@0    = ~Dynaheir... Khalid... Imoen... (westchnienie) Tak wielu naszych przyjaciół spotkał los, na który nie zasłużyli. Masz w ogóle jakieś pojęcie, czego chciał wasz porywacz?~ [O#XAN048]
@1    = ~Przypuszczam, że chodziło mu o moje magiczne przedmioty; może o pieniądze? W końcu znają mnie tutaj.~
@2    = ~Nie, nie bardzo. A ty?~
@3    = ~Oczywiście że tak. W końcu jestem Dzieckiem Bhaala, zapomniałeś?~
@4    = ~Nie chcę o tym rozmawiać.~
@5    = ~Aha, pewnie. I trzymał was w tych klatkach tylko po to, żeby zdążyć sprzedać wasze świecidełka na czarnym rynku. Już to widzę.~
@6    = ~Ja? Gdybym wiedział coś więcej, już dawno przyjęliby mnie do rady mojego miasta. Ale niestety, nie mam pojęcia.~
@7    = ~Twoje... niecodzienne pochodzenie mogło mieć jakieś znaczenie. Ale jakie? Słyszałem plotki o mordowaniu dzieci Bhaala; wiem też, że pewne... organizacje poszukują ich w celu współpracy. Ale ty nie pasujesz do żadnej z tych teorii. Więc o co może chodzić?~
@8    = ~Czemu jesteś tym taki zainteresowany? Przecież to w ogóle cię nie dotyczy.~
@9    = ~Może o moc? Może mój porywacz chce w jakiś sposób wykorzystać moją boską potęgę?~
@10   = ~Obiecał mi moc. Mówił coś o... moim potencjale.~
@11   = ~(westchnienie) Jakoś mnie to nie dziwi.~
@12   = ~Wręcz przeciwnie. Dotyczy mnie aż za bardzo. Twoje bezpieczeństwo oznacza, że może mam szansę jeszcze trochę pożyć... nie ukrywam, że chciałbym tego.~
@13   = ~Ale widzę, że nie chcesz o tym rozmawiać. Więc niech tak będzie.~
@14   = ~Kto ryzykowałby zabawę z przeznaczeniem i przeklętą krwią martwych bogów?~
@15   = ~Ach, ale przecież rozmawiamy o szaleńcu. Faktycznie, dla pewnych ludzi coś takiego byłoby...interesującym wyzwaniem.~
@16   = ~Ktoś więzi cię w lochach, morduje twoich przyjaciół, a ty uważasz, że coś na tym skorzystasz? Twoja naiwność mnie zadziwia.~
@17   = ~Na twoim miejscu nie spałbym spokojnie. Ten człowiek... Jak on się nazywał, Irenicus? Myślę, że sprawa nie jest w żadnym wypadku zamknięta. Przygotuj się na to, że ten koszmar może jeszcze powrócić.~
@18   = ~Zakapturzeni dobrze pilnują swoich więźniów. Na razie chyba nie muszę się go obawiać.~
@19   = ~Niech lepiej on się przygotuje! Kiedy już go znajdę, nie chciałbyś być w jego skórze.~
@20   = ~Masz rację. Co ja mam zrobić, jeśli on wróci? Przecież nie mogę się nigdzie ukryć.~
@21   = ~To beznadziejne. I tak mnie znajdzie i zabije, jeśli będzie chciał.~
@22   = ~Więc poczekajmy i zobaczmy, co się stanie.~
@23   = ~Mhm, na pewno już się trzęsie ze strachu. Mówię ci, <CHARNAME>, jeśli tylko będzie chciał, Irenicus nie będzie miał problemów z powtórnym porwaniem cię.~
@24   = ~Mówiłem ci już przecież, że nie mamy szans.~
@25   = ~Chyba masz rację. Więc chodźmy dalej, póki jeszcze żyjemy. Może przeżyjemy do naszej następnej rozmowy.~
@26   = ~To miejsce przypomina mi o ludzkich osadach, które odwiedziłem podczas podróży do Evereski. Wszystkie są takie same - zatłoczone, hałaśliwe, wydzielające zapach brudu i nędzy.~ [O#XAN049]
@27   = ~Evereska? Byłeś tam ostatnio?~
@28   = ~Oprócz slumsów, są tu też i ogrody, fontanny, pałace... Widzisz to, co chcesz widzieć.~
@29   = ~Zgadzam się w stu procentach! Slumsy Athkatli są okropne... o kanałach nie wspomnę. Fuj.~
@30   = ~Widziałem je... ale czy to czyni brud innych dzielnic mniej odrażającym?~
@31   = ~Taak, wiem, o czym mówisz. Nawet we Wrotach Baldura czy Nashkel nie widziałem czegoś takiego. Chyba im więcej ludzi, tym gorsze staje się miasto.~
@32   = ~Odwiedziłem moje rodzinne miasto zeszłej wiosny, wkrótce po tym, jak się rozstaliśmy... i czułem się jak obcy we własnym domu. Powietrze było tam jak zawsze krystalicznie czyste, ogrody rozkwitały tysiącami kwiatów, miasto było wypełnione przyjazną ciszą - a mimo to czułem się tam jak więzień. Zbyt długo wędrowałem wśród ludzkich osiedli, aby bezboleśnie porzucić ich wspomnienia i cieszyć się powrotem do domu.~
@33   = ~A widzisz! Jednak szybko stęskniłeś się za zwykłymi miastami. Przyznaj się, jednak przyzwyczaiłeś się do takiego życia!~
@34   = ~Naprawdę uważasz, że ludzkie miasta są lepsze od Evereski?~
@35   = ~To... smutne.~
@36   = ~Rozumiem. Ale wystarczy już tego narzekania na dzisiaj.~
@37   = ~Nie nie, nie o to mi chodziło. Nadal uważam moje miasto za najpiękniejsze miejsce na ziemi. Tym, co mnie tak uderzyło, była uczucie samotności.~
@38   = ~Nawet bardzo, <CHARNAME>. Dokładnie tak samo pomyślałem w dniu mojego przybycia.~
@39   = ~Jak chcesz. A więc ruszajmy na spotkanie kolejnego przekraczającego nasze możliwości wyzwania.~
@40   = ~To straszne, być skazanym na wieczną wędrówkę, i nie móc odnaleźć spokoju nawet we własnym domu. Przedtem byłem bardziej niż pewny, że gdy wrócę, poczuję się tam ciepło przyjęty i potrzebny. Ale ta nadzieja została rozwiana szybko i brutalnie.~
@41   = ~Tak mi przykro... ale może nie jest aż tak źle?~
@42   = ~I ciągle masz takie wrażenie, nawet teraz?~
@43   = ~Jakoś mnie to nie dziwi. Kto chciałby ciepło witać kogoś tak ponurego, jak ty?~
@44   = ~Tak tak, to bardzo smutne. Ale chodźmy już.~
@45   = ~Nie wiem. Udało mi się z tym jakoś pogodzić... przynajmniej tak chciałbym wierzyć; ale wątpliwości pozostają. Wciąż mam dom... ale czy ktoś tam mnie naprawdę potrzebuje? A może rada miasta specjalnie wysyła na misję tych, których nikt nie chce w mieście, aby zginęli na próżno i nie psuli innym nastroju? Skąd mam wiedzieć, czy moje zadanie to honorowa misja, czy tylko próba pozbycia się mnie?~
@46   = ~To jakaś paranoja,  Xan. Przecież każdy elf może liczyć na przyjazne przyjęcie w Everesce, dlaczego ty miałbyś być wyjątkiem?~
@47   = ~He-he, w końcu na to wpadłeś? Musieli zrobić niezłą imprezę po twoim wyjeździe.~
@48   = ~Nie wiem. Ale przecież tę misję zleciły ci inne elfy, a nie samo miasto. Spytaj ich.~
@49   = ~Proszę bardzo, śmiej się ze mnie, jeśli ci to pomaga. Powinienem był lepiej się zastanowić, zanim ci o tym powiedziałem.~
@50   = ~Być może masz rację... a przynajmniej chciałbym, żeby tak było. W każdym razie wybacz, że przeszkodziłem ci moimi wątpliwościami.~
@51   = ~Mam spytać członków Rady? Którzy mają większą władzę niż ktokolwiek w całej Athkatli? Chyba żartujesz. Z nimi się nie rozmawia, ich się słucha. Ale dziękuję, że chciało ci się w ogóle mnie słuchać.~
@52   = ~Czy to nie beznadziejne?~ [O#XAN050]
@53   = ~O rany, znowu chcesz mi opowiedzieć o tym, jak bardzo jesteśmy przeklęci? Chyba nie bardzo chce mi się słuchać.~
@54   = ~Co?~
@55   = ~Nie, nie do końca.~
@56   = ~Chyba tak.~
@57   = ~Jak sobie chcesz. Widzę, że rozmowy z tobą są tak samo bezsensowne jak nasza dalsza podróż.~
@58   = ~Rozejrzyj się, <CHARNAME>. Zajrzyj do swojego dziennika; pomyśl o ostatnich dniach. Spójrz na siebie. Na swoich przyjaciół i wrogów. I co widzisz?~
@59   = ~Widzę moją przyszłość. Pełną bogactwa i władzy.~
@60   = ~Widzę ludzi, którzy potrzebują mojej pomocy. Mogę uczynić ten świat lepszym.~
@61   = ~Nic. Cała nasza misja sprowadza się do brudnych ubrań, śladów krwi na naszej broni i błota pod naszymi nogami.~
@62   = ~Nadzieja jest matką głupich. Jakie niby są pozytywne strony naszej sytuacji?~
@63   = ~A jak sądzisz?.~
@64   = ~No... na pewno jakieś są... prawda? Chociaż w sumie, jak się chwilę zastanowić... może rzeczywiście nie jest dobrze.~
@65   = ~W sumie to nie wiem... tak po prostu mi się powiedziało.~
@66   = ~Ośmielasz się zarzucać mi głupotę?~
@67   = ~Dokładnie. To wszystko nie ma sensu. A pomyśleć, że życie mogłoby być tak piękne, gdyby tylko los oszczędził nam tych niefortunnych przygód...~
@68   = ~A jednak jesteś tchórzem.~
@69   = ~Racja. Też czasem myślę sobie, co by było, gdyby...~
@70   = ~W każdej chwili możesz się przecież wycofać. Co cię tu trzyma?~
@71   = ~W sumie podoba mi się życie pełne przygód.~
@72   = ~Władza... zawsze tylko władza. A co, jeśli znajdziesz się w sytuacji, w której władza ci nie pomoże? Jeśli dopadnie cię choroba, klątwa lub starość?~
@73   = ~Nie myślę o tak odległej przyszłości. Na razie martwię się jutrem.~
@74   = ~Będę mieć wystarczająco dużo pieniędzy, żeby sobie z czymś takim poradzić. Nie martw się o mnie.~
@75   = ~Do tego czasu będę już mieć własne, małe królestwo... albo dwa. I wszyscy będą mnie kochać i podziwiać. Czym można się martwić w takiej sytuacji?~
@76   = ~Rób jak uważasz. Ale kiedy Śmierć zapuka do twoich drzwi nie mów, że cię nie ostrzegałem.~
@77   = ~(jęk) Seldarine...~
@78   = ~A ilu z tych ludzi zginie, żeby umożliwić ci to twoje naprawianie świata? Czy ty w ogóle nie dostrzegasz drugiej strony medalu? Całego zła, które jest spowodowane twoimi działaniami?~
@79   = ~Dostrzegam. Ale Światłość zwycięży!~
@80   = ~Tak, masz rację, zawsze jest druga strona... ale staram się jej nie dostrzegać. Albo raczej - nie pozwolić, aby zaciemniła mi obraz sytuacji.~
@81   = ~I co z tego? Wolę już moje działanie niż kulenie się w kącie i narzekanie na bezsens swojego życia.~
@82   = ~Rób jak uważasz. Ale ci, którzy chcą naprawiać świat, zwykle giną pierwsi.~
@83   = ~Masz w sobie więcej mądrości niż przypuszczałem. Ale nie możesz wiecznie uciekać przed konsekwencjami swoich czynów. W końcu trzeba będzie się z nimi zmierzyć... tak jak ja będę musiał zmierzyć się ze swoją własną słabością.~
@84   = ~Rozumiem, że była to subtelna aluzja skierowana w moją stronę, prawda? (westchnienie) Cóż... nie mogę zaprzeczyć, że masz trochę racji.~
@85   = ~Ach... a więc jesteś nie tylko wcieleniem boga mordu, ale również idealnym przykładem wewnętrznego chaosu. Cóż. Wybacz, że ci przeszkodziłem.~
@86   = ~Ach, więc wolisz, aby pocieszano cię pustymi pochlebstwami? Proszę bardzo, ale na mnie nie licz.~
@87   = ~Wiesz co? Mam dosyć tego twojego gadania. Przymknij się w końcu!~
@88   = ~Nie do końca, ale nie podoba mi się, jeśli ktoś podważa mój autorytet.~
@89   = ~Z przyjemnością.~
@90   = ~Nie to miałem na myśli, wiesz przecież. Nie chcę tylko, abyśmy ślepo zdawali się na nasze szczęście... którego ostatnio, ośmielę się zauważyć, raczej nam brak.~
@91   = ~Ale ta rozmowa do niczego nie prowadzi. Lepiej ją skończmy... zanim będziemy żałować, że w ogóle zaczynaliśmy.~
@92   = ~Dzisiaj może wydawać ci się ciekawe. Ale to nie potrwa długo.~
@93   = ~Nie jestem tchórzem... ale przyznaję, że boję się. Nie bandytów czy potworów; są gorsze rzeczy. Na przykład zdrada samego siebie. Jeśli porzucę moją misję, nie podołam obowiązkowi... i zostanę zapomniany przez wszystkich...? Nie mogę tego zrobić.~
@94   = ~Więc nie wyprzesz się Evereski? A co, jeśli okaże się, że to oni wyparli się ciebie?~
@95   = ~Dobrze rozumiem, że zostaniesz bohaterem dlatego, że boisz się nim nie być?~
@96   = ~Podziwu godne podejście. Gdyby było więcej takich jak ty...~
@97   = ~To brzmi bardziej niż głupio.~
@98   = ~Nie wiem, <CHARNAME>. Nie wiem.~
@99   = ~Tak, <CHARNAME>. (westchnienie) Dobrze rozumiesz.~
@100  = ~...wtedy świat byłby jednym wielkim polem bitwy. Wątpię, czy tego właśnie chcesz. (westchnienie) Ale czy nie powinniśmy w tej chwili zajmować się ratowaniem ludzkości, zamiast tą pogawędką? (ekhm) Choć oczywiście, zaznaczam, nasza misja wciąż nie ma żadnych szans powodzenia.~
@101  = ~Jeśli coś było głupie to tylko to, że w ogóle zaczynałem tę rozmowę. Następnym razem pomyślę dwa razy.~
@102  = ~Nie przestaje mnie zadziwiać, jak żałosną drużyną jesteśmy: ekwipunek nie lepszy niż u rekruta podrzędnej armii, umiejętności na pewno niewystarczające do poradzenia sobie z tą przytłaczającą sytuacją; czekam tylko, aż wyczerpie się nasz kredyt zaufania u bogów. Ale, jeśli dobrze pamiętam, twoja poprzednia drużyna nie była lepsza.~ [O#XAN051]
@103  = ~Spotkaliśmy chyba paru dawnych towarzyszy, prawda? Ciekawe co stało się z innymi - czy (co jest najbardziej prawdopodobne) spotkała ich zbyt wczesna śmierć, czy może osiedlili się gdzieś i prowadzą spokojne życie?~
@104  = ~Czy to imię brzmi znajomo?~
@105  = ~Nie mogę mieć pewności.... ale czuję, że niektórzy z nich są niedaleko i jeszcze się spotkamy.~
@106  = ~Kivan pewnie wrócił do domu, do Shilmisty... albo spotkał się już z Deherianą.~
@107  = ~Przypuszczam że Kagain znów zajmuje się handlem w Beregoście.~
@108  = ~Myślę że Yeslick wyruszył na poszukiwanie swoich krewnych.~
@109  = ~Pewnie brakuje ci Eldotha, nie? Też się zastanawiam, co się mogło stać z tym draniem.~
@110  = ~Eldoth na pewno zostawił już Skie... a ona pewnie włóczy się gdzieś w okolicach Wrót Baldura.~
@111  = ~Alora zapewne wciąż bawi się w chowanego z Płomienną Pięścią.~
@112  = ~Nie mam pojęcia gdzie może być Branwen... ale obstawiam, że ciągle walczy gdzieś w imię Tempusa.~
@113  = ~Skoro Angelo nie żyje, Shar-Teel dokonała swojej zemsty... i wolę nie myśleć, co może teraz robić.~
@114  = ~Pewnie włóczą się gdzieś na szlaku... tak jak my teraz.~
@115  = ~Nie mam pojęcia, co się może z nimi dziać.~
@116  = ~A co mnie to obchodzi?~
@117  = ~Być może. W końcu ty i ja się spotkaliśmy, mimo iż szanse były niewielkie.~
@118  = ~Mam nadzieje. że nic im nie jest. Chociaż jaki jest sens oszukiwania siebie samego...~
@119  = ~Współczuję mu. Ale jeśli ta druga opcja jest prawdziwa, pewnie już nie ma go na tym świecie. Cóż. Sam wybrał.~
@120  = ~Tazok wybrał za niego.~
@121  = ~A może wciąż żyje?~
@122  = ~Może masz rację. Ale mam nadzieję, że gdziekolwiek teraz jest, jest tam szczęśliwy.~
@123  = ~A co ma z tym Tazok wspólnego? To nie on podjął decyzję o zakończeniu jego życia. Chociaż, w pewnym sensie... może masz rację?~
@124  = ~(westchnienie) Wątpię.~
@125  = ~Tak, ten... krasnolud wszędzie sobie poradzi, jestem pewien. I gdziekolwiek by nie był, jeśli dostrzeże gdzieś szansę zrobienia pieniędzy, zaryzykuje własną głową. (westchnienie). Krasnoludy...~
@126  = ~Nasz lud nigdy nie miał dla nich zbyt wiele przyjaźni, prawda?~
@127  = ~To śmieszne, jak elfy nie lubią krasnoludów.~
@128  = ~Miarkuj się, elfie, kiedy mówisz o moich braciach!~
@129  = ~To śmieszne, jak elfy nie lubią krasnoludów.~
@130  = ~Myślę, że jakoś sobie radzi. W końcu, gdy podróżował ze mną, umiał zadbać o siebie.~
@131  = ~Tak, ta żądza bogactwa zapewne kiedyś go zabije.~
@132  = ~Nie, to nie tak, że ich nie lubimy. Nie ma sensu uprzedzenie do kogoś, kogo nie rozumiemy. Choć przyznam, że w przypadku Kagaina... cóż, ten leniwy, chciwy typ o sercu najemnika nie był zbyt przyjemnym towarzyszem podróży.~
@133  = ~Tak myślisz? Przecież nawet tobie nie udało się ostatnio "zadbać o siebie", prawda? Irenicus wie coś o tym.~
@134  = ~Tak; jeśli nawet wciąż żyje, to myślę, że to nie potrwa długo.~
@135  = ~Wybacz, jeśli to zabrzmiało nietaktownie. Nie miałem zamiaru obrażać twoich współplemieńców; chciałem raczej wskazać na jakże charakterystyczne zachowania większości z nich.~
@136  = ~Yeslick był tylko jeszcze jedną ofiarą ludzkiej chciwości. Ale jak na krasnoluda, miał dobre serce. Nie zasługiwał na to, co się stało. Mam nadzieję że gdziekolwiek jest, znalazł spokój.~
@137  = ~Ja też.~
@138  = ~Niezbyt mnie to obchodzi.~
@139  = ~<CHARNAME>! Po co w ogóle go wspominać! Już czuję, że będę miał migrenę... ooooohhhh...przepraszam na moment...~
@140  = ~Biedna dziewczyna. Nie zasługiwała na to.~
@141  = ~Lubiłeś ją, prawda?~
@142  = ~Mam nadzieję, że się mylę.~
@143  = ~(westchnienie) Racja.~
@144  = ~Ach, no tak. Czego innego mogłem się spodziewać po kimś wychowanym wśród ludzi, niż doszukiwania się wszędzie romantycznych historii. Owszem, lubiłem ją... ale nie w tym sensie, który sugerujesz. Była po prostu śliczną, zagubioną dziewczyną.~
@145  = ~I nie idzie im z nią tak łatwo, jestem pewien. Ale z całą swoją lekkomyślnością, prędzej czy później skończy na szubienicy. Złodzieje nigdy chyba nie zauważają tej subtelnej konsekwencji, z jaką słowo "śmierć" podąża za słowem "ryzyko".~
@146  = ~Ależ zauważamy, Xan. Inaczej nie byłoby nas tak wielu.~
@147  = ~Szkoda.~
@148  = ~Wiesz, ona wciąż może żyć. Pewności nie mamy.~
@149  = ~Prędzej czy później każdemu powinie się noga... a dla złodziei zwykle jest to "prędzej".~
@150  = ~Taaak. Więc teraz inni pechowcy tracą słuch od jej barbarzyńskich okrzyków bojowych... powinniśmy się tylko cieszyć, że to nie my.~
@151  = ~Mi tam jej brakuje. Była w porządku.~
@152  = ~Masz rację, jak dla mnie była zbyt... "barbarzyńska".~
@153  = ~Ciekawe, gdzie też może być teraz...~
@154  = ~To zabrzmiało jak epitafium. Cóż... może faktycznie teraz tylko tyle możemy dla niej zrobić.~
@155  = ~Och, nie było aż tak źle, jeśli porównać ją do tej karykatury kobiety... jak ona się nazywała? Shar-Teel?~
@156  = ~Pewnie i tak już nie żyje. Ze swoim instynktem zachowawczym porównywalnym do ćmy przy płomieniu świecy...~
@157  = ~Ale przecież była dobrą wojowniczką. Myślę, że nie jest aż tak źle...~
@158  = ~Chyba masz rację.~
@159  = ~I tak nie obchodzi mnie, co mogło się z nią stać.~
@160  = ~Nawet jeśli jeszcze nie jest, to wkrótce będzie.~
@161  = ~Więc nie obchodzi cię los twoich byłych towarzyszy? Ach. To daje dobrze do myślenia..~
@162  = ~Nie widzisz tego, <CHARNAME>? Gdziekolwiek są teraz twoi byli towarzysze, nie znaleźli szczęścia. Nawet jeśli wciąż żyją. Wszyscy szaleńcy, którzy nazywają siebie dumnie 'poszukiwaczami przygód', nie mają najmniejszych szans na szczęście.~
@163  = ~Ale to tylko kilka przypadków! Na pewno komuś z naszych przyjaciół się udało.~
@164  = ~Chyba niestety masz rację.~
@165  = ~Każdy może znaleźć swoje własne szczęście. Trzeba tylko wystarczająco mocno chcieć i próbować.~
@166  = ~Xan, daj mi spokój! Nie obchodzi mnie czy są szczęśliwi czy nie.~
@167  = ~Ja WIEM, że mam rację. Poszukiwacze przygód dzielą się na rozczarowanych i martwych. Ci szczęśliwi są ginącym gatunkiem... jeśli w ogóle kiedyś tacy istnieli.~
@168  = ~Czyżby? A po czym poznać, czy próbowało się wystarczająco mocno?~
@169  = ~I tym się właśnie różnimy, Xan. Ja wierzę, że odnajdę jeszcze szczęście. A ty nie.~
@170  = ~Po tym, czy jesteś szczęśliwy.~
@171  = ~To nie ja o tym decyduję. Sam musisz to zrobić.~
@172  = ~Dokładnie. Nie wierzę. Chociaż ta twoja uparta, ślepa wiara w optymistyczne rozwiązania sprawia, że czasami wątpię w swoją własną filozofię.~
@173  = ~Ach, więc kiedy niemożliwe stanie się realne, to właśnie znaczy, że próbowaliśmy wystarczająco mocno, tak? Twoja logika kuleje, i to porządnie. Nie widzisz tego?~
@174  = ~A zresztą... i tak nie mam ochoty na kontynuowanie tej rozmowy. Chodźmy już.~
@175  = ~Nie mam ochoty zastanawiać się nad niemożliwymi rzeczami. Poszukiwacze przygód dzielą się na rozczarowanych i martwych. Ci szczęśliwi są ginącym gatunkiem... jeśli w ogóle kiedyś tacy istnieli.~
@176  = ~Podobno miłość potrafi wyleczyć każdy ból. Ja jednak myślę, że po prostu znieczula człowieka na okrucieństwo tego świata. I po co komu coś takiego? Po co miałbym ukrywać się za kimś, kto nie ma więcej szans na przeżycie, niż ja sam? To sprawiłoby jedynie, że śmierć byłaby dużo bardziej okrutna.~ [O#XAN052]
@177  = ~Ee, a czemu mi to mówisz?~
@178  = ~Xan, miłość to coś więcej. Najcudowniejsze z uczuć.~
@179  = ~Zastanawiam się, czy przypadkiem zakochanie się nie wydaje ci się gorsze od śmierci.~
@180  = ~Dokładnie. Miłość nie ma sensu.~
@181  = ~Bo chyba jesteś na nią skazany. Nie da się ukryć, że jesteś młody, przystojny i większość kobiet znajduje cię całkiem... ekhm, pociągającym. Więc nie zdziwiłbym się, gdyby któraś z naszych towarzyszek zdecydowała wkrótce, że nie ma nic przeciwko skazaniu swojej duszy na zagładę poprzez związek z tobą.~
@182  = ~Dość... pesymistyczne podejście.~
@183  = ~Jak możesz tak mówić? Miłość jest wspaniała!~
@184  = ~Nie martw się, jakoś sobie poradzę.~
@185  = ~Serio? Dzięki za ostrzeżenie, będę uważał.~
@186  = ~Ach, nie mówię, że jest w niej coś złego czy nieszlachetnego. To po prostu tak, jakbyś... jakbyś była sama, bez żadnego... obrońcy...~
@187  = ~Tak?~
@188  = ~Xan, uwierz mi, nie potrzebuję obrońcy.~
@189  = ~(uśmiech) A ty chciałbyś być moim obrońcą? No, Xan, powiedz, co tak naprawdę ci chodzi po głowie?~
@190  = ~Och, dziękuję bardzo. Nie miałam pojęcia, że to aż tak cię obchodzi.~
@191  = ~Och, nieważne.~
@192  = ~Miłość nie jest wspaniała ani cudowna. To nałóg, choroba, która powoli cię niszczy. Wiesz, czemu elfy które nigdy nie były zakochane, żyją dłużej? Bo ich serca są bardziej odporne na działanie czasy niż tych "delikatniejszych", bardziej uczuciowych. Zakochać się - to jak popełniać bardzo powolne samobójstwo.~
@193  = ~Obu tych rzeczy chyba nie da się uniknąć. Ale jeśli jesteśmy przygotowani na najgorsze... Mogę uniknąć przedwczesnej śmierci, jeśli będę uważał na siebie. Mogę więc również uniknąć miłości, kontrolując swoje emocje.~
@194  = ~Nie ma sensu i przynosi tylko cierpienie. Cieszę się, że się rozumiemy.~
@195  = ~Nie, <CHARNAME>, nie wierzę w miłość.~
@196  = ~A co z religią? Przecież tam wszystko obraca się wokół miłości.~
@197  = ~Prędzej czy później każdy się zakochuje. Dorosłość zwykle oznacza pierwszą miłość.~
@198  = ~Więc nigdy nie kochałeś żadnej kobiety? Jakoś nie wierzę.~
@199  = ~Czasami ja też nie wierzę.~
@200  = ~Tak samo myślał Corellon Larethian, kiedy przyjaciele próbowali go ostrzec przed jego własną żoną, Araushnee. Nie posłuchał ich rad, a ona go zdradziła. Pewnie o niej słyszałaś... nazywają ją teraz Lolth.~
@201  = ~Proszę bardzo. (westchnienie) Szkoda, że nikt nie miał dla mnie takiej rady lata temu...~
@202  = ~Och, Seldarine... Dlaczego w ogóle musiałem zaczynać ten temat?~
@203  = ~Bogowie chcą być czczeni, nie kochani. Ich uczuć nie da się przełożyć na język ludzi... przecież sam Corellon nie jest mężczyzną ani kobietą, a wszystkie mity o Seldarine są tylko ludzkimi wyobrażeniami. Myślałem że wiesz o tym, jako dziecko boga.~
@204  = ~A poza tym, nawet ci, którzy oddali dusze bogom, nie są bezpieczni. Ktoś może wciąż skraść im serca.~
@205  = ~To było... zbyt dawno, żebym mógł pamiętać.~
@206  = ~Elfy nie zapominają tak łatwo. Na pewno nic nie pamiętasz?~
@207  = ~Ale nasze sny... wizje... Czy ona nie odwiedza cię w snach?~
@208  = ~Rozumiem.~
@209  = ~A wspomnienia bywają bolesne, prawda?~
@210  = ~Tak... chodźmy już.~
@211  = ~<CHARNAME>, chcesz żebyśmy opowiadali teraz sobie swoje historie?~
@212  = ~Jasne!~
@213  = ~Czemu nie? Podróżujemy razem, wiemy o sobie wiele... czemu nie poszerzyć tej wiedzy o życie uczuciowe?~
@214  = ~Ee, raczej nie. Wolę nie wiedzieć.~
@215  = ~JA na pewno nic ci nie opowiem!~
@216  = ~Czy Gorion nie nauczył cię, że sekret dwojga ludzi na zawsze powinien pozostać między nimi? Zostaw ten temat, <CHARNAME>. Nie chcę o tym rozmawiać.~
@217  = ~Dobrze, że w końcu udało ci się zreflektować i nie powiedzieć czegoś głupiego.~
@218  = ~A więc czemu, czemu, na bogów, pomimo naszej świadomości niebezpieczeństwa, każdy z nas w końcu wpada w tę samą pułapkę?~
@219  = ~Wiesz, czemu. Nikt nie pozostaje głuchy na zew Hanali Celanil.~
@220  = ~Wiesz, czemu. Nikt nie pozostaje głuchy na zew Sune.~
@221  = ~Taka już nasza natura.~
@222  = ~Może ty w nią wpadniesz. Ja nie zamierzam.~
@223  = ~Niestety. Nawet Corellon nie mógł się przed nim obronić. A niektórzy nazywają to błogosławieństwem! (parska)~
@224  = ~A ludzie mówią, że ona opiekuje się ich sercami... Prędzej już je łamie.~
@225  = ~Niestety. A cóż może zmienić naturę człowieka?~
@226  = ~Chyba skądś znam to pytanie...~
@227  = ~Miłość?~
@228  = ~Czas i cierpliwość.~
@229  = ~Nic.~
@230  = ~Powiedziałbym że już wpadasz... ale kto by mnie tam słuchał.~
@231  = ~Śmiertelnicy nigdy nie przestaną szukać na nie odpowiedzi.~
@232  = ~Twoje poczucie humoru nie przestaje mnie zadziwiać. (westchnienie)~
@233  = ~Może dla ras żyjących krócej niż my. Ale dla nas? Nie, to nie jest odpowiedź.~
@234  = ~Niestety.~
@235  = ~Athkatla coraz bardziej działa mi na nerwy. Jak możesz w ogóle wytrzymać w tym zgiełku i tłumie?~ [O#XAN053]
@236  = ~To żaden problem. Właściwie podoba mi się miejskie życie.~
@237  = ~Racja, trudno się przyzwyczaić.~
@238  = ~Ja? Nienawidzę miast. Od zawsze.~
@239  = ~Xan, nie mamy teraz czasu na takie rozmowy.~
@240  = ~Teraz przecież mamy chwilę wytchnienia od Athkatli. Możesz zamknąć oczy i wyobrażać sobie, że jesteś w domu.~
@241  = ~I tak ulice Athkatli są lepsze niż to okropne miejsce, w którym jesteśmy teraz.~
@242  = ~W domu? To raczej marna namiastka Evereski... ale dziękuję za pamięć.~
@243  = ~(wzdryga się) Tak. O, tak. Bez dwóch zdań.~
@244  = ~Zazdroszczę ci. Kiedy ja trafiam do ludzkiego miasta zawsze kończy to się okropnym bólem głowy i niezdolnością do rzucania jakichkolwiek zaklęć przez całe dnie.~
@245  = ~Nigdy się nie przyzwyczaję. Im dłużej jestem w mieście, tym gorsze ono mi się zdaje.~
@246  = ~Odwiedź Evereskę, a zmienisz zdanie. Chociaż, oczywiście, biorąc pod uwagę twoje dziedzictwo, jest to raczej mało możliwe.~
@247  = ~Może to i dobrze? Marzę o odpoczynku, szczerze mówiąc.~
@248  = ~W Everesce wszystko jest inne. Wszystkie poziomy miasta są odgrodzone drzewami, które pochłaniają hałasy, a nikt na ulicy nawet nie śmiałby podnieść głosu. Każde miejsce wytworzyło tam swój własny, odrębny rodzaj ciszy - ale nie niepokojącej i drażniącej, ale takiej, która uspokaja...~
@249  = ~Brzmi nieźle! Mam nadzieję, że kiedyś odwiedzę twoje miasto.~
@250  = ~Chyba trochę tam nudno.~
@251  = ~Musisz bardzo tęsknić za swoim domem.~
@252  = ~Dziecko Bhaala, Wcielenie Morderstwa w Everesce, niszczące wszystko na swojej drodze? Nie, nigdy. Nie wyobrażam sobie niczego straszniejszego. Zapomnij o tej rozmowie, <CHARNAME>. Evereska nie powinna cierpieć z twojego powodu.~
@253  = ~Jeśli interesują cię tylko walka i rozlew krwi, wtedy rzeczywiście, moje miasto nie wydałoby się ciekawe. Ale dla tych, którzy potrafią docenić piękno natury i poświęcić się kontemplacji doskonałości Sztuki, Everaska jest drzwiami do raju.~
@254  = ~Nawet nie wiesz, jak bardzo.~
@255  = ~Nie marzysz czasem o spokoju? Przecież, jak mówią, piekło to inni. Oczywiście żaden elf nie może żyć z dala od społeczeństwa, ale mimo wszystko, ludzkie miasta przekraczają wszelkie granice.~
@256  = ~Poszukiwacze przygód muszą odwiedzać zwykle ich najbardziej odrażające dzielnice i spotykać się z ludźmi najgorszego pokroju. Nie podoba mi się takie życie... a ty, jak je znosisz?~
@257  = ~Znoszę? Nie ma nic lepszego!~
@258  = ~Cóż, takie życie. Trzeba je brać jakim jest.~
@259  = ~To trudne, przyznaję... ale jaki wybór jest pozostawiony Dzieciom Bhaala?.~
@260  = ~Tak, piekło to inni. A zwłaszcza ty. "Mam cię dosyć" to chyba dość proste zdanie; której części nie rozumiesz?~
@261  = ~Ciekawe czy za kilka lat też będziesz tak mówić. Ale cóż, dobrze, że chociaż jedna osoba w drużynie jest zadowolona z naszej koszmarnej sytuacji.~
@262  = ~Tak, brak wyboru jest kluczowy w twoim przypadku. Ale może jeśli uda ci się przeżyć dłużej niż reszta twojego rodzeństwa, będziesz w końcu mieć szansę decydowania o własnym losie? Tak przynajmniej twierdzi Alaundo. Być może zapragniesz odzyskać swoje dziedzictwo... a może wolisz pozostać wśród śmiertelników?.~
@263  = ~Dziedzictwo? Pozostać wśród śmiertelników? Xan, o czym ty mówisz?~
@264  = ~Taak, zostać bogiem... całkiem niezła fucha, jak myślisz?~
@265  = ~Jakoś nie widzę siebie w roli boga.~
@266  = ~Tak czy inaczej, mam chyba jeszcze trochę czasu do namysłu.~
@267  = ~Zostań ze mną, to sam będziesz miał okazję się przekonać.~
@268  = ~Trzeba było mi wcześniej powiedzieć.~
@269  = ~Nie wiesz? Po całym wychowaniu, jakie dano ci w Candlekeep ty wciąż nie wiesz, o czym mówię? Na Seldarine, to jakiś beznadziejny przypadek.~
@270  = ~Nie żartowałbym z takich rzeczy. W twoim przypadku lepiej traktować swoją duszę poważnie, a nie jak zabawkę.~
@271  = ~Więc jest jeszcze dla ciebie jakaś nadzieja. Ale i tak masz już półboską duszę - możemy tylko czekać, aż zacznie się ujawniać. Boję się tej chwili, <CHARNAME>. Naprawdę.~
@272  = ~Być może. I tak nie pożyję wystarczająco długo, żeby się przekonać.~
@273  = ~Wątpię czy tak zrobię. Coraz więcej ludzi ginie wokół ciebie... nie jestem pewien, czy chcę nadal brać w tym udział.~
@274  = ~Niby posuwamy się naprzód, ale czy to naprawdę jakiś postęp?~ [O#XAN054]
@275  = ~Mam już dosyć powtarzania w kółko tego samego, mam dość biegania na posyłki dla ludzi którzy mogą być naszymi wrogami lub przyjaciółmi, mam dość tego okropnego strachu przed ujawnieniem się twojego dziedzictwa... Bogowie, dlaczego w ogóle przyłączyłem się do ciebie?~
@276  = ~Mam niemiłe wrażenie, że jesteś jakimś szpiegiem, Xan.~
@277  = ~Ponieważ tak wymagały twoje obowiązki wobec Evereski i Szarych Opończy. A tak w ogóle, może powiedziałbyś o nich coś więcej?~
@278  = ~No właśnie, dlaczego? Też się zastanawiam.~
@279  = ~Oczywiście masz powody do podejrzliwości. Prawie każda silniejsza organizacja zdradza niezwykłe zainteresowanie twoją osobą; Zhentarimowie, Harfiarze, Złodzieje Cienia, Najświętszy Zakon Najświętsze... och, nieważne. Samo wymienianie nazw zajęłoby nam cały dzień.~
@280  = ~Ale zapewniam cię, że pomimo mojego zainteresowania twoją historią, nie jestem szpiegiem. Słuchaj.~
@281  = ~Ach, a więc chcesz teraz usłyszeć pełną wersję historii Evereski i jej obrońców, tak? (westchnienie). Skoro nalegasz.~
@282  = ~Przy naszym spotkaniu powiedziałem ci, że wykonuję misję dla mojej organizacji, prawda? Myślę, że masz prawo usłyszeć teraz więcej.~
@283  = ~(westchnienie) Powinienem się już dawno tego domyślić.~
@284  = ~Pozwól, że zacznę od samego początku. My, elfy, jako nieśmiertelna rasa, nie obawiamy się zwyczajnych niebezpieczeństw tego świata. Mało co może nas skrzywdzić... a jednak są pewne stworzenia... pewne istoty, których boimy się bardziej, niż czegokolwiek. Wiesz, o czym mówię?~
@285  = ~Przecież też jestem elfem! Oczywiście że wiem, że mówisz o nieumarłych.~
@286  = ~Nie bardzo.~
@287  = ~Umarli?~
@288  = ~Nieumarli?~
@289  = ~Drowy, jak przypuszczam.~
@290  = ~Wybacz, że nie doceniłem twojej wiedzy. Nie wiedziałem, że, wzrastając pod opieką Goriona, udało ci się tak dobrze poznać zwyczaje naszego ludu.~
@291  = ~Tak myślałem. To nie twoja wina; jesteśmy mistrzami w ukrywaniu naszych największych lęków. A największym lękiem napawają nas nieumarli, <CHARNAME>.~
@292  = ~Umarli? Nie, to nie to. Oni nie mają nad nami władzy, a my nie chcemy zakłócać im spokoju. Miałem na myśli coś dokładnie przeciwnego - nieumarłych.~
@293  = ~Tak, masz rację.~
@294  = ~Te.. wynaturzenia? Nie, nie boimy się ich ani trochę. To prawda, że budzą w nas skrajne emocje, ale nie ma wśród nich lęku. Mówiłem o nieumarłych.~
@295  = ~Nienawidzimy tych potworów i boimy się ich. Wiesz przecież, przez co przeszedłem, gdy w zeszłym roku ścigaliśmy twojego brata w ich mieście. To była ciężka próba.~
@296  = ~Ale nie zombie są najgorsze - to tylko bezmyślne automaty. Jest jeszcze inny rodzaj nieumarłych, którzy naprawdę nam zagrażają. Zdajesz sobie sprawę, ile zła może wyrządzić niemalże nieśmiertelny wampir? Ich plany i spiski obejmują całe stulecia, a kiedy są wprowadzane w życie, niszczą całe miasta. Tak, oni mają naprawdę dużo czasu na pielęgnowanie zła.~
@297  = ~Rzecz jasna nikt nie dopuściłby do pojawienia się wampira w Everesce, ale ludzie nie pilnują swoich miast tak dobrze jak my... słuchasz mnie jeszcze?~
@298  = ~Tak, jakoś łapię, co mówisz.~
@299  = ~Tak, i rozumiem już, po co przybyłeś do Athkatli. Musiałeś usłyszeć o zamieszkałym tu wampirze, prawda?~
@300  = ~Szczerze mówiąc, jakoś przestało mnie to interesować.~
@301  = ~Cóż. (westchnienie) Zastanawiam się, czy w ogóle jest jakiś sens w rozmawianiu z tobą.~
@302  = ~Dokładnie. Moi zwierzchnicy przekazali mi informacje, że pewna potężna wampirzyca planuje stworzyć tu swoją gildię i przejąć kontrolę nad miastem.~
@303  = ~Gdy potwierdziły się plotki, misja zbadania sprawy athkatlańskiego wampira została zlecona właśnie mnie. Moje ostatnie zadanie... tak, nie patrz tak na mnie; wiem, w co się pakuję. Wniknąć w struktury gildii wampirów, zinfiltrować je i spróbować podkopać a może nawet zniszczyć... a potem jeszcze bezpiecznie wrócić do domu? Nie, <CHARNAME>. To samobójcza misja, wiem o tym dobrze. Zastanawiam się, czy ktoś w mieście nie chciał się mnie po prostu pozbyć...~
@304  = ~Xan? Wszystko w porządku?~
@305  = ~Nie bój się, Xan. Pomogę ci w walce z nieumarłymi, choćby oznaczało to ryzykowanie własnym życiem.~
@306  = ~W sumie nie wiem, czy będziemy mogli ci pomóc. To znaczy... tych wampirów jest na pewno bardzo dużo... i są potężne...~
@307  = ~Moment! A co, jeśli będziemy potrzebowali pomocy wampirów, aby odzyskać Imoen?~
@308  = ~Cieszę się, że nasze misje się pokrywają. Zniszczymy te ohydne potwory raz na zawsze.~
@309  = ~No cóż, przecież twoja misja jest już zakończona. Możesz wracać do Evereski, jeśli chcesz.~
@310  = ~Nie. Nic nie jest w porządku. Moje obowiązki nie znaczą już dla mnie tego, co kiedyś. Potrzebuję pewności i świadomości słuszności tego co robię - a nic takiego nie czuję. Chyba naprawdę jestem przeklęty.~
@311  = ~Tak bywa podczas dłuższych misji. Wypełnisz zadanie, odpoczniesz chwilę i zaraz poczujesz się lepiej.~
@312  = ~Och, jaśnie oświecony Proroku Zagłady! Twój czas nadchodzi; przygotuj się na spotkanie z Przeznaczeniem!~
@313  = ~Lepiej weź się w garść. Niepotrzebny nam skamlący ze strachu mag.~
@314  = ~Przecież umrę, tak czy inaczej.~
@315  = ~Uwielbiam twoje poczucie humoru (parska). Może nawet bym się roześmiał, gdyby twoje słowa były nieco mniej prawdziwe.~
@316  = ~Pomocy? Ich... pomocy? <CHARNAME>, żartujesz, czy rozum cię opuścił? To są wampiry! Nie dbają o nic oprócz swoich własnych korzyści, a sojuszników zdradzają dwa razy dziennie! Uważasz, że ich przywódczyni dotrzyma słowa?~
@317  = ~Jeśli okażą się pomocni, będziemy musieli zaakceptować ich towarzystwo. Bezpieczeństwo Imoen jest najważniejsze.~
@318  = ~Sprawię, że będzie musiała.~
@319  = ~Może masz rację. Jeszcze się nad tym zastanowię.~
@320  = ~A co z tobą? Albo ze mną? Albo z resztą ludzi, których życie zależy od twoich wyborów? Nie zapominaj o tej odpowiedzialności, bo ktoś będzie musiał ci przypomnieć o twoich obowiązkach. Być może w nieprzyjemny sposób.~
@321  = ~Masz rację, Xan. Zrobię co w mojej mocy, żeby nie popełnić jakiejś pomyłki.~
@322  = ~Liczy się tylko Imoen.~
@323  = ~Wiem, ale czy mam jakiś wybór?~
@324  = ~Wątpię. Rób jak uważasz, ale wiedz jedno: w momencie, kiedy sprzymierzysz się z tymi... stworzeniami, nie licz więcej na moją pomoc.~
@325  = ~Mam nadzieję.~
@326  = ~Ależ nie planuję wyrzynać w pień całej gildii wampirów, to niemożliwe. Muszę tylko poznać ich plany, i mam nadzieję, że mi w tym pomożesz. Szczerze mówiąc, liczę na ciebie, <CHARNAME>, i to bardzo.~
@327  = ~I nie zawiedziesz się. Pomogę ci jak tylko potrafię.~
@328  = ~Aleś ty głupi! Trzymam cię przy sobie, bo jesteś mi potrzebny, i tyle.~
@329  = ~Możemy razem podróżować, ale nic nie obiecuję.~
@330  = ~Dziękuję ci za to.~
@331  = ~Istotnie więc, byłem głupcem. Chciałbym mieć jakiś wybór... ale bez twojej pomocy i tak nie mam szans. Jednak nie spodziewaj się teraz, że zostaniemy jeszcze przyjaciółmi.~
@332  = ~Przecież nie mam wyboru. Póki co, zostanę w tej drużynie, ale może nadejść chwila, w której trzeba będzie pójść osobnymi ścieżkami.~
@333  = ~I zostawić cię tutaj, w stanie gorszym od śmierci? Naprawdę aż tak bardzo chcesz umrzeć, że odsyłasz do domu jednego z twoich niewielu żyjących przyjaciół?~
@334  = ~Gdyby nie to, co ci się stało, opuściłbym cię już dawno. Ale nie zostawia się przyjaciół w potrzebie. Nie, <CHARNAME>, będę przy tobie aż to końca.~
@335  = ~To śmieszne, ale zdając sobie sprawę z nadchodzącej śmierci, zacząłem zastanawiać się nad czymś dość interesującym. Więzi, łączące ludzi... przyjaźń, braterstwo dusz, jakkolwiek to nazywają elfy czy ludzie. Czym dla ciebie jest przyjaźń?~ [O#XAN055]
@336  = ~Hah, dobre pytanie.~
@337  = ~To chyba niezłe wytłumaczenie dla wykorzystywania innych.~
@338  = ~To coś, co przynosi ci uczucie ciepła i spokoju... jakbyś wracał do domu z dalekiej podróży.~
@339  = ~Zaufanie i zrozumienie.~
@340  = ~A jak elfia przyjaźń różni się od tej ludzkiej?~
@341  = ~Wiem, czym nie jest. Nie jest przeszkadzaniem innym swoimi głupimi pytaniami, jeśli wiesz, co mam na myśli.~
@342  = ~Och, wiem doskonale. W takim razie nie rozmawiajmy o tym więcej.~
@343  = ~Nie zapominaj, że ci inni ludzie mogą wpaść na ten sam pomysł. A oprócz wykorzystywania ich do swoich celów... czy naprawdę nic cię w nich nie interesuje?~
@344  = ~Nie.~
@345  = ~Być może...ale nie bardzo wiem, co to właściwie jest.~
@346  = ~W takim razie... po co ja w ogóle z tobą rozmawiam?~
@347  = ~Mogłoby się tak wydawać. Ale ciepło, zaufanie, zrozumienie - czy nie potrafimy odnaleźć tego w samym sobie? Oznaczałoby to, że silne indywidualności nie potrzebują przyjaciół.~
@348  = ~Nieprawda, Xan. Nie ma człowieka na tyle samowystarczalnego, aby nie potrzebował przyjaciela.~
@349  = ~Ciekawe podejście. A więc, według ciebie, tylko słabi szukają przyjaciół?~
@350  = ~Racja. Miłość, przyjaźń i przywiązanie to oznaka głupoty i słabości.~
@351  = ~Mogę się mylić, bo sam nie mam wielu przyjaciół... ale tak zwana przyjaźń, którą widziałem u innych, wyglądała dość żałośnie.~
@352  = ~Nie nie, nie to miałem na myśli. Zastanawiam się po prostu, czy szukanie przyjaciół ma jakiś sens, zwłaszcza w przypadku poszukiwaczy przygód, którzy nie są pewni następnego dnia.~
@353  = ~Nie tak to miało zabrzmieć. Jednak w twoich ustach moje słowa niebezpiecznie dobrze oddają podejście mrocznych elfów. (westchnienie) Wybacz, <CHARNAME>; skończymy tę rozmowę kiedy indziej. Muszę jeszcze dużo przemyśleć.~
@354  = ~Ach, podróżujemy razem już tak długo, że czasem zapominam, że wychowano cię wśród ludzi, a nie w elfim mieście.~
@355  = ~Nasze społeczeństwo opiera się na porozumieniu duchowym, <CHARNAME>. Dusza każdego elfa jest połączona ze Splotem, Wyższymi Sferami i Arvandorem. Oznacza to również, że ja na przykład jestem świadomy istnienia wszystkich żyjących istot dookoła, a zwłaszcza innych elfów, z którymi mogę połączyć się więzią. To najpełniejsza wspólnota dusz, podczas której dzielimy myśli i uczucia.~
@356  = ~To fascynujące. Powiedz coś jeszcze!~
@357  = ~A więc mógłbyś połączyć się w ten sposób... ze mną?~
@358  = ~A co jeszcze chcesz wiedzieć? Na pewno wiesz, że nie sypiamy... zamiast tego zamykamy się w świecie naszych marzeń, wspominając przeszłość, a czasami widzą przyszłość. Ten stan jest uważany powszechnie za dość... bezpieczny, abyśmy mogli dać umysłom trochę odpoczynku. Można by powiedzieć, że elf podczas takiej wędrówki jest niedostrzegalny dla zbyt ciekawskich oczu i uszu. Ale i tak coś mi mówi, że pewnego dnia zostanę podstępnie zamordowany właśnie w takim momencie...~
@359  = ~Przestań się nad sobą użalać, Xan. Opowiedz mi jeszcze o elfach.~
@360  = ~Mam nadzieję, że nie. Opowiedz mi coś jeszcze o elfach.~
@361  = ~Niedostrzegalny dla ciekawskich oczu? A więc możesz zabawić się z dziewczyną i nikt nie zauważy, co?~
@362  = ~Dziękuję, że mi o tym opowiedziałeś.~
@363  = ~Zapominasz o swoim dziedzictwie. Jak na razie powstrzymywanie wpływu esencji Bhaala na twoją duszę idzie ci dobrze, ale lepiej nie eksperymentować z elfią magią. To wymagałoby od ciebie pełnego otworzenia umysłu... a boję się tego, co mógłbym tam zobaczyć.~
@364  = ~Znalezienie sobie towarzysza, z którym chcielibyśmy dzielić więź, jest bardzo trudne. Po połączeniu stajemy się jednym - dzielimy wszystkie emocje i poddajemy się wszechogarniającej miłości do drugiej osoby. Ale coś takiego niesie za sobą poważne konsekwencje: kiedy jedno z pary umiera, drugie zwykle podąża za nim, nie mogąc żyć bez połowy swojej duszy. Właśnie tak odeszła moja matka...~
@365  = ~Tak mi przykro...~
@366  = ~To było...ciekawe.~
@367  = ~Jeśli chcesz rozmawiać na takie tematy, poszukaj sobie innego słuchacza. Nie jestem zainteresowany; przynajmniej nie wtedy, kiedy śmierć czyha na nas za każdym rogiem.~
@368  = ~Ej, wyluzuj trochę! Słuchaj: następnym razem gdy zatrzymamy się w gospodzie, każę załatwić gospodarzowi trochę wina i parę dziewcząt dla nas obu. Co ty na to?~
@369  = ~Ej, wyluzuj trochę! Słuchaj: następnym razem gdy zatrzymamy się w gospodzie, może zabawimy się trochę we dwójkę? Co ty na to?~
@370  = ~Wybacz, Xan, to tylko głupi żart. Mógłbyś mi coś jeszcze opowiedzieć o elfach?~
@371  = ~Rozumiem, że ciągle odczuwasz skutki ostatniej pijatyki w gospodzie. <CHARNAME>, uważaj z takimi żartami. Nasza sytuacja jest poważna.~
@372  = ~Nie musisz tego mówić; masz wystarczająco dużo kłopotów ze swoją własną duszą. Chodźmy już lepiej.~
@373  = ~No tak... skoro powiedziałem ci więcej niż zamierzałem i powinienem, może wrócimy do głównego tematu naszej rozmowy? Mówiliśmy przecież o przyjaźni, prawda?~
@374  = ~I pewnie niełatwo na nie odpowiedzieć, tak?~
@375  = ~Dlaczego właściwie potrzebujemy przyjaciół? Rozumiem, że prosty farmer czy kupiec poszukuje jakiejś stabilizacji psychicznej, poczucia bezpieczeństwa. Ale my? My, którzy możemy umrzeć w każdej chwili? Czego tak właściwie szukamy?~
@376  = ~Przyjaciele sprawiają, że czujemy się bezpiecznie. Albo chociaż trochę bezpieczniej niż zwykle.~
@377  = ~Przyjaciele pomagają nam zrozumieć kim jesteśmy i czego pragniemy.~
@378  = ~Pomyśl sam: nie jest ci miło, kiedy masz kogoś, kto zawsze cię wysłucha i przejmuje się twoimi problemami? Oto odpowiedź.~
@379  = ~Nie zobaczysz tego ani nie zrozumiesz. To twoje serce musi znaleźć odpowiedź.~
@380  = ~Po co komu taka iluzja bezpieczeństwa? Nieważne ilu masz towarzyszy, miecze twoich wrogów pozostają tak samo zabójcze.~
@381  = ~Mhm. Taka wiedza jest oczywiście wręcz bezcenna, zwłaszcza na parę chwil przed śmiercią.~
@382  = ~A więc uważasz, że jesteśmy przyjaciółmi?~
@383  = ~Tak. A ty?~
@384  = ~Myślę, że... tak, to bliskie przyjaźni.~
@385  = ~Nazywaj sobie to jak chcesz~
@386  = ~Raczej nie.~
@387  = ~To zabrzmiało jak słowa prawdziwego elfa. Ale chyba rozumiem, <CHARNAME> (uśmiech).~
@388  = ~Chyba... chyba tak. (uśmiech).~
@389  = ~Chyba masz rację. (uśmiech)~
@390  = ~A więc nazwę to przyjaźnią. Chociaż i tak nie wiem, po co to wszystko.~
@391  = ~Masz rację. W naszej sytuacji nie ma miejsca na przyjaciół. (westchnienie)~
@392  = ~Udało ci się przejść wiele ciężkich prób ostatnimi dniami. I skoro wciąż żyjesz, zdaje się, że nie poszło ci tak źle. Ale jedna z twoich cnót wciąż pozostała niesprawdzona.~ [O#XAN056]
@393  = ~Która?~
@394  = ~Ha! Jestem wcieleniem wszelkich cnót! Na kolana, niegodny!~
@395  = ~Pozwól mi zgadnąć...~
@396  = ~A więc chodźmy dalej i zbadajmy ją. W milczeniu.~
@397  = ~Nie uda ci się, bo nie chodzi mi o twój charakter.~
@398  = ~Chodzi mi o pieniądze. Co oznaczają dla ciebie?~
@399  = ~A czemu chcesz to wiedzieć?~
@400  = ~Pieniądze? Najlepsza rzecz na świecie!~
@401  = ~Wszystko co mam, przeznaczę na uratowanie Imoen.~
@402  = ~Nie mam kłopotów finansowych, jak pewnie zauważyłeś.~
@403  = ~Nie mam zbyt wiele, jak pewnie zauważyłeś.~
@404  = ~Nie będę z nikim rozmawiać o pieniądzach, to zbyt osobiste.~
@405  = ~Bo nie da się ukryć, że naszej obecnej sytuacji potrzebujemy pieniędzy. Choćby po to, by kupić coś lepszego niż to marne żelastwo, którym teraz walczymy.~
@406  = ~Żelastwo?! To najlepsza broń w całym Faerunie, gdybyś nie wiedział!~
@407  = ~To się zmieni jak tylko zdobędziemy trochę złota.~
@408  = ~Nie wydam ani grosza więcej niż to konieczne. To w końcu moje pieniądze! Moje własne!~
@409  = ~Wiesz przecież, że staram się jak mogę, ale musimy oszczędzać na opłacenie ratunku Imoen.~
@410  = ~Ech... nie masz w sobie przypadkiem krwi smoków, oprócz esencji Bhaala? Oszczędź mi tych hymnów na cześć pieniędzy... znam już na pamięć te krasnoludzkie przyśpiewki, słyszałem je w wielu tawernach i zapewniam cię, jeśli jeszcze raz usłyszę "złoto, złoto, złoto", szukaj sobie innego maga.~
@411  = ~A czy to jej pomoże, jeśli przybędziemy to niej nieuzbrojeni, głodni i wycieńczeni? Postaraj się znaleźć jakiś kompromis między swoimi uczuciami dla niej a potrzebami drużyny, jeśli możesz.~
@412  = ~Nie zaglądam ci do sakiewki i nie liczę każdego grosza, który wydajesz. Wierzę w twój rozsądek, i że nie popełnisz błędów typowych dla młodych ludzi, którzy nagle zdobywają majątek.~
@413  = ~Jak chcesz.~
@414  = ~Naprawdę? Wydaje mi się jednak, że nasi wrogowie zawsze wyprzedzają nas w tej kwestii o parę kroków, nie mówiąc już o samym Irenicusie. A co do samych pieniędzy...~
@415  = ~My, elfy, nie dbamy o pieniądze aż tak jak ludzie, ale dla mnie - spędzającego tyle czasu poza własnym społeczeństwem - stało się to niejako naturalne. I zacząłem się zastanawiać - czy złoto jest błogosławieństwem, czy może przekleństwem?~
@416  = ~Pieniądze same w sobie nie są złe. Ale jeśli przykłada się do nich zbyt dużą wagę, mogą zrujnować życie.~
@417  = ~To zależy co nazywasz błogosławieństwem.~
@418  = ~Jeśli używasz ich w dobrym celu, na przykład na pomoc potrzebującym, to co w tym złego?~
@419  = ~Ile razy mam ci powtarzać? Dużo pieniędzy - dobrze; więcej pieniędzy - jeszcze lepiej!~
@420  = ~Co to znaczy "zbyt dużą"? Jak można wyznaczyć granicę między koniecznością a chciwością? Spójrz na tę przejrzystą analogię do twojej sytuacji: kiedy zabijasz, robisz to pod wpływem esencji Bhaala, czy w samoobronie? Gdzie zaczyna się uleganie słabości?~
@421  = ~Wiem, że codziennie balansuję na krawędzi. Nie przejmuj się, wszystko jakoś się ułoży.~
@422  = ~Walczę z moją skazą każdego dnia, i wciąż udaje mi się nie poddawać. Jeśli wierzysz w siebie, sam znajdziesz równowagę.~
@423  = ~Każdej nocy modlę się o odpowiedź, i bogowie mi ja zsyłają.~
@424  = ~I znowu rozmawiamy o moim dziedzictwie, esencji Bhaala, i tak dalej... Wiesz, że tego nie lubię.~
@425  = ~Ach, a więc odwieczne pytanie o dobro i zło. Znasz na nie odpowiedź?~
@426  = ~Nie, ale jej szukam.~
@427  = ~Moja boskość sprawia, że znam.~
@428  = ~Po prostu staram się robić dobrze... na tyle, na ile mogę.~
@429  = ~To co robię jest słuszne, a kto stoi mi na drodze, ginie. Jasne?~
@430  = ~Ach. Zatem widzę, że powinienem pożegnać się z nadzieją na lepszy ekwipunek.~
@431  = ~(westchnienie)~
@432  = ~Nieprawda. Mogę tylko stać się albo fanatycznym krzewicielem dobra, albo niewyznającym żadnych zasad sługą zła. A równowaga... jakakolwiek równowaga to tylko złudzenie.~
@433  = ~Błogosławieni, którym w udziale przypadają łatwe odpowiedzi...~
@434  = ~Twój ojciec byłby z ciebie dumny. (westchnienie) Pozwól mi nie zgadzać się z tobą w milczeniu.~
@435  = ~Jeśli masz na myśli to, że pewnego dnia komuś uda ci się w końcu cię zamordować, to masz rację. Powodzenia.~
@436  = ~Ja też nie. Jeśli chcesz, możemy zostawić ten temat. Wybacz.~
@437  = ~Tak, tak, oczywiście. Ale nie mówię o twoim charakterze.~
@438  = ~Śmierć jest końcem wielu rzeczy...~ [O#XAN057]
@439  = ~Mhm. Na przykład życia.~
@440  = ~Tak, masz rację. Miłość, radość, przyjaźń, przygody, podróże... wszystko to odchodzi.~
@441  = ~Nie wiem. Ale i tak chcę umrzeć.~
@442  = ~Na przykład twojego wiecznego narzekania.~
@443  = ~Życia, którego nie zdążyliśmy w pełni skosztować.~
@444  = ~(westchnienie) Tak, zgadujesz moje myśli. Myślałem właśnie o podróżach.~
@445  = ~Żaden elf nigdy by tak nie pomyślał. Nie, nie chcę jeszcze umierać.~
@446  = ~Nie martw się, to już nie potrwa długo.~
@447  = ~Nie żałuję tych bezsensownych "przygód" w wątpliwym towarzystwie, które napotykam na każdym kroku: błąkamy się po opuszczonych lochach i kanałach, biegamy na posyłki dla książąt lub zwykłych bandytów - nie będę za tym tęsknił. Ale na świecie jest tak wiele cudów, których nigdy nie zobaczę. Których nie zdążę zobaczyć.~
@448  = ~Hej, czy nazwałeś mnie właśnie "wątpliwym towarzystwem"?~
@449  = ~Tak, możnaby się wybrać do Doliny Lodowego Wichru, albo Rashamenu...~
@450  = ~Sfery! Tak, ja też marzę o odwiedzeniu chociaż paru innych!~
@451  = ~Nie trać nadziei, Xan. Jeszcze zdążymy odwiedzić wiele wspaniałych krain.~
@452  = ~Tak powinno być. Nie zmienisz tego.~
@453  = ~Ach, a więc uważasz się za towarzystwo wręcz idealne, z uwagi na twoją krew? Nie, <CHARNAME>, jest wręcz przeciwnie. Nie tylko ty, ale i każdy z twoich towarzyszy jest uważany za podejrzanego.~
@454  = ~Podejrzani czy nie, ufam moim towarzyszom.~
@455  = ~Może masz rację, ale na razie osoby z którymi podróżuję przydają mi się.~
@456  = ~Nie będę obgadywać mojej drużyny za ich plecami.~
@457  = ~Towarzysze? Jacy towarzysze? Jesteśmy tu sami.~
@458  = ~A co z tobą? TY pewnie jesteś najlepszym i najbardziej godnym zaufania towarzyszem, jakiego można sobie wymarzyć?~
@459  = ~Więc chcesz dostrzegać w ludziach ich najlepsze cechy? Wkrótce się rozczarujesz. Ale...~
@460  = ~Popełniasz błąd, <CHARNAME>. Jeśli ktoś ma cię zdradzić, lepiej być na to przygotowanym. Ale...~
@461  = ~Rozumiem. Więc zostawmy już ten temat.~
@462  = ~Imoen, chociażby. Ale wystarczy już tego.~
@463  = ~(westchnienie) Masz cięty język. Może rzeczywiście nie jestem ideałem towarzysza, ale nie podoba mi się podważanie mojej lojalności. Zostawmy już ten temat.~
@464  = ~Rozmawialiśmy o podróżowaniu, prawda?~
@465  = ~Chętnie odwiedzę kiedyś Neverwinter lub Icewind Dale.~
@466  = ~Kiedy to wszystko się skończy, mam nadzieję odwiedzić nowe miejsca i zobaczyć te wszystkie cudowne rzeczy, o których mi opowiadałeś.~
@467  = ~Szczerze mówiąc, podróżowanie samo w sobie nie wydaje mi się zbyt ciekawe.~
@468  = ~Kolejny chory wytwór ludzkiej cywilizacji? Jak możesz dostrzegać tam piękno? Nie pojmuję tego.~
@469  = ~Sam kiedyś marzyłem o podróżowaniu przez Sfery. Miło wiedzieć, że ty również.~
@470  = ~Wątpie, czy tak się stanie, <CHARNAME>. Byłoby wspaniale, ale... po co pielęgnować fałszywą nadzieję?~
@471  = ~Dla mnie to cudowna perspektywa - odwiedzić Evermeet, zobaczyć ruiny starożytnych elfich miast, może nawet zwiedzić inne Sfery?~
@472  = ~Twoja młodość upłynęła w Candlekeep, więc rozumiem twój brak doświadczenia w dalszych podróżach. Ze mną było inaczej. Evereska jest znana ze swoich Wędrowców Sfer. Z tego co wiem, gdzieś w Wieży Snów jest tam przejście do Arvandoru, a inne bramy łączą miasto z Waterdeep i Silvermoon. Jak widzisz, mamy wiele możliwości.~
@473  = ~Czemu więc nie podróżowałeś, skoro tak tego pragniesz?~
@474  = ~Widzę, że mieszkańcy Evereski mają szczęście.~
@475  = ~Xan, ta rozmowa mnie męczy. Chodźmy już.~
@476  = ~Oni, tak. Ale nie ja.~
@477  = ~Byłem w twoim wieku, gdy zostałem strażnikiem księżycowego ostrza. Od tej chwili nie mogłem już spędzać czasu na marzeniach o przyszłości czy czytaniu starych zwojów. Nie mam pretensji do Szarej Opończy, wręcz przeciwnie - byłem dumny z tego zaszczytu; jednak ceną było porzucenie mojego największego marzenia: wędrowania przez Sfery.~
@478  = ~Yy, Xan, na pewno rozmawiamy o TOBIE? "Życie jest beznadziejne", "Wszyscy przegramy", "To nie ma sensu" - brzmi znajomo?~
@479  = ~Wędrowanie przez sfery? Ale przecież to niebezpieczne, a ty nie lubisz narażać się bez potrzeby.~
@480  = ~Przykro mi, że tak się stało. Ale może jeszcze spełnisz swoje marzenia.~
@481  = ~To było dziesiątki lat temu, i zmieniłem się trochę, jak błyskotliwie to właśnie zostało przez ciebie podsumowane.~
@482  = ~Wątpię. Ale dziękuję.~
@483  = ~Nie marzę już o podróżach. Na tym świecie widziałem wystarczająco wiele koszmarów, aby nie ryzykować badania innych sfer. Z wyjątkiem Arvandoru.~
@484  = ~Koszmary? Jakie koszmary?~
@485  = ~Twoja strata. Ja osobiście zamierzam podróżować ile się da.~
@486  = ~<CHARNAME>! Oszczędź mi wyliczania, wiesz przecież o czym mówię. Rodzice, katujący własne dzieci, starsi ludzie, wyrzucani na bruk, gdy nie są już potrzebni, kobiety, umierające z wyczerpania po urodzeniu kolejnego dziecka, osadnicy, wypalający lasy i wybijający wszystkie zwierzęta... Mam kontynuować?~
@487  = ~Jeśli pokonasz swoje rodzeństwo i odziedziczysz Tron Bhaala, to będzie rzeczywiście imponująca podróż. Tylko że to już nie będziesz ty. Zniknie gdzieś <CHARNAME> - ktoś, kogo znam i szanuję, a zamiast tego pojawi się nowe wcielenie Pana Mordu. I myślę, że w takiej sytuacji nie będziesz mieć ani czasu, ani ochoty na jakiekolwiek podróże.~
@488  = ~Będę mieć mnóstwo czasu, Xan. Będę mieć cały czas, jaki istnieje.~
@489  = ~Nie zamierzam odziedziczać żadnego tronu.Wolę zostać sobą.~
@490  = ~Może i tak, ale być bogiem to znacznie lepsza zabawa niż jakieś tam podróżowanie..~
@491  = ~Chodźmy już lepiej. (westchnienie) Nie wiem, na co mi się zebrało z tymi podróżami...~
@492  = ~Mógłbym ci przypomnieć, że nawet, jeśli zdobędziesz boskość, Lolth i Cyric zabiją cię parę dni później... ale kto by tam mnie słuchał.~
@493  = ~Uważasz, że będziesz mieć jakiś wybór? Wątpię, aby udało ci się uniknąć przeznaczenia wybranego dla ciebie przez samego Ao, i potwierdzonego przez Alaunda.~
@494  = ~Jak wiele wiesz o wiesz o magii?~ [O#XAN058]
@495  = ~Trochę.~
@496  = ~Słucham? Przecież jestem magiem, zapomniałeś?~
@497  = ~Nie wiem czy zauważyłeś, ale potrafię rzucić parę zaklęć.~
@498  = ~Wiem, że moja magia jest znacznie potężniejsza od twojej.~
@499  = ~Nie znam się na tym, wiesz przecież.~
@500  = ~Czemu pytasz? Chcesz mnie czegoś nauczyć?~
@501  = ~Niewiele.~
@502  = ~Wybacz, Xan, ale nie interesuje mnie to.~
@503  = ~Nie interesuje cię to, co trzyma cię przy życiu? Typowe. Z kimś takim jak ty w roli przywódcy, nie zajdziemy daleko.~
@504  = ~Uczyć ciebie, najpotężniejsze z Dzieci Bhaala? Raczej OD ciebie, jeśli już. Udało ci się zgłębić tajniki Sztuki szybciej niż ktokolwiek, nie mówiąc już o tym, że twoja biegłość znacznie przewyższa moją. Nie, chciałem porozmawiać o naturze naszych umiejętności - o Splocie.~
@505  = ~Uważasz się za takiego, ale czy wiesz, co to właściwie znaczy?~
@506  = ~"Bo Sztuka jest życiem, Wiedza - myślą, a piękno w Pieśni się kryje"? Tak, na pewno znasz te słowa. I oczywiście, udało ci się poznać Pieśń, może zgromadzić trochę Wiedzy - ale co ze Sztuką?~
@507  = ~Władasz mocą w sposób, którego ja nigdy nie poznam, to prawda. Ale wiesz jak - i dlaczego?~
@508  = ~Czyżby? Nie masz z magią nic wspólnego, nie wiesz o niej nic, a twierdzisz, że znasz jej naturę?~
@509  = ~Tak naprawdę nic nie wiesz.~
@510  = ~Oczywiście, że wiem! Zanim mag rzuci zaklęcie, musi je zapamiętać, a to tworzy wzorzec czaru w jego umyśle. Podczas rzucania zaklęcia, energia wzoru zostaje uwolniona, a mag musi ponownie go zapamiętać. I co? Nic nie wiem?~
@511  = ~O czym, Xan? O Splocie? Tak, wiem nim; wiem, że to źródło wszelkiej magii w świecie śmiertelników.~
@512  = ~Masz rację, o Wszechwiedzący, nic nie wiem. Oświeć mnie, błagam!~
@513  = ~Wiem, czym jest magia, mellonamin. Moja dusza jest jej pełna... magia nie jest naszą zabawką czy narzędziem. Nie jest też mocą, siłą ani potęgą. Magia... magia po prostu jest.~
@514  = ~Imponujące, rzeczywiście. Nie każdy potrafi nauczyć się na pamięć paru kawałków "Podręcznika Początkującego Maga".~
@515  = ~Może i wiesz że istnieje, ale nie rozumiesz jego istoty. Splot nie jest tylko źródłem mocy, które możemy bez końca wykorzystywać.~
@516  = ~Jakbym słyszał mojego nauczyciela pierwszego dnia na Akademii... Widzę, że widzisz nie tylko to, co powierzchowne, mellonamin.~
@517  = ~Magia nie jest narzędziem, ale żyjącym wcieleniem mocy, która wymaga szacunku i czci. Na pewno mówiono ci o kręgach, tworzonych przez druidów do ochrony lasów, czy tajemnych kongregacjach kapłanów? Nikt nie może stać się prawdziwym magiem, jeśli nie czuje tej namiętności, bo dopiero Moc w połączeniu z Uczuciem staje się Sztuką. Magia napędza nasz świat, płynie w naszych żyłach, jest wszędzie bez wyjątku... nie widzisz tego?~
@518  = ~Nigdy nie mówiłeś o niczym z taką pasją. Nawet... wyglądasz inaczej niż zwykle.~
@519  = ~Coś takiego obiło mi się o uszy, ale dla mnie to były tylko słowa.~
@520  = ~A co za różnica?~
@521  = ~Tak, ja...~
@522  = ~Teraz rozumiem, dlaczego mało który mag się żeni. Przecież ty jesteś tak zakochany w tej swojej magii, że nie ma szans, żeby jakaś kobieta zdobyła twoje serce!~
@523  = ~He-he, mam cię! Nie próbuj udawać, że się nie rumienisz!~
@524  = ~Nieważne. Mów dalej.~
@525  = ~(westchnienie) <CHARNAME>, ty i te twoje żarty...~
@526  = ~Jak możesz mówić, że to tylko słowa? Przecież studiujesz Sztukę, tak samo jak ja. Gdyby nie nić, łącząca cię ze Splotem, nie udałoby ci się przeżyć długo. Przecież wiesz, że niemal wszystkie elfy zginęły, gdy Karsus próbował zająć miejsce Mystry.~
@527  = ~Poczujesz to, gdy magia stanie się dla ciebie tym, czym jest dla mnie.~
@528  = ~Jak możesz żyć w świecie, który składa się z magii i nie zastanawiać się nad nia? Chyba, że dla ciebie wiarygodne jest jedynie to, czego możesz dotknąć, a magowie to dziwacy w sukienkach, śmiertelnie bojący się stali. Tak?~
@529  = ~Przestań przekręcać moje słowa! Nie o to mi chodziło!~
@530  = ~Nieprawda. Zastanawiam się, i to często.~
@531  = ~Nie obchodzi mnie. Magia się czasem przydaje, przyznaję, ale to wszystko.~
@532  = ~Ach. Wybacz, jeśli moje słowa zabrzmiały... ofensywnie. Nie chciałem cię urazić, ale niestety magia zbyt często jest obiektem żartów i podejrzeń. Przepraszam. Chcesz słuchać dalej?~
@533  = ~Tak, opowiadaj.~
@534  = ~Nie, daj mi już spokój.~
@535  = ~Proszę bardzo.~
@536  = ~Większość tak zwanych magów zadowala się zapamiętaniem ognistej kuli lub czegoś w tym guście. A mogliby zdziałać o tyle więcej, gdyby tylko poczuli prawdziwą jedność ze Splotem, gdyby oddali Sztuce swoje serce i duszę, zamiast traktować ją jak narzędzie pracy.~
@537  = ~Magia... jest jak żyjąca istota. Korzystanie ze Splotu i niedawanie nic od siebie w zamian niesie za sobą straszne konsekwencje... których nie zrozumie nikt, kto nie jest elfem. Gdyby wieki temu elfy nie nauczyły ludzi Sztuki... Uniknęlibyśmy tylu koszmarnych wydarzeń, w wyniku których Splot cierpi do dziś.~
@538  = ~Niestety, nie zmienimy przeszłości, mellonamin.~
@539  = ~Opowiedz mi jeszcze o Splocie.~
@540  = ~Więc trzeba po prostu "pokochać" Splot? I to wszystko?~
@541  = ~Masz rację. Ale póki wśród naszego ludu istnieje Wysoka Magia, wciąż jest nadzieja.~
@542  = ~Nie, to nie wszystko. To oczywiste, że miłość do Sztuki nie jest tą samą miłością, którą możesz kupić w oberży za kilka miedziaków. Tu chodzi o poświęcenie, szacunek i zrozumienie.~
@543  = ~Splot utrzymuje nasz świat w równowadze; my, elfy, jesteśmy jego opiekunami. Arselu'Tel'Quess, Elfy Wysokiej Magii... niewielu z nas poznało sekrety Splotu, i nie mogę ci nic o nich opowiedzieć. Ale wiedz jedno: gdyby nie moi bracia, Faerun upadłby już dawno, bo Splot nie utrzyma się sam bez naszej pomocy.~
@544  = ~Wygląda na to, że elfy po prostu wykorzystują Splot do własnych celów.~
@545  = ~To brzmi wspaniale. Jesteś strażnikiem księżycowego ostrza, czemu nie przyłączysz się do tej misji?~
@546  = ~To ciekawe. Szkoda, że nie możesz opowiedzieć mi czegoś więcej.~
@547  = ~Nie swoich, <CHARNAME>. Naszych. To pierwsza i najważniejsza zasada elfiej magii - trzeba się nią dzielić, nie tak, jak robią to ludzie w swojej chciwości. Prawdziwy mag używa Sztuki dla dobra ogółu, a nie swoich własnych celów.~
@548  = ~Ale skoro magii uczyli cię ludzie, raczej tego nie zrozumiesz. Chodźmy już; czas ruszać.~
@549  = ~Ja... chciałem, nawet bardzo. Ale dzięki zeszłorocznej uprzejmości Mulaheya i mojemu uwięzieniu, nigdy nie będę mieć szansy na dołączenie do Wysokich Magów, nawet za dziesiątki lat.~
@550  = ~Mogę opowiedzieć ci o moim związku z tą sprawą... chociaż to raczej nieciekawa historia.~
@551  = ~Proszę, opowiadaj.~
@552  = ~A więc nie marnujmy na nią czasu.~
@553  = ~Aby zapobiec spaczeniu Wysokiej Magii, trzeba wiele mądrości i doświadczenia; dlatego tylko ci najbardziej doświadczeni spośród nas mogą dołączyć do grona obrońców Splotu.~
@554  = ~Gdy poznałem te warunki, z początku jedynie się ucieszyłem... nie czułem się jeszcze godzien takiego wyróżnienia, i miałem nadzieję, że kolejne lata w służbie miasta pozwolą mi zgromadzić potrzebne doświadczenia. Ale niestety, nie było mi to dane...~
@555  = ~Gdy, dzięki tobie zostałem uwolniony z Kopalni Nashkel, cierpiałem na dziwną gorączkę. To oczywiste, że wilgotne lochy nie służą zdrowiu; po powrocie do Evereski spędziłem całe miesiące pod opieką uzdrowicieli. Po tych zdarzeniach, nie mam już szans na zostanie obrońcą Splotu - kandydaci muszą szczycić się daleko lepszym zdrowiem niż zwykli magowie.~
@556  = ~Przykro mi.~
@557  = ~Spójrz na to w ten sposób: równie dobrze mógłbyś uczestniczyć teraz w jakichś podejrzanych i szalenie niebezpiecznych rytuałach. Może to i dobrze, że tego uniknąłeś?~
@558  = ~Czy nie mogli cię jakoś magicznie wyleczyć?~
@559  = ~Dziękuję ci. To tylko słowa, ale... pomagają. Naprawdę.~
@560  = ~Nie, nie sądzę. (westchnienie)~
@561  = ~Chyba nie ma na to żadnego lekarstwa. Wszelkie wysiłki spełzłyby na niczym.~
@562  = ~Mówiłem o sobie tak długo, że pewnie masz ochotę mnie teraz udusić. (Zastanawiam się, czy to nie byłoby najlepsze wyjście). Może następnym razem porozmawiamy o tobie?~
@563  = ~Od dawna już chciałem o to zapytać. Co stało się z twoją matką?~ [O#XAN059]
@564  = ~Nie żyje. Więcej nie musisz wiedzieć.~
@565  = ~Gorion pisał o niej w liście, który zostawił mi po swojej śmierci. Była jego kochanką, zgwałconą przez Bhaala... i zmarła przy porodzie.~
@566  = ~Nie mam pojęcia. Może ciągle żyje?~
@567  = ~Moja matka? Ach, no tak, w końcu mieliśmy rozmawiać o mnie.~
@568  = ~Nie powiesz, że to nie jest ważna sprawa. Jak można poznać siebie, nie znając swojej przeszłości i korzeni?~
@569  = ~Rozumiem... i przepraszam, że przypominam ci o czymś takim. Pewnie niedługo do niej dołączymy. Marne pocieszenie.~
@570  = ~(wzdraga się) Okropny los. Mam szczęście, że jestem mężczyzną, a Czas Niepokojów już się skończył.~
@571  = ~Być może Gorion wiedział o niej więcej? Ale teraz, po jego śmierci, nie ma chyba żadnych szans na jej odnalezienie.~
@572  = ~Kim mogła być ta tajemnicza kobieta, dzięki której tu jesteś? Członkinią organizacji służącej dobru, która miała pecha? Nieszczęśliwą dziewczyną, która zbłądziła i została służką Bhaala? A może po prostu ofiarą nieszczęśliwego zbiegu okoliczności?~
@573  = ~Gorion znał ją dobrze, więc pewnie należała do Harfiarzy, tak jak on.~
@574  = ~Moja matka kapłanką Bhaala? Xan, przerażasz mnie.~
@575  = ~Kapłanka Bhaala? A więc moje przeznaczenie, by rządzić w imieniu mojego ojca, jest tym bardziej oczywiste!~
@576  = ~Współczuję jej, kimkolwiek była.~
@577  = ~Może dla ciebie to brzmi normalnie, ale ja nie byłbym taki pewien. Spójrz: i twoja matka i twój przybrany ojciec są Harfiarzami, Elminster przypadkowo wpada na ciebie co parę dni, Khalid i Jaheira podążają za tobą, gdziekolwiek idziesz... czy to nie wygląda na jakiś plan Harfiarzy?~
@578  = ~A więc jestem tylko narzędziem? Ostrzem w rękach Harfiarzy, kierowanym przeciwko innym dzieciom Bhaala?~
@579  = ~Podobne myśli przychodziły mi już do głowy, ale nigdy w to nie uwierzę. Gorion kochał mnie jak własne dziecko i nigdy nie użyłby mnie jako narzędzia do swoich - lub czyichkolwiek - planów.~
@580  = ~Teraz wiem już, czemu Gorion nigdy nie wzbudzał we mnie zaufania! Stary oszust! Nikt nie będzie mną manipulował.~
@581  = ~Być może, być może. Ale i tak przypadło ci w udziale lepsze przeznaczenie niż twemu nieszczęsnemu bratu, nie sądzisz?~
@582  = ~Oczywiście, masz swoje powody, by mu ufać. Ale pamiętaj, że całymi latami skrywał przed tobą twoje pochodzenie. A co, jeśli wciąż nie wiesz wszystkiego?~
@583  = ~Trudno jest manipulować komuś, kto nie żyje od ponad roku. Rozumiem twoją złość... ale czy nie czujesz najmniejszej wdzięczności dla człowieka, który opiekował się tobą, zapewnił ci dom i wykształcenie?~
@584  = ~Nie. Wykorzystywał mnie cały ten czas. Nic innego się nie liczy.~
@585  = ~Czuję... ale wciąż trudno mi jest mu wybaczyć.~
@586  = ~Nawet to, że poświęcił dla ciebie swoje życie? Ale przecież to twoje zdanie.~
@587  = ~Wybaczenie przychodzi wraz ze zrozumieniem.~
@588  = ~To tylko jedna z wielu możliwości. Rozumiem, że to niezbyt przyjemna wizja; kapłani Bhaala nie są znani z dobroci i łagodności. Rytualne morderstwa rano, trucie wrogów w południe, orgie ku czci Pana Mordu wieczorami, a przez cały ten czas głoszą, że dla chwały ich boga wszystko musi umrzeć. Ale po co ja ci to mówię, na pewno uczyli cię o tym w Candlekeep.~
@589  = ~Wątpię. Bardziej prawdopodobne jest, że twoi rodzice planowali złożyć cię w ofierze. Przecież uczyli cię w Candlekeep, jacy są wyznawcy Bhaala: rytualne morderstwa rano, trucie wrogów w południe, orgie ku czci Pana Mordu wieczorami, a przez cały ten czas głoszą, że dla chwały ich boga wszystko musi umrzeć.~
@590  = ~Ja miałem więcej szczęścia niż ty; wzrastałem w normalnej rodzinie, pod opieką kochających rodziców. Niestety, wszystko co dobre, szybko się kończy. Większość moich krewnych wyjechała do Evermeet, mój kuzyn Erevain Blacksheaf zginął w jakiejś przypadkowej potyczce, a rodzice również opuścili już ten świat. Mam nadzieję, że jeszcze ich spotkamy... ale, sądząc po naszych obecnych przygodach, najprawdopodobniej zginę z ręki nieumarłych i nigdy nie osiągnę Sfer Wieczności.~
@591  = ~Tak mi przykro, Xan. Jak umarli twoi rodzice?~
@592  = ~No cóż, przynajmniej twój ojciec nie był bogiem mordu.~
@593  = ~Sfery Wieczności?~
@594  = ~Żadnego ze strażników księżycowego ostrza nie czeka długie i szczęśliwe życie, i mój ojciec nie był wyjątkiem. Zginął, pełniąc misję wiele lat temu, a moja matka nie przeżyła go dłużej niż o rok, nie mogąc pogodzić się z taką stratą. (westchnienie) Na szczęście wiem, że spotkają się w Arvandorze, a po mojej śmierci nikt nie będzie płakał.~
@595  = ~Na pewno są szczęśliwi... gdziekolwiek teraz są.~
@596  = ~Nie narzekaj, to i tak lepsze, niż bycie dzieckiem Bhaala.~
@597  = ~Nieprawda, Xan. Ja na pewno będę opłakiwać twoją śmierć.~
@598  = ~Nie mów o swoim dziedzictwie z takim lekceważeniem. Niewątpliwie wkrótce przyczyni się do twojej śmierci.~
@599  = ~Arvanaith oznacza niebo w języku Wysokich Elfów. To część Sfery Arvandoru, dokąd wszystkie elfy wyruszają na swą ostatnią podróż.~
@600  = ~Ale dlaczego rozmawiamy o raju, gdy wokół nas jest tylko śmierć? Chodźmy już; nie zniosę dłużej takiej rozmowy.~
@601  = ~Kolejna stracona nadzieja. (westchnienie) Ale jesteś dzieckiem Bhaala, skazanym na śmierć w dniu swoich narodzin... więc nie będziesz mieć pewnie zbyt wiele czasu na żałobę.~
@602  = ~Nie zważając na wrogów i nieprzychylność losu, ty wciąż idziesz dalej. Podziwiam twoją determinację, chociaż sam... och, to nieistotne.~ [O#XAN060]
@603  = ~Skoro tak mówisz.~
@604  = ~Przestań się jąkać i wykrztuś to wreszcie!~
@605  = ~Co chciałeś powiedzieć?~
@606  = ~Jak uważasz. Ale jeśli chcesz porozmawiać, chętnie posłucham.~
@607  = ~To i tak nie miało większego znaczenia. Moje pytania zwykle są bezcelowe.~
@608  = ~Naprawdę? To dobrze; chyba możesz mi pomóc. Trapią mnie dwie rzeczy... co do pierwszej - moich wątpliwości, czy jestem potrzebny w Everesce - nie możesz zrobić wiele, ale za to możesz upewnić mnie co do drugiej.~
@609  = ~Oczywiście. O co chodzi?~
@610  = ~Jaki długi i skomplikowany wstęp... coś czuję, że nie spodoba mi się to, co zaraz usłyszę.~
@611  = ~Może jednak nie rozmawiajmy o tym? Ten wstęp zabrzmiał dość groźnie.~
@612  = ~Jakie są twoje plany? W tej chwili ścigamy Irenicusa, ale co zrobisz, gdy już go pokonasz? Nasze losy są ze sobą złączone, więc angażując się w kolejne przygody, narażasz również i moje życie. Jeśli zostanę z tobą po ewentualnym rozprawieniu się z Irenicusem... czy będę miał jakiekolwiek szanse, na trochę spokoju? Czy może czeka nas kolejna porcja samobójczych akcji?~
@613  = ~I to wszystko? Zacząłeś tak, jakby chodziło ci o coś naprawdę poważnego!~
@614  = ~Będzie dość niebezpiecznie, nie ukrywam. Gdy zabiję Irenicusa, zamierzam walczyć z resztą mojego rodzeństwa o objęcie Tronu Bhaala.~
@615  = ~Mam nadzieję, że będziemy mogli odpocząć od przygód na jakiś czas. Chcę prowadzić ciche, spokojne życie.~
@616  = ~No cóż. Będziemy walczyć ze smokami, może pokonamy paru innych szalonych magów, musimy jeszcze znaleźć jakieś skarby... wiesz, to co zwykle.~
@617  = ~A co może być poważniejsze i bardziej istotne niż moje bezpieczeństwo? Moje życie? <CHARNAME>, jestem twoim przyjacielem, ale nie myśl, że pójdę za tobą wszędzie, nie zważając na ryzyko.~
@618  = ~Znasz przepowiednie Alaunda, prawda? Więc powinieneś wiedzieć, że będę walczyć z moim rodzeństwem o dziedzictwo mojego ojca, które słusznie mi się należy.~
@619  = ~Nasze przyszłe podróże będą zapewne niebezpieczne, ale nie bardziej niż teraz.~
@620  = ~Po pokonaniu Irenicusa chcę prowadzić ciche, spokojne życie.~
@621  = ~Jak chcesz, <CHARNAME>, ale w takim razie nie licz na mnie. Udział w masowym morderstwie w imię twojego osiągnięcia boskości nie brzmi zbyt zachęcająco.~
@622  = ~A kto by nie chciał? Niestety, wątpię, czy ciche życie jest ci pisane. Twoja współpraca z potężnymi organizacjami Athkatli nie pozostała niezauważona; Rada Sześciu obserwuje cię lepiej niż myślisz, no i oczywiście jest jeszcze twoje rodzeństwo.~
@623  = ~A więc nasze szanse na przeżycie będą jeszcze mniejsze niż teraz? Ciekawe; myślałem, że to niemożliwe. Nie zapominaj też o swoim rodzeństwie.~
@624  = ~Co, jeśli rozpoczną wojnę, przepowiedzianą przez Alaunda? Musisz wziąć w niej udział, z własnej woli czy nie. Przeznaczenie zmusi cię do walki o Tron Bhaala... a wtedy będę zmuszony opuścić twoją drużynę. Udział w masowym morderstwie w imię twojego osiągnięcia boskości nie brzmi zbyt zachęcająco.~
@625  = ~Nie będę walczyć o dziedzictwo mojego ojca. Przysięgam.~
@626  = ~Mam nadzieję, że świat w końcu zostawi mnie w spokoju. Ale jeśli tak się nie stanie, zrobię to, co trzeba.~
@627  = ~Zdobędę Tron i bez twojej pomocy; a kto nie jest ze mną, ten jest przeciw mnie.~
@628  = ~Za wcześnie, żeby wyrokować. Poczekajmy i zobaczmy, co przyniesie jutro.~
@629  = ~Wierzę ci... ale co, jeśli nie będziesz mieć innego wyjścia? (westchnienie) Och, chodźmy już.~
@630  = ~Potrafisz znaleźć odpowiedź na wszystko, nie da się ukryć. Ale to cię nie ocali. (westchnienie) Och, chodźmy już.~
@631  = ~Wcześnie zaczynasz, <CHARNAME>.~
@632  = ~Jutro może już być za późno.~
@633  = ~Stwarzanie pozorów dobrze ci idzie. I pomyśleć, że już zacząłem ci ufać, zapominając jak złowroga i pełna chaosu jest twoja prawdziwa natura. Jednak ilość ciał, które pozostawiasz za sobą, jest bardziej niż wymowna.~ [O#XAN061]
@634  = ~No tak. Można się było domyślać, że w końcu do tego dojdziemy.~
@635  = ~Znowu to samo? Xan, zamknij się w końcu.~
@636  = ~Ach, znowu stare, dobre "Poddaj Się Złu Wewnątrz Siebie Lub Zgiń W Walce Z Przeznaczeniem"?~
@637  = ~Skąd nagle takie refleksje?~
@638  = ~To nieuniknione. Naszymi krokami kieruje twoje przeznaczenie, jak więc możemy o nim nie mówić?~
@639  = ~Uważaj to za naszą ostatnią rozmowę.~
@640  = ~Bardzo śmieszne. To poważny temat.~
@641  = ~Od dnia twojego pierwszego wyjazdu z Candlekeep, ludzie wokół ciebie giną całymi dziesiątkami. Najemnicy i bandyci Sarevoka polujący na ciebie zasłużyli na swój los, być może, ale co z resztą? Co z lojalnymi żołnierzami Płomiennej Pięści, wykonującymi tylko rozkazy? Z ludźmi z Candlekeep, którzy mieli po prostu nieszczęście być zbyt blisko ciebie? Z twoimi dawnymi towarzyszami? Oni wszyscy nie żyją, a jedyną ich przewiną było to, że spotkali ciebie i chcieli ci pomóc. Nie zatrzymasz przeznaczenia, <CHARNAME>; może być już tylko gorzej. A ja nie chcę brać w tym udziału.~
@642  = ~Hmm, w każdym razie na razie ciągle jesteś ze mną.~
@643  = ~Możesz odejść w każdej chwili. Tak jak każdy z moich towarzyszy masz wolność wyboru.~
@644  = ~A co ja mogę, Xan? Mam nagle przestać być Dzieckiem Bhaala? Nie zmienię tego!~
@645  = ~Ale to nie moja wina! Mimo wielu prób nie udało mi się ochronić tych ludzi.~
@646  = ~Na razie, <CHARNAME>, na razie. Mogę tolerować kilka przypadkowych śmierci, ale sprawy wkrótce przybiorą inną skalę; nie zamierzam pomagać ci w zagładzie całego świata.~
@647  = ~Nie zrobię tego jeszcze teraz, ale wkrótce ta chwila nadejdzie. Jedynie twoja rozpaczliwa sytuacja mnie powstrzymuje; opuścić cię teraz byłoby zdradzą nie do wybaczenia. Ale i tak mam wrażenie, że przyczyniam się do zagłady świata.~
@648  = ~Nie da się ukryć, niestety. Próbowałem o tym zapomnieć, ale i tak mam wrażenie, że przyczyniam się do zagłady świata.~
@649  = ~Nawet pomimo twoich starań, zginęli przez ciebie. Dorastasz do swojego dziedzictwa, czy tego chcesz czy nie... a to skończy się na pewno zagładą całego świata.~
@650  = ~Znasz przepowiednie Alaunda? "A Dziecko Pana Mordu wywalczy drogę do swego dziedzictwa przez ogień, krew i rozpacz". "A gdy Potomstwo dorośnie, sprowadzi śmierć i zniszczenie na Wybrzeże Mieczy". Nieważne, czy służysz złu czy dobru, czy pragniesz wojny czy pokoju; ty i twoje rodzeństwo niesiecie ze sobą śmierć.~
@651  = ~Mam tylko nadzieję, że czas opisany w przepowiedniach jeszcze nie nadszedł. Gdyby twoje dziedzictwo ujawniło się w pełni, Irenicus nie pojmałby cię tak łatwo. Ale coś mi mówi, że gdy pokonamy już tego szaleńca, rozpocznie się rzeź na wielką skalę. A wtedy, jak już mówiłem, odejdę.~
@652  = ~Odejdziesz? Czy może będziesz walczył przeciwko mnie?~
@653  = ~Rozumiem, Xan. Nie podoba mi się to, ale rozumiem.~
@654  = ~Ale jesteś mi potrzebny! Co ja zrobię bez maga w drużynie!~
@655  = ~Moim przeznaczeniem jest powstrzymanie tych wojen, nie przewodzenie im. Zostań ze mną, a może razem powstrzymamy zło.~
@656  = ~Uważasz, że byłbym do tego zdolny? Nie, <CHARNAME>; jestem twoim przyjacielem i nigdy nie podniosę mojego miecza przeciw tobie.~
@657  = ~Ale lepiej skończmy już tę rozmowę, zanim usłyszę od ciebie kolejne oskarżenia.~
@658  = ~Dziękuję.~
@659  = ~Och, poradzisz sobie znakomicie, jestem pewien. Na pewno z ulgą odetchniesz od mojego niekończącego się narzekania i wyrzucania ci twojego pochodzenia.~
@660  = ~To tylko mrzonki. Nie powstrzymasz przeznaczenia, tak samo, jak nie wskrzesisz poległych przyjaciół. To nie ma sensu.~
@661  = ~Wybacz mi, mellonamin. Jesteś szlachetną osobą, nawet pomimo twojego dziedzictwa, i niesłusznie robiłem ci wyrzuty podczas naszej ostatniej rozmowy. Przepraszam, że cię uraziłem.~ [O#XAN062]
@662  = ~W porządku, nic się nie stało.~
@663  = ~Tak, tak, wybaczam. Idziemy?~
@664  = ~Zapomnij. Nie mam ochoty z tobą rozmawiać.~
@665  = ~Ależ stało się. Naprawdę chciałbym cię przeprosić.~
@666  = ~Dziękuję. Chciałbym powiedzieć, jak bardzo jestem ci wdzięczny. Za wszystko... no, może oprócz wciągnięcia mnie w całą te bezsensowną przygodę.~
@667  = ~(westchnienie) Jak sobie życzysz.~
@668  = ~Kiedy patrzę na nasze wędrówki dopiero teraz dociera do mnie, jak wiele ci zawdzięczam. Nie wiem, jak mógłbym odpłacić ci za twoją przyjaźń i cierpliwość. Nie każdy potrafi słuchać i rozumieć tak jak ty.~
@669  = ~No, teraz to na pewno się zarumienię.~
@670  = ~Mhm, masz rację. Ale chodźmy już wreszcie! W milczeniu, jeśli można.~
@671  = ~Ja też chcę ci podziękować. Ty również jesteś dobrym przyjacielem.~
@672  = ~Och, nie mówmy już o tym.~
@673  = ~Nie, to ja się teraz czerwienię. Ale nie pierwszy raz wychodzę na głupca.~
@674  = ~Oczywiście, mellonamin. Jeszcze raz dziękuję.~
@675  = ~Naprawdę?~
@676  = ~Oczywiście! Kto inny przypomniałby mi o czekającej mnie zagładzie w tak uroczy i niezobowiązujący sposób?~
@677  = ~Tak, ty także potrafiłeś mnie wysłuchać.~
@678  = ~W sumie to chyba nie. Masz szlachetną naturę, to wszystko.~
@679  = ~(westchnienie) Oczywiście. Ale ta zagłada i tak na nas czeka, wiesz przecież.~
@680  = ~Ze mną to trochę inna sprawa. W przeciwieństwie do ciebie, ja nie zawsze słuchałem z własnej woli i czystej chęci pomocy: musiałem rozważać dokładnie każde twoje słowo, aby zdecydować, kim naprawdę jesteś - morderczym Dzieckiem Bhaala czy kimś godnym zaufania.~
@681  = ~Naprawdę? I co, jakie wnioski?~
@682  = ~No cóż, nie da się ukryć, że właściwie to JESTEM Dzieckiem Bhaala.~
@683  = ~Ufasz mi, Xan?~
@684  = ~Być uznanym za szlachetnego to i tak dużo.~
@685  = ~Jesteś. Ale jedno nie wyklucza drugiego.~
@686  = ~Jak już mówiłem, uważam cię za szlachetną osobę i ufam ci. Ale wciąż pozostajesz dzieckiem Pana Mordu, a to oznacza, że zbliża się koniec naszych podróży. Niedługo urośniesz w siłę i podążysz ścieżką boskości, a ja wyruszę w drogę do Evereski. Albo po prostu zginę, co jest znacznie bardziej prawdopodobne.~
@687  = ~Czy to już pożegnanie?~
@688  = ~Podróżowanie w twoim towarzystwie było przyjemnością. Ale mam nadzieję, że nie opuszczasz nas już teraz?~
@689  = ~Ty uparty elfie, czy nic do ciebie nie dociera! Mówię ci po raz setny, że nie musisz wcale odchodzić!~
@690  = ~Mniej więcej. Nie odchodzę jeszcze teraz, ale mogę nie mieć już okazji, aby powiedzieć to później. Wiesz, oderwanie głowy przez wampira czy trafienie zaklęciem przez szalonego maga znacznie ogranicza zdolności komunikacyjne. Więc wolę pożegnać się już teraz.~
@691  = ~Nie, nie odchodzę jeszcze teraz, ale mogę nie mieć już okazji, aby powiedzieć to później. Wiesz, oderwanie głowy przez wampira czy trafienie zaklęciem przez szalonego maga znacznie ogranicza zdolności komunikacyjne. Więc wolę pożegnać się już teraz.~
@692  = ~To nie tylko mój kaprys ani moje przekonania zmuszają mnie do odejścia. Nie wiem czy pamiętasz, ale jestem  też strażnikiem księżycowego ostrza.~
@693  = ~Tak, wiem, że nim jesteś. I co z tego?~
@694  = ~A ono może cię zabić, jeśli podejmiesz złą decyzję?~
@695  = ~Och, a więc wspaniały pan Patrzcie Na Mój Magiczny Miecz nie zamierza pobrudzić sobie rączek, pomagając Dziecku Bhaala?~
@696  = ~Jak możesz wykazywać aż taką ignorancję! Księżycowe ostrza mają swoją własną wolę i moc; moc, która może mnie zabić, jeśli podejmę złą decyzję.~
@697  = ~Tak, to możliwe.~
@698  = ~Nie masz szacunku dla uczuć innych, <CHARNAME>? To okrutne.~
@699  = ~Jeśli pójdę dalej, wbrew moim własnym przekonaniom pójdę dalej z tobą, wiedząc, że przyniesie to tylko śmierć i zniszczenie, mój miecz zabije mnie - lub zostanę zwolniony ze służby, co przyniosłoby ogromna hańbę całej mojej rodzinie. Nie pozwolę na to.~
@700  = ~Powiedziałem już wszystko, co chciałem powiedzieć. Idziemy?~
@701  = ~Jakby mało było tego, że śmierć towarzyszy nam na każdym kroku, to nawet w nocy nie możemy spać spokojnie.~ [O#XAN063]
@702  = ~Raz w życiu chciałbym zrobić to, na co mam ochotę: moglibyśmy zostać tu jeszcze chwilę? Czy musimy już ruszać?~
@703  = ~Mmm...co mówiłeś? Nie przeszkadzaj mi, śpię.~
@704  = ~Zostać tu jeszcze? Całkiem niezły pomysł.~
@705  = ~Przykro mi, ale musimy już iść.~
@706  = ~Wyruszamy. Już!~
@707  = ~Tak, ja też jestem zmęczony.~
@708  = ~Musimy? Och, no już dobrze, skoro musimy...~
@709  = ~Masz absolutną rację. Po co wychodzić śmierci na spotkanie, skoro ona i tak nas sama znajdzie?~
@710  = ~Jak sobie życzysz. (westchnienie) A więc ruszamy.~
@711  = ~Chociaż...właściwie po co? Jeśli nie wyruszymy teraz, zapewne zostaniemy napadnięci i zamordowani we śnie. Ale jeśli wyruszymy, wkrótce polegniemy w bitwie. Bogowie tylko wiedzą, co jest gorsze.~
@712  = ~A pomyślałeś kiedyś, że może nie umrzemy aż tak szybko?~
@713  = ~Skoro i tak mam umrzeć, wolę przedtem odpocząć. Zostajemy tutaj.~
@714  = ~Umrzeć teraz czy później - oto jest pytanie.~
@715  = ~Bogowie, przestaniesz w końcu marudzić? Pakuj rzeczy i idziemy!~
@716  = ~Śmierć jest nieunikniona. Prędzej czy później ty też to zrozumiesz. Ach, <CHARNAME>... ilu ludzi spotkało cię i przeżyło?~
@717  = ~Wielu. Tak właściwie, mam dość spokojną naturę.~
@718  = ~To tylko dowodzi, że to ich śmierć jest nieunikniona. Nie moja.~
@719  = ~(ziewnięcie) Mów dalej. Przymknę oczy tylko na chwileczkę...~
@720  = ~Racja. Jestem śmiercią wcieloną i dzieckiem mroku. Ale musimy już iść.~
@721  = ~Och, pewnie, jesteś istnym wcieleniem spokoju i łagodności. Zwłaszcza, kiedy zabijesz z rana parę goblinów.~
@722  = ~(westchnienie) Chodźmy zatem. Nie ma sensu odwlekać nieuniknionego.~
@723  = ~Coś czuję, że kiedy twoje mordercze skłonności wezmą górę, ja mogę stać się jednym z "nich".~
@724  = ~Nieważne. Na razie żyjemy i to się liczy. Chodźmy.~
@725  = ~Wybacz, że przeszkadzam ci w przygotowywaniu posłania na ulicy, ale czy nie przyszło ci do głowy, że zaraz za rogiem jest gospoda? Czy może wolisz, aby ktoś poderżnął nam we śnie gardła, zamiast zapłacić kilka sztuk złota za dach nad głową?~ [O#XAN064]
@726  = ~I kto to mówi! Czy przypadkiem nie okradli cię w Miedzianym Diademie pierwszej nocy po twoim przybyciu do miasta?~
@727  = ~Potrzebujemy odpoczynku, i to zaraz. Nie ma mowy o gospodzie.~
@728  = ~W porządku, w porządku, zaraz czegoś poszukamy.~
@729  = ~Jeśli uważasz, że spędzenie nocy na ulicy w mieście pełnym złodziei i wampirów jest bezpieczniejsze, rób jak chcesz. Ja idę do gospody.~
@730  = ~Zatrzymaj się w tej chwili! To ja dowodzę tę drużyną, i nikt nigdzie nie idzie bez mojej zgody. Zostajemy tutaj!~
@731  = ~Czekaj, idę z tobą! Gdzie ta gospoda?~
@732  = ~A skąd weźmiesz pieniądze? Ja na pewno nic ci nie pożyczę.~
@733  = ~No to sobie idź. Tylko nie zdziw się, jak wrócisz rano, a nas już nie będzie.~
@734  = ~Ostrzegałem. Jeśli wezmą nas do aresztu za włóczęgostwo, będzie to tylko i wyłącznie twoja wina.~
@735  = ~Tak, moja wina, rozumiem! A teraz daj mi już spokój.~
@736  = ~Xan, mam dosyć. Zostaw mnie.~
@737  = ~W porządku, w porządku. Gdzie ta gospoda?~
@738  = ~Tam, za rogiem. Ale obawiam się, że i tak nie mają wolnych pokoi. Jak zwykle mój pech.~
@739  = ~Wybrańcy bogów sypiają na ulicach, jak widzę...~
@740  = ~Nawet Amnijscy poborcy podatków są mniej uparci od ciebie. Rób jak chcesz. Ale jeśli już się nie obudzimy, to będzie to tylko i wyłącznie twoja wina.~
@741  = ~Tak, moja wina, rozumiem! A teraz daj mi już spokój.~
@742  = ~Jakbyśmy mieli mało kłopotów na głowie, ty musisz upijać się, i to w tak podrzędnej spelunce. Typowe. Mam nadzieję, że masz jeszcze tyle rozumu, żeby iść cicho do swojego pokoju i nie zacząć bójki na schodach?~ [O#XAN065]
@743  = ~Od...odwal się! Kim ty jesteś, moją matką?~
@744  = ~Pokój? Jaki pokój! Wyruszamy na poszukiwanie przygód! Drużyna, za mną!~
@745  = ~Pokój. Jasne. Zaraz trafię. Lewa, prawa, lewa, prawa, prawa, praaaa...~
@746  = ~Bójka? Brzmi nieźle! Hej, ty! Tak, ty tam, ty z tym śmiesznym żelastwem! Na co się gapisz, co?~
@747  = ~Żayyen kłopot, chłopie! Wy...wypijesz ze mną, nie?~
@748  = ~Nie, jestem tylko skromnym towarzyszem podróży, któremu zdaje się właśnie, że lepiej by mu zrobiło czyjeś inne towarzystwo. Spójrz na siebie, ledwo stoisz!~
@749  = ~Wybacz mi brak entuzjazmu, ale zaszczytne zadanie zostania trupem nie przypada mi jakoś do gustu.~
@750  = ~Na Seldarine, czemu podróżuję z pijakami? W ten sposób przegramy jeszcze szybciej.~
@751  = ~<CHARNAME>, przestań machać do tego stojaka na kapelusze. Zapewniam cię, że nie jest groźny.~
@752  = ~Nie, dziękuję bardzo. W tej chwili nie jesteś zbyt przyjemnym towarzyszem, jeśli mam być szczery.~
@753  = ~Idź do pokoju i prześpij się. W przeciwnym razie nie mamy zbyt wielu szans na przeżycie, jak zwykle zresztą.~
@754  = ~Bzduu-uuura! Jestem Pomiotem Bhaala! Nikt mnie nie pokona!~
@755  = ~Nie nie nie nie nie, musimy i-iść! Mamy, ee... misję, tak, misję do wykonania! Naprzód!~
@756  = ~W porządku, w porządku, już i..idę...~
@757  = ~Na pewno? Irenicus chyba nie miał większych problemów?~
@758  = ~Taaaak! Zabierz te łapy!~
@759  = ~Chyba nie. (hic!) Idę spać.~
@760  = ~To beznadziejne. Zginiemy. Otoczą nas i zamordują, masakrując ciała tak, że nikt ich nie rozpozna.~
@761  = ~Ale cóż. To musi być przeznaczenie.~
@762  = ~A więc to tutaj?~ [O#XAN066]
@763  = ~Tak. Irenicus stał na kamieniu i ciskał zaklęciami w Zakapturzonych, a wtedy Imoen podbiegła do niego, krzycząc. Ale on po prostu odepchnął ją mocą, tak, jakby była dzieckiem. Zabiłby wszystkich, ale Zakapturzonych było zbyt wielu.~
@764  = ~Łatwo rozpoznać, nie? Irenicus zostawił tu niezły bałagan. Złodzieje Cienia próbowali go otoczyć, ale on tylko machnął dłonią i już ich nie było.~
@765  = ~Tak, to tutaj. A pod nami są lochy, gdzie Irenicus trzymał nas w klatkach.~
@766  = ~Tak, ale nie chcę o tym rozmawiać.~
@767  = ~Mieliście dużo szczęścia, że zdążyli na czas. Gdyby przybyli parę minut później, Irenicus zapewne znów zamknąłby cię w klatce, lub, co gorsza, zabił za nieposłuszeństwo.~
@768  = ~Wątpię, czy posunąłby się do zabicia nas. Chciał "zbadać mój potencjał" a Imoen też go interesowała. Potrzebował nas jako swoich królików doświadczalnych.~
@769  = ~Wydaje mi się, że on chciał, żeby go zabrali. "Możesz mnie zabrać, ale zabierzesz też dziewczynę"... teraz widzę, że to była pułapka.~
@770  = ~Faktycznie, mógł tak zrobić. Było groźnie.~
@771  = ~Jak Złodzieje Cienia mogli mieć nadzieję na pokonanie go? Wiedzieli przecież, że nie mają szans z tak potężnym magiem. Poza tym, czy nie porwali cię właśnie łowcy nagród? Zdaje mi się, że Złodzieje raczej pracowali dla niego, niż próbowali go zabić.~
@772  = ~Wątpię. Złodzieje Cienia może i nie są wzorcami cnót, ale do pewnych rzeczy by się nie posunęli.~
@773  = ~Irenicus mógł wynająć paru łotrów, ale wątpię, żeby należeli do Złodziei Cienia.~
@774  = ~Mogło tak być. A potem pewnie pokłócili się, może o tę konkurencyjną gildię? Widzieliśmy w podziemiach wampiry, walczące ze Złodziejami.~
@775  = ~To straszne, przez co musieliście przejść. Nie wiem, czy uda ci się o tym kiedykolwiek zapomnieć... może będzie łatwiej, gdy już pokonamy Irenicusa? (westchnienie) Bogowie, co ja gadam? Przecież nie mamy szans.~
@776  = ~Jak w ogóle udało ci się wyjść z tej bitwy cało?~
@777  = ~Zakapturzeni oskarżyli Irenicusa o nielegalne użycie magii i zmusili go do poddania się.~
@778  = ~Dzięki Złodziejom Cienia. To oni zaatakowali jego kryjówkę, a mnie udało się jakiś wymknąć w tym całym zamieszaniu.~
@779  = ~To nie było ani łatwe, ani przyjemne. Wolę o tym nie mówić.~
@780  = ~Nic dziwnego. Chodźmy stąd; to miejsce przypomina mi o twoim cierpieniu.~
@781  = ~Złodzieje, którzy pracują przy handlu ludźmi, zajmują się morderstwami, wymuszeniami i torturami, nie posunęliby się do pewnych rzeczy? <CHARNAME>! Chyba Irenicus uszkodził ci głowę nieco bardziej, niż myślałem.~
@782  = ~Być może. Ale po co wynajmować pokątnych osobników, jeśli ma się pod nosem potężną gildię? A zresztą; i tak nigdy nie dowiemy się, jak było naprawdę.~
@783  = ~To ciekawa teoria. Ale i tak nigdy nie dowiemy się, jak było naprawdę.~
@784  = ~To przerażająca myśl. Traktować czujące istoty jak rzeczy... żaden elf by się do tego nie posunął.~
@785  = ~Wątpię. Został otoczony, i po prostu chciał zaszkodzić ci jak tylko mógł. Ale ty na pewno wiesz lepiej.~
@786  = ~Nie musisz mi o tym przypominać.~
@787  = ~(westchnienie) Chodźmy już, <CHARNAME>. Byle dalej stąd.~
@788  = ~Popatrz tylko dookoła, <CHARNAME>. To właśnie prawdziwe oblicze życia, bez pretensjonalnej otoczki piękna. Brud, kałuże i ciemność.~ [O#XAN067]
@789  = ~I zapach.~
@790  = ~A co z Evereską? Ją też nazwiesz pretensjonalnym złudzeniem?~
@791  = ~Jak zawsze pesymista, co?~
@792  = ~Tu jest pięknie.~
@793  = ~(jęk) <CHARNAME>, nie. Nie przypominaj mi.~
@794  = ~Evereska... Evereska jest piękna. Ale nie będę o niej mówił w takim miejscu; to najcenniejsze wspomnienie jakie posiadam, i nie chcę go nadużywać.~
@795  = ~Jak zawsze reprezentujesz graniczący z obłędem optymizm, co?~
@796  = ~No tak, mogłem przypuszczać, że Dzieci Bhaala mają swoje własne poczucie estetyki.~
@797  = ~Jak się nad tym zastanowić, całe moje życie przypomina metaforyczne błądzenie po wilgotnych i ciemnych kanałach, Chociaż w sumie... nawet nie tylko metaforycznie. Wydaje mi się niemożliwe, że gdzieś daleko ludzie cieszą się życiem, śmieją się, tańczą, nie przejmują się niczym... Ale mimo wszystko to my jesteśmy w uprzywilejowanej pozycji: lżej będzie nam odchodzić z tego świata, nie zaznawszy jego radości. Ci, którzy kochają życie, będą cierpieć. A może jednak powinienem im zazdrościć? Sam już nie wiem.~
@798  = ~Jasne, że powinieneś. Wyobraź to sobie: piękna dziewczyna, tańcząca na łące w promieniach wschodzącego słońca, kieliszek wina w twojej dłoni, muzyka, dobiegająca gdzieś z oddali, śmiech przyjaciół... czy nie dla takich chwil warto żyć?~
@799  = ~Pewnego dnia my też będziemy mogli się tym wszystkim cieszyć.~
@800  = ~Hej, niedługo będziemy naprawdę bogaci i potężni! Wtedy zobaczymy, kto komu będzie zazdrościł.~
@801  = ~To oni doświadczają prawdziwego życia. Nam zostaje tylko jego żałosna namiastka.~
@802  = ~Żyć? Chyba raczej umrzeć.~
@803  = ~Kiedy? Gdzie? W Arvandorze? Zginiemy na długo przedtem, zanim nasza misja zostanie wypełniona. Po co snuć mrzonki, które nie mają szans na spełnienie?.~
@804  = ~Za ciebie wybrało przeznaczenie, ale ja sam zdecydowałem się na taki los.~
@805  = ~Zastanawiam się, dlaczego właściwie strażnicy księżycowego ostrza - zwykle utalentowani magowie - muszą spędzać całe życie poza swoimi rodzinnymi miastami. Och, oczywiście, jesteśmy honorowymi obywatelami, młode elfy patrzą na nas z szacunkiem i same marzą o oddaniu swego życia w służbę Seldarine, ale czy którykolwiek z nich wie, co to naprawdę oznacza? Tak naprawdę wszystko sprowadza się do czołgania przez kanały i oglądania swoich własnych wnętrzności częściej, niż się powinno. A ja nie mogę nawet powiedzieć, że żałuję swojego wyboru; poczucie obowiązku wypełnia już całkowicie każdą moją myśl.~
@806  = ~I tak masz lepiej niż ja. Ciebie przynajmniej szanują.~
@807  = ~Wolałbyś być Pomiotem Bhaala?~
@808  = ~Więc dlaczego wybrałeś dla siebie takie przeznaczenie? Z chęci zdobycia sławy i szacunku?~
@809  = ~Masz pecha. Skończyłeś już się rozklejać? Mamy jeszcze parę kanałów do przeszukania.~
@810  = ~Jeśli to coś pomoże... naprawdę ci współczuję.~
@811  = ~Wiem, że twój los jest znacznie gorszy od mojego. I co z tego? I tak zginiemy w tej samej bitwie.~
@812  = ~Chciałem pomóc, <CHARNAME>. Pomóc moim cierpiącym rodakom, powstrzymać postępujące niszczenia naszych ziem, zapobiec...~
@813  = ~Nie. To wszystko kłamstwo. Nie myślałem wtedy o niczym szczególnym, nie chciałem zostać bohaterem. Byłem zbyt zrozpaczony śmiercią mojego ojca.~
@814  = ~I pomyśleć, że jeszcze godzinę temu o niczym nie marzyłem tak, jak o wyjściu z Miedzianego Diademu. Powinienem uważać na swoje życzenia: teraz oddałbym wszystko, aby znowu poczuć pod stopami podłogę tej gospody.~
@815  = ~Jakie to ironiczne, że właśnie ty mnie pocieszasz. Nie sądzisz?~
@816  = ~Błoto i krew... do tego wszystko się sprowadza. Chyba nie powinienem był w ogóle zaczynać tej rozmowy.~
@817  = ~I jak, udało ci się już zdecydować? Zamierzasz ścigać Irenicusa dalej?~ [O#XAN068]
@818  = ~Oczywiście. Skrzywdził mnie i moich przyjaciół, i musi za to zapłacić.~
@819  = ~Przecież Imoen jest z nim! Mam ją zostawić samej sobie, na pewną śmierć?~
@820  = ~On wie, jak wyzwolić drzemiącą we mnie moc. Potrzebuję go.~
@821  = ~Uwierz mi, Xan, wcale nie mam na to ochoty.~
@822  = ~Czemu pytasz? Jak na razie nie miałeś wątpliwości co do moich decyzji.~
@823  = ~Ciekawe jestem, kto i za co tak naprawdę zapłaci. Twoja zbytnia pewność siebie zgubi nas wszystkich, wspomnisz moje słowa.~
@824  = ~Nie sugerowałem niczego takiego. Ale nie mówię o Imoen, tylko o tobie.~
@825  = ~Mhm, jasne. Myślę, że Irenicus już teraz czeka na ciebie z wyciągniętymi ramionami, aby zaoferować ci nadludzką potęgę, wieczne szczęście i parę magicznych przedmiotów na dodatek.~
@826  = ~Jeżeli już, możesz posłużyć mu co najwyżej do wyzwolenia jego własnej mocy.~
@827  = ~Ale nie masz wyboru. Mimo to...~
@828  = ~To, że ci o tym nie wspominałem nie znaczy, że tak nie było. Jednak zawsze udawało ci się jakoś wyciągnąć nas z każdych tarapatów. Ale nadchodząca decyzja jest znacznie poważniejsza.~
@829  = ~Obawiam się, że nie jesteśmy wystarczająco silni, by zmierzyć się z tym magiem. Złodzieje Cienia lub ich rywale mogą zapewnić nam bezpieczną podróż do niego, ale czy pomogą nam w walce? Przemyśl wszystko dokładnie, zanim znów rzucisz się w pościg.~
@830  = ~Nie, Xan. Musimy uratować Imoen tak szybko, jak tylko się da.~
@831  = ~Ale przecież zrobiliśmy już wszystko co mogliśmy w Athkatli i okolicach!~
@832  = ~Być może masz rację, ale wolę wiedzieć, z kim mam do czynienia. Nie chcę czekać bezczynnie na ich pierwszy krok.~
@833  = ~Racja. Złodzieje Cienia, Imoen, Irenicus... zapomnijmy o nich. Chodźmy lepiej szukać przygód!~
@834  = ~Wciąż jeszcze nie wiem, z kim się sprzymierzyć. Jakieś sugestie?~
@835  = ~Nie martwiłbym się o nią na swoim miejscu. Jeśli Irenicus chce użyc jej jako przynęty, nie pozwoli jej skrzywdzić. Chociaż... kto wie, jakie myśli mogą się zrodzić w głowie takiego szaleńca.~
@836  = ~Czyżby? Och, na pewno możesz znaleźć dla nas jeszcze jakąś nieciekawą, niezbyt ryzykowną i, co najważniejsze, długą misję do wypełnienia, zanim ruszymy dalej... prawda?~
@837  = ~(westchnienie) Och. Widzę, że nie ma co na to liczyć. A więc ruszajmy.~
@838  = ~Cóż, skoro nie widzisz innego wyjścia... Chodźmy więc, skoro musimy. Ale bądźmy ostrożni.~
@839  = ~Na poszukiwanie przygód? Seldarine, tylko nie to! Czemu w ogóle o tym wspomniałem...~
@840  = ~Mogę tylko powtórzyć ci, czego uczono mnie w Akademii: unikaj nieumarłych i innych wynaturzeń. Tylko wtedy masz szansę przeżyć.~
@841  = ~Ta... ta budowla wygląda przerażająco. Wątpię, żeby jakakolwiek istota mogła przeżyć uwięzienie w czymś takimi.~ [O#XAN069]
@842  = ~Masz rację; ciarki mi chodzą po plecach.~
@843  = ~Imoen... co z nią? Musimy się spieszyć!~
@844  = ~Czarowięzy nie są aż takie złe. Byłaby z tego dobra twierdza.~
@845  = ~Irenicus potrafi urządzić się wszędzie. Jest zbyt potężny, aby pokornie znosić rolę więźnia.~
@846  = ~I pomyśleć, że za chwilę będziemy w środku. Musimy dobrze się przygotować.~
@847  = ~Czekaj, <CHARNAME>. Wkrótce spotkamy się z Imoen... ale czy na pewno wiesz, co robisz?~
@848  = ~Naprawdę? Och, Zakapturzeni pewnie z radością ci je oddadzą.~
@849  = ~Na pewno w środku są setki obrońców. Musimy dobrze się przygotować.~
@850  = ~Kto wie, może wciąż żyje i ma się dobrze? Jeśli tak, to miejsce jest jeszcze bardziej niebezpieczne.~
@851  = ~Jaki jest twój plan? Zapukamy do frontowych drzwi? Staniemy się niewidzialni? Przekupimy strażników?~
@852  = ~Bierzemy zamek szturmem! Biada tym, którzy staną nam na drodze!~
@853  = ~Musimy być ostrożni. Nie wiadomo, co - albo kogo - możemy tam spotkać.~
@854  = ~Bezpieczeństwo Imoen jest najważniejsze. Musimy się spieszyć.~
@855  = ~Irenicus ulegnie mojej magii. Wygramy tę bitwę.~
@856  = ~Cała magia Irenicusa to nic, w porównaniu z moim mieczem. Wygramy tę bitwę.~
@857  = ~Spróbuję jakoś wślizgnąć się do środka, a wy czekajcie przy wejściu.~
@858  = ~A więc jeśli drzwi są obłożone pułapkami. my radośnie wbiegniemy prosto w środek. Świetnie. A więc szturmujmy ten zamek; na wszelki wypadek powiem ci już, że miło było cię poznać.~
@859  = ~Masz rację. Powinniśmy zatrzymać się na chwilę i ukryć się pod osłoną magii. Zasadzka jest bardziej niż prawdopodobna.~
@860  = ~Nie wiem, czy możemy jej jeszcze jakoś pomóc. Spędziła tu tyle czasu, w dodatku z Irenicusem, że... (westchnienie).~
@861  = ~Jasne, możemy spróbować. Ale co z Zakapturzonymi? A innymi więźniami? Wątpię, czy dasz sobie radę ze wszystkimi. Bo wiem, że ja nie.~
@862  = ~Wątpię. Istnieją zaklęcia, które kontrolują umysł, paraliżują ciało, łamią najsilniejszą wolę. Wojownik nie ma szans w starciu z tak potężnym magiem jak nasz przeciwnik; ale co ci po moich radach? I tak zrobisz jak uważasz.~
@863  = ~A więc chcesz nam dać czas na ucieczkę, jeśli coś pójdzie nie tak? Nie, <CHARNAME>; jeśli mamy dziś polec, zginę razem z tobą.~
@864  = ~Chodźmy zatem na spotkanie twojego przeznaczenia. Będę u twego boku, cokolwiek się stanie. Uważaj na siebie.~
@865  = ~To straszne, co Irenicus z tobą  zrobił! Gdybym tylko mógł jakoś pomóc...~ [O#XAN070]
@866  = ~Po prostu bądź przy mnie. Musimy się stąd wydostać.~
@867  = ~Ja umrę, Xan. Klątwa Irenicusa już mnie zabija.~
@868  = ~Pomóż mi pokonać Irenicusa. Tylko o to proszę.~
@869  = ~Chyba nie możesz wiele zrobić, ale dziękuję ci za te słowa.~
@870  = ~Wątpię, czy nam się uda. Bodhi jest dla nas zbyt potężnym przeciwnikiem, nie mówiąc już o samym Irenicusie. Zobacz, oni nawet nie zadali sobie trudu, aby zabrać nam broń. To chyba mówi samo za siebie.~
@871  = ~Głowa do góry, Xan! Wydostaniemy się z tego labiryntu i dorwiemy ich oboje.~
@872  = ~Masz rację. Prędzej czy później, zginiemy tutaj.~
@873  = ~Wciąż żyjemy, mamy nasz ekwipunek - czego chcieć więcej? Chodźmy!~
@874  = ~Umrzemy tutaj tak czy inaczej. Wątpię, czy ta cała klątwa zdąży wyrządzić ci jakąś krzywdę; zamieszkujące te korytarze potwory rozprawią się z nami dużo wcześniej.~
@875  = ~Och, Seldarine. Przegraliśmy.~
@876  = ~To beznadziejne. Nic dobrego nie wyjdzie z naszych starań. Ale skoro się upierasz, aby iść dalej...~
@877  = ~Chciałbym być ci bardziej pomocny, ale... Irenicus uśpił nas swoją magią tak szybko, że nie miałem nawet szansy rzucić zaklęcia. Boję się, że z kimś takim jak on nie mamy szans.~
@878  = ~O, bogowie, co za koszmarne miejsce! Jak tu w ogóle można oddychać?~ [O#XAN071]
@879  = ~Drowy i duergarowie żyją tu od wielu pokoleń. Widać można się przyzwyczaić.~
@880  = ~Ja nie mam problemów. Co jest?~
@881  = ~Wiem, co masz na myśli. Te ściany mnie przytłaczają.~
@882  = ~Chyba nie mam tyle (kaszel) szczęścia, co oni.~
@883  = ~Te ściany... brak nieba... uczucie zamknięcia, uwięzienia... znowu...~
@884  = ~Tu jest strasznie. Na pewno zaraz się rozchoruję.~
@885  = ~Irenicus, uciekając, musiał wybrać oczywiście najbardziej niebezpieczną z możliwych dróg. Pewnie on wyjdzie stąd bez problemu, ale boję się, że my nie będziemy mieli tyle szczęścia. Teraz widzę, że naprawdę przegraliśmy.~
@886  = ~Chyba niestety masz rację. Boję się, że nikt z nas nie zobaczy już słońca.~
@887  = ~Wcale nie. Przeżyjemy, wyjdziemy stąd i zwyciężymy.~
@888  = ~Ty po prostu masz pecha, za to mój los jest naprawdę przesądzony. Chyba, że słyszałeś o kimś, kogo pozbawiono duszy i przeżył więcej niż miesiąc?~
@889  = ~Ej, Xan, wyluzuj! Popatrz tylko, jesteśmy w Podmroku! To przecież miejsce-legenda, gdzie zło czai się na każdym kroku...~
@890  = ~Taa, z przyjemnością przyłączę się do tego użalania się nad sobą, ale nie teraz. Musimy iść.~
@891  = ~Wszyscy jesteśmy już skazani na zagładę. Ty wkrótce zginiesz bez swojej duszy, a ja pewnie umrę na zwykłe zapalenie płuc. Ale śmierć jest zawsze śmiercią.~
@892  = ~To bez sensu. Ale skoro tak chcesz...~
@893  = ~<CHARNAME>, czy ty w ogóle słyszysz, co ty mówisz? Mówię ci, że przegraliśmy! Nie mamy szans! To już koniec naszych przygód!~
@894  = ~(westchnienie) To beznadziejne.~
@895  = ~Nie podoba mi się to miejsce. Ta świątynia... ona prawie żyje.~ [O#XAN072]
@896  = ~Co masz na myśli?~
@897  = ~Tak, mnie też to niepokoi.~
@898  = ~A czego innego spodziewałeś się po świątyni Lolth?~
@899  = ~O co ci chodzi? Nie widzę tu nic dziwnego.~
@900  = ~Ta budowla jest przesiąknięta złem w każdym calu. Wyobraź sobie tysiące macek, bezustannie usiłujących spenetrować twój umysł. Wyobraź sobie esencję czystej nienawiści, atakującą wszystkie twoje zmysły. Wrażenie bycia wystawionym na cel wroga, bez żadnej obrony. Tak właśnie się tu czuję.~
@901  = ~Nie wiem jak ci to opisać, skoro nie czujesz tego samego.~
@902  = ~Nie spodziewałem się, że to będzie aż tak silne. Tylko bardzo zaawansowana magia może pozwolić na tak łatwe penetrowanie umysłów.~
@903  = ~Spróbuj to poczuć. Nie zwracaj uwagi na wygląd tej budowli; drowy nigdy nie miały zbyt wyrafinowanego smaku, jeśli chodzi o architekturę. Wsłuchaj się w swoje wnętrze.~
@904  = ~Wiesz, że jestem Mistrzem Zauroczeń; potrafię wejść w umysł dowolnej istoty i pokierować jej krokami. Ale dopiero teraz rozumiem, jak czują się moje ofiary. Jeszcze chwila, i mój umysł nie wytrzyma.~
@905  = ~W końcu coś do ciebie dotarło, co? Lepiej późno niż wcale.~
@906  = ~Dlaczego więc ja nic nie czuję?~
@907  = ~Nie podoba mi się to. Opuścimy to miejsce najszybciej jak się da.~
@908  = ~Szkoda. Moglibyśmy trochę się tu pokręcić, poudawać prawdziwych wyznawców Lolth...~
@909  = ~Chciałbym móc powiedzieć, że byłem trochę...łagodniejszy dla swoich ofiar. Ale i tak czuję się nieswojo.~
@910  = ~Cała twoja wrażliwość na magię musiała odejść wraz z duszą. W tym wypadku może i masz szczęście, ale prędzej czy później to cię zgubi.~
@911  = ~Tak będzie najlepiej dla wszystkich.~
@912  = ~Kiedy już wydostaniemy się z Ust Natha, możesz sobie zostać i udawać wyznawcę. Powodzenia.~
@913  = ~Idziemy już? A może wolisz stać tu i gapić się na świątynie, aż nas zdemaskują?~
@914  = ~Na twoim miejscu zająłbym się szybko tymi ranami. Kto wie, co czeka na ciebie po tamtej stronie, skoro nie masz już duszy.~ [O#XAN073]
@915  = ~Nie martw się, mam jeszcze parę leczniczych mikstur. Za chwilę wszystko będzie w porządku.~
@916  = ~Nie teraz. Nie mamy czasu, czeka nas dzisiaj jeszcze niejedna walka.~
@917  = ~Nie będzie żadnej tamtej strony. Nie, skoro ukradziono mi duszę.~
@918  = ~Nie dramatyzuj, Xan. To nic takiego.~
@919  = ~Nie mówię, że odpoczywanie tutaj to szczególnie dobry pomysł, ale kolejna walka może skończyć się niepomyślnie.~
@920  = ~Tak, wolałabym, żeby nie zebrało ci się na umieranie jeszcze teraz.~
@921  = ~Nie da się ukryć. Czemu nie zarządzisz odpoczynku?~
@922  = ~Nie mamy czasu na postój.~
@923  = ~Dobry pomysł.~
@924  = ~Dobra, dobra, już szukam jakiejś mikstury.~
@925  = ~Właśnie to powiedziałem. A więc uważaj na siebie.~
@926  = ~Nie dramatyzuję; zauważam tylko naszą tragiczną sytuację.~
@927  = ~Kiedy umiera Dziecko Bhaala, jego esencja karmi Pana Mordu, a dusza odchodzi w Niższe Sfery. Ale ty jesteś szczególnym przypadkiem: w zawieszeniu gdzieś pomiędzy życiem a śmiercią... może będziesz czekać gdzieś w Limbo na upadek Irenicusa? Albo po prostu rozpłyniesz się w niebycie?~
@928  = ~Nie dowiem się tego, bo nie będę już żyć. Pomyślałeś o tym?~
@929  = ~Mój los jest złączony z losem Irenicusa, to prawda. Może więc będziemy skazani na siebie nawet po śmierci?~
@930  = ~Nie oddaję czci bogom, a więc i tak nie byłoby dla mnie życia po śmierci.~
@931  = ~Czy moja boskość mnie nie ochroni?~
@932  = ~A co się stanie, kiedy Irenicus zginie? Co wtedy będzie ze mną?~
@933  = ~Wystarczy, Xan. Nie chcę o tym myśleć.~
@934  = ~A co, kiedy Irenicus będzie już martwy? To nie pozostanie bez wpływu na ciebie.~
@935  = ~Nie możesz mieć takiej pewności. Twoja więź z Bhaalem jest silniejsza niż jakiegokolwiek jego wyznawcy... ale żadna moc cię nie ochroni, póki Irenicus chodzi po świecie. Jesteście złączeni teraz, i będziecie nawet po śmierci.~
@936  = ~Żaden bóg cię nie ochroni, póki Irenicus chodzi po świecie. Jesteście złączeni teraz, i będziecie nawet po śmierci.~
@937  = ~Nie mam pojęcia; nikt nie wie. Ale obawiam się, że jego upadek doprowadzi również do twojego.~
@938  = ~(westchnienie) I chyba masz rację.~
@939  = ~To jakaś perwersja. Człowiek, który ukradł twoją duszę, jest ci bliższy niż ktokolwiek na świecie; jesteście niemalże jak kochankowie. A co gorsze, nie możesz przerwać tej więzi. Zabijając go, zabijesz też siebie.~
@940  = ~O rany. Naprawdę nie mam szans.~
@941  = ~Musi być jakieś rozwiązanie! Musi!~
@942  = ~Będę go ścigać przez wszystkie sfery i w końcu go zniszczę!~
@943  = ~Nie mów już nic więcej. Jeszcze jedno słowo i umrę na twoich oczach.~
@944  = ~Masz jeszcze jakieś szanse... ale mniejsze niż minimalne.~
@945  = ~Jeśli uda ci się go zabić, przynajmniej oszczędzisz sobie duchowej agonii. Kto wie, może nawet odzyskasz duszę? Słaba nadzieja, ale zawsze.~
@946  = ~Przemoc nie jest w tym wypadku dobrym rozwiązaniem (westchnienie). Ale kimże ja jestem, aby odbierać ci nadzieję?~
@947  = ~Nie odezwę się już ani słowem, jeśli to ci pomoże. Ale nie licz, że to rozwiąże nasze problemy.~
@948  = ~Hmm. Nie przypuszczałem, że uda nam się przeżyć aż tak długo.~ [O#XAN074]
@949  = ~Ja też nie. Ale wciąż jesteśmy w niebezpieczeństwie.~
@950  = ~Trzeba mi było uwierzyć wcześniej, że jesteśmy niepokonani.~
@951  = ~Rozczarowany?~
@952  = ~Ty jesteś, to prawda. Ale ja...ja wypełniłem już swoje zadanie. W Everesce na pewno zostałbym uhonorowany za odkrycie i pomoc w zniszczeniu gildii wampirów. Rzecz jasna, nie mogę jednak zostawić cię teraz w takim stanie.~
@953  = ~Mhm. Przypomnij mi, proszę, kto w tej chwili ma twoją duszę?~
@954  = ~Nie, ale nie czuję też ulgi. Wciąż nie wiem, kiedy wrócę do domu.~
@955  = ~Na początku myślałem, że ta cała misja infiltrowania poczynań wampirów jest skazana na niepowodzenie, a przy tym koszmarnie niebezpieczna. Ale nie przypuszczałem, że będzie aż tak źle. Spotkanie z tobą, podróżowanie w towarzystwie Dziecka Bhaala, walka z Irenicusem, przejście przez Podmrok... czy czeka mnie kiedyś trochę spokoju?~
@956  = ~Może po śmierci.~
@957  = ~W Everasce, kiedy pokonamy już Irenicusa.~
@958  = ~Nie podoba ci się życie poszukiwacza przygód? Przestań, musisz przyznać, że to niezła zabawa!~
@959  = ~Wątpiłbym nawet w to. Mamy tak potężnych wrogów, że pewnie i moja dusza zostanie zniszczona.~
@960  = ~Mam nadzieję, że tak będzie. Raz już prawie go zabiliśmy... więc może jest jeszcze jakaś nadzieja? Musi być.~
@961  = ~Zabawa, która może kosztować nas życie. Nie jestem gotów na aż takie poświęcenie.~
@962  = ~(westchnienie) Wystarczy tego Dobranoc, <CHARNAME>.~
@963  = ~Teraz mogę już z czystym sumieniem powiedzieć, że moja misja została wypełniona. Evereska wiele ci zawdzięcza, mellonamin.~ [O#XAN075]
@964  = ~Nie udało by się, gdyby nie twoja pomoc.~
@965  = ~Dostanę coś w zamian?~
@966  = ~Czemu elfy z Evereski miałyby się przejmować wampirami w miastach ludzi?~
@967  = ~Do diabła z twoją Evereską; zrobiliśmy to tylko po to, żeby odzyskać duszę Imoen.~
@968  = ~Niestety, nie jestem wyspecjalizowanym łowcą wampirów; ich magia jest dużo silniejsza od mojej. Ale cieszę się, że przydałem się choć trochę.~
@969  = ~Możesz wziąć sobie co chcesz z mojego skromnego ekwipunku (parsknięcie). Mogę też zaoferować ci moje życie - bo wiedz, że zamierzam walczyć o Suldanesselar u twego boku.~
@970  = ~Rada była naprawdę zaniepokojona organizacją Bodhi. Nikt nie wiedział, że należała do naszej rasy, ale jej terror mógł zagrozić nie tylko Athkatli.~
@971  = ~Prędzej czy później, Evereska musiałaby zareagować.~
@972  = ~Tak czy inaczej, oddaliśmy miastu wielką przysługę.~
@973  = ~Nie wiem, jaka jest twoja opinia w tej kwestii, ale mnie przeraża myśl, że nawet w tej chwili moi bracia giną gdzieś z ręki szalonego maga. Proszę, pośpieszmy się, aby jak najszybciej zmierzyć się z Irenicusem. Oczywiście, nie przeżyjemy tego, ale może nasza śmierć uratuje czyjeś życie.~
@974  = ~Zrobimy co w naszej mocy.~
@975  = ~Mam tu jeszcze parę spraw do załatwienia. Suldanesselar musi poczekać kilka dni.~
@976  = ~Nie możemy iść jeszcze teraz; trzeba dobrze się przygotować na ostateczną walkę z Irenicusem.~
@977  = ~Co mnie obchodzą jakieś obce elfy? Wolę przeżyć.~
@978  = ~Gdyby nasze dobre intencje zostały jeszcze wynagrodzone zwycięstwem... Ale nie mam wątpliwości, że wkrótce zginiemy. <CHARNAME>, zginiemy bez szans na obronę. Cóż; przynajmniej będziemy mogli powiedzieć, że próbowaliśmy.~
@979  = ~Więc poczekajmy. Ale jeśli myślisz, że w ten sposób ocalisz nasze życia - rozczarujesz się.~
@980  = ~Pamiętaj, że jeśli nie odzyskasz duszy, nie będziesz cieszyć się tym światem zbyt długo.~
@981  = ~<CHARNAME>... A jeśli nie umrzemy? Jeśli Irenicus zginie, ty odzyskasz duszę, a moje zobowiązania wobec ciebie zostaną wypełnione...~
@982  = ~Czy mogę mieć w ogóle na to nadzieję? Czy zobaczę jeszcze Evereskę? Czy naprawdę będę tam mógł pozostać, dopóki nie zostanie mi zlecona kolejna samobójcza misja?~
@983  = ~Tak. Pokonamy Irenicusa, uratujemy Suldanesselar, a ty odejdziesz z moim błogosławieństwem.~
@984  = ~Szczerze mówiąc, nie wiem, czy to prawdopodobne. Powinieneś przygotować się na najgorsze.~
@985  = ~Nawet jeśli pokonamy Irenicusa, wciąż mam wielu wrogów. Nie zostaniesz ze mną?~
@986  = ~Co? O czym ty mówisz? Nie pozwolę ci odejść!~
@987  = ~<CHARNAME>, to tylko marzenia. Ale dziękuję.~
@988  = ~Wiem, że pewnie niedługo umrę. Ale jest jeszcze jakiś cień nadziei... i tego staram się trzymać. Chodźmy już.~
@989  = ~Nie kuś losu. Jeśli zostanę z tobą, w najlepszym wypadku wkrótce zginę, a w najgorszym - wezmę udział w największej rzezi od Czasu Niepokojów. Poza tym, księżycowemu ostrzu raczej nie spodoba się takie postępowanie. Nie chcę mieć z tym nic wspólnego.~
@990  = ~Dobrze, rób jak uważasz.~
@991  = ~Tak czy inaczej, zginiesz, pomagając mi.~
@992  = ~Przemyśl to jeszcze, Xan... żebyś później nie żałował.~
@993  = ~To ty pożałujesz, jeśli nie skończymy tego tematu. Zawdzięczam ci wiele i jestem twoim przyjacielem, ale wszystko ma swoje granice.~
@994  = ~Co za koszmar... co za wstyd...~ [O#XAN076]
@995  = ~Całe miasto jest skazane na zagładę, a moi bracia giną na ulicach... i wszystko to jest dziełem jednego szaleńca!~
@996  = ~Nasi bracia, Xan.~
@997  = ~To straszne! Zrobimy co się da, aby ich ocalić.~
@998  = ~Moim celem jest Irenicus. Twoi bracia muszą poradzić sobie sami.~
@999  = ~To oni uczynili Irenicus tym, kim jest teraz. Po prostu muszą za to zapłacić.~
@1000 = ~Im szybciej go dopadniemy, tym więcej mieszkańców uda nam się ocalić.~
@1001 = ~Oczywiście, mellonamin. Będziemy walczyć razem, aby Wygnaniec zapłacił za swoje zbrodnie.~
@1002 = ~Wciąż wydaje mi się, że powinienem samotnie spróbować ocalić kogo się da. Ty potrzebujesz całej swojej siły i uwagi na rozprawienie się z Irenicusem. Nie wiem co robić, <CHARNAME>, którą ścieżką podążać.~
@1003 = ~Xan, posłuchaj mnie wreszcie. Uratujemy wszystkie napotkane elfy, zabijemy pustoszące miasto potwory, i Suldanesselar znów będzie bezpiecznym miejscem.~
@1004 = ~Podążaj za mną. To właśnie musisz zrobić.~
@1005 = ~Skoro masz wątpliwości, może lepiej idź sam.~
@1006 = ~Nie wiem, co ci powiedzieć. Sam musisz dokonać wyboru.~
@1007 = ~Och, nie wierzę, że to mówisz. To prawda, że musimy go dopaść, ale zamierzasz zostawić błagających o pomoc na pastwę losu?~
@1008 = ~Tak, właśnie tak. Nie obchodzą mnie zbytnio.~
@1009 = ~To wszystko przez nich! Najpierw Elhan nie chciał mi nic powiedzieć, potem okazało się że Bodhi jest jedną z nich, a teraz pewnie Irenicus też okaże się elfem!~
@1010 = ~W innych okolicznościach na pewno nie, ale teraz muszę odzyskać duszę. Tylko to się liczy.~
@1011 = ~Nie, oczywiście że nie. Zrobię co mogę, aby pomóc tym elfom.~
@1012 = ~<CHARNAME>, nie wiemy jak naprawdę było, i pewnie nigdy się nie dowiemy. Ale widzę, jak giną elfy, i, na Seldarine, nie będę na to patrzył obojętnie! Idziesz ze mną czy nie?~
@1013 = ~Nie, raczej nie.~
@1014 = ~Idę z tobą. Uratujemy, kogo tylko się da.~
@1015 = ~Najpierw chcę się dowiedzieć, o co tu w ogóle chodzi.~
@1016 = ~Irenicus jest naszym wrogiem, więc pomogę ci go pokonać... ale nie spodziewaj się, że zostanę później w drużynie. Twój wybór jest jasny.~
@1017 = ~Ale czy poradzimy sobie z czymś takim? To się nie skończy dobrze, jestem pewien. Cokolwiek byśmy nie zrobili, miasto zostanie zniszczone. To nie ma sensu.~
@1018 = ~Myślisz że sam sobie lepiej poradzisz?~
@1019 = ~Zrobię to, co należy. Nieważne, jakie są szanse.~
@1020 = ~Nie mam wyboru. Moja dusza na mnie czeka.~
@1021 = ~Xan, przestań w tej chwili! Musimy iść ratować ludzi, a nie rozwodzić się nad beznadziejnością sytuacji!~
@1022 = ~Ja...~
@1023 = ~Nie, nie mogę. Musimy pokonać Irenicusa. Jeśli tego nie zrobimy, nikt w mieście nie przeżyje. Prowadź.~
@1024 = ~Nie. Oczywiście, że nie. Nie mogę cię teraz zostawić. A jednak te krzyki i jęki umierających wokół... (westchnienie) Chodźmy już.~
@1025 = ~A ja pójdę za tobą. Prowadź, ale pamiętaj: musimy uratować, kogo się da.~
@1026 = ~Tak samo jak Irenicus. Prowadź, ale pamiętaj: musimy uratować, kogo się da.~
@1027 = ~Masz rację. Przepraszam, <CHARNAME>; trudno mi zachować równowagę w takiej sytuacji. Prowadź.~
@1028 = ~Czego Irenicus tu szuka? Jego siostra mówiła, że jest jedną z nas, a Elhan potwierdził jej słowa. Co takiego mogli zrobić, że stali się wyrzutkami? To przerażające.~
@1029 = ~Musieli popełnić jakąś naprawdę potworną zbrodnię.~
@1030 = ~Może zostali nimi z własnej woli?~
@1031 = ~Czy wygnanie z elfiej społeczności jest aż tak złe? ~
@1032 = ~Nie mam pojęcia. A ty, jak myślisz?~
@1033 = ~Na pewno. Przypuszczam, że w jakiś straszliwy sposób naruszył równowagę... to, co zrobił tobie i Imoen pokazuje, że ten potwór nie ma żadnych skrupułów.~
@1034 = ~To niemożliwe. Czy można z własnej woli przestać oddychać? Widzieć? Czuć?~
@1035 = ~"Złe"? Mówisz poważnie?~
@1036 = ~Nie. Przypuszczam, że w jakiś straszliwy sposób naruszył równowagę... to, co zrobił tobie i Imoen pokazuje, że ten potwór nie ma żadnych skrupułów.~
@1037 = ~Musimy się spieszyć. Kto wie, co może dziać się w tej chwili w Pałacu.~
@1038 = ~Zostać oddzielonym od Splotu to najgorsza kara, jaką można sobie wyobrazić. Wygnany elf traci dar długowieczności, zaczyna się starzeć, traci wszystkie wspomnienia... a bramy Błogosławionego Królestwa Arvandoru są dla niego zamknięte. To los gorszy od śmierci.~
@1039 = ~Po co? Czy prawda jest ważniejsza niż życie? (westchnienie) Och, jak chcesz.~
@1040 = ~Z każdym dniem rośniesz w siłę. Jak ją wykorzystasz?~ [O#XAN077]
@1041 = ~Do obrony. My, Dzieci Bhaala, mamy zadziwiająco wielu wrogów.~
@1042 = ~Nazywasz to siłą? Ha! Pogadamy, jak zdobędę moc równą swemu ojcu!~
@1043 = ~Chcę uczynić świat lepszym miejscem...~
@1044 = ~Och, nic nadzwyczajnego. Chcę tylko małego królestwa, skromnego pałacyku i nie za dużej armii najemników. To chyba nie za wiele?~
@1045 = ~I zadziwiająco mało przyjaciół. Wybacz, <CHARNAME>; zdaje się, że życie nigdy nie będzie cię rozpieszczać.~
@1046 = ~Och, jakoś sobie poradzę. Poza tym, może kiedyś dołączę do samych bogów? Nigdy nic nie wiadomo.~
@1047 = ~Nie spodziewam się wiele. Pomagam komu mogę, i to mi wystarcza.~
@1048 = ~Uwierz mi, wystarcza mi tylu przyjaciół, ilu mam.~
@1049 = ~Masz rację. Moim przeznaczeniem jest wieczna samotność.~
@1050 = ~Mam rozumieć, że to komplement? (westchnienie) Jeśli tak, to dziękuję.~
@1051 = ~Uwierz mi, to jeszcze nie jest najgorsze. Obawiam się, że samotność to nic, w porównaniu z utratą duszy i wiecznym potępieniem.~
@1052 = ~A więc masz aż tak wysokie aspiracje? Dobrze, że nie będę musiał tego oglądać; przypuszczam że wstąpienie do boskiego panteonu wymaga jakichś barbarzyńskich rytuałów... pewnie składania w ofierze przyjaciół, albo czegoś takiego.~
@1053 = ~Xan, przestań! To tylko jakieś twoje chore fantazje!~
@1054 = ~Kto wie, kto wie. A co, byłbyś gotów poświęcić się dla mojej chwały?~
@1055 = ~Nie. Chcę mocy, ale nie zniżę się do czegoś tak okropnego.~
@1056 = ~Teraz tak mówisz, ale co się stanie, kiedy moc będzie w zasięgu twojej ręki? Będziesz zabijać bez wahania, aby ją zdobyć.~
@1057 = ~Zabiją cię, zanim zdołasz uczynić coś naprawdę istotnego. Tym światem rządzą fanatyczni słudzy mroku, a nie bohaterscy herosi. A nawet, jeśli pokonasz potwory, i tak zginiesz z ręki ocalonych przez siebie. Bohaterowie zawsze tak kończą.~
@1058 = ~Nie przestraszysz mnie. Będę dalej walczyć w imię dobra, niezależnie, jaka jest tego cena.~
@1059 = ~Och, nie zostanę wśród śmiertelników. Moja boska esencja na pewno mi w tym pomoże.~
@1060 = ~No to przejdę na emeryturę i będę żyć w luksusie, wspomagając czasem ubogich.~
@1061 = ~Przyjdę na twój pogrzeb, jeśli dożyję.~
@1062 = ~A więc wybierasz... degradację? Porzucisz to, co umiesz robić, przestaniesz zdobywać nowe umiejętności i zaczniesz tak... tak się staczać?~
@1063 = ~Wcale nie. Nowe umiejętności można zdobywać nie tylko w bitwie.~
@1064 = ~Słyszałeś kiedyś o czymś takim jak zasłużony wypoczynek?~
@1065 = ~Wygoda jest istotna, ale przede wszysktkim chcę normalnego życia.~
@1066 = ~To nie żadne staczanie się. Chcę się zakochać, chcę założyć rodzinę...~
@1067 = ~Życzę ci powodzenia. Na pewno zasługujesz na spokój, a do tego jesteś wystarczająco szlachetną osobą, aby kochać i być kochanym. Ale wątpię, czy Irenicus pozwoli ci cieszyć się życiem. Twoja moc nie odwlecze śmierci; raczej ją przyspieszy.~
@1068 = ~Zawsze wiedziałem, że życie jest pełne paradoksów i sprzeczności, ale teraz dociera to do mnie z jeszcze większą siłą.~ [O#XAN078]
@1069 = ~Po co kochać, jeśli miłość jest zakazana? Po co wierzyć, jeśli każde marzenie jest zbyt szybko weryfikowane przez rzeczywistość?~
@1070 = ~Wiesz co, naprawdę mi ciebie brakowało.~
@1071 = ~No właśnie, po co kochać i wierzyć, jeśli twój ukochany zostawia cię samą na tortury i śmierć?~
@1072 = ~Bo miłość zawsze ma sens, bez względu na jej cenę?~
@1073 = ~No właśnie, po co?~
@1074 = ~Ale przecież teraz wszystko jest w porządku. Znów jesteśmy razem.~
@1075 = ~Po co mówić, jeśli wszystko co najważniejsze można powiedzieć bez słów?~
@1076 = ~Wiem. Gdybyś tylko spędziła ten czas bezpieczna, a nie samotna i torturowana...~
@1077 = ~Tak, ostatnie dni nie były łatwe ani dla mnie, ani dla ciebie.~
@1078 = ~No cóż, chociaż Irenicus dotrzymywał mi towarzystwa.~
@1079 = ~(uśmiech) Och, nie było aż tak źle.~
@1080 = ~<CHARNAME>, jeśli to ci pomoże, mogę bez końca błagać cię o wybaczenie. Ale co się stało, to się nie odstanie. A poza tym pamiętaj, że gdybym nie wyjechał wtedy do Evereski, zapewne podzieliłbym los Dynaheir.~
@1081 = ~Tak, ale to i tak niesprawiedliwe! Ty byłeś bezpieczny, podczas gdy ja cierpiałam.~
@1082 = ~I dobrze! Przynajmniej nie czułabym się zdradzona!~
@1083 = ~Masz rację. Zapomnijmy o tym.~
@1084 = ~Naprawdę? Ach, <CHARNAME>... wystarczy jedno spojrzenie w twoje oczy i wierzę we wszystko co mówisz, ale kiedy tylko się odwracam... wciąż zdaje mi się, że życie jest beznadziejne.~
@1085 = ~Spójrz na mnie. Naprawdę myślisz, że jest dla nas jakaś przyszłość?~
@1086 = ~Tak, jeśli tylko się postaramy.~
@1087 = ~Chyba nie bardzo.~
@1088 = ~A czy to ważne? Liczy się tylko to, że mamy siebie... dzisiaj, tej nocy...~
@1089 = ~Znasz przecież odpowiedź. Nie mamy nadziei, nie mamy szans, nie mamy przyszłości.~
@1090 = ~No naprawdę, świat się kończy.~
@1091 = ~A więc co zrobimy? Znów się rozstaniemy, zanim dopadnie nas przeznaczenie?~
@1092 = ~Tak sobie myślałam... może po prostu zapomnijmy o Przeznaczeniu i spróbujmy żyć normalnie?~
@1093 = ~Jesteś pełna optymizmu jak zawsze. Kiedy zrozumiesz, że się mylisz? Na łożu śmierci?~
@1094 = ~Mam święte prawo patrzeć z nadzieją w przyszłość! Pokonałam Sarevoka, uciekłam z lochów Irenicusa i odnalazłam ciebie.~
@1095 = ~Z takim podejściem niedługo zupełnie już się załamiesz.~
@1096 = ~(uśmiech) Nie. Ale skoro już o łożu wspomniałeś...~
@1097 = ~<CHARNAME>...~
@1098 = ~Cii... Nic nie mów.~
@1099 = ~Xan...~
@1100 = ~Bogowie, ty drżysz! O co chodzi?~
@1101 = ~O nic. Po prostu boję się, że znów znikniesz.~
@1102 = ~Jakże mi ciebie brakowało...~
@1103 = ~Myliłem się, sądząc, że nigdy nie zapomnę czasu spędzonego w więzieniu Mulaheya. Przekonałem się już, że są gorsze rzeczy. Czuć twoje cierpienie wszędzie, bez końca, wypełniające każdą moją myśl, o każdej godzinie...~
@1104 = ~Czułem twój ból poprzez naszą więź, i o mało mnie to nie zabiło. Strasznie jest mierzyć się z wrogiem twarzą w twarz, ale stokroć gorzej wędrować samotnie i czuć ból i przerażenie, przychodzące znikąd. Nie mogę sobie nawet wyobrazić co TY musiałaś przeżywać, skoro samo echo tego było dla mnie takim koszmarem.~
@1105 = ~Ale... jestem naprawdę żałosny. Narzekam na swoje własne problemy, podczas gdy to ciebie spotkały naprawdę straszne rzeczy. Przepraszam, <CHARNAME>.~
@1106 = ~Rozumiem... i wybaczam. Nic się nie stało.~
@1107 = ~No cóż, faktycznie, mógłbyś wybrać jakiś... przyjemniejszy temat.~
@1108 = ~Zawsze myślisz tylko o sobie! Zostaw mnie w spokoju!~
@1109 = ~Chciałbym. Ale nie będzie łatwo.~
@1110 = ~Bezpieczny? <CHARNAME>, nie wiesz, o czym mówisz.~
@1111 = ~Piękna... jesteś rozzłoszczona, zmęczona i... Odpocznij, a rano możesz na mnie nakrzyczeć, jeśli wciąż będziesz chciała. Widzę, że nie raczej tego nie uniknę.~
@1112 = ~Czekaj... Przepraszam. Zostaniesz ze mną tej nocy?~
@1113 = ~Zdrajca!~
@1114 = ~(milczysz)~
@1115 = ~Zaczynam w to wierzyć.~
@1116 = ~Jak? Nie jestem w stanie odejść od ciebie po raz kolejny; łączy nas więź na całe życie. To nie tylko puste słowa.~
@1117 = ~Nie możemy. Potwór, który cię skrzywdził, wciąż żyje, i w końcu będziemy musieli się z nim zmierzyć. Wiem, że nie mam szans przeżyć tego starcia.~
@1118 = ~Ale jakim kosztem? Twoi towarzysze giną jeden po drugim, Imoen zostaje porwana... Twoi wrogowie przynoszą ból nie tylko tobie samej.~
@1119 = ~(westchnienie) Chyba już się załamałem.~
@1120 = ~Czasem wydaje mi się, że znasz mnie lepiej niż ja sam. Ale... wybacz, nie mogę mówić dalej. Nie, kiedy stoisz tuż przede mną... taka piękna...~
@1121 = ~Ja też nie...~
@1122 = ~Kto tu jest piękny, co, Xan?~
@1123 = ~Nie, Xan. Wybacz, ale chcę być sama tej nocy.~
@1124 = ~(westchnienie) A więc teraz moja kolej, abym spróbował zrozumieć. Śpij dobrze, najdroższa.~
@1125 = ~Nie śpisz już... ale wyglądasz blado, jak po bezsennej nocy. Kolejny koszmar?~ [O#XAN079]
@1126 = ~Wyglądam ślicznie i świeżo, jak zwykle. Pff... mężczyźni!~
@1127 = ~Nie, wszystko w porządku. Pewnie światło jakoś dziwnie pada.~
@1128 = ~Tak, znowu.~
@1129 = ~Nie koszmar... ale myślałam o niedobrych rzeczach.~
@1130 = ~Chyba nie mieliśmy zbyt dużo czasu na sen, prawda?~
@1131 = ~A co, nagle obchodzi cię moje samopoczucie? Wracaj lepiej do swojej ukochanej Evereski i daj mi spokój!~
@1132 = ~Ach, a przy tym jesteś jak zwykle pełna radości. Ale obawiam się, że to co powiem, może to zmienić.~
@1133 = ~Wybacz, ale muszę o to spytać.~
@1134 = ~Ten... Irenicus. Co on ci zrobił? Powiesz mi wreszcie?~
@1135 = ~Nie pamiętam zbyt wiele. Ocknęłam się dopiero, kiedy Imoen otworzyła moją klatkę.~
@1136 = ~On... ćwiczył na mnie zaklęcia. Magiczne więzy, niepozwalające mi oddychać... ogniste strzały, palące moją skórę i włosy...~
@1137 = ~Nie. Nie chcę o tym mówić.~
@1138 = ~Ach. Widzę, że wczorajsza rozmowa wciąż pozostaje niedokończona. Mów więc.~
@1139 = ~A jak myslisz, co chcę powiedzieć? Zraniłeś mnie! Porzuciłeś, zostawiłeś zupełnie samą! Jak mogłeś?!~
@1140 = ~Eee... hmm, no więc...~
@1141 = ~Nie, wybacz. Już nic. Przepraszam.~
@1142 = ~<CHARNAME>, o nic cię nie oskarżam, bo moja własna wina jest oczywista. Ale jeśli mi nie przebaczysz, nasza więź zostanie zerwana.~
@1143 = ~Nie przepraszaj. To moja wina.~
@1144 = ~Żałuję tego bardziej, niż czegokolwiek w życiu. Gdybym tylko wiedział... gdybym wiedział, oboje już byśmy nie żyli, najprawdopodobniej.~
@1145 = ~Jak jej się to udało? Przecież ona też została porwana i uwięziona, prawda?~
@1146 = ~Masz rację. Faktycznie, brzmi to dziwnie.~
@1147 = ~Ona wiedziała więcej, niż ja. Kiedy weszłyśmy do sypialni żony Irenicusa, powiedziała, że już tam była. Ciekawe, czemu Irenicus był nią bardziej zainteresowany niż mną.~
@1148 = ~Może Irenicus wypuścił ją w ramach jakiegoś... eksperymentu? Mówiła jakieś dziwne rzeczy, że śmierć jest piękna, i bolała ją głowa. I miała na sobie dziwny pas, którego nie mogłyśmy rozpiąć.~
@1149 = ~Musiała jakoś po prostu otworzyć swoją klatkę.~
@1150 = ~Myślę, że on chciał, żeby Imoen mnie uwolniła.~
@1151 = ~Niech przeklęta będzie jego dusza. Na Seldarine, to cud, że w ogóle żyjesz! Oczywiście, Irenicus nie pozwoliłby ci umrzeć - jako dziecko Bhaala byłaś dla niego cenną zdobyczą. Jak w ogóle uciekłaś?~
@1152 = ~Ktoś przypuścił atak na jego kryjówkę. Kiedy Irenicus wybiegł, Imoen wślizgnęła się do komnaty i otworzyła moją klatkę.~
@1153 = ~To było straszne. Każdy korytarz cuchnął śmiercią... ślady jego szalonych eksperymentów we wszystkich salach...inni więźniowie...~
@1154 = ~Po trupach, a jak inaczej?~
@1155 = ~Nie musisz. Ale jeśli zmienisz zdanie, zawsze cię wysłucham.~
@1156 = ~To rzeczywiście niepokojące. Czemu miałby pozwolić jej wałęsać się bez straży po lochach, skoro mogła cię uwolnić? To nielogiczne. Nie rozumiem jego postępowania, a to przeraża mnie znaczenie bardziej, niż gdybym rozumiał. I do tego on wciąż żyje...~
@1157 = ~Jak, wytrychem? A może szpilką do włosów? Uważasz, że Irenicus nie potrafi zabezpieczyć magicznie klatki?~
@1158 = ~Może chciał, żeby mnie uwolniła?~
@1159 = ~Nie rozumiem tego.~
@1160 = ~To i tak chyba nie ma znaczenia.~
@1161 = ~Tak myślisz? Miałby rezygnować dobrowolnie z cennej zdobyczy, na którą tak długo polował? Nie, nie sądzę.~
@1162 = ~(westchnienie) Chciałbym móc cię pocieszyć lepiej niż mówiąc, że nigdy nie będziesz już musiała oglądać tego miejsca, skoro pogrzebały je gruzy Promenady.~
@1163 = ~Wiem, że musiałaś przyzwyczaić się do zabijania, ale i tak wciąż przykro mi słuchać, że nadal jesteś do tego zmuszana.~
@1164 = ~Powinniśmy uciekać jak najdalej od tego szaleńca... jednak jest już zbyt późno. Ty też to widzisz, prawda? Koła twojego przeznaczenia zostały znowu puszczone w ruch, i dopóki nie wypełnią się przepowiednie, nie mamy wyboru, musimy za nimi podążać. <CHARNAME>... czuję, że jedno z nas nie przeżyje nadchodzących zdarzeń.~
@1165 = ~Ale ja tak nie chcę!~
@1166 = ~Być może. Ale czy możemy temu zapobiec?~
@1167 = ~Przeżyjemy oboje. Dopóki wspieramy się nawzajem, zawsze jest szansa na szczęśliwe zakończenie.~
@1168 = ~Siedząc tutaj i rozmawiając o nadchodzącej zagładzie raczej nie pomożemy sobie ani Imoen. Chodźmy, mamy dziś wiele do zrobienia.~
@1169 = ~Nie tak jak to, że Irenicus wciąż żyje.~
@1170 = ~Wątpię, czy twoje życzenia mają w tym momencie jakąś moc sprawczą. Chociaż... jakże chciałbym się mylić.~
@1171 = ~Masz rację, nie ma sensu o tym myśleć. A więc chodźmy dalej.~
@1172 = ~Szansa? Jak można wygrać ze śmiercią? Nie ma sensu liczyć na cud.~
@1173 = ~Po co? (westchnienie) Ach, jak sobie chcesz.~
@1174 = ~Czy zauważyłaś, jak często na drodze twoich przygód spotyka cię zdrada?~ [O#XAN080]
@1175 = ~Jestem Dzieckiem Bhaala... powinnam się do tego przyzwyczaić.~
@1176 = ~Ciężko nie zauważyć. Kiedy to się zaczęło? Od sobowtórniaków Sarevoka? Od Tamoko?~
@1177 = ~Tak, weźmy chociaż takiego Yoshimo.~
@1178 = ~Nie, raczej nie. A powinnam?~
@1179 = ~Zaczęło się wtedy, kiedy poznałaś prawdę o swoim pochodzeniu, tak myślę.~
@1180 = ~Yoshimo działał z polecenia Irenicusa, zainteresowanego twoją boską duszą. Więc wszystko sprowadza się do twojego pochodzenia.~
@1181 = ~Jesteś Dzieckiem Bhaala, ale jesteś również kobietą. Czasem pewną siebie, czasem zagubioną i przestraszoną, ale zawsze kobietą. Która nie zasługuje na los, jaki zgotowało jej przeznaczenie.~
@1182 = ~Powinnaś, moja urocza ignorantko, ponieważ zdrada towarzyszy ci od początku. Zaczynając od twego ukochanego Candlekeep, a kończąc na okolicznościach twojego ostatniego porwania. A wszystko to z powodu twojego boskiego pochodzenia.~
@1183 = ~Kiedy dowiedzieliśmy się, kto był twoim ojcem... cóż, mowiąc delikatnie, byłem w szoku. To straszne uczucie, wiedzieć, że w każdej chwili możesz stać się wcieleniem Pana Mordu. Ale ty i tak cierpisz gorsze męki - odrzucana przez społeczeństwo, niemalże pozbawiona przyjaciół... Jak ty to wytrzymujesz?~
@1184 = ~Nieprawda! Przecież widzę, jak na każdym kroku moje pochodzenie i dziedzictwo przyciąga do mnie ludzi. Nie można się temu oprzeć!~
@1185 = ~Cóż, niektórzy się mnie boją, ale zawsze znajdą się też jacyś sojusznicy. W końcu jestem prawie boginią!~
@1186 = ~Naprawdę chciałabym być normalna, ale boję się, że nie jest mi to pisane.~
@1187 = ~Są jeszcze ludzie, którzy kochają mnie pomimo mojego dziedzictwa. Na przykład ty.~
@1188 = ~Nie wytrzymuję. Nie potrafię. Chciałabym umrzeć.~
@1189 = ~To rzeczywiście wspaniała teoria. A więc sugerujesz, że wtedy, w Nashkel, zainteresowało mnie twoje dziedzictwo i nic więcej?~
@1190 = ~Nie wiem.~
@1191 = ~Sam powinieneś to wiedzieć.~
@1192 = ~Tak mi się zdaje.~
@1193 = ~Nie, co ty. Wtedy jeszcze byłam zwyczajną dziewczyną... tak przynajmniej o sobie myślałam.~
@1194 = ~Kiedy wspominam nasze pierwsze spotkanie... cóż. Byłaś młodą, ściganą i bezdomną elfką - czułem się zobowiązany do pomocy. A kiedy w końcu zrozumiałem co naprawdę do ciebie czuję, było już za późno. Teraz widzimy konsekwencje.~
@1195 = ~Szkoda, że właśnie tak o mnie myślisz. Zapewniam cię, że... ach, czy w ogóle mam po co to wszystko mówić?~
@1196 = ~Ja też tak myślałem... ale czas pokazał, że oboje się myliliśmy.~
@1197 = ~Och, na pewno znajdziesz żądnych mocy popleczników, w to nie wątpię. Ale czy ktoś będzie szanował i darzył cię przyjaźnią za to, jaka jesteś, a nie KIM jesteś?~
@1198 = ~Na pewno. Myślę, że to część mojego dziedzictwa - ono przyciąga ludzi, a nie odstręcza.~
@1199 = ~Jest już paru takich... chociażby ty.~
@1200 = ~Chyba nie. Masz rację, lepiej by było, gdybym urodziła się normalną kobietą.~
@1201 = ~Nie wiem, czy to możliwe... ale może pewnego dnia to brzemię zostanie z ciebie zdjęte?~
@1202 = ~Kocham cię, wiesz o tym, ale nie mogę zastąpić ci całego świata. Gdybym tylko mógł...~
@1203 = ~<CHARNAME>, nie mów tak! Moje serce przestaje bić, kiedy słyszę takie słowa z twoich słów. Nigdzie nie pójdziemy, nie zaczniemy żadnej nowej misji, dopóki nie poczujesz się lepiej. Chodź tu, piękna... nie puszczę cię, póki nie przyznasz, że warto żyć.~
@1204 = ~...~
@1205 = ~Estel'amin... cormamin... amael'amin... ty nie możesz umrzeć, nawet, jeśli wydaje ci się że tak byłoby lepiej. Nigdy cię nie opuszczę, cokolwiek się stanie. Dopóki śmierć nas nie rozłączy... a nawet wtedy zrobię wszystko, żeby zabrała mnie zamiast ciebie.~
@1206 = ~W naszej obecnej sytuacji nie masz szans na przyjęcie do jakiegokolwiek elfiego miasta, a wśród ludzi nie przestaniesz napotykać kolejnych zdrajców. Ach, czy to się kiedyś skończy? Obawiam się, że nie. Próbowałem żyć chwilą, nie myśląc o twoim dziedzictwie, nie martwiąc się naszą niepewną - czy raczej zbyt pewną - przyszłością; jednak za każdym razem, gdy widzę cierpienie w twych oczach, moje serce przestaje bić. Chciałbym obronić cię przed całym złem tego świata, ale nie potrafię nic zdziałać przeciwko śmierci czy zdradzie. Cóż więc mam robić?~
@1207 = ~Po prostu pozostań sobą. Nie pragnę niczego więcej.~
@1208 = ~Obiecaj, że nigdy już mnie nie opuścisz. Nieważne, co się stanie.~
@1209 = ~Byłoby miło, gdybyś był nieco bardziej radosny. Wszystkie te rozmowy o przeznaczeniu i śmierci czasem mnie przytłaczają.~
@1210 = ~I znów, jak zwykle, to ty sprawiasz, że ja czuję się lepiej, a nie odwrotnie. Ale to się zmieni.~
@1211 = ~<CHARNAME>, corm en' cormamin, nie zostawię cię samej, cokolwiek się stanie. Dopóki śmierć nas nie rozłączy... a nawet wtedy zrobię wszystko, żeby zabrała mnie zamiast ciebie.~
@1212 = ~(westchnienie) Za chwilę poprosisz mnie, żebym zrywał kwiatki, nucąc przy tym wesołe piosenki.~
@1213 = ~Pozwól mi zamiast tego ofiarować ci coś innego. Moją przysięgę... której nie złamię, dopóki żyję.~
@1214 = ~Powinienem myśleć o czymś innym niż podziwianie widoków, ale nie mogę powstrzymać się od wspominania lasów Wybrzeża Mieczy. A ty?~ [O#XAN081]
@1215 = ~Po tym, co przeszłam przez Irenicusa? Przestań!~
@1216 = ~Nie za wiele pamiętam z tamtych okolic. Irenicus wymazał pewne wspomnienia z mojej pamięci.~
@1217 = ~Ja też za nimi tęsknię. Tam było tak pięknie...~
@1218 = ~Były całkiem znośne, ale Amn podoba mi się znacznie bardziej.~
@1219 = ~Próbował zniszczyć twoją psychikę, ale w pięknie przyrody można znaleźć lekarstwo na wiele ran.~
@1220 = ~Ośmielił się posunąć aż do tego? Czy... czy to znaczy, że w ogóle nie pamiętasz swoich poprzednich przygód? Może Nashkel nie było najpiękniejszym miejscem świata, ale to tam się spotkaliśmy. Naprawdę nic nie pamiętasz?~
@1221 = ~Pamiętam prawie wszystko, ale szczegóły są trochę zamazane.~
@1222 = ~Pamiętam, że cię pokochałam... ale nic więcej.~
@1223 = ~(westchnienie) Kamień spadł mi z serca. A więc pozwól sobie przypomnieć o tych brakujących szczegółach.~
@1224 = ~Rozumiem... ale nie mogę w to uwierzyć. A więc nic, zupełnie nic? Nie pamiętasz naszych wieczornych rozmów, kiedy ty wspomniałaś Goriona, a ja ostrzegałem cię przed niebezpieczeństwami życia na szlaku? Nie pamiętasz, jak opowiedziałem ci historię księżycowego ostrza, jak prawie od ciebie uciekłem, jak... Nic?~
@1225 = ~Nic. Przykro mi.~
@1226 = ~O rany. Chyba mam szczęście, że nie pamiętam nic z tego.~
@1227 = ~O co chodziło z tym księżycowym ostrzem?~
@1228 = ~Teraz, kiedy tak mówisz, przypominam sobie to wszystko... ale szczegóły są trochę zamazane.~
@1229 = ~A więc przeszłość jest dla ciebie pustą kartą. Myślałem, że to mnie zaboli, ale czuję się jak... jak sparaliżowany. Słyszeć, że nie pamiętasz naszej miłości... to więcej, niż mogę znieść.~
@1230 = ~Ale skoro straciłaś swoje wspomnienia, ja podzielę się z tobą moimi.~
@1231 = ~To niewesoła historia, ale powtórzę ci ją, słowo w słowo, jeśli naprawdę tego chcesz.~
@1232 = ~Tak, opowiedz mi.~
@1233 = ~Może lepiej nie. Opowiedz mi o czymś przyjemniejszym.~
@1234 = ~Nie, niezbyt dobrze się teraz czuję. Może skończymy już tę rozmowę?~
@1235 = ~W mieczu, którego strażnikiem jestem, drzemie historia wielu nieszczęść i okrucieństwa. Jest starszy niż wiele elfich miast; od tysięcy lat przechodził przez ręce wielu wojowników, by w końcu spocząć w moich. Dusze poprzednich strażników nie umarły wraz z ich ciałami, lecz są uwięzione w ostrzu. To wysoka cena za korzystanie z jego mocy... dopiero, gdy jego płomień zgaśnie, będą mogli odejść do Arvandoru. Mnie czeka podobny los.~
@1236 = ~Kiedy zostałem strażnikiem ostrza byłem bardzo młody, prawdopodobnie dużo młodszy niż ty teraz. Śmierć mojego ojca była dla mnie ogromnym szokiem, a gdy wkrótce potem jeden z moich braci zginął w Dolinie Lodowego Wichru, życie straciło dla mnie sens. Nic już się dla mnie nie liczyło, więc gdy zdałem sobie sprawę, że ktoś z naszego Domu musi przejąć ostrze, bez większego namysłu wziąłem to na siebie. To było koszmarne przeżycie... stać wśród błękitnego ognia, czekając na wyrok życia lub śmierci; jeśli bowiem miecz uzna nowego strażnika za niegodnego tej funkcji, może zakończyć jego życie. Mnie udało się przeżyć tę próbę, ale wspomnienie tego dnia prześladuje mnie do dziś.~
@1237 = ~Tak mi przykro...~
@1238 = ~Och. Nie wiedziałam.~
@1239 = ~Fascynujące.~
@1240 = ~To i tak nie ma znaczenia; ciebie czeka śmierć a potem pustka, nigdy nie spotkamy się w Arvandorze. Ale dość tego... porozmawiajmy lepiej o czymś przyjemnym. Na przykład o lasach Wybrzeża Mieczy.~
@1241 = ~Oczywiście. Możemy zatrzymać się na postój w każdej chwili.~
@1242 = ~Naprawdę? Uważasz, że miasto może konkurować z pięknem natury? Pomyśl tylko.~
@1243 = ~Były tam wodospady, migocące milionami iskier, tęcze, spinające szczyty gór, drzewa, prawie tak stare jak świat, ciche polany, ukryte przed światem, zachody słońca i światło gwiazd. Były tam potoki, rozjaśniające kwieciste doliny, cieniste zakątki i słoneczne łąki. Było tam piękno, którego nie widzę tutaj.~
@1244 = ~Chciałabym, abyśmy mogli tam wrócić.~
@1245 = ~Zapomniałeś wspomnieć, że ja też tam byłam.~
@1246 = ~Podobało ci się tam, bo nie byłam jeszcze Dzieckiem Bhaala.~
@1247 = ~A co z tymi pająkami, zatruwającymi każdy zakątek Cienistego Lasu? Albo z wilkołakami w dolinach Chmurnych Szczytów?~
@1248 = ~I tak wolę Athkatlę i jej okolice.~
@1249 = ~Pojedziemy tam kiedyś?~
@1250 = ~W porównaniu z Irenicusem, tamtejsze zagrożenia wydają się niemal śmieszne. Piękno pozostaje.~
@1251 = ~Athkatla zapewnia więcej interesujących możliwości jeśli chodzi o życie poszukiwacza przygód, przyznaję, więc twoja krew Bhaala może być zadowolona z miejskiego życia. Ale gdyby nie było tu wampirów, smoków, potężnych organizacji, szukających twojego wsparcia? Co wtedy?~
@1252 = ~Wtedy wolałabym wrócić na Wybrzeże Mieczy.~
@1253 = ~Wciąż wolałabym Athkatlę i Amn.~
@1254 = ~Nie mam pojęcia.~
@1255 = ~Ja tak samo. Wspomnienia z tamtych krain są podwójnie piękne, bo byłaś wtedy przy mnie.~
@1256 = ~A ja nie. Ale ty jesteś dla mnie wszystkim; jesteś piękniejsza, niż jakiekolwiek krainy.~
@1257 = ~To i tak nieważne; moje pytanie nie miało sensu. Nie liczy się to, czego pragniesz, ale to, do czego zmusza cię twoje przeznaczenie. Ciebie - i mnie, bo gdziekolwiek pójdziesz, ja podążę za tobą.~
@1258 = ~<CHARNAME>, wiesz, że nie. Gdybym mógł, ukryłbym cię tam przed wszystkimi twoimi wrogami, ale to niemożliwe. Nie rozdrapuj starych ran.~
@1259 = ~Całe to piękno nie znaczyłoby dla mnie nic, gdybyś nie była tam ze mną. Nieważne, jak banalnie to brzmi - jesteś najważniejszą częścią mnie. Nas. Nie istnieję bez ciebie.~
@1260 = ~Więc nieważne gdzie, we Wrotach Baldura czy Amn, liczę się tylko ja?~
@1261 = ~Mimo wszystko wolałabym być teraz wśród lasów i wodospadów, a nie w Amn.~
@1262 = ~Ale z ciebie komplemenciarz! (uśmiech)~
@1263 = ~Następnym razem wymyśl coś bardziej oryginalnego, dobrze?~
@1264 = ~Niestety, w obliczu przeznaczenia nasze marzenia nie mają szans.~
@1265 = ~Kocham cię; nie potrafię o tym nie mówić.~
@1266 = ~Nie wiem, czy potrafię. Mogę tylko patrzeć na ciebie w ciszy, i... och, dość już tego.~
@1267 = ~Wątpisz w to?~
@1268 = ~Żałuję, że zacząłem wspominać dawne czasy. Nie mogę przestać myśleć o Everesce.~ [O#XAN082]
@1269 = ~Tęsknisz za domem?~
@1270 = ~Ja też wciąż wspominam Candlekeep.~
@1271 = ~Dlaczego? Ktoś tam na ciebie czeka?~
@1272 = ~Nigdy tam nie wrócisz. Pogódź się z tym.~
@1273 = ~Nie mam tam ani przyjaciół ani rodziny, ale to nie zmniejsza mojej tęsknoty. W Everesce zawsze mogę odnaleźć spokój, ciszę i... Och, powinienem był powiedzieć "mogłem". Podróżując z tobą, nigdy już tam nie wrócę.~
@1274 = ~Ani przyjaciół, ani rodziny? Co się z nimi stało?~
@1275 = ~Tak mi przykro... Czy jest coś, co mogę zrobić?~
@1276 = ~A więc to wszystko moja wina, tak?~
@1277 = ~Poświęcając cały wolny czas swoim studiom nad magią, nigdy nie udało mi się zdobyć przyjaciół. Jeśli chodzi o rodzinę... cóż, to działo się stopniowo: śmierć ojca, powolne odejście matki, cała ta sprawa z Rozłamem i na koniec mój własny wyjazd. Dziś w Everesce nie ma już nikogo z naszego Domu.~
@1278 = ~Jak zginęli twoi rodzice?~
@1279 = ~O jakim Rozłamie mówisz?~
@1280 = ~A tak właściwie, to jak brzmi twoje nazwisko? Przecież nie możesz nazywać się po prostu "Xan".~
@1281 = ~Och, mojego ojca spotkała chwalebna śmierć wojownika na polu walki. Miał dar przewidywania przeszłości, dlatego wiedział, że tak się stanie - ale nie mógł nic zrobić, by temu zapobiec. Zawsze byłem ciekaw jak to jest, wiedzieć, że umrzesz, i nie móc nic z tym zrobić. Teraz... teraz już wiem.~
@1282 = ~A co z twoją matką?~
@1283 = ~Co takiego zrobiliśmy, że jest nam pisany taki los?~
@1284 = ~Wystarczy, Xan. Nie mów już nic.~
@1285 = ~Łączyła ją z moim ojcem elfia więź... tak jak ciebie ze mną. Po jego śmierci nie była w stanie znieść rozpaczy i żałoby. To było... straszne, gdy wróciłem z podróży i zamiast kobiety, którą znałem, znalazłem jej cień. Nawet teraz nie są razem: dusza mojego ojca nie zazna spokoju, dopóki mój miecz nie zostanie odesłany na spoczynek. Mam tylko nadzieję, że chociaż matka znalazła spokój w Arvandorze.~
@1286 = ~Tak bardzo ci współczuję...~
@1287 = ~Urodziliśmy się w złym czasie i złym miejscu. Twoje narodziny zostały przepowiedziane przez mędrców; moich spodziewało się tylko dwoje elfów - ale oboje skończymy tak samo.~
@1288 = ~Oczywiście. Wybacz, <CHARNAME>.~
@1289 = ~To dziwne, że nie wiesz, o czym mówię. Słynny elfi Rozłam to masowa migracja na wyspę Evermeet, której ponoć strzeże sama Hanali Celanil. Ci głupcy nie mieli szansy na przetrwanie, i śmiałbym się z ich dziecinnej, naiwnej wiary w nietykalność wyspy, gdyby nie było to tak smutne. Próbowałem odwieść moje rodzeństwo od podróży, ale to nie miało sensu. Wkrótce znów zaczną się ataki drowów, i tym razem Evermeet musi ulec.~
@1290 = ~To nie ma znaczenia; wkrótce i tak nikt nie będzie go pamiętał.~
@1291 = ~Obawiam się, że nie. Chyba, że umiesz pozbyć się swojego dziedzictwa.~
@1292 = ~Nie, oczywiście, że nie. Nie wrócę tam bez ciebie - a więc to mój wybór i moja wina.~
@1293 = ~I Goriona, jak przypuszczam? Tak mi przykro, <CHARNAME>. Może któregoś dnia...~
@1294 = ~Pewnego dnia - co? Mam wrócić do miejsca, w którym mnie zdradzono?~
@1295 = ~Wątpię. Nikt tam nie chce mojego powrotu.~
@1296 = ~Może któregoś dnia odwiedzę jego grób.~
@1297 = ~Nie Goriona. Nigdy nie lubiłam tego zrzędzącego starca.~
@1298 = ~Spędziłaś tam młodość, więc nieważne, co stało się z miejscem i jego mieszkańcami, masz prawo nazywać je domem. Ale rozumiem twoje obawy. Po tym, co widzieliśmy w lochach Candlekeep, ja także nie mam ochoty tam wracać.~
@1299 = ~To czysto ludzki zwyczaj, nie elfi. Teu'Tel'Quessir grzebią swoich zmarłych w niedostępnych wąwozach dzikich gór, i tylko nieliczni znają miejsce pochówku swoich bliskich. Ale myślę, że Gorion ucieszyłby się, gdybyśmy odwiedzili jego grobowiec.~
@1300 = ~Przez długi czas ukrywał przed tobą twoje prawdziwe pochodzenie, więc rozumiem, że możesz mieć do niego żal. Ale gdyby nie on, nigdy nie stalibyśmy się sobie tak bliscy. Wiedząc kim naprawdę jesteś, nie śmiałbym się do ciebie zbliżyć. (westchnienie) Nie wiem, czy powinienem go za to przeklinać, czy błogosławić.~
@1301 = ~Jak mógłbym o tym zapomnieć? Ale masz rację. (westchnienie) Może nie ma po co rozdrapywać starych ran... Chodźmy, <CHARNAME>; przepraszam, że ci przeszkodziłem.~
@1302 = ~To dziwne: rok temu to ja współczułem tobie - bezdomnej, prześladowanej przez wszystkich, pełnej wątpliwości... ale teraz sam nie mam już domu. Po ostatniej wizycie w świątyni Evereski, spakowałem wszystkie swoje rzeczy i opuściłem miasto na zawsze. Ech... Podczas wielu misji przyzwyczaiłem się do życia na szlaku, ale kim teraz właściwie jestem? Czas pokaże; jednak na razie to wciąż boli.~
@1303 = ~Myślałam, że powiesz, że moje towarzystwo potrafi odegnać każdy smutek!~
@1304 = ~Wkrótce poczujesz się lepiej. Będziemy szukać wciąż nowych przygód, zostaniemy bohaterami...~
@1305 = ~Wkrótce poczujesz się lepiej. Znajdziemy gdzieś dom, założymy prawdziwą rodzinę...~
@1306 = ~Chyba znam na to sposób. Chcesz go poznać dziś w nocy?~
@1307 = ~Ależ potrafi. Gdyby było inaczej, nie mówiłbym ci o tym wszystkim. Chcę, żebyś znała moje myśli - tak samo, jak ja znam twoje.~
@1308 = ~I zginiemy. Poszukiwanie przygód wiąże się z ryzykiem, ryzyko wiąże się z niebezpieczeństwem, a niebezpieczeństwo wiąże się ze śmiercią. Który raz to powtarzam? Czemu miałabyś chcieć czegoś takiego?~
@1309 = ~Bo lubię ryzyko.~
@1310 = ~Pragnę sławy i bogactwa.~
@1311 = ~A mam jakiś wybór?~
@1312 = ~Nie. I ja też go nie mam. Ale może, kiedyś... pewnego dnia...~
@1313 = ~Ach, czy to ważne?~
@1314 = ~Nie bałabyś się mieć ze mną dzieci? Twoja matka zmarła przy porodzie; a co, jeśli tobie też to grozi? Nie igra się z boską krwią.~
@1315 = ~Och, nie miałam na myśli dzieci. Po prostu chciałabym, żebyśmy zamieszkali gdzieś we dwójkę.~
@1316 = ~Zaryzykowałabym. Chcę mieć z tobą dzieci.~
@1317 = ~Może to rzeczywiście nie najlepszy pomysł.~
@1318 = ~To chyba najlepsze, co moglibyśmy zrobić. Ja też chciałbym móc cieszyć się tobą w zaciszu domowego ogniska, zamiast ginąć w bezsensownej walce.~
@1319 = ~Nie, piękna, nie będziesz ryzykować, póki ja żyję. To ty jesteś najważniejsza.~
@1320 = ~Oczywiście, ale... (westchnienie) Och, nieważne.~
@1321 = ~Wiem, że to głupio pytać o coś takiego po ponad roku znajomości, ale... kiedy się urodziłaś?~ [O#XAN083]
@1322 = ~Powinieneś był wiedzieć, że kobiet nie pyta się o wiek.~
@1323 = ~Dwadzieścia jeden lat temu. Ale nie wiem gdzie.~
@1324 = ~Z tego co wiem, muszę mieć jakieś sto lat...ale nie mam aż tylu wspomnień.~
@1325 = ~Właściwie to nie wiem, ile mam lat.~
@1326 = ~Gdybyś była zwykłą kobietą, nie pytałbym. Ale ty jesteś kimś więcej. Jesteś całym moim światem. A więc - powiesz?~
@1327 = ~No dobrze. Mam dwadzieścia jeden lat.~
@1328 = ~Myślę, że mam jakieś sto lat.~
@1329 = ~Tak naprawdę to nie pamiętam.~
@1330 = ~Nie. I nie zadawaj więcej takich głupich pytań.~
@1331 = ~To niemożliwe. Jesteś elfem... gdybyś naprawdę miała dwadzieścia lat, byłabyś dzieckiem. Skąd taki pomysł?~
@1332 = ~Pewnie przeczytałam to gdzieś w papierach Goriona. Nieważne.~
@1333 = ~Oprócz elfiej, mam w sobie także boską krew. Może ma to też jakiś związek z wiekiem?~
@1334 = ~A więc elfy starzeją się wolniej niż ludzie?~
@1335 = ~Nie wiem, nie mam pojęcia! Gubię się w tym wszystkim: nie pamiętam nic z mojej przeszłości, nie wiem, gdzie się urodziłam, nie wiem nawet ile mam lat!~
@1336 = ~Dokładnie. Osiągamy dojrzałość w wieku około stu lat. Nie ma dokładnej granicy, ale prędzej czy później przychodzi to na każdego z nas. Ale mówiliśmy przecież o tobie, prawda?~
@1337 = ~Faktycznie, mogłabyś mieć tyle. Ale jak to możliwe, skoro jeszcze dziesięć lat temu, podczas Czasu Niepokojów, twój ojciec pojawił się w Krainach?~
@1338 = ~Ach. Już rozumiem. A więc Bhaal przewidział swoją własną śmierć ponad sto lat temu? Musiał być rzeczywiście bardzo potężny i przebiegły.~
@1339 = ~Ciekawa teoria.~
@1340 = ~Tak, tak, Bhaal był potężny, ale co ze mną? Gubię się w tym wszystkim: nie pamiętam nic z mojej przeszłości, nie wiem, gdzie się urodziłam, nie wiem nawet ile mam lat!~
@1341 = ~Ciekawe, czy to przez eksperymenty Irenicusa, czy może to kolejna z przypadłości twojego dziedzictwa? Oczywiście, nie dowiemy się tego.~
@1342 = ~Pewnie nie.~
@1343 = ~Pewnie mam jakieś sto lat, albo coś koło tego.~
@1344 = ~Nie, nie dowiemy się! Gubię się w tym wszystkim: nie pamiętam nic z mojej przeszłości, nie wiem, gdzie się urodziłam, nie wiem nawet ile mam lat!~
@1345 = ~Jak sobie życzysz. Choć zastanawiam się, czemu nie chcesz... och, nieważne.~
@1346 = ~<CHARNAME>... wiem, jak ci ciężko. Zacząłem tę rozmowę, aby nieco cię rozchmurzyć... ale widzę, że wyszło dokładnie odwrotnie. Może jednak da się coś z tym jeszcze zrobić?~
@1347 = ~Możliwe. Ale w takim razie, według elfich praw jesteś ciągle dzieckiem, a nie dojrzałą kobietą... Och, na Seldarine, co ja najlepszego zrobiłem? Jesteś dzieckiem! Dzieckiem!~
@1348 = ~Hej, może i jestem dzieckiem, ale Bhaala. I tak nie da się do mnie zastosować żadnej z reguł.~
@1349 = ~No, Xan, jak mogłeś? Wstydź się, paskudo! (chichot)~
@1350 = ~No cóż, chyba i tak nic już z tym nie zrobisz. Jakoś trzeba będzie to przeżyć.~
@1351 = ~Masz rację, ale i tak czuję się... dziwnie.~
@1352 = ~No i co ja mam teraz z tobą zrobić?~
@1353 = ~Mam parę pomysłów, ale żaden nie nadaje się, żeby o nim głośno mówić...~
@1354 = ~Błagać mnie o przebaczenie i przysiąc, że nigdy w życiu już mnie nie dotkniesz?~
@1355 = ~Jakoś nie wydaje się, żebyś czuła się urażona. (westchnienie) Kobiety...~
@1356 = ~A więc, proszę, zachowaj je dla siebie... przynajmniej na razie.~
@1357 = ~W takim razie powiem ci to, do czego zmierzałem na początku tej rozmowy.~
@1358 = ~Interesuje mnie nie tyle rok twojego urodzenia, co data. Co prawda elfy nie obchodzą urodzin każdego roku, ale pomyślałem, że skoro wychowałaś się wśród ludzi, moglibyśmy razem świętować ten dzień. Ale teraz widzę, że to niemożliwe. Skoro nawet rok twoich narodzin jest nieznany, nie mamy szans dowiedzieć się dokładnego dnia.~
@1359 = ~Dziękuję, że o tym pomyślałeś. To naprawdę miłe.~
@1360 = ~Przecież możemy świętować, kiedy tylko chcemy. Chociażby tej nocy.~
@1361 = ~Moglibyśmy wybrać jakiś dzień i ogłosić go moimi urodzinami.~
@1362 = ~Nie dbam o takie głupoty jak urodziny.~
@1363 = ~Chciałem po prostu, żebyś więcej się uśmiechała. Ten czas jest dla wszystkich bardzo ciężki, a ty bardziej niż ktokolwiek zasługujesz na kilka promyków słońca pośród mroku.~
@1364 = ~A więc... a więc tej nocy. Obawiam się, że nie będziemy mieli fajerwerków ani tortu, ale zrobię, co w mojej mocy.~
@1365 = ~Może być zaraz?~
@1366 = ~Oczywiście.~
@1367 = ~Nie, jakoś nie jestem w nastroju.~
@1368 = ~Na pewno? Nawet, jeśli wiązałoby się to z dużą ilością magicznych sztuczek, fajerwerków i tortem?~
@1369 = ~Magiczne sztuczki? Jasne!~
@1370 = ~Nie, wciąż nie mam ochoty.~
@1371 = ~A więc tej nocy.~
@1372 = ~Chciałem po prostu, żebyś więcej się uśmiechała. Ten czas jest dla wszystkich bardzo ciężki, a ty bardziej niż ktokolwiek zasługujesz na kilka promyków słońca pośród mroku..~
@1373 = ~Nie będę cię do niczego zmuszał, ale spytam cię o to jeszcze raz, trochę później. Może zmienisz zdanie.~
@1374 = ~Nie zmieniłaś zdania, prawda?~ [O#XAN084]
@1375 = ~Co do moich urodzin? Oczywiście że nie!~
@1376 = ~Nie mam ochoty na świętowanie.~
@1377 = ~Hmm? O co chodzi?~
@1378 = ~Twoje urodziny, <CHARNAME>. Jeśli sobie przypominasz, byłam na tyle głupi, żeby zaproponować ich świętowanie; pomyślałem, że równie dobrze możemy to zrobić teraz.~
@1379 = ~Och. Faktycznie. No to świętujmy!~
@1380 = ~Wybacz, ale nie teraz.~
@1381 = ~Chyba żartujesz! Idiotyczny pomysł.~
@1382 = ~Ech. W sumie... i tak pewnie nic by z tego nie wyszło.~
@1383 = ~Może to twoje ostatnie urodziny, ale co z tego. Skoro nie mogę zmienić twojego przeznaczenia ani ochronić cię przed Irenicusem, pozwól mi chociaż służyć ci dzisiejszej nocy. Powiedz życzenie, a ja je spełnię, najlepiej jak potrafię.~
@1384 = ~I mogę sobie zażyczyć czegokolwiek?~
@1385 = ~Nie potrzebuję niczego, kiedy jesteś przy mnie.~
@1386 = ~Wątpię, czy dasz radę.~
@1387 = ~Czego tylko chcesz. Dam ci wszystko, co mogę.~
@1388 = ~Estel'amin, dziękuję ci za te słowa. Ale pozwól mi zrobić coś więcej.~
@1389 = ~Pozwól mi chociaż spróbować.~
@1390 = ~A więc, czego pragniesz?~
@1391 = ~Kiedy patrzę na ciebie, nie mogłabym chcieć nikogo i niczego innego. Miłości.~
@1392 = ~Mocy. Czy możesz sprawić, żebym stała się silniejsza?~
@1393 = ~Chciałabym... chciałabym znać jakiś twój sekret, którego nikomu jeszcze nie zdradziłeś.~
@1394 = ~Chciałabym... chciałabym jakiś magiczny przedmiot. Bardzo sławny i potężny.~
@1395 = ~Wiedzy. Chcę poznać jakieś ważne i ukryte przez zwykłymi śmiertelnikami sekrety.~
@1396 = ~Świeże truskawki, bita śmietana, czekolada... poczekaj, zaraz wymyślę coś jeszcze.~
@1397 = ~Mam tylko jedno życzenie?~
@1398 = ~Jak zwykle się zgadzamy, mellonamin.~
@1399 = ~Nie. Twoja moc jest i tak większa niż moja. Wybierz coś innego.~
@1400 = ~A czy jest coś, czego o mnie nie wiesz? Jesteśmy razem tak długo, że opowiedziałem ci już chyba wszystko, oprócz... Och. (westchnienie) Tak, jest coś, z czego pewnie będziesz się śmiać przez następne parę lat.~
@1401 = ~Zdarzyło się to dwadzieścia lat temu. Wykonywałem pewną misję daleko na północy... oczywiście, jak możesz się spodziewać, zakończyła się fiaskiem. Jednak nie o to chodzi. Mianowicie, w osadzie, w której się zatrzymałem, elfy były rzadkością, i z tej racji miejscowe kobiety od razu zwróciły na mnie uwagę.~
@1402 = ~Co?! Gdzie jest to miejsce? Najchętniej zmiotłabym je z powierzchni ziemi!~
@1403 = ~Kobiety nadal zwracają na ciebie uwagę... co nie zawsze mi się podoba.~
@1404 = ~I jak ci się to podobało?~
@1405 = ~Ciekawe. Mów dalej.~
@1406 = ~Z tego co wiem, lawina pogrzebała je wkrótce po moim wyjeździe. Może choć raz w życiu miałem szczęście...~
@1407 = ~Pochlebiasz mi, kochanie. Ale pozwól, że skończę opowieść.~
@1408 = ~Nie mógłbym cieszyć się kobietą, wiedząc, że jej życie potrwa tylko kilkadziesiąt lat. W każdym razie...~
@1409 = ~Jedna z dziewcząt pracujących w gospodzie gdzie się zatrzymałem, okazała się odważniejsza niż inne. Korzystając z nieuwagi kucharza, cóż... Chyba wiesz, co duża porcja gurilowych jagód robi z mężczyzną?~
@1410 = ~Och.~
@1411 = ~Nie wierzę.~
@1412 = ~No i... hmm... co wtedy zrobiłeś?~
@1413 = ~Nie, nie mam pojęcia.~
@1414 = ~Wzmagają... fizyczne pożądanie. Zapewniam cię, że nie jest to przyjemne uczucie, jeśli nie towarzyszy mu prawdziwa miłość.~
@1415 = ~Mogłem być ostrożniejszy; kiedy zorientowałem się co zrobiła, nie można już było tego odwrócić. Nie myślałem racjonalnie, więc zrobiłem pierwszą rzecz, jaka przyszła mi do głowy: wybiegłem na dwór, prosto w śnieg.~
@1416 = ~Oczywiście nie muszę mówić, że właśnie wtedy zaczęła się niezwykle silna śnieżyca, i nie minęło kilka minut, jak zgubiłem się w lesie. Efekt wywołany przez jagody minął, ale miałem już na głowie gorsze zmartwienie - jak nie zamarznąć. W środku burzy śnieżnej, bez płaszcza... nie było to łatwe zadanie. Zamiast przeczekać śnieżycę w jednym miejscu, zacząłem błąkać się po puszczy. Palce miałem sztywne z zimna, więc nie mogłem ochronić się nawet najprostszym zaklęciem. Cóż... jakoś udało mi się przeżyć noc, ale do dziś wspominam tę noc jako jedną z mniej przyjemnych w moim życiu.~
@1417 = ~Dlaczego zamiast tego nie poszedłeś do tej dziewczyny?~
@1418 = ~A co stało się z tą dziewczyną?~
@1419 = ~Niezła historia. Dziękuję.~
@1420 = ~<CHARNAME>, miłości nie można kupić ani zmusić nikogo do niej. (westchnienie) Ludzie chyba nigdy tego nie zrozumieją.~
@1421 = ~Nie wiem; wyjechałem z tej wioski z samego rana, gdy tylko znalazłem drogę powrotną.~
@1422 = ~Ale wystarczy już tego mojego gadania. Dobranoc, <CHARNAME>; śpij dobrze.~
@1423 = ~A więc dostaniesz go.~
@1424 = ~Straciłem większość moich rzeczy, ale udało mi się zatrzymać tę jedną. Nie pytaj jak; liczy się to, że teraz należy do ciebie.~
@1425 = ~Pasuje nawet do twojego hełmu, prawda?~
@1426 = ~Wiedza często przynosi więcej smutku niż radości. Prosisz o niebezpieczny dar; czy na pewno nie chcesz zmienić zdania?~
@1427 = ~W życiu. Chcę wiedzieć.~
@1428 = ~Nie, nie zmienię.~
@1429 = ~No dobra; wolę jednak coś innego.~
@1430 = ~Jak sobie życzysz. Słuchaj więc.~
@1431 = ~Podróżując do Athkatli, w pewnej gospodzie napotkałem barda z Saradush, który opowiedział mi historię dziewczyny ze swojego miasta. Gdy tylko usłyszałem jej początek, od razu pomyślałem o tobie, i dlatego słuchałem uważnie aż do samego końca. Może zainteresuje cię ta opowieść.~
@1432 = ~Dziewczyna o której mówimy była utalentowaną czarodziejką, która bardzo chciała zostać do tego poszukiwaczką przygód. Jak każda nieostrożna młoda osoba, nie zważała na ryzyko, nawet gdy jej rodzina i przyjaciele nawoływali ją do nieco większej ostrożności i przezorności.~
@1433 = ~I, jak się pewnie domyślasz, pewnego dnia posunęła się za daleko. Usłyszała gdzieś plotki o siedlisku wampirów w okolicy, i postanowiła osobiście sprawdzić ich prawdziwość. Być może nie zamierzała walczyć z nieumarłymi, a jedynie znaleźć tam jakieś informacje lub skarby? Kto wie?~
@1434 = ~W każdym razie, jako że władała potężną mocą, zabiła prawie wszystkie wampiry. Zdobyła uznanie w oczach ludzi; stała się niemal bohaterką miasta. Ale rok później królowa wampirów przybyła, aby dokonać zemsty.~
@1435 = ~W nocy zakradła się do komnat naszej bohaterki i rzuciła klątwę na jej ukochanego, zamieniając go w wampira. Czarodziejka ścigała ich aż do podziemnych krypt, gdzie wampirzyca miała swoją kryjówkę, jednak gdy tam dotarła, mogła tylko zabić ich oboje.~
@1436 = ~Opowieść mówi, że żyła potem jeszcze wiele lat, lecz większość tego czasu spędziła w kryptach nieumarłych, bezskutecznie szukając sposobu na ożywienie swego kochanka. Tam ją pochowano, ze wszystkimi jej skarbami i magicznymi przedmiotami. Parę lat później wampiry wróciły do miasta i sprofanowały wszystkie groby, włącznie z jej. Bard mówił, że rozpanoszyły się w kryptach i ukrywają się tam do dziś.~
@1437 = ~A więc, najdroższa, uważaj, jeśli zadzierasz z wampirami. Ich zemsta jest zawsze okrutna.~
@1438 = ~Ha! To nienajgorszy pomysł, słońce. Moja magia powinna poradzić sobie z takim zadaniem.~
@1439 = ~Moja moc nie jest nieograniczona, <CHARNAME>. Nie byłoby to zabawne, gdybym spełnił twoje życzenia, i chwilę później umarł z wyczerpania, prawda?~
@1440 = ~Mam nadzieję, że chociaż trochę udało mi się cię rozchmurzyć. Wszystkiego najlepszego, najdroższa.~
@1441 = ~Zastanawiałem się... jak by to było, gdybyśmy mieli dla siebie całą wieczność. Gdzie byśmy wtedy byli?~ [O#XAN085]
@1442 = ~W niebie.~
@1443 = ~Moglibyśmy żyć wśród ludzi, tak jak teraz. W Athkatli, czy innym mieście.~
@1444 = ~Chciałabym zamieszkać w jakimś elfim mieście. W końcu mamy do tego prawo, prawda?~
@1445 = ~Ty i ja. Tylko we dwoje. Zupełnie sami.~
@1446 = ~W bajce, mój drogi. Nie ma żadnych "gdyby". Jest tylko rzeczywistość.~
@1447 = ~Jak zwykle myślisz tak samo, jak ja. Ale nawet jeśli... to jak długo by to potrwało?~
@1448 = ~Bałem się takiej odpowiedzi. Dlaczego, <CHARNAME>, dlaczego? Co tak cię pociąga w tej brudnej, pełnej zgiełku i tłumu dziurze? Nie wolałabyś zamieszkać wśród swoich?~
@1449 = ~Nie wiem o nich zbyt wiele... ale jeśli by mnie zaakceptowano, nie miałabym nic przeciwko życiu w elfim mieście.~
@1450 = ~Raczej nie. Przyzwyczaiłam się do ludzkich miast.~
@1451 = ~To i tak nieważne. Chcę po prostu być przy tobie.~
@1452 = ~Na pewno zostałabyś ciepło przyjęta, w momencie kiedy nie ściga cię już żaden szaleniec. Jesteś przecież jedną z nas, nieważne, kim był twój ojciec.~
@1453 = ~Szczerze mówiąc, mam co do tego mieszane uczucia. Brak sąsiadów co prawda zmniejsza szanse uwikłania się w kolejne konflikty, ale samotna chatka w dziczy przyciąga więcej rozbójników i opryszków niż elfie miasto.~
@1454 = ~Wiem, ale czy nie możemy przez chwilę pomarzyć? Zamknij oczy i powiedz mi - gdzie chciałabyś teraz być?~
@1455 = ~Z tobą. Nieważne gdzie.~
@1456 = ~Pośród naszego ludu.~
@1457 = ~W jakimś dużym, ludzkim mieście.~
@1458 = ~Gdzieś daleko; tylko my dwoje, ukryci przed całym światem.~
@1459 = ~Naprawdę nie mam ochoty na takie dyskusje.~
@1460 = ~Rozumiem cię aż za dobrze. A więc chodźmy i przekonajmy się na własne oczy, czy jest dla nas jakaś przyszłość.~
@1461 = ~Czasem zastanawiam się, jak to się stało, że jesteśmy razem, skoro różnimy się od siebie tak bardzo. Ale wystarczy jedno spojrzenie na ciebie, i wszystkie wątpliwości się rozwiewają.~
@1462 = ~Ach, <CHARNAME>... chciałbym spędzić z tobą całe życie; musisz jednak pamiętać, że jestem od ciebie dużo starszy. Co zrobisz, kiedy umrę?~
@1463 = ~Nie myślałam o tym jeszcze.~
@1464 = ~Czy ta różnica wieku jest aż tak duża?~
@1465 = ~Pewnie znajdę sobie nowego kochanka.~
@1466 = ~A ile masz lat?~
@1467 = ~Boję się, że niedługo będziesz musiała.~
@1468 = ~Nie wiem, bo nie wiemy, kiedy się urodziłaś. W roku Czarnej Śmierci? Tronu Popiołów? Fali Śmierci?~
@1469 = ~A może w Roku Niepokornego Płomienia? Pasowałoby to do twoich zdolności.~
@1470 = ~A może w Roku Milczącego Sztyletu? Pasowałoby to do twoich zdolności.~
@1471 = ~A więc nie mam się już czym martwić. Jeśli masz być szczęśliwa po mojej śmierci, mogę być tylko zadowolony, chociaż z drugiej strony to trochę gorzka myśl. Ale tak czy inaczej, przyzwyczaiłem się już do myśli, że nigdy nie spotkamy się w Arvandorze, bo inaczej... ach, ale nie ma już żadnego 'inaczej'.~
@1472 = ~Urodziłem się w Roku Strażnika. Może to oznaczać, że dzieli nas więcej niż całe stulecie... a co za tym idzie, ja opuszczę ten świat dużo wcześniej niż ty, jeśli czekałoby nas spokojne życie a nie śmierć na polu bitwy. Oczywiście, żadne spokojne życie nie jest nam pisane, więc to, co właśnie powiedziałem, nie jest niczym innym jak tylko marzeniem. Ale nawet w marzeniach jesteśmy skazani na rozłąkę. Nawet w marzeniach nie ma dla nas przyszłości.~
@1473 = ~Ale te kilkaset lat, które teoretycznie mamy przed sobą... czy to nie wystarczy?~
@1474 = ~Oczywiście. Nie mamy przyszłości, nadciąga koniec świata, przegraliśmy. Może od razu pójdziemy się powiesić?~
@1475 = ~Mamy dzień dzisiejszy, mamy jutro, i wiesz co? Może nawet pojutrze! Czy to nie dużo?~
@1476 = ~Widzisz tylko ciemne strony każdej rzeczy. Będzie dobrze, zaufaj mi.~
@1477 = ~Masz rację. To wszystko nie ma sensu...~
@1478 = ~Nie. Wiem, że pragnę wiele, ale chciałbym spędzić z tobą całą wieczność.~
@1479 = ~<CHARNAME>... kiedy ty wreszcie spoważniejesz?~
@1480 = ~Wciąż powtarzasz to samo...~
@1481 = ~Bo ty wciąż zadajesz te same pytania!~
@1482 = ~Nie, to TY wciąż powtarzasz to samo! Jeśli usłyszę jeszcze raz, że przegraliśmy, to Irenicus stanie się twoim najmniejszym zmartwieniem!~
@1483 = ~I kto to mówi, pan Życie-Jest-Beznadziejne?~
@1484 = ~Nic na to nie poradzę. To po prostu smutna prawda.~
@1485 = ~Nieprawda. Przynajmniej nie, dopóki wciąż jesteś ze mną.~
@1486 = ~Chyba nie powinienem był mówić ci o dzielącej nas różnicy lat. Wydaje mi się, że teraz się tym martwisz.~ [O#XAN086]
@1487 = ~Tak. Widzisz, myślałam, że słowa "i żyli długo i szczęśliwie" sprawdzają się w większości wypadków... ale oczywiście, z tobą musi być jak zwykle inaczej.~
@1488 = ~Xan, jestem Dzieckiem Bhaala. I tak nie będę żyła długo.~
@1489 = ~Władamy wielką mocą; może uda nam się znaleźć jakiś sposób na wydłużenie życia?~
@1490 = ~Nie żebym chciała cię zdziwić, ale wiesz, kobiety zwykle martwią się, kiedy ich ukochany wspomina o swojej bliskiej śmierci.~
@1491 = ~Hmm? O czym ty mówisz?~
@1492 = ~Ach, oczywiście. Przecież nic co wiąże się ze mną nie jest normalne, ani tym bardziej przyjemne. Dziękuję bardzo, <CHARNAME>; nie czegoś takiego się po tobie spodziewałem.~
@1493 = ~I co z tego? I tak na pewno mnie przeżyjesz, a wtedy znajdziesz sobie nowego kochanka, zapomnisz o mnie już zupełnie...~
@1494 = ~Jak niby? Chcesz się bawić w nekromancję? Naruszyć moje połączenie z Arvandorem? Jak możesz w ogóle coś takiego proponować? Dziękuję bardzo, <CHARNAME>; nie spodziewałem się po tobie czegoś takiego!~
@1495 = ~Ach, no tak: przecież ja mówię tylko o śmierci i w ogóle cały czas uprzykrzam ci życie. Zastanawiam się, jakim cudem wytrzymywałaś to tak długo.~
@1496 = ~Ach, no tak. Dlaczego niby miałoby cię obchodzić coś tak nieistotnego jak moje życie.~
@1497 = ~(westchnienie) Przepraszam cię, <CHARNAME>. Denerwuję się... ale tylko na siebie. Nie powinienem był ci o tym mówić. To nie twoja wina, że urodziłem się wcześniej... To nie twoja wina, że spotkaliśmy się tak późno...~
@1498 = ~Ciii... Spójrz: jestem przy tobie, kocham cię, i nie zamierzam tego zmieniać. Czy to nie przyjemne?~
@1499 = ~Twoja też nie.~
@1500 = ~Nie mów do mnie więcej takim tonem.~
@1501 = ~A tak przy okazji, to jak wyglądało twoje życie, zanim mnie poznałeś?~
@1502 = ~(westchnienie) Nie mogłoby być lepiej.~
@1503 = ~Tak czy inaczej, nie powinienem był poruszać tej kwestii.~
@1504 = ~Oczywiście. Jeszcze raz przepraszam.~
@1505 = ~Nie pomyliłaś mnie przypadkiem z kimś innym? Nie, kochanie, nie zostawiłem za sobą setek złamanych serc i rozbitych rodzin, jeśli o to ci chodzi.~
@1506 = ~I nigdzie żadna zrozpaczona elfka nie czeka na powrót swojego bohatera?~
@1507 = ~Ale był ktoś inny, prawda?~
@1508 = ~Gdyby nie to, że jesteś dzieckiem Bhaala, pomyślałbym, że masz jakieś tajemne związki z Erevanem Ileserem, bogiem drwiny. Twoje ciągłe docinki są chyba gorsze niż jego dowcipy.~
@1509 = ~Nie, nie powiem ci nic więcej.~
@1510 = ~Powinienem teraz całować twoje włosy, zamiast rozpaczać nad naszym przeznaczeniem. Ale nie potrafię traktować upływu czasu tak, jak robią to ludzie: zamiast dać mu się ponieść, ja zaczynam tonąć.~
@1511 = ~Przepraszam; chyba powinienem teraz pobyć przez chwilę sam.~
@1512 = ~Nie powinienem był tego robić.~ [O#XAN087]
@1513 = ~Racja, to brzmiało dość dziwnie, kiedy tak narzekałeś na swoje tragiczne życie. Niektórzy z nas tutaj są Pomiotem Bhaala i nie mają nadziej na ŻADNĄ przyszłość.~
@1514 = ~Co, w końcu dotarło do ciebie, że ja jestem w gorszej sytuacji niż ty?~
@1515 = ~Czego?~
@1516 = ~Xan, przestań! Jeszcze jedna rozmowa o bezsensie tego świata i zwariuję!~
@1517 = ~Och, nie chodzi mi o świat jako taki. Miałem na myśli ciebie.~
@1518 = ~Narzekać na swoją przyszłość. I tak wygląda całkiem nieźle, w porównaniu z twoją.~
@1519 = ~Nie chciałem ci o tym przypominać. Ale jak sama widzisz, tego tematu nie da się uniknąć, tak samo, jak nie oszukasz przeznaczenia: spotka cię śmierć w Wojnie Dzieci Bhaala i nie czeka na ciebie żadne życie po śmierci Twój umysł i dusza... po prostu rozwieją się w nicości.~
@1520 = ~Wiem, i nie musisz mi o tym przypominać. Pogodziłam się z tym.~
@1521 = ~Wiem; każda myśl o tym rozdziera mi serce.~
@1522 = ~Naprawdę?~
@1523 = ~Nie, Xan. Przeżyję tę Wojnę, a co więcej, wyjdę z niej zwycięsko.~
@1524 = ~Co to za Wojna Dzieci Bhaala?~
@1525 = ~To fatalizm, naiwność, czy po prostu głupota?~
@1526 = ~Co ma być, to będzie.~
@1527 = ~To tak zwany optymizm, słyszałeś kiedyś o czymś takim? Jasne, że nie.~
@1528 = ~Po prostu wierzę, że wszystko się jakoś ułoży.~
@1529 = ~Jestem dzieckiem boga. Co złego może mi się przydarzyć?~
@1530 = ~Twoja odpowiedź mówi sama za siebie.~
@1531 = ~Tak, ale wątpię, żeby ci się to spodobało.~
@1532 = ~(jęk) Czasami jesteś naprawdę beznadziejna.~
@1533 = ~Nie, proszę - nie załamuj się. Jeśli poddasz się rozpaczy, może skończyć się najgorszym - a świat bez ciebie przestanie być światem.~
@1534 = ~Więc mówisz mi, że mam być silna? Xan, jestem tylko kobietą. Nieważne, kim był mój ojciec - czasami nie potrafię sobie poradzić z rzeczywistością.~
@1535 = ~Po co to wszystko, skoro i tak jestem skazana na przegraną?~
@1536 = ~Masz rację. Muszę przetrwać.~
@1537 = ~Ale masz mnie. Może to nie najlepszy powód, ale...~
@1538 = ~Hmm... w sumie może być.~
@1539 = ~Nie wyobrażam sobie lepszego.~
@1540 = ~Nie, Xan, przestań. To i tak nie pomoże.~
@1541 = ~Ale mamy siebie. Dla mnie to wystarczający powód; a dla ciebie... Wiesz, że nie jesteś sama. Jestem przy tobie, troszczę się o ciebie... kocham cię. Nieważne, co przyniesie jutro. Pamiętaj o tym, nawet, jeśli nie będzie już żadnej nadziei.~
@1542 = ~I to jest właściwe podejście. (westchnienie) Czasami naprawdę się cieszę, że potrafisz odnaleźć w sobie trochę optymizmu.~
@1543 = ~A czemu miałbym cię okłamywać? Widziałaś upadek swojego brata. Jego dusza cierpi pewnie teraz niewyobrażalne męki gdzieś w sferze waszego ojca. Nie ma innej drogi.~
@1544 = ~To okropne!~
@1545 = ~Jakoś to przeżyję.~
@1546 = ~Właśnie że jest. Mogę zabić resztę mojego rodzeństwa i być ostatnią, która przeżyje i obejmie tron naszego ojca.~
@1547 = ~Ach, więc smoki złożą ci hołd, strumienie wrzącej lawy zatopią twoich wrogów, a świat będzie drżeć na dźwięk twoich kroków? Pewnie niedługo dołączysz do Seldarine. Daj spokój, <CHARNAME>, to beznadziejne.~
@1548 = ~Wcale nie. Popatrz tylko, przecież zabiliśmy już nawet Czerwonego Smoka!~
@1549 = ~Wcale nie. Popatrz tylko, przecież zabiliśmy już nawet Smoka Cienia!~
@1550 = ~Wcale nie. Popatrz tylko, przecież zabiliśmy już nawet Lisza!~
@1551 = ~Wcale nie. Popatrz tylko, jak potężnych przeciwników udało nam się już pokonać. Smoki, nieumarli... nikt nie ma z nami szans!~
@1552 = ~Nie jesteśmy pierwszymi lepszymi poszukiwaczami przygód. Uda nam się.~
@1553 = ~(westchnienie) Może i masz rację.~
@1554 = ~To, że raz nam się udało, nie znaczy, że zawsze tak będzie. Trafienie na silniejszego przeciwnika to tylko kwestia czasu.~
@1555 = ~Po prostu raz mieliśmy szczęście. No dobrze, może dwa. A może trzy... och, mów co chcesz, ale ja i tak wiem, że to nie skończy się dobrze.~
@1556 = ~Może wystarczy nam szczęścia i umiejętności na pokonanie zwykłych niebezpieczeństw, ale kiedyś w końcu trafimy na lepszego od siebie. To nie może skończyć się dobrze.~
@1557 = ~Jak myślisz, ilu spośród twego rodzeństwa wciąż żyje? Ilu jest świadomych swoich zdolności? I wreszcie, ilu jest potężniejszych od ciebie? Odpowiedź na wszystkie trzy pytania brzmi "zbyt wielu".~
@1558 = ~Nieważne ilu; dam sobie radę z wszystkimi.~
@1559 = ~Widzę już teraz, że nie mam szans. Och, nie wytrzymam już tego...~
@1560 = ~Jakoś sobie poradzę. To jeszcze nie koniec świata.~
@1561 = ~Nie wiem, czemu ci to wszystko mówię; przecież żadne moje ostrzeżenia nie zmienią naszego losu. Ale chcę, żebyś wiedziała, że jestem przy tobie i troszczę się o ciebie, zawsze, nieważne, co się dzieje. Kiedy wszystko będzie nie tak, pamiętaj o tym.~
@1562 = ~Zbyt długo rozmawialiśmy o śmierci i przeznaczeniu. Może zmienimy temat na jakiś jaśniejszy?~ [O#XAN088]
@1563 = ~Wreszcie!~
@1564 = ~Czemu nie.~
@1565 = ~Nie, chyba wolę rozmawiać o śmierci, depresji i końcu świata. To takie ciekawe tematy.~
@1566 = ~W porządku, chociaż nie przeszkadzały mi nasze poprzednie rozmowy.~
@1567 = ~Moja biedna, kochana <CHARNAME>... Wiem, że nasze ostatnie rozmowy nie były dla ciebie łatwe. Ale dziś spełni się twoje życzenie.~
@1568 = ~Nie, to byłoby zbyt wiele dla nas obojga. Nie można wiecznie oddawać się smutnym rozmyślaniom.~
@1569 = ~Zmarnowaliśmy tyle okazji, kiedy moglibyśmy po prostu przyglądać się światu, cieszyć się życiem, zatracić się w wielkiej jedności natury... Powinniśmy cieszyć się naszą miłością; chciałbym tańczyć z tobą w świetle gwiazd, płynąć łodzią przez Śpiewające Wody, zobaczyć razem z tobą wielkie pustynie Anauroch, mieszkać we dwójkę w naszym własnym domu...~
@1570 = ~W naszej obecnej sytuacji to tylko nierealne mrzonki, ale jeśli... kiedy... jeżeli... (westchnienie). Jeśli przeżyjemy tę walkę, jeśli pokonamy Irenicusa, twoje rodzeństwo, i twoje przeznaczenie - będziemy wreszcie mogli żyć tak, jak chcemy. Świat będzie nasz. Obiecuję ci to.~
@1571 = ~Świat? Brzmi nieźle!~
@1572 = ~Nie wiem, czy dokładnie o czymś takim marzę. To wszystko brzmi raczej nudno i zwyczajnie... co powiesz raczej na królestwo czy dwa?~
@1573 = ~To tylko marzenia, które nigdy się nie spełnią.~
@1574 = ~Och, nie dosłownie. Chociaż...~
@1575 = ~Właściwie, w pewnym sensie mogłoby tak to się skończyć.~
@1576 = ~Ale to ty nauczyłaś mnie marzyć.~
@1577 = ~Widzisz, księżycowe ostrza zostały stworzone po to, by wybrać spośród elfów ich króla. Z początku było ich wiele, jednak w miarę upływu stuleci, coraz więcej z nich było odsyłanych na spoczynek, gdy ich strażnicy okazywali się niegodni swych obowiązków. W końcu zostało tylko dwadzieścia jeden mieczy, spośród strażników których władcą został wybrany Zoar Księżycowy Kwiat.~
@1578 = ~To wszystko działo się na długo przed moim narodzeniem, ale gdyby pewne wydarzenia potoczyły się inaczej, mogłabyś zostać królową Evermeet. Czy zaspokoiłem już twoją próżność?~
@1579 = ~A gdzie był wtedy twój ojciec? Mógł się bardziej postarać, zostać królem i przekazać ci tron!~
@1580 = ~Pff. Jestem dzieckiem boga, a to o wiele lepsze, niż jakaś tam królowa.~
@1581 = ~A więc po co wciąż wybiera się nowych strażników?~
@1582 = ~Nie jesteś królem, ale płynie w tobie szlachecka krew, prawda?~
@1583 = ~Tak, to była ciekawa opowieść.~
@1584 = ~Taką nudną opowieścią? Ani trochę.~
@1585 = ~Był zajęty obroną odległej osady przed orkami, i dlatego nie mógł wziąć udziału w wyborach. Uratował życie kilkudziesięciu osób, ale za cenę korony. Wielu spośród szlachetnie urodzonych uznało to za żałosne.~
@1586 = ~I o wiele bardziej niebezpieczne. Zoar został zamordowany kilkadziesiąt lat temu... a miał o wiele mniej potężnych wrogów niż ty.~
@1587 = ~To symbol ochrony. Naiwni wierzą, że strażnik ostrza prowadzi wspaniałe życie, pełne bohaterskich uczynków, a każdy elf jest mu przyjacielem. Już zbyt wiele razy przekonałem się, że to nieprawda.~
@1588 = ~Wiedziałem, że o to spytasz. Szlachectwo, urodzenie, drzewa genealogiczne - po co to wszystko? Znane nazwisko nie ochroni cię od śmierci. Jesteśmy skazani na przegraną niezależnie od moich koneksji czy urodzenia.~
@1589 = ~I jak każda z nich, kończy się tragicznie. Zoar został zamordowany kilkadziesiąt lat temu, a wraz z jego śmiercią Evermeet przestało być świętym, nieskażonym zdradą miejscem.~
@1590 = ~Ta nudna opowieść to historia życia i śmierci setek szlachetnych elfów. Ale jak uważasz.~
@1591 = ~Chyba czas już, abyśmy wrócili na szlak, nie sądzisz?~
@1592 = ~Stało się już zwyczajem wśród wielu elfów, że kochankowie zwykli spędzać pewną ilość czasu osobno, aby potem móc lepiej docenić chwile spędzone we dwoje. Ale oczywiście my jesteśmy skazani na łamanie tej zasady.~ [O#XAN089]
@1593 = ~To źle czy dobrze?~
@1594 = ~Czemu "skazani"? Przecież dobrze być razem, prawda?~
@1595 = ~Szkoda. Szczerze mówiąc, sama myślałam o czymś takim.~
@1596 = ~Słucham? Sugerujesz, że zmęczyło cię moje towarzystwo?~
@1597 = ~Twoja obecność przy mnie jest cudowniejsza niż cokolwiek, co mógłbym sobie wyobrazić. Nie pragnę niczego innego.~
@1598 = ~Kto wie, czy moje towarzystwo nie znudzi ci się po jakimś czasie. Ale jeśli chodzi o mnie... Twoja obecność jest cudowniejsza niż cokolwiek, co mógłbym sobie wyobrazić. Nie pragnę niczego innego.~
@1599 = ~Skoro tak chcesz, pewnie tak się stanie. Ale jeszcze nie teraz; byłoby to zbyt niebezpieczne. Masz zbyt wielu wrogów, na łasce których nie zamierzam cię zostawić.~
@1600 = ~<CHARNAME>, przecież wiesz...~
@1601 = ~(westchnienie) Twoja obecność przy mnie jest cudowniejsza niż cokolwiek, co mógłbym sobie wyobrazić. Nie pragnę niczego innego.~
@1602 = ~Rok temu poprosiłem cię, abyś została moją żoną. Wiesz, że w moim przypadku musi to odbyć się zgodnie ze wszelkimi rytuałami.~
@1603 = ~Dlaczego?~
@1604 = ~A ty wiesz, że o niczym innym nie marzę.~
@1605 = ~Odmówiłam ci wtedy, i wciąż nie zmieniłam zdania.~
@1606 = ~Nie chciałam wtedy małżeństwa z tobą, ale przez ten rok wiele się zmieniło. Teraz nie powiedziałabym "nie".~
@1607 = ~Jesteśmy niewolnikami tradycji i konwencji. Nie chcę, aby mój Dom i ty sama stały się obiektem plotek... chociaż samo twoje pochodzenie wystarczy, aby zapewnić mieszkańcom Evereski tematy do rozmów na wiele wieczorów.~
@1608 = ~<CHARNAME>... dziękuję ci, mellonamin.~
@1609 = ~<CHARNAME>, przecież jeszcze o nic nie poprosiłem.~
@1610 = ~Skąd taka zmiana decyzji?~
@1611 = ~Brakowało mi ciebie i obiecałam sobie, że jeśli jeszcze się spotkamy, nie zmarnuję tej szansy.~
@1612 = ~Dużo o tym myślałam... i zrozumiałam, że moja odmowa była zbyt pochopna.~
@1613 = ~Po prostu chcę, żebyś był szczęśliwy.~
@1614 = ~Nic konkretnego.~
@1615 = ~A więc to rezultat pragmatycznej analizy wszystkich za i przeciw?~
@1616 = ~Jak zwykle lekkomyślna, impulsywna i nie kłopocząca się nawet cieniem autorefleksji. (westchnienie) <CHARNAME>, jak to możliwe, że kocham cię, mimo że różnimy się od siebie jak ogień i woda?~
@1617 = ~Tak czy inaczej, to wciąż niemożliwe. Nie mamy czasu na dopełnienie tradycji. Ceremonia musi zacząć się w noc pełni i zakończyć się trzy dni po dniu półksiężyca. Przyszli małżonkowie powinni spędzić cały tydzień na wspólnej medytacji. Jak moglibyśmy zrobić coś takiego w naszej obecnej sytuacji? W dodatku, żadne z nas nie ma rodziców, których można by prosić o błogosławieństwo... a najbliższa świątynia elfów jest setki mil stąd...~
@1618 = ~Nie martw się, Xan. Może przypadkiem trafimy do jakiegoś elfiego miasta, albo spotkamy podróżującego kapłana?~
@1619 = ~Wyglądasz na takiego bezradnego i zagubionego... Mogę jakoś pomóc?~
@1620 = ~Czy to naprawdę takie ważne? To przecież tylko obyczaj.~
@1621 = ~Brzmi interesująco. Powiesz mi coś więcej o tych rytuałach?~
@1622 = ~Nie. Takie rzeczy się nie zdarzają.~
@1623 = ~Po prostu zostań przy mnie, żebym mógł czuć twój oddech na mojej twarzy... dotknąć twoich włosów... słyszeć twój głos... <CHARNAME>, jesteś taka piękna...~
@1624 = ~Kim bylibyśmy bez naszej tradycji? Wielkich słów nie należy wypowiadać w pośpiechu, bez należnego im szacunku. Ale, ach, <CHARNAME>...~
@1625 = ~A co chciałabyś wiedzieć? Jakie wino piją goście weselni? Jak brzmi dokładnie tekst przysięgo? Jakie pieśni się śpiewa? Jeśli przeżyjemy, być może będziesz miała okazję przekonać się o tym na własne oczy.~
@1626 = ~Jednym z najpiękniejszych zwyczajów jest Siew: narzeczeni sadzą dwa drzewka obok siebie, i, trzymając się za ręce, błogosławią je zaklęciem. Kapłan związuje drzewka poświęconą wstęgą, i w tym momencie dwie rośliny stają się jedną. Drzewo wzrasta błyskawicznie, wypuszcza pąki, i na świeżo poślubionych małżonków spada deszcz kwiatów. Podobno kwitnie ono, dopóki para pozostaje razem. (westchnienie) W naszym przypadku nie byłoby to długo. Czuję, że jedno z nas odejdzie wkrótce z tego świata.~
@1627 = ~Nigdy nie będę mógł dać ci wszystkiego, co bym chciał. Niedługo zabierze mnie śmierć, ty podążysz drogą swojego dziedzictwa, i zostaniemy rozłączeni na wieczność. (westchnienie) Och, Seldarine, czemu wciąż marzę o rzeczach niemożliwych?~
@1628 = ~Podobno miłość to tylko inna nazwa lęku... a w miarę upływu dni, oba te uczucia stają się we mnie coraz silniejsze. A u ciebie?~ [O#XAN090]
@1629 = ~Również. Kocham cię i boję się o ciebie.~
@1630 = ~Miłość - oczywiście, ale nie lęk. Nie boję się.~
@1631 = ~Chyba nie. Wszystko jest tak samo, jak kiedyś.~
@1632 = ~Zdaje mi się, że moje uczucie do ciebie było kiedyś silniejsze.~
@1633 = ~Wolę o tym nie rozmawiać.~
@1634 = ~Oczywiście. W takim razie weź mnie za rękę i chodźmy dalej.~
@1635 = ~A więc myślimy i czujemy tak samo. Zastanawiam się, czy moje serce to wytrzyma; czasem czuję, jak niemal pęka z nadmiaru emocji.~
@1636 = ~A powinnaś. Co się stanie, jeśli zostaniemy rozdzieleni? Jeśli nie myślisz o tym, oznacza to, że nie jesteś gotowa na taką stratę - a w tym wypadku, kiedy to się zdarzy, łatwo możesz się załamać.~
@1637 = ~Bez ciebie cały świat i tak straci dla mnie sens.~
@1638 = ~Coś takiego nie może się zdarzyć.~
@1639 = ~Skąd wiesz? Może tak będzie mi łatwiej?~
@1640 = ~<CHARNAME>... nie mów tak.~
@1641 = ~Ale się zdarzy.~
@1642 = ~Może masz rację. Chciałbym, aby tak było.~
@1643 = ~Naprawdę? A więc ani czas, ani niebezpieczeństwa, ani ciągły rozwój twoich umiejętności niczego nie zmieniły?~
@1644 = ~Nie.~
@1645 = ~A czemu miałyby coś zmieniać? Miłość jest wieczna i niezmienna.~
@1646 = ~Och, zmieniły. Ale tylko tyle, że z każdym dniem kocham cię jeszcze bardziej.~
@1647 = ~Nie chciałabym cię rozczarować, ale moja miłość chyba trochę osłabła.~
@1648 = ~A więc podzielasz ludzką wiarę, że miłość jest najpiękniejsza na samym początku? Ja nigdy tego nie zrozumiem ani się z tym nie pogodzę. Z każdym dniem, z każdą chwilą, z każdym słowem kocham cię coraz bardziej.~
@1649 = ~Miłość nie jest niezmienna. Zmienia się, tak jak my sami. Gdzie podziała się ta przerażona dziewczyna, która dopiero co opuściła jedyny dom, jaki znała? Gdzie jest ta młoda kobieta, która właśnie odkryła prawdę o swoim pochodzeniu? Zmieniłaś się, <CHARNAME>, tak samo, jak nasze uczucie.~
@1650 = ~To ciekawe, jak zmieniała się ta miłość przez ten rok. Kiedy przypominam sobie dzień, w którym się spotkaliśmy... zdaje mi się, jakby to wszystko przydarzyło się komuś innemu. Minęło już tak wiele czasu, a jednak to wspomnienie nie blednie.~
@1651 = ~Wiem, że powinienem pamiętać dokładnie naszą pierwszą rozmowę, ale wszystko to, co zdarzyło się, zanim opuściliśmy Nashkel jest jakieś zamazane i splątane. Podczas naszej podróży na powierzchnię nie byłem w stanie jasno myśleć... ale kiedy wyszliśmy z lochów  i zobaczyłem słońce, i po raz pierwszy spojrzałem ci prosto w oczy.~
@1652 = ~Nie wiem, co wtedy powiedziałem - tak samo, jak nie pamiętam twojej odpowiedzi. Ale wiem, że właśnie w tym momencie coś się stało z moim sercem i duszą. Czy już wtedy była to miłość? Nie wiem. Ale z kobiety, która uratowała moje życie, stałaś się kobietą z moich marzeń.~
@1653 = ~Jakie to romantyczne.~
@1654 = ~A więc to była miłość od pierwszego wejrzenia?~
@1655 = ~A co czujesz teraz?~
@1656 = ~Co za bezsens. Nie masz nic ciekawszego do opowiedzenia?~
@1657 = ~Ja nazwałbym to raczej czymś niepokojącym. Jestem Mistrzem Zauroczeń, więc w moim przypadku pełna kontrola swoich emocji jest najważniejsza. Nigdy przedtem nie pozwoliłem sobie na tak całkowite oddanie swoich myśli i serca kobiecie.~
@1658 = ~Kocham cię.~
@1659 = ~A więc uważasz nasze pierwsze dni razem za nudne? Pewnie zatem podoba ci się to, co przeżywamy teraz. (westchnienie) Chyba nigdy cię nie zrozumiem.~
@1660 = ~A jak było z tobą? Jeśli mogę spytać... co pomyślałaś sobie, gdy zobaczyłaś mnie po raz pierwszy?~
@1661 = ~To było dziwne... moje serce przestało bić na sekundę, a gdy znów ruszyło, nic już nie było takie jak przedtem.~
@1662 = ~Stałeś w swojej celi, taki samotny i zagubiony... Wyglądałeś, jakbyś potrzebował kogoś, kto się tobą zaopiekuje.~
@1663 = ~Pomyślałam, że jesteś naprawdę przystojny. I wciąż tak uważam.~
@1664 = ~Zakochałam się w twoim głosie od pierwszego słowa, które wypowiedziałeś.~
@1665 = ~Tak naprawdę to nie poczułam nic szczególnego. Wszystko zaczęło się później.~
@1666 = ~Ciekawe, czy tak miało być, i nasza miłość była zapisana w gwiazdach. Nigdy się nie dowiemy... ale czy to ważne?~
@1667 = ~Więc współczucie zmieniło się w miłość? Miałem naprawdę dużo szczęścia.~
@1668 = ~Och, <CHARNAME>... dzisiejszej nocy to ty będziesz najpiękniejsza.~
@1669 = ~(westchnienie) Miło wiedzieć, że podoba ci się choć jeden aspekt mojej osoby.~
@1670 = ~Okazałaś więc mądrość i rozwagę... przynajmniej na początku. Dlaczego ja nie zrobiłem tak samo?~
@1671 = ~Zastanawiam się... jak było kiedyś, zanim cię poznałem.~ [O#XAN091]
@1672 = ~Nie pamiętasz?~
@1673 = ~Pewnie samotność, smutek, obojętność...~
@1674 = ~Więcej wolności, więcej samodzielności, więcej okazji żeby dobrze się bawić?~
@1675 = ~Pamiętam. Życie było takie... puste. A jednak dopiero teraz zdaję sobie z tego sprawę.~
@1676 = ~To gorsze, niż możesz sobie wyobrazić. Chociaż...~
@1677 = ~Och, to co mówisz miałoby jakiś sens... gdyby można było zapomnieć o przepaści, dzielącej miłość od obojętności.~
@1678 = ~Miłość to nie uczucie. To inne pojmowanie świata, inny wymiar rzeczywistości, to nawet coś więcej niż szósty zmysł. Byłem ślepy, głuchy i niemy, dopóki nie pokochałem ciebie - i tylko tobie zawdzięczam to, że narodziłem się na nowo.~
@1679 = ~Ty także musiałaś być pozbawiona miłości, gdy dorastałaś w Candlekeep, prawda?~
@1680 = ~Miałam Goriona. On mnie kochał.~
@1681 = ~Miałam Imoen. Ona nigdy mnie nie zawiodła.~
@1682 = ~Miałam przyjaciół. Nie byłam samotna.~
@1683 = ~No cóż... tak właściwie to nie.~
@1684 = ~Tak. Nie miałam nikogo, kto by mnie kochał.~
@1685 = ~Och, zapewne. Ale to coś innego.~
@1686 = ~Och, zapewne. Ale to coś innego.~
@1687 = ~<CHARNAME>, <CHARNAME>... czyżbyś nie słuchała, o czym mówiłem?~
@1688 = ~Tak myślałem. Zasługiwałaś na coś więcej niż młodość spędzona wśród mnichów i bibliotekarzy. Ale przysięgam... nigdy już nie będziesz samotna.~
@1689 = ~Obiecujesz?~
@1690 = ~Aha, pewnie. Wrogów na pewno mi nie zabraknie.~
@1691 = ~Nie martw się; przyzwyczaiłam się do tego.~
@1692 = ~Czy tamto uczucie sprawiło, że cały świat lśnił kolorami, o których dotąd nie miałaś pojęcia? Czy obróciło całe twoje pojmowanie rzeczywistości do góry nogami? Czy nie pozwoliło ci myśleć o niczym innym, oprócz szalonej, nieograniczonej miłości? Założę się, że nie tak było.~
@1693 = ~Xan, jesteś beznadziejnym romantykiem. Poczekaj jakiś czas, a rzeczywistość wkrótce upomni się o swoje prawa.~
@1694 = ~A właśnie że było!~
@1695 = ~Masz rację. Ale teraz... teraz, przy tobie, tak właśnie się czuję.~
@1696 = ~Nie doceniasz roli rodziny i przyjaciół. To po prostu inny rodzaj miłości.~
@1697 = ~Rzeczywistość wkrótce upomni się o moje życie; co do tego nie mam wątpliwości.~
@1698 = ~Szkoda więc, że to uczucie - jak wszystkie inne - musi kiedyś umrzeć.~
@1699 = ~Pamiętam jeszcze, jak to jest mieć rodzinę. To uczucie ciepła i spokoju; niezbyt podobne do tego pożaru serca, który czuję teraz.~
@1700 = ~Ile by nie było rodzajów miłości, każde uczucie musi kiedyś umrzeć.~
@1701 = ~Tak.~
@1702 = ~A ja zrobię wszystko, aby nie zabrakło ci również miłości.~
@1703 = ~Pewnego dnia będziesz żałować tych słów.~
@1704 = ~Szkoda więc, że to wspomnienie - jak wszystkie inne - musi kiedyś umrzeć.~
@1705 = ~Odkąd znów się spotkaliśmy, jestem naprawdę szczęśliwy. Ale czy mam do tego prawo? Ja, strażnik księżycowego ostrza, związany z Dzieckiem Bhaala i skazany na śmierć tak pewną, jak nic innego na świecie?~ [O#XAN092]
@1706 = ~Każdy ma prawo do szczęścia. Dlaczego miałbyś być wyjątkiem?~
@1707 = ~Masz rację; niełatwo być szczęśliwym w takich okolicznościach.~
@1708 = ~Mam poczuć się winna?~
@1709 = ~Xan, proszę... nie teraz.~
@1710 = ~Nie mówię o chwilowym, ulotnym szczęściu kilku dni czy nawet minut. Przeszliśmy przez tyle zła, że każda chwila staje się cenna. Ale czy zasługujemy na szczęście stałe, nie zmącone niczym przez wieczność?~
@1711 = ~Powinno być to niemożliwe - a jednak jestem szczęśliwy. A co więcej, zaczynam widzieć cień nadziei, że przeżyjesz tę walkę - ja razem z tobą.~
@1712 = ~Czemu tak myślisz? Ach, chodzi o to, że wspomniałem o twoim dziedzictwie. Nie, nie miałam zamiaru robić ci wyrzutów. To twój pech, ale nie twoja wina.~
@1713 = ~Nie? Wybacz więc, że ci w czymś przeszkodziłem.~
@1714 = ~Czy mam wystarczająco dużo odwagi, aby liczyć na szczęśliwe zakończenie? Czy to, o czym marzę, ma szansę stać się rzeczywistością? Czy tak będzie, mellonamin?~
@1715 = ~Z moim dziedzictwem? Chyba nie bardzo.~
@1716 = ~A jak myślisz? Wiesz przecież, ilu mamy wrogów.~
@1717 = ~No cóż, przecież oboje wiemy, co dzieje się ze strażnikami księżycowego ostrza po śmierci...~
@1718 = ~Oczywiście, że tak.~
@1719 = ~Nie mogę nic ci obiecać, ale wiedz, że ja też mam nadzieję na szczęśliwe zakończenie.~
@1720 = ~Nie powinienem był nazywać tego pechem. To raczej katastrofa.~
@1721 = ~Zbyt wielu.~
@1722 = ~I tak moje przeznaczenie nie jest tak tragiczne, jak twoje.~
@1723 = ~Miło, że tak myślisz, ale nie da się oszukać przeznaczenia.~
@1724 = ~Nigdy nie przestanę się dziwić, jak dobrze mnie znasz i rozumiesz. Dziękuję ci za to.~
@1725 = ~Cóż za ironia losu: kiedy nie znałaś swojego przeznaczenia, ja upierałem się, że czeka nas pewna śmierć; teraz znamy już naszą przyszłość, ale ja zacząłem chwytać się kurczowo nadziei.~
@1726 = ~To głupie. Nadzieja nie ma sensu, skoro i tak mamy przegrać.~
@1727 = ~Jeśli będziemy mieć nadzieję, mamy też szansę na jej urzeczywistnienie.~
@1728 = ~Nic na to nie poradzę. Mam poddać się i czekać biernie, aż zabierze mnie śmierć? Nie. Nie przestanę walczyć, dopóki jesteś przy mnie.~
@1729 = ~Albo po prostu szybciej zginiemy. Bogowie mają dość makabryczne poczucie humoru: dają nam nadzieję tylko po to, aby odebrać ją w ostatniej chwili.~
@1730 = ~Czas ruszać. A więc chodźmy i przekonajmy się na własne oczy, czy nasze marzenia są aż tak nierealne, jak mi się zdaje.~
@1731 = ~Mmm...~ [O#XAN093]
@1732 = ~Wstawaj! Czas ruszać.~
@1733 = ~Xan? Spałeś, zamiast medytować?~
@1734 = ~Taak, ja też chętnie poleżę jeszcze chwilę.~
@1735 = ~Już świta... a może to zachód słońca? Tak czy inaczej, wciąż nikt mnie nie zabił, gdy spałem. Świat jest pełen niespodzianek. Ale moja głowa... oooch, chyba zaraz pęknie.~
@1736 = ~Wstawaj! Czas ruszać.~
@1737 = ~Wygląda, jakby ktoś zaspał...~
@1738 = ~Spałeś, zamiast medytować?~
@1739 = ~Jeśli chcesz, możemy odpocząć jeszcze chwilę.~
@1740 = ~Świetny pomysł, kochanie. A więc...(ziewnięcie).~
@1741 = ~Moglibyśmy odpocząć jeszcze chwilę? Niezbyt dobrze się czuję.~
@1742 = ~Co się stało?~
@1743 = ~Nic dziwnego. Zasnąłeś, zamiast medytować jak normalny elf... i popatrzy tylko na siebie! Wyglądasz gorzej niż pijany goblin.~
@1744 = ~Nic dziwnego. Jesteś ranny.~
@1745 = ~Oczywiście. Wszystkim nam się to przyda.~
@1746 = ~Pijany goblin? Dziękuję ci bardzo, kochanie. Wiedziałem, że zawsze mogę liczyć na twoje ciepłe słowa, kiedy ich potrzebuję.~
@1747 = ~Hmm? Och, to nic takiego. Mikstura czy dwie, i wszystko będzie w porządku. Nie, to co mnie martwi, trapi mój umysł a nie ciało.~
@1748 = ~Z początku trochę medytowałem, ale wkrótce pojawiły się te same mroczne wizje z przeszłości. Nie miałem ochoty oglądać twarzy Sarevoka po raz setny, więc postanowiłem zasnąć. Sen, który mi się przyśnił... nie przyniósł mi ukojenia, ale był tak piękny...~
@1749 = ~Piękny? O czym śniłeś?~
@1750 = ~Nie pomyślałabym, że można wspominać złe sny z tak rozmarzoną miną.~
@1751 = ~Lepiej już chodźmy.~
@1752 = ~Widziałem we śnie twoją twarz. Lecz nie cały sen był dobry.~
@1753 = ~O tobie, oczywiście.~
@1754 = ~Stałaś pośrodku pięknego elfiego miasta, pod drzewem kwitnącym tysiącem najpiękniejszych kwiatów, jakie można sobie wyobrazić. Za tobą widziałem majaczące we mgle kształty wysokich budowli, zbudowanych z białego marmuru.~
@1755 = ~Ale wystarczyło jedno spojrzenie na ciebie, abym zapomniał o krajobrazie, pomimo całego jego piękna. Zobaczyłem lśniący ślad na twoim policzku. Płakałaś, Estel'amin.~
@1756 = ~Czemu miałabym płakać?~
@1757 = ~Nonsens. Ja nigdy nie płaczę.~
@1758 = ~A więc... musiało wydarzyć się coś strasznego...~
@1759 = ~Nie chcę więcej tego słuchać. Chodźmy.~
@1760 = ~Wiem, i dlatego tak mnie to przestraszyło. Co musiało się stać, żebyś się rozpłakała?~
@1761 = ~Nie wiem, i nie chcę wiedzieć, co to było. To tylko sen, ale przestraszył mnie tak samo, jak gdyby to działo się naprawdę.~
@1762 = ~Jestem taki zmęczony... Czy moglibyśmy odpocząć jeszcze chwilę?~
@1763 = ~Przykro mi, ale nasza misja nie może czekać dłużej.~
@1764 = ~Oczywiście, nie ma problemu. Potrzebujesz tego.~
@1765 = ~Odpocząć... i to wszystko?~
@1766 = ~Oczywiście. Ale jestem taki zmęczony... Czy moglibyśmy odpocząć jeszcze chwilę?~
@1767 = ~Odpocząć... i to wszystko?~
@1768 = ~(westchnienie) Skoro tak trzeba...~
@1769 = ~A co więcej możemy zrobić?~
@1770 = ~To niesamowite - my, którzy rozprawialiśmy się z bandami rozbójników, oczyszczaliśmy lochy z zamieszkujących je potworów i udaremnialiśmy wojenne spiski, nie jesteśmy w stanie nic zrobić ze zgrają pijaków w pokoju obok.~ [O#XAN094]
@1771 = ~Nie martw się, pewnie zaraz zasną.~
@1772 = ~Tak, to okropne. Bohaterowie Wybrzeża Mieczy zasługują na coś lepszego.~
@1773 = ~Idź tam i każ im się zamknąć, jeśli aż tak cię denerwują.~
@1774 = ~Racja. Mnie też się to nie podoba. HEJ, TAM! CZY DZIECKO BHAALA NIE MOŻE CHOCIAŻ CHWILĘ ODPOCZĄĆ W SPOKOJU?~
@1775 = ~Hm. Wygląda na to, że nie wybierają się jeszcze spać... więc możemy skorzystamy z ich przykładu?~
@1776 = ~Czyli robimy imprezę z całą drużyną?~
@1777 = ~Brzmi nieźle!~
@1778 = ~Hmm... podoba mi się taka propozycja.~
@1779 = ~Nie, jakoś nie jestem w nastroju.~
@1780 = ~Zrobiłbym tak, ale nie mam pod ręką żadnych zaklęć. Wolę nie ryzykować.~
@1781 = ~Hej, nie musisz zaraz przejmować kontroli nad ich umysłami! Na pewno nic ci nie zrobią, jeśli po prostu spokojnie poprosisz.~
@1782 = ~No to trudno. Czyli musimy czekać, aż zasną.~
@1783 = ~Rany, czy to ja mam się zawsze wszystkim zajmować? HEJ, TAM! CZY DZIECKO BHAALA NIE MOŻE CHOCIAŻ CHWILĘ ODPOCZĄĆ W SPOKOJU?~
@1784 = ~Dziękuję, <CHARNAME>. Chociaż teraz głowa boli mnie jeszcze bardziej...~
@1785 = ~Skoro się upierasz... Och, proszę bardzo, już idę. Mam nadzieję, że wrócę w jednym kawałku.~
@1786 = ~Nie, melamin, nie z całą drużyną. Myślałem o czymś tylko między nami dwojgiem...~
@1787 = ~A więc nie zmarnujemy tej nocy, mellonamin. A wręcz przeciwnie; już wiem, że będzie cudownie...~
@1788 = ~(westchnienie) Widzę, że nie ma co liczyć na przyjemną noc.~
@1789 = ~Ty drżysz. To miejsce nie przywołuje przyjemnych wspomnień, prawda?~ [O#XAN095]
@1790 = ~Ciemno tu, śmierdzi, i na pewno nie jest bezpiecznie. To chyba normalne, że nie podskakuję z radości, że tu jestem.~
@1791 = ~Naprawdę nie podoba mi się to miejsce. Najchętniej uciekłabym stąd jak najdalej się da.~
@1792 = ~Nie, po prostu trochę mi zimno.~
@1793 = ~Coś ci się chyba przywidziało. Wszystko jest w zupełnym porządku.~
@1794 = ~Mi też się tu nie podoba. Po prostu odzywa się w nas elfia krew. Ale kiedy jesteś przy mnie, najdroższa, nawet te lochy są odrobinę jaśniejsze.~
@1795 = ~Ty też bardzo mi pomagasz.~
@1796 = ~Och, dziękuję.~
@1797 = ~Tchórz.~
@1798 = ~Pochlebiasz mi, melamin.,. ale dziękuję ci.~
@1799 = ~No cóż, chyba niestety tak. Ale przynajmniej wciąż żyję.~
@1800 = ~Chciałbym, abyśmy oboje mogli stąd odejść. Nie martw się, <CHARNAME>, jutro znowu zobaczysz słońce... o ile dożyjemy następnego dnia, oczywiście. (westchnienie) Ach, wciąż to powtarzam...~
@1801 = ~No to przestań wreszcie. Pomyśl o czymś bardziej pozytywnym.~
@1802 = ~Mam nadzieję, że tak. Gdyby nie ty, zwariowałabym już dawno.~
@1803 = ~Wszystko będzie dobrze, Xan. (westchnienie) Ach, wciąż to powtarzam...~
@1804 = ~Przecież właśnie to robię. Kiedy jesteś przy mnie, nie mogę myśleć o niczym innym niż twoja obecność.~
@1805 = ~Gdyby twoje słowa mogły coś zmienić... Ale nie mogą. Jesteśmy skazani na przegraną.~
@1806 = ~To chodź tutaj, ogrzeję cię. Mam dołożyć do ognia?~
@1807 = ~Tak, proszę. Bogowie, jak mi zimno!~
@1808 = ~Nie, tak jest dobrze.~
@1809 = ~Byłoby dobrze, ale ogień może zwabić potwory. Twoje ramiona będą musiały wystarczyć.~
@1810 = ~Chyba mieliśmy gdzieś jeszcze małą butelkę wina... a nie, jednak jest już pusta. A więc ogień będzie musiał wystarczyć.~
@1811 = ~Zazdroszczę ci. Jak możesz być tak spokojna i opanowana przez cały czas, nawet w tak odrażającym miejscu jak to?~
@1812 = ~To pewnie przez moje dziedzictwo.~
@1813 = ~Taki już mam charakter.~
@1814 = ~Bo ty jesteś przy mnie.~
@1815 = ~Jesteś silną kobietą, a przy tym masz w sobie boską krew. Tak, to mogłoby tłumaczyć coś takiego.~
@1816 = ~Pewnie doszczętnie już zwariowałem, ale to miejsce, ten lęk, czający się w powietrzu... sprawiają, że jeszcze bardziej niż zwykle chcę mieć cię przy sobie, w moich ramionach. Zamiast medytować nad księgą zaklęć, nie mogę oderwać wzroku od twojej twarzy. Minął rok, odkąd się spotkaliśmy, ale czas nie uczynił cię mniej piękną... ani mniej godną pożądania.~
@1817 = ~Ciebie również.~
@1818 = ~To chyba pierwsza dobra wiadomość tego wieczora.~
@1819 = ~Tutaj? W błocie tych kanałów? Chyba żartujesz!~
@1820 = ~Naprawdę? A więc może chociaż na chwilę uda nam się zapomnieć o miejscu i czasie, w jakich mieliśmy nieszczęście się znaleźć. Przytul mnie, <CHARNAME>...~
@1821 = ~(westchnienie) Nic dziwnego, że nie masz ochoty. A więc weź mój płaszcz... i śpij dobrze.~
@1822 = ~Proszę, kochanie, nie mów, że jesteś całkowicie, absolutnie i bardzo nieestetycznie pijana.~ [O#XAN096]
@1823 = ~C-cco? Bredzisz, bracie... jestem naj-zu-peł-niej trzeźw!~
@1824 = ~Ach. Hm. Ee...Xan... to... to nie jest tt-tak jak myślisz...~
@1825 = ~Naprawdę? No cóż, na to wygląda. Hihi! To dziwne, jak ta buteleczka stała się taka... taka bardzo pusta...~
@1826 = ~Jasne! Przyłączysz się?~
@1827 = ~Ach, tak. (westchnienie) Najzupełniej.~
@1828 = ~Czyżby? Więc co powinienem myśleć?~
@1829 = ~Nic dziwnego, skoro opróżniłaś ją w pojedynkę.~
@1830 = ~Gdybyś była w nieco lepszym stanie, oczywiście. Ale ty ledwo stoisz i ledwo mówisz.~
@1831 = ~Czemu to robisz, jeśli mogę spytać?~
@1832 = ~N-nie, nie moższ. Zostaw mnie.~
@1833 = ~(hic!) Jestem tylko biednym i samotnym dzieckiem Bhaala. Nikt mnie nie ko-o-ocha, wszyscy... wszyscy chcą mnie zabić...~
@1834 = ~Mam... mam już tego dos-syć. Irenicus... Bodhi... chcę o nich zapomnieć. Po p-prostu.~
@1835 = ~Bo... bo miałam ochotę! Spróbuj też, to niezła zabawa!~
@1836 = ~Nie. Powinnaś teraz odpocząć, albo wpakujesz się w jeszcze gorsze kłopoty. Pijana czy nie, w tej chwili idziesz do łóżka.~
@1837 = ~Cc-co? Ośmielasz się tak do mnie mówić?~
@1838 = ~Nie ma mowy! (hic!) Podoba mi się tutaj.~
@1839 = ~W porządku, już idę.~
@1840 = ~Cz-czekaj! Mamy misję do wykonania! Mamy waż-żną i nie cierpiącą zwłoo-oki MISJĘ!~
@1841 = ~Tak, <CHARNAME>, ośmielam się, i ośmielę się zrobić coś więcej, jeśli nie pójdziesz natychmiast do swojego pokoju.~
@1842 = ~No... no dobrze. Chodźmy na górę.~
@1843 = ~(hic!) W życiu!~
@1844 = ~A więc obawiam się, że będę musiał cię tam po prostu zanieść.~
@1845 = ~To dobrze.~
@1846 = ~Jaką misję masz na myśli? Nadzianie się na własną broń? Wdanie się w bójkę? Spadnięcie ze schodów?~
@1847 = ~Nie, melamin, idziesz teraz spać.~
@1848 = ~Jeśli dalej będziesz się tak zachowywać, wkrótce nie będziesz musiała przejmować się już niczym. Spójrz na siebie. (westchnienie) Albo pójdziesz do swojego pokoju sama, albo będę musiał cię tam zanieść. Nie będę tu siedział i patrzył, jak się zapijasz na śmierć.~
@1849 = ~Właśnie że nie! Zostaw mnie!~
@1850 = ~Jak sobie chcesz.~
@1851 = ~A w-więc nie posłuchasz, jak opowiadam o moich nieszczęściach? Jesteś podły! Podły i nieczuły!~
@1852 = ~Posłucham cię, kiedy będziesz w stanie mówić normalnie. A teraz, melamin, idziesz do swojego pokoju i kładziesz się spać.~
@1853 = ~Dzień dobry pani. Jak się dzisiaj czujemy?~ [O#XAN097]
@1854 = ~Ooooochhhh... moja głowa...~
@1855 = ~Jesteś na mnie zły?~
@1856 = ~Beznadziejnie. I zgadnij, przez kogo. Musiałeś mnie zabierać siłą do pokoju?!~
@1857 = ~(westchnienie) Chodź tutaj. Jeśli pozwolisz, mogę wziąć od ciebie część tego bólu poprzez naszą więź. To powinno trochę pomóc...~
@1858 = ~Dziękuję. Idziemy?~
@1859 = ~Może najpierw przeprosisz mnie za to, że zabrałeś mnie wczoraj siłą do mojego pokoju?~
@1860 = ~Nie, ale martwię się o ciebie. Wiesz przecież, jak bardzo cię kocham; nie chcę, abyś sama ściągała na siebie jeszcze więcej kłopotów.~
@1861 = ~W normalnych okolicznościach nie winiłbym cię - to nic niezwykłego, szukać w winie rozrywki czy zapomnienia. Ale my nie możemy czynić nieprzemyślanych kroków ani pozwalać sobie na choćby jedną chwilę nieuwagi. Proszę, nie rób tego ponownie.~
@1862 = ~Hmm. Pomyślę o tym.~
@1863 = ~Dobrze. Przepraszam, Xan.~
@1864 = ~Jeśli obiecasz, że nie będziesz się już wtrącał.~
@1865 = ~Gdybym tego nie zrobił, leżałabyś teraz w jakimś zaułku z opróżnionymi kieszeniami i poderżniętym gardłem. Nie chciałem ci tego robić, ale twoje życie jest ważniejsze niż twoja godność.~
@1866 = ~Wybaczysz mi tę interwencję?~
@1867 = ~Oczywiście.~
@1868 = ~Jeśli obiecasz, że nie będziesz się już wtrącał.~
@1869 = ~(westchnienie) Chodźmy.~
@1870 = ~A więc mam biernie przyglądać się, jak narażasz się na niebezpieczeństwo? Nie wiesz co mówisz, <CHARNAME>. Chodźmy już.~
@1871 = ~Myślałem o tym, aby podarować ci pierścionek, ale ten, który dostałaś od Arana, przyćmiewa wszystko, co mógłbym wyczarować.~ [O#XAN098]
@1872 = ~Wcale nie jest taki piękny.~
@1873 = ~Pierścionek? Dla mnie? Na co jeszcze czekasz?~
@1874 = ~Wątpię, żeby Aran chciał uczynić ten pierścień wyrazem swoich uczuć do mnie.~
@1875 = ~Dar od ciebie ucieszyłby mnie o wiele bardziej niż ten od Arana. Nawet wtedy, gdyby nie był zaczarowany czy wyjątkowo kosztowny.~
@1876 = ~Jest w nim wielka moc. Musiał należeć do kogoś niezwykle potężnego... Choć, oczywiście, ty zasługujesz na coś więcej.~
@1877 = ~Och, oczywiście, że nie. Jednak zastanawiają mnie jego prawdziwe intencje.~
@1878 = ~Zwykła błyskotka nie ochroni cię przed śmiercią, a brak mi czasu, aby wyczarować prawdziwy amulet. Może kiedyś...~
@1879 = ~W każdym razie, pierścień Arana przypomina mi o pierścieniu, który dostałaś od swojego brata w Candlekeep. Oba zostały stworzone by chronić właściciela, lecz ludzie, którzy ci je ofiarowali, wysłali cię na pewną śmierć. Sarevok - na konfrontację z przywódcami Żelaznego Tronu; Aran Linvail - do walki z wampirami. Czy to ironia losu. nieświadome dobre intencje, czy próba spisku?~
@1880 = ~Zawsze wiedziałam, że moje przeznaczenie zostało zaplanowane przez kogoś o wyjątkowo czarnym poczuciu humoru.~
@1881 = ~Aran potrzebuje naszych usług - czemu nie miałby ich kupić za ten amulet?~
@1882 = ~Może Sarevok jednak choć trochę troszczył się o mnie? Może nie był do końca zły?~
@1883 = ~Mówimy tu o dwóch różnych przypadkach. Sarevok bawił się mną; Aran naprawdę chce pomóc.~
@1884 = ~Nie byłbym taki pewny co do jego intencji. Złodzieje Cienia nie słyną z dobroczynności - a co, jeśli on nas zdradzi? Jeśli nie zapewni nam bezpiecznej podróży do Czarowięzów? Jesteś Dzieckiem Bhaala, skazanym na brak zaufania.~
@1885 = ~Taki już mój los.~
@1886 = ~Brak zaufania? Z twojej strony również?~
@1887 = ~Być może; ale nie mam pojęcia, komu innemu moglibyśmy zaufać.~
@1888 = ~A więc masz jakiś lepszy pomysł, co teraz?~
@1889 = ~Wstyd się przyznać, ale zanim poznałem ciebie, byłem przekonany, że Dzieci Bhaala są pozbawione jakichkolwiek uczuć - że żyją tylko żądzą władzy i nienawiścią. Ale ty... ty potrafisz czuć i kochać. Może Sarevok również miał jakąś szansę?~
@1890 = ~Nie ma co się nad tym zastanawiać długo po jego śmierci. Ale chciałbym, aby więcej z twojego rodzeństwa było takie jak ty. Razem moglibyście nawet przeciwstawić się swojemu przeznaczeniu.~
@1891 = ~To niemożliwe. Zdolni do miłości czy nie, wciąż są moimi wrogami. Tak chciało przeznaczenie.~
@1892 = ~Nie można oszukać przeznaczenia, Xan.~
@1893 = ~Zobaczymy. Może kiedyś sprzymierzę się z którymś z nich.~
@1894 = ~Twoje przeznaczenie... Magiczne słowa, potężniejsze niż jakiekolwiek z moich zaklęć. Dlaczego zawsze, gdy je słyszę, przynoszą mi one przeczucie mojej własnej śmierci?~
@1895 = ~Bo zawsze spodziewasz się najgorszego?~
@1896 = ~Bo "przegrałem" to twoja dewiza życiowa?~
@1897 = ~Może tak się zdarzyć. Nikt, kto podróżuje ze mną, nie może się czuć bezpieczny.~
@1898 = ~Nie mam pojęcia. Czas pokaże.~
@1899 = ~(westchnienie) Obawiam się, że nic innego mi nie pozostaje.~
@1900 = ~Masz rację. (westchnienie) Jestem teraz zbyt szczęśliwy przy tobie. To nie może trwać długo.~
@1901 = ~Nie, ale proszę cię, uważaj na siebie.~
@1902 = ~A więc zmierzamy teraz do doków, tak? Bądź ostrożna, <CHARNAME>; kto wie, kogo tam napotkamy.~
@1903 = ~Na Seldarine... Co on ci zrobił?~ [O#XAN099]
@1904 = ~Co zrobił? Zabrał moją duszę, oto co zrobił!~
@1905 = ~Śniłam o dziwnym miejscu, przypominającym Candlekeep... a Imoen pomogła mi pokonać demona. Zwyciężyłam i wróciłam do normalnego świata, ale Irenicus powiedział, że to on wygrał... pozbawił mnie jedynej rzeczy, która różniła mnie od śmiertelników... mojej boskiej duszy.~
@1906 = ~Nie wiem... ale tak mi zimno...~
@1907 = ~Nie teraz, Xan. Muszę pomówić z Imoen.~
@1908 = ~Twoja... twoja dusza?~
@1909 = ~Tak. Jakieś sugestie?~
@1910 = ~Ciężko to sobie wyobrazic, nie? Ja też nie mogę w to uwierzyć.~
@1911 = ~Irenicus zapłaci za to! Zabiję go, za to co zrobił mi i Imoen!~
@1912 = ~Szkoda mi Irenicusa. Tak bardzo cierpiał... potrzebował tej duszy bardziej niż ja.~
@1913 = ~Tak, i wybacz, ale naprawdę muszę teraz pomówić z Imoen. To pilne.~
@1914 = ~Jestem przy tobie, Estel'amin. Za chwilę wszystko będzie dobrze... ale muszę wiedzieć, co on ci zrobił. Pamiętasz coś?~
@1915 = ~Tak. Zabrał moją duszę dla siebie.~
@1916 = ~Irenicus mówił o zemście... i, że w środku jestem już martwa. Ukradł mi duszę.~
@1917 = ~Jak mogłabym nie pamiętać? Wyssał ze mnie moją duszę! Nie zapomina się takich rzeczy.~
@1918 = ~oczywiście. Bogowie, jak dobrze, że żyjesz...~
@1919 = ~Nie wiem, co mógłbym ci teraz powiedzieć. Doradziłbym ci odpoczynek, ale to tylko przyspieszy nieuniknione. Namawiałbym cię, abyśmy szli dalej, ale Irenicus i tak zabije nas wszystkich. Oddałbym ci własną duszę, ale to niemożliwe. Ja...~
@1920 = ~(westchnienie) Musimy iść dalej. Nic innego nie możemy w tej chwili zrobić.~
@1921 = ~Gdybym tylko mógł jakoś ci pomóc...~
@1922 = ~Ty... chyba nie mówisz tego poważnie, prawda? <CHARNAME>, jeśli stracisz zmysły, wszyscy jesteśmy już martwi.~
@1923 = ~Stój! Coś jest nie tak; Estel'amin, co się dzieje?~ [O#XAN100]
@1924 = ~Czuję się dziwnie... prawie zemdlałam, wchodząc po tych schodach. Co będzie dalej?~
@1925 = ~Jakie to odkrywcze z twojej strony. Ukradziono mi duszę, pamiętasz jeszcze?!~
@1926 = ~Irenicus się dzieje! Irenicus, i jego przeklęta magia! Jeśli jeszcze raz zobaczę tego drania, wydrapię mu oczy i każę mu jeść swoje bijące jeszcze serce!~
@1927 = ~Nic. Miej zaklęcia w pogotowiu, idziemy.~
@1928 = ~Nie wiem, ale boję się o ciebie.~
@1929 = ~Nieczęsto zdarzało mi się, aby moim towarzyszom podróży kradziono dusze. Nie mam pojęcia, co się z tobą dzieje.~
@1930 = ~Poradziłabyś sobie z tym, nie wątpię.~
@1931 = ~Dokąd, <CHARNAME>? Jak mogę próbować ci pomóc, nie wiedząc, co się z tobą dzieje?~
@1932 = ~Twoje dłonie nie drżą, twoje umiejętności nie zniknęły, ale co z prawdziwą tobą? Nasza więź słabnie; ledwo już mogę cię wyczuć.~
@1933 = ~A może... może Irenicus zabrał tylko tę skażoną część twojej duszy? Może jesteś po prostu wolna od krwi boga, może nie jesteś już Dzieckiem Bhaala?~
@1934 = ~Ciężko mi uwierzyć w jego dobre intencje.~
@1935 = ~Chciałabym móc w to uwierzyć, ale to zbyt piękne, by mogło być prawdziwe.~
@1936 = ~Powiedział, że to najgorsza z klątw, i że sam o tym dobrze wie. Nie ma żadnej nadziei, Xan.~
@1937 = ~Możemy się o tym przekonać tylko czekając i obserwując, co będzie się ze mną działo.~
@1938 = ~Mnie też, ale mógł zrobić to nieświadomie. Przecież wszystko to było eksperymentem - a Imoen doszła do siebie po jakimś czasie. Może tak samo będzie z tobą?~
@1939 = ~<CHARNAME>, dopóki ty masz nadzieję, ja widzę sens życia.~
@1940 = ~A więc czekajmy.~
@1941 = ~Ale jeśli nie ma dla ciebie nadziei, wolę umrzeć tu i teraz, nie czekając najgorszego. Chociaż... czy najgorsze już się nie stało?~
@1942 = ~Co mogło być gorszego niż twoja transformacja w Zabójcę? Chyba tylko podróż do ziem mrocznych elfów.~ [O#XAN101]
@1943 = ~Tu jest tak ciemno, i słyszałam tyle strasznych opowieści o tym miejscu... Dlaczego musieliśmy trafić akurat do Podmroku? Wolałabym być wszędzie, byle nie tutaj.~
@1944 = ~Myślałam, że jeśli i tak mamy zginąć, to nie robi wielkiej różnicy, gdzie.~
@1945 = ~Zapewniam cię, że to pierwsze martwi mnie o wiele bardziej.~
@1946 = ~Typowe. Jak zwykle myślisz tylko o sobie.~
@1947 = ~I wkrótce będziesz. Teraz, gdy już wiem, że nasz wróg jest zwykłym człowiekiem; gdy już widziałem, jak dosięgają go moje zaklęcia... Następnym razem zabiję go, przysięgam.~
@1948 = ~A więc nie przejmujesz się tym, że znajdujemy się w legowisku ilithidów, drowów i duergarów? Och, oczywiście, masz gorsze zmartwienia.~
@1949 = ~Oczywiście, twoje samopoczucie jest najważniejsze. Wybacz, jeśli wyraziłem się... niezręcznie.~
@1950 = ~Estel'amin, ukochana, jak się czujesz? Jest gorzej?~
@1951 = ~Głupie pytanie. Uważasz, że powolna śmierć jest przyjemna?~
@1952 = ~Co niby mam teraz powiedzieć? "Hej, Xan, to Zabójca. Zabójco, przedstawiam ci Xana"?~
@1953 = ~Nie, czuję się tak jak zwykle. Chyba jakoś sobie z tym wszystkim poradzę.~
@1954 = ~Jestem taka zmęczona tym wszystkim. Chcę do domu.~
@1955 = ~Nie.~
@1956 = ~Nie powinienem był cię o to pytać. Chodźmy już.~
@1957 = ~(wzdraga się) Nie musiałaś mi o tym przypominać. Ale skoro wróciło ci już poczucie humoru, może nie jest aż tak źle... przynajmniej na razie.~
@1958 = ~Chodźmy więc, póki masz jeszcze siłę. Weź mnie za rękę.~
@1959 = ~Gdybyśmy tylko go mieli. Ale nie ma dla nas przyszłości ani nadziei. Byliśmy razem tak krótko, a ja czuję już zbliżający się koniec...~
@1960 = ~Ale nie żałuję żadnej z tych chwil.~
@1961 = ~Bogowie, co ona z nami zrobiła? Widzieć cię w skórze mrocznego elfa... och, teraz już naprawdę przegraliśmy.~ [O#XAN102]
@1962 = ~Masz stracha?~
@1963 = ~Adalon nie wysłałaby nas na pewną śmierć. Poradzimy sobie.~
@1964 = ~Nie będzie aż tak źle. Ten kamuflaż jest chyba dość bezpieczny.~
@1965 = ~Myślisz że już za późno, żeby się wycofać?~
@1966 = ~Wkrótce nie będziesz musiał się martwić ani tym, ani niczym innym, jeśli będziemy po prostu stać i gapić się na siebie z takim bezbrzeżnym zdziwieniem. Ruszajmy!~
@1967 = ~Przyznam, że czuję się dość niepewnie. A ty?~
@1968 = ~No cóż, gorzej już chyba być nie może, prawda?~
@1969 = ~Chętnie nie brałabym w tym wszystkim udziału, ale jak inaczej doścignąć Irenicusa?~
@1970 = ~Ufam Adalon i jej przebraniu.~
@1971 = ~Wydaje mi się, że tutaj nawet ściany mają oczy. Wynośmy się stąd jak najprędzej.~
@1972 = ~Przebranie może zmylić oczy mrocznych elfów, ale co z naszymi umysłami? Obawiam się, że nie jesteśmy tak bezpieczni, jak nam się zdaje.~
@1973 = ~Nie mamy innego wyjścia, więc musimy iść dalej. Ale dostać się do Ust Natha i przeżyć... to czyste szaleństwo. Zwłaszcza... zwłaszcza w tej formie.~
@1974 = ~Co, nie podobają ci się moje białe włosy i czarna skóra?~
@1975 = ~Wyglądasz całkiem pociągająco, jeśli mam być szczera.~
@1976 = ~Masz rację, to odrażające. Ale wkrótce pozbędziemy się tej iluzji.~
@1977 = ~To mnie przeraża. Boję się, że nigdy już nie będę sobą.~
@1978 = ~Nie. Patrzę na ciebie, i niemal widzę bicz w twoich dłoniach i pająka u twego boku. Niedawno przestałem wyczuwać twój umysł, a teraz nawet twój wygląd się zmienił. Jesteś prawie jak obca osoba.~
@1979 = ~Piękno mrocznych elfów straciło swój urok setki lat temu; zbyt wiele okrucieństwa i zła zostało przez nich przyniesione innym. Wiem, że to teraz to tylko iluzja, ale czuję do niej taki sam wstręt.~
@1980 = ~Tak myślisz? Chciałbym w to wierzyć, ale wiesz przecież, że nasze przygody nie skończą się dobrze. Zostaniemy zamordowani i pochowani jako mroczne elfy... o ile komukolwiek będzie się chciało przejmować pogrzebem. Pewnie raczej nakarmią nami pająki.~
@1981 = ~Chciałbym móc zamknąć oczy i zobaczyć znowu twoją prawdziwą twarz. Ale nie potrafię.~
@1982 = ~Chodźmy już. To miejsce jest takie straszne...~
@1983 = ~A więc prowadź.~
@1984 = ~Nie patrz tak na mnie. Wiesz, że nie mogę.~ [O#XAN103]
@1985 = ~Nie możesz mnie dotknąć, bo wyglądam jak mroczna elfka? Dlaczego?~
@1986 = ~Ja też nie. Och, kiedy wreszcie będziemy znowu sobą?~
@1987 = ~CO nie możesz?~
@1988 = ~Wcale na ciebie nie patrzyłam, coś ci się przywidziało. Dobranoc.~
@1989 = ~Sama sobie właśnie odpowiedziałaś. Oboje wyglądamy... nienaturalnie, i tak samo nienaturalne jest dla mnie... Och, <CHARNAME>, nie mogę nawet cię pocałować; nawet wiedząc, że pod tą ciemną skórą jesteś gdzieś prawdziwa ty.~
@1990 = ~Nigdy. A nawet jeśli - będziemy mieli tylko kilka dni, zanim nie zabierze cię śmierć.~
@1991 = ~Przepraszam. Dobranoc, <CHARNAME>.~
@1992 = ~Nie mogę cię kochać, kiedy wyglądasz jak mroczny elf. Wiem, że to tylko iluzja, ale...~
@1993 = ~Dobranoc, <CHARNAME>.~
@1994 = ~Tak mi przykro....~
@1995 = ~To nie twoja wina. Dobranoc.~
@1996 = ~Ale ja... ja potrzebuję ciebie i twojej miłości. Bardziej, niż kiedykolwiek.~
@1997 = ~Zostań przy mnie. Zamknij oczy, jeśli musisz... ale nie opuszczaj mnie.~
@1998 = ~Jak możesz być taki zimny i nieczuły?!~
@1999 = ~Gdybym mógł, nie wahałbym się ani chwili. Zrobiłbym wszystko, ale nie to, nie teraz. Nie proś mnie więcej.~
@2000 = ~Nigdy cię nie opuszczę, najdroższa. Nigdy.~
@2001 = ~Chcesz, żebym był przy tobie wbrew swojej woli?~
@2002 = ~Nie, oczywiście, że nie. Ale proszę, nie zostawiaj mnie samej.~
@2003 = ~Nie. Przepraszam, Xan. Śpij dobrze.~
@2004 = ~Głupia dziewczyno... będziesz żałować tego jutro rano. Jeśli ranek w ogóle nadejdzie...~
@2005 = ~Wszyscy już śpią... posiedzisz ze mną jeszcze chwilę? Chciałbym cię o coś zapytać.~ [O#XAN104]
@2006 = ~Nigdy nie lubiłam tej frazy.~
@2007 = ~Czy to mogłoby chwilę poczekać? Mam teraz trochę na głowie.~
@2008 = ~Dobrze, ale pośpiesz się. Jestem zmęczona.~
@2009 = ~Och, ja też nie... ale takie rozmowy zawsze wymagają odpowiedniego wstępu, prawda?~
@2010 = ~Och, mogłoby, ale czy MY przeżyjemy do tego czasu?~
@2011 = ~Nie zabiorę ci wiele czasu.~
@2012 = ~<CHARNAME>, klątwa Irenicusa zaczyna działać. Przed chwilą twoje oczy były znów takie puste, jakbyś... jakbyś znów miała stać się tym potworem. Czeka nas śmiertelna bitwa z Bodhi; bitwa, w której potrzebować będziesz wszystkich swoich umiejętności, ale błagam cię... nie wykorzystuj tej jednej. Nie zmieniaj się we wcielenie swojego ojca. Proszę cię, Estel'amin... nie trać tej ostatniej cząstki siebie.~
@2013 = ~Nie bój się. Nie poddam się temu.~
@2014 = ~Ta żałosna "umiejętność"? Nie, nie potrzebuję jej. Jestem wystarczająco silna.~
@2015 = ~Jeśli będę musiała, nie zawaham się.~
@2016 = ~Dobrze to słyszeć. Chodź tutaj, mellonamin... chyba nie wypuszczę cię z moich objęć aż do końca życia.~
@2017 = ~Dlaczego? Dlaczego, <CHARNAME>? Masz jeszcze szansę, aby przeżyć - czemu chcesz z niej zrezygnować?~
@2018 = ~Ja... Masz rację, Xan. Nie zrobię tego.~
@2019 = ~Stanie się Zabójcą daje mi siłę, której nie mogę inaczej zdobyć. Potrzebuję tego.~
@2020 = ~Nie mam wyboru. Muszę pokonać naszych wrogów.~
@2021 = ~Bo jestem Dzieckiem Pana Mordu, i całkiem mi się to podoba!~
@2022 = ~Masz swoją własną moc, swój własny talent. Masz mnie. Masz przyjaciół, do których możesz zwrócić się o pomoc. Nie potrzebujesz do tego potęgi martwego boga.~
@2023 = ~Masz rację. Nie zrobię tego.~
@2024 = ~Będę cię chronił tak jak mogę, ale widzę, że to nie ma sensu. Dobranoc, <CHARNAME>.~
@2025 = ~Nie wstawaj jeszcze. Będziemy musieli znowu ruszyć w drogę, znowu zabijać... Tak jak teraz, jest o wiele lepiej.~ [O#XAN105]
@2026 = ~Musimy. Umrę, jeśli nie odzyskam duszy.~
@2027 = ~Masz zupełną rację, mellonamin.~
@2028 = ~Wszystko będzie dobrze. Chodź, musimy już ruszać.~
@2029 = ~A więc nie boisz się spać u boku córki Boga Mordu?~
@2030 = ~Wiem. Ale czy te kilka minut coś zmieni?~
@2031 = ~(westchnienie) Czy te kilka minut coś zmieni?~
@2032 = ~<CHARNAME>, jesteśmy jednym. Boję się o ciebie, ale nie ciebie. Zbyt dobrze cię znam.~
@2033 = ~Patrzyłem na ciebie gdy spałaś, i nie mogłem uwierzyć, że możesz wkrótce umrzeć. Coś tak pięknego nie może zostać tak po prostu zabrane z tego świata.~
@2034 = ~Wciąż jestem dla ciebie piękna? Nawet pozbawiona duszy?~
@2035 = ~To puste piękno. W środku jestem już martwa.~
@2036 = ~Dziękuję... ale boję się, że to fałszywa nadzieja.~
@2037 = ~Nie umrę. Jestem na to zbyt piękna.~
@2038 = ~Nie, dopóki ja żyję. Irenicus i jego siostra z pewnością przygotowali już dla nas zasadzkę, ale nic nie powstrzyma cię od odzyskani duszy. Zwyciężysz, Estel'amin, a ja pozostanę na zawsze u twego boku.~
@2039 = ~Mam nadzieję, że tak będzie.~
@2040 = ~Poradzę sobie sama.~
@2041 = ~Tak, tak, bardzo romantyczne. Ale musimy już iść.~
@2042 = ~Jesteś. Jesteś żyjącym wcieleniem piękna, i nie możesz przegrać.~
@2043 = ~Nie wątpię w to, kochanie. Nigdy już nie będę w ciebie wątpił.~
@2044 = ~Nie wątpię w to, kochanie. Nigdy już nie będę w ciebie wątpił. Ale chyba powinniśmy już iść... jeśli nikt nie ukradł mi mojej szaty, zaraz będę gotów.~
@2045 = ~I znowu Athkatla. Po wszystkich krainach, które ostatnio odwiedziliśmy, to miasto wydaje się niemal... spokojne.~ [O#XAN106]
@2046 = ~Athkatla! Och, tęskniłam za nią!~
@2047 = ~Nienawidzę tej dziury!~
@2048 = ~Jest jedna mała różnica: kiedy wyjeżdżaliśmy, miałam jeszcze moją duszę.~
@2049 = ~Musimy poszukać sojuszników do walki z Bodhi.~
@2050 = ~Byliśmy tutaj szczęśliwi... choć było to ulotne szczęście, jak pokazał czas.~
@2051 = ~I tak jest lepsza niż Podmroku. A poza tym wreszcie jesteś sobą... Prawdziwą, rzeczywistą i piękną.~
@2052 = ~Odzyskasz swoją duszę, przysięgam. W Podmroku straciłem nadzieję, ale teraz, w świetle dnia, u twojego boku, odzyskuję ją. Poradzimy sobie.~
@2053 = ~Wiem, wiem, ale musimy już ruszać.~
@2054 = ~Dziwne: ty odzyskujesz nadzieję, a ja ją tracę.~
@2055 = ~Oczywiście, że wygramy! Nigdy w to nie wątpiłam!~
@2056 = ~Ku naszej przegranej...~
@2057 = ~Nie. Ku zwycięstwu.~
@2058 = ~Łatwo to wyjaśnić. Straciłaś duszę, ale jesteś piękniejsza niż kiedykolwiek, podczas gdy mnie nie stać na heroiczne pozy. Ja znajduję pocieszenie i inspirację w twoim pięknie, ale ty nie możesz tego samego o mnie. Zwłaszcza po tym, jak zachowałem się w Podmroku...~
@2059 = ~Wiem. Po tym, co przeszłaś w Podmroku, masz święte prawo czuć się niepokonaną. A ja wstydzę się mojego poprzedniego zachowania.~
@2060 = ~Nie wspierałem cię tak, jak powinienem. Potrzebowałaś miłości i opieki... a ja byłem zbyt przerażony i roztrzęsiony, aby to zauważyć. Wybaczysz mi?~
@2061 = ~Wybaczyłabym ci wszystko.~
@2062 = ~Tym razem tak, ale nie nadużywaj więcej mojej cierpliwości.~
@2063 = ~Nie oskarżaj się aż tak bardzo. I tak mi pomogłeś.~
@2064 = ~To nie takie łatwe. Naprawdę bardzo mnie zraniłeś.~
@2065 = ~Wcale nie potrzebowałam twojej pomocy. Sama świetnie sobie poradziłam.~
@2066 = ~Dziękuję. Może i umrzemy jutro, ale dzisiaj chcę o tym zapomnieć. Chodź do mnie, Estel'amin.~
@2067 = ~(westchnienie) A więc będę żył nadzieją że wybaczysz mi, zanim oboje zginiemy.~
@2068 = ~Dobrze to słyszeć... ale to nie umniejsza mojej winy. Jednak, skoro wszystko jest już dobrze... Och, <CHARNAME>...~
@2069 = ~Coraz częściej muszę przypominać sobie, że jesteś znacznie potężniejsza niż ktokolwiek z nas.~ [O#XAN107]
@2070 = ~A przy tym nie mam duszy i powoli umieram.~
@2071 = ~Przypominać sobie? A więc wciąż nie chcesz pogodzić się z moim dziedzictwem?~
@2072 = ~Skąd takie refleksje?~
@2073 = ~Tak, jestem w połowie boginią. Kiedyś ludzie będą oddawać mi cześć.~
@2074 = ~Dopadniemy Irenicusa na czas. Czuję, że masz przed sobą wielką przyszłość.~
@2075 = ~Staram się, ale to niełatwe.~
@2076 = ~Zdobywasz coraz większą moc. Wielcy tego świata nie traktują cię już jak drobnego problemu, ale raczej jak przeciwnika, z którym należy się liczyć. Idziesz w ślady swojego ojca, <CHARNAME>.~
@2077 = ~Masz rację. Twoja siła rośnie z każdym dniem.~
@2078 = ~<CHARNAME>, jesteś poszukiwaczką przygód. Z początku nie poszłaś tą ścieżką z wyboru, ale nie widzę teraz, abyś kontynuowała wbrew własnej woli. Pragniesz potęgi, i to pragnienie kiedyś cię zabije, albo... albo wygrasz. Zamkniesz oczy po raz ostatni i opuścisz ten świat, a w panteonie Faerunu pojawi się nowa bogini.~
@2079 = ~Co wtedy stanie się ze mną, o ile dożyję tej chwili? Nasze dusze są połączone ze Splotem; jeśli w to wszystko zaplącze się jeszcze boskość, zrobi się prawdziwy bałagan. Kim się stanę? Śmiertelnikiem, naznaczonym dotykiem boskości? Wybrańcem mojej ukochanej bogini?~
@2080 = ~Tak jak Elminster? Nie ma mowy. Może miałbyś jeszcze nosić szpiczasty kapelusz?~
@2081 = ~Będziemy się nad tym zastanawiać, kiedy nadejdzie odpowiedni moment. Teraz to niemożliwe.~
@2082 = ~Nie wiem, ale boję się, że to cię może zabić.~
@2083 = ~Przecież jesteśmy jednym. Nie możesz wstąpić w niebo razem ze mną?~
@2084 = ~To całkiem ciekawa pozycja, muszę powiedzieć.~
@2085 = ~I mam nadzieję że niemożliwym pozostanie... jakkolwiek egoistycznie to nie brzmi.~
@2086 = ~Och, oczywiście. Ale ty też umarłabyś wtedy w pewien sposób. Nie byłabyś dłużej z tego świata.~
@2087 = ~Znienawidzisz mnie za to co powiem, ale... nie chciałbym tego, nawet, gdyby było to możliwe. Nie chcę porzucać tego, kim jestem - moich wspomnień, mojej świadomości, mojej miłości do ciebie. Nie chcę stać się kimś zupełnie innym, nawet sto razy potężniejszym.~
@2088 = ~Prędzej czy później, będę musiał zmierzyć się z gorzką prawdą: zostawisz mnie, <CHARNAME>. Najchętniej zamknąłbym cię gdzieś, dopóki reszta twojego rodzeństwa nie zginie, i ostatnie z nich - nie ty - nie zajmie tronu waszego ojca. Ale wybór należy do ciebie. To twoje przeznaczenie.~
@2089 = ~A ja chcę je wypełnić.~
@2090 = ~Czemu mi to mówisz? Przecież to przeznaczenie; ja nie mam tu nic do gadania!~
@2091 = ~Też bym tego chciała. Pragnę spokojnego życia, a nie boskości.~
@2092 = ~Najpierw dopadnijmy Irenicusa. Dopóki on żyje, takie rozważania nie mają sensu.~
@2093 = ~Więc niech tak będzie.~
@2094 = ~Sam nie wiem. Ale póki jest jeszcze jakaś nadzieja...~
@2095 = ~Pamiętaj o tym. Możesz się zmienić, zdobyć jeszcze większą moc, napotkać nowe pokusy i możliwości - ale pamiętaj, że tego dnia wypowiedziałaś te właśnie słowa.~
@2096 = ~Oczywiście. (westchnienie) Gdyby tylko zakończenie jego życia mogło rozwiązać wszystkie nasze problemy...~
@2097 = ~Jeśli nie uznasz tych słów za zbyt śmiałe... Twoje poczynania są naprawdę godne podziwu. Mając na uwadze obecną sytuację, nie zdziwiłbym się, gdybyś zapomniała o Imoen i zrezygnowała z pogoni za Irenicusem.~ [O#XAN108]
@2098 = ~Mam do pogadania z Irenicusem, i nie zrezygnuję z tego tak łatwo.~
@2099 = ~Nie mogę zostawić Imoen na łasce tego szaleńca. Wiem, że ona zrobiłaby dla mnie to samo.~
@2100 = ~Ścigam go, bo nie mam wyboru... ale tak naprawdę bardzo się boję.~
@2101 = ~Nie zależy mi jakoś specjalnie na ich znalezieniu. Po prostu lubię poszukiwanie przygód.~
@2102 = ~Pilnuj własnego nosa.~
@2103 = ~Do pogadania? W takim razie będzie to chyba najkrótsza rozmowa w historii planety Toril. Dobrze ci radzę, nie podążaj za nim - chyba, że chcesz ocalić swoja towarzyszkę.~
@2104 = ~Nie mogę tego tak zostawić. Potrzebuję mocy, o której mówił.~
@2105 = ~Torturował mnie, i musi za to zapłacić!~
@2106 = ~Być może. Ale muszę uratować Imoen.~
@2107 = ~Masz rację. Nie warto się w to pakować.~
@2108 = ~Ledwo pamiętam tę dziewczynę... ale wydawała się być w porządku. Martwisz się o nią?~
@2109 = ~Jak mogłabym się nie martwić? Jest dla mnie jak siostra!~
@2110 = ~Długo ze mną podróżowała... i chyba się zaprzyjaźniłyśmy.~
@2111 = ~To mój obowiązek, uratować ją. Gorion chciałby, żebym tak postąpiła.~
@2112 = ~W sumie nie wiem, czemu miałabym jej pomagać. To mała diablica! Wykradała mi moje drobiazgi, płatała mi zawsze okrutne figle, ośmieszała mnie przed wszystkimi...~
@2113 = ~Nienawidzę jej. Wszyscy w Candlekeep lubili ją bardziej niż mnie!~
@2114 = ~Rozumiem. Tam samo czuję się czasem, wykonując zlecone mi zadania. Zdaje się, że jesteśmy pokrewnymi duszami.~
@2115 = ~Zastanawia mnie, kto jest twoim głównym celem - Imoen czy Irenicus?~
@2116 = ~Imoen. Muszę jej pomóc.~
@2117 = ~Irenicus. Mam z nim do pogadania.~
@2118 = ~Chyba oboje.~
@2119 = ~Dlaczego pytasz?~
@2120 = ~Myślę - a raczej obawiam się - że wkrótce możesz zmienić zdanie. Ten szaleniec włada wielką mocą i Imoen jest bezbronna w jego rękach. Nie wierzę, że mogłabyś porzucić ją tak łatwo.~
@2121 = ~Ach, więc zapłaciłaś piętnaście tysięcy sztuk złota dość podejrzanej organizacji, bo lubisz poszukiwanie przygód? Bardzo ciekawe.~
@2122 = ~Proszę bardzo.~
@2123 = ~Mocy? Powiedz mi, słyszałaś kiedyś o prawdziwej mocy, ofiarowanej za darmo i z własnej woli?~
@2124 = ~Nie, nie słyszałam.~
@2125 = ~Parę razy. Elminster, inni wybrańcy Mystry, ja i moje rodzeństwo...~
@2126 = ~Potrafię sprawić, żeby Irenicus oddał mi moją moc.~
@2127 = ~A więc zemsta? To nie ma sensu. Zabiłaś morderców Goriona, ale czy sypiasz przez to spokojniej?~
@2128 = ~Oczywiście. Sprawiedliwości stało się zadość.~
@2129 = ~Nie. To nie wróciło mu życia.~
@2130 = ~Nie. Często zastanawiam się co by było, gdyby Sarevok nie skusił się na dane mu obietnice mocy.~
@2131 = ~A więc na pewno będzie ci ciężko, jeśli przybędziemy zbyt późno, by ją uratować. Musisz przygotować się na taką ewentualność.~
@2132 = ~A więc stoisz przed trudnym wyborem. Dla mnie jest oczywiste, że twoje bezpieczeństwo jest ważniejsze niż jej, ale ostatnie słowo należy do ciebie.~
@2133 = ~Pewnie masz rację, i jestem pewien, że nie zawiedziesz jego pamięci. Ale bądź ostrożna.~
@2134 = ~Przykro mi to słyszeć. Mogę cię tylko zapewnić, że nie pochwalam takiego zachowania, więc z mojej strony nic takiego ci nie grozi.~
@2135 = ~Ale teraz nie jesteśmy w Candlekeep, i, zapewniam cię, nie każdy ceni ją wyżej niż ciebie.~
@2136 = ~Rozumiem. Nie chcę rozmawiać teraz o Irenicusie, ale ciekawi mnie, jaki jest twój stosunek do Imoen.~
@2137 = ~Jakkolwiek banalnie to nie zabrzmi, martwię się o ciebie, a jednocześnie ciekawi mnie twoje przeznaczenie. Czy bardziej zależy ci na uratowaniu przyjaciółki, czy na pościgu za szalonym magiem? To pierwsze jest tylko niebezpieczne; to drugie to samobójstwo.~
@2138 = ~A więc mam tendencje samobójcze, bo zależy mi na Irenicusie. Mam z nim do pogadania.~
@2139 = ~Muszę uratować Imoen.~
@2140 = ~Muszę znaleźć ich oboje.~
@2141 = ~A wiesz dlaczego? Bo takie rzeczy się nie zdarzają. Próbuj dalej dopaść tego maga, a skażesz nas wszystkich na śmierć.~
@2142 = ~Elminster zapłacił wysoką cenę. Pozostał w Krainach, ale to nie jest życie. Inni Wybrańcy muszą poświęcić jeszcze więcej, a ty... ty musiałabyś oddać w zamian swoją duszę.~
@2143 = ~(westchnienie) Ciekawy jestem, jak.~
@2144 = ~Twój przybrany ojciec i brat nie żyją, a ty mówisz z takim spokojem o sprawiedliwości? Chciałbym być taki opanowany.~
@2145 = ~I dlatego właśnie uważam, że ślepa żądza zemsty nie czyni świata lepszym.~
@2146 = ~Cokolwiek zamierzasz zrobić, nie podejmuj decyzji pochopnie. Twoje własne życie, moje, Imoen, naszych innych towarzyszy - wszystkie łączą się w jedną nić; nić, którą możesz rozplątać lub rozciąć, w zależności od kroków, które poczynisz. Nie pomyl się, <CHARNAME>.~
@2147 = ~Ale co powinnam zrobić?~
@2148 = ~Spróbuję.~
@2149 = ~Xan, zachowaj swoje dobre rady dla siebie.~
@2150 = ~To, <CHARNAME>, zależy już tylko od ciebie.~
@2151 = ~Wierzę w ciebie, <CHARNAME>.~
@2152 = ~Bałem się, że tortury Irenicusa mogłyby pozostawić blizny na twojej twarzy. To dobrze, że się myliłem.~ [O#XAN109]
@2153 = ~Ja myślę. To w końcu moja twarz.~
@2154 = ~To pewnie dlatego, że jestem elfką. Nasze rany szybko się leczą.~
@2155 = ~Och, cudownie! Irenicus, tortury, blizny... o czym porozmawiamy za chwilę? Może o szczegółach?~
@2156 = ~Naprawdę nie mam ochoty o tym rozmawiać.~
@2157 = ~I, jak każda elfia twarz, jest piękna. Pamiętam, jak jeden z Zakapturzonych - nazywał się chyba Tolgerias - wspominał, że twarz i dłonie Imoen pokryte były bliznami, gdy przyprowadzili ją do Rady a proces. Bałem się, że podzielisz jej los.~
@2158 = ~Och, są blizny i blizny. Twój oprawca był tak potężny, że niemal rozniósł w pył całe miasto, a mimo to nosił maskę. Widocznie nie wszystkie ślady da się wyleczyć.~
@2159 = ~Wybacz; wiem, że to była dość nietaktowna uwaga. Chciałem tylko powiedzieć, że nie zasługiwałabyś na coś takiego.~
@2160 = ~Wybacz; wiem, że to była dość nietaktowna uwaga. Chciałem tylko powiedzieć jak to dobrze, że twoje piękno pozostało nienaruszone...~
@2161 = ~To potworne i nieludzkie, niszczyć piękno. Nigdy nie chciałem nikogo zabić, ale teraz, gdy pomyślę o Irenicusie i o tym, co ci robił... nie mogę się oprzeć temu pragnieniu. Oczywiście, to niemożliwe - to on zabiłby mnie bez większego wysiłku.~
@2162 = ~I tak miło mi to słyszeć. Dziękuję.~
@2163 = ~Jeszcze zobaczymy, kto tu zabije kogo.~
@2164 = ~Starczy już tego dramatyzowania, Xan.~
@2165 = ~Ależ proszę bardzo. Kto wie, może jesteś ostatnią osobą, z którą podróżuję?~
@2166 = ~Czemu? Nie wracasz już do Evereski?~
@2167 = ~Jasne, jasne. Jesteś skazany na przegraną, a ja będę miała zaszczyt pochować twoje ciało ze wszystkimi honorami.~
@2168 = ~Mam nadzieję, że nie.~
@2169 = ~Na twoim miejscu nie łudziłbym się. Z takim przeciwnikiem jak nasz, raczej nie przeżyjemy zbyt długo.~
@2170 = ~Jasne, jasne. Przegraliśmy.~
@2171 = ~Możesz przecież wrócić do Evereski.~
@2172 = ~Melo... ach. Rozumiem. Nie będę już cię niepokoił.~
@2173 = ~Nie. Przynajmniej nie, dopóki nie wypełnię tej misji - a skoro mam zginąć u twego boku...~
@2174 = ~Czemu tak lekko traktujesz poważne sprawy? Pochowałaś już Goriona; Khalid i Dynaheir zginęli na twoich oczach... Śmierć to nie temat do żartów, <CHARNAME>.~
@2175 = ~Ja też. Ostatnio miałem szczęście, spotykając cię po raz kolejny... może wystarczy go i na tę misję?~
@2176 = ~Co poszło nie tak? Pamiętasz?~ [O#XAN110]
@2177 = ~Co masz na myśli?~
@2178 = ~Pamiętam wszystko. O co dokładnie chcesz spytać?~
@2179 = ~Wszystko. Ludzie Irenicusa pojmali mnie podczas snu.~
@2180 = ~Nie mamy czasu na rozgrzebywanie starych wspomnień, Xan.~
@2181 = ~Przecież podróżowaliśmy razem jakiś czas, zanim jeszcze poznałaś prawdę o swoim pochodzeniu. Wiesz dobrze, że było coś między nami... a przynajmniej tak mi się wydawało. A potem, w pewnym momencie, wszystko nagle się rozpadło. Dlaczego?~
@2182 = ~Kiedy znaleźliśmy list Goriona i dowiedziałam się, kim był mój ojciec... Od tego dnia zacząłeś mnie unikać.~
@2183 = ~Podróżowaliśmy razem zbyt krótko, żeby zdążyć stworzyć prawdziwy związek.~
@2184 = ~Pamiętam, że kilka razy nie byłam dla ciebie zbyt miła...~
@2185 = ~Miałam wtedy innego adoratora, jak pewnie pamiętasz.~
@2186 = ~Nie wiem, czy to dobry pomysł. (westchnienie) Ale dobrze.~
@2187 = ~Och, nie; tym razem nie chodziło mi o twoje uwięzienie. Miałem na myśli sprawy ze znacznie bardziej odległej przeszłości.~
@2188 = ~Ani trochę? Nawet, jeśli chodzi o... Och, nieważne. Masz rację; nie powinienem był zaczynać w ogóle tej rozmowy.~
@2189 = ~Tak, to dość niełatwe, kiedy dowiadujesz się, że zakochałeś się kobiecie skazanej na śmierć. Ale, <CHARNAME>, ty wciąż jesteś tak samo piękna jak wtedy... I ściga cię tak samo groźny los.~
@2190 = ~Masz rację. Nic dziwnego, że delikatne i kruche uczucie zagubiło się gdzieś pomiędzy unikaniem zasadzek, morderstwami naszych najlepszych przyjaciół i ciągłą ucieczką przez przeznaczeniem.~
@2191 = ~Och, bez wątpienia. Ciekawe, czy zmieniłaś się od tego czasu choć trochę.~
@2192 = ~Raczej dziesiątki adoratorów. Nadal pewnie tak jest.~
@2193 = ~Może to i dobrze.~
@2194 = ~A mimo to, wciąż łapię się na bezustannym rozmyślaniu co by było, gdyby... Nie mogę skupić się na niczym innym. Nie potrafię zapomnieć o tym co było, <CHARNAME>.~
@2195 = ~Uważaj z tym rozmyślaniem, Xan. Potrzebny nam dobry i opanowany mag, a nie rozmarzony słabeusz.~
@2196 = ~Sama się nad tym zastanawiam...~
@2197 = ~Chyba będziesz musiał. Nie mam ochoty do tego wracać.~
@2198 = ~Może moglibyśmy... spróbować jeszcze raz? Zacząć wszystko od nowa?~
@2199 = ~Oczywiście, masz rację. Nie chcę narażać cię na niebezpieczeństwo.~
@2200 = ~A poza tym, i tak nic by z tego nie wyszło...~
@2201 = ~To i tak nie skończy się dobrze. Ach, <CHARNAME>...~
@2202 = ~Ach. Dziękuję bardzo, <CHARNAME>.~
@2203 = ~Po co bawić się ogniem? I tak wkrótce czeka nas śmierć; dlaczego mielibyśmy czynić ją jeszcze bardziej bolesną? To nie ma sensu. Ach, <CHARNAME>...~
@2204 = ~Dziwny jest ten świat, na którym żyjemy. Nigdzie nie widziałem aż tylu uprzedzeń.~ [O#XAN111]
@2205 = ~Masz na myśli ciągłe walki o władzę? To przecież tylko ludzie; można się tego po nich spodziewać.~
@2206 = ~Masz na myśli to, jak traktują elfów? Nic dziwnego; w końcu Tethyr jest całkiem niedaleko.~
@2207 = ~Masz na myśli to, jak traktują kobiety? Uważam, że to oburzające!~
@2208 = ~Masz na myśli to, jak traktują magów? Opłata za licencję na czary jest naprawdę oburzająco wysoka.~
@2209 = ~Uprzedzenia? Nic takiego nie zauważyłam.~
@2210 = ~Z uprzedzeń może czasem wyniknąć coś dobrego.~
@2211 = ~Evereska również nie jest od nich wolna. Ale tu, w Amn, ludzie zdają się przykładać śmiesznie dużą wagę do wszystkich tych spisków i intryg. Nikt nie zna imion prawdziwych władców miast, a mimo to ciągłe zabójstwa polityczne i zamachy są na porządku dziennym. Złodzieje Cienia trzęsą Athkatklą, a mimo to ostatnimi czasy zdają się być w całkiem poważnych tarapatach. No i oczywiście, jest jeszcze niewolnictwo.~
@2212 = ~Zawsze będę walczyć z czymś takim.~
@2213 = ~Czemu miałoby to mnie obchodzić?~
@2214 = ~I tak właśnie powinien wyglądać świat! Ludzie miewają czasem całkiem dobre pomysły.~
@2215 = ~Tethyr to odrębny przypadek. Trzech ostatnich ludzkich królów uprawomocniło masakry wśród elfów, i te krwawe dnie nie zostaną tak szybko zapomniane. Ale ludzie Amn nigdy nie mieli powodów, aby prześladować naszych; zdarzają się oczywiście pojedyńcze przypadki, ale to raczej fanatycy i psychopaci, a nie ogólnokrajowe tendencje.~
@2216 = ~Widziałam wystarczająco wiele, aby uważać inaczej.~
@2217 = ~Może to nasza wina? Gdybyśmy okazywali więcej pokory, ludzie na pewno traktowali by nas lepiej.~
@2218 = ~A więc jakie inne uprzedzenia miałeś na myśli?~
@2219 = ~Niestety. Na szczęście Amn nie podąża zbyt szybko za przykładem Calimshanu, więc nie spotykamy jeszcze elfich kobiet, sprzedawanych w niewolę, ale już zmuszanie kobiet do małżeństw aranżowanych przez rodziców jest tu na porządku dziennym. Obawiam się, że jeśli nawet nadejdą zmiany, to na pewno nie na lepsze.~
@2220 = ~Gdybym tylko wiedziała, gdzie są ludzie odpowiedzialni za taką sytuację... już ja bym im pokazała!~
@2221 = ~To smutne.~
@2222 = ~Nie obchodzi mnie to. Ja nie zamierzam tak skończyć.~
@2223 = ~One wszystkie zasługują na swój los, jeśli są zbyt słabe, by z nim walczyć.~
@2224 = ~A jednak to Zakapturzeni uratowali ci życie nie tak dawno temu. Jednakowoż to źle, że to najbogatsi mają prawo do używania magii w mieście. Z licencją czy nie, czuję się tu dziwnie bezradny. A ty?~
@2225 = ~Nie, nie przeszkadza mi  to. Athkatkla to duże miasto, i żadni Zakapturzeni nie pozbawią mnie przyjemności cieszenia się nim.~
@2226 = ~Ja też. To niepokojące, kiedy jedna organizacja kontroluje całe miasto.~
@2227 = ~Naprawdę nie obchodzą mnie Zakapturzeni.~
@2228 = ~Nie jestem bezradna. Wręcz przeciwnie.~
@2229 = ~Bo nie patrzyłaś wystarczająco uważnie. Mimo że w Amn niewolnictwo jest jeszcze zabronione, karawany handlarzy ludźmi wciąż przybywają do miasta i opuszczają je bez żadnych problemów. Twoja przyjaciółka została aresztowana za rzucenie jednego zaklęcia. Czy to ci nie wygląda na jakiś problem?~
@2230 = ~Czyżby? Faktycznie; uprzedzenie względem orka, atakującego cię z wzniesionym toporem może przynieść ci coś dobrego, ale to chyba odosobnione przypadki. Ale jeśli chodzi o, weźmy na przykład, magów?~
@2231 = ~To bezcelowe. Wkrótce zginiesz, a wraz z tobą zostaną zapomniane twoje wysiłki. Ale doceniam to, że masz wciąż wolę walki.~
@2232 = ~To odrażające - odbierać wolność jakiejkolwiek żywej istocie. Sama równie dobrze mogłabyś podzielić los niewolników, a, uwierz mi, nie jest to miłe doświadczenie.~
@2233 = ~Odrażające? Dziwne słowa, jak na maga, manipulującego umysłami.~
@2234 = ~Chyba masz rację.~
@2235 = ~Nonsens. Nigdy nie zostanę niewolnicą.~
@2236 = ~Nie używam mojej sztuki w innym celu niż samoobrona. Zauroczenie kogoś to proces bolesny dla obu stron... i zauważ, że ostatnio coraz częściej robię to, by chronić ciebie, a nie siebie.~
@2237 = ~Trzy razy byłaś już więźniem - w Candlekeep, w kwaterach Płomiennej Pięści, i w lochach Irenicusa. A wiesz, jak cienka granica dzieli więźnia od niewolnika.~
@2238 = ~Obyś nigdy już się z niczym takim nie spotkała. Chciałbym móc ochronić cię przed każdą niesprawiedliwością tego świata... ale wątpię, czy jestem w stanie.~
@2239 = ~Więcej pokory? A więc mamy pozwolić im niszczyć nasze lasy toporami? Drwić z naszych bogów? Znosić cierpliwie obelgi i upokorzenia? Zbyt wiele nas różni, <CHARNAME>. Kiedyś to zrozumiesz.~
@2240 = ~Jest ich wiele, ale to, co martwi mnie najbardziej, to podejście do użytkowników magii.~
@2241 = ~Całe szczęście, że nie wiesz.~
@2242 = ~Masz całkowitą rację.~
@2243 = ~Pewnie masz rację, ale i tak niełatwo na to patrzeć.~
@2244 = ~Dziwne podejście. Ale mów co chcesz - to i tak niczego nie zmieni.~
@2245 = ~Twoja przyjaciółka już została jej pozbawiona. Ale jeśli to nie przeszkadza ci dobrze się tu bawić, cóż - mogę się tylko cieszyć.~
@2246 = ~A jest jeszcze gorzej, jeśli ta organizacja więzi twoich przyjaciół. Dobrze rozumiem twoje uczucia, <CHARNAME>.~
@2247 = ~Ale, niestety, ty obchodzisz ich aż za bardzo. Wplątałaś się w ich sprawy, a raczej zostałaś w nie wplątana przez Imoen i Irenicusa.~
@2248 = ~To fałszywa nadzieja. Zakapturzeni to potężna siła, w starciu z którą nie masz szans.~
@2249 = ~Chciałbym abyśmy mogli się spotkać w bardziej sprzyjających okolicznościach, ale wydaje się, że po raz kolejny jesteśmy skazani na kroczenie pośród brudu, zła i niesprawiedliwości. To twoje przeznaczenie czy mój pech?~
@2250 = ~A jakie może być przeznaczenie Dziecka Bhaala? Nie mam żadnego wpływu na to, co się dzieje!~
@2251 = ~Pewnie twój pech.~
@2252 = ~To zapewne kolejny dowód na to, że nie jest nam pisane podróżować razem! Och, Xan, zapłaczmy nad naszym losem, bo sami bogowie są dziś przeciwko nam!~
@2253 = ~(westchnienie) Jakkolwiek podróżowanie w twoim towarzystwie to zaszczyt, wolałbym, byś była zwykłą kobietą.~
@2254 = ~A więc jesteśmy skazani na porażkę. Jak zwykle.~
@2255 = ~Rozumiem, że nie mówisz tego poważnie?~
@2256 = ~Och, oczywiście że nie. (uśmiech)~
@2257 = ~Ależ oczywiście, że mówię. Przykro mi.~
@2258 = ~Rozumiem - i przepraszam. Może powinienem więc opuścić tę drużynę... och, sam już nie wiem. Zobaczymy.~
@2259 = ~Rozmawialiśmy ostatnio o niesprawiedliwościach, jakie dzieją się w Amn. A co z twoim własnym życiem? Co sprawia ci najwięcej bólu?~ [O#XAN112]
@2260 = ~To, kim jestem. Życie z piętnem Dziecka Bhaala.~
@2261 = ~W kółko ktoś mnie ściga, zdradza, próbuje mnie zabić. To niezbyt miłe.~
@2262 = ~Wszyscy, którzy stają mi się zbyt bliscy, giną.~
@2263 = ~Moje dziedzictwo, pełno śmierci dookoła, nieznana przyszłość... to wszystko to dla mnie za dużo.~
@2264 = ~Nic. Jestem młoda, piękna, i władam wielką mocą. Czemu miałabym się czymś martwić?~
@2265 = ~Jakim głupcem byłem, zadając to pytanie. Wszystko sprowadza się do twojego dziedzictwa: każda śmierć, której byłaś świadkiem, każde zło, które cię spotkało - wynikają z twego pochodzenia.~
@2266 = ~Jak to? <CHARNAME>, nie wierzę, że masz aż tak nieczułe serce. Twoi przyjaciele giną, najemnicy polują na twoją głowę; czy to wszystko jest dla ciebie tylko grą? Zwykłą zabawą?~
@2267 = ~Nie, ale w przeciwieństwie do ciebie, ja potrafię dostrzec również jasne strony życia.~
@2268 = ~A co uważasz że powinnam zrobić? Zamknąć się w swoim pokoju i czekać spokojnie na śmierć?~
@2269 = ~Jak to się dzieje, że wciąż się nie poddałaś? Walczysz samotnie przeciwko całemu światu, masz setki wrogów, mało kto ci ufa... Czemu ciągle uparcie idziesz naprzód?~
@2270 = ~Nie jestem zupełnie sama. Są ze mną przyjaciele... chociażby ty.~
@2271 = ~Samotna? Co ty. Jest ktoś, kto jest dla mnie więcej niż przyjacielem.~
@2272 = ~Samotna, zawsze samotna...~
@2273 = ~Masz rację, jestem samotna. I co z tego?~
@2274 = ~Jak ktoś tak potężny jak ty, może być jednocześnie tak naiwny?~
@2275 = ~Och. A więc wybacz, że się wtrącam.~
@2276 = ~Dziękuję, że to rozumiesz.~
@2277 = ~Nie, nie, nie o to mi chodziło! Proszę cię, mów dalej.~
@2278 = ~Nieprawda, mellonamin... moja przyjaciółko.~
@2279 = ~Nie przetrwasz sama. Możesz być pełna optymizmu i siły o poranku, ale wieczorem będziesz patrzeć pustym wzrokiem w ogień i myśleć o śmierci. Znam to uczucie zbyt dobrze...~
@2280 = ~Jestem przy tobie, <CHARNAME>. Tak bardzo chciałbym, abyś spotkała inne elfy, ale boję się, że nie zostałabyś przez nie zaakceptowana. Nasi ludzie nie żywią zwykle zbyt przyjaznych uczuć wobec potomstwa Bhaala.~
@2281 = ~Co za głupie przesądy! Przecież jestem jedną z was, tak samo jak ty!~
@2282 = ~Trudno. Poradzę sobie bez ich akceptacji.~
@2283 = ~A ty? Akceptujesz mnie jako jedną z nas?~
@2284 = ~Wiem. To naprawdę boli.~
@2285 = ~Wciąż mam ciebie, Xan. Dziękuję ci.~
@2286 = ~Cała przyjemność po mojej stronie.~
@2287 = ~Jesteś pewna?~
@2288 = ~Nie, <CHARNAME>, nie poradzisz sobie.~
@2289 = ~Nie będę cię okłamywał. Nie zawsze.~
@2290 = ~Przykro mi, naprawdę. Chciałbym móc ci pomóc, ale nie potrafię.~
@2291 = ~Jesteśmy nieśmiertelną rasą, ale twoja nieśmiertelność jest inna od naszej - i przerażająca. Nasze dusze dążą do zjednoczenia, ale twoja jest skazana na samotność. Łączy nas ścisła więź z naturą, lecz twoją naturą jest morderstwo i śmierć. Nasze związki opierają się na wzajemnym zaufaniu i zrozumieniu, a ty wzrastałaś pomiędzy ludźmi i zapewne podzielasz ich poglądy na małżeństwo z rozsądku. Tak wiele nas dzieli... och, wybacz, jeśli cię nudzę. Jeśli chcesz, możemy kiedyś jeszcze o tym porozmawiać.~
@2292 = ~Będę czekać z niecierpliwością.~
@2293 = ~Jak chcesz, ale szczerze mówiąc mało mnie to obchodzi.~
@2294 = ~W porządku... ale chodźmy już.~
@2295 = ~Czemu ma mnie to obchodzić? Oni nigdy mnie nie zaakceptują.~
@2296 = ~Ja również.~
@2297 = ~A więc ruszajmy.~
@2298 = ~Jak sobie życzysz.~
@2299 = ~Nie, nie rozumiesz...~
@2300 = ~Zawsze warto dowiedzieć się czegoś więcej o swojej rasie. Kto wie, może pewnego dnia będziesz mogła naprawdę stać się jedną z nas? A wtedy...~
@2301 = ~N-nieważne. Chyba znów się rozmarzyłem.~
@2302 = ~Obiecałem opowiedzieć ci więcej o związkach pomiędzy elfami. Chcesz teraz posłuchać?~ [O#XAN113]
@2303 = ~Oczywiście.~
@2304 = ~Nie bardzo.~
@2305 = ~Właściwie to nie, ale nudzi mi się, więc możesz mówić.~
@2306 = ~Jak sobie życzysz. Zastanawiam się, dlaczego właściwie tak bardzo chciałem ci o tym powiedzieć... (wzrusza ramionami)~
@2307 = ~To niezwykła rzecz: ludzkie przysięgi wiążą parę pewnego rodzaju ograniczeniami, podczas gdy elfia więź opiera się na całkowitej wolności. Dwie dusze zostają połączone ze sobą na zawsze, pozwalając jednemu wyczuwać potrzeby, emocje i myśli drugiego nawet z wielkich odległości. Para może rozdzielić się na całe lata, nie interweniować w swoje sprawy nawzajem, a mimo to wciąż pozostawać razem. Żaden człowiek nie potrafiłby sobie czegoś takiego nawet wyobrazić.~
@2308 = ~Mi też wydaje się to dziwne. Brzmi tak... chłodno i obojętnie.~
@2309 = ~To brzmi jak opis idealnego związku.~
@2310 = ~A czy to nie zbyt intymne? Nie chciałabym, żeby ktoś czytał mi w myślach.~
@2311 = ~Nie interweniować? A co, jeśli jedno z nich chciałoby zrobić coś bardzo głupiego i ryzykownego?~
@2312 = ~Całe lata? A co ze zdradą?~
@2313 = ~(westchnienie) I masz rację. Po co tracić czas na rozmyślania nad czymś, czego nigdy nie doświadczysz.~
@2314 = ~Obojętnie? Jak możesz tak mówić? Czy myślisz, że bohaterowie z baśni, które opowiadano ci w Candlekeep, naprawdę żyli długo i szczęśliwie? Nie. Umarli, lub znudzili się sobą po paru latach. Niełatwo spędzić razem całe życie, a wieczność? Niewielu spośród elfów decyduje się na ten krok, ale tylko o nich można powiedzieć, że kochają naprawdę.~
@2315 = ~A ty? Chciałbyś związać się z kimś w ten sposób?~
@2316 = ~Ja sama nigdy bym się na to nie zdecydowała.~
@2317 = ~To brzmi naprawdę pięknie. Chciałabym kochać i być kochaną w ten sposób.~
@2318 = ~Masz rację. A mimo to niewielu decyduje się na ten krok. Żyjemy setki lat, a po śmierci na tym świecie, czeka na nas wieczność w Arvandorze. Trzeba naprawdę wielkiego uczucia, aby związać swój los z drugą osobą na bezmiar czasu. A ty, <CHARNAME>, nigdy nie trafisz do Arvandoru; ciężko powiedzieć nawet, czy dożyjesz jutra.~
@2319 = ~Każdy zasługuje na miłość, Xan. Niezależnie od swego pochodzenia.~
@2320 = ~Nie, tu nie chodzi o czytanie w myślach. Ale emocje - radość, niepokój, smutek - łatwo wyczuć. Przynajmniej tak mi się wydaje.~
@2321 = ~Jeśli oboje są dojrzali, nie będą wpływać na swoje poczynania. Jedno z nich może ostrzec drugie, może próbować namawiać do zmiany decyzji, ale powstrzymywać je siłą? Czy to byłaby prawdziwa miłość?~
@2322 = ~To zależy tylko od tej pary.~
@2323 = ~A ty jak myślisz?~
@2324 = ~Ja... nie wiem, <CHARNAME>. Nigdy o tym nie myślałem. A ty?~
@2325 = ~Nigdy nie zdradziłabym kogoś, kogo kocham.~
@2326 = ~Im więcej kochanków, tym lepiej!~
@2327 = ~Ja też nie wiem.~
@2328 = ~I co myślisz o takim związku?~
@2329 = ~Nie podoba mi się to. Brzmi tak... chłodno i obojętnie.~
@2330 = ~To wspaniałe.~
@2331 = ~Nie obchodzi mnie to.~
@2332 = ~Z pewnością... ale co, jeśli pokochałabyś kogoś innego?~
@2333 = ~Z pewnością. A pomyślałaś o uczuciach tych, którymi już się znudzisz? Och, nieważne; chodźmy już.~
@2334 = ~Zwykle najlepiej przekonać się o tym na własne oczy, ale jak można złamać czyjeś serce tylko po to, by lepiej poznać swoje własne? Chyba że...och, nie, to niemożliwe. Takie rzeczy się nie zdarzają.~
@2335 = ~Po co? Aby narazić się na niewyobrażalne cierpienie po śmierci ukochanej? Aby złożyć całe moje życie w ręce kogoś innego? Nie.~
@2336 = ~I tak wątpię, czy będziesz miała taką możliwość. Trudno cię kochać. W połowie kobieta, w połowie bogini - mężczyzna może cię czcić i podziwiać, ale żyć z tobą? Budzić się przy tobie każdego ranka?~
@2337 = ~Nie jest łatwo cię kochać. W połowie kobieta, w połowie bogini - mężczyza może cię czcić i podziwiać, ale żyć z tobą? Budzić się przy tobie każdego ranka?~
@2338 = ~Nie mówię, że nie. Ale nie jest łatwo cię kochać. W połowie kobieta, w połowie bogini - mężczyza może cię czcić i podziwiać, ale żyć z tobą? Budzić się przy tobie każdego ranka?~
@2339 = ~P-przepraszam, <CHARNAME>. To było... niestosowne z mojej strony. Chodźmy już.~
@2340 = ~Czym jest dla ciebie porażka?~ [O#XAN114]
@2341 = ~Nie znam takiego słowa.~
@2342 = ~Każdy popełnia błędy. Ja sama nie jestem wyjątkiem.~
@2343 = ~Ktokolwiek popełnia błędy i przegrywa, zasługuje tylko na pogardę.~
@2344 = ~Ja i moje życie to jedna wielka porażka.~
@2345 = ~To nie twoja wina. Nie zawsze można zapobiec nieszczęściu.~
@2346 = ~Nie każdy jest zrobiony z kamienia. Nawet ty, <CHARNAME>. Ile razy przegrałaś bitwę? Ilu przyjaciół straciłaś? Ile razy płakałaś w nocy, starając się o tym zapomnieć? Jesteś kobietą, a nie bezuczuciowym posągiem.~
@2347 = ~Masz... masz racje, Xan.~
@2348 = ~Czasem trzeba zapomnieć o uczuciach, jeśli chce się przetrwać.~
@2349 = ~Nigdy nie przegrałam. Nigdy nie płakałam. I nie żałuję ani jednej chwili mojego życia.~
@2350 = ~Każdy ma czasem chwile zwątpienia i słabości. Ja również, i... i, jeśli zgodziłabyś się, chciałbym prosić cię o wysłuchanie i radę. Pomożesz mi?~
@2351 = ~Oczywiście, Xan. Mów, co ci leży na sercu.~
@2352 = ~Nie chciałabym być niemiła, ale męczy już mnie rozwiązywanie cudzych problemów.~
@2353 = ~O nie, tylko nie to. Czemu zawsze wszyscy muszą wypłakiwać się właśnie mnie?!~
@2354 = ~Ty, <CHARNAME>? Dlaczego?~
@2355 = ~Najpierw zawiodłam Goriona, a teraz Imoen.~
@2356 = ~Dzień po dniu nie potrafię powstrzymać zła, które dzieje się dookoła.~
@2357 = ~Nie potrafiłam ochronić przyjaciół przed moimi wrogami. Tylu ludzi zginęło przeze mnie...~
@2358 = ~Po prostu nie mam już siły, aby iść dalej.~
@2359 = ~Och, nasi wrogowie powinni cię teraz usłyszeć. Ale przy mnie nie musisz nosić maski nieczułej i obojętnej kobiety. To nie pasuje do ciebie.~
@2360 = ~A mimo to wciąż idziesz dalej. Przeklinasz cały świat, wzdychasz, narzekasz, ale - wbrew własnej woli - idziesz dalej.~
@2361 = ~Co byś zrobiła, gdybyś nagle straciła kontrolę nad swoimi własnymi emocjami? Gdyby każdy twój krok nie był już racjonalny i przemyślany, ale podyktowany impulsywnymi porywami serca? Gdybyś nie potrafiła już być opanowana i chłodna?~
@2362 = ~Zatrzymałabym się na chwilę, wzięła głęboki oddech, policzyła do dziesięciu i spróbowała odzyskać kontrolę nad sobą.~
@2363 = ~Poddałabym temu. To może być całkiem przyjemne.~
@2364 = ~To co mówisz, podejrzanie przypomina zakochanie się.~
@2365 = ~O czym ty mówisz? Nie rozumiem.~
@2366 = ~Rozumiem cię aż za dobrze. Nieustanne narzekanie i użalanie się nad sobą może zmęczyć każdego słuchacza - przyzwyczaiłem się już do tego. (westchnienie) Spróbuję więc zatrzymać swoje myśli dla siebie.~
@2367 = ~Próbowałem, ale to nie pomaga. To ja jestem tutaj porażką, <CHARNAME>; kompletną i całkowitą porażką.~
@2368 = ~Ale może mieć tragiczne skutki. Jak mam chronić cię przed wrogami, jeśli nie potrafię się na niczym skoncentrować? Oboje będziemy przez to cierpieć, <CHARNAME>.~
@2369 = ~Twoja przenikliwość jest czasem dość kłopotliwa. (westchnienie) Chciałbym móc teraz roześmiać się kpiąco i odpowiedzieć "Nic z tych rzeczy". Niestety, nie mogę.~
@2370 = ~To chyba dobrze. Nie chciałbym, żebyś...~
@2371 = ~Mag, który nie potrafi kontrolować swoich własnych emocji - to właśnie jest prawdziwa porażka. Obawiam się, że wkrótce przestanę być przydatny dla ciebie i tej drużyny.~
@2372 = ~Im więcej patrzę w niebo, tym lepiej dostrzegam i rozumiem niedoskonałość tego świata.~ [O#XAN115]
@2373 = ~Dlaczego? CO jest nie w porządku?~
@2374 = ~Nie widzę dookoła żadnej niedoskonałości.~
@2375 = ~Idź, pogadaj z kimś, kogo to obchodzi.~
@2376 = ~Spójrz na planety. Olbrzymie, być może piękne, ale tak odległe od siebie i skazane na wieczną samotność w mroku. Gwiazdy świecą najjaśniejszym blaskiem, lecz my widzimy jedynie słabe tego odbicie. Słońce jest piękne niczym klejnot w koronie nieba, ale nawet ono kiedyś wybuchnie i zniknie. Kiedy widzę to wszystko... chcę tylko położyć się na ziemi i czekać na śmierć.~
@2377 = ~Nie jest aż tak źle.~
@2378 = ~Jesteśmy samotni... tak samo jak gwiazdy i planety.~
@2379 = ~Gwiazdy są skazane na samotność, ale nie my. Rozejrzyj się tylko, a może znajdziesz jakieś pocieszenie?~
@2380 = ~Możesz myśleć jak chcesz, ale ja w gwiazdach widzę jasne konstelacje, nieprzebyte drogi, ład i harmonię. Gwiazdy nie są samotne... i my także nie musimy być.~
@2381 = ~Po co? Jeśli nawet ty nie chcesz mnie słuchać, kto inny będzie? Wybacz, jeśli ci przeszkodziłem; to już się nie powtórzy.~
@2382 = ~Tak mówisz, ale sama w to nie wierzysz. Nigdzie nie można znaleźć nadziei; jeśli nawet gwiazdy skazane są na śmierć, jakie szanse mamy my? Żadne. Wkrótce umrzemy i zostaniemy zapomniani.~
@2383 = ~To, czy zostaniemy zapomniani, zależy tylko od nas.~
@2384 = ~Mam już dość twojego narzekania. Idź, pomęcz kogoś innego.~
@2385 = ~Czy to się kiedykolwiek zmieni?~
@2386 = ~Wątpię.~
@2387 = ~Jeśli będziemy próbować...~
@2388 = ~A chciałbyś tego?~
@2389 = ~Przyzwyczaiłem się do samotności, i chyba nie powinienem starać się nic zmieniać. Chciałbym tego, ale kiedy pomyślę, o bólu, jaki może to przynieść - boję się tego. I boję się śmierci. A ty?~
@2390 = ~Nie, nie boję się. Życie i miłość są silniejsze niż śmierć.~
@2391 = ~Staram się nie martwić za bardzo przyszłością. Liczy się teraźniejszość.~
@2392 = ~Ja też.~
@2393 = ~<CHARNAME>, nie jestem bohaterem, opiewanym przez wszystkich bardów Faerunu... i nie chciałbym nim być. Ale myśl o tym, że miałbym odejść z tego świata, nic nie zmieniwszy, nic po sobie nie pozostawiwszy, jest przerażająca. Moja śmierć nie sprawi nikomu bólu, ale nikt również nie będzie mnie przedtem kochał. Nie chcę, aby tak było.~
@2394 = ~Ja też nie. Ale jesteśmy poszukiwaczami przygód i nie mamy szans na normalne życie.~
@2395 = ~Świat jest pełen miłości, jeśli tylko wiesz, gdzie szukać.~
@2396 = ~A więc spróbuj żyć tak, jakby miało nie być jutra! Zakochaj się, załóż rodzinę... zrób coś, zamiast narzekać!~
@2397 = ~Chyba masz rację. Choć czasami... czasami zdaje mi się, że byłoby to możliwe. Kolejna złudna nadzieja.~
@2398 = ~Ale wystarczy już tej psychoanalizy na dzisiaj. Dziękuję ci za tę rozmowę, <CHARNAME>.~
@2399 = ~Kiedy tak mówisz - kiedy patrzę w twoje oczy, wydaje mi się, że masz rację. Ale wiem, że tak nie jest. Miłość przemija, a śmierć jest nieunikniona i wieczna.~
@2400 = ~Ale ja WIEM jaka będzie twoja przyszłość. Czeka cię śmierć, której nie będę w stanie powstrzymać.~
@2401 = ~Wiem również, że moja własna przyszłość również nie wygląda różowo. Wiem, że... och, ale wystarczy już tej psychoanalizy na dzisiaj. Dziękuję ci za tę rozmowę.~
@2402 = ~(westchnienie) Dobrana z nas para.~
@2403 = ~Nieopisane piękno, które kryje w sobie śmiertelne niebezpieczeństwo. Powiedz mi, <CHARNAME>, co to może być?~ [O#XAN116]
@2404 = ~Co - czy kto?~
@2405 = ~Ja?~
@2406 = ~Nie mam pojęcia. Powiedz mi.~
@2407 = ~Na co tak patrzysz?~
@2408 = ~Na mój miecz. Ale myślałem o czymś innym.~
@2409 = ~Nie udawaj, że nie wiesz...~
@2410 = ~Oczywiście. O kim innym mógłbym mówić?~
@2411 = ~To ty. Zdaje się, że ostatnio coraz częściej myślę o tobie, <CHARNAME>. Już wcześniej podejrzewałem, że to fatalne zauroczenie nie skończyło się wraz z naszym rozstaniem we Wrotach Baldura, ale teraz wiem to już na pewno.~
@2412 = ~Zakochałeś się we mnie?! Wiedziałam!~
@2413 = ~"Fatalne zauroczenie"? No pięknie, dziękuję bardzo.~
@2414 = ~Współczuję ci. Co teraz zrobisz?~
@2415 = ~Przykro mi, ale nie mogę odwzajemnić twojego uczucia.~
@2416 = ~Ja... nie... <CHARNAME>, nawet jeśli, czy to coś zmienia? Liczy się to, kim jesteś, i w jakim teraz jesteśmy niebezpieczeństwie.~
@2417 = ~Tak, to zauroczenie tobą jest po prostu żałosne. Samo podróżowanie w twoim towarzystwie to niemal samobójstwo, a bliższy związek... Wcześniej tego nie dostrzegałem, ale los Khalida i Dynaheir uświadomił mi aż za dobrze, kim jesteś. A jesteś dzieckiem boga mordu, symbolem całkowitej destrukcji, zwiastunem zagłady. Mojej zagłady.~
@2418 = ~Bliskość... czułość... miłość... (westchnienie) Och, zapomnij, że w ogóle coś mówiłem.~
@2419 = ~Tak chyba będzie najlepiej.~
@2420 = ~Ale... Xan, nie mogę. Jesteś dla mnie kimś więcej niż tylko towarzyszem podróży.~
@2421 = ~Jesteś głupcem, Xan, i będziesz jeszcze żałował tych słów.~
@2422 = ~Masz rację. I tak cię przecież nie kocham.~
@2423 = ~Nie. Proszę cię, nie.~
@2424 = ~To zależy od ciebie. Potrzebujesz mojej pomocy, więc nie mogę cię opuścić, chyba że sama o to poprosisz. Ale jeśli chodzi o moje uczucia...~
@2425 = ~Zdziwiłbym się, gdyby było inaczej. Masz więcej rozsądku niż ja, mellonamin.~
@2426 = ~Masz więcej rozsądku niż ja, mellonamin. Może czas potrafi mnie uleczyć.~
@2427 = ~Boję się, <CHARNAME>. Irenicus, twoje dziedzictwo, ta niekończąca się walka, na którą jesteśmy skazani - będziemy jeszcze żałować tej rozmowy, nie rozumiesz tego? Jeśli myślisz, że to skończy się dobrze, że wszystko się jakoś ułoży, po prostu oszukujesz samą siebie. Najlepsze co możemy zrobić, to postarać się jak najbardziej oddalić godzinę naszej śmierci - lub rozstania.~
@2428 = ~Ale będzie, jak chcesz.~
@2429 = ~Nie widzę innej drogi. Żałuję, że nie powiedziałem ci tego wszystkiego wcześniej... wtedy może mniej by bolało?~
@2430 = ~Nie chcę o to pytać, ale muszę wiedzieć. Czy... czy jest ktoś inny?~ [O#XAN117]
@2431 = ~Tak.~
@2432 = ~Nie.~
@2433 = ~Nie powiem ci.~
@2434 = ~A czemu chcesz wiedzieć?~
@2435 = ~Rozumiem. A więc życzę wam szczęścia, <CHARNAME>.~
@2436 = ~Nie nie, źle mnie zrozumiałeś. Mam wielu adoratorów, ale nie jestem zakochana w żadnym z nich.~
@2437 = ~Dobrze to słyszeć. Bałem się, że ten sen jest tym, czym z pewnością jest - jedynie snem. Dziękuję, że dajesz mi pewność.~
@2438 = ~Dziękuję, że zapytałeś.~
@2439 = ~A więc... jednak czujesz coś do mnie?~
@2440 = ~Xan, tak mi przykro... ale nic do ciebie nie czuję.~
@2441 = ~Słucham? Co ty sobie wyobrażasz? Nie daję ci żadnej pewności! Kim ty myślisz, że dla mnie jesteś?~
@2442 = ~Jesteś pewna? Jeśli tak, nie będę już więcej cię męczył, ale jeśli nie - proszę, powiedz mi.~
@2443 = ~No dobrze. Tak, jest ktoś inny.~
@2444 = ~Skoro tak się upierasz... Nie, nie ma nikogo innego.~
@2445 = ~Jestem pewna. Nie musisz tego wiedzieć.~
@2446 = ~Bo straciłem głowę, rozum, zmysły - jaki mógłby być tego inny powód? Ale jeśli czujesz coś do kogoś innego, nie chcę ranić ani mnie ani ciebie swoimi wyznaniami. A więc? Jest ktoś?~
@2447 = ~A więc wybacz, że spytałem.~
@2448 = ~Tak... obyś chociaż ty je znalazła.~
@2449 = ~Czułem coś do ciebie od chwili, w której zobaczyłem cię po raz pierwszy. Ale czas pokaże, czy zrobiłem dobrze, mówiąc ci o tym.~
@2450 = ~Ale... <CHARNAME>, jeśli jest ktoś, kto ma nadzieję na związek z tobą, powiedz mu prawdę. Postąpienie inaczej byłoby niesprawiedliwe i okrutne dla nas wszystkich.~
@2451 = ~Jesteś piękna. Proste, banalne słowa - ale mimo to wciąż prawdziwe.~ [O#XAN118]
@2452 = ~Wiem.~
@2453 = ~Czemu mi to teraz mówisz?~
@2454 = ~Czy to wyznanie?~
@2455 = ~Nie, to ja dziękuję tobie, że mogłem to powiedzieć. Boję się jednak, że moje następne słowa spodobają ci się znacznie mniej.~
@2456 = ~Ale ten uśmiech na twojej twarzy pokazuje, że warto ci o tym przypomnieć od czasu do czasu. Boję się jednak, że moje następne słowa spodobają ci się znacznie mniej.~
@2457 = ~Ponieważ... Ponieważ ja... (westchnienie)~
@2458 = ~Być może. Boję się jednak, że moje następne słowa spodobają ci się znacznie mniej.~
@2459 = ~Jesteś dla mnie kimś więcej niż tylko towarzyszką i przyjaciółką. Chciałbym spędzać każdą chwilę u twego boku, nie odrywać wzroku od twojej twarzy, czuć twoją dłoń w mojej... Cieszę się każdym dniem z tobą, i nie chcę, żeby to kiedykolwiek się skończyło. Ale przez te ostatnie dni, kiedy to uczucie zaćmiło mój zdrowy rozsądek, zapomniałem kim i gdzie jesteśmy. Ścigamy szaleńca, a w twojej duszy kryje się niewyobrażalne zło, które musi ujawnić się prędzej czy później. Nie wiem, co robić.~
@2460 = ~Bądź przy mnie. Tak powinno być.~
@2461 = ~Moja krew nie ma władzy nade mną. Potrafię ją przezwyciężyć.~
@2462 = ~Tak, jestem Dzieckiem Bhaala. Tak, pragnę mocy, która mi się należy. Co w tym złego?~
@2463 = ~Chcesz mnie teraz zostawić?~
@2464 = ~Szukasz miłości, ale stworzono cię do morderstwa. Chciałbym, abyś była moja - ale Bhaal pragnie tego samego. I nie mam wątpliwości, kto zwycięży.~
@2465 = ~To tylko iluzja. Twój ojciec przeklął cię w dniu twoich narodzin. Myślisz, że oswoiłaś bestię w swoim sercu, ale ona tylko drzemie. Pewnego dnia się obudzi, a wtedy nie będzie już dla mnie miejsca w twoim życiu. Ani dla ciebie w moim.~
@2466 = ~Twój ojciec przeklął cię w dniu twoich narodzin. Myślisz, że oswoiłaś bestię w swoim sercu, ale ona tylko drzemie. Pewnego dnia się obudzi, a wtedy nie będzie już dla mnie miejsca w twoim życiu. Ani dla ciebie w moim.~
@2467 = ~Chciałbym móc powiedzieć ci, że coś takiego nigdy się nie stanie - ale nie mogę. Może czas przyniesie nam jakieś odpowiedzi - ale nawet jeśli, wątpię, aby były one uspokajające.~
@2468 = ~To dziwne uczucie - nie być samemu na tym świecie.~ [O#XAN119]
@2469 = ~To cudowne uczucie.~
@2470 = ~Przynosi tyle lęku...~
@2471 = ~Przyjemne, ale tak bardzo niepokojące...~
@2472 = ~Więc byłeś samotny, zanim mnie poznałeś?~
@2473 = ~To prawda, ale przynosi również niepokój.~
@2474 = ~Lęku? Nie; boję się o ciebie, ale tak było już przedtem.~
@2475 = ~Czytasz mi w myślach, mellonamin.~
@2476 = ~Nie tak do końca. Niektórzy z moich krewnych wciąż żyją, a moi rodzice - choć nie ma już ich wśród nas - również byli zawsze dla mnie wielkim oparciem. Ale nie ma sensu teraz tego rozpamiętywać.~
@2477 = ~Nic mi o nich nie opowiesz?~
@2478 = ~Chciałabym kiedyś poznać twoją rodzinę.~
@2479 = ~Nie chodzi mi o rodzinę. Czy nie było w twoim życiu nikogo... specjalnego?~
@2480 = ~Więc nie mów.~
@2481 = ~Nie ma po co. Evereska jest setki mil stąd, i pewnie i tak nigdy jej nie zobaczysz.~
@2482 = ~Być może, ale to mało prawdopodobne. Poza tym... i tak nie przywitano by cię ciepło w Everesce. Twoje dziedzictwo jest tam znane aż za dobrze.~
@2483 = ~Być może. Ale teraz, gdy poznałem ciebie, wiem, że nie będzie już nikogo innego.~
@2484 = ~Tak czy inaczej...~
@2485 = ~Byłem samotny przez wiele lat. Nigdy nie potrafiłem znaleźć prawdziwych przyjaciół ani kobiety, i nie jestem przyzwyczajony do... do czucia się tak, jak czuję się teraz. Zastanawiam się, czy nie byłoby lepiej, gdybym jednak pozostał z boku - cichy i samotny, tak jak zawsze.~
@2486 = ~Czuję się tak samo. To wszystko dzieje się tak nagle...~
@2487 = ~Ja nigdy nie czułam się szczęśliwsza.~
@2488 = ~Och, Xan, czy ty w ogóle potrafisz się czymś cieszyć?~
@2489 = ~Jestem szczęśliwy przy tobie; nigdy nie mówiłem, że jest inaczej. Ale ciężko zapomnieć o starych nawykach. Wieczorem siedzę przy ognisku, odwracam się - i widzę, jak się do mnie uśmiechasz. Zbyt wiele szczęścia może być tak samo trudne do zniesienia, jak zbyt wiele bólu.~
@2490 = ~Nie chciałbym, abyś była zaskoczona czy rozczarowana, jeśli nie będę okazywał ci moich uczuć tak, jak powinienem. Po prostu jeszcze nie potrafię.~
@2491 = ~W porządku. Rozumiem.~
@2492 = ~Ale... jak to? Chcę być traktowana jak prawdziwa kobieta! Chcę pocałunków i komplementów; chcę, żeby było romantycznie!~
@2493 = ~Może pomogłoby ci trochę fizycznej bliskości? Twoje ciało może mieć na pewne tematy inne zdanie niż umysł...~
@2494 = ~O rany; czemu musiałam trafić na jakiegoś wystraszonego mięczaka zamiast na prawdziwego mężczyznę?!~
@2495 = ~Dziękuję ci, melamin.~
@2496 = ~Och, <CHARNAME>... mógłbym porównać twoje oczy do świetlistych gwiazd, a głos do najpiękniejszej muzyki sfer... ale czy na pewno by ci się to spodobało?~
@2497 = ~Ale w jednym masz rację... jesteś zbyt piękna, żeby cię nie pocałować.~
@2498 = ~Na wszystko przyjdzie czas. Porozmawiamy o tym, gdy będziemy bardziej bezpieczni.~
@2499 = ~Skoro tak uważasz - cóż więcej mogę ci powiedzieć? Przykro mi, że nie jestem dla ciebie wystarczająco męski.~
@2500 = ~Czasami boję się ciebie.~ [O#XAN120]
@2501 = ~Znowu chodzi o moje dziedzictwo, tak?~
@2502 = ~Tak, tak, jestem wielkim i strasznym Dzieckiem Bhaala. Uciekaj, bo cię złapię!~
@2503 = ~Kiedy widzę ten błysk w twoim oku... przypomina mi się kim jesteś, i co cię czeka.~
@2504 = ~(westchnienie)~
@2505 = ~Czy nie wiesz, po co się urodziłaś? Stworzono cię tylko z jednego powodu: abyś umarła, przynosząc przedtem śmierć jak największej liczbie osób. Z punktu widzenia twego ojca, w twoim życiu nie ma innego celu. Twoja prawdziwa natura prędzej czy później postanowi się ujawnić.~
@2506 = ~Co się wtedy stanie? Czy twoja żądza krwi będzie wzrastać, dopóki nie zaczniesz zabijać bez zastanowienia i dla rozrywki? Czy poddasz się swojej duszy i staniesz się nową Panią Mordu? A może pozostaniesz taka jak teraz, dopóki moje serce nie będzie mogło już dłużej znosić tej niepewności?~
@2507 = ~Martwisz się na zapas. Na razie nie dzieje się ze mną nic strasznego... mam tylko czasami dziwne sny, to wszystko.~
@2508 = ~Nie wiem, co będzie. Ale skoro nie mam na to i tak żadnego wpływu, nie ma sensu teraz się tym martwić.~
@2509 = ~Nie boję się tego. Chcę całej mocy, jaka mi przysługuje z racji mojego pochodzenia.~
@2510 = ~A więc uciekaj, skoro tak cię to przeraża. Ja się nie boję.~
@2511 = ~Rzeczywiście, dość ponura wizja. Więc co mam zrobić?~
@2512 = ~Moja naiwna, niewinna <CHARNAME>... Obawiam się, że jednak się mylisz.~
@2513 = ~Czy cokolwiek w takim razie ma jakiś sens? Skoro niezależnie co zrobisz, musisz przegrać?~
@2514 = ~Xan, zawsze jest nadzieja. Zawsze.~
@2515 = ~Boję się, że nie.~
@2516 = ~Więc co chcesz zrobić? Uciekać od tego?~
@2517 = ~Powiedz mi, co robić.~
@2518 = ~Naprawdę? Władza znaczy dla ciebie więcej niż miłość?~
@2519 = ~Będę miała je obie.~
@2520 = ~Tego się obawiałem. Mam tylko nadzieję, że może jeszcze zmienisz zdanie.~
@2521 = ~Jak? Bogowie nie kochają tak, jak śmiertelnicy. Mając setki wyznawców, nie możesz mieć jednego kochanka.~
@2522 = ~Dokąd? Nie mogę zostawić cię; grozi ci zbyt wiele niebezpieczeństw. A poza tym... nie chcę poddawać się, póki jest jeszcze jakaś nadzieja.~
@2523 = ~Nie wiem. Chciałbym móc rozwiać wszystkie twoje wątpliwości, ale nie potrafię.~
@2524 = ~(westchnienie) Nie. Jak zawsze, nie ma żadnej.~
@2525 = ~Wiem.~
@2526 = ~Jesteśmy oboje przeklęci i skazani na przegraną. Teraz już wiem, czemu przedtem byłaś samotna; żaden śmiertelnik nie powinien być blisko ciebie. Twoja przemiana w prawdziwą córkę Pana Mordu jest nieunikniona. Kto wie, czy nawet tej nocy nie staniesz się potworem, który rozszarpie moje ciało na strzępy? <CHARNAME>, czy jesteś gotowa iść dalej u mojego boku, wiedząc, że to musi się kiedyś skończyć?~
@2527 = ~Tak. Kocham cię, Xan.~
@2528 = ~Wcale nie musi. Nie jestem potworem.~
@2529 = ~Jeśli uważasz mnie za potwora... nie, w takim wypadku nie chcę tego. Nie tak powinna wyglądać miłość.~
@2530 = ~Ach, a więc boisz się o swoją skórę, bo jestem Dzieckiem Bhaala? To żałosne.~
@2531 = ~Więc oboje będziemy cierpieć. Twoja miłość mnie zabije, a moja cię nie ocali.~
@2532 = ~Ale możesz się nim stać. Wybacz, że jak zawsze spodziewam się najgorszego.~
@2533 = ~A więc spróbujmy zapomnieć o wszystkim, co było między nami. Przepraszam, <CHARNAME>.~
@2534 = ~Masz zupełną rację. Jestem żałosny... i nie będę już więcej cię męczył swoją osobą. Przepraszam, <CHARNAME>.~
@2535 = ~Przysięgam, że pozostanę przy tobie - a przynajmniej dopóki nie skończysz sprawy z Irenicusem. Ale chcę, żebyś ty też coś mi przyrzekła. <CHARNAME>, obiecaj mi, że nigdy się nie poddasz - ze mną, czy beze mnie. Nie chcę, abyś ze względu na mnie, rezygnowała z czegokolwiek.~
@2536 = ~Obiecuję.~
@2537 = ~Xan, nie mogę.~
@2538 = ~A czy to ważne? Przecież będziesz mnie kochał cokolwiek się stanie, prawda?~
@2539 = ~Dziękuję ci. Będę spał dzisiaj spokojniej.~
@2540 = ~<CHARNAME>, nie będę mógł być przy tobie wiedząc, że mogę kiedyś złamać ci serce. Ktoś silniejszy ode mnie zdobyłby się na to, żeby odejść... ale wiesz, że ja nie jestem silny. Melamin, proszę cię, obiecaj mi to. Proszę...~
@2541 = ~Dobrze. Obiecuję.~
@2542 = ~Nie, nie mogę.~
@2543 = ~Za bardzo cię kocham, żeby ci to przyrzec.~
@2544 = ~Nie potrafię cię zostawić. Ale boję się, że gdy wszystko się skończy, będziemy przez to cierpieć oboje o wiele bardziej.~
@2545 = ~Czy jest jakiś sposób, aby zmienić twoje przeznaczenie?~ [O#XAN121]
@2546 = ~Nie znam żadnego.~
@2547 = ~Być może. Mogę zabić resztę mojego rodzeństwa i objąć tron naszego ojca.~
@2548 = ~Jest. Musiałabym pozbyć się jakoś esencji Bhaala... ale nie wiem, jak.~
@2549 = ~Jest. Musiałabym umrzeć.~
@2550 = ~Nawet jeśli, nie interesuje mnie to. Moje przeznaczenie całkiem mi się podoba.~
@2551 = ~Ani jednego? Czy naprawdę nie ma szansy, abyś stała się zwykłą śmiertelniczką?~
@2552 = ~Chciałabym, ale nie potrafię pozbyć się skazy w mojej duszy.~
@2553 = ~Ani jednego... oprócz śmierci.~
@2554 = ~Nawet jeśli, nie interesuje mnie to. Moje przeznaczenie całkiem mi się podoba.~
@2555 = ~Nie masz wystarczająco wiele siły, aby z nimi walczyć. A nawet, gdybyś miała - co by mi z tego przyszło? I tak bym cię wtedy stracił. Czy naprawdę chcesz podążyć tą ścieżką?~
@2556 = ~Tak, chcę.~
@2557 = ~Nie. Gdybym tylko wiedziała, jak pozbyć się skazy Bhaala...~
@2558 = ~Nie, ale chyba nie ma innego wyjścia.~
@2559 = ~Nie możesz, ale gdyby była choć najmniejsza szansa... Oddałbym za to własne życie...~
@2560 = ~Poczekaj... przecież spędziłaś tyle lat w Candlekeep; czy nie napotkałaś w żadnej księdze jakiejś wzmianki na ten temat? Bhaal miał w tej okolicy świątynie; jego kapłani musieli coś wiedzieć.~
@2561 = ~Może i oni wiedzą, ale ja nie.~
@2562 = ~Alaundo napisał: "Jedno z Dzieci powstanie nad innymi i obejmie dziedzinę ojca, zmieniając na zawsze historię Wybrzeża Mieczy". Nie mam wyboru. Zostanę zmuszona do objęcia tronu Bhaala.~
@2563 = ~Wątpię, żeby Bhaal pozostawił swemu potomstwu jakieś wyjście.~
@2564 = ~Nie. Wszystko, tylko nie to. Wszystko...~
@2565 = ~Naprawdę? Każdego dnia jesteś zmuszana do zabijania - i to ci się podoba?~
@2566 = ~Mord leży w mojej naturze. Nic tego nie zmieni.~
@2567 = ~Potrzebuję tej mocy, którą da mi moje dziedzictwo.~
@2568 = ~Nie, ale nie mogę tego zmienić.~
@2569 = ~Morderstwo i władza. Rozumiem.~
@2570 = ~Lepiej ich nie pytać; każdy kapłan Bhaala zabiłby cię bez wahania.~
@2571 = ~A więc żadnej nadziei, żadnego wyjścia, żadnej szansy...~
@2572 = ~To przerażające, jak ojciec może aż tak nienawidzić swoich dzieci.~
@2573 = ~Jesteś taka młoda; nie zasługujesz na śmierć. To niesprawiedliwe, nieuczciwe, niewyobrażalne! Gdybyśmy mogli znaleźć jakiś ratunek... ale oczywiście, nie znajdziemy.~
@2574 = ~Jednak dopóki wciąż jesteś przy mnie... Wiem, że to zabrzmi głupio, ale jestem wdzięczny losowi, że istniejesz. Jesteś cudem, <CHARNAME>. Moim cudem.~
@2575 = ~Dziękuję ci. To miłe, czuć się docenioną przez kogoś.~
@2576 = ~Udowodnisz to pocałunkiem?~
@2577 = ~Mam dosyć niekończącego się narzekania i przepowiadania mi śmierci. Twój cud chciałby usłyszeć coś miłego.~
@2578 = ~Prawdziwy cud nigdy nie zostanie doceniony tak, jak na to zasługuje, prawda? Ale postaram się jak umiem najlepiej.~
@2579 = ~A jak ci się wydaje?~
@2580 = ~A więc pozwól mi powiedzieć, że jesteś taka piękna, piękna, piękna...~
@2581 = ~Czuję twój wzrok na sobie. Chcesz mnie o coś spytać?~ [O#XAN122]
@2582 = ~Chciałam zapytać, co zrobimy, kiedy to wszystko się skończy?~
@2583 = ~Nie, po prostu myślałam o twojej przeszłości.~
@2584 = ~Tak. O naszą przyszłość.~
@2585 = ~Nie, nic.~
@2586 = ~A więc pozwól, że to ja o coś spytam.~
@2587 = ~Skończy? Dziecko, przestań się wreszcie oszukiwać.~
@2588 = ~Co chciałabyś wiedzieć?~
@2589 = ~Och, nie. <CHARNAME>, proszę, nie mów tylko, że uważasz mnie za tragiczną i szlachetną postać o mrocznej przeszłości, na której ciążą straszne i krwawe wspomnienia.~
@2590 = ~No, może troszkę...~
@2591 = ~Pewnie, że nie!~
@2592 = ~No cóż, przecież twoja przeszłość właściwie *jest* tajemnicza...~
@2593 = ~(jęk) <CHARNAME>, <CHARNAME>, czy ja ci wyglądam na księcia z bajki? Lepiej pomówmy o tobie, księżniczko.~
@2594 = ~To dobrze. Ale nie o tym chciałem z tobą mówić.~
@2595 = ~Och, to proste pytanie. Nie ma czegoś takiego jak nasza przyszłość.~
@2596 = ~Czy myślałaś o porzuceniu boskości? Co byś zrobiła, gdybym powiedział ci, że jest sposób, abyś stała się zwykłą śmiertelniczką? To nie jest czysto hipotetyczne pytanie; zdaje mi się, że znalazłem wyjście.~
@2597 = ~Powiedz coś więcej.~
@2598 = ~Chciałabym tego, jeśli tylko jest jakaś szansa.~
@2599 = ~Nie ma mowy. Jestem Dzieckiem Bhaala i chcę nim pozostać.~
@2600 = ~To się nigdy nie skończy. A może uważasz, że ktoś taki jak ty ma jakieś szanse na normalne życie? Nawet, jeśli jakimś cudem przeżyjesz walkę z Irenicusem i Bodhi, przyjdą inni.~
@2601 = ~Co sugerujesz? Mam się poddać?~
@2602 = ~Nie tylko przeżyję tę walkę, ale i ją wygram! Zniszczę wszystkich, którzy staną mi na drodze!~
@2603 = ~Wiem. Och, wolałabym być kimkolwiek, tylko nie Dzieckiem Bhaala.~
@2604 = ~Nie, melamin. Oczywiście, że nie.~
@2605 = ~Nie wiem czy to nie fałszywa nadzieja, ale chyba znalazłem sposób...~
@2606 = ~(westchnienie) Moja spragniona krwi i władzy ukochana... Czemu nie mogę nawet pomyśleć o porzuceniu cię?~
@2607 = ~Moja rodzina od wieków zajmowała się magią, i dzięki temu poznałem wiele sekretów niedostępnych innym. Moi krewni studiują Wysoką Magię - rytuały wymagające wielkiego poświęcenia, ale mające równie wielką moc. Jeden z nich - Suyoll, Dar Życia, mógłby nam pomóc. Rzadko się go odprawia; zwykle po to, by uczcić bohaterów lub prosić o radę dawnych mędrców, ale może udałoby mi się przekonać Wysokich Magów, aby użyli go aby pomóc tobie?~
@2608 = ~Naprawdę? Przecież nie jesteś bohaterem ani nikim ważnym.~
@2609 = ~Jak on działa?~
@2610 = ~Przypuśćmy, że by ci się udało. Co się wtedy stanie?~
@2611 = ~Jestem jednym z niewielu Obrońców Elvendomu, melamin. Jestem pewien, że mnie wysłuchają.~
@2612 = ~Ten rytuał odnowi twoją duszę. Z tego co wiem, może on usunąć wszystkie klątwy i przekleństwa i przywrócić ci harmonię ze Splotem. Twoje dziedzictwo wiąże się bezpośrednio z samym Bhaalem, ale on nie żyje, a Wysoka Magia jest naprawdę potężna. Wierzę, że Suyoll może na zawsze uwolnić cię od skazy.~
@2613 = ~Myślę że warto spróbować, jeśli uda nam się pozbyć Irenicusa. Chyba, że... chyba, że twoje dziedzictwo ujawni się wcześniej. Wtedy już żaden rytuał ci nie pomoże.~
@2614 = ~Wątpię, czy Wysocy Magowie będą chcieli pomóc Dziecku Bhaala.~
@2615 = ~To niemożliwe. Irenicus zabije mnie, zanim zdążymy chociaż dotrzeć do Evereski.~
@2616 = ~Nie jestem pewna, czy chcę brać w tym udział. To brzmi jak coś bardzo niebezpiecznego.~
@2617 = ~Dałeś mi nadzieję. Dziękuję, Xan.~
@2618 = ~Nie mówiłem, że to będzie proste. Ale... ale oddałbym wszystko, aby się przekonać.~
@2619 = ~Być może. Na pewno będzie się starał. Ale znacznie bardziej niż on sam, przeraża mnie mrok w twojej duszy. Jeśli bestia w tobie się przebudzi, nie będzie już żadnej nadziei. Musimy się pośpieszyć i odnaleźć Imoen, niż to nastąpi. Chyba już czas.~
@2620 = ~Tak, ale bardziej dla magów, nie dla ciebie. Potrzeba trzech elfów, i wszyscy trzej mogą być zmuszeni by oddać swoje życie w zamian za twoje. Gdybym mógł, sam umarłbym trzy razy, ale Wysoka Magia jest daleko poza moim zasięgiem.~
@2621 = ~Nie, to ja muszę podziękować tobie. Ty dałaś mi miłość. Nigdy nie odwdzięczę ci się wystarczająco, ale jeśli tylko w jakiś sposób mogę ci pomóc...~
@2622 = ~Boję się jednak cieni, które drzemią w twoim sercu. Jeśli się przebudzą... nic i nikt ci nie pomoże. Musimy się pośpieszyć i dopaść Irenicusa, zanim to się stanie. Myślę, że nadszedł już czas.~
@2623 = ~Słyszałem cię w nocy. Kolejny koszmar?~ [O#XAN123]
@2624 = ~Hm? Ach, to nic nowego. Irenicus, Bhaal, Sarevok - czemu zawsze śnią mi się takie nieprzyjemne typy?~
@2625 = ~Ja... Tak. Irenicus powiedział, że wkrótce znowu się spotkamy.~
@2626 = ~Nie. Czemu pytasz?~
@2627 = ~Co właściwie słyszałeś?~
@2628 = ~Mnie czasem śni się Sarevok i nasza ostatnia bitwa. To były straszne chwile... udało nam się zwyciężyć, ale ten koszmar wciąż mnie nawiedza. A jak ty się trzymasz?~
@2629 = ~Jakoś daję sobie radę, ale to nie jest przyjemne.~
@2630 = ~Nie jest tak źle, to nawet ciekawe. Dowiedziałam się paru nowych rzeczy o mojej boskiej naturze.~
@2631 = ~To nie pierwszy zły sen, jaki mi się śnił. Jestem przyzwyczajona.~
@2632 = ~Nie wiem, jak długo jeszcze to wytrzymam.~
@2633 = ~Nie słyszałem zbyt wiele; nie jestem nawet pewien, czy to byłaś ty. Ale jeśli tak, nie masz się czego wstydzić. Po tak długim uwięzieniu i oglądaniu śmierci tylu przyjaciół, nikt chyba nie spałby spokojnie.~
@2634 = ~To byłam ja. Znów byłam w Candlekeep... i widziałam tam Irenicusa.~
@2635 = ~Nie dzisiaj, ale kilka dni temu rzeczywiście śnił mi się koszmar.~
@2636 = ~I kto to mówi? Pamiętasz, kto jęczał przez sen "wszyscy przegramy, nic nie ma sensu" jeszcze parę dni temu?~
@2637 = ~Ja sypiam bardzo spokojnie, jeśli musisz wiedzieć.~
@2638 = ~Co?! Nic takiego nie mówiłem! Słyszysz to, co chcesz usłyszeć!~
@2639 = ~Nie ja. Ty. Ja sypiam spokojnie, więc odczep się ode mnie.~
@2640 = ~Czyżby? A to "Uciekaj od niej, póki jeszcze możesz", to też sobie wyobraziłam, tak?~
@2641 = ~Być może. Wybacz.~
@2642 = ~Och, oczywiście. Bez wątpienia.~
@2643 = ~Ale jakoś się trzymasz, a to najważniejsze. Ruszajmy dalej, póki jeszcze masz siłę.~
@2644 = ~To tylko kłamstwa, <CHARNAME>. Nie wiem co wywołuje te sny, ale jestem pewien, że ani Bhaal, ani Irenicus nie powiedzieliby ci niczego, co mogłoby ci pomóc.~
@2645 = ~Tak bardzo ci współczuję. To takie niesprawiedliwe, że...~
@2646 = ~Jeśli poczujesz się gorzej, zawsze możesz ze mną porozmawiać. Nie wiem czy będę mógł ci pomóc, ale postaram się najlepiej, jak potrafię~
@2647 = ~Tak... nie. Tak! Wyobraziłaś to sobie, i to po prostu śmieszne, że możesz przypuszczać-~
@2648 = ~Och, nie mów tak. Tak naprawdę przecież oboje słyszymy to, co chcemy usłyszeć.~
@2649 = ~Jest coś niezwykle tajemniczego i potężnego w tym nocnym niebie, pełnym przepowiedni i wróżb. Dostrzegasz to?~ [O#XAN124]
@2650 = ~Nie. Patrzę w gwiazdy i widzę w nich tylko piękno.~
@2651 = ~Dostrzegam CO? Kolejną zapowiedź naszej śmierci?~
@2652 = ~A co ty w nich widzisz?~
@2653 = ~Czasem. Patrzę w gwiazdy, i nagle widzę pewne rzeczy, które wkrótce nadejdą.~
@2654 = ~Och, gwiazdy są piękne... ale to zabójcza uroda.~
@2655 = ~Tak, ale coś mi mówi, że znów nie weźmiesz jej na poważnie.~
@2656 = ~A więc musisz widzieć to co ja.~
@2657 = ~Zbliża się czas wielkich zmian i niepokojów. Konstelacje zmieniają się, niektóre gwiazdy gasną... To znak naszej klęski, <CHARNAME>.~
@2658 = ~To przecież tylko gwiazdy.~
@2659 = ~Nie wierzę, że nasze przeznaczenie jest zapisane w gwiazdach. Przyszłość zależy tylko od nas.~
@2660 = ~To... to przerażające.~
@2661 = ~Może się mylisz? Może to wcale nie żadne przepowiednie?~
@2662 = ~Jesteś młoda i wychowali cię ludzie, ale wciąż pozostajesz jedną z nas. Elfy przykładają wielką wagę do przepowiedni gwiazd. Tutaj, w ich pełnym świetle, ciężko jest odczytać wyraźny przekaz, ale wystarczy jeden krok w cień, aby zacząć widzieć sens i znaczenie nocnego nieba.~
@2663 = ~Nie bój się. Być może się mylę... kimże jesteśmy, by móc twierdzić, że widzimy przyszłość? W tobie płynie boska krew, ale nie we mnie.~
@2664 = ~Obawiam się, że ich sens jest bardziej niż wyraźny.~
@2665 = ~Jest jedna gwiazda, którą lubię nazywać twoją. Właściwie planeta - jedna z dziewięciu, które krążą wokół Torilu; elfy nazywają ją Luridel i przypisują Erevanowi Ileserowi. To najmłodszy, najbardziej lekkomyślny i impulsywny z członków Seldarine, i czasem trudno mi nie skojarzyć go z tobą. Jednak ludzie nazywają ją Coliar, Gwiazda Filozofów, i przypisują mędrcowi Alaundo, który przepowiedział twoją przyszłość. A więc widzisz, że właściwie jest to twoja własna gwiazda.~
@2666 = ~Luridel. Brzmi ładnie.~
@2667 = ~Ładna historia, ale nie tego oczekiwałam.~
@2668 = ~Ale co to ma wspólnego z naszą zagładą?~
@2669 = ~To jeszcze nie wszystko. Nasi ludzie zawsze znali Luridel jako bardzo jasną, świetlistą, białą gwiazdę. Jednak ostatnio jest zamglona, świeci srebrnym błękitem, a jej blask zaczyna przygasać. Boję się o ciebie, <CHARNAME>.~
@2670 = ~A więc jestem w wielkim niebezpieczeństwie. Muszę uważać na siebie.~
@2671 = ~Nie wiem co o tym myśleć... ale dziękuję za ostrzeżenie.~
@2672 = ~Xan, to nadinterpretacja. Czysta nadinterpretacja.~
@2673 = ~Jakbym miała za mało rzeczywistych niebezpieczeństw! Musiałeś wymyślić mi kolejne?~
@2674 = ~Jeśli oboje będziemy ostrożni, możemy oddalić od ciebie nadejście katastrofy. Ale... (westchnienie)~
@2675 = ~Chciałbym móc przyznać, że masz rację, i że to tylko nadinterpretacja. Niestety, boję się, że to ty się mylisz.~
@2676 = ~Śpij dobrze, <CHARNAME>. Nie powinienem był ci o tym mówić.~
@2677 = ~Bałem się dzisiaj o ciebie. O mało co nie zginęłaś w tej walce.~ [O#XAN125]
@2678 = ~Nie musisz się martwić. Uważam na siebie.~
@2679 = ~Wciąż czuję się słaba. Mam nadzieję, że to niedługo minie.~
@2680 = ~Czemu tak to cię przestraszyło?~
@2681 = ~I wychodzi ci to tak dobrze, że nawet teraz chwiejesz się na nogach. Nie, <CHARNAME>; wiem jak się starasz, ale to nic nie zmienia. Boję się o ciebie bardziej, niż o siebie samego. Dlaczego tak jest?~
@2682 = ~Nic dziwnego. Jesteś poważnie ranna; boję się, że będziesz potrzebować dłuższego odpoczynku niż zwykle. (westchnienie) Dlaczego aż tak się o ciebie troszczę?~
@2683 = ~Sam nie wiem. Jesteśmy przecież tylko tymczasowymi towarzyszami podróży... a mimo to, gdy zobaczyłem cię ranną poczułem się, jakby moje serce miało przestać bić. <CHARNAME>, proszę cię, nie bądź tak lekkomyślna.~
@2684 = ~Spróbuję, ale sam widzisz, jak wygląda moje życie. Nie zawsze da się uniknąć walki.~
@2685 = ~Nie potrafię tego zmienić, nawet dla ciebie.~
@2686 = ~Pff. To byłoby nudne.~
@2687 = ~Dla ciebie, Xan - wszystko.~
@2688 = ~A co za to dostanę?~
@2689 = ~Spodziewałem się takiej odpowiedzi. Jestem pewien, że któregoś dnia będę zasypiał, opłakując twoją śmierć.~
@2690 = ~Chociaż nie. Przecież to ja zginę pierwszy. Dobranoc.~
@2691 = ~Wszystko, mówisz? Ciekawe jestem...~
@2692 = ~Nie, wystarczy rozmów na dziś; jesteś zmęczona i ranna. Dobranoc.~
@2693 = ~Może nie umrzesz tak szybko - to ci nie wystarczy? A może spodziewasz się nagrody za dobre sprawowanie? Możesz wziąć moją część naszych zdobyczy, jeśli chcesz, tylko uważaj na siebie. Zrób to dla siebie samej - i dla mnie.~
@2694 = ~Zbyt długo już podróżujemy razem - teraz widzę twoją twarz za każdym razem, gdy zamykam oczy. Chyba znowu nie będę dziś mógł zasnąć.~ [O#XAN126]
@2695 = ~Czuję się zaszczycona.~
@2696 = ~To dobrze. Lubię, jak ktoś o mnie myśli.~
@2697 = ~Biedny Xan. Opowiedzieć ci bajkę na dobranoc?~
@2698 = ~Och. Przykro mi.~
@2699 = ~Myślisz o mnie przed zaśnięciem? Fuj.~
@2700 = ~Pochlebia ci to, że możesz przyczynić się do naszej klęski? Jeśli spędzę całą noc na marzeniu o tobie, nie mam żadnych szans, aby zapamiętać jakieś zaklęcia.~
@2701 = ~Jestem pewien, że kobieta takiej urody i wdzięku jak ty nie miałaby problemów ze znalezieniem sobie leszego adoratora, niż ja. Naprawdę, <CHARNAME>, to nie skończy się dobrze.~
@2702 = ~Och, nie. Nie tylko widziałbym twoją twarz, ale i słyszał twój głos... a wtedy nie mam już żadnych szans, aby zapamiętać tej nocy jakieś zaklęcia.~
@2703 = ~To minie, tak przypuszczam... a przynajmniej taką mam nadzieję. Ale jak na razie zajmujesz coraz więcej miejsca w moich myślach. To nie może skończyć się dobrze.~
@2704 = ~Twoje towarzystwo jest jak najsłodsza trucizna. Przejmujesz nade mną kontrolę nawet tego nie zauważając... a ja nie żałuję ani trochę. Być może nasz związek ma jakiś sens: obserwując ciebie, mógłbym rozwinąć swoje umiejętności Mistrza Zauroczeń. Chociaż i tak na końcu zapewne przegramy.~
@2705 = ~Hmm? Och.Tak. Przegramy. Idę spać.~
@2706 = ~To dziwne, ale twoje towarzystwo działa na mnie tak samo.~
@2707 = ~Och, cudownie! Jesteśmy wreszcie sami, reszta drużyny dawno śpi, a ty mówisz o doskonaleniu swojej magii?~
@2708 = ~Możemy spróbować. Przekonajmy się, kto kogo lepiej potrafi zaczarować!~
@2709 = ~(westchnienie) Śpij dobrze.~
@2710 = ~Jesteś Dzieckiem Bhaala, a moja przyszłość jest równie niepewna, zapomniałaś o tym? Oszczędź mi bólu, <CHARNAME>. Oszczędź bólu nam obojgu.~
@2711 = ~Ale naprawdę dużo dla mnie znaczysz... i chciałabym być przy tobie.~
@2712 = ~Nie możemy zapomnieć o tym chociaż tej nocy?~
@2713 = ~Masz rację. Czas zapomnieć o tym śmiesznym zauroczeniu.~
@2714 = ~Jak chcesz. Dziecko Bhaal idzie spać.~
@2715 = ~Nie, <CHARNAME>, tylko żartowałem. To i tak nieważne; muszę teraz przypomnieć sobie zaklęcia. Dobranoc.~
@2716 = ~Jak to miło z twojej strony. Nie będę już ci przeszkadzał moimi niesmacznymi zwierzeniami.~
@2717 = ~Raz, tylko raz, chciałbym móc wziąć twoją twarz w dłonie i powiedzieć ci, że nie pozbędziesz się mnie tak łatwo...~
@2718 = ~Ale to nie ma sensu. Dobranoc, <CHARNAME>.~
@2719 = ~Twój cień... zmienił się!~ [O#XAN127]
@2720 = ~Co? Gdzie?~
@2721 = ~Przez chwilę też mi się zdawało że wygląda dziwnie, ale myślałam, że to tylko moja wyobraźnia.~
@2722 = ~Coś ci się przywidziało. Mój cień wygląda normalnie.~
@2723 = ~Mam... mam nadzieję że się mylę, ale to przypominało wcielenie Bhaala. Zabójcę.~
@2724 = ~Nie!~
@2725 = ~Przesadzasz.~
@2726 = ~Ale... nie jestem potworem.~
@2727 = ~Ja też to widziałem. Cień potwora, zamiast twojej delikatnej sylwetki.~
@2728 = ~Teraz tak, ale przed chwilą...~
@2729 = ~Może powinniśmy o tym zapomnieć, skoro tak bardzie cię to niepokoi?~
@2730 = ~Tak, nie mówmy już o tym.~
@2731 = ~Nie, nie. Chcę wiedzieć o co chodzi.~
@2732 = ~Wcale nie-~
@2733 = ~Masz rację. Jestem zmęczony i na pewno coś mi się przywidziało. Przepraszam, jeśli cię zaniepokoiłem - i dobranoc.~
@2734 = ~Nie wiem, jak działa twoja skaza. Nie stałaś się jeszcze potworem, ale zło w twojej duszy domaga się ujścia. Czy to miało być ostrzeżenie? A może zwykła halucynacja?~
@2735 = ~Boję się, że to znaczy, że mogę stracić kontrolę nad sobą.~
@2736 = ~Myślę, że to ostrzeżenie.~
@2737 = ~Mam nadzieję, że to tylko złudzenie.~
@2738 = ~To możliwe. Jestem zmęczony i na pewno coś mi się przywidziało. Przepraszam, jeśli cię zaniepokoiłem - i dobranoc.~
@2739 = ~Ostrzeżenie, przepowiednia, zapowiedź złego losu... Tak, chyba masz rację. (westchnienie). Chciałbym móc ci pomóc, ale wszystkie moje pomysły wydają mi się takie żałosne. Co mogę zrobić, aby uchronić cię przed niebezpieczeństwem? Trzymać cię za rękę w ciemności? Gładzić twoje włosy i szeptać uspokajające słowa do ucha? To bez sensu.~
@2740 = ~Masz rację, to nie ma sensu. Dobranoc.~
@2741 = ~Bez sensu? Pozwolę sobie się nie zgodzić.~
@2742 = ~Właściwie całkiem by mi się to podobało.~
@2743 = ~Dobranoc... Och, jakże ironicznie to brzmi.~
@2744 = ~Skoro tak mówisz... zrobię co w mojej mocy, aby przynieść ci spokój i ukojenie, a'mael mellonamin. Moja ukochana przyjaciółko...~
@2745 = ~Posiedzisz ze mną chwilę, zanim pójdziesz spać?~ [O#XAN128]
@2746 = ~W porządku.~
@2747 = ~Nie dzisiaj, Xan. Jestem naprawdę zmęczona.~
@2748 = ~Po co?~
@2749 = ~(westchnienie) Nigdy nie przestaniesz mnie zaskakiwać. Dziękuję.~
@2750 = ~Dziękuję. Chodź tu, siądź obok mnie.~
@2751 = ~Chciałbym opowiedzieć ci pewną historię... historię, która może nie pozwolić ci zasnąć. Chcesz posłuchać?~
@2752 = ~Mogę spróbować. Najwyżej powiem ci, kiedy masz przestać.~
@2753 = ~Oczywiście. Opowiadaj.~
@2754 = ~Nie, nie chcę mieć dzisiaj żadnych koszmarów. Idę spać.~
@2755 = ~Rozumiem. Ciekawe, czy to już ten moment, w którym powinienem się upić...?~
@2756 = ~"Po co?"? Ach, rozumiem. A więc moje towarzystwo sprawia ci przykrość?~
@2757 = ~Wcale nie, jestem po prostu zmęczona.~
@2758 = ~W końcu to zauważyłeś?~
@2759 = ~Czemu zawsze wyobrażasz sobie najgorsze? Po prostu myślałam na głos; jasne, że z tobą posiedzę.~
@2760 = ~Och, przestań. Uwielbiam twoje towarzystwo. Chodź, siadaj obok mnie.~
@2761 = ~A więc pomyliłem sen z rzeczywistością. Wybacz.~
@2762 = ~Dwadzieścia lat temu grupa ludzi zaatakowała kilka elfów, podróżujących przez Północny Las. Wszystkie elfy zginęły... a jeden z nich był Wysokim Magiem.~
@2763 = ~Musieliśmy wymierzyć sprawiedliwość. Nie mogło być inaczej. Zostałem wybrany dowódcą grupy, która miała rozwiązać problem napastników. Raz na zawsze.~
@2764 = ~Mieliście ich zabić? Myślałam, że elfy są mądre i łagodne.~
@2765 = ~Dlaczego ty? Przecież ci ludzie nie zrobili nic właśnie tobie.~
@2766 = ~I tak powinno być. Mów dalej.~
@2767 = ~I co dalej?~
@2768 = ~Wystarczy. Już widzę, że nie chcę słuchać dalej.~
@2769 = ~Kilku z naszych zginęło bez żadnej istotnej przyczyny. Nie mogliśmy pozwolić, by ta zbrodnia została bez pomsty. Ja nie mogłem.~
@2770 = ~Znaleźliśmy ślady - resztki chleba, połamane noże, kawałki zakrwawionych lin, sprofanowane ciała... Nie minęła godzina, jak byliśmy na tropie. Ścigaliśmy tę grupę dwa dni - i w końcu ich znaleźliśmy.~
@2771 = ~Było ich dwudziestu. Głodni, brudni, obdarci, śmierdzący - bogaci mieszczanie z Athkatli nazywają ich "ludzkimi śmieciami". Ja nazywam ich mordercami.~
@2772 = ~Ale była też pewna przeszkoda. Pośród nich zobaczyliśmy kobiety i dzieci. Niektóre miały broń - i widać było, że potrafią się nią posługiwać; inne były bezbronne.~
@2773 = ~I co zrobiłeś?~
@2774 = ~Pozwoliłeś im uciec?~
@2775 = ~A ty, i twoi ludzie... zabiliście wszystkich?~
@2776 = ~Nie mogłem puścić ich wolno.~
@2777 = ~Ale zawahałem się. Nie spodziewałem się czegoś takiego... Jeden z moich młodszych wojowników, którego brat zginął w tamtej zasadzce, nie miał takich dylematów. Wycelował swoją strzałę - w najmniejsze dziecko.~
@2778 = ~Och.~
@2779 = ~A co TY zrobiłeś?~
@2780 = ~Oko za oko, tak?~
@2781 = ~To straszne! Jak mogłeś na to pozwolić?~
@2782 = ~Xan, zejdź mi z oczu. Nie chcę cię więcej widzieć.~
@2783 = ~Nie mogłem na to pozwolić... ale tak samo nie mogłem pozwolić odejść wolno mordercom. To była jedna z najtrudniejszych decyzji mojego życia.~
@2784 = ~Strzeliłem. Strzeliłem do elfa, który celował w dziecko. Zraniłem go dość nieszkodliwie - ludzie cofnęli się, gotowi by nas zaatakować, ale nie dałem im czasu. Pamiętam, że byłem wściekły - tak wściekły, że czułem ich strach w powietrzu. Zmusiłem ich by odpowiedzieli na moje pytanie, i ci, którzy wzięli udział w morderstwie elfów, zapłacili za to życiem. Siedmioro z nich było niewinnych, i ci zostali wygnani z naszych ziem jeszcze tamtej nocy.~
@2785 = ~Wciąż nie mogę się z tym pogodzić. Podniosłem rękę na swojego współplemieńca w imię sprawiedliwości. Życie elfa przeciwko ludzkiemu słowu - i słowo zwyciężyło. Co to właściwie było? Zdrada? Morderstwo? Pomyłka?~
@2786 = ~Uratowałeś czyjeś niewinne życie. To naprawdę wiele znaczy.~
@2787 = ~Oczywiście, że pomyłka! Jak mogłeś tak osłabić swoją grupę - a co, gdybyście wszyscy zginęli?~
@2788 = ~Jak mogłeś zranić innego elfa? To najgorsza zdrada, jaką można sobie wyobrazić!~
@2789 = ~Zabiłeś prawie wszystkich ludzi. To ma być sprawiedliwość?~
@2790 = ~I tak zrobiłeś najlepsze, co można było zrobić w tej sytuacji.~
@2791 = ~Nie wiem, Xan. Sam musisz to ocenić.~
@2792 = ~Nie posłuchasz nawet końca tej opowieści? <CHARNAME>, ja-~
@2793 = ~(westchnienie) Masz rację. Dobranoc.~
@2794 = ~Ale naraziłem życie innych. Szlachetne uczynki zwykle są głupie i nieodpowiedzialne - i ten również nie był wyjątkiem.~
@2795 = ~(westchnienie) Wiem. Ale czy powinienem zabić te wszystkie dzieci? Wątpię.~
@2796 = ~To dziwne, ale nikt nie miał później do mnie o to pretensji; nawet elf, którego zraniłem. Ale ja sam sobie tego nie wybaczyłem.~
@2797 = ~To... Nie wiem. Sam nie wiem.~
@2798 = ~Nawet jeśli... i tak nie jestem z siebie dumny.~
@2799 = ~Próbowałem, <CHARNAME>. Dwadzieścia lat to dość długi czas na rozmyślanie, prawda?~
@2800 = ~Dosyć już tego. Dziękuję, że mnie wysłuchałaś.~
@2801 = ~Ale... dziękuję ci, <CHARNAME>. Za to, że zrozumiałaś.~
@2802 = ~Taka piękna - i taka pijana. Nie spodziewałem się tego po tobie.~ [O#XAN129]
@2803 = ~J-ja też nie.~
@2804 = ~O, Xan, to ty? Miło cię widzieć! Zobacz, jak się urżnęłam!~
@2805 = ~Szłaaaa dzieweeeeczka, do laseeeczka, dooo zieloooonegoooo!~
@2806 = ~Twoje zdrowie, stary! Chodź, napijmy się!~
@2807 = ~Dasz radę chodzić?~
@2808 = ~Jasne! Pokazać ci, jak chodzę? Jak to szło? Lewa, prawa, prawa, prawa, ooops...-~
@2809 = ~Jeszcze jedna kolejka, i może wtedy...~
@2810 = ~A... a jeśli n-nie? Co w-wtedy?~
@2811 = ~Właśnie widzę.~
@2812 = ~(jęk) <CHARNAME>, jesteś bardzo utalentowana w wielu dziedzinach, ale to nie pora na ujawnianie swoich zdolności wokalnych. Faerun nie jest jeszcze gotowy na coś takiego.~
@2813 = ~Nie, dziękuję.~
@2814 = ~<CHARNAME>, jesteś - och, jak mam to ująć - jesteś raczej nie w stanie. Radziłbym ci iść na górę do swojego pokoju, zanim zrobisz sobie krzywdę.~
@2815 = ~Ale... to coś w twoich oczach... Zaczynasz mnie martwić. Na pewno jesteś sobą?~
@2816 = ~Nie, zdecydowanie nie. W ciągu najbliższych pięciu minut zamienię się w p-potwora, i (hic!) odgryzę ci głowę! Przywitaj się ze swoją zagładą!~
@2817 = ~Och, jak najbardziej. Chodź ze mną na górę, to sam się przekonasz.~
@2818 = ~D-dobry po-pooomysł. Idę spać.~
@2819 = ~Dzieci Bhaala są przerażające, ale nie w takim stanie. Proszę cię, idź na górę do pokoju i prześpij się.~
@2820 = ~Dobrze, ale ty idziesz ze mną. Dotrzymasz mi towarzystwa tej nocy, prawda?~
@2821 = ~Mówisz - masz! Uwaga, wszyscy! Dziecko Bhaala wyrusza na kolejną misję! I-idę spaaaać!~
@2822 = ~Nie ma mowy!~
@2823 = ~<CHARNAME>, nie wiesz, o czym mówisz. Rano będziesz żałować tych słów. Nie, nie chcę wpakować się w jeszcze gorsze kłopoty.~
@2824 = ~Poza tym... och, mogę to chyba powiedzieć, i tak nie będziesz tego pamiętac... wiesz, że oddałbym wszystko, żeby spędzić tę noc razem z tobą - gdyby za twoją propozycją stało prawdziwe uczucie, a nie jedynie zbyt wiele wina. Chodź, zaprowadzę cię do twojego pokoju.~
@2825 = ~Nie możesz iść sama; przewróciłabyś się już na pierwszym stopniu. Poczekaj, zaprowadzę cię to twojego pokoju.~
@2826 = ~Ty tu dowodzisz, nie ja. Skoro tak bardzo chcesz, możemy ruszać dalej. Na pewno wiesz, jak nieopisana jest nasza ochota na śmierć w bójce, w którą zapewne wdasz się z pierwszym strażnikiem.~
@2827 = ~To nie są prawdziwe świątynie... to jakieś koszmarne ołtarze, wzniesione przez przepełnionych przerażeniem wyznawców. Czy ludzie oddają cześć bogom jedynie ze strachu?~ [O#XAN130]
@2828 = ~Jak dla mnie, te budynki nie wyglądają aż tak złowieszczo.~
@2829 = ~A czego się spodziewałeś?~
@2830 = ~Uważaj na słowa, Xan. Ja sama oddaję cześć jednemu z ludzkich bogów.~
@2831 = ~Seldarine i ludzki panteon niewiele mają ze sobą wspólnego. Corellon to twórca i obrońca swoich ludzi, który pragnie jedynie, aby powstrzymywali się oni od zła - podczas gdy Helm żąda od swych wyznawców przestrzegania okrutnego i surowego kodeksu, Lathander domaga się ofiar, Talos rządzi za pomocą terroru, nie wspominając już o Umberlee, Cyriku... och, i oczywiście o twoim ojcu. Nie potrafię pojąć, dlaczego ludzie czczą takich bogów.~
@2832 = ~Nie mogę mówić za całą ludzkość.~
@2833 = ~Bo są samotni.~
@2834 = ~To nie do końca tak; niektórzy z ludzkich bogów są tak miłosierni jak Seldarine.~
@2835 = ~Próbujesz mnie nawrócić?~
@2836 = ~Nie? Nie niepokoi cię ani ta budząca grozę maszyna przed świątynią Talosa; ani zimny chłód, emanujący z bram domu Helma; ani okrutne rysy posągów przed siedzibą Zakonu? Dziwne.~
@2837 = ~Nasze świątynie wyglądają inaczej. Spoglądając na ołtarz Corellona, nigdy nie czułem lęku, a jedynie spokój.~
@2838 = ~Zauważyłem to już wcześniej - i nie rozumiem. Dlaczego? Przecież jesteś elfem, a poza tym sama masz w sobie krew bogów.~
@2839 = ~Nie zaszkodzi mieć kogoś, do kogo można się pomodlić.~
@2840 = ~Wychowałam się wśród ludzi. Oddawanie czci ich bogom jest dla mnie naturalne.~
@2841 = ~Nikt nie mógłby pokochać Dziecka Bhaala... a mój bóg daje mi miłość i oparcie.~
@2842 = ~Żaden z elfich bogów nie chciałby kogoś takiego jak ja.~
@2843 = ~Pomodlić się, <CHARNAME>? A może po prostu porozmawiać?~
@2844 = ~Sugerujesz, że jestem samotna?~
@2845 = ~Pomodlić się. Potrzebuję boga, a nie przyjaciela.~
@2846 = ~Masz rację. Porozmawiać.~
@2847 = ~Wciąż nie rozumiem, po co. To, że wychowano cię w Candlekeep to jedno, ale teraz jesteś świadoma tego, kim jesteś. A jesteś jedną z nas.~
@2848 = ~Czemu zwróciłaś się do bogów, <CHARNAME>? Czego szukasz? Pomocy, ochrony, rady? Miłości?~
@2849 = ~Ochrony, wiedzy... może porady.~
@2850 = ~Mój bóg sprawia, że nie czuję się aż tak samotna.~
@2851 = ~Po prostu chcę mieć pewność, że ktoś w górze nade mną czuwa.~
@2852 = ~Miłości. Nie znalazłam jej na tym świecie, więc pozostała mi tylko duchowa.~
@2853 = ~Wcale nie uważam się za religijną kobietę.~
@2854 = ~A ty, czego szukasz?~
@2855 = ~Seldarine nie odrzuciłoby cię ze względu na twojego ojca. Chciałbym móc powiedzieć, że tak samo byłoby z elfim społeczeństwem, ale  niestety, oni są mniej tolerancyjni od swoich bogów.~
@2856 = ~Seldarine, nie! Po prostu chciałem poznać twoje zdanie na ten temat.~
@2857 = ~Być może, skoro mówisz o nich z takim zapałem. Ale widząc te świątynie, trudno mi uwierzyć w twoje słowa.~
@2858 = ~Myślałem że mi to wyjaśnisz, ale widzę, że nie ma co na to liczyć. Może więc powiesz mi o swoich własnych pobudkach?~
@2859 = ~Nigdy bym nie pomyślał, że właśnie ty możesz cierpieć z powodu samotności. Ale jeśli moje towarzystwo może jakoś pomóc...~
@2860 = ~Może. Właściwie, to już pomaga...~
@2861 = ~Poradzę sobie. Już się do tego przyzwyczaiłam.~
@2862 = ~Nie jestem sama. Moja religia mi wystarcza.~
@2863 = ~Słucham? Uważasz, że ciągłe jęczenie o śmierci i przeznaczeniu poprawia mi nastrój?~
@2864 = ~Czy jestem samotna? Tak, chyba tak.~
@2865 = ~Czy jestem samotna? Ani trochę.~
@2866 = ~A ty? Wierzysz w bogów, Xan?~
@2867 = ~Rozumiem. Och, kobiety tak piękne jak ty, nigdy nie bywają samotne.~
@2868 = ~To właśnie domena Corellona. Widać, że jesteś prawdziwym elfem.~
@2869 = ~W górze? (westchnienie) Zważywszy na twoje pochodzenie, powiedziałbym raczej, że tam w dole. Ale rozumiem cię.~
@2870 = ~Nic dziwnego. Być może niedługo to tobie ludzie będą oddawać cześć...~
@2871 = ~Oddaję cześć Seldarine i Corellonowi, jak prawie każdy elf, ale szczerze mówiąc... Nie daje mi to pewności siebie, nie przynosi szczęścia, nie sprawia, że świat wydaje się lepszy. Czasem wydaje mi się, że religia jako taka w ogóle nie ma żadnego sensu.~
@2872 = ~Dla ciebie na pewno. Żaden bóg nie wytrzymałby tak marudnego i wiecznie ponurego wyznawcy. Zastanawiam się, jak taki Corellon może cię tolerować.~
@2873 = ~Nieprawda. Tak wielu ludzi nie może się mylić.~
@2874 = ~Może i nie ma, ale skoro daje ludziom pocieszenie - co w tym złego?~
@2875 = ~Masz rację. Nieważne, czy czcimy bogów, czy nie - i tak wszyscy umrzemy.~
@2876 = ~Myślałem, że chociaż ty... Och, nieważne. Już widzę, że się myliłem.~
@2877 = ~Ja osobiście wolałbym znaleźć ukojenie w czymś bardziej... rzeczywistym. To prawda, że Seldarine daje mi siłę, ale kiedy budzisz się rano i czeka na ciebie rzeczywistość... wciąż jesteś sam.~
@2878 = ~Nie tak powinno być. Świat jest zły...~
@2879 = ~Och. A więc postaram się nie zawieść twojego zaufania.~
@2880 = ~W takich chwilach czuję się jednością ze światami materii i ducha.~ [O#XAN131]
@2881 = ~Dlaczego?~
@2882 = ~To zrozumiałe, jesteśmy przecież w sercu lasu.~
@2883 = ~A ja czuję się okropnie! Owady, błoto, chaszcze - to jakiś koszmar!~
@2884 = ~To nasza więź z naturą. Nie czujesz tego? Jesteśmy w sercu lasu. Otwórz się.~
@2885 = ~Możesz to usłyszeć i poczuć wszystko, co żyje. Jeśli położysz dłoń na ziemi, poczujesz, jak rośnie trawa. Jeśli zamilkniemy na chwilę, usłyszysz śpiew ptaków. W mieście każdy dźwięk działa mi na nerwy, ale tutaj - tutaj to czysta muzyka.~
@2886 = ~Chyba... chyba też ją słyszę.~
@2887 = ~Nonsens! Xan, przestań bredzić. Pogarszasz tylko sytuację.~
@2888 = ~Natura nie ochroni mnie przed Druidami Cienia ani przed klątwą Bhaala.~
@2889 = ~A co ja będę z tego miała?~
@2890 = ~Nie podoba ci się las? <CHARNAME>, jesteś elfem. Chcesz wyprzeć się swojej natury?~
@2891 = ~Jeśli moja natura każe mi lubić to bagno - tak!~
@2892 = ~Czemu każdy elf powinien czuć się tu dobrze?~
@2893 = ~To bagno jest o wiele wspanialszym miejscem niż kamienne labirynty ludzkich miast. Może i ty nie uważasz go za pociągające, ale twoje ciało myśli inaczej: tutaj, pośród drzew, jesteś piękniejsza niż kiedykolwiek.~
@2894 = ~Twój umysł jest najlepszą obroną przed skazą Bhaala. Jeśli zaakceptujesz i przyjmiesz swoje elfie dziedzictwo, tym samym stłumisz głos skażonej części twojej duszy. A wtedy będziesz mogła w końcu naprawdę żyć... odnaleźć wolność... kochać... Chcesz tego?~
@2895 = ~Czego - żyć czy kochać?~
@2896 = ~Niczego bardziej nie pragnę. Nauczysz mnie?~
@2897 = ~Lepiej niech zostanie tak jak jest.~
@2898 = ~Po co? Jestem przeklęta, Xan. To, że jestem elfem, nic mi nie pomoże.~
@2899 = ~Ach, a więc chcesz, abym stał się milczącym automatem do rzucania zaklęć? Proszę bardzo.~
@2900 = ~To, <CHARNAME>, zależy już tylko od ciebie.~
@2901 = ~Z przyjemnością.~
@2902 = ~Widzę, że moje towarzystwo zaczyna mieć na ciebie wpływ. (westchnienie) Ale nie poddawaj się. W przeciwieństwie do mnie, jesteś młoda, silna, i masz jeszcze szansę aby coś zmienić. Nie rezygnuj z niej.~
@2903 = ~O nie. Zamknij oczy.~ [O#XAN132]
@2904 = ~Hej, puść mnie? O co chodzi?~
@2905 = ~Tak, tak, wiem, że tam jest Smok Cienia. I co z tego?~
@2906 = ~Dobrze, nie patrzę. Co teraz?~
@2907 = ~Xan, puść mnie! Drużyna, przygotować broń! ATAK!~
@2908 = ~To pomieszczenie od wieków jest legowiskiem smoków. Jeśli zostaniemy tu choćby chwilę dłużej, już nie żyjemy. Ta bestia jest dla nas zbyt potężna. Najchętniej wziąłbym cię w ramiona i wyniósł z tego okropnego miejsca, ale wolałbym, abyś sama nas wyprowadziła. Zrobisz to?~
@2909 = ~Cóż, jeśli aż tak się boisz...~
@2910 = ~Dobrze. Masz rację, ten smok jest dla nas zbyt potężnym przeciwnikiem.~
@2911 = ~No dobrze, wyprowadzę nas stąd... ale wrócimy tu jeszcze.~
@2912 = ~Nie. Nie będziemy uciekać jak banda tchórzy. Ochronisz mnie w bitwie, prawda?~
@2913 = ~Zgoda!~
@2914 = ~"I co z tego?"? Wiesz, do czego ten potwór jest zdolny?~
@2915 = ~Teraz bardzo cicho i bardzo szybko wycofujemy się do najbliższego wyjścia.~
@2916 = ~Głupia dziewczyno, nawet o tym nie myśl! Ten potwór zmiecie cię jednym machnięciem skrzydeł, zanim zdążysz nawet podnieść miecz. Zatrzymaj się i posłuchaj.~
@2917 = ~Tak, boję się. Nazwij mnie tchórzem, mięczakiem, kimkolwiek - jeśli tylko sprawi to, że opuścimy to przeklęte miejsce.~
@2918 = ~Dokładnie. Cieszę się, że to rozumiesz.~
@2919 = ~Chodź. Chciałbym jeszcze jakiś czas pooglądać cię żywą.~
@2920 = ~Nie mam szans. Zginiesz w tej walce, to pewne. Nie jestem wystarczająco potężny, by cię chronić. Lepiej zamknij oczy, zastanów się jeszcze  chwilę... i uciekajmy.~
@2921 = ~Gdybyś tak chętnie zgadzała się na wszystkie moje prośby...~
@2922 = ~Spójrz na te głowy demonów! Powiedziałbym, że właściciel tego miejsca ma ciekawe poczucie humoru.~ [O#XAN133]
@2923 = ~Wiele sfer jest zamieszkanych przez demony. Lavok po prostu chciał to pokazać.~
@2924 = ~Nie martw się, przecież cię nie zjedzą.~
@2925 = ~Wolałabym zniknąć stąd jak najszybciej, zamiast marnować czas na dyskusje o wystroju wnętrz.~
@2926 = ~Chyba musimy nakarmić jedną z nich tym sercem. Dalej, nie traćmy czasu na rozmowy.~
@2927 = ~Sfery... jakże marzyłem o nich, gdy studiowałem na Akademii w Everesce. Potem dowiedziałem się, że nie we wszystkich zakątkach wieloświata mieszkają przyjazne nam stworzenia, i moje pragnienie podróżowania nieco osłabło.~
@2928 = ~Ale wciąż z radością powitałbym możliwość ucieczki z tego świata, jeśli tylko oznaczałoby to ucieczkę od wampirów, złodziei, Irenicusa, twojego przeznaczenia... Jeśli jest gdzieś miejsce, w którym mogłabyś być szczęśliwa, zrobiłbym wszystko, żeby tam cię zabrać. Myślisz, że to możliwe?~
@2929 = ~Ee... Xan, zapomnij o tym. I tak jest już źle; nie mam ochoty na zwiedzanie jeszcze gorszych miejsc niż to.~
@2930 = ~Byłoby cudownie... ale jesteś pewien że wiesz, jak się obsługuje to urządzenie?~
@2931 = ~Świetny pomysł! Moglibyśmy przeżyć tyle ciekawych przygód: odwiedzić Sigil, spotkać Panią Bólu, wziąć udział w Wojnach Krwi...~
@2932 = ~A więc moglibyśmy udać się wszędzie? Nawet do Arvandoru?~
@2933 = ~Nie, nie boję się ich; jednak ten widok przypomina mi o ich pierwowzorach.~
@2934 = ~Poczekaj chwilę. Myślisz, że jeśli użyjemy tu serca demona, możemy udać się wszędzie? Do innych sfer, poza Pierwszą?~
@2935 = ~Pewnie. O to przecież chodzi w tej całej kuli.~
@2936 = ~Być może. Brzmi ciekawie...~
@2937 = ~Myślę, że możemy jedynie powrócić do naszej.~
@2938 = ~Nie, nie wierzę. Po co ktokolwiek miałby budować aż tak gigantyczny mechanizm tylko po to, aby podróżować na jednej trasie. Myślę, że ta kula powstała, aby swobodnie przemieszczać się między wszystkimi Sferami.~
@2939 = ~Jak zwykle nie pomyślałem...~
@2940 = ~Niestety nie. Gdybyśmy mieli więcej czasu mógłbym spróbować, ale nie jesteśmy tu bezpieczni. Wolę nie ryzykować.~
@2941 = ~(gulp) W-wojny Krwi?~
@2942 = ~Jasne! Zabilibyśmy wszystkich tanar'ri... a może glabrezu? Nieważne. A potem zobaczylibyśmy Dziewięć Piekieł i Otchłań... a potem siedziby samych bogów...~
@2943 = ~Zapomnij, że coś mówiłam. W takim razie może dałoby się odwiedzić Arvandor?~
@2944 = ~Wszystko bardzo pięknie, ale potrafisz w ogóle obsługiwać to urządzenie?~
@2945 = ~Arvandor? Och, przypuszczam że tak, gdybyś nie była tym, kim jesteś. Ale niestety...~
@2946 = ~Bo... bogów? Nie! Chyba... chyba na razie wystarczy mi ta sfera. Jeśli nie masz nic przeciwko, może odłożymy nasze planarne podróże na... na czas bliżej nieokreślony.~
@2947 = ~Na Seldarine, jak w ogóle mogłem coś takiego zaproponować? Niższe Sfery są niewyobrażalnie wręcz niebezpieczne, Kraina Wiecznego Szczęścia jest dla ciebie nieosiągalna z powodu twojego dziedzictwa, więc co pozostaje? Puste, samotne ziemie, które mało kto chciałby przemierzać. Wybacz mi, <CHARNAME>. Wybacz, że dałem ci fałszywą nadzieję.~
@2948 = ~Nie martw się. Przyzwyczaiłam się już do fałszywych nadziei.~
@2949 = ~Zapomnij o tym. I tak nie miałam ochoty na żadne podróże.~
@2950 = ~A ja tak bardzo chciałam podróżować...~
@2951 = ~Mógłbym powiedzieć że ci współczuję, ale to nawet nie to. To co czuję jest inne, bardziej... delikatne, intymne. Może ludzie mają rację, że miłość zaczyna się od współczucia? W takim razie podziw i szacunek powinny oznaczać jej koniec... a jednak tak również nie jest. Podziwiam cię i współczuję ci jednocześnie.~
@2952 = ~Dziwne, prawda?~
@2953 = ~To i tak niczego nie zmienia. Przepraszam.~
@2954 = ~To wszystko moja wina, wiem. Chciałem dobrze, a wyszło jak zwykle. (westchnienie) To nie ma sensu.~
@2955 = ~Teraz naprawdę żałuję, że podjąłem się tej misji.~ [O#XAN134]
@2956 = ~Błagam, tylko nie mów znowu, że przegraliśmy.~
@2957 = ~Jakiej misji?~
@2958 = ~z powodu wampirów. Nieważne, czy jesteśmy z nimi czy przeciw nim, jestem skazany na śmierć z ich ręki. Moja dusza nigdy nie dostanie się do Arvandoru, tak samo jak twoja.~
@2959 = ~Ale to prawda. Nie ma sensu zamykać oczu i wmawiać sobie, że mamy jakiekolwiek szanse. Podobno zawsze jest jakaś nadzieja...~
@2960 = ~Ale nie dla nas.~
@2961 = ~Tej, którą zlecono mi w Everesce, moja zapominalska przyjaciółko. Miałem zbadać, co dzieje się w Athkatli, i czy nieumarli maczają w tym palce. Teraz wiem, że nie mam szans.~
@2962 = ~Oboje zginiemy: nieuchronnie, na próżno, i przede wszystkim - niedługo. Myśl o mojej własnej śmierci jest wystarczająco przerażająco, ale ty... Nie, nie chcę tego znowu zaczynać. Chciałbym umrzeć przed tobą, aby nie musieć tego oglądać. Ale jeśli zginiesz pierwsza, nie zostanie już nikt, kto pochowałby moje ciało zgodnie z tradycją elfów. To niezbyt pocieszająca myśl.~
@2963 = ~Czemu tak się tym przejmujesz? I tak będziesz już martwy.~
@2964 = ~Jak wyglądają zwyczaje pogrzebowe elfów? Powiedz coś więcej.~
@2965 = ~A może wziąłbyś chociaż przez chwilę pod uwagę myśl, że niekoniecznie musimy wkrótce umrzeć?~
@2966 = ~Przejmuję się tym, bo ma to duże znaczenie. To nasze tradycje i zwyczaje czynią nas tym, kim jesteśmy. Kiedyś to zrozumiesz.~
@2967 = ~Nie, nie, nie. To nie najlepszy temat do rozmowy, zwłaszcza w naszej obecnej sytuacji. Dość już wycierpiałaś.~
@2968 = ~<CHARNAME>, ta myśl jest po prostu absurdalna. Umrzemy. Zakładać, że będzie inaczej, to jakby oczekiwać wschodu słońca o północy.~
@2969 = ~Nie powinienem był w ogóle zaczynać tej rozmowy, ale to dla mnie bardzo ważne. Jeśli zginę nagle, bez szans aby pożegnać się z tobą, i nie będzie żadnej nadziei na wskrzeszenie mnie... nie pozwól potworom zabrać mojego ciała. Będę osłaniał cię i walczył dla ciebie do ostatniej kropli krwi, ale chcę umrzeć spokojnie. Zrobisz to dla mnie?~
@2970 = ~Tak. Obiecuję.~
@2971 = ~Nie mogę ci nic obiecać. Być może będziemy musieli uciekać, aby ratować siebie.~
@2972 = ~Myślisz, że mnie to obchodzi?~
@2973 = ~Dziękuję ci.~
@2974 = ~A więc uciekajcie, jeśli to oznacza, że ty przeżyjesz. To też pewien rodzaj pocieszenia.~
@2975 = ~Teraz już widzę, że nie.~
@2976 = ~Co się stało? Imoen nie jest sobą; czy z tobą zrobił to samo?~ [O#XAN135]
@2977 = ~Tak. Nie mam już duszy.~
@2978 = ~Ona też jest Dzieckiem Bhaala. Irenicus ukradł nasze dusze.~
@2979 = ~To nie twoja sprawa. Zostaw mnie!~
@2980 = ~A więc to koniec. Wszystko stracone...~
@2981 = ~Przepraszam. Wiem, że przeżywasz w tej chwili najgorszy koszmar, jaki można sobie wyobrazić. Mamy nasze rzeczy; jeśli się pośpieszymy, może jest jeszcze jakaś szansa. Bodhi będzie nas ścigać, ale niech tylko stanie nam na drodze... przysięgam, wyrwę jej serce z piersi.~
@2982 = ~Dobrze, w porządku. Najważniejsze, że żyjesz.~
@2983 = ~Wiedziałem, że czeka nas jakaś katastrofa, ale coś takiego? Nie, nie mogę już tak dłużej.~ [O#XAN136]
@2984 = ~Nie pleć bzdur! Jakoś sobie z tym poradzimy.~
@2985 = ~A co ze mną? Myślisz, że zamiana w potwora to przyjemne doświadczenie?~
@2986 = ~Przestań! Irenicus jest blisko. Jesteś mi potrzebny.~
@2987 = ~Jeśli wygramy tę walkę, już nigdy nie będę Zabójcą. Chodź, wszystko będzie dobrze.~
@2988 = ~Znudziło ci się życie? Mam ci pomóc?~
@2989 = ~Po co... po co to wszystko, <CHARNAME>?~
@2990 = ~Nie wiem... i nie obchodzi mnie to! Przez cały ten czas ty byłaś potworem, a ja... ja byłem szaleńcem!~
@2991 = ~Marzenia...~
@2992 = ~Och, nie wątpię, że to by cię zachwyciło.~
@2993 = ~Esencja Mordercy... Dotąd nie rozumiałem prawdziwego znaczenia tych słów. Ale teraz... Widziałem w życiu wiele strasznych rzeczy i wiele wycierpiałem, ale nigdy nie było to aż tak bolesne i przerażające jak teraz. Widzieć ciebie w takiej postaci... nie, nie potrafię tego wytrzymać. To koniec.~
@2994 = ~Nawet jeśli dopadniemy Irenicus, on nas zniszczy. Nawet, jeśli go pokonamy... nie wiem, co wtedy się stanie. Umrzesz? Czy pozostaniesz tym... tym czymś, czym jesteś? Czy może znów staniesz się sobą?~
@2995 = ~Jestem sobą. Ta zmiana była tylko chwilowa i nie powróci.~
@2996 = ~Nie wiem. Ale warto spróbować, jeśli jest nadzieja.~
@2997 = ~Och, proszę bardzo. Połóżmy się na ziemi i czekajmy na śmierć. Tego chcesz?~
@2998 = ~Nie, nie, i jeszcze raz nie! Otwórz wreszcie oczy i zrozum, co się dzieje! Nieważne co będzie, będziesz zmieniać się w potwora raz za razem, wbrew swojej woli, aż nie pozostanie ci już ani skrawek własnej świadomości. Nawet śmierć Irenicusa nie uratuje twojej duszy.~
@2999 = ~Chcę... chcę, żebyś wiedziała, że marzę o tym aby powiedzieć ci, że nigdy nie spotkałem kogoś takiego jak ty. Że jesteś kobietą, która zasługuje na to, aby być kochaną aż do skończenia świata.~
@3000 = ~Ale z każdą chwilą widzę coraz wyraźniej, że nigdy tego nie powiem. Nie odważę się. Otacza cię śmierć, a miłość... miłość nie jest od niej silniejsza.~
@3001 = ~A więc Irenicus zniknął, pozostawiając cię bez twojej duszy. Co robimy?~ [O#XAN137]
@3002 = ~Ścigamy go, rzecz jasna!~
@3003 = ~Po co robić cokolwiek? I tak nie mam już szans.~
@3004 = ~Bardziej martwisz się o mnie czy o siebie?~
@3005 = ~Tak zrobimy. Ale co z nami, <CHARNAME>? Ze mną i z tobą?~
@3006 = ~Masz rację. A ja... ja podjąłem już decyzję, być może najtrudniejszą w moim życiu... i chcę, abyś mnie wysłuchała.~
@3007 = ~O nas oboje.~
@3008 = ~Moje pytanie było retoryczne: wiem już, co zrobię. Twoja przemiana w Zabójcę...nie, nie mogę przejść obok tego obojętnie. Bestia, która drzemie w tobie... Nie potrafię trzymać cię w ramionach wiedząc, że w każdej chwili to coś może się obudzić. Nie potrafię z tym żyć.~
@3009 = ~<CHARNAME>... Jesteś najwspanialszą osobą, jaką kiedykolwiek znałem. Przykro mi.~
@3010 = ~Co mogę ci powiedzieć? Mnie też jest przykro.~
@3011 = ~Tchórz i zdrajca. Tyle ci powiem.~
@3012 = ~Inny mężczyzna potrafiłby sobie z tym poradzić!~
@3013 = ~Ale... ty chyba nie chcesz mnie zostawić, prawda?~
@3014 = ~Xan, kocham cię...~
@3015 = ~<CHARNAME>...~
@3016 = ~Masz rację. Przepraszam.~
@3017 = ~Niestety, wybrałaś sobie złego adoratora.~
@3018 = ~Nie porzucę cię teraz. Irenicus... jakoś go dopadniemy, nawet jeśli ma to mnie kosztować życie. Za to co zrobił, zasługuje na śmierć. Ale potem... nie będę mógł zostać przy tobie. Tak bardzo cię przepraszam...~
@3019 = ~To nie ma sensu, <CHARNAME>. Niech gwiazdy mają cię w opiece, bo ja nie potrafię.~
@3020 = ~(Budzisz się w ramionach Xana...)~ [O#XAN000]
@3021 = ~Xan?~
@3022 = ~(cicho wyślizgujesz się z pokoju)~
@3023 = ~(westchnienie) Chyba już za późno, żeby upierać się, że do niczego nie doszło, prawda?~
@3024 = ~Chyba tak.~
@3025 = ~A chciałbyś?~
@3026 = ~Uh-huh.~
@3027 = ~CO się stało? Pamiętasz coś?~
@3028 = ~Do niczego nie doszło. To była jakaś pomyłka. Ubieraj się i idziemy.~
@3029 = ~Ach, nie śpisz już. Nie, <CHARNAME>. Nie uciekaj. Musimy to wyjaśnić.~
@3030 = ~No dobrze. A więc... co teraz zrobimy?~
@3031 = ~Czemu by nie dokończyć tego, co zaczęliśmy?~
@3032 = ~A co byś chciał?~
@3033 = ~Nie wiem, to zależy od ciebie.~
@3034 = ~Zapomnijmy o tej nocy. Nic się nie stało, i nic już się więcej nie stanie.~
@3035 = ~Chciałbym. Ale pozwolić ci teraz odejść... to byłaby najtrudniejsza decyzja, jaką musiałem kiedykolwiek podjąć. <CHARNAME>...~
@3036 = ~Zapewniam cię, nie tylko ty chcesz zapomnieć o tym... niefortunnym incydencie... jakkolwiek nie będzie to łatwe.~
@3037 = ~MY zaczęliśmy? Chyba nie do końca tak było.~
@3038 = ~Trochę... ale lepiej nie wchodźmy w szczegóły. To nie skończy się dobrze.~
@3039 = ~<CHARNAME>, dlaczego w ogóle chciałaś to robić?~
@3040 = ~Bo cię kocham. I chcę być z tobą. Czy to nie oczywiste?~
@3041 = ~Robić co? To? Aaaa, TO! Heh. A czemu by nie spróbować teraz...-~
@3042 = ~Mmm? Spójrz na siebie... to ciało, te mięśnie... Wiesz, jesteś bardziej męski niż myślałam, jak już zdejmiesz te wszystkie szaty.~
@3043 = ~Nie próbuj mnie oskarżać! To twoja wina tak samo jak moja... jeśli uważasz, że to coś złego.~
@3044 = ~Bardzo. Bardzo oczywiste. Gdyby tylko twój ojciec był normalnym śmiertelnikiem, odwzajemniłbym twoje uczucia stukrotnie. Ale jest jak jest...~
@3045 = ~Oooch... <CHARNAME>... przestań!~
@3046 = ~Hmm? Co mam przestać?~
@3047 = ~Hmm? Co chcesz mi powiedzieć?~
@3048 = ~Nie ma szans!~
@3049 = ~Tak, to moja wina... i mimo że wiem, że to błąd, nie czuję się ani trochę winny. Wiem, wiem, nie powinienem.~
@3050 = ~Nic! Musimy porozmawiać, a nie... Proszę, posłuchaj mnie.~
@3051 = ~Czas spędzony w twoich ramionach był cudowny, i chciałbym to powtórzyć... ale twoje dziedzictwo... Możesz śmiać się z moich obaw, ale naprawdę się boję. Nie ciebie, oczywiście, ale tego, czym możesz się stać. Kiedy przestajesz panować nad swoimi emocjami, twoja skaza może się ujawnić.~
@3052 = ~Nie chcę, abyśmy ryzykowali, póki twoja dusza nie należy w pełni do ciebie. Mówiłem ci już, że jest sposób, ale musimy teraz czekać i modlić się, abyś dotrwała do tego czasu. Dobrze, że przynajmniej reszta nie wiem, co się dzisiaj stało...proszę cię, melonamin, nie rozmawiajmy już o tym.~
@3053 = ~Szkoda. No dobrze, to się więcej nie powtórzy... przynajmniej na razie; ale jeszcze z tobą nie skończyłam.~
@3054 = ~Rozumiem. A więc... idziemy?~
@3055 = ~Xan... czy ty mnie w ogóle kochasz?~
@3056 = ~Mam już dosyć ciebie i twojej paranoi! Zostaw mnie w spokoju!~
@3057 = ~(westchnienie) Nie cofniesz się przed żadnym ryzykiem, prawda?~
@3058 = ~Tak, idziemy... (westchnienie) Choć przyznaję, ja też nie mam ochoty wstawać.~
@3059 = ~Pewnych słów nie należy powtarzać zbyt często, bo mogą stracić znaczenie. Ale wiesz, <CHARNAME>... wiesz, że tak. Chodź już, nasi wrogowie czekają~
@3060 = ~Ty mała, lekkomyślna diablico! Masz pojęcie, co właśnie zrobiłaś? To było niebezpieczne ponad wszelką miarę! Czemu zawsze musisz wtykać nos w nie swoje sprawy?!~ [O#XAN138]
@3061 = ~Przestań na mnie krzyczeć, dobrze? Tak, lubię przygody. I co z tego?~
@3062 = ~No wiesz, zabijam potwora, biorę skarb - tak jak zwykle.~
@3063 = ~Myślałam że podoba ci się to, jaka jestem.~
@3064 = ~Jeśli aż tak się boisz, możesz znikać.~
@3065 = ~Hej, spokojnie! To nie pierwszy smok, jakiego zabiliśmy.~
@3066 = ~Hej, spokojnie! To nie pierwszy lisz, jakiego zabiliśmy.~
@3067 = ~(westchnienie) Wiem. Ale byłaś tak blisko śmierci... a ja nie mogłem nic zrobić. Zabiłbym każdego, kto śmiałby cię tknąć, ale demon, smok czy lisz to dla mnie zbyt wiele.~
@3068 = ~Musimy walczyć. Zdobywam nowe umiejętności, aby zmierzyć się z Irenicusem.~
@3069 = ~Nie dręcz się tym. Troszczysz się o mnie, a to dużo znaczy.~
@3070 = ~Twoja troska jest w pewien sposób rozczulająca, ale niezbyt potrzebna. A poza tym strasznie mnie irytuje.~
@3071 = ~Tak, tak, tak. Dosyć już tego marudzenia.~
@3072 = ~Podziwiam cię za to, jaka jesteś. Ale nie będzie łatwo okazać uczucie twojemu martwemu ciału. Albo kupce prochu, jaką się niewątpliwie staniesz.~
@3073 = ~Taki jesteś pewien? Mam ci pokazać, jak?~
@3074 = ~Rozumiem cię, ale nie mogę nic z tym zrobić.~
@3075 = ~W porządku. Porzucę poszukiwanie przygód i zamieszkam gdzieś z tobą. Na miesiąc albo dwa. Potem wróci Irenicus i wszystko skończy się raz na zawsze. Tego chcesz? Wiesz, że nie mogę.~
@3076 = ~W porządku. Porzucę poszukiwanie przygód i zamieszkam gdzieś z tobą. Na miesiąc albo dwa. Potem umrę, pozbawiona duszy, i wszystko skończy się raz na zawsze. Tego chcesz? Wiesz, że nie mogę.~
@3077 = ~Mam cię tu zostawić? Nigdy.~
@3078 = ~A więc zaakceptuj to, jaka jestem.~
@3079 = ~No to co proponujesz? Nie mogę przestać ryzykować, nawet dla ciebie.~
@3080 = ~Będę ostrożna, ale to nie takie proste.~
@3081 = ~No to nie traćmy czasu na gadanie.~
@3082 = ~Co proponujesz zamiast tego? Zabić następnego smoka albo szalonego czarodzieja? (westchnienie) Kusząca perspektywa, naprawdę.~
@3083 = ~To naprawdę idealne miejsce na takie demonstracje. Nie, <CHARNAME>. Kiedy indziej. Teraz mamy za wiele na głowie: twoje dziedzictwo, Irenicus...~
@3084 = ~Irenicus. O czymkolwiek nie rozmawiamy, zawsze musi pojawić się jego imię. To jak klątwa. A nawet gorzej; jestem pewien, że nie przeżyję spotkania z nim.~
@3085 = ~Nawet tak nie mów!~
@3086 = ~To on go nie przeżyje.~
@3087 = ~(ziewnięcie) Tak, wiem, przegraliśmy.~
@3088 = ~Dziękuję. Gdybyś tylko była trochę bardziej ostrożna... Tak, wiem, że to niełatwe, zwłaszcza biorąc pod uwagę maga, na którego polujemy.~
@3089 = ~Nie mieszaj się więc w tak niebezpieczne przygody. Wtedy będziesz wolna od mojej irytującej troski.~
@3090 = ~Nie unikniemy klęski. Ale dobrze, nie myślmy już o przyszłości. Co ma być to będzie.~
@3091 = ~Wkrótce.~
@3092 = ~Udało się! Jesteśmy wolni! Nie mogę w to uwierzyć.~ [O#XAN139]
@3093 = ~Racja, nie tak łatwo zabić Księcia Demonów.~
@3094 = ~Ha! Zabijamy demony tuzinami! Ten nie był wyjątkiem.~
@3095 = ~CO się udało? Chodzi ci o Księcia Demonów?~
@3096 = ~Wolni? Od czego?~
@3097 = ~To nie był Książę Demonów, <CHARNAME>. To tylko jego awatar. Gdybyśmy spotkali się z prawdziwym Demogorgonem, zmiażdżyłby nas w sekundę.~
@3098 = ~Miałaś niewyobrażalne szczęście. Gdybyśmy przegrali, nasze dusze byłyby zdane na łaskę Demogorgona.~
@3099 = ~Ach, a więc fakt, że mogliśmy na zawsze pozostać uwięzieni w tych lochach, umknął twojej uwadze? Tak myślałem.~
@3100 = ~Mogliśmy tam zostać. Wszyscy. Gdyby nie czysty łut szczęścia, ten grobowiec stałby się naszym grobowcem. Na całą wieczność! Na Seldarine, czemu ja w ogóle z tobą podróżuję?~
@3101 = ~Bo musimy uratować Suldanesselar.~
@3102 = ~Bo musisz pomóc mi odzyskać moją duszę.~
@3103 = ~Bo z jakichś dziwnych powodów potrzebujesz mojej pomocy.~
@3104 = ~Bo jesteśmy przyjaciółmi?~
@3105 = ~Bo miłość jest silniejsza niż śmierć?~
@3106 = ~Nie mam pojęcia.~
@3107 = ~Właśnie. Już czas, abyśmy tam wyruszyli.~
@3108 = ~Oczywiście. Przepraszam.~
@3109 = ~Och tak, moja misja. Dowiedziałem się już wystarczająco wiele o wampirach w Athkatli, ale główny wróg wciąż nie został pokonany.~
@3110 = ~Tak, to prawda. Ale...~
@3111 = ~To prawda. Ale czy jest od niej potężniejsza? Umarłbym za ciebie, ale czy nie wolałabyś, abym zamiast tego został przy tobie?~
@3112 = ~Wszystkie te powody nie będą miały sensu, jeśli zginę. Wiem, że nie ma co cię o to prosić, ale mimo to... proszę, postaraj się unikać na przyszłość tak potężnych przeciwników.~
@3113 = ~Masz rację. Nie ma sensu w ogóle pytać.~
@3114 = ~To był ostatni raz. Obiecuję.~
@3115 = ~Xan, jesteśmy poszukiwaczami przygód. Pogódź się z tym.~
@3116 = ~Czasem po prostu tak trzeba. Nie mogę nic z tym zrobić.~
@3117 = ~Tak czy inaczej, wątpię, żeby kolejny Uwięziony czekał na nas za rogiem.~
@3118 = ~(westchnienie) Tak jak myślałem.~
@3119 = ~(westchnienie) Nie, <CHARNAME>. Wciąż czeka na nas Irenicus.~
@3120 = ~Nikt nie kazał ci odwiedzać Twierdzy Strażnika. Nikt nie zmuszał cię, do przeszukiwania jej lochów. Miałaś wolną wolę w każdym momencie tej wyprawy.~
@3121 = ~(wzdraga się) Mam nadzieję! Ale i tak wciąż czeka na nas Irenicus.~
@3122 = ~Cóż, i tak nie ma sensu kontynuować tej rozmowy. Jutro pewnie odwiedzimy legowisko jakiegoś smoka, bo będziesz miała na to ochotę. Och, <CHARNAME>...~
@3123 = ~Nadszedł nasz czas. Czas, aby wyruszyć na spotkanie z twoim przeznaczeniem. Nie możemy już dłużej się ukrywać.~ [O#XAN140]
@3124 = ~A więc ruszajmy. Imoen i Irenicus czekają.~
@3125 = ~Ruszymy gdy tylko będziemy mogli, ale wciąż mam parę spraw do załatwienia w Athkatli.~
@3126 = ~Boję się tego. Boję się kolejnego spotkania z Irenicusem...~
@3127 = ~Tak bardzo ci zależy, aby zginąć jak najszybciej?~
@3128 = ~Zatem prowadź. (westchnienie) Prowadź nas ku naszej zagładzie.~
@3129 = ~Spraw, które są ważniejsze niż twoje własne życie?~
@3130 = ~Rozumiem. Sam nie jestem najodważniejszym z elfów, i tak samo jak ty, obawiam się tej konfrontacji. Ale paradoksalnie, jeśli sami wyjdziemy mu na spotkanie, może to tylko dać nam większe szanse.~
@3131 = ~Nie, nigdy! <CHARNAME>, nie chcę, abyśmy szli tam nieprzygotowani... ale mamy coraz mniej czasu.~
@3132 = ~Jeśli wyruszymy teraz, zmierzymy się z Irenicusem na naszych własnych warunkach. Ale jeśli będziemy się ociągać, on prędzej czy później znów cię odnajdzie. Wtedy pojmali cię podczas odpoczynku, prawda? Łowcy głów, których wysłał za tobą. Oni również powrócą.~
@3133 = ~Poza tym... słabniesz z dnia na dzień, <CHARNAME>. Wątpię, czy to tylko skutek życia na szlaku. Co zrobił ci Irenicus w swoich lochach pod Promenadą? Czego cię pozbawił? Znajdź go, <CHARNAME>. Znajdź go i dowiedz się.~
@3134 = ~Czuję śmierć w powietrzu. Ta grupa jest przeklęta.~ [O#XAN141]
@3135 = ~Ta grupa miałaby się o wiele lepiej, gdyby pozbawić ją wątpliwej przyjemności twojego towarzystwa!~ [O#XANED1]
@3136 = ~Mówiąc 'ta grupa', miałem na myśli tylko i wyłącznie ciebie, Edwinie.~
@3137 = ~Cóż za zbieg okoliczności. Ja również.~
@3138 = ~Ach, a więc reszta drużyny nie zasłużyła sobie jeszcze na twoją nienawiść? Zdumiewające, doprawdy zdumiewające.~
@3139 = ~Toleruję tę bandę najemników, dopóki nie próbują podkradać mi moich cennych zwojów z zaklęciami. A przy okazji, jeśli nie masz nic przeciwko, chciałbym odzyskać mój zwój z zaklęciem Życzenia.~
@3140 = ~Po co? Aby przyśpieszyć naszą klęskę? Poza tym, i tak go nie mam.~
@3141 = ~Kłamliwy małpolud! Masz go, przyznaj się! Oddaj mi mój zwój!~
@3142 = ~Przecież ci go nie wyczaruję z powietrza. Mogę dać ci co najwyżej Identyfikację, mam jedną za dużo.~
@3143 = ~Aaargh! Nie wytrzymam tego dłużej! MASZ moje Życzenie, widziałem, jak czytasz ten zwój! Po co ci on? Chcesz sobie życzyć bezbolesnej śmierci? Pozwól, że cię oświecę: nie trzeba do tego zaawansowanej magii. Zwykła kula ognista poradzi sobie całkiem dobrze, a ja z przyjemnością ci w tym pomogę.~
@3144 = ~...tak, to rzeczywiście interesujący zwój. Mogę go zatrzymać?~ [O#XAN142]
@3145 = ~On jest mój! Wszystkie zwoje które znajduje ta drużyna, należą do mnie! (Niewątpliwie, ciężko mu się oprzeć sile perswazji niewiarygodnego umysłu najlepszego zaklinacza Czerwonych Magów.)~ [O#XANED2]
@3146 = ~Czyżby? Jak więc wytłumaczysz te wypalone dziury w mojej szacie? Naucz się kontrolować swój niewiarygodny umysł, Edwinie. Nie chcę skończyć, przysmażony twoją ognistą kulą.~
@3147 = ~Tak właśnie skończysz, jeśli nie oddasz mi tego zwoju w tej chwili. Wszystkie magiczne przedmioty miały dostać się mnie, i tylko mnie!~
@3148 = ~A więc proszę bardzo, weź go. Jednak uważaj... jego moc może okazać się twoją klęską.~
@3149 = ~Taak! Nareszcie! Oto on! To... to.. to POMNIEJSZE DRĄŻENIE LARLOCHA?~
@3150 = ~Wystarczająco potężne zaklęcie jak na ciebie, Edwinie.~
@3151 = ~Grrr! Zejdź mi z oczu, ty niedorobiony szamanie! Wielka moc... też mi coś! Poczekaj aż zaśniesz, a wtedy przekonasz się, do czego jestem zdolny!~
@3152 = ~Jesteś jakaś cicha. Myślisz o swoim dopiero co odkrytym pochodzeniu?~ [O#XAN143]
@3153 = ~Hmm. Właściwie to... nie. Ja tylko...~ [O#XANIM1]
@3154 = ~A więc nie przejmujesz się tym, że jesteś dzieckiem Bhaala? Dziwne. Ja nie wiem, czy mój umysł byłby w stanie znieść taką prawdę.~
@3155 = ~Jakoś sobie poradzę. Potrzebuję tylko trochę czasu.~
@3156 = ~Rozumiem. Ty i <CHARNAME> musicie przechodzić koszmarne chwile. Powinniście się wspierać, jak na rodzeństwo przystało.~
@3157 = ~Nie wiem czy to poprawne, nazywać nas rodzeństwem. Co prawda tak właśnie zawsze o nas myślałam... i wiele razy marzyłam, aby tak było naprawdę... Ale nie w ten sposób. Nie, jeśli oznacza to przekleństwo i skazę. Wszystko jest nie tak!~
@3158 = ~Myślę, że <CHARNAME> patrzy na ciebie tak samo. Jeśli dla ciebie już od dawna byliście jak rodzeństwo, zatrzymaj to uczucie i pielęgnuj je. Postaraj się zapomnieć, kto jest tego przyczyną.~
@3159 = ~Spróbuję. I... dzięki.~
@3160 = ~...nie ma mowy! Początkujący mag nie powinien próbować takich zaklęć! Nie jesteś jeszcze wystarczająco doświadczona.~ [O#XAN144]
@3161 = ~Phi! Odkąd widzieliśmy się ostatni raz, nauczyłam się rzeczy, o których nawet nie śniłeś!~ [O#XANIM2]
@3162 = ~Oj, Xan, tylko żartowałam! To wszystko przez ciebie. "Początkujący mag", też mi coś. Niedługo będę miała prawdziwy kapelusz!~
@3163 = ~Przyda ci się, żeby zakryć te okropne włosy.~
@3164 = ~Hej, ty... ty się uśmiechasz!~
@3165 = ~Przecież wiesz, że nie mówiłbym tego poważnie. Ale masz rację; dużo się ostatnio zmieniło. Wszyscy jesteśmy silniejsi, niż mogliśmy się tego spodziewać. Ty też musisz popracować nad swoimi umiejętnościami.~
@3166 = ~Tak, tak. Wiem. Czasem bardzo się tym martwię... ale jakoś sobie poradzę, Xan. Nie martw się.~
@3167 = ~Oczywiście. Mam tylko nadzieję, że zdążysz, zanim... (westchnienie)~
@3168 = ~Dorwiemy ich. Dorwiemy ich, Irenicusa i wszystkich. Zapłacą za to, co nam zrobili.~
@3169 = ~To będzie nasza ostatnia przygoda. Tyle krwi... Nie uda nam się stąd uciec.~ [O#XAN145]
@3170 = ~Nie zamierzam umrzeć w takim miejscu! Musimy się stąd wydostać! Musimy! Dalej, Xan, jeszcze tylko trochę, a potem <CHARNAME> musi zarządzić odpoczynek.~ [O#XANIM3]
@3171 = ~Wątpię, czy będzie cię słuchać. Może mi się zdaje, ale po tym wszystkim... <CHARNAME> chyba nie jest sobą.~
@3172 = ~To przerażające. W jednej chwili wszystko jest w porządku, a za minutę patrzy mi w oczy, jakby nie poznając kim jestem...~
@3173 = ~Ze mną jest inaczej. Ja wyczuwam to cały czas. Co się dzieje?~
@3174 = ~Nie wiem, Imoen. Nie mam pojęcia, co się z wami stanie.~
@3175 = ~Mam nadzieję, że jakoś sobie poradzimy. Ale tak się boję...~
@3176 = ~Obroniłaś nas przed swoimi dawnymi towarzyszami, ale czy wytrwasz w swojej lojalności?~ [O#XAN146]
@3177 = ~Bez wątpienia. Zrobiłabym to jeszcze raz bez chwili wahania.~ [JAHEIRD9]
@3178 = ~Jaheiro, to nie było czysto teoretyczne pytanie. Szanuję cię, ale przypuszczam, że takie ataki mogą się powtórzyć. Ja przysiągłem lojalność tej grupie, ale ty? Po czyjej stronie stoisz?~
@3179 = ~Stoję po tej stronie, co <CHARNAME>. Obiecałam to Gorionowi, i nie złamię słowa.~
@3180 = ~Rozumiem. I przepraszam, że w ciebie wątpiłem.~
@3181 = ~Nie spodziewałem się tego po tobie.~ [O#XAN147]
@3182 = ~O czym ty mówisz?~ [O#XANJA1]
@3183 = ~Zaprowadziłaś nas na pewną śmierć. To była czysta głupota: twoje poddanie się nie zmieniłoby niczego. Ale podziwiam twoją decyzję.~
@3184 = ~Czy ty nie zrobiłbyś tego samego na moim miejscu? Nie mogłam postąpić inaczej.~
@3185 = ~Masz rację. Ale co teraz? Wciąż jesteśmy ścigani, a do tego ciebie uznano za zdrajczynię.~
@3186 = ~Musimy być ostrożni i czujni. Nie potrafię powiedzieć ci nic więcej. Daj mi czas.~
@3187 = ~Po tych ostatnich wydarzeniach zastanawiam się, czy na pewno powinnaś podróżować z nami.~ [O#XAN148]
@3188 = ~Czyżby działania moich przyjaciół Harfiarzy zmąciły mój kryształowo czysty wizerunek w twoich oczach? Nie jestem taka jak oni, Xan.~ [O#XANJA2]
@3189 = ~Wiem... i przepraszam, jeśli niechcący cię uraziłem. Ale... Jaheiro, czyż Harfiarze nie ścigają swoich banitów aż do końca, i czy nie kończy się to zawsze śmiercią wygnańca i jego wszystkich towarzyszy?~
@3190 = ~Ja... ja rozumiem, ale...~
@3191 = ~Zrób z tym co chcesz, ale jestem tylko śmiertelnikiem, i boję się o siebie i naszych przyjaciół.~
@3192 = ~Wiem, wiem, nie ma sensu narzekać; trzeba działać. Będę starał się cię chronić tak jak przedtem, choć, przyznaję... nie będzie to łatwe.~
@3193 = ~To niełatwa sytuacja dla nas wszystkich... ale poradzimy sobie. Musimy.~
@3194 = ~Widziałem, jak szperasz w moich rzeczach, gnomie. Ostrzegam cię...~ [O#XAN149]
@3195 = ~Naprawdę? Ostrzegaj, proszę, ostrzegaj, nie mogę się już doczekać.~ [O#XANJN1]
@3196 = ~Jeśli nie będę mógł czegoś znaleźć, będzie to twój ostatni dzień w tej drużynie.~
@3197 = ~Popatrz, i znowu przypominasz mi  Xanettę - oczywiście z czasów, kiedy jeszcze żyła. Zawsze się bała, że ktoś ukradnie jej rzeczy... więc zawsze nosiła wszystko przy sobie. Koszyczek z robótkami ręcznymi, szydełko, wszystkie swoje szaliki, przepisy kuchenne... wszystko. Ale to i tak jej nie pomogło.~
@3198 = ~Janie, proszę, zostaw tylko mój bagaż w spokoju. To wszystko.~
@3199 = ~Jak tylko skończę historię. Być może zmienisz wtedy zdanie. A więc, pewnego ślicznego, słonecznego poranka, Xanetta wybrała się w odwiedziny do kuzynki, decydując się pójść skrótem przez las. Niestety, ścieżka wiodła przez środek mrowiska, a biedna dziewczyna tego nie zauważyła.~
@3200 = ~Potknęła się, i rozbiła słoik miodu, który miała przy sobie na wszelki wypadek. Tak, to był szczęśliwy dzień dla mrówek. Mniej szczęśliwy dla Xanetty. Wbiła sobie szydełko w łydkę, a przewracając się, wylądowała na widelcu który nosiła zawsze w kieszeni, na wypadek, gdyby ktoś zaprosił ją na obiad. No cóż, tego dnia był i obiad, i kolacja, ale niestety - tak się złożyło, że to biedna Xanetta nią była. Chciałbym jednak myśleć, że przeżyła w tym mrowisku niezapomniane chwile.~
@3201 = ~(westchnienie) Widzę, jak się na mnie gapisz. O co chodzi tym razem?~ [O#XAN150]
@3202 = ~O nic. Myślałem tylko, jak bardzo przypominasz mi mojego kuzyna Gabbera.~ [O#XANJN2]
@3203 = ~Już nie Xanetta?~
@3204 = ~Widzisz, Xanetta nie żyje. W przeciwieństwie do Gabbera, który ma się całkiem dobrze, jeśli o to pytasz. Wiesz, on też ma świecące, księżycowe ostrze, takie niebieskie jak twoje.~
@3205 = ~Wiedziałem, że kiedyś do tego dojdzie. Janie, to niemożliwe. Tylko księżycowe elfy mogą dotknąć Ostrza i przeżyć. Każdy człowiek zginąłby na miejscu, nie mówiąc już o gnomie.~
@3206 = ~Ale nie Gabber! Widzisz, on jest nadzwyczajnym gnomem. Syn księżniczki drowów i jakiegoś boga. Ze srebrnymi włosami, szmaragdowymi oczami i nosem tak długim, że niemal dosięgał ziemi. I co? Nadzwyczajne, prawda?~
@3207 = ~A więc... księżycowe ostrze. Gabber lubił bardzo je czyścić, wzdychając przy tym melancholijnie i rozmyślając o niedoskonałościach tego świata i swoim tragicznym przeznaczeniu, dopóki-~
@3208 = ~Dopóki?~
@3209 = ~Dopóki pewnego dnia mój inny kuzyn nie osiedlił się w sąsiedztwie. Miał złote włosy, szafirowe oczy i księżycowe ostrze, dwa razy dłuższe niż to Gabbera. Wzdychał tak głośno, że słyszeli go w sąsiednim mieście, a jego nos był tak długi, że musiał zatrudniać chłopca z taczką, który woził go za nim. Naturalnie, wszystkie dziewczęta zostawiły Gabbera i przerzuciły się na niego.~
@3210 = ~Czy to już wszystko? Mam nadzieję że tak: wykorzystywanie księżycowego ostrza w taki idiotycznych historiach jest cokolwiek denerwujące.~
@3211 = ~Naprawdę? (chichot) Myślałem, mój drogi, ponury elfie, że spodoba ci się ta historia.~
@3212 = ~Nie wątpię. Ale lepiej pomiń tę część, w której pojawia się twój trzeci kuzyn, o bursztynowych oczach, kruczoczarnych włosach i ostrzu rozmiarów miecza oburęcznego.~
@3213 = ~(parsknięcie) Skoro tak mówisz.~
@3214 = ~Czy nie brakuje ci rodziny podczas tych podróży? Żony, dzieci, domu?~ [O#XAN151]
@3215 = ~Tęsknię za nimi bardzo, to prawda.~ [O#XANKE1]
@3216 = ~Nie wiem, co jest gorsze: mieć rodzinę i rzadko kiedy ją widywać, czy w ogóle jej nie zakładać. Podobno dzieci rozjaśniają starość, ale czy dożyjemy aż takiego wieku? Nie sądzę.~
@3217 = ~Nie mógłbym wyobrazić sobie życia bez mojej słodkiej Vesper i uroczej Leony. Świadomość, że moja krew przetrwa, znaczy wiele. Inaczej nic nie miałoby sensu.~
@3218 = ~A co ze świadomością, że za rok czy dwa twoje córki być może staną się sierotami?~
@3219 = ~Lepiej być sierotą, niż nigdy się nie urodzić.~
@3220 = ~Nie byłbym taki pewien, Keldornie. Żaden elf nie odważyła się na dziecko w czasach wojny czy niepokoju. Być może to w końcu wyniszczy naszą rasę... ale nikt nie powie, że nie dbamy o swoje potomstwo.~
@3221 = ~Życie to największy dar. Myśl co chcesz, ale dla mnie pozostanie świętością i cudem.~
@3222 = ~Czas pokaże, kto z nas ma rację.~
@3223 = ~Czegokolwiek nie próbujemy, wszystkie nasze wysiłki spełzają na niczym. Czy to się kiedyś skończy?~ [O#XAN152]
@3224 = ~Mnie też niepokoi nasza sytuacja.~ [O#XANKE2]
@3225 = ~Myślisz, że jest jeszcze dla nas jakaś nadzieja, Keldornie? Czy <CHARNAME> ma szanse?~
@3226 = ~Zawsze jest nadzieja, przyjacielu. Nie pozwól czarnym myślom opanować twojego serca. To mroczne czasy, ale my musimy być czujni i gotowi.~
@3227 = ~Po co? Nadzieja nie uleczy naszych ran, nie wskrzesi naszych poległych. Może być już tylko gorzej. (westchnienie) Chociaż... dziękuję ci za te słowa. Skoro ty się nie załamujesz, może ja też nie powinienem?~
@3228 = ~Wszyscy powinniśmy iść naprzód, Xan. Aż do końca.~
@3229 = ~Keldornie, dobrze się czujesz?~ [O#XAN153]
@3230 = ~Tak, wszystko w porządku.~ [O#XANKE3]
@3231 = ~Nie byłbym tego taki pewien. Może to twoje lata zaczynają dawać znać o sobie?~
@3232 = ~Może i jestem stary, ale "stary" nie znaczy "martwy". Zmęczyło cię już moje towarzystwo?~
@3233 = ~Po prostu nie jestem już pewien twoich umiejętności i zdolno sci. Wyglądasz na zmęczonego i chorego. Wkrótce nie będziesz miał już siły, aby iść dalej.~
@3234 = ~Torm da mi siłę, abym wytrwał na stanowisku tak długo, jak będę potrzebny. Nie martw się o mnie, Xan. Jest jeszcze trochę życia w starym paladynie.~
@3235 = ~Czy mógłbym zadać ci dość osobiste pytanie?~ [O#XAN154]
@3236 = ~O co chodzi?~ [O#XANMA1]
@3237 = ~Straciłaś swojego ukochanego, prawda?~
@3238 = ~Znasz przecież odpowiedź. Tak, mój Patryk został przemieniony w sługę Władcy Cienia... i nie wiem, gdzie teraz błąka się jego duch. Ale to nie powinno mnie osłabiać.~
@3239 = ~Pewnie i tak wkrótce do niego dołączymy. Niemniej jednak, to nie o to chciałem spytać. Miałem na myśli coś jeszcze bardziej intymnego. Jeśli mogę... czy czujesz się winna jego śmierci?~
@3240 = ~Skąd przyszło ci na myśl takie pytanie?~
@3241 = ~Przewodziłaś waszej grupie. Byłaś odpowiedzialna za swoich towarzyszy...i pozwoliłaś, żeby coś takiego się stało.~
@3242 = ~Nie rozumiem o co ci chodzi. Czemu mnie oskarżasz?~
@3243 = ~O nic cię nie oskarżam, Mazzy. Chodzi mi o mnie samego. <CHARNAME> i ja musieliśmy się rozdzielić we Wrotach Baldura; wiedziałem, że nie powinienem zostawiać tak młodej i niedoświadczonej osoby sobie samej, a mimo to... Mimo to, właśnie tak zrobiłem.~
@3244 = ~A chodzi nie tylko <CHARNAME>. Byli także inni... którzy teraz spoczywają w grobach. Zawiodłem wielu towarzyszy w swoim życiu. Zastanawiałem się po prostu, czy czujesz to samo, co ja.~
@3245 = ~Czasami... czasami być może tak. Ale wiem, że zrobiłam wszystko, co mogłam. Moje sumienie jest czyste, tak, jak powinno być i twoje. Gdyby Patryk żył, potwierdziłby to.~
@3246 = ~Gdyby.~
@3247 = ~Nie poddawaj się, Xan. Mamy przed sobą długą drogę, a <CHARNAME> potrzebuje naszej pomocy. Nie zawiedźmy chociaż tym razem.~
@3248 = ~Czemu wciąż chce ci się z nami podróżować?~ [O#XAN155]
@3249 = ~Co masz na myśli?~ [O#XANMA2]
@3250 = ~Jako jedyna tutaj masz wciąż dom i rodzinę, która powitałaby cię z radością. Ale zamiast cieszyć się spokojem domowego ogniska, ty wybrałaś poszukiwanie przygód. Dlatego straciłaś to, co miałaś - wolność, przyjaciół, nawet miłość. Może twoje przeznaczenie leży gdzie indziej?~
@3251 = ~ostrzegam cię, jeszcze jedno słowo o tym, jak to niziołki nie powinny mieszać się w niebezpieczne przygody, a-~
@3252 = ~Och nie, nie zamierzam krytykować twojego wyboru. Chciałbym go po prostu zrozumieć. Po co samemu wybierać sobie takie życie? W przeciwieństwie do mnie, ty sama podjęłaś tę decyzję. Dlaczego?~
@3253 = ~A dlaczego nie? To, że jestem niziołkiem, nie znaczy, że muszę być i tchórzem. Wszyscy cierpimy z powodu zła tego świata, więc wszyscy powinni z nim walczyć.~
@3254 = ~(westchnienie) Rozczarowałaś mnie. Myślałem, że chodzi ci o coś więcej.~
@3255 = ~Tu *chodzi* o coś więcej.  To nie ja tutaj bełkoczę bez przerwy o swoich obowiązkach i służbie. Lepiej skończmy już tę rozmowę.~
@3256 = ~I znowu odłączyłaś się od grupy. Aż tak bardzo chcesz umrzeć?~ [O#XAN156]
@3257 = ~Nie bądź głupi. Nie wiem, o co ci chodzi.~ [O#XANMA3]
@3258 = ~Och, wiesz dobrze, Mazzy. Wiesz aż za dobrze. Nie chcesz już żyć - w porządku, to mnie nie dziwi. Ale twoja śmierć może przyczynić się do naszej, a wtedy zło, z którym tak zażarcie walczysz, na pewno zatryumfuje..~
@3259 = ~Ładne słowa, jak na kogoś, kogo nie obchodzi nikt inny poza nim samym.~
@3260 = ~Uwierzysz mi, jeśli powiem, że obchodzą mnie moi towarzysze?~
@3261 = ~Xan, ty nie jesteś zły. Ale czasami nie potrafię uwierzyć, że ktokolwiek z nas może coś dla ciebie znaczyć. Przecież ty wszystkich uważasz za przeklętych i prawie martwych.~
@3262 = ~Nawet jeśli masz rację... nie narażaj swojego życia na niebezpieczeństwo bez powodu. Nie masz szans zniszczyć całego zła tego świata; jedyne co osiągniesz, to własna wcześniejsza przegrana.~
@3263 = ~Narażam swoje życie walcząc w imię Arvoreen, a nie dla jakichś romantycznych głupot! A co z twoją misją, Xan? W imię czego ty walczysz? Zastanawiałeś się kiedyś nad tym?~
@3264 = ~Jestem ranny! Jak mam walczyć w takim stanie? (jęk) Zaraz chyba umrę.~ [O#XAN157]
@3265 = ~Musimy odpocząć i uleczyć nasze rany. Nie będzie dobrze, jeśli wrogowie zaskoczą Minsca i Boo w takim stanie.~ [MINSC84]
@3266 = ~Wolałbym raczej znaleźć jakieś bardziej odpowiednie miejsce na odpoczynek. W takim otoczeniu raczej nie wyzdrowiejemy; prędzej już złapiemy jakąś chorobę.~
@3267 = ~Minsc złapał kiedyś chorobę od ładnej dziewczyny w gospodzie, ale w jaki sposób można złapać chorobę od zwykłego odpoczynku? A może nasz przyjaciel Xan ma na myśli coś innego? Co, Boo?~
@3268 = ~Miałem na myśli zakażenie, Minsc. Albo po prostu zwyczajne przeziębienie.~
@3269 = ~Teraz twoje słowa mają sens, a Minsc się zgadza. Ale Boo mówi mi o czymś dziwnym. Dużo myślał ostatnio o elfich dziewczynach.~
@3270 = ~Ach. Rozumiem. Ale pozwól, że zostawimy ten temat w spokoju, a zamiast tego poszukamy jakiegoś miejsca do spania... albo chociaż mikstur leczniczych.~
@3271 = ~Nie, nie! Boo ma pytanie: dlaczego wszystkie dziewczyny cierpią na jakieś kłopotliwe przypadłości, a elfy nie?~
@3272 = ~A czemu Boo jest tym tak zainteresowany, jeśli mogę spytać? Nie, Minscu, nie będziemy teraz rozważać tych aspektów elfiej anatomii. To... zbyteczne.~
@3273 = ~No cóż, trudno. Boo będzie musiał dowiedzieć się tego w jakiś inny sposób, a Minsc mu w tym pomoże! Jeśli wszystkie dziewczyny z Rashemenu i Athkatli kochają Minsca, dlaczego elfie panny miałyby myśleć inaczej?~
@3274 = ~(jęk)~
@3275 = ~Wciąż żyjemy! Nie spodziewałem się, że wytrzymamy aż tak długo.~ [O#XAN158]
@3276 = ~Myślałam, że to raczej oczywiste, biorąc pod uwagę to, kto nam przewodzi.~ [O#XANNA1]
@3277 = ~Biorąc pod uwagę kto nam przewodzi, należy pamiętać, że właśnie z tego tytułu mamy wielu niebezpiecznych wrogów. To niesamowite, że nikt nas jeszcze nie zamordował.~
@3278 = ~<CHARNAME> to doświadczona osoba, prawda? Znacie się przecież od dawna; to przecież wasza drużyna powstrzymała wojnę z Wrotami Baldura.~
@3279 = ~<CHARNAME>? <CHARNAME> i powstrzymanie wojny? To bzdura, Nalio. Nic takiego nie miało miejsca.~
@3280 = ~Ale słyszałam-~
@3281 = ~Słyszałaś zapewne przesadzone plotki z bardzo wątpliwych źródeł. Tak naprawdę, <CHARNAME> i ja po prostu wpakowaliśmy się przypadkowo w kłopoty w kopalniach Nashkel. Jak się okazuje, dla pieniędzy można przyjąć każdą pracę, nawet oczyszczanie nieczynnych kopalni z koboldów. Przy okazji udał im się mnie uwolnić z więzienia, w którym spędziłem kilka miesięcy.~
@3282 = ~Gdy okazało się że Mulahey, odpowiedzialny za moje uwięzienie był tylko marionetką w rękach kogoś imieniem Tazok, wyruszyliśmy w stronę obozu bandytów - ale oczywiście, przybyliśmy zbyt późno. Tazok zniknął, pozostawiając jednak swoje dokumenty, które zaprowadziły nas do Cienistego Lasu. Tam, przedzierając się przez niekończące się hordy pająków i innych nieprzyjemnych stworzeń, odkryliśmy kolejne wskazówki, dzięki którym podążyliśmy do Wrót Baldura.~
@3283 = ~Tam błąkaliśmy się bez celu, dopóki nie wpadliśmy przypadkiem na oficera Płomiennej Pięści, który potrzebował pomocy w lokalnym śledztwie. Po zbadaniu przestępczej grupy nazywanej Żelazny Tronem okazało się, że to ich spisek miał na celu wywołanie wojny z Amn. Gdy obywatele dowiedzieli się, że ich sąsiedzi nie mają nic wspólnego z wadliwą bronią i skorodowanym żelazem, zrezygnowali ze zbrojnego rozwiązania konfliktu.~
@3284 = ~Ale słyszałam też o jakimś człowieku, który chciał... zostać bogiem? Jak on miał na imię? Sarevok?~
@3285 = ~On... nie, nie chcę znów o nim myśleć. Może <CHARNAME>, powie ci coś więcej, jeśli spytasz. Na twoim miejscu jednak nie robiłbym tego: zdaje się, że ma już dość takich pytań, a kiedy ma dość, to się denerwuje...~
@3286 = ~...a kiedy się denerwuje, to znaczy, że nie będzie odpoczynku. Rozumiem. I tak dziękuję ci za tę historię.~
@3287 = ~Zamierzasz związać się z tą drużyną na dłużej?~ [O#XAN159]
@3288 = ~Jeszcze nie wiem. Być może tak.~ [O#XANNA2]
@3289 = ~Czy jesteś pewna, że to mądra decyzja? Masz krewnych, pieniądze, obietnicę bezpieczeństwa - wszystko to leży w zasięgu twojej dłoni. Z nami czeka cię jedynie śmierć.~
@3290 = ~<CHARNAME> potrzebuje mojej pomocy. Nie chcę zawieść.~
@3291 = ~<CHARNAME> poradzi sobie świetnie bez ciebie, beze mnie... bez kogokolwiek, jeśli o to chodzi. Ale przed tobą jest przyszłość. Czemu nie chcesz z niej skorzystać?~
@3292 = ~Moja przyszłość jest tutaj. Xan, czy sam nie mówiłeś wczoraj, że mam talent? Mogę pomóc nam wszystkim! Tyle już razem przeszliśmy...~
@3293 = ~Nalia, posłuchaj mnie i bądź rozsądna. Odejdź tej drużyny, póki jeszcze możesz. Nie chcę patrzeć na śmierć kolejnych przyjaciół.~
@3294 = ~Wiem, wiem... ale ja nie poddaję się tak łatwo. A tak przy okazji... to miłe, że tak się o mnie martwisz.~
@3295 = ~Viconio, czy mogłabyś być nieco bardziej - hmm, uprzejma?~ [O#XAN160]
@3296 = ~Mmm... co?~ [O#XANVI1]
@3297 = ~Uprzejma, Viconio. Znasz takie słowo?~
@3298 = ~I kto to mówi? Tchórz i słabeusz, który na nic się nie przydaje w tej grupie.~
@3299 = ~Szukasz zwady?~
@3300 = ~Czemu miałabym to robić, darthiir? Nie przeszkadza mi obecny stan rzeczy.~
@3301 = ~A mi wręcz przeciwnie... ale będę tolerował twoją obecność. Jednak przemyśl swoje zachowanie; nie będę patrzył obojętnie na twoje zachowanie w stosunku do niektórych osób tutaj. Uważaj na słowa.~
@3302 = ~Przemyślę twoje słowa. A przy okazji, to prawda, że dziewczęta z Miedzianego Diademu były tobą zniesmaczone? Hmm?~
@3303 = ~Podróżować z drowem... gdybym tylko mógł, zakończyłbym tę farsę jak najszybciej.~ [O#XAN161]
@3304 = ~Ha! Nie boję się ciebie.~ [O#XANVI2]
@3305 = ~Chciałbym móc powiedzieć to samo. Twoje towarzystwo niepokoi mnie ostatnio bardziej niż cokolwiek innego.~
@3306 = ~I tak powinno być, darthiir. Jestem potomkinią szlachetnej rasy, która zasłużyła sobie na swoją sławę.~
@3307 = ~Ale pośród zalet której nie znajdziesz litości. Czemu nie opuścisz tej grupy? Na pewno wszyscy by na tym skorzystali, łącznie z tobą.~
@3308 = ~W tej sprawie decydujący głos ma <CHARNAME>. Skoro na razie chce, abym została z wami, tak będzie.~
@3309 = ~Och, myślałem, że zawsze robisz to, na co masz ochotę. Doprawdy, ktoś szczycący się tak szlachetnym pochodzeniem jak ty, nie powinien-~
@3310 = ~Żaden tchórzliwy elf nie będzie mi mówił, co mam robić! Zejdź mi z oczu!~
@3311 = ~Ach, co za radość!~ [O#XAN162]
@3312 = ~Co masz na myśli?~ [O#XANVA1]
@3313 = ~Bodhi nie żyje, Valygarze. Moja misja została zakończona. Po śmierci Irenicusa wrócę do domu. Bogowie, nie czułem się tak cudownie od miesięcy!~
@3314 = ~Gratulacje, przyjacielu. Jeśli obowiązek wobec twojego miasta jest dla ciebie tak ważny, nic dziwnego, że byłeś ostatnio taki przygnębiony.~
@3315 = ~Niestety, moja radość nie jest pełna. <CHARNAME> nie poradzi sobie bez swojej boskiej duszy.~
@3316 = ~Ta dusza była zła i przeklęta. Jakże chciałbym, abyśmy mogli pozostawić ją w rękach tego szalonego maga, aby sam zadławił się swoją wymarzoną potęgą... Ale skoro <CHARNAME> potrzebuje jej, aby przeżyć...~
@3317 = ~...musimy iść dalej.~
@3318 = ~Tak. Musimy iść dalej.~
@3319 = ~Ile krwi jest na twoich rękach, Yoshimo? Ilu ludzi nie może spać spokojnie myśląc o tym, jak ich zrujnowałeś? Ścigasz ludzi, jakby byli zwierzętami; jak można upaść tak nisko?~ [O#XAN163]
@3320 = ~Nie żałuję wyboru mojej drogi w najmniejszym stopniu.~ [O#XANYO1]
@3321 = ~Będziesz jej żałował po śmierci. Jakiemu bóstwu oddajesz cześć?~
@3322 = ~Ilmaterowi.~
@3323 = ~Ach... rozumiem. Może więc nie wszystko jeszcze dla ciebie stracone, jeśli poprosisz go o miłosierdzie.~
@3324 = ~Yoshimo nigdy nikogo o nic nie prosił! To, czemu oddaję cześć temu bogu, to nie twoja sprawa.~
@3325 = ~I bardzo dobrze. A więc ruszajmy dalej - ku zbawieniu lub zgubie.~
@3326 = ~Zapewniam cię - poradzę sobie znakomicie.~
@3327 = ~Zyskaliśmy dzisiaj potężnego wroga. Wczoraj zresztą też. Właściwie, jak o tym pomyśleć, niedługo będziemy mieli więcej potężnych wrogów, niż liczy sobie całe Amn.~ [O#XAN164]
@3328 = ~Za dużo myślisz, a za mało się śmiejesz. Popatrz: żyjemy, a świat należy do nas!~ [O#XANYO2]
@3329 = ~Oczywiście. Yoshimo, zginiesz, zanim osiągniesz cokolwiek. (westchnienie) Już zapomniałem, że nie ma sensu przekonywać złodzieja o czymkolwiek. Rób jak uważasz, ale wkrótce zapłacisz za wszystko.~
@3330 = ~Dlaczego wciąż krytykujesz mój zawód? Ty też nie jesteś święty.~
@3331 = ~To prawda, czasem muszę chronić siebie i moich przyjaciół używając niegodnych metod, ale przynajmniej nie sprzedaję ludzi w niewolę, tak jak robisz to ty.~
@3332 = ~Kto ci naopowiadał takich bzdur? Yoshimo nigdy nie skrzywdził nikogo niewinnego!~
@3333 = ~Chciałbym ci wierzyć. Już kilka razy uratowałeś mi życie, ale coś mnie powstrzymuje przed zaufaniem ci. (westchnienie) W takich chwilach mam ochotę złamać własne zasady i zbadać umysł osoby, którą o coś podejrzewam. Oczywiście, to bardzo, bardzo niehonorowe zachowanie...~
@3334 = ~(gulp) Dokładnie.~
@3335 = ~Banda głupców i przegranych. Czasem zastanawiam się, czemu w ogóle przyłączyłem się do tej drużyny.~ [O#XAN165]
@3336 = ~To trochę niemiłe z twojej strony tak mówić, nie uważasz?~ [O#XANAE1]
@3337 = ~Nie. Gdybym chciał być naprawdę niemiły, <CHARNAME> i reszta już dawno usłyszeliby ode mnie, że upadamy naprawdę nisko, wykorzystując delikatne i niedoświadczone dziecko do swoich celów.~
@3338 = ~Mówisz... o mnie? Uważasz, że jestem dzieckiem?~
@3339 = ~Tak, Aerie, i nie ma sensu temu zaprzeczać. Twój brak doświadczenia i umiejętności prędzej czy później przyniesie nam zgubę.~
@3340 = ~Wiem... wiem, że nie jestem taka silna jak ty albo <CHARNAME>... ale musisz być taki okrutny i wciąż mi o tym przypominać? Jeśli chcesz, abym odeszła, powiedz tylko słowo,a tak zrobię...~
@3341 = ~To nie okrucieństwo z mojej strony, to litość. Co może cię spotkać oprócz śmierci, jeśli będziesz dłużej w tej grupie? Nie potrafisz rzucać naprawdę potężnych zaklęć, nie jesteś przyzwyczajona do długich i wyczerpujących podróży, dopiero co przeżyłaś straszną traumę... Nie ode mnie zależy, czy będziesz dalej z nami, ale gdyby tak było, nie miałbym wątpliwości, co powinnaś zrobić.~
@3342 = ~(szloch) Nic dziwnego, że nikt nie chciał cię w Everesce: potrafisz mówić tylko okrutne i podłe rzeczy! <CHARNAME>, nie chcę go już więcej słuchać! Zrób coś!~
@3343 = ~Jak znajdujesz życie na szlaku?~ [O#XAN166]
@3344 = ~Dlaczego pytasz?~ [O#XANAN1]
@3345 = ~Och, ze zwykłej ciekawości.~
@3346 = ~Dobrze, towarzyszu. Przyznam, że w wielu kwestiach podjąłbym inne decyzje niż <CHARNAME>, jednak biorąc pod uwagę, jaka to młoda i niedoświadczona osoba, radzi sobie całkiem dobrze.~
@3347 = ~A więc sprawa tej... niedoświadczonej osoby... jest dla ciebie ważna?~
@3348 = ~Tak, przyznam, że tak. <CHARNAME> świetnie sprawdza się w roli dowódcy.~
@3349 = ~A tobie bardzo podoba się rola podwładnego, czyż nie?~
@3350 = ~A może... potajemnie marzysz o zajęciu jego miejsca?~
@3351 = ~Twe słowa są bliskie obelgom, ale tym razem jeszcze ci odpowiem. <CHARNAME> to godny zaufania przywódca, i z radością podążam za jego rozkazami. A teraz odejdź!~
@3352 = ~To nie jest rzecz, o której chciałbym rozmawiać. Zwłaszcza z tobą.~
@3353 = ~Och. Nie musisz mówić nic więcej.~
@3354 = ~W tym pełnym zamieszania i nieładu świecie, twój spokój przynosi pewne... ukojenie.~ [O#XAN167]
@3355 = ~Cieszę się, że tak to odbierasz.~ [O#XANCE1]
@3356 = ~To prawdziwa przyjemność - podróżować w towarzystwie kogoś, kto tak dobrze rozumie naturę.~
@3357 = ~Żałuję, że nie przebywamy więcej wśród przyrody. Nasze ścieżki zbyt często wiodą poprzez kamienne labirynty miast i ich podziemi... choć oczywiście nawet i tam można znaleźć piękno. Mech, pokrywający ściany kanałów przynosi mi takie samo ukojenie jak widok paproci w moim rodzinnym gaju.~
@3358 = ~Twoje słowa są pełne mądrości, przyjacielu.~
@3359 = ~Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę. Myśleć inaczej - to oszukiwać siebie samego.~ [O#XAN168]
@3360 = ~Nigdy nie zrozumiem, jak ktoś może być aż tak ponury jak ty.~ [O#XANHA1]
@3361 = ~Ja? Powiedziałbym raczej, że twoje podejście do życia jest o wiele bardziej ponure niż czyjekolwiek.~
@3362 = ~Skąd ta pogarda w tym głosie? Zapewniam cię stokrotnie, nie zasługuję na nią.~
@3363 = ~Ty za jedyną rzecz godną uwagi uważasz chaos i entropię; ja - obowiązek. Obowiązek jest powodem, dla którego warto żyć. Entropia - nieszczęściem.~
@3364 = ~Och nie, mój kruku, nie czyń ze mnie potwora - nihilisty. Jestem tylko śmiertelnikiem, więźniem tej sfery - tak samo, jak ty. Ale moje podejście do życia, pozwól, że powiem to wprost - jest o wiele bardziej pasjonujące, zajmujące, ciekawe. Destrukcja to sztuka w najczystszej postaci; zachwyca mnie i zniewala, podczas gdy ty ukrywasz się za swoimi nic nie znaczącymi słowami. Czyż nie mam racji?~
@3365 = ~Znajdowanie radości w obserwowaniu zagłady nie jest naturalne. Przerażasz mnie, bardzie.~
@3366 = ~Ach, czemu tak bardzo boisz się dać się ponieść emocjom? Widziałeś już to pragnienie w swojej duszy: przyczajone, pozornie uśpione, lecz czekające na swój czas. Oto nadszedł! Obudź się i poznaj potęgę entropii, tak jak było ci to pisane!~
@3367 = ~To szaleństwo.~
@3368 = ~Nie. To przeznaczenie. Ale widzę już, że na próżno próbowałem przekonać ciebie, który pragniesz na zawsze pozostać ślepy i głuchy. A więc śpij, mój magu. Nie będę już próbował cię budzić.~
@3369 = ~Ugh. Co za zapach. W takich chwilach czuję, że naprawdę (kaszel) mam pecha.~ [O#XAN169]
@3370 = ~Lepiej byś poćwiczył trochę te swoje magiczne sztuczki przed następną rozróbą. Wielkie panisko się znalazło, co nie może wytrzymać smrodu brudnych ubrań.~ [O#XANKO1]
@3371 = ~...oooch, niedobrze mi! Zabierz to ode mnie!~
@3372 = ~Zakuty łeb! <CHARNAME>, weź stąd tego mięczaka. Muszę wyczyścić swój ekwipunek.~
@3373 = ~Nie... nie martw się, już znikam. Chociaż to i tak nie pomoże. Już cała moja szata śmierdzi twoim brudem. Naprawdę, będę świętował w dzień twojej śmierci, Korgan.~
@3374 = ~Uważaj na słowa, chędożony elfie. Chyba, że chcesz się zapoznać z moim toporkiem?~
@3375 = ~(jęk).~
@3376 = ~(westchnienie)~ [AERIE33]
@3377 = ~O co chodzi tym razem? Jesteś ranna?~ [O#XAN170]
@3378 = ~Nie, ja tylko... ja tylko... myślałam o koszmarze, który mi się dzisiaj przyśnił. To była najgorsza, najbardziej przerażająca rzecz, jaką widziałam w życiu!~
@3379 = ~(westchnienie) Rozumiesz więc, że nie zamierzam pytać, co to było. Na Seldarine, stanowczo zbyt dużo osób w tej grupie ma jakieś dziwne problemy ze snem. Najpierw <CHARNAME>, potem ja, teraz ty...~
@3380 = ~Och... a więc <CHARNAME> też ma koszmary?~
@3381 = ~Od czasu do czasu. Tak przynajmniej było, gdy razem podróżowaliśmy przez Wybrzeże Mieczy. Teraz chyba już się skończyły... jednak, oczywiście, ja sam nie mam takiego szczęścia.~
@3382 = ~A co... co ci się śni?~
@3383 = ~Śmierć, Aerie. Cóż innego?~
@3384 = ~Możemy chwilę porozmawiać?~ [O#XANAE3]
@3385 = ~Oczywiście. Co mogę dla ciebie zrobić?~ [O#XAN171]
@3386 = ~T-tak, oczywiście, to znaczy... Chciałam cię spytać... Dużo podróżujesz; czy kiedyś spotkałeś innego Avariela?~
@3387 = ~Jakim cudem? Avariel wyginęli dawno temu. Dziwię się, że wciąż przetrwały pojedyńcze osobniki, takie jak ty.~
@3388 = ~Ale jeśli Faenya-Dail wciąż istnieje, muszą być też inne osady! To niemożliwe, żeby nie było innych miast! Mój dom jest bardzo daleko stąd, ale może ktoś w Everesce słyszał o jakiejś innej grupie?~
@3389 = ~Porzuć tę nadzieję, Aerie. Ciężko się z tym pogodzić, ale taka jest prawda: twój gatunek wyginął, a jeśli zostali jeszcze jacyś Avariel, nikt nie wie, gdzie się osiedlili. Zacznij myśleć o sobie jako o zwykłym elfie.~
@3390 = ~N-ie. Nie. Nie wyrzeknę się mojej krwi. Myśl sobie o mnie co chcesz, ale ja się nie poddam. Pewnego dnia odnajdę swoich braci... albo wrócę do domu. Pewnego dnia.~
@3391 = ~Hmm. Ciągle tylko czekanie na prawdziwą akcję - to zupełnie, jak podczas moich dni w Zakonie.~ [O#XANAN2]
@3392 = ~Och, czy ja wiem, czy to takie złe? Wolę już czekać, niż ginąć na polu walki.~ [O#XAN172]
@3393 = ~Nie mówiłem do ciebie. (chrząkniecie) A więc, <CHARNAME>, jak już zauważyłem...~
@3394 = ~Zauważyłem. Bardzo ci zależy na opinii pewnej osoby w tej drużynie, prawda?~
@3395 = ~Co próbujesz zasugerować?~
@3396 = ~A czyż to nie jest oczywiste? Nie obchodzi cię, czy przeżyjemy, czy też zginiemy. Zależy ci tylko na chwale, na własnych zasługach, na tym, aby patrzono na ciebie z podziwem i czcią. Nie wiem, jak zachowywałeś się w Zakonie, ale tutaj jest oczywiste, że w każdej bitwie zachowujesz się jak kiepski aktor, starający się ściągnąć na siebie uwagę publiczności. Prędzej czy później, to się zemści na nas wszystkich.~
@3397 = ~Twoje żałosne uwagi nie są warte mojego czasu. Na kilometr widać, że jesteś po prostu zazdrosny. Możesz mówić co chcesz, i nic mnie to nie obchodzi.~
@3398 = ~Hmm. Nigdy wcześniej chyba nie przyglądałem się miastu, nie próbując jednocześnie wyśledzić w nim jakiegoś utajonego zła. Teraz wszystko wydaje się... spokojniejsze.~ [O#XANAN3]
@3399 = ~Kazano ci szukać zła - i nic poza tym? Czy rycerzom Zakonu odmawia się wszystkiego, co nie jest związane z ich obowiązkami?~ [O#XAN173]
@3400 = ~Wszystkie moje dni w Zakonie spędziłem na służbie. Na tym właśnie polega szkolenie. Służymy wiernie, nie otrzymując prawie nic w zamian.~
@3401 = ~A więc pozbawiono cię wszystkiego? Obowiązek wymaga poświęceń, wiem to dobrze z własnego doświadczenia, ale to... to jest naprawdę okrutne.~
@3402 = ~Tak powinno być. Ty, ze swoim ciągłym narzekaniem i wzdychaniem, nie wiesz nic o prawdziwej służbie.~
@3403 = ~Wiem tyle, że nie powinna być aż tak wymagająca. To straszne, kiedy nauczyciel zastępuje rodzinę, a rozkazy - miłość.~
@3404 = ~Dziecko potrzebuje silnej ręki, która nim pokieruje. Wymagający nauczyciel zdziała więcej dobrego niż pobłażliwy opiekun.~
@3405 = ~Dziecko nie potrzebuje wymagającego nauczyciela. Dziecko potrzebuje kochających rodziców... a widzę, że ty nie miałeś takiego szczęścia.~
@3406 = ~Jeszcze jedno słowo o mojej rodzinie, a posmakujesz mojego miecza! Uważaj na swoje słowa, magu!~
@3407 = ~Odgrywamy wielką rolę w utrzymywaniu równowagi. Wielki Krąg Życia będzie obracał się spokojnie z naszą pomocą.~ [CERND04]
@3408 = ~Nie widzę żadnej "równowagi" w naszym działaniu. Przynosimy światu tylko śmierć: niepotrzebną i nieusprawiedliwioną.~ [O#XAN174]
@3409 = ~Wielu ludziom przynosimy też ratunek i pomoc. Gdyby nie my, świat wyglądałby o wiele gorzej.~
@3410 = ~Ludzie niszczą ziemię i będą robić to dalej, niezależnie od naszych interwencji. Może zainteresowałaby cię historia Irenicusa, którego aktualnie ścigamy. Zbudował on laboratorium w podziemiach Athkatli, aby tam przeprowadzać swoje eksperymenty. Okazało się, że <CHARNAME> nie jest osobą którą można bezkarnie przetrzymywać w klatce; ucieczka się powiodła, ale w lochach nie pozostała ani jedna żywa istota. Tylko martwe ciała.~
@3411 = ~Nie zrobiłbyś tego samego, gdyby od tego zależało twoje życie? Poza tym, słyszałem, że stworzenia zamieszkujące te podziemia były najohydniejszymi wynaturzeniami.~
@3412 = ~Gdzie przebiega granica? Mam już na rękach tyle krwi, że każda śmierć wydaje mi się już tak samo straszna - nieważne, czy to potwór, człowiek, dziecko, zwierzę... Nie, nie wierzę już w możliwość przywrócenia równowagi.~
@3413 = ~Zbyt bezlitośnie osądzasz. Natura potrafi czekać cierpliwie, aż nadejdzie nowa wiosna. Weźmy z niej przykład.~
@3414 = ~Możemy spróbować. I tak nie mamy innego wyboru jak czekać.~
@3415 = ~Słyszałem o twoich czynach i wiem, że odegrałeś wielką rolę w przywróceniu równowagi na Wybrzeżu Mieczy. Może podzielisz się ze mną swoją opowieścią?~ [CERND66]
@3416 = ~My mielibyśmy "przywrócić równowagę"? Nie nie, nic z tych rzeczy. Bardziej pasowałoby "ledwo uszliśmy z życiem".~ [O#XAN175]
@3417 = ~Nie lubisz mówić o swoich czynach? Wśród przyjaciół nie ma miejsca na fałszywą skromność.~
@3418 = ~Ale to nie były *nasze* czyny. Byliśmy tylko pionkami w grze wysoko postawionych, a co do roli odegranej przez <CHARNAME>... To wszystko było zapisane w gwiazdach i przepowiedziane przez Alaunda. Niezależnie od tego, co byśmy zrobili, wygralibyśmy. Zwycięstwo zawsze przypada w udziale temu, komu jest przeznaczone.~
@3419 = ~Ale teraz <CHARNAME> ma prawdziwe kłopoty, i wydaje się, że nic nie jest pewne.~
@3420 = ~To prawda. Ale z takimi towarzyszami jak my, wciąż ma szansę na... (westchnienie). Nie. Z takimi towarzyszami jak my, zginie jeszcze szybciej.~
@3421 = ~To doprawdy żałosne, że jestem teraz w takim... stanie!~ [O#XANED3]
@3422 = ~Wszystko to zawdzięczasz swojej własnej głupocie.~ [O#XAN176]
@3423 = ~Ileź okrucieństwa, ileż bezmyślnego okrucieństwa wszędzie wokół mnie?! Dlaczego muszę cierpieć tak okropne upokorzenie?~
@3424 = ~Twoja przemiana jest tylko tymczasowa. Wkrótce minie i nie będzie już miała żadnego znaczenia.~
@3425 = ~Co? Skąd to wiesz?~
@3426 = ~Nie trzeba być geniuszem, aby do tego dojść. Niedługo zginiesz, a wtedy płeć twojego martwego ciała będzie najmniejszym ze zmartwień.~
@3427 = ~Bah!~
@3428 = ~Chciałbym zadać ci jedno pytanie.~ [O#XANHA2]
@3429 = ~Pytaj.~ [O#XAN177]
@3430 = ~Chaos i upadek wszystkiego jest jedyną pewną rzeczą na tym świecie. Dlaczego tak zaciekle walczysz o przetrwanie ginącej rasy? Co cię do tego skłania?~
@3431 = ~Zakładam, że mówisz o elfach, tak? To prawda, jest nas już coraz mniej. Znasz chyba to uczucie, prawda?~
@3432 = ~Nie jest łatwo być Strażnikiem Zagłady. Ale twoi ludzie upierają się aby trwać, mimo że wiedzą, że na końcu pozostaną im tylko wygasłe węgle ich dawnej chwały. Czy nie lepiej rzucić się w objęcia ognia, póki płonie?~
@3433 = ~Jakoś nie widzę, abyś ty tak robił. Czemu oczekujesz tego od nas?~
@3434 = ~Los wszystkiego spoczywa w rękach Pani. Po co odwlekać nieuniknione? Jestem pewien, że czujesz zew innych sfer. Przyjmij go. Zatrać się w chaosie, usłysz go w swojej duszy, zobacz, jak entropia niszczy twoje ciało, aby duch mógł się uwolnić. Nie pozostawaj ślepym na wieczność.~
@3435 = ~Nie boję się śmierci. Boję się ciemności i samotności, które czekają mnie przez wieki, zanim moje ostrze zgaśnie i otworzy przede mną wrota Arvanaith. Ale nie pozwól mi dłużej marnować twojego czasu. Może lepiej rzuć się w objęcia chaosu; wtedy przynajmniej będę miał spokój od twojego ciągłego filozofowania.~
@3436 = ~Jakie to żałosne. Twój brak dobrych manier jest nie do wytrzymania, mój kruku.~
@3437 = ~Twoja głupota wystawia na próbę moją cierpliwość, a twoje bezustanne narzekanie - moją inteligencję.~ [O#XANHA3]
@3438 = ~Nie myśl, że będę wiecznie znosić twoje obelgi.~ [O#XAN178]
@3439 = ~Och, jestem świadom tej tragicznej prawdy. Ale pozwól mi powiedzieć ci, przyjacielu, że maska, którą przybrałeś w tej farsie którą odgrywasz, ciąży ci coraz bardziej. Grałem juz wiele ról, ale nigdy nie lubiłem być męczennikiem. Tobie też to nie pasuje.~
@3440 = ~Nie mam ochoty na twoje towarzystwo. Zostaw mnie w spokoju, bardzie.~
@3441 = ~Ach, a jednak nie jest aż tak źle! Ten gest, przy którym przymknąłeś na chwilę oczy - mógłbyś go powtórzyć? Czekam na to z zapartym tchem.~
@3442 = ~Twoje dowcipy są bardziej niesmaczne niż zabawne. Nie każ mi się dwa razy powtarzać.~
@3443 = ~Żadna z twoich uwag nie uczyniłaby mnie bardziej nieszczęśliwym. Ale skoro tak chcesz...~
@3444 = ~Czy opowiadałem ci już o...~ [O#XANJN3]
@3445 = ~(jęk) Nie! Nie kolejna z twoich historii... wszystko, tylko nie to!~ [O#XAN179]
@3446 = ~Nie przerywaj mi, Xanny, to niegrzeczne. Mama nie nauczyła cię dobrych manier?~
@3447 = ~(westchnienie) Chyba naprawdę przegrałem swoje życie.~
@3448 = ~Dokładnie! A więc, czy opowiadałem ci już o mojej kuzynce imieniem Xanetta?~
@3449 = ~Na Seldarine, nie!~
@3450 = ~Tak myślałem. Miła z niej była dziewczyna, chociaż trochę dziwna. Widzisz, nie mogła znieść rzepy.~
@3451 = ~Doprawdy, niewiarygodne.~
@3452 = ~Sama prawda płynie z twych ust! A więc, Xanetta chodziła od drzwi do drzwi i mówiła ludziom, jak to rzepy są przeklęte, i jak każdy kto spróbuje choć jednej, przegra swoje życie. Jęczała i jęczała, aż pewnego dnia Ciocia Marge stwierdziła że ma już dosyć, i zamknęła biedną Xanettę w piwniczce na rzepy, nie zostawiając jej nic innego do jedzenia.~
@3453 = ~Ach, widzę, że słuchasz z zapartym tchem! Bardzo dobrze. Xanetta też bawiła się całkiem nieźle. Kiedy Ciocia odeszła do swoich zajęć, biedna dziewczyna rzuciła się na rzepy, nawet ich nie obierając. Okazało się, że tak naprawdę je uwielbiała, a narzekała tylko po to, aby zmylić Ciotkę.~
@3454 = ~Ale okazało się, że Xanetta miała właściwie rację, opowiadając ludziom o zgubnym wpływie warzyw na zdrowie. Nikt nie może zjeść siedmiu tuzinów rzep i przeżyć, prawda? Ciotka i jej sześciu siostrzeńców czyścili piwnicę przez tydzień.~
@3455 = ~Skończyłeś już?~
@3456 = ~Prawie. Jeszcze tylko morał: co cię nie zabije, to cię wzmocni. Ale nie jedz za dużo rzep, bo przegrasz swoje życie! Heheheh.~
@3457 = ~Wiesz co? Nie różnimy się od siebie aż tak bardzo.~ [O#XANKO2]
@3458 = ~Czyżby? Jakoś nie widzę, co mogłoby mnie łączyć ze spragnionym krwi krasnoludem.~ [O#XAN180]
@3459 = ~To, czego obaj pragniemy, magu. Potęga. Tyle, że ty udajesz, że tak naprawdę nie chcesz być silniejszy, a ja biorę sobie to, co chcę.~
@3460 = ~W przeciwieństwie do ciebie, Korganie, nigdy nie pragnąłem mocy dla niej samej. Jeśli już musisz się z kimś porównywać, użyj do tego celu jednego z naszych wrogów. Pierwszy lepszy bandyta się nada.~
@3461 = ~Ha! Dobrze powiedziane, ale wszyscy nasi wrogowie leżą martwi, dzięki mojemu toporowi. Mówisz że nigdy nie chciałeś mocy, ale twoje czary cię zdradzają! Ostatnim razem poprowadziłeś ich jak baranki na rzeź! Tchórzliwa strategia, ale skuteczna.~
@3462 = ~I nie jestem z niej dumny. W Everesce moja magia służyła sztuce i kulturze, a nie łamaniu umysłów. Ale tutaj, na szlaku, muszę robić wszystko, aby pomóc naszej sprawie. Nawet to.~
@3463 = ~I właśnie dlatego wcale nie różnimy się od siebie.~
@3464 = ~To dopiero była niezła jatka, co? Całkiem dobrze sobie radzimy.~ [O#XANKO3]
@3465 = ~Cóż, być może uda nam się przeżyć jeszcze parę dni. Choć i tak wątpię.~ [O#XAN181]
@3466 = ~Nie zaczynaj znowu swojej jęczącej śpiewki, spiczastouchy. Nawet jeśli cię zabiją, to co z tego? Świat nie będzie za tobą płakał!~
@3467 = ~Myślałem że okażesz choć trochę wdzięczności, zważywszy, że moje zaklęcia nie raz już uratowały ci życie.~
@3468 = ~I co z tego? Zaraz zaczniesz się domagać większego udziału w zdobyczach. Przestań narzekać i będzie w porządku.~
@3469 = ~I przestan tak wzdychać, do cholery! Szlag mnie kiedyś przez to trafi!~
@3470 = ~Prawie w każdej bitwie nielekko mi się obrywa. Dlaczego to Minsc zawsze musi zbierać największe cięgi?~ [MINSC85]
@3471 = ~Uważasz, że to ja powinienem walczyć w pierwszym szeregu? Mógłbym, oczywiście, ale nie wiem, czy <CHARNAME> aż tak bardzo życzy mi śmierci.~ [O#XAN182]
@3472 = ~Ach, Boo wie, że przyjaciel Xan jest wielkim wojownikiem! Wkrótce już zobaczymy księgi, wychwalające jego umiejętności, spisane przez największych mędrców!~
@3473 = ~Chyba przez najbardziej pijanych mędrców. Nie, Minscu, moja zdolność władania mieczem jest dużo mniej imponująca niż twoja. Księżycowe ostrze którego strzegę ma inny cel: łączy mnie z nim więź... niewiele różniąca się od tej, którą dzielisz z Boo.~
@3474 = ~Czy twój miecz daje ci dobre rady podczas walki? Hmm... wygląda, jakby potrafił. Chodź, Boo, powąchaj.~
@3475 = ~Boo mówi, że jest wiele smutku na tym lśniącym ostrzu. Dlaczego?~
@3476 = ~To wymyślna pułapka, mój przyjacielu, w którą wpadłem z własnej woli. Gdy strażnik tego miecza umiera, jego dusza zostaje uwięziona w ostrzu aby powiększać jego moc - i nie może zostać uwolniona, dopóki miecz nie zostanie odesłany na spoczynek. Ja jestem skazany na ten sam los.~
@3477 = ~Ale Minsc nie rozumie. Jak duży elf może się zmieścić w małym mieczu?~
@3478 = ~Nie muszę się w nim mieścić. Moje ciało pozostanie tutaj... zbeszczeszczone przez orki, robaki, gnolle... (westchnienie) Och, nieważne. Chodźmy już lepiej, albo zaraz wpadniemy w jakąś zasadzkę i połączę się z moim ostrzem jeszcze dziś.~
@3479 = ~Potrzebuję uzdrowiciela! Boję się, że upuszczę Boo na polu bitwy... Czy jest tu ktoś, kto może wyleczyć moje rany?~ [MINSC83]
@3480 = ~Oczywiście, że nie. Jak zwykle jesteśmy pozostawieni samym sobie.~ [O#XAN183]
@3481 = ~Nie mów takich rzeczy! <CHARNAME> to wcielenie dobra! Nikt nie potrafi tak walczyć ze złem!~
@3482 = ~Och, oczywiście. Widać to zwłaszcza po tym, jak wiele uwagi i troski poświęca swoim rannym towarzyszom.~
@3483 = ~To wszystko wina Zła, towarzyszu! Czasem nawet miecz Minsca i pazurki Boo nie mogą obronić wszystkich. Ale wkrótce wyleczymy swoje rany, a wtedy niech zło się strzeże!~
@3484 = ~O...oczywiście. Ale czy nie pomyślałeś kiedyś, że <CHARNAME> też ukrywa zło w swojej duszy?~
@3485 = ~Nie. <CHARNAME> jest w porządku. Zło jest złem. Minsc jest Minskiem, a Boo patrzy na ciebie podejrzliwie, mały człowieczku. Lepiej ruszajmy dalej w milczeniu, albo się zdenerwuje.~
@3486 = ~Oto kolejny dzień mojej wolności. W domu nigdy nie czułam takiej radości i swobody.~ [NALIA19]
@3487 = ~I jak zamierzasz wykorzystac swoja wolność? Żeby pomóc kolejnym żebrakom?~ [O#XAN184]
@3488 = ~Xan, proszę cię! Nie chodzi mi o żebraków, i wiesz o tym dobrze.~
@3489 = ~Ciotka Delsja nigdy nie pozwoliłaby mi tak po prostu chodzić po mieście. "Lady de'Arnise powinna jeździć powozem", tak zawsze mawiała. (chichocze) Zdziwiłaby się, gdyby mnie teraz zobaczyła!~
@3490 = ~Oczywiście, masz rację. Zawsze wiedziałem, że kurz, brud i siniaki znacznie poprawiają wygląd i dobre samopoczucie każdej kobiety.~
@3491 = ~No tak, ale... ale pomagamy ludziom! To dlatego dołączyłam do was. A to, że trzeba się przy tym trochę pobrudzić... (westchnienie) Cóż, będę musiała się przyzwyczaić.~
@3492 = ~Nie rozumiem twojej beztroski. Twój dom leży w ruinach, twoja rodzina nie żyje, nie pozostało ci już nic. Jak możesz być szczęśliwa?~
@3493 = ~Nie mogę narzekać cały czas. Nie chcę stać się zgryźliwą osobą, której towarzystwa każdy unika.~
@3494 = ~Ach, czyli nie chcesz być taka jak ja? Dziękuję bardzo, to naprawdę miłe usłyszeć coś takiego.~
@3495 = ~Nie miałam na myśli... Och, nieważne.~
@3496 = ~Sam nie pokonam Lavoka.~ [O#XANVA2]
@3497 = ~To prawda. Porzuć tę myśl; nie przyjdzie ci z tego nic dobrego.~ [O#XAN185]
@3498 = ~Co? Och, mówiłem sam do siebie. Wybacz, Xan; nie jestem przyzwyczajony do towarzystwa.~
@3499 = ~To nie potrwa długo, zapewniam cię. Wkrótce i tak wszyscy się przekonamy, co dzieje się z nami po śmierci... o ile oczywiście będziemy mieli tyle szczęścia. Równie dobrze możemy natknąć się na demona, który uwięzi nasze dusze na wieczność.~
@3500 = ~To naprawdę nieistotne, jak umrę. Nie oddaję czci żadnemu z bogów, więc nikt nie czeka na mnie po tamtej stronie.~
@3501 = ~A więc świadomie odbierasz sobie prawo do życia po śmierci? Rozpłyniesz się w nicości; przestaniesz istnieć w każdym tego słowa znaczeniu. Dlaczego wybrałeś taką drogę?~
@3502 = ~Bogowie potrzebują wyznawców, aby przeżyć - a tak naprawdę nie są lepsi ani bardziej godni czci niż pierwszy lepszy śmiertelnik. Ja wolę wszystko zawdzięczać sobie.~
@3503 = ~I czego oczekujesz? Satysfakcji? To arogancja najgorszego gatunku, Valygarze. Jeszcze będziesz tego żałował, kiedy twój czas się skończy.~
@3504 = ~Kiedy mój czas się skończy, splunę każdemu bogowi w twarz, jeśli będę musiał.~
@3505 = ~(westchnienie) Głupiec.~
@3506 = ~Jeszcze zobaczymy, magu. W moich oczach to ty jesteś głupcem.~
@3507 = ~Piękny mamy dzień na podróż.~ [O#XANVA3]
@3508 = ~Piękny dzień? Och, pewnie. Co z tego, że zostaniemy dziś napadnięci, obrabowani, być może torturowani lub nawet zamordowani. Zaiste, piękny.~ [O#XAN186]
@3509 = ~Skąd takie mroczne myśli? Nie wiedziałem, że tak łatwo poddajesz się melancholii.~
@3510 = ~Nie jestem pesymistą, jestem realistą. Musimy umrzeć, i nic na to nie poradzimy. Chciałbym po prostu zobaczyć jeszcze swój dom, zanim to się stanie.~
@3511 = ~Ja wolałbym raczej zapomnieć o swoim.  Działy się tam rzeczy, których wolałbym nie pamiętać.~
@3512 = ~Słyszałem plotki... ale, Valygarze, nie zapominaj o przeszłości. To wspomnienia czynią nas tym, kim jesteśmy dzisiaj.~
@3513 = ~Wiesz chociaż o czym mówisz? Potrafiłbyś żyć z czymś takim? Nie, nie mógłbyś. Ja też nie mogę; i dlatego chciałbym stać się nowym człowiekiem.~
@3514 = ~Rób jak uważasz. Nowy Valygar zginie tak samo łatwo, jak stary.~
@3515 = ~Na litość boską! Nie!~ [O#XANVI3]
@3516 = ~Kolejna melodramatyczna scena?~ [O#XAN187]
@3517 = ~Zostaw mnie w spokoju, iblith! Ooooch, nie zniosę tego! Moja głowa... moja głowa... Przestań się gapić, śmieciu!~
@3518 = ~(westchnienie) Wątpię czy ty zrobiłabyś to samo na moim miejscu... ale nieraz już mi pomogłaś. Jestem ci to winien. Nie ruszaj się przez chwilę.~
@3519 = ~Puść mnie! Zabieraj w tej chwili te brudne... ... och? Ten ból... zniknął? Czy to mogła być Lolth?~
@3520 = ~Lepiej dla ciebie, gdybyś nigdy się tego nie dowiedziała.~
@3521 = ~Bah! Po prostu zaszkodził mi ten przeklęty upał. Zejdź mi z oczu, darthiir!~
@3522 = ~Dlaczego nie możesz po prostu cieszyć się życiem?~ [O#XANYO3]
@3523 = ~A mam do tego jakieś prawo?~ [O#XAN188]
@3524 = ~Każdy ma. Chyba, że wolisz spędzić ten piękny dzień na narzekaniu?~
@3525 = ~Wolę. Wszyscy zostaliśmy skazani na przegraną zanim jeszcze się urodziliśmy - a zwłaszcza <CHARNAME> - i nie widzę powodu, dla którego miałbym marnować mój ostatni dzień na cieszenie się życiem.~
@3526 = ~Ależ, mistrzu, rozejrzyj się tylko! To miasto jest pełne skarbów, które tylko czekają aż je odnajdziesz! Wino, kobiety i śpiew... los się do nas uśmiecha!~
@3527 = ~O tak, uśmiecha się. Do ciebie. Uciekłeś z lochów Irenicusa - nietknięty, bez jednego zadrapania, bez żadnych efektów tajemniczych eksperymentów nękających twój umysł. A teraz pomyśl o swoich towarzyszach, którzy nie mieli tyle szczęścia, i powiedz jeszcze raz, że warto żyć!~
@3528 = ~Oczywiście że warto, mój drogi przyjacielu. Nawet moi nieszczęśni przyjaciele potwierdziliby te słowa. Ale po co się kłócić? Napijmy się razem i zapomnijmy o wszystkich kłopotach, co ty na to?~
@3529 = ~O czym ty mówisz? Przecież nigdy razem nie podróżowaliśmy.~
@3530 = ~Tak, ale słyszałem dużo o tobie i twoich towarzyszach. Niektórych nawet spotkałem... znasz Tiaxa, prawda? Tego szalonego gnoma. Nie widziałem jeszcze dziwniejszego maga.~
@3531 = ~Ale oczywiście wiem o tobie i twoich przygodach bardzo mało i tak zostanie, dopóki nie powiesz mi więcej. Wybacz, że w ogóle zaczynałem rozmowę. Chodźmy.~
@3532 = ~Nie stać mnie na rozrzutność. Potrzebujemy lepszego ekwipunku~
@3533 = ~Ani to ani to. To po prostu narzędzie.~
@3534 = ~Dobra odpowiedź. A może... nie, nie. Dość już pytań na dzisiaj.~
@3535 = ~(prychnięcie) Piękny dzień mamy, prawda, Xan?~ [O#XAN000] 
@3536 = ~Aerie, o co chodzi?  Jesteś jakoś mniej... eee... radosna niż zwykle.~ [O#Xan194]
@3537 = ~O co chodzi? Hmm. Może to ja powinnam spytać cię o to samo.~
@3538 = ~Och, daj spokój. Nie jestem dzieckiem. I sam wiem najlepiej, co powinienem-~
@3539 = ~Wiem dobrze, jak będzie dla wszysktkich... Och, nieważne.~
@3540 = ~No cóż, jeśli chcesz wiedzieć coś naprawdę ważnego, może zainteresowałoby cię, że <CHARNAME> płakała wczoraj przez całą noc.~
@3541 = ~Przypuszczam, że jak zwykle przesadzasz. Zapytałbym co to może mieć ze mną wspólnego, ale obawiam się, że znam już odpowiedź.~
@3542 = ~Może gdyby pewna osoba zadała sobie trochę trudu i odezwała się do niej od czasu do czasu, nie byłoby jej tak ciężko!~
@3543 = ~Ale ja jestem zajęty! Gdybyś nie zauważyła, jesteśmy w trakcie desperackiego pościgu, od którego zależą nasze życia!~
@3544 = ~Oczywiście, Xan. Jestem pewna że masz wiele ważniejszych spraw na głowie niż jej uczucia.~
@3545 = ~Och, wy kobiety jesteście nie do zniesienia! Zupełnie jak osy: obrazisz jedną, a zaraz atakuje cię całe przeklęte stado. Dość już. Skończyłem z tobą rozmawiać.~
@3546 = ~A jeśli o to chodzi, to przedwczoraj-~
@3547 = ~Powiedziałem, dosyć!~
@3548 = ~Twój widok przyprawia mnie o mdłości.~ [O#XAN000]
@3549 = ~Chcesz mi coś powiedzieć, mój drogi towarzyszu?~ [O#Xan195]
@3550 = ~Moja cierpliwość się skończyła! Gdyby ktoś inny w ten sposób obraził naszą przywódczynię, zabiłbym go bez wahania. Nie mogę tego teraz zrobić, bo jesteśmy towarzyszami broni... ale wiedz, że nie ujdzie ci to płazem.~
@3551 = ~A więc powiedz, co masz do powiedzenia. Zdaje się, że wszyscy w tej drużynie nabrali ostatnio dziwnej ochoty na rozmowy ze mną. Ciekawe, dlaczego.~
@3552 = ~I bardzo dobrze. A więc słuchaj uważnie: nawet nie wiesz, jaki skarb miałeś w rękach. Kobieta tak czysta, tak mądra, tak opanowana jak <CHARNAME> jest jak... jak...-~
@3553 = ~Opanowana? Zgodziłbym się z każdym innym przymiotnikiem, ale-~
@3554 = ~- jest jak klejnot tak cudowny i zapierający dech w piersiach, że człowiek, który go widzi, oddałby wszystko, aby go mieć. Gdybym był na twoim miejscu... gdyby to mnie pokochała <CHARNAME>... nie podeptałbym jej uczuć, tak jak ty to zrobiłeś. O nie, prędzej odebrałbym sobie życie.~
@3555 = ~I tak jeszcze możesz tak skończyć. I po co to wszystko?~
@3556 = ~Byłoby to warte swojej ceny.~
@3557 = ~A więc weź ją sobie! Jeśli tak bardzo jej pragniesz - proszę bardzo, jest twoja. Może będzie szczęśliwsza w ramionach takiego lekkomyślnego głupca - och, wybacz. Nie jesteś głupcem, Anomenie, chyba, że chodzi o miłość. Jesteś po prostu młody, bardzo młody... i nie wiesz, o czym tak naprawdę mówisz.~
@3558 = ~Może i nie wiem, ale mówię to, co podpowiada mi serce. Nie ma niczego, czego pragnąłbym bardziej, niż miłości tej kobiety - ale przysiągłem wierność zasadom, i nie zamierzam brać czegoś, co nie należy do mnie. A <CHARNAME> należy do ciebie.~
@3559 = ~Może kiedyś tak było.~
@3560 = ~Rzeczy które są naprawdę ważne, opierają się działaniu czasu.~
@3561 = ~A może jest inaczej? Może to, co piękne, przemija najszybciej?~
@3562 = ~Hej, towarzyszu! Poświęcisz mi chwilę swojego czasu.~ [O#XAN000]
@3563 = ~(westchnienie) O co chodzi?~ [O#Xan196]
@3564 = ~Chciałem po prostu porozmawiać z tobą o tej całej sprawie między tobą a...~
@3565 = ~Na bogów! Czy nawet ty musisz się wtrącać? Czyżbyś miał się okazać utajonym romantykiem, który nie może pogodzić się z naszym rozstaniem? Naprawdę, świat się kończy.~
@3566 = ~Nie nie nie, źle mnie zrozumiałeś! Chciałem ci raczej pogratulować.~
@3567 = ~Po...pogratulować?~
@3568 = ~Dokładnie! Zawsze miałem cię za wyjątkowo wrażliwą osobę; być może nawet (choć to nietrudne) najbardziej wrażliwą w tej grupie. A teraz widzę, jak źle cię oceniłem. Chociaż, przyznaję, był czas kiedy twoje zachowanie było obrzydliwie sentymentalne, widzę, że w końcu odzyskałeś rozum.~
@3569 = ~Odzyskałem rozum? Próbujesz zrobić ze mnie głupca?~
@3570 = ~W żadnym razie, przyjacielu! (o nie, nie trzeba robić głupca z kogoś, kto już nim jest) Po prostu wreszcie zrozumiałeś, o co tak naprawdę chodzi w życiu; zrozumiałeś, że należy dbać tylko o siebie. Krótkotrwały... sojusz, znajomość, związek, jakkolwiek tego nie nazwiesz - jest w porządku, ale na końcu...~
@3571 = ~Och, nie. Nie mów tego, co właśnie spodziewam się, że powiesz.~
@3572 = ~Tak właściwie, to prawie ci zazdroszczę! Wyrwałeś tej młodej damie serce z piersi i zmiażdżyłeś je pod swoimi stopami - tak cudowna niegodziwość nie uszłaby uwagi największych magów Thay. W końcu <CHARNAME> to piękna, młoda kobieta, i chyba naprawdę cię kochała... to naprawdę niesamowite i godne podziwu, że potrafiłeś się tak zachować. Nie wiem, czy sam byłbym do tego zdolny...~
@3573 = ~A niech cię szlag, Edwin!~
@3574 = ~Człowieku, czy ty nie rozumiesz, co się do ciebie mówi? Podziwiam cię!~
@3575 = ~Tak, a czy ty nie rozumiesz, co ja teraz czuję? Zaczynam się zastanawiać, czy przypadkiem nie popełniłem błędu...~
@3576 = ~Co? Nigdy nie zrozumiem umysłu istot niższych. Chyba zbyt wysoko cię oceniłem.~
@3577 = ~Być może. Przykro mi, jeśli cię rozczarowuję.~
@3578 = ~Nie podoba mi się to twoje spojrzenie. Lepiej...~ [O#Xan197]
@3579 = ~Ale Xan, Xan! Chodź, muszę ci coś powiedzieć!~
@3580 = ~I jak zwykle to sprawa nie cierpiąca zwłoki, tak?~
@3581 = ~Nie nie nie, to jest naprawdę ważne!~
@3582 = ~(westchnienie) O co chodzi?~
@3583 = ~No dobrze, hmm... *ahem* Xan, Xan; musisz szybko tam iść! <CHARNAME> kąpie się w rzece, i zaatakowali ją jacyś bandyci! Grupa Sahuaginów!~
@3584 = ~Ach. Ciekawe, czemu coś mi mówi, żeby ci nie wierzyć?~
@3585 = ~M-musisz się pośpieszyć, to okropne! Nie poradzi sobie sama z nimi wszystkimi!~
@3586 = ~Sahauginowie żyją w oceanie, moja droga.~
@3587 = ~Eee... oni... używają zaawansowanej magii?~
@3588 = ~Imoen. Próbujesz po prostu sprawić, żebym wpadł na nią podczas kąpieli, tak? I spodziewasz się, że to wystarczy, żebyśmy znowu byli razem?~
@3589 = ~No cóż...~
@3590 = ~(westchnienie) Imoen, Imoen. Naprawdę, sami bogowie nie mogliby zmienić tego, co zaszło między nami. Myślisz, że ty dasz radę?~
@3591 = ~Oj. Ale wyglądaliście razem tak słodko.~
@3592 = ~Kiedyś przekonasz się, że w życiu chodzi o coś więcej niż o to, żeby wyglądać 'słodko'.~
@3593 = ~Xan, możemy zamienić dwa słowa?~ [O#XAN000]
@3594 = ~Oczywiście. Już się szykuję do wysłuchania kazania na temat moich błędów.~ [O#Xan198]
@3595 = ~Nie bądź śmieszny, nie jestem twoją matką. Chciałabym po prostu porozmawiać...~
@3596 = ~...a przy okazji skorzystać z okazji do skrytykowania mnie.~
@3597 = ~Hmm. Tak czy inaczej, chcę tylko powiedzieć, że jestem po prostu zaskoczona twoim postępowaniem. Wiesz, o kogo mi chodzi. Oczywiście, nie mam prawa mówić żadnemu z was, co powinniście robić, ani jak powinniście żyć -~
@3598 = ~To dlaczego mam wrażenie, że właśnie to zamierzasz teraz zrobić?~
@3599 = ~Proszę bardzo! Skoro nie da się z tobą po dobroci, powiem ci to wprost. Mogliśmy rozmawiać jak dorośli ludzie, ale widzę, że z tobą się nie da. A teraz siadaj i nie próbuj mi się wymykać, póki z tobą nie skończę.~
@3600 = ~(parsknięcie) Dobrze, proszę pani.~
@3601 = ~Powiem to krótko. Xan, wiesz, że pochowałam męża. I dopiero wtedy zrozumiałam, jak cenny jest czas, który jest nam dane spędzić z kimś, kogo się kocha. Dlatego świadomie odrzucać czyjeś uczucie, w dodatku, jeśli je odwzajemniasz - to nie tylko głupie. To nienaturalne.~
@3602 = ~Chyba nie rozumiem, co masz na myśli.~
@3603 = ~To spójrz na nią. Widzisz, co się z nią teraz dzieje?~
@3604 = ~Och, zdaje mi się, że trochę przesadzasz. Ja mam wrażenie, że przyjęła nasze rozstanie dość spokojnie. Tak, jak się tego spodziewałem.~
@3605 = ~<CHARNAME> jest silną kobietą, to prawda, ale każdy ma jakiś próg wytrzymałości. Wiesz przecież, jak jej teraz ciężko... a ty chcesz jeszcze odebrać jej jedyne oparcie, jakie w tobie miała?~
@3606 = ~Wystarczy, Jaheiro. Wysłuchałem cię cierpliwie, ale to sprawa pomiędzy nami dwojgiem. Nieważne, czy twoje argumenty są słuszne czy nie - w uczuciach logika i zdrowy rozsądek nie mają wiele do powiedzenia. Wiem, że postępuję źle - ale wiem też, że to jedyne, co mogę zrobić, nie okłamując siebie samego.~
@3607 = ~I to wszystko? Przemyśl to jeszcze, i nie zapominaj, że niedługo może już być za późno, aby coś zmienić.~
@3608 = ~Nawet nie wiesz, ile już o tym myślałem. Być może już teraz jest za późno.~
@3609 = ~Hej, spiczastouchy! To prawda, że fajtłapa z ciebie, ale jeśli chodzi o spódniczki, to gust masz całkiem niezły.~ [O#XAN000]
@3610 = ~Spódniczki?~ [O#Xan199]
@3611 = ~Laski! Dziewczyny!~
@3612 = ~Och, chodzi ci o kobiety, tak?~
@3613 = ~Nazywaj sobie to jak chcesz. W każdym razie nie da się ukryć, że <CHARNAME> to całkiem apetyczny kociak, nie? Sam miałbym na nią ochotę.~
@3614 = ~Jesteś doprawdy odrażający.~
@3615 = ~Naprawdę? Ale spójrz na nią tylko. To ciało, to spojrzenie... Rany, nie wiem, czy długo jeszcze tak wytrzymam, Xanny.~
@3616 = ~Ale Korgan... myślałem, że <CHARNAME> jest dla ciebie... hmm, za wysoka?~
@3617 = ~A kto tak mówi? Raz już spałem z elfką. Księżycową. Co to była za kobieta...~
@3618 = ~Naprawdę nie chcę o tym słuchać. W każdym razie, jeśli tylko usłyszę, że <CHARNAME> skarży się na ciebie, osobiście obetnę ci brodę. Trzymaj swoje brudne łapy z dala od niej.~
@3619 = ~Ha! Więcej w tobie ognia niż się spodziewałem!~
@3620 = ~Hej, moment! Skąd masz to nowe ostrze do topora? Nie mogłeś go kupić za swoje własne pieniądze... czyli <CHARNAME>...~
@3621 = ~Och. To ona kazała ci ze mną porozmawiać, tak?~
@3622 = ~<CHARNAME>! <CHARNAME>! Dostanę to złoto, nawet jeśli Xanny się skapnął, nie?~
@3623 = ~Hej, bracie!~ [O#XAN000]
@3624 = ~(wzdraga się) Minsc? Przecież ci mówiłem, żebyś nie klepał mnie po ramieniu tak... energicznie. Wiesz, że moje kości są bardzo delikatne.~ [O#XAN200]
@3625 = ~Bardzo mi przykro. Postaram się uważać. Ale może ty też postarasz się trochę je zmienić?~
@3626 = ~Kogo "je"? Och, nieważne. O czym chciałeś ze mną pomówić?~
@3627 = ~No cóż, to dość zwyczajna sprawa. Minsc nie pomyślałby że to warte wzmianki, ale Boo jest ciekawy. To kolejny dowód jego mądrości.~
@3628 = ~A więc co Boo chciałby wiedzieć?~
@3629 = ~Boo mówi że całkiem niedawno temu, Xan i <CHARNAME> zawsze szli blisko siebie. Wydawało się, że bardzo się lubią. Osłaniali się nawzajem w bitwie, wieczorami chodzili na spacery. Czasem się całowali.~
@3630 = ~... ~
@3631 = ~Wszystko było tak, jak powinno być, tak mówi Boo. Ale ostatnio...~
@3632 = ~Powiedz Boo, aby trzymał swój wścibski nosek z dala od spraw innych ludzi.~
@3633 = ~Czy musisz mówić aż tak niemiłym głosem? Minsc nie będzie chował urazy, ale boję się, że Boo może poczuć się obrażony.~
@3634 = ~Minsc, są po prostu pewne rzeczy, których...o, bogowie, są rzeczy, których nie można...~
@3635 = ~Bracie! Co się stało? Czemu masz mokre oczy?~
@3636 = ~Czy ty - czy ty płaczesz? Nie, to niemożliwe; takie zachowanie nie przystoi mężczyźnie.~
@3637 = ~Nie bądź głupi. Oczywiście, że nie płaczę. Widziałeś kiedyś, żebym płakał?~
@3638 = ~Zostaw mnie w spokoju.~
@3639 = ~Przepraszam, jeśli pytanie Boo sprawiło ci ból. On tylko chciał-~
@3640 = ~Powiedziałem, żebyś dał mi spokój. Chcę zostać sam.~
@3641 = ~Boo mówi, że być może zbyt często jesteś sam, przyjacielu.~
@3642 = ~Nie obchodzi mnie co mówisz ty albo twój zwariowany chomik. Daj mi spokój.~
@3643 = ~Wiesz, Xan, zastanawia mnie ostatnio pewna dość ciekawa kwestia.~ [O#XAN000]
@3644 = ~Mów.~  [O#XAN201]
@3645 = ~Z twojego tonu wnioskuję, że nie masz ochoty na rozmowę. A więc słuchaj.~
@3646 = ~Nie jest żadną tajemnicą, że gardzę tobą za to, kim jesteś. A jesteś zwyczajnym, pospolitym tchórzem. Ale nie mogę dojść, co jest gorszym tchórzostwem: czy to, że swój paranoiczny lęk przed śmiercią chciałeś ukoić w ramionach tej biednej, nieszczęśliwej dziewczyny - czy to, że gdy tylko <CHARNAME> wreszcie uwierzyła w szczerość twoich uczuć i była gotowa na tę parodię związku, ty momentalnie podkuliłeś ogon i uciekłeś, zostawiając ją samą sobie.~
@3647 = ~Rozumiesz teraz mój dylemat?~
@3648 = ~Naprawdę, nie mam nastroju ani siły na takie rozmowy.~
@3649 = ~Mogłabym oczywiście pogardzać tobą z obu tych powodów, ale to byłaby hipokryzja. Chociaż w obliczu tak żałosnej podłości jak twoja, chyba byłabym usprawiedliwiona. Jak myślisz?~
@3650 = ~Viconio?~
@3651 = ~Tak?~
@3652 = ~Nie masz najmniejszego pojęcia, czym jest miłość.~
@3653 = ~Twój problem jest doprawdy żenujący. Jesteś kobietą, której widok potrafi rozpalić serce mężczyzny, ale wystarczy jedno twoje słowo, aby przekonać się, jak lodowate jest twoje serce. Wątpię, czy kiedykolwiek naprawdę kogoś kochałaś, i czy ktoś kochał ciebie. Współczułbym ci, gdybyś nie była tak okrutna dla wszystkich dookoła.~
@3654 = ~Może i jestem głupcem. Ale wciąż uważam się za lepszego od ciebie.~
@3655 = ~Ach, darthiir. Jak to mawiają ludzie? 'Kto jest bez winy, niech pierwszy rzuci kamieniem...'~
@3656 = ~~
@3657 = ~~
@3658 = ~<CHARNAME>, czy - czy wszystko w p-porządku?~ [O#XAN000]
@3659 = ~Och, oczywiście. Miło, że pytasz.~
@3660 = ~Pomyśl dwa razy, zanim zadasz takie pytanie, Aerie. Jak niby mogę się teraz czuć?~
@3661 = ~Nie, Aerie. Nigdy już nie będzie w porządku.~
@3662 = ~P-przepraszam. Nie chciałam, aby to zabrzmiało niegrzecznie. Wiedz tylko, że masz przyjaciół, z którymi możesz porozmawiać, jeśli tego potrzebujesz. Dobrze?~
@3663 = ~Dobrze, dobrze. Chodźmy już dalej.~
@3664 = ~To naprawdę miłe z twojej strony, ale zupełnie niepotrzebne.~
@3665 = ~Xan nie żyje. Nic już tego nie zmieni.~
@3666 = ~Nie, niedobrze! Zostaw mnie w spokoju, głupia dziewczyno!~
@3667 = ~Jak chcesz. <CHARNAME>... spróbuj jakoś się trzymać. Wszyscy chcemy ci pomóc.~
@3668 = ~Proszę, <CHARNAME>, nie krzycz tak. Wiem jak cierpisz, ale chcę ci pomóc! Wszyscy chcemy.~
@3669 = ~Jestem naprawdę wdzięczna, ale... ale wolałabym teraz zostać sama.~
@3670 = ~Wiem, ale nie teraz. Może później porozmawiamy.~
@3671 = ~Dziękuję ci, Aerie. Naprawdę... naprawdę to doceniam.~
@3672 = ~Nie chcę cię słuchać, nie rozumiesz? Daj mi spokój.~
@3673 = ~Ro-rozumiem. Tak mi przykro...~
@3674 = ~Moja pani, czy mógłbym... ?~ [O#XAN000]
@3675 = ~Czy mógłbyś CO? Przywrócić Xana do życia? Daj spokój.~
@3676 = ~Nie, nie mógłbyś. Zostaw mnie w spokoju.~
@3677 = ~Masz mi coś do powiedzenia?~
@3678 = ~Naprawdę głęboko ci współczuję z powodu twojej straty. Sam Helm wie, jak bardzo chciałby, aby sprawy potoczyły się inaczej. Wiem, jak bliscy sobie byliście, i... (wzdycha) Naprawdę mi przykro.~
@3679 = ~Dziękuję ci, Anomenie.~
@3680 = ~Twoje słowa dużo dla mnie znaczą. Dziękuję.~
@3681 = ~Przykro ci? TOBIE jest przykro? A co mnie to obchodzi?~
@3682 = ~Ile razy mam to powtarzać? Daj. Mi. Spokój.~
@3683 = ~Zrobiłbym wszystko, aby złagodzić twój ból. Ale cóż mogę uczynić?~
@3684 = ~Po prostu pozostań moim przyjacielem, tak jak przedtem.~
@3685 = ~I tak już pomogłeś, choćby w walce z Bodhi.~
@3686 = ~Co... co ty sugerujesz? To obrzydliwe! Zostaw mnie w spokoju!~
@3687 = ~Oczywiście, pani. Wybacz mi moje niestosowne uwagi. I... niech nasz towarzysz i przyjaciel spoczywa w spokoju.~
@3688 = ~Dziękuję ci, pani. Twoja przyjaźń to dla mnie zaszczyt.~
@3689 = ~Tak, ale chciałbym móc zaoferować ci coś więcej. Sam cierpię, gdy widzę twój ból. Ale będę ci służył, póki starczy mi sił... wierząc, że twoja rozpacz kiedyś przeminie.~
@3690 = ~<CHARNAME>?~ [O#XAN000]
@3691 = ~O co chodzi, Mazzy?~
@3692 = ~Nie mów tylko, że chcesz porozmawiać o Xanie...~
@3693 = ~Tak?~
@3694 = ~Ja tylko... <CHARNAME>, czy dobrze się czujesz? Może przydałby ci się odpoczynek?~
@3695 = ~Wszystko w porządku.~
@3696 = ~Mój ukochany nie żyje! Jak mogę czuć sie dobrze?!~
@3697 = ~Nie odpocznę, póki Irenicus nie zginie od mojego ciosu.~
@3698 = ~Ty też straciłaś kogoś, kogo kochałaś, prawda? Więc nie pytaj, jak się teraz czuję.~
@3699 = ~Wybacz, jeśli się wtrącam, ale... pamiętam aż za dobrze czas spędzony w niewoli Pana Cieni, po śmierci Patryka... i myślę, że właśnie dlatego rozumiem cię lepiej niż inni.~
@3700 = ~Nie, nie musisz nic mówić. Po prostu posłuchaj.~
@3701 = ~Kiedy twój ukochany umiera, wspominasz go; z początku nieśmiało, z pewnym wahaniem... ale w krótkim czasie nie myślisz już o nikim i niczym innym. Przypominasz sobie dotyk jego dłoni, jego zapach, głos, uśmiech... i zanim się zorientujesz, te wspomnienia zaczynają sprawiać ci taki ból, że nie jesteś w stanie nic zrobić.~
@3702 = ~A potem - potem zaczynasz się oskarżać. Co by było, gdybyś wybrała inną drogę, zrobiła coś innego, nie szła tam akurat tego dnia? Co, gdybyś mogła przewidzieć przyszłość? Zapobiec tragedii? Myślisz o tym bez końca. Wierz mi, wiem, o czym mówię.~
@3703 = ~I posłuchaj mnie teraz uważnie: to nie była twoja wina. To Bodhi go zamordowała, i nikt z nas nie mógł nic na to poradzić. Pamiętaj o tym. Zawsze o tym pamiętaj.~
@3704 = ~Dziękuję ci, Mazzy. Nie zapomnę o tym.~
@3705 = ~Zapamiętam twoje słowa.~
@3706 = ~Co za bezsensowna gadanina.~
@3707 = ~Wiesz co? Ani trochę mnie nie rozumiesz.~
@3708 = ~A ty,? Wciąż czujesz się winna?~
@3709 = ~Jesteś mądrą kobietą. Szkoda, że nie spotkałyśmy się wcześniej.~
@3710 = ~Może pewnego dnia zrozumiesz, co miałam na myśli. Lepiej późno niż wcale.~
@3711 = ~Teraz mogłabym uratować Patryka. Ale nie można zmienić przeszłości; nic nie poradzę na to, co się stało. Ruszajmy dalej. Suldanesselar czeka.~
@3712 = ~A więc twój mężczyzna nie żyje.~ [O#XAN000]
@3713 = ~Jak śmiesz o nim mówić! To nie twoja sprawa!~
@3714 = ~Miło, że zauważyłaś.~
@3715 = ~Och. Naprawdę? Jak na to wpadłaś?~
@3716 = ~Nie mam ochoty o tym rozmawiać.~
@3717 = ~Zmartwiło cię to choć trochę?~
@3718 = ~Och, rozumiem, że TY mogłaś go kochać, ale dla mnie był godny pogardy. Wiesz, że nigdy nie płakałabym po kimś takim.~
@3719 = ~Ale rozumiem twoją stratę i twój ból. Wszystko wydaje się takie łatwe, kiedy mężczyzna troszczy się o ciebie. Ludzie potrafią być tacy nierozsądni!~
@3720 = ~Nie rozumiesz, Viconio. Nasz związek był inny.~
@3721 = ~Nie kochałam go tylko dlatego, że dbał o mnie.~
@3722 = ~Miłość nie jest nierozsądna ani głupia. To najwspanialsza rzecz na świecie.~
@3723 = ~Powiedziałam, że nie chcę z tobą rozmawiać.~
@3724 = ~Och, doprawdy? Kogo próbujesz nabrać?~
@3725 = ~To dość żałosne, kiedy próbujesz wszystkim wmówić, że ci go brakuje. Nie minie tydzień, a znajdziesz sobie nowego kochanka. Nie rozumiem cię, <CHARNAME>. Zapomnij o nim.~
@3726 = ~<CHARNAME>? Hej, wiem, że jest ci ciężko, ale porozmawiajmy. Proszę.~ [O#XAN000]
@3727 = ~To nie ma sensu, Imoen.~
@3728 = ~O czym?~
@3729 = ~Jasne. To o czym pogadamy? Wiesz, Xan nie żyje, straciłam duszę, życie nie ma sensu... mamy całkiem dużo tematów do wyboru.~
@3730 = ~Wszystko w porządku, siostrzyczko. Poradzę sobie.~
@3731 = ~Oj, <CHARNAME>, przecież wiesz, jak bardzo się o ciebie martwię. Wyglądasz na taką smutną...~
@3732 = ~Obiecujesz? Będziesz się uśmiechać? Nic nie mów; wiem, że to nieprawda.~
@3733 = ~Nie myśl, że jesteś sama. Wszyscy chcemy ci pomóc - ja, reszta drużyny, i ci złodzieje od Arana Linvaila, no i te zabawne elfy... Och, wiem, że moja gadanina nie ma sensu, nie patrz tak na mnie. Ale ja naprawdę chcę, żebyś się uśmiechnęła.~
@3734 = ~Posłuchaj, siostrzyczko. Wiem, co zrobił ci Irenicus, bo przeszłam przez to samo. Najpierw czujesz ciemność i chłód w środku, a potem... potem pustkę, jakbyś już nigdy nie miała być szczęśliwa.~
@3735 = ~Ale wszystko stanie się jeszcze gorsze, jeżeli się poddasz. Jeżeli uwierzysz, że nie ma już o co walczyć. Wiem, że razem z Xanem straciłaś całą nadzieję, ale... ale proszę, nie poddawaj się.~
@3736 = ~W porządku, Imoen. Postaram się jakoś trzymać.~
@3737 = ~Nie wiem, czy potrafię. Wszystko jest teraz takie puste.~
@3738 = ~Może i masz rację... ale potrzebuję trochę czasu i samotności, żeby się z tym wszystkim oswoić.~
@3739 = ~Pamiętaj: w każdej chwili możemy porozmawiać, jeśli będziesz tego potrzebować. Dobrze?~
@3740 = ~Wiesz co... jeśli chcesz, w każdej chwili możemy porozmawiać. Pamiętaj. Dobrze?~
@3741 = ~<CHARNAME>, najwyższy czas, żebyśmy porozmawiały.~ [O#XAN000]
@3742 = ~Też tak myślę.~
@3743 = ~A co ty mi możesz powiedzieć?~
@3744 = ~Jaheiro, nie mam ochoty na wysłuchiwanie twoich kazań.~
@3745 = ~Masz rację. Obie straciłyśmy tych, których kochałyśmy; faktycznie jest o czym pogadać. Wymienimy doświadczenia?~
@3746 = ~Wcale nie zamierzałam-~
@3747 = ~W porządku. Jak sobie chcesz.~
@3748 = ~Niezupełnie. Każda para jest szczęśliwa na swój własny sposób; tak samo każdy inaczej przeżywa rozpacz i ból po stracie.~
@3749 = ~Nękają cię koszmary senne? Czarne myśli?~
@3750 = ~Nie. Ale pamiętam, że ty coś o tym wspominałaś, krótko po śmierci Khalida.~
@3751 = ~Niedługo pewnie zaczną.~
@3752 = ~A czemu pytasz?~
@3753 = ~Zanim wypłynęliśmy do Czarowięzów, Khalid nawiedzał mnie niemal każdej nocy. Z kolei podczas dnia, ja nie mogłam się uwolnić od wspominania naszych wspólnych podróży. Nie potrafiłam żyć bez niego.~
@3754 = ~Nie mówię ci tego bez powodu, <CHARNAME>. To co czujesz jest normalne, ale jednocześnie ta rana jest jedyna w swoim rodzaju... i być może nigdy się nie zagoi. W pewnym sensie zawsze już będziesz samotna.~
@3755 = ~Jesteś bardzo młoda i na pewno niegotowa na taki cios. Jeśli będziesz chciała porozmawiać, nie wahaj się prosić mnie o pomoc. Nawet, jeśli tego nie okazuję... wiele nas łączy.~
@3756 = ~A wkrótce już zemścimy się za naszych poległych.~