I want to live. And to be with you.~
@5865 = ~And I'll make sure you keep that promise.~
@5866 = ~I like your priorities.~
@5867 = ~Xan, do you ever forget about death? Just for a moment?~
@5868 = ~Do you? Now that your spirit is gone?~
@5869 = ~But... yes. I do forget about death sometimes. Like now.~
@5870 = ~We'll get through this, <CHARNAME>. I know we will.~
@5871 = ~Of course, melamin. The bedroom, you'll find, is prepared and waiting just for you. Come.~
@5872 = ~We could do that role-playing thing we talked about in the graveyard...~