@0    = ~Co...co ty tutaj robisz?~ [O#XAN002]
@1    = ~Hej. Dawno się nie widzieliśmy, nie?~
@2    = ~W rzeczy samej. Ale...twoje włosy, twarz, ubranie... co się stało?~
@3    = ~Hm. To raczej długa historia.~
@4    = ~Więc opowiesz mi ją później.~
@5    = ~<CHARNAME>, po co on nam? Szkoda czasu. Zostawmy go w spokoju.~
@6    = ~Edwin. (westchnienie) Mój pech, jak zawsze.~
@7    = ~Więc daj nam spokój i nie mieszaj się do naszych spraw. <CHARNAME> i ja świetnie sobie bez ciebie poradzimy.~
@8    = ~Xan. Mam nadzieję, że masz się dobrze?~
@9    = ~Jaheira. Jak miło cię widzieć. Ale czemu akurat w Amn?~
@10   = ~<CHARNAME> powie ci więcej, jeśli uzna to za stosowne.~
@11   = ~Chyba macie dużo do opowiedzenia. Moje kondolencje, jeśli mam rację.~
@12   = ~Niestety. Khalid...odszedł.~
@13   = ~Jaheiro... Tak mi przykro.~
@14   = ~To znowu nasz ponury elf!~
@15   = ~Minsc? Wyglądasz nie lepiej niż ostatnio, kiedy się widzieliśmy.~
@16   = ~(Squeak!)~
@17   = ~(westchnienie) I Boo, jakżeby inaczej.~
@18   = ~I Viconia. Widzę, że <CHARNAME> wciąż nie umie wybrać sobie odpowiedniego towarzystwa.~
@19   = ~Współczuję <CHARNAME>, jeśli znowu zamierza zaopiekować się takim tchórzem jak ty!~
@20   = ~Co ty - co WY - tu robicie? <CHARNAME>, powiesz mi wreszcie?~
@21   = ~Xan! A co TY tutaj robisz?~
@22   = ~Kim jesteś?~
@23   = ~Pamiętam cię, czarodzieju. I zdaje mi się, że powinieneś nie żyć.~
@24   = ~Wybacz, ale nie mam w tej chwili czasu na rozmowy.~
@25   = ~(Wspomnienia niedawno minionych dni przelatują przez twój umysł.)~
@26   = ~(Nie byliście dla siebie nikim więcej niż towarzyszami podróży, ale czasem, kiedy wasze spojrzenia się spotykały, wszystko wydawało się możliwe. Może macie teraz okazję spróbować zacząć od nowa?)~
@27   = ~(Pamiętasz dokładnie każdy dzień, spędzony z Xanem u twojego boku - i każdą taką noc. Najlepsi przyjaciele i kochankowie - nic nie mogło was rozdzielić.)~
@28   = ~(Xan był dobrym towarzyszem zarówno w podróży jak i w walce, ale nie było między wami nic więcej.)~
@29   = ~(Ten irytujący elf zginął z twojej ręki rok temu. Jak, na Dziewięć Piekieł, może wciąż żyć? )~
@30   = ~(Widzisz go pierwszy raz w życiu.)~
@31   = ~Ach, no tak. Powinienem był wiedzieć, że ktoś taki jak ty, wiecznie zajęty ratowaniem świata, nie musi pamiętać każdej nieistotnej osoby, spotkanej po drodze.~
@32   = ~Właśnie. Nie muszę.~
@33   = ~Zatem kim jesteś?~
@34   = ~Ach, czy to ważne? Możesz do nas dołączyć. tylko o nic nie pytaj.~
@35   = ~Wybacz, ale mam teraz mało czasu. Może porozmawiamy później?~
@36   = ~Pozwól, że ci przypomnę ten nieistotny szczegół twoich ostatnich podróży.~
@37   = ~Cóż, chyba równie dobrze możemy załatwić to oficjalnie. Pozwól, że się przedstawię: Jestem Xan, mag z Everaski. Już kiedyś się spotkaliśmy.~
@38   = ~Kiedy? Gdzie?~
@39   = ~Być może, ale z uwagi na pewne niedawne...okoliczności...które niezbyt miło wspominam, nie pamiętam nic z naszej znajomości.~
@40   = ~Chwila... Czy to nie było w Nashkel? W kopalniach? Byłeś więźniem Mulaheya, a my przypadkiem cię uwolniliśmy.~
@41   = ~Przykro mi, ale nie pamiętam. Mógłbyś powiedzieć coś więcej?~
@42   = ~Zamierzasz podróżować z kimś zupełnie obcym? Dość nowatorska metoda przywodzenia drużynie, muszę przyznać. Chcesz poznać chociaż moje imię?~
@43   = ~Rok temu, moi zwierzchnicy w Everesce zlecili mi zbadanie sprawy kryzysu żelaza w okolicach Wybrzeża Mieczy. Oczywiście, nie udało mi się. Kilka dni po przybyciu na miejsce zostałem pojmany i uwięziony w lochach pod kopalniami Nashkel.~
@44   = ~Trzy miesiące w ciemności, prawie bez jedzenia i wody... Byłem pewien że moje dni są policzone - dopóki pewnego ranka nie obudziły mnie odgłosy walki. Mulahey ciskał swoimi zaklęciami jak oszalały, ale przybysze szybko wykończyli jego ludzi i jego samego. Zanim zdążyłem podziękować za ratunek, moi wybawcy odeszli, a ja byłem zbyt osłabiony by ich dogonić. Zdążyłem tylko rzucić szybkie spojrzenie na ich przywódcę. Na ciebie.~
@45   = ~Później dowiedziałem się, że przywódca moich wybawców to nie kto inny jak <CHARNAME> z Candlekeep we własnej osobie. A teraz, skoro nasze drogi znów się przecinają, pozwól mi zaoferować swoją pomoc.~
@46   = ~Ale co robisz teraz w Athkathli?~
@47   = ~Taka bezinteresowność jest conajmniej podejrzana. Powiedz po prostu czego ode mnie chcesz.~
@48   = ~Możesz dołączyć do mnie, ale musisz wiedzieć, że możemy uwikłać się w konflikt z Zakapturzonymi Czarodziejami. Może być niebezpiecznie.~
@49   = ~W porządku, chodźmy.~
@50   = ~Nie teraz. Jeśli będziesz potrzebny, wiem gdzie cię szukać.~
@51   = ~Cóż, to się zdarza bohaterom. Dostają po głowie raz, drugi, i za chwilę nie wiedzą jak się nazywają. Moje kondolencje.~
@52   = ~Jeśli torturowanie przez szalonego maga to mniej więcej to samo co dostanie po głowie, to masz rację.~
@53   = ~Bywa. Więc może mnie oświecisz?~
@54   = ~A więc kim jesteś? A może też masz problemy z pamięcią? Ile razy ostatnio dostałeś po głowie?~
@55   = ~Przypadkiem? Och, oczywiście, powinienem był wiedzieć że nikt nie uwolniłby mnie celowo. Ale masz rację, to ja byłem tym nieszczęsnym więźniem.~
@56   = ~(westchnienie) Jakby twój wieczny heroizm i porażająca inteligencja nie wystarczały. Musisz jeszcze oszałamiać mnie swoim jakże wyrafinowanym poczuciem humoru? Ale skoro pytasz...dobrze, opowiem ci o naszym pierwszym spotkaniu.~
@57   = ~Ach.~
@58   = ~Przepraszam. Bardzo przepraszam. Może później opowiesz mi co ci się przydarzyło, a teraz ja przypomnę ci nasze pierwsze spotkanie.~
@59   = ~Czy to dzięki tobie i twojej wesołej kompanii otarłem się w zeszłym roku o śmierć?~
@60   = ~Nie pamiętasz?~
@61   = ~Oczywiście! Kto inny mógłby cię tak urządzić?~
@62   = ~Żartujesz? Nie mieliśmy z tym nic wspólnego. Niestety, nie byliśmy w stanie ci wtedy pomóc. Przepraszam.~
@63   = ~Wybacz jeśli cię zdziwię, ale kiedy leżysz z twarzą w kałuży własnej krwi, rozglądanie się dookoła i zapamiętywanie szczegółów nie jest pierwszą rzeczą o której myślisz. Ale...oświeć mnie, jeśli to rzeczywiście ty tak mnie urządziłeś.~
@64   = ~Jasne, że to ja! Jak zabawnie widzieć cię znowu żywym.~
@65   = ~Tak, to ja...i nie żałuję tego.~
@66   = ~Cóż, w takim razie chyba nie spodziewasz się, że z radością utnę sobie pogawędkę z moimi byłymi mordercami. Wybacz.~
@67   = ~Rozumiem. Rzecz jasna, nie było to miłe z twojej strony, zostawić mnie tam umierającego...ale co się stało, to się nie odstanie.~
@68   = ~<CHARNAME>?~
@69   = ~Xan! Co tu robisz?~
@70   = ~Nie kto inny. Miło cię znowu widzieć.~
@71   = ~Wybacz, ale nie mam w tej chwili czasu. Może później porozmawiamy.~
@72   = ~Masz rację...ale, niestety, spotykamy się w raczej niefortunnych okolicznościach.~
@73   = ~Interesują cię moje pechowe przygody? Naprawdę, świat chyba nigdy nie przestanie mnie zadziwić. Ale, jeśli pamiętasz, ja zapytałem pierwszy.~
@74   = ~Och, proszę bardzo, już mówię. Szalony mag zabił Khalida i Dynaheir, torturował mnie i Imoen, zamknął Minsca i Jaheirę w klatkach i nie sprawiał wrażenia, jakby miał zamiar wypuścić nas w ciągu najbliższych paru miesięcy. Więc uciekliśmy. I trafiliśmy tutaj.~
@75   = ~Więziono mnie w tajnym laboratorium pod Promenadą Waukeen. Jacyś magowie ćwiczyli na mnie zaklęcia, i... hej, nie patrz tak na mnie! Mówię poważnie!~
@76   = ~Niefortunny splot wydarzeń. A ciebie?~
@77   = ~Nie obchodzi mnie kto spytał pierwszy. Teraz to ja pytam ciebie, a ty mi odpowiesz.~
@78   = ~Nie interesuje mnie to... po prostu przydałby się mag w drużynie. Może chciałbyś się przyłączyć?~
@79   = ~Just like that? I am not a nameless stranger, true... but very well.~
@80   = ~Rzeczywiście, to brzmi jak raczej niemiłe przeżycia. Jeśli mogę spytać, gdzie teraz jest ten szaleniec?~
@81   = ~Zakapturzeni zabrali go razem z Imoen.~
@82   = ~Nie wiem jeszcze...ale to się zmieni.~
@83   = ~Czy to ważne?~
@84   = ~Dobrze.~
@85   = ~Jeśli zamierzasz go szukać, zrobię wszystko, aby ci pomóc. Masz moje słowo.~
@86   = ~Myślę że tak, przynajmniej, jeśli masz zamiar go odszukać. Ale miałem ci powiedzieć, co tu robię, prawda?~
@87   = ~Nie jestem w Athkatli bez powodu. Tak samo jak ty...ale jeśli zastanawiasz się czy moja misja dotyczy Pomiotu Bhaala, muszę cię rozczarować. Nie.~
@88   = ~Pomiot Bhaala? Nie przypominam sobie, żebyśmy o tym rozmawiali.~
@89   = ~Co problemy Athkatli mogą obchodzić elfy z Evereski?~
@90   = ~A więc czego dotyczy?~
@91   = ~W ciągu ostatnich miesięcy pojawiło się tu znacznie więcej mrocznych cieni niż trzeba żeby zaniepokoić władze Evereski. Zgadnij, kto został zaszczycony skazaną na niepowodzenie misją zbadania sytuacji... ech, Athkatlę nazywają Miastem Pieniądza, a ja...ja zostałem okradziony już drugiej nocy. Nie śmiej się ze mnie. Wiem że tobie by się to nie przytrafiło...pomożesz mi teraz?~
@92   = ~Nie, nie ma się z czego śmiać. Mnie też okradziono i uwięziono nie tak dawno temu.~
@93   = ~To nie twoja wina. Takie rzeczy zdarzają się wszystkim.~
@94   = ~Jesteś żałosny! Najpierw uwięziony, teraz obrabowany - i ty chcesz mi w czymś pomagać?~
@95   = ~Nie musisz patrzeć na mnie tak podejrzliwie. Athkatla aż huczy od plotek, tak jak Wrota Baldura w zeszłym roku. Nie zdziwiłbym się, gdyby już w Saradush wiedzieli, co się dzieje. Chociaż są pewne...inne rzeczy, o których mówi się więcej, niż o twoim dziedzictwie.~
@96   = ~Przyszłość Wybrzeża Mieczy obchodzi ich...aż za bardzo. Ale ja jestem tylko członkiem, nie przywódcą gildii. Wiem tylko, co mam zrobić, <CHARNAME>.~
@97   = ~Oczywiście że wszystkim, ale mi podejrzanie często. Nieważne.~
@98   = ~Studiowałem magię, kiedy wy byliście jeszcze dziećmi, a teraz niewielu się znajdzie lepszych ode mnie. Poza tym, wybacz że ci to mówię, ale biorąc pod uwagę twoje związki z pewnym martwym bogiem, nie zdziwiłbym się, gdyby miało ci nagle zabraknąć przyjaciół. Ja po prostu ofiaruję ci pomocną dłoń.~
@99   = ~Jak już mówiłem, sam nic nie zdziałam przeciwko biurokratycznej machinie Athkatli, ale może razem uda nam się coś osiągnąć? Jak myślisz?~
@100  = ~Dołącz do nas i ruszajmy w drogę.~
@101  = ~Zdaje mi się, że twoja misja jest już zakończona. Niedawno wytropiliśmy i zniszczyliśmy potężną gildię wampirów. Miasto jest bezpieczne, możesz spokojnie wracać do domu.~
@102  = ~W takim razie powinienem jakoś się odwdzięczyć za tak dobre nowiny. Na pewno nie przyda wam się moja pomoc?~
@103  = ~Szczerze mówiąc, przydałaby się, i to bardzo. Potężny mag ukradł moją duszę i miło byłoby ją odzyskać.~
@104  = ~Przyda się. Miasto elfów jest w niebezpieczeństwie i każda pomocna dłoń znaczy wiele...zwłaszcza jeśli włada potężną magią.~
@105  = ~Nie. Możesz wracać.~
@106  = ~Och. Naprawdę mi przykro, ale w takim razie to beznadziejna sprawa. Mało kto może zmieniać dusze jak rękawiczki, wiesz o tym. Ale dałem słowo, i pomogę ci na tyle, na ile będę w stanie. Prowadź.~
@107  = ~Więc prowadź. Czas nagli.~
@108  = ~Tak więc uczynię. Dziękuję jeszcze raz, przyjaciele.~
@109  = ~Zakapturzeni? Frakcja, która rządzi tym miastem? Na Seldarine, dlaczego?~
@110  = ~Ścigam Irenicusa, potężnego maga, który jest teraz ich więźniem.~
@111  = ~Zaaresztowali Imoen. Muszę jej pomóc.~
@112  = ~Bo mam ochotę trochę powtrącać się w ich sprawy. Czemu nie?~
@113  = ~To nie wróży nic dobrego. Jak wszystko, co wiąże się z tobą.~
@114  = ~Szlachetna misja, chociaż z góry skazana na niepowodzenie. <CHARNAME>, tak długo jak tego chcesz, zostanę z tobą.~
@115  = ~Zatem prowadź.~
@116  = ~Dobrze. Poczekam tu na ciebie jakiś czas. (westchnienie) Tak jakbym miał jakiś wybór...~
@117  = ~<CHARNAME>... nie wierzę...~
@118  = ~Ty... tutaj... Jak to się stało? Jak mnie znalazłeś?~
@119  = ~Tęskniłam za tobą. Bogowie, jak strasznie za tobą tęskniłam!~
@120  = ~Nareszcie! Znowu jesteśmy razem!~
@121  = ~Ty... ty mnie opuściłeś! Po tym wszystkim co razem przeszliśmy. Niech cię szlag, mówiłeś, że mnie kochasz! A teraz pytasz co tu robię? Może moje imię też powinnam ci przypomnieć?~
@122  = ~Nie było trudno. Jesteśmy przecież połączeni więzią, więc czułem twój każdy krok. I...i twój ból.~
@123  = ~Ja tak samo. Nawet bardziej, bo czułem, że cierpisz.~
@124  = ~Tak, znowu razem. To chyba zbyt wiele szczęścia... aż trudno w to uwierzyć. Ale czułem twój ból. Kilka dni temu... dni? Miesięcy?~
@125  = ~Co się stało?~
@126  = ~Potężny mag więził mnie w swoich lochach. Noże...zaklęcia...ogień...jego zimne dłonie...~
@127  = ~Nie wiesz? Myślałam, że całe miasto już o tym mówi. Dopiero co udało mi się uciec z lochów pod Promenadą Waukeen. Torturowali mnie.~
@128  = ~Nic specjalnego. Parę bójek, parę nowych blizn - wiesz, to co zwykle.~
@129  = ~Cóż, więziono mnie jakiś czas, ale już po wszystkim. Naprawdę. Wszystko w porządku.~
@130  = ~Czyżby? W takim razie wszystkie te plotki o szalonym czarodzieju, który zburzył pół Promenady, i grupce uciekających z jego lochów więźniów, wśród których było Dziecko Bhaala, są z palca wyssane? Wiedziałem.~
@131  = ~(westchnienie) <CHARNAME>, pytałem w Radzie Sześciu o ciebie. Wszyscy urzędnicy, nawet ci najniższego stopnia, wiedzą co i dlaczego stało się w mieście Może ludność miasta jeszcze się w tym nie orientuje, ale uwierz mi, to nie potrwa długo. I ty nie chcesz mi powiedzieć co dokładnie ci się przydarzyło~
@132  = ~Dobrze, powiem ci. To był koszmar. Niekończące się tortury, dzień i noc. To ci wystarczy?~
@133  = ~Po prostu nie było mi łatwo opowiedzieć ci o tym wszystkim. Zamknięta klatka, zaklęcia, ból...to naprawdę koszmarne.~
@134  = ~Tak, trzymali mnie w zamknięciu, ale to chyba nie koniec świata, prawda? Teraz już wszystko w porządku. Naprawdę.~
@135  = ~Bogowie...~
@136  = ~Wybacz mi. Nie zdołałbym cię ochronić, ale gdybym był z tobą... nawet w klatce obok... nie byłabyś aż tak samotna.~
@137  = ~Tak, albo dla odmiany mogłabym popatrzeć sobie na twojego trupa na podłodze, w razie gdyby zaklęcia Irenicusa zraniły mnie niewystarczająco. Nie, lepiej się stało, że nie byłeś tam ze mną.~
@138  = ~Chciałabym żebyś był tam ze mną. Ale wtedy cierpiałbyś tak samo jak ja.~
@139  = ~Co się stało, to się nie odstanie. Ruszamy dalej? Razem, tak jak kiedyś.~
@140  = ~Nie rozumiem, jak mogłeś tak mnie zdradzić. I jestem NAPRAWDĘ zła.~
@141  = ~I myślisz, że w to uwierzę? Ale zmieńmy temat...chociaż na chwilę.~
@142  = ~Pewnie masz rację. Ale to i tak straszne.~
@143  = ~Gdybym mógł zrobić cokolwiek aby ci ulżyć, nie miałoby znaczenia, czy cierpię. Ale teraz mogę tylko przysiąc że ten, kto to zrobił, zapłaci za to.~
@144  = ~Oczywiście.~
@145  = ~So did I.~
@146  = ~I do.~
@147  = ~Dziękuję ci, melamin.~
@148  = ~Oczywiście, zamierzasz go ścigać? Czy nie? Nieważne, tak czy inaczej, potrzebujesz lepszego ekwipunku niż ten. Oddałbym ci wszystkie swoje rzeczy...ale, oczywiście, nieszczęścia chodzą parami. Okradli mnie drugiej nocy w Athkatli. Została mi tylko księga zaklęć i parę mikstur. I oczywiście, Księżycowe Ostrze. (westchnienie) Nie ma co, dobrana z nas para.~
@149  = ~Nie bój się, Xan. Kilka dni i będzie nas stać na wszystko co najlepsze w Athkatli!~
@150  = ~Och, kogo obchodzą jakieś tam pierścienie i szaty? Żyjesz,a to najważniejsze.~
@151  = ~Tak musiało być. W końcu naszym przeznaczeniem jest umrzeć w nędzy.~
@152  = ~Jak zwykle. Przygnębiony. Żałosny. PRZEKLĘTY!~
@153  = ~Ach, nic nie jest w stanie zmącić twojego optymizmu. Jak zwykle.~
@154  = ~Hmm? Mówisz poważnie? (westchnienie) Nieważne.~
@155  = ~A teraz, Irenicus.~
@156  = ~Tak. Irenicus.~
@157  = ~Jest jeszcze coś, co powinnaś wiedzieć. Pamiętasz naszą ostatnią rozmowę? O naszej przyszłości? Obiecałem ci, że porzucę swoją służbę i zostanę z tobą. Przysiągłem - ale nie spełniłem obietnicy. A teraz potężny wampir osiedlił się w Athkatli, narażając miasto na  niebezpieczeństwo, a mi zlecono zbadanie tej sprawy. Zrobię to, ale tylko jeśli to nie zakłóci twoich planów. O nic nie dbam bardziej, niż o ciebie i twoje bezpieczeństwo.~
@158  = ~A więc ruszamy? Wiesz dobrze, że nie mogę się doczekać aż znowu zostaniemy sami.~
@159  = ~Oczywiście. Chodźmy.~
@160  = ~Pewnie. Pośpiesz się, zanim reszta nas dogoni.~
@161  = ~Nie, nie teraz. Przepraszam, ale musisz jeszcze chwilę poczekać.~
@162  = ~Ta sama <CHARNAME>...~
@163  = ~Nie mogę. Nie mogę cię teraz tak zostawić - samotnej, w niebezpieczeństwie. Raz już tak zrobiłem, i jak to się skończyło? Nie. Wybacz, ale będziesz musiała jakoś wytrzymać moje towarzystwo.~
@164  = ~No dobrze, dołącz do nas. Może tak będzie najlepiej - brakowało mi ciebie.~
@165  = ~Cóż, jeśli naprawdę musisz.~
@166  = ~Powiedziałam 'nie' i nie zamierzam zmienić zdania.~
@167  = ~Proszę, nie rób tego. Proszę... jeśli muszę, będę cię błagał. Jeśli nie pozwolisz mi iść z tobą, stracę cię na zawsze. Możesz sobie wyobrazić, jak długie jest 'zawsze'?~
@168  = ~Nie... i nie chcę o tym myśleć. Zostań, Xan. Zostań ze mną.~
@169  = ~Ile razy mam ci to powtarzać? Nie!~
@170  = ~Miałem nadzieję że zmienisz zdanie, ale widzę, że to nie ma sensu. Żegnaj. Szukaj swojego przeznaczenia beze mnie, jeśli tak wybrałaś.~
@171  = ~Masz tyle powodów żeby mnie nienawidzić, wiem o tym. Przeze mnie cierpiałaś, i jeśli muszę, będę błagał cię o przebaczenie. Będę błagał na kolanach. Popatrz. Wybaczysz mi?~
@172  = ~Nie rozśmieszaj mnie Wyglądasz żałośnie!~
@173  = ~No cóż... daj mi pomyśleć...dobrze, ewentualnie mogę wybaczyć.~
@174  = ~Nie! Daj mi spokój, draniu!~
@175  = ~Błagam, najpiękniejsza...~
@176  = ~NIE NAZYWAJ MNIE TAK!~
@177  = ~Nie "najpiękniejsza". Raczej nieczuła i niewrażliwa.~
@178  = ~Och, wystarczy tego. Tak, wybaczam ci. Wstań już.~
@179  = ~Ja nie żartuję. Znikaj stąd - i z mojego życia!~
@180  = ~Jak sobie życzysz. A teraz, już na poważnie - co teraz czujesz?~
@181  = ~Jak ci się zdaje, co mogę czuć? Kocham cię, idioto!~
@182  = ~Mówię poważnie, wybaczam ci. Zbyt wiele dla mnie znaczysz, żeby coś takiego nas rozdzieliło.~
@183  = ~Mówię poważnie, wybaczam ci. Zresztą i tak nie mam już siły dalej na ciebie krzyczeć.~
@184  = ~Nienawidzę cię. I będę cię nienawidzić do końca życia. Zejdź mi z oczu!~
@185  = ~Co za ulga. Dobrze, już wstaję...bogowie, cały jestem w błocie. Trudno, i tak nigdy nie podobała mi się ta szata.~
@186  = ~I słusznie. Mam dla ciebie coś lepszego. Uwaga... Szata Vecny!~
@187  = ~Może w tej Szacie Arcymaga będzie ci bardziej do twarzy?~
@188  = ~Zgadzam się. Wiesz, wiem, że wyglądasz o wiele lepiej kiedy zdejmiesz...coś więcej, niż tylko szatę.~
@189  = ~Czy jest cośIs there anything else you need to tell me about?~
@190  = ~Idziemy już? Ta rozmowa zaczyna być męcząca, podróż w twoim towarzystwie brzmi o wiele lepiej.~
@191  = ~Och. Obrabowałaś skarbiec miejski? Mam nadzieję, że były właściciel tej szaty nie zjawi się po nią osobiście... chociaż, znając ciebie, to nie byłoby aż TAK nieprawdopodobne.~
@192  = ~Och. Być może, być może... Zobaczymy.~
@193  = ~Gdyby nie to, że jesteśmy w miejscu publicznym, może miałabyś szansę zobaczyć ten...naprawdę rzadki widok. Ale cóż. Mam tylko nadzieję, że następną noc spędzimy w bardziej...intymnym miejscu.~
@194  = ~Witajcie, moi pechowi przyjaciele. <CHARNAME>, czy mam rację podejrzewając, że skoro dwóch czy trzech twoich kompanów gryzie już ziemię, teraz moja kolej na zajęcie ich zaszczytnego miejsca u twego boku?~ [O#XAN046]
@195  = ~Nie, nic aż tak strasznego nie przytrafiło się nam ostatnio...ale masz rację w pewnym stopniu. Potrzebuję ciebie i twoich umiejętności.~
@196  = ~Nawet puste miejsce u mojego boku jest znacznie lepsze niż ta twoja melancholia i ciągłe narzekanie.~
@197  = ~Nie, ale moglibyśmy chwilę pogadać.~
@198  = ~A więc nie zawiodę cię tym razem. Miło cię znowu widzieć, <CHARNAME>.~
@199  = ~Zatem moje umiejętności są do twojej dyspozycji. Dobrze cię znowu widzieć.~
@200  = ~Ach, oczywiście. Jak mogłem liczyć na odrobinę sympatii z twojej strony. Idź już, <CHARNAME>. Nie życzę ci źle.~
@201  = ~Jak sobie życzysz. Będę się tu kręcił przez jakiś czas. Powodzenia. Przyda ci się.~
@202  = ~Wątpię, żebyśmy mieli wspólne tematy. Idź, <CHARNAME>, ciesz się życiem - albo raczej tą jego częścią, która ci jeszcze została.~
@203  = ~Czy my się znamy? Moment... chyba nie podróżujesz z <CHARNAME>, prawda?~ [O#XAN000]
@204  = ~To...znowu ty. Ciekawe. Myślałem o tobie... Ale co robisz w Amn?~
@205   = ~W takim razie zrobię co mogę, żeby ci pomóc - chociaż chyba wiesz tak samo dobrze jak ja, że najgorszego nie da się uniknąć.~
@206   = ~Rozumiem twoją decyzję, ale nie chcesz chyba, abym się z niej cieszył. Postaram się jakoś sobie poradzić podczas twojej nieobecności... chociaż i tak przegraliśmy, wiesz przecież.~