@0    = ~Oczywiście, to co zrobiła, nie było słuszne. Ale egzekucja? To chyba zbyt surowe rozwiązanie, nie sądzisz?~
@1    = ~Nie, wcale nie. Miałbym pewne zastrzeżenia.~
@2    = ~Och? Jakiś znajomy głos...~ [O#XAN243]
@3    = ~I to niejeden, chciałbym zauważyć.~
@4    = ~<CHARNAME>? Naprawdę nie podoba mi się jego imię. Źle mi się kojarzy. Może... spróbujemy jakoś dyskretnie stąd zniknąć?~
@5    = ~Na twoim miejscu uważałbym na to, co mówię. Zwłaszcza, kiedy <CHARNAME> słucha.~
@6    = ~Koboldy... och, na Seldarine, to jakaś koszmarna powtórka z Nashkel? To musiało być całe wieki temu... pamiętasz, <CHARNAME>?~
@7    = ~Mamy podzielić twój los? Nie, dziękuję.~
@8    = ~<CHARNAME>, chodź no tutaj, i porozmawiaj ze swoim pokornym sługą. Ja chyba nie jestem go godzien.~
@9    = ~Uwierz mi, nie ty jedna. Ja na przykład wciąż nie mogę uwierzyć, że <CHARNAME> wciąż żyje.~
@10   = ~<CHARNAME>, chyba masz szczęście, że znalazł cię Gorion, a nie ta...kobieta.~
@11   = ~<CHARNAME>, nie podoba mi się jej spojrzenie. Lepiej się stąd wynośmy, zanim...~
@12   = ~(westchnienie) Gdzieś już to wszystko słyszałem.~
@13   = ~Podłość.~
@14   = ~Na pewno chcesz tak postąpić? <CHARNAME>, dusza tej dziewczyny będzie uwięziona na wieczność? Może jednak...? (pauza) Ach. Rozumiem. Twoja szlachetność jest wręcz przytłaczająca.~
@15   = ~A <CHARNAME> zabija od razu wszystkich, którzy mogą okazać się wrogami. Może to kwestia krwi Bhaala... sam nie wiem. Ale wiesz już, co mam na myśli.~
@16   = ~To już nie do wytrzymania! Zrób coś, zanim będzie za późno!~
@17   = ~Dziękuję ci, <CHARNAME>. Teraz są już bezpieczni... szkoda, że nikt nie pomyśli o tym, żeby zrobić coś podobnego dla nas. Na większą skalę.~
@18   = ~Idealnie. Po prostu idealnie. Rozumiem, że zaraz pokaże się Irenicus, z Bodhi dla towarzystwa?~
@19   = ~Jak mogłeś tak ryzykować? A gdyby coś jej się stało?!~
@20   = ~(ziewnięcie) Jasne. Czym byłoby życie, bez małej zdrady raz na kilka dni? <CHARNAME>, naprawdę chcesz rozmawiać z tą... osobą?~
@21   = ~Świetnie. Pozwalasz przypadkowo spotkanemu magowi wykonywać skomplikowane i podejrzane zaklęcia, a nie masz zaufania do Arcymaga we własnej grupie? <CHARNAME>, naprawdę, pochlebiasz mi.~
@22   = ~Rzeczywiście, dziwne. Czy to nie przypadkiem zaklęcie Dominacji?~
@23   = ~Jak boga? Mamy szczęście, że podróżujemy z <CHARNAME>, a nie z tym... z tym czymś.~
@24   = ~Och? Nie chciałaś przypadkiem powiedzieć: "I tak przegraliście, czy wam się to podoba, czy nie?"~
@25   = ~Niestety, dziecko, i tak nie masz szans - a my nie możemy ci pomóc. Uciekaj, póki możesz.~
@26   = ~Ale kiedy wokół są tacy bohaterowie jak wy, niczego już się nie boję!~
@27   = ~A powinnaś.~
@28   = ~<CHARNAME>, nigdzie nie pójdziesz z tym... z tym stworzeniem. Jest w nim coś złowieszczego.~
@29   = ~Nie mówiłem do ciebie. Odsuń się, odstraszasz mi klientów. A więc, skarbie?~
@30   = ~(westchnienie) <CHARNAME>, <CHARNAME>...~
@31   = ~Ach... może moglibyśmy coś z tym zrobić?~
@32   = ~Twoi bracia nie dali wyboru mieszkańcom Athkatli. Oko za oko.~
@33   = ~Wyleczyła cię? Raczej ściągnęła na ciebie nieszczęście.~
@34   = ~Przywołaj Xana, elfiego maga.~
@35   = ~Przywołaj Xana, mojego dawnego ukochanego.~
@36   = ~Przywołaj Xana, mojego zmarłego kochanka i przyjaciela.~
@37   = ~Nie mogę zrobić tego, o co prosisz, Dziecię Bhaala. Osoba o której prawisz martwą jest, i moja magia nie ma już do niego dostępu.~
@38   = ~Pokaż, co masz o Xanie.~
@39   = ~Xan, jeden z najpotężniejszych magów w całych Krainach, cieszy się niesłabnącym szacunkiem i podziwem zarówno wśród swoich braci z Szarej Opończy, jak i zwykłych mieszkańców Faerunu. Nigdy nie osłabł w swoim zapale wypełniania niezliczonych obowiązków, a w Everesce zapewnee czeka już na niego nowa misja.~
@40   = ~(westchnienie) Przegrałem.~
@41   = ~Xan, niegdyś samotny wędrowiec w walce o sprawiedliwość, dziś jest jednym z najpotężniejszych magów w całych Krainach, a przy tym najbliższym towarzyszem słynnej bohaterki Wybrzeża Mieczy. Cieszy się niesłabnącym szacunkiem i podziwem zarówno wśród swoich braci z Szarej Opończy, jak i zwykłych mieszkańców Faerunu - a <CHARNAME> zawsze towarzyszy mu w jego misjach.~
@42   = ~Och, na bogów. Jeśli chociaż jedno słowo z tego ukaże się publicznie...~
@43   = ~Co z bólem, który zadajesz wszystkim, których ponoć kochasz? Co z twoim dawnym towarzyszem, Xanem?~
@44   = ~Chętnie uściśliłbym, kto tutaj dokładnie zadał komuś ból... ale chyba nie ma sensu tłumaczyć się wysoce podejrzanym duchom.~
@45   = ~Xan z Evereski? Stań i wysłuchaj nas.~ [O#XANSP1]
@46   = ~Na Corellona... to wy? Nie. Nie uwierzę w to. Nie tutaj, nie teraz...~ [O#XAN236]
@47   = ~Zaiste, tu i teraz. Powinniśmy byli przybyć wcześniej, ale wciąż jeszcze jest szansa.~ [O#XANSP3]
@48   = ~Czy twoje uszy słyszały słowa twych ust? Czy twoje oczy widziały uczynki twych rąk?~ [O#XANSP4]
@49   = ~Ale przecież nie jesteście... nie, nie macie prawa. To, co zrobiłem, to nie wasza sprawa.~ [O#XAN237]
@50   = ~Nie nasza sprawa? Zapomniałeś już, kim jesteś? Zapomniałeś o swojej matce i ojcu? Mogliśmy się tego spodziewać.~ [O#XANSP2]
@51   = ~To JEST nasza sprawa, bo to z naszych mocy korzystasz tak lekkomyślnie.~ [O#XANSP5]
@52   = ~Zginąłem w męczarniach, Xanie z Evereski, lecz nawet po śmierci wypełniam swój obowiązek. I na cóż to wszystko? Żeby patrzeć, jak taki głupiec jak ty pomaga Córce Bhaala czynić zło i niszczyć świat?~
@53   = ~<CHARNAME> nie czyni zła...ekhm, a przynajmniej nie cały czas...~
@54   = ~Jesteśmy cierpliwi i wiele możemy znieść, ale nie to. Nie jesteśmy ślepi.~
@55   = ~Zostawcie mnie w spokoju. Nie będę się tłmaczył przed umarłymi. Możecie mnie osądzić gdy sam umrę, i dołączę do was... ale nie wcześniej.~
@56   = ~Mówisz tak, jakby twoje życie należało tylko i wyłącznie do ciebie... zdrajco!~
@57   = ~Spójrz, kim się stałeś, Xan.~
@58   = ~Służącym jakiejś podłej czarownicy.~
@59   = ~Jej psem.~
@60   = ~Trzymającym się jej spódnicy.~
@61   = ~Liżącym jej buty.~
@62   = ~Tak wstyd. Taka hańba.~
@63   = ~Dość tego!~
@64   = ~Jak śmiecie?!~
@65   = ~Tak, dość tego! Przestańcie w tej chwili!~
@66   = ~Nie słuchaj ich, Xan! To wszystko kłamstwa!~
@67   = ~Przestańcie go dręczyć! Nic wam nie zrobił!~
@68   = ~A więc to rzeczywiście przez twoje czyny wypełniła się przepowiednia. Rób, jak uważasz - to twoja moc, nie moja. Życzę ci szczęścia, nawet, jeśli nigdy już się nie spotkamy.~ [O#XAN264]
@69   = ~Widziałem to już setki razy. Daj szaleńcowi przycisk z napisem "Nie dotykaj, bo zniszczysz świat. Naprawdę.", a on i  tak wciśnie go bez chwili namysłu.~
@70   = ~Nie przyszliśmy aby cię torturować, chłopcze. Nie ruszaj się przez chwilę, a ja- ~
@71   = ~Nie. Już za późno...~
@72   = ~Wiem, ja umieram, i... i chcę umrzeć spokojnie. Proszę...~
@73   = ~Oczywiście, oczywiście. Proch i milczenie. Rozumiem, że pewnym osobom nietrudno przychodzi przeoczenie dziesiątek potworów, plądrujących to miejsce... zwłaszcza, jeśli te osoby są już duchami.~
@74   = ~Potwory? Gdzie?~
@75   = ~Demony zwykle dotrzymują słowa. Skoro i tak pewnie tu zginiemy, równie dobrze możemy zaryzykować.~
@76   = ~Niektóre z tych kart muszą być bardzo niebezpieczne, niezależnie od pozorów. Pamiętaj o tym - i uważaj na nie.~
@77   = ~Dziwnym zbiegiem okoliczności, właśnie coś takiego podejrzewałem.~
@78   = ~(szloch) Puść mnie! Puść mnie! Ja o niczym nie wiem, przysięgam!~
@79   = ~Czterech magów. Cztery laboratoria. Dziesiątki lat ulepszania zaklęć, aby utrzymać cię w miejscu. A po tym wszystkim, ty chcesz nas tak po prostu namówić, żebyśmy cię wypuścili?~
@80   = ~A więc zostań na tym poziomie, uparty człowieczku. Nic mnie to nie obchodzi, jeśli tu zginiecie. Uwolnijcie mnie, a przeprowadzę was dalej. Uczciwy układ.~
@81   = ~(gulp) <CHARNAME>... nie rób tego.~
@82   = ~Coś mieszka w tym miejscu. Coś starożytnego i potężnego... starszego niż sami Tel'Seldarine. Mój miecz nigdy jeszcze nie świecił tak jasno.~
@83   = ~Myślisz, że temu... temu czemuś... wystarczą Helmici? Och, może na przystawkę, ale wiesz, kto będzie głównym daniem? My.~
@84   = ~Uwięzieni. Na całą wieczność! <CHARNAME>, jestem ci naprawdę bardzo, bardzo wdzięczny.~
@85   = ~Nie patrz tak na mnie! Co, myślisz, że jeszcze powiem, że wszystko będzie dobrze? Nie, nie będzie! Pogadaj sobie z tą "obecnością", jeśli masz ochotę; wygląda na to, że cię do czegoś potrzebuje.~
@86   = ~Świetny pomysł, dziękuję bardzo. Zawsze marzyłem o cichym, spokojnym życiu niewolnika. A ty, <CHARNAME>?~
@87   = ~(westchnienie) Oczywiście. Po co miałbym mieć nadzieję, że w końcu spotkamy kogoś wystarczająco normalnego, żeby odpowiedzieć na nasze pytania?~
@88   = ~<CHARNAME>... vanimle sila tiri ar' cormamin lindua ele lle... Jesteś piękna.~
@89   = ~<CHARNAME>, wszystko w porządku? Odsuń się od tego czegoś w tej chwili!~
@90   = ~Też tak myślałem, ale nigdy nie wysłałbym tam innych! Macie w ogóle pojęcie, co zrobiliście?~
@91   = ~Przypuszczam, że coś koszmarnie głupiego.~
@92   = ~Och, najpokorniej błagamy o przebaczenie i przepraszamy za naszą kosmiczną głupotę. Zamierzasz chociaż posłuchać, co mamy ci do powiedzenia?~
@93   = ~(westchnienie) Wiedziałem, że nie.~
@94   = ~I znalazłeś, kogo szukałeś. Nas. <CHARNAME>, zwykle nie jestem skłonny do przemocy, ale teraz...~
@95   = ~A Helmowi raczej ciężko odmówić, jak rozumiem?~
@96   = ~Lęki z naszych najgorszych koszmarów, przedwieczne zło, Uwięziony - coś jeszcze? Proszę bardzo, nie krępuj się podzielić z nami swoją wiedzą; naprawdę interesuje mnie dokładny powód mojej śmierci.~
@97   = ~Bardzo zabawne. (jęk) Moje prawe ramię już nigdy nie będzie takie samo...~
@98   = ~Czy w tym momencie również powinienem być zazdrosny? <CHARNAME>?~
@99   = ~A jeśli ich zniszczenie nie wystarczy, chętnie poprawisz sobie humor nami. Kusząca perspektywa, bez wątpienia.~
@100  = ~W takim razie będę tu czekał, zasłaniając uszy rękami. Albo wrócisz do mnie za kilka chwil, albo... albo nie. A jeśli nie... wtedy odejdę i nie spojrzę już za siebie.~ [O#XAN238]
@101  = ~Chociaż muszę przyznać, że mam pewną nieśmiałą nadzieję, że...~ [O#XAN239]
@102  = ~... że...~ [O#XAN240]
@103  = ~Nie, to nic.~ [O#XAN241]
@104  = ~Zupełnie nic... najdroższa.~ [O#XAN242]
@105  = ~Tak jak się spodziewałem. Im wyżej się wspinasz...~ [O#XAN265]
@106  = ~... tym bardziej boli upadek...~ [O#XAN266]
@107  = ~Ja...~ [O#XAN267]
@108  = ~Żegnaj.~ [O#XAN268]
@109  = ~Ach, to ty. Co cię zatrzymało? Lepiej zacznijmy się już zbierać; nie wytrzymam ani chwili dłużej w tym koszmarnym miejscu. (uśmiecha się nieśmiało) Dobrze, że jesteś.~ [O#XAN244]
@110  = ~Nie sądzisz?~ [O#XAN245]
@111  = ~(Xan robi krok w twoim kierunku.)~ [O#XAN000]
@112  = ~(Uśmiecha się znacząco i ściska lekko twoją dłoń.)~
@113  = ~(Kawałek gładkiego, czerwonawego materiału odrywa się od twojego ubrania, i opada na ziemię, szeleszcząc lekko. Xan podnosi go, trzyma przez chwilę w dłoniach, po czym czule owija wokół twojej szyi.)~
@114  = ~(Podaje ci małe naczynie, wypełnione czystą wodą, na powierzchni której tańczą odbijające się słoneczne iskierki. Pochylasz się nad roziskrzoną powierzchnią... i nagle cała miska wypełnia się płynnym, tęczowym ogniem. Gdy cofasz twarz, naczynie znów pełne jest spokojnej wody.)~
@115  = ~(Xan uśmiecha się enigmatycznie i odchodzi.)~
@116  = ~Popatrz na tę chmurę, <CHARNAME>. Wiem, że to nic więcej, niż skroplone powietrze, i nie możesz jej dotknąć, a co dopiero schować do plecaka, ale - ale chcę ci ją podarować. Tak po prostu: ta chmra należy do ciebie.~
@117  = ~Tak samo, jak ja.~
@118  = ~(Cicho, delikatnie obejmuje cię ramieniem i całuje w policzek.)~
@119  = ~Hej, wiesz co? Kocham cię.~
@120  = ~(W dłoni trzyma drobny, żółty kwiat...)~
@121  = ~(...który w następnej chwili znajduje się za twoim uchem.)~
@122  = ~(Wykonuje kilka szybkich ruchów i znika ci na moment z oczu... a chwilę później czujesz, jak twoje stopy odrywają się od ziemi.)~
@123  = ~(Przez najbliższe kilka minut jesteś chyba jednym na świecie latającym dzieckiem Bhaala.)~
@124  = ~(Podchodzi do ciebie i całuje cię: długo, powoli, głęboko.)~
@125  = ~(Patrzy na ciebie przez dłuższą chwilę, po czym przełyka ślinę i uśmiecha się lekko. Jego oczy zdradzają to, czego nie ośmielają się wypowiedzieć usta.)~
@126  = ~(Posyła ci pełne czułości spojrzenie.)~
@127  = ~Ach... jak to możliwe, że mam aż takie szczęście?~
@128  = ~(Patrzy na ciebie i przekrzywia podejrzliwie głowę.)~
@129  = ~<CHARNAME>, czemu tak mi się przyglądasz?~
@130  = ~(Gestem pełnym czułości wplata ci we włosy gałązkę jaśminu.)~
@131  = ~Na szczęście.~
@132  = ~Miłość to rzeczywiście najcudowniejsze z uczuć. Nie muszę już rozmawiać z tobą godzinami, czy patrzeć na ciebie co parę skend: wystarczy mi, że jesteś obok mnie, że oddychamy tym samym powietrzem... Nie potrafię wyobrazić sobie większego szczęścia.~
@133  = ~(Klęka szybko przed tobą, zdejmuje ci buty i wysyuje z nich piasek. Gdy ruszasz dalej, od razu czujesz różnicę.)~
@134  = ~(Gładka, wąska dłoń zakrywa ci oczy.)~
@135  = ~(Zanim masz szansę zareagować, Xan zabiera rękę i zagląda ci w oczy, uśmiechając się z lekkim poczuciem winy.)~
@136  = ~Oko za oko, <CHARNAME>.~
@137  = ~(Bierze twoją dłoń i zakrywa nią sobie oczy. Przez chwilę stoi nieruchomo, po czym podnosi twoją drugą rękę do warg i całuje ją; raz, drugi, trzeci.)~
@138  = ~(Podchodzi do ciebie i bierze cię w ramiona. Przez chwilę stoicie nieruchomo, spleceni w ciasnym uścisku - a gdy wreszcie się rozłączacie, jeszcze długo czujesz jego dotyk na skórze.)~
@139  = ~(Jego palce dotykają lekko twoich, i czujesz coś na podobieństwo impulsu elektrycznego, przebiegającego przez całe twoje ramię.)~
@140  = ~(Po chwili zaglądasz do plecaka i znajdujesz w nim wielkie, żółte jabłko.)~
@141  = ~(Zdaje się, że to najzwyczajniejszy na świecie owoc... no, może oprócz tego, że ktoś wyczarował na nim napis "<CHARNAME> Piękna")~
@142  = ~<CHARNAME>... wiesz, jak wspaniale być znowu przy tobie?~
@143  = ~To jak jakiś cud.~
@144  = ~(Xan wyciąga ramię, obejmuje nim powietrze, i patrzy z dumą na ciebie.)~
@145  = ~I wiesz co? Mogę zrobić to naprawdę!~
@146  = ~(I robi.)~
@147  = ~(Jego palce przebiegają wzdłuż twoich pleców, ledwie ich dotykając - a mimo to czujesz ciepło w całym ciele.)~
@148  = ~To czary, <CHARNAME>. Czary.~
@149  = ~(W twoich dłoniach ląduje mała paczuszka, pełna orzechów.)~
@150  = ~(Byłyby to najzwyczajniejsze orzechy pod słońcem, gdyby nie to, że wszyskie są w kształcie serduszek. Lekki uśmiech na twarzy Xana mówi ci, że to raczej nie zbieg okoliczności.)~
@151  = ~(Xan patrzy na ciebie zagadkowo.)~
@152  = ~Co nas czeka, <CHARNAME>? Jak myślisz?~
@153  = ~Nawet powietrze pachnie tu śmiercią. Czujesz to? Po raz kolejny przegraliśmy.~ [O#XAN000]
@154  = ~Chociaż... ach, do diabła z tym wszystkim. <CHARNAME>, wyciągnij nas z tego przeklętego miejsca. Wiem, że potrafisz.~
@155  = ~Nie mam ci nic do powiedzenia. Czemu zawracasz mi głowę?~ [O#XAN000]
@156  = ~(Xan odwraca się do ciebie.)~ [O#XAN000]
@157  = ~O nic nie pytaj, <CHARNAME>: już za późno, żeby nadrabiać zaległości.~
@158  = ~Co? Ty palisz? Och, to i tak nieważne. Nawet, jeśli - pal sobie tyle, ile tylko zechcesz. Nie będzie czasu, żeby wywarło to na tobie jakiś negatywny efekt.~
@159  = ~Wyglądasz dość ponuro. Jak na ironię, twoje cierpienia przynoszą radość wielu.~
@160  = ~Hmm? Nie, <CHARNAME>, nie mam ci nic do powiedzenia; moja silna wola słabnie jeszcze szybciej, niż twoja.~
@161  = ~(Odwraca się i mruczy coś do siebie.)~
@162  = ~Dzieci Bhaala... nawet najgorsze z ich zbrodni są tak mało oryginalne.~
@163  = ~Chciałbym wiedzieć, co się z tobą stanie. Ale moja wyobraźnia ma swoje ograniczenia.~
@164  = ~Coraz mniej w tobie człowieczeństwa. (westchnienie)  Ale wolałbym, aby główną cechą twojego charakteru była przeciętność.~
@165  = ~Myślałem o naszych fałszywych przyjaciołach. O tych wszystkich, którzy wyciągali do nas pomocną dłoń tylko po to, aby wbić nam sztylet w plecy. Nawet, jeśli udawali sympatię do ciebie - mogli się bardziej postarać. Ciekawe, prawda?~
@166  = ~Co, <CHARNAME>? Marzysz o normalnym życiu? Nie ma szans. Ostatnią straciliśmy jakiś rok temu.~
@167  = ~O, nie. Nie mów, że ciebie też przepełnia przytłaczający lęk i poczucie bezsensu wszystkiego, co robisz. Nie uwierzę.~
@168  = ~Wyglądasz, jakby coś cię martwiło. Zaskakujące, prawda?~
@169  = ~Hmm? Nie, nie ma szans, żeby zapisali twoje imię w kronikach historii, jeśli takie miało być twoje pytanie.~
@170  = ~Zastanawiają ,nie twoje sny. Czy twoje rodzeństwo - to znaczy, ta jego część, która wciąż żyje - też jest nawiedzane przez takie wizje? A jeśli nie, czy to świadczy o twojej wyjątkowości?~
@171  = ~Męczy cię to wszystko? Masz pecha.~
@172  = ~Na drodze do szczęścia, spokoju i długowieczności powinno spotykać się pewne charakterystyczne znaki. Nie sądzisz, że już dawno żadnego nie widzieliśmy?~
@173  = ~Większość ludzi jest prawdopodobnie dużo bardziej szczęśliwa niż ty czy ja. Nie sądzisz?~
@174  = ~(Milcząc, poklepuje cię po ramieniu.)~
@175  = ~Nawet, gdy dajemy z siebie wszystko, nie jesteśmy wystarczająco silni. Przeżyjemy? Jak myślisz?~
@176  = ~Śmierć idzie w krok za nami... a przynajmniej szłaby, gdyby mogła wytrzymać ten zapach. Przydałaby się nam wszystkim kąpiel.~
@177  = ~O czym myślisz? O zabijaniu? To, że się to lubi, nie znaczy, że jest się w tym dobrym.~
@178  = ~My jesteśmy niestety aż za dobrzy. Zwłaszcza ty. Ale chyba nie muszę ci o tym przypominać.~
@179  = ~<CHARNAME>... Wyobraź sobie, że wygrywasz. Że pozbywasz się rodzeństwa i zajmujesz miejsce Bhaala. Wtedy... wtedy przestaniesz być człowiekiem. Wszystko straci dla ciebie sens.~
@180  = ~"Nikt nie jest tak zmęczony, jak bezsenni." Kiedy zatrzymujemy się na odpoczynek?~
@181  = ~Zbliża się koniec, melonamin. Zbliża się koniec.~
@182  = ~Wiesz, ile czasu trzeba wyszkolonemu zabójcy, aby wślizgnąć się niepostrzeżenie do pokoju i wymierzyć? Wiesz, ile razy to w ciebie tak mierzono?~
@183  = ~To po prostu cud, że ciągle żyjesz i walczysz.~
@184  = ~Co? Chcesz porozmawiać o ostatniej bitwie? (westchnienie) wiem jedno: odwaga bierze się stąd, że nieczęsto widzi się naprawdę potworne rzeczy.~
@185  = ~Myślisz o tym, co zrobić? No cóż, ucieczka jest teoretycznie najlepszym wyjście, ale to mało odkrywcze.~
@186  = ~Czuję, jakby wszystkie moje problemy ustawiły się w mojej głowie w jakiejś koszmarnej kolejce. Powiedzmy, jeden na godzinę. Na Seldarine...~
@187  = ~Wiesz, właściwie to jest mnóstwo rzeczy które możesz zrobić, żeby uniknąć klęski. Tylko dlaczego mam dziwne przeczucie, że nie skorzystasz z żadnej z tych możliwości?~
@188  = ~Wiesz co? Pewnego dnia zdasz sobie sprawę, że każda ciekawa rzecz, która wydarza się w twoim życiu, przytrafia się tak naprawdę komuś innemu, a ty po prostu przypadkowo się temu przyglądasz. Właśnie to odkryłem na własnym przykładzie.~
@189  = ~Myślałem o twoim rodzeństwie. Kiedy umrą - to znaczy, JEŻELI umrą... Przeżyjesz, jako jedyne z Dzieci Bhaala? Czy i tak musisz umrzeć, być może na końcu - ale umrzeć?~
@190  = ~Ach, jacy z nas szczęśliwcy: nie musimy martwić się przyszłością. Żyjemy w wystarczająco ciekawych czasach.~
@191  = ~Zdaje mi się, że spotykamy ostatnio wiele nowych osób, i chociaż noszą różne imiona, każde z nich mogłoby nazywać się tak samo. Okazja. Okazja, aby umrzeć.~
@192  = ~Może zajmiemy się korzystaniem z drobnych przyjemności życia? Wiesz, to już wszystko, co nam zostało. Też zdajesz sobie z tego sprawę, prawda? Przegraliśmy. Już na samym początku.~
@193  = ~Dzisiaj spełnił się jeden z moich snów. Niestety, to był ten, w którym horda demonów rzuca się na mnie z wyszczerzonymi kłami. Mam szczęście, co? Nie każdy może powiedzieć, że spełniają się jego sny.~
@194  = ~Myślałem ostatnio - tak, ZNOWU to robię! - i doszedłem do wniosku, że nie masz racji myśląc, że jesteś tylko pionkiem w jakiejś olbrzymiej grze. Ta gra wcale nie jest aż taka olbrzymia.~
@195  = ~Uważaj, o czym myślisz. I tak się nie spełni, ale zawsze lepiej być ostrożnym.~
@196  = ~(Xan uśmiecha się.)~
@197  = ~Tak, dzisiaj będziesz mieć zły dzień. Ale nie trać ducha; i tak będzie lepszy, niż wczoraj.~
@198  = ~Mmm. Ciągle tu jesteś?~
@199  = ~Och, nieważne. To miał być żart. Cieszę się, że cię widzę.~
@200  = ~(westchnienie) Jeśli czeka cię długie życie, będzie to najlepszy dowód mojego opanowania i samokontroli. O co chodzi tym razem?~
@201  = ~Co do naszej ostatniej bitwy... Ludzie mogą tobą pogardzać, ale bogowie - oni naprawdę cię nienawidzą.~
@202  = ~Znowu będziesz robić to, co zwykle, <CHARNAME>? A może twoja przewidywalność wzięła dzień wolny?~
@203  = ~(westchnienie) Mam dziwne wrażenie, że wszystko co dobre przytrafia się akurat tym ludziom, którzy nie są nami.~
@204  = ~Wspaniale! Demony, smoki i mroczne elfy pragną twojej krwi; to co robimy po południu?~
@205  = ~Nieraz widziałem cię w walce i przyznam, że radzisz sobie świetnie; ale co, jeżeli tak naprawdę masz ukryty talent do czegoś zupełnie innego? Pomyśl o tym, zanim twój czas dobiegnie końca.~
@206  = ~Mmm? Nie, <CHARNAME>... nie teraz.~
@207  = ~(westchnienie) Pamiętasz jeszcze Dynaheir? A Khalida? Pewne rany nigdy się nie zagoją...~
@208  = ~Niektórzy kapłani mówią, że ciało to świątynia. Jeśli tak, to moje jest świątynią nieszczęścia, a twoje... och, chyba Świątynią Zagłady.~
@209  = ~Och tak, twoje czyny przejdą do legendy jako symbol profesjonalizmu... dopóki nikt się nie dowie o pewnym dniu w Athkatli.~
@210  = ~Ale nie martw się. Ja im nie powiem.~
@211  = ~Mówią, że sztuka jest odzwierciedleniem życia. Jeśli tak, współczuję artyście, który zajmie się NASZYM życiem.~
@212  = ~Nie mów. Znowu mamy z kimś walczyć? (westchnienie) Wspaniale. Już się nie mogę doczekać.~
@213  = ~Wkrótce przekonasz się - i to w dość nieprzyjemny sposób, zaręczam ci - że nasi wrogowie ciągle nie śpią.~
@214  = ~Seldarine, dlaczego musimy ciągle narażać się na niebezpieczeństwo? Twój anioł stróż, jeśli jest w ogóle ktoś taki, musiał już dawno paść z wyczerpania.~
@215  = ~Nigdy nie przeżyjemy prawdziwego catharsis, bo takie cierpienia jak nasze są po prostu niepowtarzalne. Musielibyśmy obejrzeć sztukę o nas samych.~
@216  = ~Ostatnio czuję się, jakbym przegrywał bardziej niż zwykle. I zdaje mi się, że będę miał jeszcze akurat tyle czasu, żeby wyobrazić sobie, jak bardzo będzie bolało.~
@217  = ~Dobrze by ci zrobiło zastanowić się, jak to jest, poświęcić całe życie jednemu celowi tylko po to, żeby przekonać się, że to bez sensu. Taka wiedza może ci się przydać.~
@218  = ~Twoje największe wysiłki nie zdadzą się na nic. O, <CHARNAME> czemu tak się trudzisz?~
@219  = ~Rozpacz. Nic, tylko rozpacz.~
@220  = ~Nasze szansę na przeżycie są jak jeden na milion. I nie mów mi teraz, że szanse jedna na milion sprawdzają się w dziewięciu przypadkach na dziesięć .~
@221  = ~Och, poddaj się już. I tak nikt nie będzie pamiętał o twoim uporze.~
@222  = ~W pewnym sensie masz więcej szczęścia niż twoi wrogowie. Ale tylko w pewnym sensie.~
@223  = ~A gdybyśmy, hipotetycznie, założyli, że nie jest jeszcze za późno...~
@224  = ~Ale przecież jest.~
@225  = ~Nawet największy optymista załamałby się, słysząc naszą historię. Rozpacz, <CHARNAME>. Czysta rozpacz.~
@226  = ~Wkrótce wszystkie nasze nieszczęścia się skończą. Śmiercią.~
@227  = ~Co niby próbujesz teraz robić? Podążać za głosem swego serca? Bez sensu.~
@228  = ~Chociaż... może nie do końca.~
@229  = ~Już wiem. Zaraz powiesz "Nie martw się, zwyciężymy". (westchnienie) Twoje przechwałki to jak mieć największy pomnik na całym cmentarzu: nikogo tam to nie obchodzi.~
@230  = ~Myślisz, że masz szczęście? Nie. Masz tylko tyle szczęścia, na ile pozwalają ci twoi wrogowie.~
@231  = ~Podstawą twojego idiotycznego optymizmu jest jakaś koszmarna pomyłka. Ktoś cię okłamał; nie mamy już żadnych szans.~
@232  = ~Zbliża się nasza śmierć. Biorąc pod uwagę okoliczności, powinniśmy być wdzięczni.~
@233  = ~Jakieś problemy? O nie, nie masz żadnych problemów, które nie mogłyby stać się z czasem jeszcze gorsze.~
@234  = ~(westchnienie) To fakt, bogowie mają swoich wybrańców... ale ty raczej do nich nie należysz.~
@235  = ~Jesg coraz gorzej i gorzej... Teoretycznie, w końcu powinno zacząć być lepiej, ale my już tego nie dożyjemy.~
@236  = ~Co? Chcesz powiedzieć, że były kiedyś lepsze czasy? w takim razie chyba powinniśmy je pamiętać.~
@237  = ~<CHARNAME>, nie musisz dzielić się ze mną swoimi planami. Znam je już na pamięć: "Zabijać bez litości. Powtarzać tyle razy, ile to będzie konieczne."~
@238  = ~Wiesz, co jest najgorsze w życiu po śmierci? Ciągle jest się sobą.~
@239  = ~<CHARNAME>... Nie możesz zająć się czymś innym?~
@240  = ~Szkoda, że nie interesujesz się czymś nieco spokojniejszym niż zabijanie.~
@241  = ~Widzę już naszą przyszłość. Zwłaszcza twoją. Lata nie będą dla ciebie łaskawe, nie mówiąc już o dniach - ale tak naprawdę chodzi o te kilka kluczowych minut, których powinniśmy się bać.~
@242  = ~Widzę, że rozsądek wyszedł ostatnio z mody.~
@243  = ~Twoje milczenie jest złotem.~
@244  = ~I, tak jak za złoto, wielu ludzi chętnie by cię dla niego zabiło.~
@245  = ~Wkrótce poddasz się już takiej rozpaczy, że każy dzień będzie ci się wydawał tylko krótkim przystankiem pomiędzy pełnymi szaleństwa i desperacji snami, a każda noc - krótką ucieczką przed bezsensownym dniem.~
@246  = ~Ach, wyczuwam niepokój. O tak, to pozornie niewidoczne uczucie zszarpie ci nerwy na strzępy i przyśpieszy puls do niewyobrażalnych prędkości, aż zupełnie oszalejesz. Chyba, że wcześniej ktoś cię zabije.~
@247  = ~Można próbować być bardziej okrutnym, ale nigdy nie będzie to wystarczające.~
@248  = ~Słowa żyją swoim własnym życiem, często w ogóle niezwiązanym z ich rzeczywistym znaczeniem. Nawet pozornie przypadkowa zbitka sylab może obudzić w nas lęk, obrzydzenie, nienawiść... Weźmy na przykład choćby imiona naszych wrogów.~
@249  = ~Miałem kiedyś sen tak cudowny - i przy tym tak realistyczny - że całe moje prawdziwe życie zdaje się przy nim tylko jedną wielką porażką; monotonnym ciągiem walki i zwątpienia.~
@250  = ~Nie, żeby naprawdę takie nie było.~
@251  = ~(westchnienie)~
@252  = ~Zapamiętaj dobrze te westchnienia. Kiedyś staną się moim 'a nie mówiłem'.~
@253  = ~Trudno cię zabić zwyczajną bronią... ale wiesz, mordercy rzadko jej używają.~
@254  = ~<CHARNAME>, nie sądzisz, że czas zostawić mnie samemu sobie? Nie, żebym uważał, że to zrobisz.~
@255  = ~Dzisiaj zaczyna się koniec naszego życia.~
@256  = ~Wciąż tu jestem, <CHARNAME>, czekając na twoje rozkazy. I mając już dość bezsensownych rozmów, gdyby umknęło to twojej uwadze.~
@257  = ~(ziewnięcie) Na Seldarine, jestem taki zmęczony.~
@258  = ~Co tam? Wyglądasz dzisiaj bardziej blado niż zwykle.~
@259  = ~Trzymaj się, melonamin. Czeka nas śmierć, dzisiaj albo jutro... w każdym razie, niedługo.~
@260  = ~Evereska... Czy jeszcze kiedyś ją zobaczę?~
@261  = ~(uprzejme skinienie głową.)~
@262  = ~Mmm?~
@263  = ~Chyba nie mamy teraz czasu na rozmowy. Widzisz, za chwilę umrzemy.~
@264  = ~<CHARNAME>, przykro mi, ale dość tego. Jesteśmy na wojnie! Jak myślisz, ilu jeszcze niewinnych ludzi zginie, podczas gdy my będziemy stać i rozmawiać?~
@265  = ~Rozumiem, że nie masz ochoty na kolejną partię zabijania, ale czas już skończyć wszelkie rozmowy. Zbliżają się ciężkie chwile.~
@266  = ~Melamin, cenię twoje towarzystwo, ale musimy już iść. Wojna na nas czeka.~
@267  = ~(Xan podnosi głowę.)~ [O#XAN000]
@268  = ~<CHARNAME>, kochanie... Wszystko w porządku?~
@269  = ~(Uprzejmie pochyla głowę, po czym rusza dalej.)~
@270  = ~Hmm? Wyglądasz dzisiaj wyjątkowo uroczo, jeśli mogę zauważyć.~
@271  = ~Wiem, że to zabrzmi śmiesznie, ale... Za każdym razem gdy na mnie patrzysz, czuję się, jakbym mógł latać.~
@272  = ~<CHARNAME>, <CHARNAME>...~
@273  = ~Dam miedziaka za twoje myśli. Dwa? Trzy? A może całe złoto tego świata?~
@274  = ~Aż się prosisz o... o... o co? O komplement? A może pocałunek?~
@275  = ~Chodź do mnie.~
@276  = ~(Xan marszczy brwi i odwraca wzrok.)~
@277  = ~O co chodzi? Czekaj.. <CHARNAME>, wszystko w porządku?~
@278  = ~(Xan podchodzi do ciebie i bierze cię za rękę.)~
@279  = ~<CHARNAME>...~
@280  = ~Wszystko w porządku, mam nadzieję? Ach, zapomniałem. Z nami nigdy nie jest w porządku.~
@281  = ~Hmm? Potrzebujesz czegoś?~
@282  = ~(Wygląda na smutnego - a może to tylko wina światła? Po chwili jego twarz rozjaśnia się w szerokim uśmiechu, i cały smutek znika.)~
@283  = ~Zastanawiam się... och, tylko rozejrzyj się wokół, <CHARNAME>. Nic nie jest pewne. A my?~
@284  = ~(Xan unosi jedną brew w boleśnie znajomy ci sposób.)~
@285  = ~Tak?~
@286  = ~Brakowało mi ciebie.~
@287  = ~Wyglądasz na smutną. Ale żyjemy w ciężkich czasach, prawda?~
@288  = ~Porozmawiamy, ale za jakiś czas. Mam na głowie zbyt wiele rzeczy, i nic z tego nie jest przyjemne.~
@289  = ~Nie licząc ciebie, rzecz jasna.~
@290  = ~Wczoraj śniłaś mi się w białej sukience. Wyglądałaś cudownie.~
@291  = ~Ach, zbliża się <CHARNAME>, a ja nie mam przy sobie nawet jednego kwiatu. Co za wstyd.~
@292  = ~Uśmiechnij się, <CHARNAME>. Ładnie wtedy wyglądasz.~
@293  = ~Czuję się dzisiaj wyjątkowo ponuro. I jestem zmęczony. Czy to wszystko kiedyś się skończy?~
@294  = ~(ziewnięcie) Kiedy odpoczynek?~
@295  = ~Chciałbym móc zrobić coś, co pomogłoby ci jakoś pogodzić się z losem. Myślisz, że przytulenie cię to dobry pomysł?~
@296  = ~Co tam?~
@297  = ~Mamy siebie, <CHARNAME>. Świat należy do nas.~
@298  = ~Jak myślisz, moglibyśmy pragnąć czegoś więcej? Ja mam ciebie, ty - mnie, i czeka nas...~
@299  = ~Śmierć. (westchnienie) Cóż innego.~
@300  = ~Przegraliśmy... prawda? Bo nie wiem czemu, ale zaczynam w to wątpić.~
@301  = ~W takich chwilach, gdy podchodzisz do mnie, a ja mogę ci spojrzeć prosto w twarz, mam ochotę podziękować za to niebiosom. Seldarine wie, że nigdy nie byłem tak szczęśliwy.~
@302  = ~<CHARNAME>... wybaczysz mi kiedyś? Za te wszystkie chwile, kiedy nie pamiętałem, że należę tylko do ciebie?~
@303  = ~Myślisz, że znajdziemy kiedyś spokój? Tylko ty i ja?~
@304  = ~(Xan podnosi twoją dłoń do ust i całuje ją lekko.)~
@305  = ~Coś ważnego? Coś, co nie może czekać do następnego ranka... hmm. Nie sądzisz, że czas na odpoczynek?~
@306  = ~Tak piękna jak zawsze. Oczy bolą od patrzenia na ciebie.~
@307  = ~Mmm? Ach, to ty.~
@308  = ~<CHARNAME>? Twoje włosy... coś się w nie zaplątało. Pozwól mi...~
@309  = ~(Marszczy brwi, przyglądając się jakiemuś zwojowi.)~
@310  = ~Przepraszam, ale... (Xan wzrusza bezradnie ramionami.)~
@311  = ~(Jego twarz się rozjaśnia, gdy całuje cię w policzek.)~
@312  = ~(Przez chwilę patrzy gdzieś w przestrzeń, pogrążony w myślach.)~
@313  = ~Mmm? Och, przepraszam, zamyśliłem się na chwilę. Niezwykle trudna rzecz, kiedy ty jesteś obok.~
@314  = ~<CHARNAME>. <CHARNAME>...~
@315  = ~Nigdy nie znudzi mi się twoje imię.~
@316  = ~(westchnienie) To będzie długi, ciężki dzień. Buziaka na szczęście?~
@317  = ~(Xan podchodzi do ciebie i znienacka chwyta cię w ramiona.)~
@318  = ~To jest właśnie to. Nigdzie się nie ruszamy przez godzinę. Albo lepiej dwie.~
@319  = ~(Z zaskakującą łatwością Xan podnosi cię z ziemi i bierze w ramiona.)~
@320  = ~No, teraz jesteś w odpowiednim miejscu dla siebie.~
@321  = ~Jesteś najbardziej tajemniczą kobietą jaką znam, <CHARNAME>. Czy kiedyś zdołam poznać cię do końca?~
@322  = ~(westchnienie) Pewnie nie. Ale mi to nie przeszkadza.~
@323  = ~Tak tu gorąco... a może czuję się tak dlatego, że jestem przy tobie?~
@324  = ~Mmm? Piękna, za chwilę czeka nas bitwa. Zapomniałaś?~
@325  = ~Spać albo nie spać - oto jest pytanie. Jak myślisz, skarbie?~
@326  = ~Jak wielkie mam szczęście - ciągle jesteś przy mnie. Nie zasługuję na to.~
@327  = ~Tak? Ach, <CHARNAME>. Założę się, że zaraz przedestawisz mi kolejny nieprzemyślany plan. Powiedz, dlaczego twoja lekkomyślność jest taka kusząca?~
@328  = ~W tej zbroi wyglądasz całkiem dobrze... ale wystarczyłby jakiś zwykły jedwab, abyś wyglądała...naprawdę...~
@329  = ~Wybacz, ale jakoś zabrakło mi słów.~
@330  = ~Moja Pani <CHARNAME>. (Xan składa przed tobą ukłon.)~
@331  = ~(Jego palce lekko muskają twoje.)~
@332  = ~Strasznie jestem zmęczony. A ty?~
@333  = ~Skąd taka ponura mina, kochanie? Nie pamiętasz, że to moja działka?~
@334  = ~Zawsze wyglądasz ślicznie. Ale dzisiaj...~
@335  = ~(Xan pochyla się i składa delikatny pocałunek na twoich wargach.)~
@336  = ~(Podnosi dłoń i głaszcze cię lekko po policzku.)~
@337  = ~Słucham cię, <CHARNAME>. O ile nie chodzi Imoen.~
@338  = ~Tak się zastanawiam... skoro jesteś tak piękna, to jak wyglądała twoja matka?~
@339  = ~Och, przepraszam. Wybacz.~
@340  = ~O co chodzi? Stęskniłaś się za moim narzekaniem? Nie martw się, niedługo znowu porozmawiamy.~
@341  = ~<CHARNAME>, cenię sobie twoje zainteresowanie, ale czy nie powinniśmy zwracać większej uwagi na otoczenie?~
@342  = ~Mam cię pocałować teraz czy za chwilę?~
@343  = ~Ach, <CHARNAME>. Twój widok jest ucztą dla oczu. Jak zawsze.~
@344  = ~Myślałem o tobie - i oto jesteś.~
@345  = ~(Jego uśmiech staje się jeszcze szerszy.)~
@346  = ~Niesamowite, prawda?~
@347  = ~Jestem niebezpiecznie bliski wymyślenia dla ciebie jakiegoś przezwiska, więc lepiej uważaj. Nie chcesz chyba, żebym zaczął nazywać cię kotkiem, prawda?~
@348  = ~Ciekawe, czy będę mógł kiedyś pocałować twoją dłoń i nazwać cię swoją żoną. Mam nadzieję...~
@349  = ~Jesteśmy teraz tak bardzo... razem. Niesamowite.~
@350  = ~Kocham cię, <CHARNAME>.~
@351  = ~Melamin, czas ucieka. Nie możemy pozwolić sobie na opóźnienie.~
@352  = ~Chociaż... parę minut nas nie zbawi, prawda?~
@353  = ~(Bierze cię w ramiona i długo całuje.)~
@354  = ~(Składa przed tobą lekki ukłon, po czym wraca do studiowania zwojów.)~
@355  = ~(Xan podnosi jedną brew.)~
@356  = ~Hmm?~
@357  = ~To sen czy jawa? Widzę, że ani to, ani to. To <CHARNAME>.~
@358  = ~Tak sobie myślałem... <CHARNAME> z Evereski brzmi o wiele lepiej niż <CHARNAME> z Candlekeep.~
@359  = ~Widzisz tę monetę? Z biegiem lat zostanie połamana, zgubiona i zapomniana. Ale mam dziwne przeczucie, że nas czeka inne przeznaczenie. Wierzysz mi?~
@360  = ~Gorion byłby z ciebie dumny. Wiesz o tym.~
@361  = ~Ciekawe, co porabiają teraz Semaj i Angelo? Wiesz, po spotkaniu z Sarevokiem, wszystkiego można się już spodziewać.~
@362  = ~Maleńka...~
@363  = ~(Przesyła ci pocałunek, a na jego twarzy natychmiast pojawia się zakłopotanie.)~
@364  = ~Mmm? Tak, ja też się cieszę, że cię widzę. Idziemy?~
@365  = ~(westchnienie) Tak, <CHARNAME>, wciąż tu jestem. Zdziwiona?~
@366  = ~<CHARNAME>, muszę przygotować zaklęcia. Daj mi chwilę.~
@367  = ~Melamin... wszystko w porządku? Chodź do mnie.~
@368  = ~Życie jest...~
@369  = ~... piękne.~
@370  = ~Tęskniłem za tobą, <CHARNAME>. Tak bardzo za tobą tęskniłem...~
@371  = ~Piątka, Melissana, listy gończe za tobą - po co się męczyć, Xan cię wyręczy!~
@372  = ~(westchnienie) Cenię sobie twoją uwagę. Bardziej niż cokolwiek na tym świecie. Ale teraz jest wojna, i musimy się zająć ratowaniem świata.~
@373  = ~(W milczeniu przyciska cię do siebie i zaczyna kołysać w ramionach, jakbyś była małym dzieckiem.)~
@374  = ~(Nie mówi ani słowa, patrząc na twój dekolt. Przyłapany na tym, kaszle z zakłopotaniem i bardzo wolno odwraca wzrok.)~
@375  = ~(Wypuszcza z siebie długie, pełne zadowolenia westchnienie, i ściska twoją dłoń.)~
@376  = ~Ach! Tu jesteś. <CHARNAME>, musimy przedyskutować naszą strategię na następną bitwę. Natychmiast.~
@377  = ~Może... zatrzymamy się na odpoczynek? Oczywiście tylko po to, aby porozmawiać o naszych planach wojennych, i niczym innym. Co ty na to?~
@378  = ~Mały spacer? Tylko ty i ja? Chodź.~
@379  = ~(Głaszcze twoje lewe ramię, aż twoja skóra zaczyna drżeć.)~
@380  = ~Piękna.~
@381  = ~(Jego oczy błyszczą, gdy bierze cię w ramiona z niespotykaną namiętnością.)~
@382  = ~(Następne kilka minut jest jak jeden długi zawrót głowy. Ale z gatunku tych przyjemnych.)~
@383  = ~(Spogląda na twoje dłonie.)~
@384  = ~Chciałbym pewnego dnia włożyć obrączkę na jeden z tych palców. O ile przeżyjemy.~
@385  = ~Kocham cię. I nigdy nie przestanę.~
@386  = ~<CHARNAME>. Moja piękna <CHARNAME>... wiem, że złamię tym dwa serca, ale i tak to powiem: nie mamy czasu. Musimy iść. Na wojnę. Naprawdę.~
@387  = ~Najdroższa... uwielbiam cię. Ale musimy zakończyć tę wojnę. Wiem, że tego nie chcesz - ja też nie. Ale musimy. Chodź.~
@388  = ~<CHARNAME>, dość tego. Chodź, mamy wiele do zrobienia.~
@389  = ~O co chodzi?~ [O#XAN000]
@390  = ~O nic. Idziemy dalej?~
@391  = ~Xan, czy ty i ja... moglibyśmy zostać przyjaciółmi?~
@392  = ~Xan. chcę, żebyśmy byli razem.~
@393  = ~Jak chcesz.~
@394  = ~Przyjaciółmi? Jesteś okrutna, <CHARNAME>. (westchnienie) Nie, nie sądzę.~
@395  = ~Oczywiście. Wiesz przecież, że już jesteśmy.~
@396  = ~Porozmawiamy o tym. Już wkrótce.~
@397  = ~<CHARNAME>, nie tak dawno kazałaś mi odejść. I miałaś rację: nie mogłem ci dać tego, na co zasługujesz. Byłem tchórzem, i już do końca nim pozostanę. Wybacz.~
@398  = ~Jednak twój ukochany prosił mnie, bym przekazała ci jego słowa: "To mroczne i niespokojne czasy dla nas wszystkich. Lecz wciąż jest nadzieja."~
@399  = ~Posłuchaj, <CHARNAME>.~
@400  = ~Dzisiaj odczuwam w mym sercu
Gwiazd lekkie drżenie, lecz droga
Zatraca się w duszy mgieł,
Gubi się w gęstych obłokach.
Światło podcina mi skrzydła,
A smutków mych ból i rozpacz
Zanurza moje wspomnienia
W idei źródlanych wodach.~
@401  = ~A wszystkie róże są białe,
tak białe, jak moja rozpacz,
i nie dlatego są białe,
że to śnieg na nich pozostał~
@402  = ~Czy kiedy śmierć nas zabierze,
Stopnieją śniegi? Czy po nas
Przyjdzie śnieg inny lub innych
Róż doskonalszych aromat?~
@403  = ~A jeśli miłość nas zwodzi?
Kto życie da nam zachować,
Jeżeli zmierzch nas zanurzy
W prawdziwą świadomość Dobra,
Którego, być może, nie ma,
I Zła, co tętni koło nas?~
@404  = ~Co z poetami, jeżeli
Śmierć tylko śmiercią jest zgoła?
Co czeka sprawy uśpione,
O których każdy zapomniał?
O, słońce wszystkich nadziei!
Księżycu! Wodo klarowna!
O, czyste serce dziecinne!
O, duszo kamieni szorstka!~
@405  = ~Dzisiaj odczuwam w mym sercu,
Jak drży gwiazd jasność ulotna,
I białe są kwiaty róż,
Tak białe, jak moja rozpacz~
@406  = ~(Xan patrzy na ciebie, a w jego ciemnych oczach pojawia się iskierka nadziei.)~ [O#XAN000]
@407  = ~(Przytulasz go)~
@408  = ~(Uśmiechasz się do niego)~
@409  = ~(Opierasz się o niego)~
@410  = ~Mogę coś dla ciebie zrobić?~
@411  = ~Nie mogę uwierzyć, że znów jesteśmy razem...~
@412  = ~(Bierzesz go za rękę)~
@413  = ~(Przyglądasz się mu)~
@414  = ~Wiesz, co do ciebie czuję?~
@415  = ~Xan, jakie masz plany na wieczór, co?~
@416  = ~(Skaczesz na niego)~
@417  = ~Za chwilę zrobię coś bardzo niestosownego...~
@418  = ~(Całujesz go)~
@419  = ~(Czekasz na jego reakcję)~
@420  = ~Porozmawiajmy.~
@421  = ~(Nic nie robisz)~
@422  = ~(Xan patrzy na ciebie z lekko rozbawionym uśmiechem.) Ach, <CHARNAME>, <CHARNAME>...~
@423  = ~(Jego policzek dotyka twojego, a jego długie włosy łaskoczą cię lekko w usta. Xan wzdycha cicho i uśmiecha się błogo.)~
@424  = ~(Jego ramiona są zaskakująco ciepłe, tak, że w jednej chwili robi ci się gorąco. Xan zauważa to i robi dwa kroki do tyłu.)~
@425  = ~Mmm. Może powinienem wyczarować ci trochę lodu... jak myślisz?~
@426  = ~(Gdy obejmujesz swojego ukochanego, nagle całe otoczenie rozmywa się, i przez chwilę zdaje ci się, że stoicie gdzieś w środku lasu, a powietrze pachnie słońcem i wiosną. Pod waszymi nogami szeleści młoda trawa, w koronach drzew słychać śpiew ptaków, a gdzieś z daleka dobiega szmer wody na kamieniach)~
@427  = ~(Mrugasz, zdziwiona, a iluzja rozwiewa się momentalnie. Tylko Xan stoi wciąż przy tobie, a jego uścisk jest tak samo ciepły i czuły jak zawsze.)~
@428  = ~(Xan przyciąga cię do siebie i wtula twarz w twoje włosy.)~
@429  = ~Mmm... ja ciebie też.~
@430  = ~Och, <CHARNAME>. Pochlebiasz mi.~
@431  = ~(Nie masz pojęcia jak to się dzieje, ale nagle zostajesz uniesiona w powietrze... po czym lądujesz na jego ramieniu. Xan wzdycha z zadowoleniem i głaszcze twoje kolano.)~
@432  = ~Szkoda, że nie mogę robić tego częściej.~
@433  = ~(Xan wzdycha ponuro, ale w miarę, jak dotykasz jego ramion i szyi, jego twarz się rozjaśnia. Kładzie ci głowę na ramieniu i z lekkim uśmiechem zamyka oczy.)~
@434  = ~(Obejmujecie się ciasno; czujesz jego oddech na włosach i twarzy.)~
@435  = ~(W następnej chwili Xan gwałtownie odsuwa się od ciebie i zaczyna szukać czegoś w swoim plecaku. Najwyraźniej jednak nie zawsze macie dla siebie czas.)~
@436  = ~(Z elfią gracją robisz krok w stronę Xana, a on odpowiada ci tym samym. Wasz uścisk przypomina figurę jakiegoś eleganckiego tańca - oboje poruszacie się lekko i powoli, a każdy gest przepełniony jest jednocześnie czułością i wdziękiem. Czujesz dotyk Elfiego Ducha, i na kilka chwil zapominasz o tym, że istnieje czas.)~
@437  = ~(Xan przyciska cię do piersi i okrywa swoim płaszczem. Przez chwilę stoicie tak, milcząc, a ty powoli zaczynasz odczuwać jego ciało tak samo, jak czujesz własne. Lekkie ukłucie bólu w jego - a może twojej? - lewej skroni, nieokreślone ciepło w piersiach, i delikatna, lecz przepełniająca całe ciało czułość.)~
@438  = ~(Xan unosi jedną brew i potrząsa przecząco głową.)~
@439  = ~<CHARNAME>, proszę cię! To nie ma sensu.~
@440  = ~Chociaż może... może nie dokońca.~
@441  = ~(Xan prycha i krzyżuje ręce na piersi.) O nie, kochanie. W życiu.~
@442  = ~(Spojrzenie Xana podąża za tobą jeszcze na długo po tym, jak przestałaś się uśmiechać.)~
@443  = ~(Xan waha się chwilę, po czym odpowiada zagadkowym uśmiechem)~
@444  = ~Cóż... być może, być może...~
@445  = ~Czemu miałabyś chcieć zobaczyć uśmiech zupełnie przegranego człowieka, <CHARNAME>? Co ci po nim?~
@446  = ~Chyba... chyba że czułabyś do niego to samo, co ja czuję do pewnej zupełnie przegranej kobiety.~
@447  = ~(Xan uśmiecha się smutno).~
@448  = ~(westchnienie) Czasami wydaje mi się, że nawet umierając, będziesz się uśmiechać...~
@449  = ~(Xan wzdycha, ale posłusznie odpowiada ci uśmiechem.)~
@450  = ~Wiesz, jak bardzo brakowało mi tego widoku?~
@451  = ~(Jego oczy rozbłyskują światłem tak jasnym, że ze zdumienia wstrzymujesz oddech. Ten szeroki, promienny uśmiech po prostu nie pasuje do Xana którego znasz)~
@452  = ~(Po krótkiej chwili jego twarz znów przybiera swój zwykły, melancholijny wyraz.)~
@453  = ~(Xan odwraca się delikatnie i obejmuje cię w talii, podczas gdy twoja głowa spoczywa na jego ramieniu.)~
@454  = ~Mógłbym tak stać z tobą przez cały dzień. I całą noc. I następny dzień. I- ~
@455  = ~<CHARNAME>, nigdzie się chyba teraz nie wybieramy, prawda?~
@456  = ~(Xan stoi bez ruchu; zdaje się, że przestał nawet oddychać. Po dłuższej chwili bierze głęboki oddech i lekko głaszcze twój policzek, szepcząc ci coś do ucha. Co prawda nie jesteś w stanie rozróżnić poszczególnych słów, ale jednego jesteś pewna: żadne z nich w najmniejszym stopniu nie brzmi jak "przegrałem".)~
@457  = ~(Xan przez chwilę nie reaguje... po czym nagle przyciąga cię do siebie, zamyka w gwałtownym uścisku, i zaczyna całować twoją twarz i szyję bez opamiętania.)~
@458  = ~(Po chwili jego twarz przybiera lekko zakłopotany wyraz.)~
@459  = ~Nie wiem, co we mnie wstąpiło. Myślałem, że... Nie mogłem się już powstrzymać.~
@460  = ~(Xan całuje twoje włosy i lekko kładzie ci dłonie na ramionach.)~
@461  = ~(Wskutek niepojętego zbiegu okoliczności, Xan również wybrał ten właśnie moment, aby oprzeć głowę na twoim ramieniu... co kończy się tym, że przez chwilę oboje chwiejecie się rozpaczliwie, zaplątani w jego szaty, po czym upadacie na ziemię.)~
@462  = ~(Lądując na nim, nie odczuwasz upadku tak boleśnie, jak on - na co wskazują dobiegające z ziemi pojękiwania.)~
@463  = ~(Nie podnosząc się przez chwilę, Xan wzdycha ponuro i patrzy ci w oczy)~
@464  = ~Hmm. To była przygoda, nie powiem. <CHARNAME>, dlaczego tak uparcie usiłujesz mnie zabić?~
@465  = ~(Xan przysuwa się bliżej do ciebie, aby było ci wygodniej.)~
@466  = ~Hej!~ [O#XAN016]
@467  = ~A, to znowu ty.~
@468  = ~(westchnienie) Chodź do mnie.~
@469  = ~(Xan wzdycha i patrzy na ciebie ze smutnym, zmęczonym uśmiechem. Po chwili ruszacie dalej.)~
@470  = ~(Xan lekko chwyta cię za ramiona i obraca tak, że po chwili stoicie twarzą w twarz.)~
@471  = ~Hej, <CHARNAME>. Wiesz, że cię kocham?~
@472  = ~(Xan patrzy na ciebie z lekkim wyrzutem.)~
@473  = ~Może załatw sobie jakąś lepszą zbroję? Wszystkim nam przydałbym się lepszy ekwipunek, ale twoje bezpieczeństwo jest najważniejsze.~
@474  = ~Ja... sam nie wiem.~
@475  = ~Pocałuj mnie?~
@476  = ~Cóż. Twoi adoratorzy zniknęli... a przynajmniej się wycofali. Jesteśmy razem. W każdej chwili mogę cię dotknąć.~
@477  = ~Nie, <CHARNAME>. Nie trzeba mi już niczego więcej.~
@478  = ~(Xan uśmiecha się lekko.) Już zrobiłaś.~
@479  = ~Żyjesz i jesteś przy mnie - czego więcej mógłbym chcieć?~
@480  = ~Chyba tylko tego, żeby ten sen się nie kończył.~
@481  = ~Najdroższa...~
@482  = ~Chodź do mnie.~
@483  = ~Ja...~
@484  = ~Wybacz mi. Tak bardzo cię skrzywdziłem... a ty, mimo to...~
@485  = ~Ten świat jest pełen smutku i rozpaczy, a mimo to wciąż rodzą się tacy, którzy widzą światłość. Pozostań jedną z nich, <CHARNAME>.~
@486  = ~I pozostań przy mnie.~
@487  = ~Chyba nie, <CHARNAME>. A co ja mogę zrobić dla ciebie?~
@488  = ~Pozwól mi się skupić na tym, co muszę zrobić. Zbliża się bitwa, w której słowa będą zbyteczne.~
@489  = ~Ja też nie... ale wystarczy jedno spojrzenie na ciebie, żeby rozwiać moje wątpliwości.~
@490  = ~Niesamowite. Prawda?~
@491  = ~To cud, który nie przestaje mnie zadziwiać ani na chwilę.~
@492  = ~(Xan wzdycha i wtula twarz w twoje włosy.)~
@493  = ~Och, tak...~
@494  = ~Naprawdę?~
@495  = ~Mamy tak wiele smutnych wspomnień... i tak mało radosnych.~
@496  = ~Wiem, że to prawie niemożliwe, ale zrobię wszystko, by to zmienić.~
@497  = ~(westchnienie) Nie jestem przyzwyczajony do takiego nadmiaru szczęścia, <CHARNAME>.~
@498  = ~(Milcząc, Xan  bierze cię w ramiona i nie wypuszcza przez długi, długi czas.)~
@499  = ~Wiem. Ale jakoś się do tego przyzwyczaimy, prawda?~
@500  = ~Nie mam pojęcia, co robić. Porzucić wszelką nadzieję i czekać na śmierć? Czy zacząć...~
@501  = ~(Xan milknie i odwraca się od ciebie.)~
@502  = ~(Xan bierze twoją dłoń i głaszcze ją lekko.)~
@503  = ~(Xan krzywi się lekko i rzuca ci spojrzenie pełne wyrzutu.)~
@504  = ~(Xan podskakuje, zaskoczony, ale gdy widzi ciebie, jego twarz się wygładza.)~
@505  = ~(Xan lekko podnosi twoją dłoń do ust i całuje ją z czułością.)~
@506  = ~Najpiękniejsze dłonie świata...~
@507  = ~(Xan unosi pytająco brwi, jednocześnie lekko ściskając twoją dłoń.)~
@508  = ~(Xan patrzy na ciebie, a jego twarz się rozjaśnia.)~
@509  = ~(Xan uśmiecha się do ciebie z wdzięcznością.)~
@510  = ~(Gdy wasze ręce się rozłączają, czujesz, że coś jest inaczej.)~
@511  = ~(Otwierasz dłoń i znajdujesz w niej mały, egzotycznie pachnący kwiat o suchych płatkach.)~
@512  = ~(Xan przygląda ci się z rozmarzonym uśmiechem.)~
@513  = ~To kwiat nadziei, cormamin.~
@514  = ~(Jego dłoń jest ciepła i delikatna, a twarz - pełna spokojnego szczęścia.)~
@515  = ~(Xan wzdraga się lekko i ciaśniej owija się szatą.)~
@516  = ~(Xan idzie, kulejąc lekko, i krzywiąc się częściej niż zwykle. Zauważając twoje spojrzenie uśmiecha się słabo, ale zauważasz, że ze wszystkich sił próbuje ukryć przed tobą swoje rany, i przygryza dolną wargę za każdym swoim potknięciem.)~
@517  = ~(Jego szczupła sylwetka przyciąga wzrok, i, mimo że szaty okrywają ją dość szczelnie, widok i tak jest co najmniej obiecujący.)~
@518  = ~(Xan odwraca się i patrzy na ciebie z rozbawieniem.) <CHARNAME>, na bogów... o czym ty myślisz?~
@519  = ~(Xan idzie szybkim, zdecydowanym krokiem, nie zauważając, że jego miecz lekko wysunął się z pochwy i znajduje się niebezpiecznie blisko jego szat. Po chwili słyszysz odgłos rozdzieranego materiału.)~
@520  = ~(Xan zatrzymuje się, desperacko próbując jednocześnie zakryć rozdarcie i zrobić obrażoną minę.)~
@521  = ~<CHARNAME>, bądź tak miła, i odwróć na chwilę wzrok.~
@522  = ~(Zanim to robisz, udaje ci się zauważyć coś zdecydownie tego warte.)~
@523  = ~(Xan kaszle, najwyraźniej zmieszany.)~
@524  = ~<CHARNAME>, czemu tak na mnie patrzysz? Na twoim miejscu znacznie chętniej spoglądałbym w lustro.~
@525  = ~(Xan idzie ze spuszczoną głową, zagubiony w myślach. Jego lewe ramię zwisa luźno, jednak prawa ręka kreśli nieświadomie jakieś wzory w powietrzu.)~
@526  = ~(Przyglądasz się temu przez chwilę, próbując rozszyfrować tajemnicze znaki. To stare, elfie runy. "A - mael - amin".)~
@527  = ~(Xan podnosi głowę i jego ciemne oczy spotykają się z twoimi. Przez chwilę sprawa wrażenie zmieszanego, po czym jego spojrzenie nabiera takiej samej intensywności, jak twoje. Patrzy na ciebie z taką siłą, uśmiechając się przy tym zagadkowo, że nagle czujesz się rozebrana.)~
@528  = ~(Po chwili oboje odwracacie wzrok. Xan jeszcze długo potem wygląda na mocno zakłopotanego.)~
@529  = ~(Xan pociera czoło, marszcząc brwi. Co parę kroków zatrzymuje się, zagląda do swojej księgo zaklęć, po czym marszczy się jeszcze bardziej. Po chwili, zupełnie nagle, jego twarz oblewa gwałtowny rumieniec, a księga wypada mu z dłoni.)~
@530  = ~(Podnosisz ją i widzisz, że była otwarta na stronie, gdzie zapisane było tylko jedno zaklęcie - "Oko Maga".)~
@531  = ~(Przez kilka chwil Xan robi wszystko, aby uniknąć twojego spojrzenie. Wreszcie udaje ci się stanąć w taki sposób, że możesz przyglądać mu się bezkarnie, i zauważasz...)~
@532  = ~(Pojedyńczą łzę, spływającą po jego policzku.)~
@533  = ~(Xan idzie obok ciebie, uśmiechając się do swoich myśli. Gdy zauważa, że na niego patrzysz, chrząka nerwowo i próbuje spędzić uśmiech z twarzy, jednak najwyraźniej mu się to nie udaje. Wzdycha, patrzy na ciebie z czułością, i podaje ci rękę.)~
@534  = ~(Xan potrząsa przecząco głową.)~
@535  = ~Powiedz mi.~
@536  = ~Kocham cię.~
@537  = ~Nienawidzę cię.~
@538  = ~Lubię cię.~
@539  = ~Jestem na ciebie zła.~
@540  = ~Nie powiem.~
@541  = ~Sama nie wiem.~
@542  = ~Mówisz tak teraz, ale co odpowiesz za chwilę? Za godzinę? Za kilka dni, tydzień, miesiąc, rok?~
@543  = ~(Uśmiecha się krzywo.)  Nie, nie musisz nic mówić. Przecież żadne z nas nie ma wyboru; jesteśmy tylko niewolnikami swoich własnych emocji.~
@544  = ~Coś... miłego?~
@545  = ~Chyba do końca życia nie przestanę się nad tym zastanawiać.~
@546  = ~Sam nie wiem. A ty?~
@547  = ~Ślicznie wyglądasz, jak tak przekrzywiasz głowę. Wiesz?~
@548  = ~Miłość, lęk, pożądanie, nienawiść, zaskoczenie, czułość, zakłopotanie, rozbawienie - no i jeszcze sporo. Czujesz to wszystko w różnych momentach, <CHARNAME>.~
@549  = ~(Xan uśmiecha się do ciebie z czułością.)~
@550  = ~Mam nadzieję, że tak.~
@551  = ~Na pewno coś dziwnego. (westchnienie) Tak samo, jak ja.~
@552  = ~Nie wiem... ale mam nadzieję, że któregoś dnia mi wybaczysz.~
@553  = ~Mmm? Czy mam tyle odwagi, żeby się nad tym zastanawiać... ?~
@554  = ~Och.~
@555  = ~(Xan zerka na ciebie podejrzliwie.)~
@556  = ~Ja? Mógłbym spytać o... ach. O to ci chodzi.~
@557  = ~Hmm. Porozmawiamy o tym... później. Jeśli wciąż będziesz miała ochotę.~
@558  = ~Żadne. A ty?~
@559  = ~Och, Seldarine. Dlaczego zawsze muszę palnąć coś głupiego?~
@560  = ~Cóż. Pewnie będę studiował nowe zaklęcia, jak zwykle. I nie, nie musisz na mnie tak patrzeć. Wiem doskonale, o co ci chodzi.~
@561  = ~<CHARNAME>, twoje spojrzenie mówi samo za siebie...~
@562  = ~(Xan podnosi brwi i patrzy na ciebie znacząco.) A masz jakieś pomysły?~
@563  = ~Nie widzę sensu w planowaniu czegokolwiek, <CHARNAME>. Wieczorem możemy już nie żyć.~
@564  = ~Plany? Po co? Wiesz, w końcu życie jest beznadziejne.~
@565  = ~<CHARNAME>, ty mały potworze, o co ci chodzi?~
@566  = ~Czemu pytasz? Czyżbyś miała ochotę na moje... towarzystwo?~
@567  = ~Albo na coś innego?~
@568  = ~(Xan kłania się lekko i całuje cię w usta.)~
@569  = ~Chyba już wiesz, prawda?~
@570  = ~Aaa!~
@571  = ~Och. <CHARNAME>, nie rób tego więcej.~
@572  = ~(Xan odskakuje natychmiast, najwyraźniej przerażony. Gdy widzi, że to tylko ty, rzuca ci pełne wyrzutu spojrzenie i odchodzi.)~
@573  = ~(Xan odruchowo sięga dłonią do rękojeści swojego miecza.)~
@574  = ~Nie, to nie wróg... więc kto?~
@575  = ~<CHARNAME>. Któregoś dnia wszyscy przez ciebie zginiemy, zapamiętaj moje słowa.~
@576  = ~(Xan łapie cię w ramiona i całuje w policzek.)~
@577  = ~Nie uciekaj.~
@578  = ~(Xan zgrabnie chwyta cię i unieruchamia.)~
@579  = ~I co teraz zrobisz, hmm? Wiesz, nie masz zbyt dużo możliwości.~
@580  = ~(Przyciąga cię bliżej i pokrywa twoją twarz dziesiątkami pocałunków.)~
@581  = ~A teraz jeszcze mniej. Obawiam się, że będziesz musiała spędzić w tej pozycji jeszcze dużo (znów cię całuje), dużo czasu.~
@582  = ~Hmm? <CHARNAME>, nie! Zaklęcie- ~
@583  = ~(Za późno. Wpadasz na niego z rozpędem, a rzucane właśnie zaklęcie ląduje na waszej dwójce.)~
@584  = ~(Mimo całej twojej ochrony przed magią, w jednej chwili tracisz głos. Xan uśmiecha się z rozbawieniem i otwiera usta... po czym rozbawienie zostaje zastąpione przez przerażenie, gdy odkrywa, że on także nie może mówić.)~
@585  = ~(Mimo to nie trzeba wam dużo czasu, by zapomnieć o tym niewielkim kłopocie: jest wiele rzeczy, które para zakochanych może robić w milczeniu.)~
@586  = ~(Tym razem nie udaje mu się ciebie złapać; zamiast tego oboje upadacie na ziemię. Xan nie wygląda na zmartwionego faktem, że leżycie na sobie, spleceni w ciasnym uścisku.)~
@587  = ~(Xan przewraca się na ziemię z krótkim okrzykiem i...mdleje.)~
@588  = ~(Ocucenie go zabiera ci ładnych parę minut. Mikstura lecznicza natychmiast rozwiązuje problem złamanego nadgarstka, ale mimo to Xan i tak patrzy na ciebie z wyrzutem, po czym odwraca się bez słowa i odchodzi.)~
@589  = ~(Lądujesz w jego ramionach, a on całuje cię, zanim zdążasz złapać oddech. Jego oczy błyszczą - a w dwóch ciemnych źrenicach widzisz swoje własne odbicie.)~
@590  = ~(W ostatniej chwili udaje mi się cię złapać. Przez dłuższą chwilę stoicie objęci; jego palce głaszczą twoje plecy, podczas gdy on sam szepcze ci coś do ucha.)~
@591  = ~(gulp) <CHARNAME>, naprawdę musisz?~
@592  = ~(Xan rozgląda się ostrożnie dookoła i zniża głos.)~
@593  = ~Tak, słucham... ?~
@594  = ~Nie, żebym nie był zainteresowany, wręcz przeciwnie - ale może poczekamy do wieczora?~
@595  = ~(Jego źrenice rozszerzają się momentalnie.)~
@596  = ~<CHARNAME>... proszę, przestań. Wiesz przecież, jak na mnie działasz.~
@597  = ~Tak?~
@598  = ~To znaczy, 'nie'! Nie!!~
@599  = ~Ach... <CHARNAME>...~
@600  = ~(Xan mdleje.)~
@601  = ~Lepiej nie, dopóki...~
@602  = ~(Chwyta cię w ramiona i mocno całuje.)~
@603  = ~Dopóki nie będziemy sami, w jakimś bezpiecznym miejscu. Wiedziałaś przecież, że to powiem.~
@604  = ~(Xan próbuje coś powiedzieć, ale nie jest w stanie. Zamiast tego bierze tylko głęboki oddech i potrząsa przecząco głową.)~
@605  = ~(Xan ostrożnie robi dwa kroki do tyłu.)~
@606  = ~Mmm? Brzmi dość intrygująco.~
@607  = ~(Xan oddaje ci pocałunek, przyciskając cię do siebie tak mocno, że słyszysz szalone bicie jego serca. Mogłabyś przysiąc, że na chwilę zupełnie się zatrzymało... a potem zaczęło bić szybciej, niż kiedykolwiek.)~
@608  = ~(Xan patrzy na ciebie tęsknie i wzdycha głęboko.)~
@609  = ~Rób tak dalej, a niedługo zapomnę nawet, jak się nazywam.~
@610  = ~(Xan delikatnie dotyka wargami twoich, jakby bał się, że w ostatniej chwili zmienisz zdanie. Potem napięcie rośnie, dopóki nie wydaje ci się, że nie ma takiej siły, która mogłaby was teraz rozłączyć.)~
@611  = ~(Okazuje się jednak, że jest. Xan, zaalarmowany jakimś hałasem, odskakuje gwałtownie od ciebie i rozgląda się nerwowo. Po chwili ruszacie dalej - a ty wciąż czujesz smak tego pocałunku.)~
@612  = ~(Xan wzdycha i oddaje ci pocałunek, podczas gdy jego dłonie błądzą po twoim ciele.)~
@613  = ~<CHARNAME>, najpiękniejsza...~
@614  = ~(Pocałunek trwa, dopóki obojgu wam starcza oddechu.)~
@615  = ~<CHARNAME>, to nie jest najlepszy moment.~
@616  = ~Chociaż...~
@617  = ~Och, do diabła z tym wszystkim. Chodź do mnie.~
@618  = ~(Xan patrzy na ciebie pytająco.)~
@619  = ~Czego- ~
@620  = ~('chcesz', zamierzał chyba dokończyć, ale zanim zdąża otworzyć usta, wasze wargi się spotykają. Przez następne kilka minut nie sprawia raczej wrażenia, jakby miał ochotę cokolwiek powiedzieć.)~
@621  = ~Mmm - <CHARNAME> - chyba nie- ~
@622  = ~(westchnienie)~
@623  = ~(Xan potrząsa przecząco głową.)~
@624  = ~Dopiero, kiedy będziemy sami.~
@625  = ~Nie mogę uwierzyć, że to się dzieje naprawdę...~
@626  = ~(Uśmiecha się, gdy wasze usta się spotykają.)~
@627  = ~<CHARNAME>...~
@628  = ~(Xan całuje cię delikatnie w policzek i wzdycha.)~
@629  = ~Chodź już. Czas umierać.~
@630  = ~(Xan idzie obok ciebie, najwyraźniej nieświadomy twojej obecności.)~ [O#XAN000]
@631  = ~Hej, jak leci?~
@632  = ~Czuję się dość... ponuro. Może to przez ciebie, jak myślisz?~
@633  = ~Ciężko być bogiem, co?~
@634  = ~Nie uważasz, że powinniśmy urządzić małą imprezę? TU i teraz!~
@635  = ~Widzisz, i wciąż żyjemy! Zdziwiony?~
@636  = ~Xan, to jesteśmy w końcu przyjaciółmi czy nie?~
@637  = ~Może spytam cię o radę... co ty na to?~
@638  = ~Tak się zastanawiam, czy przypadkiem nie podobam się komuś z tej drużyny...~
@639  = ~Jak myślisz, z jaką bronią najlepiej wyglądam? Czego mi trzeba?~
@640  = ~Wyglądam grubo w tej zbroi?~
@641  = ~Zdaje mi się, że nie trzeba było wczoraj tyle pić...~
@642  = ~Czuję się, jakbym zaraz miał umrzeć. A więc nic nowego. Mógłbym chyba nawet już zacząć odliczanie. Raz... dwa...~
@643  = ~Och, jakś dam sobie radę z tym wszystkim. Uważaj lepiej na siebie.~
@644  = ~Wszystko w porządku, mellonamin. Dziękuję.~
@645  = ~Głowa mi pęka. Jak niby mam w takim stanie rzucać zaklęcia? Już widzę, że nie przeżyję następnej bitwy.~
@646  = ~Nic już nie czuję. Może najwyżej nudę. A ty?~
@647  = ~(prychnięcie) Bardzo możliwe.~
@648  = ~Ponuro? Powiedziałbym raczej, że zaczynasz przejawiać trochę rozsądku.~
@649  = ~Przykro mi, ale chyba niewiele mogę zrobić. Może porozmawiaj ze swoją siostrą?~
@650  = ~Nie ma co się tym przejmować. Niedługo już wszystko przestanie mieć jakiekolwiek znaczenie.~
@651  = ~Przeze mnie? A skąd taki pomysł?~
@652  = ~Bogiem? A skąd takie...~
@653  = ~Och. Wybacz.~
@654  = ~Wiesz, jest też wiele innych sposobów, na jakie można umrzeć.~
@655  = ~Nie mam pojęcia, <CHARNAME>. Wyglądam ci na boga?~
@656  = ~Być może, być może. A co, masz to w planach?~
@657  = ~Nie bardziej niż upijać się zbyt często i mordować zbyt wielu ludzi, jak robi to pewne znane mi Dziecko Bhaala.~
@658  = ~Ach...hmm...~
@659  = ~Nie?~
@660  = ~(gulp) <CHARNAME>, to chyba nie jest najlepsze miejsce na pijackie orgie, nie sądzisz? Zwłaszcza po tym, co wydarzyło się ostatnio.~
@661  = ~Och. No cóż, skoro i tak przegraliśmy... czemu nie?~
@662  = ~Z jakiej niby okazji? Żeby uczcić nasz rychły koniec?~
@663  = ~Och, a niby po co? Co z tego będziemy mieć?~
@664  = ~Mniej więcej. Chociaż, znając ciebie, powinienem był się tego spodziewać.~
@665  = ~To nie potrwa długo, zapewniam cię.~
@666  = ~No cóż... odrobinę. Ale nie myśl sobie, że zmienię przez to podejście do życia. Do tego mi jeszcze daleko.~
@667  = ~Wcale nie. I tak przegraliśmy, a teraz do śmierci bliżej nam niż kiedykolwiek. Jeszcze się przekonasz.~
@668  = ~Wierzę w ciebie. (ekhm) Co oczywiście wcale nie znaczy, że jesteśmy bezpieczni.~
@669  = ~Tak, jesteśmy.~
@670  = ~Chociaż ty dajesz mi znacznie więcej, niż ja tobie.~
@671  = ~Chyba tak. A czemu pytasz?~
@672  = ~Tak, oczywiście. Potrzebujesz czegoś?~
@673  = ~O tak, jesteśmy... i niemal mi żal, że zbliża się koniec naszych podróży.~
@674  = ~Nie, nie znoszę cię. (westchnienie) <CHARNAME>, po co pytasz, skoro znasz odpowiedź?~
@675  = ~Wiesz przecież, jakie rodzaju porady mogę ci udzielić. To na pewno to, czego chcesz?~
@676  = ~Na twoim miejscu bym tego nie robił.~
@677  = ~Rzucasz kostką i liczysz na szczęście.~
@678  = ~(prycha) A potem przegrywasz i giniesz. Baw się dalej z Przeznaczeniem, <CHARNAME>, a twoje szanse zmaleją do zera.~
@679  = ~Mogę ci powiedzieć jedno. Musimy jak najszybciej skończyć z tym wszystkim.~
@680  = ~O radę? Jaką inną radę mógłbym ci dać, niż taką, żebyśmy uciekali jak najdalej od tego miejsca?~
@681  = ~A nawet jeśli, to co z tego? Nie widzę w tym sensu.~
@682  = ~Na twoim miejscu uważałbym z takimi rzeczami. Podczas Wojny Dzieci Bhaala ciężko znaleźć czas i miejsce na miłość.~
@683  = ~Nie mam pojęcia, <CHARNAME>. Nigdy nie zadawałem nikomu takich pytań. (westchnienie) Może się starzeję...~
@684  = ~(prychnięcie) Bez wątpienia.~
@685  = ~(Xan wywraca oczami.)~
@686  = ~A czemu MNIE o to pytasz? Pogadaj lepiej z tą osobą, na której ci zależy.~
@687  = ~Tarczy. I to bardzo dużej.~
@688  = ~Butów Szybkości. Uwierz mi, wiem co mówię.~
@689  = ~I tak nie masz szans, niezależnie od wyboru broni.~
@690  = ~Zwłaszcza, że najlepszy ekwipunek można znaleźć w najbardziej niebezpiecznych miejscach...~
@691  = ~To, co masz teraz, powinno ci wystarczyć. I tak ci nie pomoże.~
@692  = ~(Xan uśmiecha się krzywo)~
@693  = ~Może czegoś, co czyni swojego użytkownika niewidzialnym? Chociaż i tak wątpię, czy to by pomogło; zdaje się, że twoi wrogowie potrafią odnaleźć cię wszędzie.~
@694  = ~Nie mam zielonego pojęcia co odpowiedzieć, więc lepiej tego nie zrobię.~
@695  = ~Nie wiem. Może. Spytaj kogoś innego, dobrze?~
@696  = ~Nie, nie powiedziałbym.~
@697  = ~Potrzebujesz jej żeby przeżyć, a nie, żeby wyglądać szczupło. Lepiej przestań się martwić o swój wygląd, i zacznij się przejmować swoim przeznaczeniem.~
@698  = ~Ach, <CHARNAME>. Wyglądasz dobrze, a dla pewnego młodego dżentelmena jesteś najpiękniejszą kobietą świata. Wiesz o tym.~
@699  = ~Nie było gorzej niż zwykle. Chociaż w twoim przypadku 'zwykle' oznacza 'tyle, ile przeciętnego człowieka wysłałoby prosto do grobu'.~
@700  = ~Święte słowa. Przejrzyj się w lustrze, to dopiero się zdziwisz?~
@701  = ~O tak, nie trzeba było. (westchnienie) Ale i tak przegraliśmy.~
@702  = ~I co, może chcesz o tym porozmawiać? (prycha)~
@703  = ~Taak, niezbyt spodobało mi się twoje zachowanie, jeśli o to ci chodzi.~
@704  = ~O czym?~
@705  = ~O czymkolwiek. Żebym nie musiała myśleć o tych wszystkich okropnych rzeczach.~
@706  = ~Wszysko zmienia się tak szybko, prawda?~
@707  = ~Niedługo razem odwiedzimy Evereskę. Powiedz mi, jak tam jest?~
@708  = ~O nas, a o czym innym? Kocham cię.~
@709  = ~Jak się czułeś po tym, co stało się między nami w Czarowięzach?~
@710  = ~Wciąż masz wątpliwości, jeśli chodzi o nasz związek?~
@711  = ~Nareszcie przestałam mieć te okropne koszmary.~
@712  = ~Kiedyś polowali na mnie zwykli zabójcy. Teraz wysyłają już całe armie...~
@713  = ~Tylu ludzi ginie przeze mnie...~
@714  = ~Coraz bliżej już nam do końca tej przygody. Boję się, Xan.~
@715  = ~Wreszcie Irenicus smaży się w piekle, tak, jak na to zasłużył.~
@716  = ~Xan, jak się czujesz jako Arcymag?~
@717  = ~Tak sobie myślę... zauroczysz kogoś dla mnie?~
@718  = ~Teraz, gdy już wiesz że tam nie wrócisz, musisz tęsknić za Evereską bardziej, niż kiedykolwiek.~
@719  = ~Tak długo się przyjaźnimy, a tak mało o tobie wiem.~
@720  = ~Przegraliśmy, wiesz? I to bardzo.~
@721  = ~Co teraz myśli o mnie twoje Ostrze?~
@722  = ~Chcę ci tylko powiedzieć że czuję, że chyba odziedziczę tron mojego ojca.~
@723  = ~Co myślisz o tych wydarzeniach w Saradush?~
@724  = ~Czeka mnie coś wielkiego. Czuję to.~
@725  = ~Co myślisz o Sarevoku?~
@726  = ~Jak myślisz, czy Sarevok naprawdę się zmienił?~
@727  = ~Xan, naprawdę bardzo cię lubię, ale proszę, przestań ze mną flirtować.~
@728  = ~Xan, jeśli chcesz znowu ze mną flirtować, nie mam już nic przeciwko.~
@729  = ~Jesteś ostatnio stanowczo zbyt rozmowny. Spróbuj się nie odzywać przez jakiś czas, dobrze?~
@730  = ~Xan, myślę, że powinniśmy zakończyć nasz związek.~
@731  = ~Nie, nic.~
@732  = ~Nie dość, że Dziecko Bhaala, to jeszcze do tego chodzący przykład złych manier.~
@733  = ~Wiedziałem, że pewnego dnia do tego dojdzie... (westchnienie) Było zbyt pięknie, żeby to mogło trwać.~
@734  = ~Jak sobie życzysz, <CHARNAME>. (westchnienie) Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem.~
@735  = ~Rozumiem. Wiem, jak jest ci teraz ciężko. W końcu, Córka Bhaala czy nie, ale poza tym jesteś tylko kobietą.~
@736  = ~'Tylko kobietą', hmm? W przeciwieństwie do ciebie, silnego mężczyzny?~
@737  = ~To prawda. I czasem niemal nie daje już rady...~
@738  = ~Mhm. To jak, opowiesz mi coś?~
@739  = ~<CHARNAME>... Mało kto wytrzymałby połowę tego, co ty. Jesteś silniejsza niż większość śmiertelników... a mimo to wciąż pozostajesz jedną z nich.~
@740  = ~Najdroższa. (westchnienie) Nie mam pojęcia, jak mógłbym cię rozweselić. Moje życie, zanim się spotkaliśmy, nie było zbyt wesołe; natomiast nasze przygody we dwójkę... Sama wiesz.~
@741  = ~Nie musisz mnie rozweselać. Chciałam po prostu porozmawiać.~
@742  = ~Och, po prostu opowiedz mi cokolwiek. Przyzwyczaiłam się już do nieszszczęśliwych zakończeń.~
@743  = ~W takim razie zapomnijmy o opowieściach. Po prostu porozmawiajmy.~
@744  = ~W takim razie...~
@745  = ~Kilka lat temu, zanim jeszcze się poznaliśmy, wykonywałem misję w okolicach Tethyru. Dopiero teraz rozumiem jak wiele z powierzonych mi zadań dotyczyło samego Irenicusa - i to również nie było wyjątkiem.~
@746  = ~W ruinach starożytnej świątyni odnaleziono porzucone laboratorium. Ja miałem je przeszukać i odnaleźć wszelkie zapiski, notatki, albo inne... ślady działalności jego właściciela.~
@747  = ~Oczywiście przeszukiwanie nic nie dało. Wszystkie papiery były podarte na strzępy i spalone, wszystkie maszyny i urządzenie porozbijane. Irenicus wiedział co robi, porzucając to miejsce.~
@748  = ~Mimo to, znalazłem tam jedną rzecz.~
@749  = ~Pomiędzy kawałkami rozbitego szkła i stopionego żelaza, pokryty krwią i prochem - mały, fioletowy kwiat. Nie było tam ziemi ani wody, słońce ledwo tam dochodziło, a powietrze było zatrute - a mimo to on wyrósł nawet w tak zniszczonym i na pół martwym otoczeniu.~
@750  = ~Wszędzie jest życie, <CHARNAME>. Życie, które sprawia, że świat jest piękny.~
@751  = ~Awww.~
@752  = ~Myślałam, że porównasz ten kwiat do mnie!~
@753  = ~Ach. Tak, świetna historia. Ale która to już godzina? Chyba naprawdę musimy się zbierać.~
@754  = ~A ilu musiało zginąć, żeby ten kwiat mógł wzrosnąć?~
@755  = ~Dziękuję.~
@756  = ~Dlaczego wcześniej mi tego nie opowiedziałeś?~
@757  = ~A mimo to wyglądasz na rozczarowaną.~
@758  = ~Nie ma po co. Nic nie może być piękniejsze niż ty, i dobrze o tym wiesz.~
@759  = ~(westchnienie) Oczywiście. A więc chodźmy.~
@760  = ~Nie wiem.~
@761  = ~Nie, proszę... nie zasmucaj się znowu. Nie wytrzymam tego. Uśmiechnij się... o tak, teraz dużo lepiej.~
@762  = ~Ale chodźmy już. Chociaż... opowiedziałbym ci jeszcze wiele historii, żeby tylko zatrzymać na zawsze ten twój uśmiech. Jest wart... wszystkiego.~
@763  = ~Nie znaliśmy się jeszcze tak dobrze; poza tym ciągle deptali nam po piętach ludzie Sarevoka. Nie odnosiłem wtedy wrażenia, że interesują cię szczegóły z mojego życia. A potem... potem sprawa Irenicusa stała się i twoją sprawą, więc nie byłoby to chyba zbyt taktowne.~
@764  = ~A więc mów, a ja cię wysłucham. Wiesz, że mógłbym cię słuchać przez cały czas, prawda?~
@765  = ~Jest tyle rzeczy, które chciałabym ci powiedzieć...~
@766  = ~Tak, wiem. Ale tym razem chciałabym, żebyś to ty mówił.~
@767  = ~Nie zawsze. Czasami jesteś taki zamknięty w sobie, i nie mogę wyciągnąć od ciebie nawet jednego słowa.~
@768  = ~Oczywiście. I wiesz co - już samo to mi wystarczy. Idziemy?~
@769  = ~Oczywiście. Mogę wziąć cię za rękę?~
@770  = ~Czasami. Ale nie tym razem. Chciałaś historii, prawda?~
@771  = ~W takim razie chodźmy. Przejdziemy się przez chwilę we dwoje i powiesz mi, co ci leży na sercu... chyba, że wolisz, żebym to ja mówił?~
@772  = ~Nie, wystarczy, że się przejdziemy.~
@773  = ~Tak. Opowiedz mi coś.~
@774  = ~A mimo to, ty wciąż pozostajesz sobą.~
@775  = ~Co masz na myśli?~
@776  = ~Naprawdę?~
@777  = ~Ja myślę.~
@778  = ~Ty też.~
@779  = ~Ty natomiast naprawdę się zmieniłeś.~
@780  = ~Że nic nie jest w stanie zmienić twojego optymizmu i radości życia. O twojej urodzie już nie wspomnę, bo to akurat wiesz dobrze.~
@781  = ~Och, tak.~
@782  = ~Czas upływa nieubłaganie, ale wkrótce i tak wszystko się skończy, a mi zginiemy - albo zaczniemy nowe, spokojne życie. A mimo to moje oczy wciąż wilgotnieją, gdy myślę o starych czasach. O Athkatli i Targowie, o lasach i obozach, o mnie i o tobie.~
@783  = ~... o Saradush i Lesie Mira, o mnie i o tobie.~
@784  = ~Przecież wciąż masz mnie. A ja - ciebie.~
@785  = ~Ja też za tym tęsknię.~
@786  = ~Gdy będzie już po wszystkim, możemy odwiedzić o wiele ciekawsze miejsca.~
@787  = ~Nieprawda, zmieniłem się. Wiesz przecież. Teraz trudno mi uwierzyć, że kiedyś mogłem być takim głupcem, który... Nie, dosyć już tego.~
@788  = ~Mam nadzieję, że na lepsze. Teraz trudno mi uwierzyć, że kiedyś mogłem być takim głupcem, który... Nie, dosyć już tego.~
@789  = ~Tak, ale kiedyś byliśmy zwykłymi śmiertelnikami. Teraz patrzy na nas cały świat.~
@790  = ~Jesteś moją jedyną pociechą.~
@791  = ~Naprawdę? Nie pomyślałbym o tym, wiedząc, o jak wysoką stawkę toczy się teraz gra. Właściwie zdawało mi się nawet, że już podjęłaś decyzję. Ale...~
@792  = ~Och, tak. Ale czy to naprawdę może się skończyć?~
@793  = ~Wciąż wyobrażam sobie ciebie jako boginię, i zastanawiam się, czy nią zostaniesz. Jeśli nie masz nic przeciwko niezbyt wyszukanym komplementom, dla mnie już nią jesteś. Ale... ale nie zadam ci tego pytania. Wybór należy do ciebie. A ja wciąż myślę, czy... czy...~
@794  = ~Przestań tak się zadręczać. Nieważne, co się stanie, ja zostanę przy tobie.~
@795  = ~Ja też się nad tym zastanawiam.~
@796  = ~Tak, chyba wygląda na to, że nie będziemy razem zbyt długo.~
@797  = ~A mimo to tylko słowa, które wypowiesz na samym końcu tej podróży, będą miały jakieś znaczenie.~
@798  = ~Wybacz; oczywiście, nie chciałem przez to powiedzieć, że teraz to co mówisz jest nieistotne. Wręcz przeciwnie: każde twoje słowo znaczy dla mnie więcej, niż tysiąc innych słów.~
@799  = ~A jednak poczekam aż do końca.~
@800  = ~Evereska to mój dom - i więcej chyba nie trzeba mówić. Być może będzie ci trochę przypominać Candlekeep; jest tam równie dużo bibliotek, i można czuć się tam tak samo bezpiecznie. A przynajmniej kiedyś tak było. Teraz boję się myśleć o tym, co czeka moje miasto... a do tego nie miałem stamtąd żadnych wiadomości od ponad pół roku...~
@801  = ~Wszystko będzie dobrze.~
@802  = ~Myślisz, że Everesce grozi jakieś niebezpieczeństwo?~
@803  = ~Opowiedz mi coś więcej.~
@804  = ~Oby.~
@805  = ~I to niejedno. Łupieżcy umysłu, ludzie, orkowie, a nawet zdrajcy spośród naszych własnych rodów wciąż spiskują przeciwko nam. Evereska nie ma szans.~
@806  = ~To najpiękniejsze miejsce, jakie w życiu widziałem. Mosty, tarasy, strumienie, ogrody, marmurowe pałace... I muzyka; muzyka i śmiech dźwięczące w powietrzu. <CHARNAME>... zaśpiewasz dla mnie?~
@807  = ~Mam śpiewać?!~
@808  = ~Ale... ale ja nie umiem śpiewać...~
@809  = ~Proszę bardzo. (zaczynasz śpiewać)~
@810  = ~Nie.~
@811  = ~Dlaczego akurat teraz?~
@812  = ~Och, znowu zrobiłem z siebie idiotę.~
@813  = ~Tęsknię za domem, wiesz o tym. A pierwsze, co przychodzi mi do głowy, gdy zamykam oczy i myślę o Everesce, to śpiewane tam pieśni. Wiem, że to głupie, ale, naprawdę mnie to wzrusza. To jak, mogłabyś... mogłabyś dla mnie zaśpiewać?~
@814  = ~Teraz rozumiem. W takim razie... (zaczynasz śpiewać)~
@815  = ~Och. Przepraszam, <CHARNAME>. W takim razie...~
@816  = ~(Xan blednie i zamiera w bezruchu, wpatrując się w twoją twarz.)~
@817  = ~(Gdy kończysz swój występ, wypuszcza z siebie długie, rozdzierające westchnienie... po czym nie odzywa się przez długi czas.)~
@818  = ~Szkoda. Chociaż... chociaż, może to i dobrze? Nie wiem, czy mógłbym to znieść, będąc tak daleko od domu.~
@819  = ~W takim razie dzisiejszej nocy, jeśli będziesz miała ochotę, pokażę ci Evereskę we śnie. A niedługo, jeśli wszystko skończy się dobrze, zobaczysz ją naprawdę.~
@820  = ~A ja - ciebie.~
@821  = ~I to wszystko?~
@822  = ~I...?~
@823  = ~No, wreszcie!~
@824  = ~Miło to słyszeć.~
@825  = ~Powiedz, czy nie jesteśmy najszczęśliwszą parą świata?~
@826  = ~<CHARNAME>, ja... nie czuję się teraz zbyt dobrze. Może skończymy tę rozmowę?~
@827  = ~Dlaczego? Co się dzieje?~
@828  = ~Jak chcesz, chociaż ja czuję się wspaniale.~
@829  = ~Tak, skończmy ją lepiej. Sama też nie czuję się najlepiej.~
@830  = ~Ach, <CHARNAME>... naprawdę miałaś co do tego jakieś wątpliwości po naszej ostatniej rozmowie?~
@831  = ~(westchnienie) Nie, chyba nie.~
@832  = ~Dlaczego tak trudno mi o tym z tobą rozmawiać? Ja... Och, sam nie wiem.~
@833  = ~Oczywiście, nie chodzi mi o moje uczucia do ciebie; ich akurat jestem pewien. To tylko...~
@834  = ~<CHARNAME>, zdarzyło ci się kiedyś obudzić ze świadomością, że straciłaś wszystko, co miałaś? Że to, o czym marzyłaś i za czym tęskniłaś; to, co tak długo trzymało cię przy życiu, zostało ci zabrane, i nie masz szans, by to odzyskać? Że od tej chwili całe twoje życie będzie męką; żałosną egzystencją, która z każdym dniem będzie stawać się coraz bardziej bolesna?~
@835  = ~Od dnia, kiedy... kiedy tak strasznie potraktowałem cię w Czarowięzach, każdego ranka budziłem się dokładnie z takim uczuciem. I każdego ranka było gorzej.~
@836  = ~Teraz, gdy znów jesteśmy razem, ta świadomość znika w przeciągu sekundy - wystarczy, że przypomnę sobie twój uśmiech czy głos, albo po prostu odwrócę głowę i spojrzę na ciebie, moje koszmary się rozwiewają. A mimo to, boję się, że któregoś dnia powrócą.~
@837  = ~To dlatego czasem tak ciężko mi mówić o miłości.~
@838  = ~Rozumiem cię.~
@839  = ~Mam nadzieję, że kiedyś uda ci się do końca pozbyć tego lęku.~
@840  = ~Nie mogłabym jakoś ci pomóc?~
@841  = ~Och. To okropne!~
@842  = ~Dziękuję ci. I...~
@843  = ~Być może. Kiedyś. Kiedyś, kiedy ty i ja wreszcie odnajdziemy spokój. Myślisz, że taki dzień w ogóle nadejdzie?~
@844  = ~Wiem, że nie powinienem w ciebie wątpić. To w końcu ty dałaś mi sens życia i nadzieję.~
@845  = ~Och, oczywiście że możesz. Robisz to cały czas.~
@846  = ~Tak, wiem, że nie zawsze potrafię poprawić ci nastrój. Ty natomiast jak nikt potrafisz mnie rozchmurzyć.~
@847  = ~Kocham cię.~
@848  = ~Byłem przy tobie cały ten czas. Chyba zauważyłaś te drobne zmiany w moim zachowaniu, prawda?~
@849  = ~Nie. Byłam zbyt mocno zaabsorbowana moimi własnymi problemami.~
@850  = ~Wiesz przecież, jak dobrze potrafisz ukrywać swoje prawdziwe uczucia.~
@851  = ~Tak, ale chciałabym, żebyś sam mi o tym opowiedział.~
@852  = ~To były jakieś zmiany?~
@853  = ~Rozumiem to aż za dobrze. I pomyśleć, że cały ten czas mogliśmy być razem i pomagać sobie nawzajem...~
@854  = ~(westchnienie) Niestety masz rację.~
@855  = ~A więc będzie, jak chcesz.~
@856  = ~O tak, były.~
@857  = ~Nie mam daru przewidywania przeszłości, <CHARNAME>. Po twojej... zmianie - po tym, jak stałaś się Zabójcą - byłem pewien, że to już naprawdę koniec; że już nie wrócisz. Gdyby ktokolwiek powiedział mi, że stracisz kontrolę tylko dwa razy, roześmiałbym mu się prosto w twarz.~
@858  = ~Obserwowałem cię. Moje uczucia do ciebie pozostały wciąż żywe... a jednocześnie upchnięte gdzieś na samym dnie serca, przytłoczone przerażeniem, desperacją i poczuciem winy. Każdego dnia, w każdej chwili spodziewałem się, że to już twój koniec. Żyłem w ciągłym lęku... cierpiąc przy tym niewyobrażalnie. Ty, być może też. Nie wiem, nigdy cię o to nie spytałem.~
@859  = ~Czy cierpiałam? O, tak. Zwłaszcza wtedy, gdy powiedziałeś mi, że między nami wszystko skończone.~
@860  = ~Powiedziałabym raczej, że byłam pogodzona ze swoim losem.~
@861  = ~Tak. Tak bardzo bałam się, że znów stanę się Zabójcą.~
@862  = ~Nie. Jakoś sobie z tym poradziłam.~
@863  = ~(westchnienie) Mógłbym ci powiedzieć, jak bardzo mi przykro, i powtarzać ci to bez końca, ale co by nam z tego przyszło?~
@864  = ~Wybrałaś najrozsądniejsze podejście, jakie mogłaś. Kto wie, czy to nie dlatego udało ci się przetrwać.~
@865  = ~<CHARNAME>... nie potrafię sobie wyobrazić, jakie to musiało być straszne. Gdybym był na twoim miejscu, nie byłbym w stanie pozostać przy zdrowych zmysłach.~
@866  = ~Nie wiem, jak ci się to udało. I jednocześnie - podziwiam cię.~
@867  = ~Nie wiem, co przyniesie przyszłość. Ale mogę ci przysiąc, że już cię nie opuszczę. Nieważne, co się stanie. Obiecuję.~
@868  = ~Wracając do tematu... Później, gdy trafiliśmy do Podmroku, myślałem tylko o tym, aby wyjść stamtąd żywym. Niewiele wtedy rozmawialiśmy, pamiętasz przecież.~
@869  = ~A później, na powierzchni...~
@870  = ~Próbowałam z tobą rozmawiać, ale to było bez sensu.~
@871  = ~Powiedziałeś mi, że to było tylko zauroczenie, które właśnie minęło.~
@872  = ~Myślałam że z nami koniec, więc zajęłam się innymi rzeczami.~
@873  = ~Myślałam tylko o tym, że straciłam duszę, i muszę ją odzyskać.~
@874  = ~Myślałam tylko o uratowaniu Imoen i walce z Bodhi.~
@875  = ~Niestety, masz rację.~
@876  = ~Bo tak mi się wtedy wydawało. Odsunąłem się od ciebie, a ty ode mnie.~
@877  = ~Ja tak samo. Czułem się - i zachowywałem - jak automat. Rzucanie zaklęć, jedzenie, walka, odpoczynek... Nie myślałem o niczym. Ani o Everesce, ani o śmierci, ani... ani o tobie. Po prostu reagowałem na to, co działo się wokół mnie.~
@878  = ~I słusznie. Ja jednak starałem się o tym nie myśleć, bo przywoływało to zbyt wiele bolesnych wspomnień.~
@879  = ~Nie wiedziałem, co zrobić, gdy Bodhi powiedziała, że jest jedną z nas. Patrzyła na ciebie z taką nienawiścią... Byłem pewien, że to już koniec.~
@880  = ~Przez jakiś czas zdawało mi się, że nigdy już nie będę umiał kochać; że jestem wewnętrznie wypalony. To jednak minęło, na krótko przed tym, jak weszliśmy do Suldanesselaru.~
@881  = ~Mam nadzieję, że nigdy już nie będę musiał czuć się tak, jak wtedy.~
@882  = ~A później - Suldanesselar. To było jak przebudzenie z koszmarnego, mrocznego snu. Za każdym razem, gdy patrzyłem na ciebie, przypominałem sobie, o co toczy się gra. I za każdym razem przysięgałem w duszy, że zrobię wszystko, by pokonać Irenicusa.~
@883  = ~I pokonaliśmy go. A wtedy znaleźliśmy się w Piekle.~
@884  = ~Przyszło kolejne olśnienie: to jeszcze nie koniec. A przynajmniej nie dla ciebie.~
@885  = ~Nie mogłem cię zostawić. I nie mogłem już dłużej walczyć z własnymi uczuciami.~
@886  = ~Trochę czasu ci to zajęło, co?~
@887  = ~Szkoda, że nie przyszło ci to do głowy trochę wcześniej.~
@888  = ~Dobrze, że tak się stało.~
@889  = ~Jestem przy tobie taka szczęśliwa...~
@890  = ~Dziękuję, że mi to opowiedziałeś.~
@891  = ~(westchnienie) Nie zmienimy przeszłości, <CHARNAME>. Choćbyśmy nie wiem jak chcieli.~
@892  = ~O, tak. Niezła historia, co?~
@893  = ~Mógłbym bez trudu powiedzieć to, co chcesz usłyszeć. Że nie mam żadnych wątpliwości, co do tego, że na zawsze już zostanę z tobą. Bo to prawda.~
@894  = ~Ale mimo to, wciąż nie mam pewności. Nie mam pewności, czy czeka nas kiedyś spokojne życie, z dala od zgiełku miast i szczęku broni. Czy przeżyjemy to, co szykuje dla nas los. I czy... czy na końcu, gdy nadejdzie chwila wyboru... czy będziesz chciała zostać przy mnie.~
@895  = ~Wątpisz we mnie?~
@896  = ~Ciekawe, bo ja mam takie same wątpliwości, jeśli chodzi o ciebie.~
@897  = ~Xan, nie zamierzam marnować życia w jakiejś dziurze.~
@898  = ~Och, no tak, jak mogłam zapomnieć. Przegraliśmy!~
@899  = ~Na to wygląda.~
@900  = ~Nie mam ci tego za złe, w żadnym wypadku. To dość zrozumiałe.~
@901  = ~Jeśli tak to widzisz... no cóż. Ja osobiście miałbym ochotę na trochę odpoczynku, ale skoro ty chcesz inaczej... Masz pewnie rację, że posiadając takie zdolności, nie powinniśmy ich marnować. A wędrówka u twojego boku... nigdy nie doświadczyłem czegoś lepszego.~
@902  = ~(prychnięcie) <CHARNAME>, sprawia ci przyjemność przedrzeźnianie mnie?~
@903  = ~Swoich uczuć do ciebie jestem pewny, tyle mogę ci powiedzieć. Być może kiedyś nadejdą wątpliwości, ale podjąłem już decyzję, i nie zamierzam jej zmieniać. Powinnaś to wiedzieć. A, jeśli mogę spytać... jak jest pod tym względem z tobą?~
@904  = ~Nie mam żadnych wątpliwości, jeśli chodzi o moje uczucia do ciebie.~
@905  = ~Na razie zostanę z tobą, tyle mogę ci powiedzieć.~
@906  = ~Szczerze mówiąc, wciąż nie mogę przestać wspominać kogoś innego.~
@907  = ~Sama nie wiem. Każdego dnia zastanawiam się, czy na pewno podjęłam dobrą decyzję.~
@908  = ~To... to dobrze.~
@909  = ~Każda sekunda tego 'na razie' to skarb, którego nie oddałbym za nic na świecie. A więc twoja odpowiedź jest dla mnie cenniejsza, niż ci się wydaje.~
@910  = ~Naprawdę myślisz, że uda ci się o tym zapomnieć?~
@911  = ~Tak.~
@912  = ~Nie wiem.~
@913  = ~Nie wiem, czy jest w tym jakiś sens.~
@914  = ~(westchnienie) Nigdy nie było nam łatwo, prawda?~
@915  = ~Będę przy tobie, dopóki będziesz mnie potrzebować. Pamiętaj.~
@916  = ~Nie ma złych ani dobrych decyzji. Wiesz, że robisz dobrze, kiedy tak właśnie mówi ci twoje serce.~
@917  = ~A więc, moja pełna wątpliwości księżniczko, ruszamy dalej? Mamy tak wiele do zrobienia...~
@918  = ~Naprawdę? To wspaniała wiadomość. Ale skąd masz pewność, że nie wrócą?~
@919  = ~Odkąd zginął Irenicus, sypiam spokojnie.~
@920  = ~Po prostu wiem.~
@921  = ~Może jeszcze wrócą, ale na razie mam spokój.~
@922  = ~Co to może oznaczać? Że masz już kontrolę nad swoim dziedzictwem? Że nikt nie szpieguje twoich myśli, gdy śpisz? A może po prostu bogowie zdecydowali się zająć teraz kimś innym?~
@923  = ~Solar mówił, że bogowie nie mogą się mieszać w tę sprawę.~
@924  = ~Może i to, i to. A może nie.~
@925  = ~Jestem teraz zbyt potężna, żeby ktoś mógł manipulować mną w ten sposób.~
@926  = ~Tak czy inaczej, jesteś teraz wolna. Od pewnego czasu chciałem ci zaproponować, abyśmy śnili razem, we dwójkę. Ale teraz nie ma już takiej potrzeby, prawda? Nie muszę już chronić cię przed koszmarami, które przestały cię nawiedzać.~
@927  = ~I tak miałabym na to ochotę.~
@928  = ~Ależ jest powód. Chciałabym śnić razem z tobą.~
@929  = ~To prawda, nie ma takiej potrzeby... ale zawsze możemy jakąś wymyślić, nie?~
@930  = ~Masz rację, ale dziękuję ci za troskę.~
@931  = ~Szczerze mówiąc, niezbyt podobałby mi się taki pomysł.~
@932  = ~Może któregoś dnia te sny wrócą. Wtedy będziesz miał okazję się wykazać.~
@933  = ~A więc... twoje życzenie to wystarczający powód. To jak, dziś w nocy?~
@934  = ~W takim razie pozostaje mi przyglądać się, jak śpisz. Dopóki... dopóki, być może, nie zmienisz zdania.~
@935  = ~Nie da się ukryć. A nasza drużyna jest tak nieliczna...~
@936  = ~O rany. Przegraliśmy.~
@937  = ~Myślisz, że damy sobie radę?~
@938  = ~Boję się, Xan.~
@939  = ~Wszyscy moi przyjaciele są w niebezpieczeństwie. Ty też.~
@940  = ~(westchnienie) W końcu to zrozumiałaś, co?~
@941  = ~<CHARNAME>, powiedziałaś to poważnie, czy nie? Bo jeśli za chwilę znowu zaczniesz chichotać, to... to sam już nie wiem, co zrobię.~
@942  = ~Udało nam się opędzić od pojedyńczych zabójców. Ale cała armia, ścigająca cię za niepopełnione zbrodnie, to już coś zupełnie innego.~
@943  = ~Ja też. (westchnienie) A'maelamin, będę cię chronił, a jeśli trzeba, oddam za ciebie życie.~
@944  = ~I pomyśleć, że to ja chciałem cię opuścić w Suldanesselarze. Jakim byłem głupcem...~
@945  = ~Nie możemy bez końca kryć się w twojej sferze kieszeniowej. Prędzej czy później, musimy zmierzyć się z ich zasadzkami. To ty dowodzisz tą grupą; masz jakiś plan? Co zrobimy? Jakie zaklęcia mam przygotować?~
@946  = ~Najlepiej polegać na niewidzialności. W ten sposób unikniemy walki.~
@947  = ~Jesteśmy wystarczająco potężni, aby się z nimi zmierzyć. Nasza broń nas nie zawiedzie.~
@948  = ~Na przemoc odpowiedmy przemocą. Nie ma innego wyjścia.~
@949  = ~Spróbujemy przemknąć się za ich plecami i odnaleźć bezpieczniejsze ścieżki. Nie chcę rozlewu krwi.~
@950  = ~Będę się musiała jeszcze nad tym zastanowić.~
@951  = ~Zgadzam się w zupełności. Weź ze sobą coś, co pomoże ci w razie najgorszego: pierścień, jakąś miksturę... Chcę, żebyś mogła się uratować nawet, jeśli my wszyscy zginiemy.~
@952  = ~(jęk) Przegramy przez takie podejście, wiesz? Zastanów się, <CHARNAME>: z iloma wojownikami damy sobie radę za jednym podejściem? Z dziesięcioma? Dwudziestoma? Pięćdziesięcioma? Ich będą setki.~
@953  = ~Zgadzam się w zupełności. Pozwolisz, żebym to ja był naszym zwiadowcą?~
@954  = ~Dobrze. Ja też pomyślę, co mogę dla ciebie zrobić.~
@955  = ~Ale teraz wyglądasz na smutną i zmęczoną. A może to tylko światło tak pada? Nieważne; czuję, że przydałby ci się odpoczynek. Mi też, jeśli mam być szczery.~
@956  = ~W porządku, zaraz odpoczniemy. Niech tylko znajdę jakieś odpowiednie miejsce...~
@957  = ~Nie, nie teraz.~
@958  = ~Wątpię, czy będę mogła teraz zasnąć.~
@959  = ~Wszystko w porządku, naprawdę. Wytrzymasz jeszcze parę godzin?~
@960  = ~Przytul mnie tylko ,a oboje poczujemy się lepiej.~
@961  = ~(westchnienie) Jeśli przez 'odpowiednie' rozumiesz 'takie, gdzie nie znajdą nas zabójcy', to naprawdę nieźle się naszukamy.~
@962  = ~Jak chcesz. W sumie lepiej umrzeć z wyczerpania, niż zostać zasztyletowanym we śnie.~
@963  = ~Tak, oczywiście. Ale pamiętaj, że brak snu nie jest najlepszym lekarstwem na wszystkie problemy.~
@964  = ~W takim razie chodź do mnie. Ach... jesteś taka piękna, że chyba serce mi pęknie. Ale taka śmierć byłaby błogosławieństwem, a przecież nad nami ciąży przekleństwo. Ale jakoś sobie poradzimy. W końcu mamy siebie.~
@965  = ~Przez twojego ojca i jego szalone plany, nie przez ciebie. I przez to, że byli na tyle lekkomyślni, że zdecydowali się zadrzeć z Dzieckiem Bhaala, dobrze wiedząc, jak to się skończy.~
@966  = ~Tak lekkomyślni... jak ty?~
@967  = ~A więc uważasz, że jestem bez winy?~
@968  = ~Ale niektórzy z tych, którzy zginęli, byli niewinni. Ich krew jest na moich rękach.~
@969  = ~Tak, dokładnie tak. Oboje wiemy, jak niebezpieczne jest podróżowanie w twoim towarzystwie. Ale nie da się tego porównać z niebezpieczeństwem, w jakim znajdujesz się ty sama. Ty; kobieta, którą ja odważyłem się pokochać.~
@970  = ~Mój odważny Xan...~
@971  = ~O rany, musisz aż tak dramatyzować?~
@972  = ~O co ci chodzi?~
@973  = ~Moja złośliwa <CHARNAME>...~
@974  = ~(westchnienie) Zdaje się, że nie umiem inaczej.~
@975  = ~Nikt nie jest. Ale nie możesz się aż tak oskarżać.~
@976  = ~Na naszych rękach, jeżeli już. Nie twoich. Nie możesz się aż tak oskarżać.~
@977  = ~Weźmy takie Saradush. Tak, to ciebie szukał tam Yaga-Shura. Ale pomyśl; gdybyś ukryła się gdzie indziej, zostawiłby miasto w spokoju? I tak było tam pełno innych Dzieci Bhaala. To miasto musiało upaść, prędzej czy później.~
@978  = ~To prawda, ktoś mógłby powiedzieć, że niektóre z twoich czynów były złe. Ale równie dobrze można nazwać zabicie Bodhi czy Irenicusa pospolitym morderstwem. Nie da się pozostać ideałem w oczach każdego... chociaż, pamiętaj: to nie znaczy, że pochwalam te "niektóre z twoich czynów", o których wspomniałem...~
@979  = ~O czym ty mówisz? Moja reputacja jest bez skazy!~
@980  = ~To prawda; żałuję wielu rzeczy, które zrobiłam.~
@981  = ~Xan, otwórz wreszcie oczy i przestań się oszukiwać! Przeze mnie dzieje się więcej zła niż przez Irenicusa i Bodhi razem wziętych!~
@982  = ~Może była. Przed upadkiem Saradush, jak uświadomił nam to ten uprzejmy generał. Ale nie o to mi chodziło.~
@983  = ~Ja tak samo.~
@984  = ~Może i nie zgadzam się z niektórymi twoimi decyzjami, ale mimo to - wciąż idziemy naprzód. W końcu, jeśli nie będziemy mieli siebie nawzajem, nie pozostanie nam już nic.~
@985  = ~Ale dość już tego. Wiedz tylko, że będę cię wspierał, niezależnie od tego, którą ścieżką podążysz. Chyba, że zdecydujesz się na najgorsze... ale coś mi mówi, że to mało prawdopodobne. A więc pamiętaj zawsze, że jestem przy tobie. Idziemy?~
@986  = ~Ja nie. Jestem przerażony; to znacznie lepsze określenie. Ale powiedz mi, najdroższa: czego tak się boisz?~
@987  = ~Śmierci.~ 
@988  = ~Niepewności.~
@989  = ~Utraty ciebie i reszty moich przyjaciół.~
@990  = ~Końca tego wszystkiego. Chciałabym, żeby nasze podróże mogły trwać wiecznie.~
@991  = ~Nie wiem. Po prostu... boję się.~
@992  = ~Ach... najgorszy lęk, jaki istnieje. Chodź do mnie, opowiem ci pewną historię.~
@993  = ~Wkrótce wszystko będzie już jasne. Ale skoro sama nie wiesz, czego się boisz...~
@994  = ~Musisz po prostu uważać i planować każdy krok dokładnie, aby uniknąć niepotrzebnych śmierci. (westchnienie) Tak, wiem, że nie oczekiwałaś strategicznej porady. A więc chodź do mnie, opowiem ci pewną historię.~
@995  = ~Gdy to wszystko się skończy, będziemy mieli wreszcie szansę pokierowania własnym życiem. Setki lat, które możemy spędzić na tysiące sposobów, których nawet sobie nie wyobrażałaś... Nie wydaje ci się to pociągające?~
@996  = ~Rany, Xan. Przesłyszałam się, czy naprawdę powiedziałeś coś optymistycznego?~
@997  = ~No dobrze, wydaje się.~
@998  = ~Nie. Wolę wiedzieć, czego się spodziwać.~
@999  = ~A co, jeśli umrę? Albo ty? Albo ktoś z naszych przyjaciół?~
@1000 = ~A co, jeśli nie będziemy już razem?~
@1001 = ~Kiedyś, ponad sto lat temu, jedna z moich misji nie powiodła się. Nic nowego, prawda?~
@1002 = ~Zostałem pojmany. Nie było żadnych tortur, przesłuchań, ani upokorzeń. Tylko pusta, chłodna cela, niewielkie racje żywnościowe, i olbrzymie, ciężkie drzwi.~
@1003 = ~Byłem jeszcze młody, i przez kilkaście dni wciąż miałem nadzieję. Być może ktoś mnie wreszcie wypuści, być może okaże się, że to pomyłka, być może jeszcze zobaczę kiedyś mój dom. Wiesz, jak to jest.~
@1004 = ~Ale mijały miesiące, i nikt nie przychodził. Straciłem już nadzieję na uwolnienie... kiedy, pewnego dnia przyszli do mnie inni strażnicy, niż zwykle.~
@1005 = ~Bez żadnego wstępu czy przygotowania mnie na tę wiadomość powiedzieli mi, że zostałem skazany na śmierć za działalność szpiegowską. Powiedzieć, że byłem w szoku, to za mało: przecież miasto, w którym się znajdowałem, utrzymywało zwykle dość dobre stosunki z Evereską, a poza tym moja misja polegała na negocjacjach, nie szpiegowaniu.~
@1006 = ~Miałem zostać powieszony. Następnego poranka związano mi ręce i zaprowadzono do sądu, gdzie, klęcząc przed wysokim, zakapturzonym mężczyzną, usłyszałem swój wyrok.~
@1007 = ~Przegrałem.~
@1008 = ~Spojrzałem po raz ostatni w niebo, zasnute szarymi chmurami. Nie przebijało się przez nie słońce; za to wiał ostry, zimny wiatr, a powietrze pachniało deszczem. Wciąż pamiętam każdy szczegół tej chwili. Rzadko ją wspominam, ale mimo to - wspomnienie nie blednie.~
@1009 = ~Gdy założono mi już pętlę na szyję, mężczyzna zaczął odczytywać jakiś inny dokument. Dokument, który ogłaszał, że egzekucja zostaje odwołana. Nazywają to "fałszywym procesem" i rezerwują dla tych, których zbrodnie nie są wystarczająco odrażające by ich wieszać. Zamiast tego aranżuje się całą egzekucję, aby w ten sposób ukarać przestępców, pozostawiając piętno na ich duszach do końca życia.~
@1010 = ~Wypuścili mnie bez żadnych problemów. Nie miałem przy sobie żadnych pieniędzy ani rzeczy, ale nic mnie to nie obchodziło. Przyciskałem dłonie do piersi, próbując zwolnić szaleńcze bicie mojego serca; aż w końcu... sam nie wiem, ale prawdopodobnie musiałem upaść gdzieś i zemdleć. To nie był szok; to było czyste szczęście.~
@1011 = ~Gdy myślę o śmierci, tamten dzień staje mi przed oczami, jakby to było wczoraj. To cud, że wciąż żyję - i że ty też żyjesz. Mogliśmy umrzeć już na setki różnych sposobów, melamin. Wiem, że pewnie przegraliśmy - ale wiem też, jak nie bać się śmierci. Ty też powinnaś.~
@1012 = ~Mhm. Niezła historia.~
@1013 = ~Uff, już myślałam, że nigdy nie skończysz.~
@1014 = ~Chyba już rozumiem.~
@1015 = ~A jednak wciąż się boję...~
@1016 = ~Ach, <CHARNAME>... Tak, ja sam ledwo w to wierzę.~
@1017 = ~Mi tak samo. A jednak to brzmi tak... dziwnie, nie sądzisz? Szczęście. Wybór. Przyszłość.~
@1018 = ~Też tak kiedyś myślałem. Dajcie mi pewność że przegrałem, zagwarantujcie spokojną, nawet jeśli nieszczęśliwą egzystencję - nie niepokójcie mnie niepewnością, nieprzewidywalnością, możliwościami, uczuciami.~
@1019 = ~A później spotkałem ciebie.~
@1020 = ~Musiałaby być to twoja i tylko twoja decyzja, z którą oczywiście musiałbym się pogodzić. Jeśli tak będziesz chciała... to niech i tak będzie.~
@1021 = ~Jednak mam cichą nadzieję, że stanie się inaczej. Uczucia to dziwna sprawa, nie sądzisz? Ale chodź, idziemy już. Czeka na nas przyszłość.~
@1022 = ~Amin mela <CHARNAME>, - tak, teraz jest dobrze. Chodź, idziemy już. Czeka na nas przyszłość.~
@1023 = ~Tak, niezła. Ale trudno ją opowiadać.~
@1024 = ~A jednak skończyłem. Chodź, idziemy już. Czeka na nas przyszłość.~
@1025 = ~Wiedziałem, że zrozumiesz. Gdybym myślał inaczej... nie jestem pewien, czy odważyłbym się opowiedzieć ci tę historię. To było... bardzo trudne.~
@1026 = ~Jestem przy tobie. Wiem, że jest ci ciężko... ale jestem tu.~
@1027 = ~I co? Czujesz jakąś satysfakcję?~
@1028 = ~Tak, oczywiście. Zapłacił za to co zrobił mnie, Khalidowi, Dynaheir i Imoen.~
@1029 = ~Żałuję tylko, że nie załatwiliśmy go szybciej.~
@1030 = ~Śnił mi się... Na dnie Otchłani, otoczony Zabójcami, ciśnięty w środek jeziora wrzącej lawy.~
@1031 = ~Nie do końca. Coś mi mówi, że jeszcze nie wszystko skończone.~
@1032 = ~Żal mi go.~
@1033 = ~Tak. A ty?~
@1034 = ~(wzdraga się) Koszmarny koniec. Uważasz, że na to zasłużył?~
@1035 = ~To i tak zbyt łaskawy los dla kogoś takiego jak on.~
@1036 = ~Tak. Jego ofiary cierpiały znacznie bardziej.~
@1037 = ~Tak. Pomyśl o tym wszystkim, co zrobił.~
@1038 = ~Nikt nie zasługuje na takie tortury. Ani ty, ani ja, ani Irenicus.~
@1039 = ~Być może, ale nie na całą wieczność. To zbyt okrutne.~
@1040 = ~To, co mówisz, ma sens. Chociaż...~
@1041 = ~Mi też go żal, chociaż nie potrafię znaleźć w sobie współczucia. Irenicus zamordował lub torturował tak wielu... W jego przypadku kara zdaje się być sprawiedliwa, ale...~
@1042 = ~Coś jest niedokończone... niedopowiedziane. Chyba rozumiem, co masz na myśli.~
@1043 = ~Nie mogę przestać zastanawiać się nad jedną rzeczą. Czy był jakiś sposób, aby skłonić go do powrotu na właściwą ścieżkę, do Elvendom? Jest nas mało, <CHARNAME>, zbyt mało - i dlatego dla każdego elfa to ciężki cios, kiedy jeden z naszych ludzi zachowuje się w ten sposób.~
@1044 = ~Gdyby udało nam się sprawić, że zrozumiałby swoje błędy i wróciłby to na - to byłoby prawdzie zwycięstwo. Teraz, w pewnym sensie, czuję się pokonany.~
@1045 = ~To znaczy, że byłeś gotowy wybaczyć temu potworowi?~
@1046 = ~Wątpię, czy Demin lub Elhan mieli ochotę okazać mu litość.~
@1047 = ~Przecież to było niemożliwe. Sam go słyszałeś.~
@1048 = ~Ja też o tym myślę.~
@1049 = ~Irenicus, święcący tryumfy z moją duszą nie wydaje mi się najlepszym symbolem zwycięstwa.~
@1050 = ~Nie. Ale gdyby okazał prawdziwą skruchę, wszystko mogłoby być inaczej.~
@1051 = ~To prawda. Ale gdyby okazał prawdziwą skruchę, wszystko mogłoby być inaczej.~
@1052 = ~To prawda. Ale gdyby okazał prawdziwą skruchę, wszystko mogłoby być inaczej.~
@1053 = ~To trochę przerażająca myśl, prawda? My wygraliśmy, ale nawet w tej chwili Irenicus cierpi najgorsze męczarnie w Piekle.~
@1054 = ~Chyba nie będę spał dobrze tej nocy.~
@1055 = ~Nie o tym mówiłem, niech nas Seldarine broni! Nie, nie... to byłoby straszniejsze, niż cokolwiek innego. Ale gdyby okazał prawdziwą skruchę, był gotów zrzec się swojej złowieszczej potęgi i wynagrodzić swoje zbronie, może wtedy Rillifane udzieliłby mu łaski swego przebaczenia?~
@1056 = ~Magia jest moim życiem. I cieszę się nią tak, jak tylko potrafię.~
@1057 = ~Cieszę się twoim szczęściem, przyjacielu.~
@1058 = ~Czy coś się zmieniło?~
@1059 = ~Czujesz się teraz jak ktoś inny?~
@1060 = ~To prawda, że cały świat wydaje się teraz nieco nudniejszy. Jestem już prawie pewien, że z większości walk wyjdę obronną ręką, podczas gdy kilka miesięcy temu byle cios mógł mnie zabić. Ale mimo to, wciąż jestem taki sam, jak kiedyś. A może sądzisz inaczej?~
@1061 = ~Nie, nie. Moje pytanie było podyktowane czystą ciekawością.~
@1062 = ~Zmieniłeś się. Ale nie potrafię powiedzieć, jak bardzo.~
@1063 = ~Tak. Nie jesteś już tym samym starym, dobrym Xanem co wtedy.~
@1064 = ~Ja też czuję się lepiej. To nie potrwa długo, jestem pewien, ale i tak mi się to podoba.~
@1065 = ~A byłem pewien, że jestem. Do teraz.~
@1066 = ~Może i masz rację: coś się zmieniło. Być może to bardzo subtelna i niezauważalna zmiana, ale jednak. Nowa siła - nowa pewność siebie. Zawdzięczam to tobie, melonamin, i twojemu towarzytwu. Dziwne, prawda? Spodziewałem się znaleźć przy tobie śmierć, a zamiast tego stałem się silniejszy.~
@1067 = ~Widzisz? A kto ci mówił cały czas, że właśnie tak będzie?!~
@1068 = ~Tak, Przeznaczenie ma czasem dziwne pomysły.~
@1069 = ~Cieszy mnie to.~
@1070 = ~Nie bój się, wszystko jeszcze może się zmienić.~
@1071 = ~(westchnienie) Ty, a któżby inny.~
@1072 = ~Ale w większym wymiarze nic się nie zmieniło. Śmierć czeka na mnie z utęsknieniem, jestem pewien. Ruszamy dalej, żeby szybciej się z nią spotkać?~
@1073 = ~Och, co do tego nie mam żadnych wątpliwości.~
@1074 = ~Wroga?~
@1075 = ~Nie, raczej... kogoś bliskiego.~
@1076 = ~Nie, towarzysza podróży. A czy to ważne?~
@1077 = ~Właściwie to chodziło mi o ciebie.~
@1078 = ~Przedstawiciela lokalnych władz.~
@1079 = ~Tak, chodzi mi o strategię w nastęnej bitwie.~
@1080 = ~Oczywiście. W takim razie przypomnij mi o tym przed odpoczynkiem, dobrze?~
@1081 = ~<CHARNAME>! Czy ty... Co ty masz zamiar zrobić?~
@1082 = ~Oj, Xan! Nigdy nie używałeś magii dla własnych korzyści?~
@1083 = ~Na pewno nie raz uwiodłeś jakąś dziewczynę w ten sposób. Czas się podzielić umiejętnościami!~
@1084 = ~A może chodziło mi o ciebie, co?~
@1085 = ~Och, nieważne. To był tylko niewinny żart.~
@1086 = ~O mnie? Na Seldarine, dlaczego? Co ja ci zrobiłem?~
@1087 = ~No cóż... Bo nie wiem, jak inaczej zwrócić na siebie twoją uwagę.~
@1088 = ~Bo cię pragnę, idioto!~
@1089 = ~To byłby niezły dowcip: zauroczony mistrz zauroczeń!~
@1090 = ~Jesteś stanowczo zbyt arogancki i zawsze mówisz mi, co mam robić!~
@1091 = ~Bo chcę, żebyś przestał ciągle podważać moje decyzje.~
@1092 = ~Mam nadzieję że nie planujesz niczego... nielegalnego. To co najmniej ryzykowne, a w najgorszym wypadku - równoznaczne z samobójstwem. Poza tym, zaklęcie nie trwa wiecznie.~
@1093 = ~Ale jak chcesz. W takim razie przypomnij mi o tym przed odpoczynkiem, dobrze?~
@1094 = ~Nigdy w życiu... jak śmiesz...~
@1095 = ~(westchnienie) <CHARNAME>, brakuje ci doświadczenia, a twoja młodość nie daje ci prawa do spełniania swoich najdzikszych zachcianek. Nie proś mnie o to więcej.~
@1096 = ~(westchnienie) To dobrze, że nie chodziło ci o to, co... co podejrzewałem.~
@1097 = ~(westchnienie) <CHARNAME>, <CHARNAME>...~
@1098 = ~Zapomnijmy o tej rozmowie, dobrze?~
@1099 = ~W porządku.~
@1100 = ~Ale... och, nieważne.~
@1101 = ~Xan, proszę...~
@1102 = ~Jeśli chcesz, możemy w ogóle przestać rozmawiać. Wystarczy, że powiesz jedno słowo.~
@1103 = ~Nie musisz uciekać się aż do takich kroków. Chyba, że chcesz, żeby twoja drużyna zmieniła swój skład.~
@1104 = ~Tak. Najlepiej chyba będzie skończyć tę rozmowę.~
@1105 = ~(westchnienie) Co?~
@1106 = ~Nic.~
@1107 = ~Wiem, że cały ten czas kochałeś się we mnie. Prawda?~
@1108 = ~Wciąż może być coś między nami, Xan.~
@1109 = ~Tak, jesteśmy przecież... dobrymi przyjaciółmi.~
@1110 = ~Pewnie za parę lat przyjedziesz odwiedzić mnie w Everesce, albo ja spotkam cię gdzieś na Wybrzeżu Mieczy, i oboje będzieym się śmiać z tej rozmowy.~
@1111 = ~Albo i nie.~
@1112 = ~Albo...~
@1113 = ~Ale wystarczy już tego jak na jeden dzień.~
@1114 = ~(westchnienie) To prawda. Ale po co teraz o tym mówić?~
@1115 = ~Zdawało mi się po prostu, że chciałbyś o tym porozmawiać.~
@1116 = ~Może wtedy będzie ci łatwiej?~
@1117 = ~Ja mogę opowiadać o Candlekeep bez końca, każdemu, kto chciałby słuchać.~
@1118 = ~Jestem ci wdzięczny. Ale... może zamiast tego to ty opowiesz mi o Candlekeep?~
@1119 = ~Czemu nie.~
@1120 = ~Nie, jakoś nie jestem w nastroju.~
@1121 = ~A chciałbyś posłuchać?~
@1122 = ~Nie, nie. Ilekroć mówię o Everesce, czuję się... och, nieważne.~
@1123 = ~W takim razie o czym mamy rozmawiać? O tym miejscu, gdzie jesteśmy teraz? Jakoś nie mam ochoty.~
@1124 = ~Tak, oczywiście.~
@1125 = ~Więc mów.~
@1126 = ~Tęsknię za tym uczuciem, że ma się dom. W Candlekeep zawsze witali mnie z taką radością, jak nigdzie indziej.~
@1127 = ~Tam byli moi prawdziwi przyjaciele. I jakaś namiastka rodziny.~
@1128 = ~Tylko tam było naprawdę bezpiecznie. Można było chodzić bez broni i nie obawiać się o swoje życie.~
@1129 = ~Wtedy zdawało mi się jeszcze, że cały świat jest dobry. Szkoda, że okazało się, że jest inaczej.~
@1130 = ~Wcale nie tęsknie za tym miejscem.~
@1131 = ~Mnie w Everesce też. I ty i ja jesteśmy teraz bezdomni, prawda?~
@1132 = ~Wciąż masz przyjaciół. Ja może nie jestem najlepszym przyjacielem jakiego można by sobie wymarzyć, ale są i inni.~
@1133 = ~A co do rodziny, to zdaje się, że niedługo ją założysz. Nie mylę się?~
@1134 = ~Tak... o, tak. Kiedy zamykam oczy widzę siebie, jak przechadzam się po ogrodach Evereski w zwykłych szatach, siedzę wieczorami przy wodospadzie, leżę po drzewem, czytając książkę...~
@1135 = ~(westchnienie) Ta przypadłość trapi każdego z nas - przekleństwo wiedzy i dojrzałości. Chcemy wiedzieć coraz więcej i więcej, aż wreszcie zdajemy sobie sprawę, że lepiej by było żyć w błogiej nieświadomości.~
@1136 = ~Wiem, że w Candlekeep nie było ci tak dobrze jak mnie w Everesce.~
@1137 = ~A teraz jesteśmy na szlaku, nocujemy w przygodnych miejsach - albo, w twoim wypadku, we własnej, małej sferze. Ale wszystko jest takie tymczasowe. Co czeka na nas w przyszłości?~
@1138 = ~Mnie na pewno własna, WIĘKSZA sfera.~
@1139 = ~Zawsze możemy wrócić, gdybyśmy tylko chcieli.~
@1140 = ~Nowy dom, który trzeba znaleźć.~
@1141 = ~Ach, twoje wielkie ambicje. Ciężko być bogiem, <CHARNAME>, już nie pamiętasz?~
@1142 = ~Możemy... i być może to zrobimy.~
@1143 = ~Ale czy będziemy mieli jeszcze gdzie wracać?~
@1144 = ~Ja też nie. Evereska mnie wzywa, i kiedyś pewnie odpowiem na jej zew.~
@1145 = ~Ale czy będę miał gdzie wrócić?~
@1146 = ~(westchnienie) Śmierć, jeżeli już.~
@1147 = ~Znowu ten twój niepoprawny optymizm. Cóż... może i masz rację? Co do siebie, na pewno.~
@1148 = ~Co jeszcze chcesz wiedzieć?~
@1149 = ~Twoje dzieciństwo. Jakie było?~
@1150 = ~Gdzie uczyłeś się magii?~
@1151 = ~Jak zostałeś członkiem Szarych Płaszczy?~
@1152 = ~Twoja pierwsza misja. Co to było?~
@1153 = ~Jak wpływowa jest twoja rodzina?~
@1154 = ~Już nic, dziękuję bardzo.~
@1155 = ~Bezpieczne, spokojne i wspaniałe. Nie przypominam sobie, żeby ktoś na mnie kiedykolwiek krzyczał, wydawał mi rozkazy czy śmiał się ze mnie, co zdaje się stawać coraz częstsze w dzisiejszych czasach.~
@1156 = ~Spędzałem dużo czasu z rodzicami, a jeszcze więcej w samotności. Umiałem czytać, zanim jeszcze nauczyłem się chodzić, więc książki były moimi najlepszymi przyjaciółmi. Wtedy były to głównie historyczne pozycje; magia przyszła później.~
@1157 = ~W tych czasach Evereska była tak dobrze chroniona przed wszelkimi niebepieczeństwami z zewnątrz, że mogłem chodzić sam po całym mieście. Odkryłem w ten sposób wiele z jego cudów - a gdy nadszedł odpowiedni czas, rodzice zaprowadzili mnie do bibliotek, i wreszcie na Akademię Magii.~
@1158 = ~Ale to już inna historia.~
@1159 = ~Na Akademii Magii, rzecz jasna - jedyna szkoła w Everesce, do której warto było uczęszczać. Przypominała trochę Candlekeep: olbrzymie sale, wypełnione nieprawdopodobną ilością wiedzy. I tam właśnie pozwolono mi się uczyć.~
@1160 = ~Nigdy nie miałem świadomości, czy byłem dobrym czy złym studentem; zbyt bardzo absorbowało mnie poznawanie nowych zaklęć. Teraz widzę, że powinienem był zwracać więcej uwagi na rówieśników. Ale stało się: gdy opuszczałem mury Akademii byłem tak samo samotny jak wtedy, gdy wszedłem tam po raz pierwszy.~
@1161 = ~Cała moja rodzina specjalizowałą się w Zauroczeniach, więc i ja wybrałem ten kierunek. Uczyłem się nowych zaklęć z większą łatwością niż ktokolwiek mógł się spodziewać, i gdy zakończyłem edukację, byłem na tyle silny, że wybrano mnie do Szarych Płaszczy. Oczywiście, w tym czasie byłem już strażnikiem Ostrza...~
@1162 = ~Ale o tym wolałbym już nie mówić.~
@1163 = ~Mój dziadek i ojciec również nimi byli. Gdy zostałem strażnikiem Ostrza, czułem się w obowiązku przejąć i inne z rodzinnych obowiązków.~
@1164 = ~Poza tym, od dzieciństwa uczono mnie, że należy zawsze wypełniać swoją powinność. Nie potrafiłem wyobrazić sobie innej przyszłości dla siebie.~
@1165 = ~Odbyła się poza Evereską. Nie byłem sam - towarzyszyło mi dwóch starszych członków Szarych Płaszczy. Teoretycznie byłem przywódcą grupy, ale oczywiście nie miało to żadnego znaczenia w praktyce.~
@1166 = ~Rozbiliśmy oddział orków w Wysokim Lesie. Polało się wtedy dużo krwi, chociaż ja miałem rzucić tylko dwa zaklęcia na początku walki; moi towarzysze zrobili resztę.~
@1167 = ~Właśnie wtedy zacząłem uważać życie za beznadziejne pasmo klęsk i porażek - i potem nie mogłem już przestać. (westchnienie) Niezbyt ciekawa opowieść, prawda?~
@1168 = ~Bardzo. Nie licząc rodziny królewskiej, mój Dom jest najstarszy. Księżycowe Ostrze jest tego najlepszym dowodem.~
@1169 = ~Nie tak łatwo jest być elitą Evereski. Za dużo się po nas oczekuje. Obowiązki, życie towarzyskie... Na szczęście oszczędzono mi tego drugiego, ale jestem w tym raczej wyjątkiem.~
@1170 = ~I, rzecz jasna, jako że moi rodzice nie żyją, jestem formalnie głową Domu i mam obowiązek obrony jego honoru. Wciąż zastanawiam się, jak to się ma do podróżowania z tobą.~
@1171 = ~Być może nie robię dobrze, ale z drugiej strony - kto wie, jak potoczyłaby się historia w innym wypadku?~
@1172 = ~W takim razie ruszajmy.~
@1173 = ~Święte słowa. (westchnienie) Podróżować z Dzieckiem Bhaala - jaki jest lepszy sposób na zagwarantowanie sobie porażki?~
@1174 = ~Podróżować z Dzieckiem Bhaala dłużej, niż to konieczne?~
@1175 = ~Och, przychodzi mi na myśl parę niezłych. Moi wrogowie mogą potwierdzić.~
@1176 = ~Nie ma. Przegrałeś, Xan. PRZEGRAŁEŚ.~
@1177 = ~Hej, to nie tylko przeze mnie! Są też inne okoliczności.~
@1178 = ~(westchnienie) Ach, racja. Zapomniałem.~
@1179 = ~Być może. Ale sam fakt, że twoich wrogów można liczyć w setkach, potwierdza moje słowa.~
@1180 = ~(westchnienie) A mimo to, ciągle tu jestem.~
@1181 = ~Racja, ale zwykle i tak są powiązane z twoim dziedzictwem. Tajemnicze, prawda? Czy może to być zbieg okoliczności?~
@1182 = ~Teraz, kiedy już wiesz że przegraliśmy, wszystko wyda ci się znacznie prostsze. Niczym już nie musisz się aż tak przejmować. To, że żyjesz, to i tak wiele. To dar, który jest tym cenniejszy, że w każdej chwili los może ci go odebrać.~
@1183 = ~Nic nowego.~
@1184 = ~Są jeszcze rzeczy, które się liczą. Na przykład miłość.~
@1185 = ~A mimo to wciąż zależy mi na innych.~
@1186 = ~Dążenie do siły zawsze jest istotne, i nie zamierzam tego zaprzestać.~
@1187 = ~Nie spodziewałem się po tobie takiego opanowania.~
@1188 = ~Miłość... (westchnienie) Ja...~
@1189 = ~Nie, to nieważne.~
@1190 = ~Podziwu godne. I pozbawione sensu. Ale kim ja jestem, żeby to podważać?~
@1191 = ~Jak długo? Potężna moc zwabia potężnych wrogów, <CHARNAME>. Ty akurat wiesz to chyba najlepiej.~
@1192 = ~Tak czy inaczej, przegraliśmy, i nie ma sensu kontynuować tej rozmowy. (westchnienie) Prawda?~
@1193 = ~Na pewno chcesz wiedzieć?~
@1194 = ~A czemu nie?~
@1195 = ~Może jednak lepiej nie. Zapomnij o tym pytaniu.~
@1196 = ~(westchnienie) To dobrze. Gdybym tylko mógł...~
@1197 = ~Wciąż żyję, więc to chyba oznacza, że twoje - nasze - działania nie przekroczyły jeszcze jakiejś granicy. Albo przekroczyły, ale musisz teraz powstrzymać tę wojnę, więc Corellon jeszcze nie interweniuje. Albo nie może interweniować. Albo...~
@1198 = ~To bardzo skomplikowane, <CHARNAME>. Ale żyjemy, i to jest ważne. Prawda?~
@1199 = ~Tak, ale po prostu to mnie ciekawi.~
@1200 = ~To nie zabrzmiało zbyt pocieszająco.~
@1201 = ~Czyli jest możliwość, że pewnego dnia Ostrze cię zabije?~
@1202 = ~A ty, co o tym myślisz?~
@1203 = ~No cóż, nie da się ukryć. Mieć świadomość, że któregoś dnia Ostrze po prostu zdecyduje zakończyć moje życie... Ale jaki mam wybór?~
@1204 = ~Szczerze mówiąc, twoje pytanie nie wydaje mi się zbyt rozsądne. Zajrzyj w głąb siebie, a twoje sumienie da ci lepszą odpwoiedź. Nie mogę tak po prostu porozmawiać z Ostrzem; nie posiada ono świadomości w takim znaczeniu, jakie możemy sobie wyobrażać.~
@1205 = ~Mimo to, wciąż mam nadzieję. Czytałem przepowiednie Alaunda i naprawdę wierzę że to właśnie ty masz powstrzymać tę rzeź. Dlatego właśnie postanowiłem nie opuszczać drużyny. Chociaż jest jeszcze inny powód...~
@1206 = ~Jaki?~
@1207 = ~Cieszę się, że zostałeś z nami.~
@1208 = ~TY masz nadzieję? Xan, na pewno dobrze się czujesz?~
@1209 = ~No, to było optymistyczne.~
@1210 = ~Jesteśmy przyjaciółmi. Nie mógłbym zrobić inaczej.~
@1211 = ~(westchnienie) Nie powinienem był tego mówić.~
@1212 = ~(jęk) A już myślałem, że nie może być gorzej. Co będzie potem, <CHARNAME>?~
@1213 = ~No cóż, będę mieć dużo ciekawych możliwości...~
@1214 = ~Co to znaczy 'potem'?~
@1215 = ~Potem wyzwę na pojedynek Corellona i Ao, aby przejąć władzę nad ich domenami.~
@1216 = ~Może pojedynek z Cyrikiem. A co?~
@1217 = ~Cudownie. Wspaniale. Rozumiem, że zamierzasz przejąć władzę nad wszystkimi sferami?~
@1218 = ~Ciekawe, po co mi to wszystko mówisz. Za każdym razem gdy zaczynami kolejną bitwę albo przyjmujemy jeszcze jedno ryzykowne zlecenie, ty patrzysz na mnie, jakby pytając mnie o zdanie. Wiesz, że nie podoba mi się to co robisz, a mimo to nigdy nie słuchasz moich rad.~
@1219 = ~Więc dlaczego? Dlaczego ciągle mnie o nie prosisz?~
@1220 = ~Po prostu czasami muszę z kimś porozmawiać.~
@1221 = ~Bo lubię obserwować twoje reakcje.~
@1222 = ~Bez powodu. Tak sobie.~
@1223 = ~Kto wie, może któregoś dnia w końcu zacznę cię słuchać.~
@1224 = ~Zawsze możesz na mnie liczyć. Ale nie na to, że będę się z tobą zgadzał.~
@1225 = ~(westchnienie) Spodziewałem się czegoś takiego.~
@1226 = ~(westchnienie) Jak można mieć aż tak chaotyczną osobowość...~
@1227 = ~Chyba po mojej śmierci.~
@1228 = ~Jesteś kimś wyjątkowym, <CHARNAME>. Masz władzę nad swoimi przyjaciółmi i rywalami, a oprócz tego, świadomie czy nie - dzięki tobie na tym świecie dzieje się wiele dobrych rzeczy. Suldanesselar wciąż sławi twoje imię, tak samo jak Wrota Baldura i Athkatla.~
@1229 = ~Wielu tobą pogardza, ale równie wielu cię podziwia. Masz tu coś do zrobienia, zaufaj mi. Lata nie zdążyły jeszcze odcisnąć na tobie swego piękna, a życie wciąż jest dla ciebie piękne. I może zawsze będzie. Pomyśl o tym, zanim podejmiesz jakieś decyzje. Zbyt długo już nad  twoim życiem rozciągał się cień Bhaala.~
@1230 = ~Podejmowanie decyzji mam już za sobą. Nie zmienię ich.~
@1231 = ~Przemyślę to jeszcze.~
@1232 = ~Cień Bhaala nie zniknie ot, tak. To moje dziedzictwo, z którego mam zamiar skorzystać.~
@1233 = ~Może masz rację. Boskość nie jest warta utraty wolności.~
@1234 = ~Twoje życie, twój wybór.~
@1235 = ~Oby Seldarine natchnęło twoje serce zdolnością dokonania mądrego wyboru.~
@1236 = ~To tragedia.~
@1237 = ~To wszystko?~
@1238 = ~Uważasz, że jesteśmy za to odpowiedzialni?~
@1239 = ~Myślisz, że można było jej uniknąć?~
@1240 = ~Co jeszcze mogę powiedzieć? Słowa już nic nie zmienią.~
@1241 = ~Częściowo. Ale przecież zabiliśmy Yaga-Shurę tak szybko, jak to było możliwe. Zrobiliśmy wszystko, co się dało.~
@1242 = ~Tak. Gdyby całe miesiące temu nie zaczęło gromadzić się tam twoje rodzeństwo.~
@1243 = ~Trzeba było kogoś bardzo inteligentnego i charyzmatycznego, aby zgromadzić tam tyle Dzieci Bhaala i przekonać je, że będą bezpieczne. To było stuprocentowa kłamstwo: większa grupa twojego rodzeństwa na pewno przyciągnęłaby uwagę Piątki. Zebrać ich w jednym miejscu było głupotą.~
@1244 = ~To Melissana ich tam zgromadziła.~
@1245 = ~Wątpię, żeby ktokolwiek mógł przewidzieć konsekwencje.~
@1246 = ~Pojedyńcze dzieci Bhaala również ginęły w swoich rodzinnych miastach i wioskach. Nie możesz ich winić za to, że szukali schronienia.~
@1247 = ~Ale moje przebycie było jak gwóźdź do trumny. To mnie chciał Yaga-Shura.~
@1248 = ~Gdyby nie tacy jak Gromnir, Saradush by nie upadło.~
@1249 = ~Racja. Ciekawe, co chciała osiągnąć? Jest albo bardzo okrutna, albo bardzo głupia - a żadna z tych cech mi do niej nie pasuje. Zastanawiam się...~
@1250 = ~Zawsze można. Wypływając do Czarowięzów, zaczynając ścigać mordercę swego przybranego ojca...~
@1251 = ~Tobie także nie dano wyboru, więc trzeba było wciąż iść dalej. Może dla Saradush też nie było innego losu?.~
@1252 = ~Tak... tak, masz rację. Najwyraźniej zaślepiła mnie moja typowa u mnie arogancja. (westchnienie) Ale i tak wciąż zastanawiam się, czy wiedzieli...~
@1253 = ~To prawda, gdybyśmy tam nie przybyli, mieszkańcy i przybysze mieliby jeszcze kilka dni życia więcej. Może nawet tydzień lub miesiąc. Ale myślisz, że mogliśmy ich ocalić?~
@1254 = ~Oni także byli Dziećmi Bhaala, dlatego musieli umrzeć. Tak jak ty.~
@1255 = ~Może tak, a może nie, Nigdy się tego nie dowiemy. Ale zabiliśmy go, i wielu było nam za to wdzięcznych.~
@1256 = ~Myślę, że zrobiliśmy wszystko, co było można. Nie zamartwiaj się tym, <CHARNAME>. To miasto od początku było skazane na śmierć. A dzięki twojej interwencji przeżyło wielu, którzy inaczej nie mieliby takiej szansy.~
@1257 = ~Pewnie masz rację. Ale i tak zdaje mi się, że to moja wina.~
@1258 = ~Ale i zginęło wielu, którzyh inaczej mogliby żyć.~
@1259 = ~Czyli nie obchodzi cię śmierć reszty?~
@1260 = ~Dziękuję. Chyba masz rację.~
@1261 = ~Moja, twoja, Melissany... Zbyt wielu nas było w to zamieszanych, żeby mieć jakąkolwiek pewność.~
@1262 = ~Skup się lepiej na przyszłości, melonamin. Jest ważniejsza niż minione porażki.~
@1263 = ~A my wciąż żyjemy...~
@1264 = ~Obchodzi. Ale przewidziałem ich śmierć i zdążyłem już opłakać ich na zapas. Tak było bardziej... praktycznie. Ale wciąż o nich myślę.~
@1265 = ~(westchnienie) Chciałbym, żeby było odwrotnie...~
@1266 = ~Śmierć?~
@1267 = ~Potęga! Potęga, przekraczająca wszelkie wyobrażenia, przykacielu!~
@1268 = ~Śmierć? Ha, śmierć wszystkich moich wrogów, rzecz jasna!~
@1269 = ~Nie! Nie przychodzi ci na myśl nic innego?~
@1270 = ~Nie śmierć. Coś innego... może jakaś przemiana? Nie mam pojęcia.~
@1271 = ~Nie mam pojęcia.~
@1272 = ~Ulotne złudzenia. Chyba znowu tracisz rozum, <CHARNAME>.~
@1273 = ~Nie. Zwłaszcza, że to prawda.~
@1274 = ~Przemiana? Czyli masz stać się nieumarłym, czy czymś jeszcze gorszym?~
@1275 = ~Czyli śmierć.~
@1276 = ~No dobrze, przepraszam. Masz rację, czekają na ciebie wielkie rzeczy, i chyba wszyscy już o tym wiedzą. W miarę upływu czasu staje się coraz bardziej oczywiste, że przepowiednie Alaunda mówiły właśnie o tobie. Ale mimo wszystko ten kawałek, kiedy mówi on o "odziedziczeniu dziedziny ojca" niezbyt mnie cieszy.~
@1277 = ~A co w tym złego? Dla mnie nic; zaprzeczysz?~
@1278 = ~Wolałbyś zamiast tego "i nie żyli długo i szczęśliwie, bo Dziecko Bhaala umarło zaraz po wojnie"?~
@1279 = ~Mnie też nie. Ale mam nadzieję, żę będę mieć jeszcze możliwość wyboru.~
@1280 = ~Nawet taką moc można wykorzystać w dobry sposób.~
@1281 = ~Nie, nie. Wszystko byłoby lepsze niż to, nieważne, co mówią ludzie. Mimo wszystko wolałbym widzieć cię przy życiu.~
@1282 = ~Żadna nadzieja nie ma sensu. Chociaż... kto wie?~
@1283 = ~(parsknięcie) A Lolth mogłaby być miła, gdyby tylko chciała.~
@1284 = ~Starczy już tej pogawędki. Nie mogę powiedzieć nic więcej oprócz tego, że jestem - i pozostanę - po twojej stronie.~
@1285 = ~Musimy mieć nadzieję na najlepsze... a przygotować się na najgorsze.~
@1286 = ~A czy moja opinia ma jakieś znaczenie?~
@1287 = ~Mogę kazać mu odejść, jeśli tak mi doradzisz.~
@1288 = ~Być może.~
@1289 = ~Po prostu chcę wiedzieć, co o tym sądzisz.~
@1290 = ~(westchnienie) Och, doprawdy, nie musisz mi aż tak pochlebiać. Ale proszę bardzo.~
@1291 = ~Jakoś nie chce mi się wierzyć. Ale proszę bardzo.~
@1292 = ~Gdy o nim myślę, natychmiast przypomina mi się Tamoko. Tamoko, która wierzyła, że to krew Bhaala była winna jego zbrodniom, nie on sam.~
@1293 = ~Ale podczas naszego ostatniego spotkania z nią, w Podziemnym Mieście... chyba w końcu zmieniła zdanie. Zrozumiała, że nie wszystko było winą jego pochodzenia. Że ta historia mogła mieć inne zakończenie.~
@1294 = ~Czas pokaże, czy twój brat nauczy się tego samego... ale póki co, niezbyt chce mi się w to wierzyć. Och tak, oczywiście, nie będzie próbował cię skrzywdzić - na razie. Uważa, że możesz mu się przydać. Ale czy kiedyś zmaże tym swoje dawne zbrodnie? Czy zadośćuczyni śmierci Goriona? Niewolników Żelaznego Tronu w Kniei Otulistko? Niewinnych mieszkańców Candlekeep? Tego już nie wiem.~
@1295 = ~Nie zależy mi, żeby czuł skruchę. Chcę po prostu, by mi służył.~
@1296 = ~Do tego potrzeba czasu, Xan.~
@1297 = ~Mam nadzieję, że pomogę mu to zrozumieć.~
@1298 = ~A czemu niby miałby tego żałować?~
@1299 = ~A więc będzie ci służył... ale nie spodziewaj się niczego więcej.~
@1300 = ~Czasu i starań. A widzisz jakieś z jego strony?~
@1301 = ~Powodzenia. Chociaż nie liczyłbym na zbyt wiele.~
@1302 = ~Bo jeśli tego nie zrobi, poniesie najgorszą możliwą karę: nie będzie tym, kim mógłby być.~
@1303 = ~(westchnienie) Wybacz. Znowu przemawia przeze mnie arogancja. Oskarżam Sarevoka, podczas gdy sam...~
@1304 = ~Ja... Chciałbym przez chwilę zostać sam, jeśli nie masz nic przeciwko.~
@1305 = ~Nauczyłem się go szanować. Tak; wydaje mi się, że naprawdę się zmienił. I mam nadzieję, że na dobre.~
@1306 = ~Heh. Taak, mi też się podoba taki 'dobry' braciszek.~
@1307 = ~Ja też.~
@1308 = ~Mi za to trochę brakuje jego mrocznego oblicza.~
@1309 = ~Czyli teraz już mu ufasz?~
@1310 = ~Och, w takim razie przyjrzyj mu się podczas walki. (westchnienie) I posłuchaj, co tam wywrzaskuje.~
@1311 = ~Od początku ufałem, że nas nie zdradzi. Teraz ufam mu już i pod każdym innym względem.~
@1312 = ~A co z morderstwem Goriona? Wybaczysz mu? A może to już się stało?~
@1313 = ~Tak. To nie jego wina; nie był wtedy sobą.~
@1314 = ~Tak. Sarevok żałuje tego, a ja szanuję i doceniam jego skruchę.~
@1315 = ~To Bhaal zabił Goriona, a nie Sarevok.~
@1316 = ~Nigdy o tym nie zapomnę. Nie dam rady. Ale zamierzam... odsunąć tę sprawę na bok. Nie myśleć o tym.~
@1317 = ~A kto zabił Irenicusa: Bhaal czy ty?~
@1318 = ~Ja sam nigdy nie poznałem imienia mordercy mojego ojca. Ale gdybym znalazł tego człowieka, nigdy w życiu nawet nie pomyślałbym o tym, aby mu wybaczyć. (westchnienie) Masz w sobie tak wiele szlachetności...~
@1319 = ~Skoro wiesz już, co czuję... będziemy razem?~
@1320 = ~Co z nami będzie, Xan? Z mną i z tobą?~
@1321 = ~Och. Myślałem, że podjęłaś już decyzję... ?~
@1322 = ~Tak. Taką decyzję, że chcę być z tobą.~
@1323 = ~Każdą decyzję można zmienić.~
@1324 = ~O czym ty mówisz? Przecież w moim życiu nie ma nikogo.~
@1325 = ~Wtedy nie wiedziałam, że jest dla nas jakaś szansa.~
@1326 = ~(westchnienie) <CHARNAME>...~
@1327 = ~To prawda, możesz wszystko jeszcze zmienić. Ale czy będziesz przez to szczęśliwsza?~
@1328 = ~Nie o tym mówię. Kiedyś przecież powiedziałaś mi, że...~
@1329 = ~(westchnienie) Może byłoby lepiej dla wszystkich zainteresowanych, gdybyś nigdy się tego nie dowiedziała.~
@1330 = ~Nie potrafię odwrócić całego swojego światopoglądu do góry nogami w przeciągu kilku sekund. Ty chyba też nie. Jeśli to, czego chcesz, ma jakąś rację bytu... w takim razie potrzeba nam czasu.~
@1331 = ~To, czego JA chcę? A co z tobą?~
@1332 = ~Pewnie masz rację. Ale czy możemy sobie pozwolić na bezczynne czekanie?~
@1333 = ~Przecież podróżujemy razem już od tak dawna... Czego więcej mógłbyś chcieć?~
@1334 = ~Nie zamierzam czekać. Teraz, albo nigdy.~
@1335 = ~Wiesz, jak ważna dla mnie jesteś. Ale nic dobrego nie wyjdzie ze zbytniego pośpiechu.~
@1336 = ~Nie, nie możemy. Ale nic dobrego nie wyjdzie ze zbytniego pośpiechu.~
@1337 = ~To prawda, mieliśmy dużo czasu, aby się do siebie zbliżyć... ale nie w tym sensie, o którym oboje teraz myślimy. Nic dobrego nie wyjdzie ze zbytniego pośpiechu.~
@1338 = ~Nie, <CHARNAME>. To nie ma sensu. Wybacz.~
@1339 = ~Twoja przygoda z dziedzictwem Bhaala wkrótce dobiegnie końca. Wolę nawet nie myśleć, jaki wybór będziesz musiała podjąć... i nie chcę przysparzać ci dodatkowych zmartwień. Ale mogę obiecać, że będę przy tobie.~
@1340 = ~Jako przyjaciel?~
@1341 = ~A jak już wszystko się skończy?~
@1342 = ~Dziękuję, Xan.~
@1343 = ~Ale przecież mógłbyś też być przy mnie w... w bardziej intymny sposób.~
@1344 = ~Tak. Nie wydaje mi się, żeby inne... alternatywy były mądrym rozwiązeniem.~
@1345 = ~Chociaż...~
@1346 = ~Jeszcze o tym pomówimy.~
@1347 = ~To mój obowiązek. W końcu ty byłaś przy mnie zawsze, gdy cię potrzebowałem; teraz ja jestem ci to winien.~
@1348 = ~(westchnienie) Choć oczywiście oboje wiemy, że chodzi o coś więcej.~
@1349 = ~Nie, nie mógłbym. (westchnienie) Nie dość, że to niezbyt rozważne posunięcie, moglibyśmy do tego stracić to, co już mamy - naszą przyjaźń.~
@1350 = ~(westchnienie) Świetna jesteś w zadawaniu kłopotliwych pytań, wiesz o tym?~
@1351 = ~(uśmiech) Pewnie.~
@1352 = ~A więc?~
@1353 = ~Och, serio?~
@1354 = ~I śliczna, kiedy się uśmiechasz.~
@1355 = ~Już, już. Chwila.~
@1356 = ~Serio. A co, miałaś jakieś wątpliwości?~
@1357 = ~Trudno mi to tobie powiedzieć, bo możesz to odebrać jako... cóż, na pewno nie jako komplement. A więc...~
@1358 = ~<CHARNAME>, przez cały ten czas powtarzałęm ci, że Evereska jest w niebezpieczeństwie. Kiedyś nie mogłem zrobić dla mojego miasta nic więcej, oprócz wykonywania moich - w gruncie rzeczy niezbyt znaczących - misji. Jednak teraz jest inaczej.~
@1359 = ~Muszę tam wrócić. Wiem, że ciężko w to uwierzyć, ale jestem teraz Arcymagiem. To znaczy, że będę mógł wreszcie zrobić coś więcej dla moich braci. I że... że nie będę mógł zostać z tobą.~
@1360 = ~Ja... rozumiem.~
@1361 = ~A jeśli poszłabym z tobą?~
@1362 = ~A kiedy Evereska będzie już bezpieczna?~
@1363 = ~Ale później znowu będziemy podróżować razem, prawda?~
@1364 = ~(westchnienie) To dobrze.~
@1365 = ~Możesz to zrobić, oczywiście. Ale nie radziłbym; nie chcę narażać cię na jeszcze większe niebezpieczeństwo.~
@1366 = ~Ale... jeśli naprawdę byś tego chciała... zostawić wszystko inne i pójść ze mną... (westchnienie) <CHARNAME>, czy ja chociaż zasługuję na coś takiego?~
@1367 = ~Będę musiał tam zostać.~
@1368 = ~Nie... nie sądzę, żeby było to możliwe.~
@1369 = ~Zbyt dużo zależy od moich żałosnych wysiłków. Nigdy nie spodziewałem się czegoś takiego... szczerze mówiąc, nie jestem pewien, czy w ogóle powinienem wracać, ale obowiązek jest najważniejszy. Muszę bronić Evereski i jej mieszkańców.~
@1370 = ~A więc - nie, żaden z historyków nie zakończy naszych biografii sakramentalnym "długo i szczęśliwie"; nie wiadomo, czy nasza historia będzie miała szczęśliwe zakończenie. Ale... ale jeśli kiedyś, w przyszłości, postanowisz postawić wszystko na jedną kartę i mnie odszukać, wtedy...~
@1371 = ~Wtedy?~
@1372 = ~Tak?~
@1373 = ~Wiedziałam, wiedziałam!~
@1374 = ~Wtedy oboje wiemy, co się stanie, <CHARNAME>. Bo oboje wiemy, co do ciebie czuję.~
@1375 = ~Ale czuję też, że potrzebujemy tej czasowej rozłąki. Wszystko dzieje się zbyt szybko, a pochopnie podejmowane decyzje mogą przynieść nam więcej bólu niż radości. Wystarczająco ciężko było być przy tobie cały ten czas i nie... och, nieważne. Ale jeśli jesteś i będziesz pewna - bo nie chcę zmarnować ci życia... i jeśli oboje wcześniej nie zginiemy... wtedy... wtedy wystarczy, że wybierzesz się w jedną podróż, a ja... ja będę na ciebie czekał.~
@1376 = ~Ale póki co... przyjaźń?~
@1377 = ~Przyjaźń.~
@1378 = ~A więc za jakiś czas... wszystko będzie inaczej?~
@1379 = ~Xan... pocałujesz mnie? Tylko raz.~
@1380 = ~To dobrze, że mamy siebie nawzajem.~
@1381 = ~Nie, melonamin. Nie będzie. Ja wrócę do Evereski, a ty - ty będziesz miała przed sobą całe życie. (westchnienie) O ile, rzecz jasna, nie zakończy go przedwcześnie jakiś pijany zabójca.~
@1382 = ~Ale jeśli będziesz tego chciała, spotkamy się kiedyś. A co się wtedy między nami stanie - to już zależy tylko od ciebie. Mam tylko nadzieję, że nie będzie to już miało żadnego związku z twoim dziedzictwem.~
@1383 = ~Ale tylko jeden.~
@1384 = ~Albo dwa.~
@1385 = ~Och, <CHARNAME>...~
@1386 = ~Przez cały ten czas byłeś dla mnie wspaniałym przyjacielem. Chcę ci za to podziękować.~
@1387 = ~Jestem przy tobie taka szczęśliwa... Nie próbuj nigdy myśleć inaczej.~
@1388 = ~Wcale nie miałem takiego zamiaru, chociaż... tak, mam pewne... wątpliwości. Czasami.~
@1389 = ~Nie bądź głupi. Wiesz przecież, że jesteś dla mnie wszystkim. Oprócz ciebie, nie potrzebuję już niczego.~
@1390 = ~A ja nie.~
@1391 = ~Ja też, od czasu do czasu. Ale jesteśmy razem - i jesteśmy szczęśliwi. Tylko to się liczy.~
@1392 = ~Mam nadzieję, że to nieprawda. Potrzebujesz o wiele więcej, niż ja ci mogę dać. Potrzebujesz powietrza, wody, przyjaciół, pieniędzy - wątpię, czy przeżyłabyś, gdyby to wszystko nagle zniknęło, i pozostałbym ci tylko ja. Hmm?~
@1393 = ~Xan, taki z ciebie nudziarz czasami. Wyluzuj!~
@1394 = ~Oj, nie mówiłam tego aż tak dosłownie. To miał być tylko komplement.~
@1395 = ~Mhm. Może masz rację.~
@1396 = ~Dobrze to słyszeć. Choć, oczywiście, zawsze wiedziałem, że jesteś mądrzejasza ode mnie.~
@1397 = ~Ach, to prawda. Jesteśmy tak szczęśliwi, że czasem aż się tego boję, jeśli mam być szczery. Ale przyzwyczaję się do tego... o ile oczywiście będę miał na to czas.~
@1398 = ~Po co?~
@1399 = ~Zastanawiam się, czy nie mamy za dużo szczęścia. Wciąż żyjemy, władamy siłą, która pozwala nam pokonać najsilniejszych wrogów, i do tego jeszcze znów jesteśmy razem. Czy wkrótce czeka nas coś tak strasznego, że zrównoważy to wszystko? (westchnienie) Czasem leżę, nie śpiąc, całymi godzinami, i myślę o tym.~
@1400 = ~Co ma być, to będzie. Zamartwianie się nic tu nie pomoże.~
@1401 = ~Wycierpieliśmy już swoje. Każdemu należy się trochę szczęścia.~
@1402 = ~Hej, przecież to nie ma sensu!~
@1403 = ~Wiem. Ja tak samo.~
@1404 = ~(westchnienie) Masz rację.~
@1405 = ~Chciałbym też tak myśleć. Ale jak długo to potrwa?~
@1406 = ~Ciekawe, prawda? Tyle nas łączy...~
@1407 = ~Ale dość już tego. Ja mam ciebie, ty masz mnie - i nie wygląda na to, żeby to się miało wkrótce zmienić. I nawet nie "wkrótce". Raczej "kiedykolwiek", jeśli mam w tej kwestii coś do powiedzenia.~
@1408 = ~Ha! Jesteś taki zdeterminowany!~
@1409 = ~I ja też.~
@1410 = ~Uwielbiam, kiedy mówisz z taką pewnością siebie.~
@1411 = ~To już zależy od ciebie. Wiesz, kto wie, czy znowu nie przyjdzie ci do głowy, żeby ze mną zerwać...~
@1412 = ~(śmiech) Taka z nas zdeterminowana para...~
@1413 = ~A ja uwielbiam ciebie.~
@1414 = ~Cśśś... Nie możemy zmienić przeszłości, ale możemy zbudować nową przyszłość. We dwoje.~
@1415 = ~To bardzo miłe z twojej strony, że tak mówisz. Ja też dziękuję ci za tę przyjaźń.~
@1416 = ~Nie przyszło ci nigdy do głowy, że moglibyśmy być dla siebie kimś więcej, niż przyjaciółmi?~
@1417 = ~O, tak. Wiele razem przeszliśmy, co?~
@1418 = ~A jednak wkrótce czeka nas rozstanie.~
@1419 = ~No... to by było na tyle.~
@1420 = ~Mniej więcej. Ach, <CHARNAME>, wciąż żyjemy! Możesz w to uwierzyć?~
@1421 = ~(westchnienie) Będę za tobą tęsknił. Ale mimo to, wspaniale będzie wrócić do domu.~
@1422 = ~To wystarczy. Dziękuję.~
@1423 = ~<CHARNAME>, chyba już o tym rozmawialiśmy. Oczywiście, że twoja nie-elfia krew, pełna raczej niesympatycznych wydarzeń przyszłość oraz dybiąca na ciebie horda płatnych zabójców czynią cię idealną partią, ale mimo to jestem zmuszony odmówić.~
@1424 = ~(ekhm) Przepraszam. Wiem, że to nie był zbyt dobry żart - ale chciałem po prostu jakoś poprawić nastrój. Jesteśmy dobrymi przyjaciółmi, i nigdy nie myślałem o tobie inaczej niż o przyjaciółce. Czy taka odpowiedź wystarczy?~
@1425 = ~Hmm!~
@1426 = ~Phi!~
@1427 = ~No cóż, z ciebie też żaden obiekt pożądania!~
@1428 = ~Jasne. W końcu i tak jesteśmy sobie bliscy jako przyjaciele.~
@1429 = ~(westchnienie)~
@1430 = ~Ach, tak. Jak miło zobaczyć znowu starą, dobrą <CHARNAME>.~
@1431 = ~Czy nie jest już odrobinę za późno na takie pomysły, <CHARNAME>? W końcu jesteś już na jak najlepszej drodze do boskości albo czegokolwiek innego, co cię czeka. Nie mamy już dużo czasu.~
@1432 = ~A poza tym... naprawdę coś czujesz?~
@1433 = ~Nie odpowiedziałeś na pytanie.~
@1434 = ~Po prostu jestem ciekawa.~
@1435 = ~Tak, czuję.~
@1436 = ~Czuję... i to od dawna.~
@1437 = ~Nie, raczej nie.~
@1438 = ~Ale przecież próbowałam już wcześniej z tobą o tym rozmawiać!~
@1439 = ~(westchnienie) Tak, pamiętam.~
@1440 = ~No cóż... przyznam, że nie raz i nie dwa o tym myślałem. Ale po co zaczynać coś, co od początku nie ma szans? Poza tym teraz jest już dużo, dużo za późno.~
@1441 = ~Nie jest. Wciąż mamy szanse.~
@1442 = ~Ale... Xan, ja... naprawdę mi się podobasz!~
@1443 = ~Chyba masz rację.~
@1444 = ~Zgadzam się. Poza tym, i tak nigdy nic do ciebie nie czułam.~
@1445 = ~Och. Nigdy bym...~
@1446 = ~<CHARNAME>, powiedzieć, żę jesteś kobietą pełną niespodzianek, to za mało. Potrafisz wywrócić czyjeś życie do góry nogami i nawet tego nie zauważyć. (westchnienie) To nie ma sensu, nie rozumiesz? A poza tym- ~
@1447 = ~Nie, nie; dość tego. Muszę pomyśleć...~
@1448 = ~Dobrze, w takim razie... idziemy?~
@1449 = ~Co mógłbym dodać? Naprawdę dobrze było z tobą podróżować. Może jeszcze się spotkamy, jeśli okoliczności pozwolą - i jeśli tego dożyjemy.~
@1450 = ~No cóż, jest jeszcze kwestia Tronu Bhaala...~
@1451 = ~Byłoby wspaniale.~
@1452 = ~Wątpię.~
@1453 = ~Racja. A więc nie spotkamy się już więcej, bo albo zginiesz, albo dołączysz do bogów - co dla nas, śmiertelników, na jedno wychodzi.~
@1454 = ~Też tak myślę.~
@1455 = ~No cóż, nigdy nic nie wiadomo, prawda? Kto by kiedyś pomyślał, że uda nam się dożyć dzisiejszej chwily?~
@1456 = ~Ale na pewno masz już dość mojego marudzenia. Idziemy?~
@1457 = ~Hej. Wszystko w porządku?~ [O#XAN277]
@1458 = ~Nie. I nie będzie, dopóki nie załatwię drani, którzy tak mnie urządzili.~
@1459 = ~Głowa mi pęka... ale poza tym, mam się nieźle.~
@1460 = ~Gdzie ja jestem? Co się stało?~
@1461 = ~Mniej więcej. Dobrze być znowu w waszym towarzystwie.~
@1462 = ~Nie dziwię ci się, sam miałbym podobne refleksje.~
@1463 = ~To dobrze.~
@1464 = ~Jesteś znowu z nami, pośród przyjaciół, i wszystko jest dobrze... to znaczy tak dobrze, jak może być w takich okolicznościach. Czyli i tak beznadziejnie.~
@1465 = ~Bałem się, że już do nas nie wrócisz.~
@1466 = ~Twoje zniknięcie przestraszyło mnie daleko bardziej, niż cokolwiek z ostatnich wydarzeń. Dopiero teraz rozumiem, jak wiele dla nas znaczysz. Dla nas - jako dla drużyny. Nie mówię w tej chwili o tym, kim jesteś dla mnie, ale o tym, jak bardzo wszyscy polegamy na tobie i twoim przywództwie.~
@1467 = ~Gdy cię nie było, zajęliśmy się uwolnieniem i doprowadzeniem do porządku sióstr Siene. Były naprawdę bardzo wdzięczne, i podarowały nam Buty Szybkości. Mam nadzieję, że ci się przydadzą.~
@1468 = ~Były naprawdę pod wrażeniem twojego poświęcenia. Ja tak samo. Postępowanie godne największych bohaterów, tak bym to ujął.~
@1469 = ~Xan, pochlebiasz mi. Dziękuję.~
@1470 = ~Xan, przestań się podlizywać! W tej chwili! Gdzie te Buty?~
@1471 = ~Dobrze, już dobrze... bo się zarumienię!~
@1472 = ~A więc wszystko skończyło się dobrze?~
@1473 = ~Nie masz za co dziękować. Mówię tylko prawdę.~
@1474 = ~(westchnienie) Wiedziałem, że od razu zainteresujesz się nagrodą. <CHARNAME>, <CHARNAME>... czy ty się nigdy nie zmienisz?~
@1475 = ~Wybacz. Mówię tylko prawdę.~
@1476 = ~O ile możemy mówić w ogóle o końcu tej sprawy.~
@1477 = ~Twoje rzeczy są ciągle tam na zewnątrz. Dobrze byłoby zaopiekować się nimi, zanim zrobi to ktoś inny. Idziemy?~
@1478 = ~Myślałem o Siene i jej siostrach...~ [O#XAN278]
@1479 = ~I?~
@1480 = ~Nie mów tylko, że zakochałeś się w którejś z nich.~
@1481 = ~Szkoda, że musiały zginąć.~
@1482 = ~Ja tak samo.~
@1483 = ~Nonsens. <CHARNAME>, czy ty myślisz czasami o czymś innym?~
@1484 = ~Nie zaczynajmy znowu tego tematu.~
@1485 = ~Chodzi mi o to, że...~
@1486 = ~To, co im się przydarzyło, to krzycząca niesprawiedliwość. Nawet teraz, gdy bezpiecznie wracają do domu, a ich koszmar się zakończył - nawet teraz ich oprawcy przygotowują się do kolejnej podróży, po której zdobędą dziesiątki nowych ofiar.~
@1487 = ~Robię co mogę, Xan. Ale czasem nawet to nie wystarcza.~
@1488 = ~Co proponujesz?~
@1489 = ~Szczerze mówiąc, mało mnie to obchodzi. Zwłaszcza teraz, gdy mam na głowie Piątkę.~
@1490 = ~Możemy zastawić na nich pułapkę w Amkethran. Zasłużyli na to.~
@1491 = ~Wiem, mógłbym powiedzieć to samo o sobie. Ale w tym wypadku jest jeszcze coś, co możemy zrobić.~
@1492 = ~Łowcy niewolników prawdopodobnie pojawią się wkrótce w Amkethran. Mam przeczucie, że może to nastąpić już niedługo - a za każdym razem, gdy o tym myślę, mój miecz rozbłyska jaśniej. To musi coś znaczyć.~
@1493 = ~Może wróćmy w to miejsce, gdzie znaleźliśmy wtedy te kobiety. Wiem, że może się zdarzyć, że się mylę... ale księżycowe ostrze jeszcze mnie nie zawiodło.~
@1494 = ~Wiem, że czas nas goni... ale to, o czym myślę, nie zabierze nam go zbyt dużo.~
@1495 = ~Właśnie to miałem na myśli, <CHARNAME>. Wspaniały pomysł.~
@1496 = ~Czuję, jak wzbiera we mnie rozpacz. Jak to w ogóle może być możliwe, ża takie niewinne, młode kobiety padają tak łatwo ofiarą bestii w ludzkich skórach?~
@1497 = ~Miecz w moich dłoniach winien być symbolem sprawiedliwości i pomocy. I jest - ale tylko symbolem, niczym więcej. Nie uratował tych kobiet. Nie mógł ich ochronić. Nie mógł... Ach, <CHARNAME>.~
@1498 = ~Wiem. Mnie też smuci wspomnienie Siene.~
@1499 = ~Ale wiedziałeś, że to się tak skończy, prawda?~
@1500 = ~Czyli to nie pierwsza taka twoja porażka, tak?~
@1501 = ~Przestań tak dramatyzować, musimy iść.~
@1502 = ~Przynajmniej zabiliśmy tych dranis.~
@1503 = ~Nic nie mogliśmy poradzić. Ale teraz, kiedy wiem, żę ty też przez to cierpisz, jest mi jakoś... łatwiej. Dziękuję.~
@1504 = ~Tak, i w pewnym sensie byłem na to przygotowany. Ale... jestem na szlaku dłużej niż ty żyjesz, a mimo to za każdym razem smutek jest tak samo nowy i bolesny.~
@1505 = ~(westchnienie) Miło, że mi to tym przypominasz. Tak, wiele razy już zawiodłem... ale nie zawsze z własnej winy. Czasami po prostu okoliczności... och, ale nawet, gdy widzę jasno, że nic nie mogłem zrobić, wciąż o tym myślę... zastanawiam się, czy na pewno nie było czegoś, co przeoczyłem... czy zrobiłem wszystko, co...~
@1506 = ~(westchnienie) Prowadź. Jak zwykle podążę za tobą.~
@1507 = ~Tak, ale co z tego? Wkrótce zjawią się nowi.~
@1508 = ~(westchnienie) To beznadziejne. Gdyby nie to, że cała sprawa mogła się i tak zakończyć o wiele gorzej, nie wiedziałbym teraz, co ze sobą zrobić. Ale... dziękuję ci, że mogłem ci to wszystko opowiedzieć. To pomaga. Naprawdę.~
@1509 = ~Niewolnice z Calimshanu.

W Amkethran spotkaliśmy Siene, elfkę, uratowaną kiedyś przez nas z rąk niewolników. Błaga nas o pomoc w ocaleniu swoich sióstr.~
@1510 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Pozwoliliśmy odejść łowcom niewolników wraz ze ich ofiarami. Chyba już się nie spotkamy.~
@1511 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Siene odeszła, niezadowolona z naszej decyzji. Chyba nici z nagrody.~
@1512 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Siene odeszła zaraz po walce, cała we łzach. Chyba nici z nagrody.~
@1513 = ~Niewolnice z Calimshanu..

Znów spotkaliśmy się z łowcami niewolników. Tym razem nikt nie ocalał.~
@1514 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Nareszcie kobiety są wolne. Przed odejściem Siene dała nam w prezencie swoje Buty Szybkości. Jednak coś mi mówi, że cała sprawa nie jest jeszcze zamknięta.~
@1515 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Zdecydowaliśmy się nie płacić okupu za Xana. W końcu jest Arcymagiem, i powinien sam sobie poradzić. Mam nadzieję, że spotkamy się gdzieś w  Amkethran za dzień czy dwa.~
@1516 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Zastraszyliśmy najemników, którzy przyszli po okup, a oni powiedzieli nam, gdzie znajdziemy Xana. Jest w jednej z chatek w Amkethran..~
@1517 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Przekupiliśmy najemników, którzy przyszli po okup, a oni powiedzieli nam, gdzie znajdziemy Xana. Jest w jednej z chatek w Amkethran.~
@1518 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Zapłaciliśmy okup, a najemnicy powiedzieli nam, gdzie znajdziemy Xana. Jest w jednej z chatek w Amkethran.~
@1519 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Łowcy niewolników zabrali Xana w zamian za wolność sióstr Siene. Teraz trzeba poczekać, aż ktoś zgłosi się po okup.~
@1520 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Zdecydowaliśmy się na bezpośrednią konfrontację, wskutek czego wszyscy łowcy niewolników nie żyją. Niestety, wszystkie niewolnice również.~
@1521 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Zapłaciliśmy najemnikom niezłą sumę, a oni zostawili nas w spokoju. Reszta nie była już trudna, a teraz wszystkie niewolnice są już wolne.~
@1522 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Nie wiem, skąd Xan i cała reszta wzięli pieniędze, ale jakoś zapłacili za moją wolność i znów jestem z nimi. Jednak coś mi mówi, że sprawa nie jest jeszcze zamknięta.~ 
@1523 = ~Niewolnice z Calimshanu.

Xan ma przeczucie, że łowcy niewolników znów zamierzają pojawić się w Amkethran. Może należałoby to sprawdzić?~
@1524 = ~(Wzdycha cicho i powoli przyciąga cię do siebie, tak, że czubek jego nosa dotyka lekko twojego ucha. Po krótkiej chwili milczenia, rozchodzicie się.)~
@1525 = ~(Bierze twoją dłoń i zaczyna kreślić na niej małe kółka. Jego dotyk jest lekki, ale po chwili czujesz się spokojna i rozluźniona.)~
@1526 = ~(Patrzy na ciebie zagadkowo i otwiera usta, jakby chciał coś powiedzieć... jednak po chwili zmienia zdanie i całuje cię lekko w policzek)~
@1527 = ~(Podchodzi do ciebie od tyłu i przez dłuższą chwilę stoi bez ruchu. Potem powoli, z wahaniem wyciąga dłoń i gładzi cię po włosach.)~
@1528 = ~(Uśmiecha się szeroko, szerzej niż zwykle - i podaje ci czerwoną różę. Gdy patrzysz z zachwytem na kwiat, Xan odwraca się bez słowa... jednak nie na tyle szybko, żebyś nie zdążyła dostrzec, że się zaczerwienił.)~
@1529 = ~(Jego twarz jest blada i zmęczona, ale patrząc na ciebie, udaje mu się wyprodukować słaby uśmiech.)~
@1530 = ~(Bierze cię za rękę i ściska ją lekko.)~
@1531 = ~(Jego szczupłe palce przebiegają wzdłuż twojego kręgosłupa, zatrzymując się na chwile w talii. Po chwili czujesz, jak odpływa z ciebie całe zmęczenie; Xan za to nagle garbi się i zaczyna pocierać dłonią czoło.)~
@1532 = ~(Uśmiecha się do ciebie lekko i podaje ci rękę.)~
@1533 = ~(Przygląda się krytycznie twoim siniakom i zadrapaniom, i przygryza wargi. Nic nie mówi, ale jego spojrzenie jest bardziej niż wymowne.)~
@1534 = ~Zdaje mi się, że "<CHARNAME>" nie oddaje ci całej sprawiedliwości. Bohaterka? Żywa legedna? A może... bogini? (pauza) Nie... nie, proszę, tylko nie to.~
@1535 = ~(Rzuca zrezygnowane spojrzenie na resztę drużyny i potrząsa głową w tak dobrze znanym ci geście, oznaczającym "nie teraz".)~
@1536 = ~(Podchodzi do ciebie od tyłu i delikatnie zaczyna masować twoje ramiona i kark. Jednak na końcu, zamiast cię pocałować, wzdycha melancholijjnie i odchodzi.)~
@1537 = ~(Jego szczupła ręka obejmuje twoją talię.)~
@1538 = ~(Jego twarz jest jak zwykle lekko melancholijna, ale w oczach widać wyraźny uśmiech. A nawet więcej; jesteś pewna, że tym razem Xan do ciebie mrugnął.)~
@1539 = ~(Desperacko próbuje ukryć fakt, że znów przyglądał ci się ukradkiem... i to bardzo znacząco. Jednak nie udaje mu się to.)~
@1540 = ~(Wasze spojrzenia spotykają się, i nagle nabierasz dziwnej pewności, że wiesz, o czym myśli twój ukochany. Ukochany rumieni się lekko.)~
@1541 = ~(Ostrożnie podchodzi do ciebie i bardzo delikatnie przytula cię, szepcząc ci do ucha pełne czułości słowa.)~
@1542 = ~Nieważne, co się stanie... jestem cały twój, <CHARNAME>.~
@1543 = ~(Pochyla głowę w lekkim ukłonie, i w tym momencie zauważasz smutek w jego oczach. Smutek, który nie znika od dnia, w którym zaczęła się wojna z twoim rodzeństwem.)~
@1544 = ~(Podchodzi do ciebie, po czym wzdycha i wycofuje się.)~
@1545 = ~Nie, nic. Może... może później?~
@1546 = ~Przepraszam, ale... Nie, chyba nie możcie mi pomóc.~ [O#XAN000]
@1547 = ~Mój panie! Chwała niech będzie Seldarine, moje siostry są ocalone!~ [O#XANSI1]
@1548 = ~Jestem Siene. Rok temu ty, i twoi szlachetni towarzysze, uwolniliście mnie i moje siostry - Dialę i Minuwiel.~
@1549 = ~Och - tak, oczywiście. (westchnienie) Miło cię widzieć w dobrym zdrowiu.~
@1550 = ~Ze mną wszystko w porządku, ale moje siostry nie mają tyle szczęśćia.~
@1551 = ~Łowcy niewolników konytnuują swój czarny proceder, który pochłania coraz więcej ofiar! Nie... (szloch) nie można pozwolić, żeby to trwało...~
@1552 = ~<CHARNAME>, trzeba ich powstrzymać! Nawet wąsiki Boo zjeżyły się na wieść o takiej niesprawiedliwości!~
@1553 = ~T-to okropne! Powinniśmy coś z tym zrobić!~
@1554 = ~Nie płacz, laleczko! Te paskudy nie skrzywdzą twoich siostrzyczek... chyba, że już to zrobiły! Ha ha!~
@1555 = ~To straszne! Jak... jakby wrócił Irenicus.~
@1556 = ~Powiedziałbym, że takie zadanie jest poniżej godności kogoś z naszej rodziny. Jak myślisz, <CHARNAME>?~
@1557 = ~Sama nic nie zrobisz, dziecko. Chcesz prosić nas o pomoc, czyż nie?~
@1558 = ~Tak... tak, o pomoc. Było ze mną trzech wojowników, ale zginęli w walce z łowcami. Och, czuję się tak okropnie... poprosiłam ich o pomoc, a oni... Nie, to beznadziejne!~
@1559 = ~(westchnienie) Skądś znam te słowa. <CHARNAME>, co robimy?~
@1560 = ~Miło cię znowu widzieć, Siene. Oczywiście, możesz liczyć na naszą pomoc.~
@1561 = ~Nie pamiętam cie, Siene, ale z chęcią ci pomogę.~
@1562 = ~Chyba musimy jej pomóc.~
@1563 = ~Nie znam tej kobiety, i wcale mi się nie podoba, jak na nią patrzysz!~
@1564 = ~Nie możemy ci pomóc, Siene. Mamy ważniejszą misję do wypełnienia.~
@1565 = ~Poczekasz tu na nas chwilę? Musimy najpierw odpocząć i uzupełnić zapasy.~
@1566 = ~Och, co za ulga!~
@1567 = ~Wróciliście! Ale... ale gdzie jest Lord Xan? Nie poradzimy sobie bez księżycowego ostrza. Proszę... przyprowadźcie go.~ [O#XANSI2]
@1568 = ~Ich karawana może pojawić się w Amkethran w każdej chwili. Chodźcie za mną.~
@1569 = ~Wróciliście! A więc... pomożecie nam?~ [O#XANSI2]
@1570 = ~Oczywiście. Prowadź.~
@1571 = ~Jeszcze nie teraz, Siene.~
@1572 = ~Ro... rozumiem. Będę tu na was czekała... ale błagam, śpieszcie się!~
@1573 = ~(westchnienie) <CHARNAME>, chyba nie mówisz poważnie. Jeśli słyszałaś kiedyś o mężczyźnie, który będąc przy tobie wciąż oglądał się za innymi kobietami, chętnie bym go... och, ale oczywiście, że nie ma takich ludzi. Ale przedyskutujemy to później; na razie musimy zdecydować, czy pomożemy tym dziewczynom.~
@1574 = ~Nie obchodzi mnie ani ona, ani jej 'siostry'! Nie!~
@1575 = ~Może później. Nie mam teraz ochoty się tym martwić.~
@1576 = ~Wybacz, Xan. Jasne, że im pomożemy.~
@1577 = ~Oczywiście. Siene, jaka jest sytuacja?~
@1578 = ~Ale... ale sama nie dam rady ich uratować! A łowcy niewolników mogą pojawić się w Amkethran w każdej chwili! Nie możemy długo czekać.~
@1579 = ~Wiem, że nie mam wam czym zapłacić... chociaż oddam wam wszystko, co mam. Moje Buty Szybkości? Wszystkie oszczędności? Och, błagam was, zlitujcie się!~
@1580 = ~Proszę, oni wszyscy wkrótce się tu zjawią, i co mam wtedy zrobić? Błagam, chodźcie ze mną, możemy powstrzymać ich raz na zawsze!~
@1581 = ~Ruszajcie się, wy trzy! A może chcecie, żeby najemnicy najpierw się z wami zabawili? To dla nas żaden problem, laleczki! Dalej, nie ociągać się!~
@1582 = ~Stój! Nigdzie nie pójdziesz!~
@1583 = ~(westchnienie) Och, Seldarine, teraz się zacznie...~
@1584 = ~Co? Kolejna parka niewolników za darmo? Nie, więcej! Dwa... trzy...  hej, chwila! Ty jesteś <CHARNAME>, prawda?~
@1585 = ~Tak. I co z tego?~
@1586 = ~<CHARNAME> z Candlekeep, NIEZBYT miło mi poznać.~
@1587 = ~A czy to ma znaczenie? I tak jesteś już martwy.~
@1588 = ~Nie mam pojęcia, o kim mówisz.~
@1589 = ~<CHARNAME>? Znam to imię, ale to nie ja.~
@1590 = ~Nie próbuj ze mną tych sztuczek, <CHARNAME>. Wiem dobrze, kim - czym - jesteś.~
@1591 = ~Jestem Khalid z Calimshanu, i nie szukam z tobą zwady.~
@1592 = ~Nie musisz szukać zwady, żeby zginąć z mojej ręki. Stoisz nam na drodze, a to wystarczy.~
@1593 = ~Minsc nie rozumie. Jak to być może, że zły łowca niewolników nosi imię naszego poległego towarzysza?~
@1594 = ~Coś mi mówi, że ujawniając swoje imię, popełniłeś wielki błąd.~
@1595 = ~Taki śmieć, bezczeszczący imię Khalida... Wydrapię ci oczy za tę podłość!~
@1596 = ~Jakiś inny Khalid nie żyje? Więc nawet to imię mu nie pomogło, co? Wiesz, "Khalid" znaczy "nieśmiertelny". Może powinien był zostać w Calimshan... i pomóc nam w interesach, zamiast szlajać się z takimi typami jak ty.~
@1597 = ~Jak śmiesz - jak śmiesz...~
@1598 = ~Dość tego. Rozmawiałem z twoim przywódcą. A więc, <CHARNAME>...~
@1599 = ~Ty za to wyglądasz dość agresywnie, co mnie martwi.~
@1600 = ~Zapłacisz za to, co zrobiłeś tym kobietom!~
@1601 = ~Nie martw się, wkrótce przestanie cię to martwić. Właściwie, to wkrótce wszystko przestanie cię martwić.~
@1602 = ~Nie pozwolę ci obrażać imienia Khalida! Giń, śmieciu!~
@1603 = ~Na pewno możemy osiągnąć jakiś kompromis.~
@1604 = ~Nie, nie, nie, zdaje ci się. Idźcie dalej, nie przeszkadzajcie sobie.~
@1605 = ~Tak, oczywiście. Wydrzesz mi z piersi moje czarne serce, nabijesz je na włócznię, a moim ciałem nakarmisz kruki.~
@1606 = ~(kaszel) Gdzieś już to słyszałem.~
@1607 = ~<CHARNAME>, pozwól, że ci wytłumaczę, jeśli jeszcze nie rozumiesz: jeden ruch w moją stronę, a moi najemnicy poderżną gardziołka tym trzem młodym damom.~
@1608 = ~Jeśli chcesz, możesz zabić mnie, ale nie krzywdź moich sióstr! To jeszcze dzieci!~
@1609 = ~(westchnienie) Uwierz mi, nic mnie to nie obchodzi. Jestem zajętym człowiekiem, i w pracy spotykam dużo dzieci. To tylko towar, nic więcej.~
@1610 = ~Nie widzę tu opcji kompromisu. Cóż, moglibyśmy oddać wam te dziewczyny, ale kto mi zagwarantuje, że nie rzucicie się wtedy na nas z bronią?~
@1611 = ~Możesz dać nam słowo, próbować nas zastraszyć czy przekupić, ale to niczego nie zmieni. Gdy dostaniesz to, czego chcesz, zaatakujesz nas. Ty to wiesz, ja to wiem, i wiesz, że ja wiem.~
@1612 = ~A wy wiecie, że my wiemy, że wy wiecie... Ekhm. (westchnienie) Nieważne. Proszę, mów dalej. Chociaż i tak chyba wiem, do czego zmierzasz...~
@1613 = ~Rzecz jasna, możecie próbować nas zaatakować. I bez wątpienia przegramy tę walkę... ale dziewczyny również nie przeżyją. Moglibyśmy też zabrać kogoś z was, na wymianę. Przemyśl to.~
@1614 = ~Ja... możesz wziąć mnie, w zamian za nie...~
@1615 = ~Nie, nie sądzę. <CHARNAME> umie liczyć, i na pewno zdecyduje, że trzy życia są warte więcej niż jedno. A więc takie rozwiązanie mnie nie zadowala.~
@1616 = ~<CHARNAME>, jeśli mogę cię prosić na moment...~
@1617 = ~Widzisz...~
@1618 = ~Oczywiście, nie chcę śmierci tych dziewczyn... ale tak samo nie chcę, żeby ktokolwiek, a zwłaszcza ty, ryzykował dla nich życiem. W końcu to mnie Siene poprosiła o pomoc, prawda? Więc to ja powininem oddać się w ich ręcę jako zakładnik.~
@1619 = ~Jeśli ten sposób zawiedzie... rzecz jasna, lepiej nie próbować walki bezpośredniej; mam jeszcze inne rozwiązanie. Ci łowcy niewolników... może i są silni, ale podstawą ich siły są najemnicy. Jeśli udałoby ich się przekupić, moglibyśmy uwolnić niewolników bez niepotrzebnego rozlewu krwi.~
@1620 = ~A oprócz tego  - w końcu jestem Mistrzem Zauroczeń, więc w ostateczności mogę spróbować przejąć kontrolę nad ich umysłami. Oczywiście, nie mogę zagwarantować powodzenia, ale jakieś szanse są.~
@1621 = ~Hej, wy! Dość już tego gadania! Nie chcemy chyba, żeby zjawili się tu ludzie Balthazara, i przeszkodzili nam w... interesach? A więc, co proponujecie? Jesteśmy otwarci na wszelkie rozsądne pomysły.~
@1622 = ~Wszyscy? Bardzo dobrze. Bo zamierzam złożyć twoim najemnikom ofertę nie do odrzucenia.~
@1623 = ~Potrzebujecie zakładnika, tak? Weźcie mnie.~
@1624 = ~Xan zgłosił się na ochotnika jako zakładnik.~
@1625 = ~(szepczesz) Xan, rób swoje!~
@1626 = ~Nie będziemy negocjować. Brońcie się!~
@1627 = ~Możecie odejść i wziąć te dziewczyny. Nie obchodzi mnie to.~
@1628 = ~Coś takiego; nie spodziewałem się takiej... hm, hojności z waszej strony. A więc żegnajcie.~
@1629 = ~Nie!~
@1630 = ~<CHARNAME>, co ty robisz?! Przecież wiesz, co stanie się z tymi kobietami, gdy dotrą do Calimshanu!~
@1631 = ~Wiem, ale mało mnie to obchodzi.~
@1632 = ~Coś ci powiem, Khalid. Może jednak jest szansa na jakiś kompromis.~
@1633 = ~Masz rację, Xan. Wybaczcie, drodzy łowcy niewolników, ale wasze życie dobiega właśnie końca.~
@1634 = ~Miło spotkać ludzi o tak dobrze rozwiniętych talentach dyplomatyczynch. A więc... ruszać się, szmaty! Idziemy!~
@1635 = ~(westchnienie) <CHARNAME>... Dlaczego?~
@1636 = ~Ty - wy - och, Seldarine... (szloch)~
@1637 = ~Do widzenia.~
@1638 = ~Co? Jak śmiecie! Nie pozwalam-~
@1639 = ~Taa?~
@1640 = ~Taa. Tysiąc sztuk złota dla każdego z was.~
@1641 = ~Dwa tysiące na głowę - pasuje?~
@1642 = ~Powiedzmy... po trzy tysiące? Dla każdego?~
@1643 = ~Ach, do diabła, po pięć tysięcy! Stać mnie na to!~
@1644 = ~I... do not have this much with me.~
@1645 = ~Nie, nic. Zmiana planów.~
@1646 = ~I tak tyle dostaniemy. A nawet więcej. Nie.~
@1647 = ~Miło widzieć taką lojalność. Vel, porozmawiamy o tym w domu. A teraz...~
@1648 = ~Dwa tysiące? Dwa razy wiecej, niż...~
@1649 = ~Umowa stoi! Dawaj pieniądze, to znikniemy!~
@1650 = ~Złodzieje! Oszuści! Nie możecie- ~
@1651 = ~Tak sądzisz? To patrz.~
@1652 = ~Trzy tysiące? Jasne!~
@1653 = ~Mówisz poważnie? Po pięć tysięcy dla każdego?!~
@1654 = ~Tak sądzisz? To patrz. Za pięć tysięcy sprzedałbym własne dziecko.~
@1655 = ~Skoro zostałem bez obrony, nie mam chyba wiele do gadania. Tym razem wam się udało, ale jeszcze się spotkamy.~
@1656 = ~A następne spotkanie... zobaczycie, będzie waszym ostatnim. Pożałujecie.~
@1657 = ~Coś takiego, coś takiego. Podoba mi się ten pomysł!~
@1658 = ~Zostaw broń i wszystkie rzeczy, nie będę ryzykował.~
@1659 = ~A teraz chodź. Twoi towarzysze zaopiekują się tymi dziewczynami.~
@1660 = ~Ha! To mi się podoba!~
@1661 = ~Zajmiemy się nimi, <CHARNAME>,nie martw się. I znajdziemy sposób, żeby cię uwolnić.~
@1662 = ~Co - gdzie wy idziecie? Co robicie?!~
@1663 = ~*szczerzy się* Nie martwcie się, robaczki. Wkrótce skontaktuje się z wami jeden z moich ludzi. Poda wam cenę... która chyba nie będzie zbyt wysoka, jak na głowę waszego przywódcy!~
@1664 = ~A teraz ruszać się! Wy tam, pilnujcie Dziecka Bhaala i spróbujcie go chociaż dotknąć, póki wam nie pozwolę!~
@1665 = ~Naprawdę? Nieźle, nieźle. Ale ten gość wygląda na dość cienkiego; wytrzyma z nami, póki nie zapłacicie okupu?~
@1666 = ~Okup? A więc rzeczywiście przegrałem... Kto chciałby... (westchnienie)~
@1667 = ~Ja, na przykład. Wrócisz do nas tak szybko, jak to możliwe. Obiecuję.~
@1668 = ~Xan, powinieneś mieć do mnie więcej zaufania. Zapłacę ile będą chcieli, i będziesz znów z nami.~
@1669 = ~Nigdy nie zapomnę o twoim poświęceniu.~
@1670 = ~Nie, nie możesz z nimi iść! To zbyt niebezpieczne!~
@1671 = ~Wierzę ci, ale...~
@1672 = ~(westchnienie) Och, nieważne. Zaopiekujcie się tymi dziewczynami, i uważajcie na siebie. Życie jest zbyt krótkie.~
@1673 = ~To będzie moje ostatnie poświęcenie, co do tego nie mam żadnych wątpliwości. Uważaj na siebie, <CHARNAME>: to życie jest zbyt krótkie.~
@1674 = ~Obawiam się, że teraz decyzja nie należy już ani do mnie, ani do ciebie. Uważaj na siebie, <CHARNAME>: życie jest zbyt krótkie.~
@1675 = ~Dość gadania. Mag zostawia rzeczy i idzie z nami. Kobiety zostają z wami. Idziemy.~
@1676 = ~(szepcze) Dobrze.~
@1677 = ~Wypuśćcie je... wypuśćcie...~
@1678 = ~Seldarine, za ciężko... Za dużo ich... Ja...~
@1679 = ~Co to miało być?~
@1680 = ~Och, nieważne. Jeszcze jeden taki 'przypadek', i wasze dziewczynki zginą. A więc?~
@1681 = ~Tak jak myślałem. Tak, jak myśleliśmy, co, Vel? A więc, laleczki, szykujcie się na śmierć!~
@1682 = ~Nieee!!!~
@1683 = ~Świetnie. A więc, co teraz zrobimy?~
@1684 = ~Zostanę waszym zakładnikiem.~
@1685 = ~Xan zostanie waszym zakładnikiem.~
@1686 = ~(cicho) Xan, teraz! Szybko!~
@1687 = ~Szykujcie broń, i niech to skończy się jak najszybciej.~
@1688 = ~Stójcie. Jeden z was musi iść do nich z ofertą okupu. A w międzyczasie...~
@1689 = ~Mam świetny pomysł, co zrobić z taką ładną dziewczynką jak ty.~
@1690 = ~(chichot) My też, szefie, my też. Niezła jest, co?~
@1691 = ~(westchnienie) Powiedziałbym raczej, że chyba długo już nie widziałeś kobiet.~
@1692 = ~Gdybyście nie zauważyli, ona jest dzieckiem Bhaala. Macie ochotę, żeby dwumetrowy potwór rozdarł was na strzępy swoimi kłami i szponami? Proszę bardzo. Zrozumiano?~
@1693 = ~Tak, szefie...~
@1694 = ~Potrzebujesz czegoś, <CHARNAME>?~
@1695 = ~Raczej nie.~
@1696 = ~Twojej głowy, draniu!~
@1697 = ~Przestańcie się tak na mnie gapić. Chcę się wykąpać.~
@1698 = ~Wypuśćcie mnie.~
@1699 = ~Co... co zamierzacie ze mną zrobić?~
@1700 = ~Nieźle byłoby wyrżnąć was wszystkich w pień. Na początek.~
@1701 = ~Świetnie. A więc jesteśmy gotowi.~
@1702 = ~Ha. Muszę cię rozczarować.~
@1703 = ~Nie martw się, <CHARNAME>. Za parę chwil przestanie cię to obchodzić... właściwie, to WSZYSTKO przestanie cię obchodzić.~
@1704 = ~Zobaczysz. Chociaż... Och. Nie, raczej nie zobaczysz.~
@1705 = ~Vel, zajmij się tym. Po cichu, jeśli możesz.~
@1706 = ~Tak, szefie.~
@1707 = ~<CHARNAME>!~
@1708 = ~Khalid przesyła najserdeczniejsze pozdrowienia i ofertę. Dwadzieścia tysięcy sztuk złota, i wasz przyjaciel wróci do was w jednym kawałku.~
@1709 = ~Co?! Chyba oszaleliście, żądając takiej sumy!~
@1710 = ~Nie próbujcie nawet ruszyć mojej działki! Niech każdy sam płaci za własną głupotę!~
@1711 = ~Zwariowaliście, rivvil? To dla nas żaden kłopot, znaleźć sobie nowego maga. Chyba, że <CHARNAME> znowu zamierza zaskoczyć nas swoim... sentymentalnym podejściem.~
@1712 = ~Sprawa jest chyba oczywista. Nasz były, ekhm, przyjaciel jest teraz niewolnikiem. Dla mnie to tylko lepiej.~
@1713 = ~Za moje uwolnienie też musieliście tyle zapłacić, pamiętasz, <CHARNAME>? Chyba nie mamy wyboru, chociaż to niesprawiedliwe.~
@1714 = ~Mówię tylk to, co kazali mi przekazać. A więc?~
@1715 = ~Zapłacimy, tylko oddajcie nam Xana.~
@1716 = ~A co powiedziałbyś, gdybyśmy zaoferowali ci... powiedzmy, pięć tysięcy złotych? Nie musisz się z tego rozliczać przed Khalidem. Pomóż mi odzyskaćć Xana, a zostaniesz bogaczem.~
@1717 = ~Lepiej uważasz, jakim tonem zwracasz się do Dziecka Bhaala! Nie chcesz chyba zginąć bardzo powolną i bolesną śmiercią, co? Więc lepiej powiedz mi w tej chwili, gdzie jest Xan!~
@1718 = ~Lepiej uważasz, jakim tonem zwracasz się do Dziecka Bhaala! Powiedz, gdzie jest Xan, a może oszczędzę ci życie!~
@1719 = ~Zapomnij! Zabiję ciebie i twoich tchórzliwych panów!~
@1720 = ~Nie mam tyle pieniędzy.~
@1721 = ~Nie obchodzi mnie, co się stanie z Xanem. Możesz powtórzyć to Khalidowi.~
@1722 = ~A więc zgadzacie się?~
@1723 = ~W takim razie w porządku. Idźcie do najbliższej chaty w Amkethran, a znajdziecie tam swojego maga. Proste, nie?~
@1724 = ~Hmm...~
@1725 = ~Pięć tysięcy to niezła sumka. A więc to nie żadna zdrada, tylko zwykły biznes.~
@1726 = ~Chyba mogę wam powiedzieć, gdzie go znajdziecie.~
@1727 = ~Khalid był pewien, że zapłacicie okup, więc na wszelki wypadek zamknął go już w jednej z tych chatek w Amkethran. Rozejrzyjcie się dookoła, i będziemy kwita.~
@1728 = ~(gulp) Błagam... tylko nie Zabójca! Pro... proszę...~
@1729 = ~Wszystko wam powiem! Tylko nie... nie zabijaj mnie!~
@1730 = ~Khalid był pewien, że zapłacicie okup, więc na wszelki wypadek zamknął go już w jednej z tych chatek w Amkethran. Pozwólcie mi teraz odejść... proszę.~
@1731 = ~Postępuję tylko zgodnie z instrukcjami. Jeśli nie zapłacicie, Khalid sprzeda waszego maga w niewolę lub uczyni go swoim osobistym służącym. Jesteście pewni, że tego chcecie?~
@1732 = ~W takim razie zapłacimy.~
@1733 = ~W takim razie zapłacę ci pięć tysięcy, jeśli pomożesz nam go odzyskać.~
@1734 = ~A wiesz, co ci zrobię, jeśli nie będziesz chciał współpracować? Słyszałeś kiedyś o Zabójcy?~
@1735 = ~Ale nie mogę tyle zapłacić!~
@1736 = ~Mówię przecież, że nie obchodzi mnie, co się z nim stanie!~
@1737 = ~To macie pecha. Ale to już wasz problem, nie mój.~
@1738 = ~W porządku. W takim razie żegnajcie. Nie usłyszycie już kolejnej oferty.~
@1739 = ~Siostry... jesteście wolne!~ [O#XANSI3]
@1740 = ~Dz...dziękujemy...~
@1741 = ~(szloch)~
@1742 = ~Jesteśmy wam takie wdzięczne! Nie spodziewałyśmy się... nie miałyśmy pojęcia... och, Seldarine...~
@1743 = ~Na Corellona, czy już naprawdę po wszystkim?~
@1744 = ~Tak, jesteście już bezpieczne. <CHARNAME>, dziękuję ci z całego serca. Odprowadzę teraz moje siostry w bezpieczne miejsce.~
@1745 = ~Ale jesteśmy zmęczone...~
@1746 = ~Nie możemy tu zostać? Chociaż na chwilę?~
@1747 = ~Chcecie znaleźć się w samym centrum Wojny Dzieci Bhaala, w dodatku w mieście pełnym pijanych najemników?~
@1748 = ~Nie możemy tu zostać. Ludzie Baltazara mogą okazać się gorsi od łowców niewolników, uwierzcie mi.~
@1749 = ~Och.~
@1750 = ~Musimy uciekać.~
@1751 = ~<CHARNAME>, nie będę cię prosić o eskortę; wystarczająco dużo już ci zawdzięczamy. Na dowód naszej wdzięczności, zatrzymaj te Buty Szybkości.~
@1752 = ~Niech was Seldarine błogosławi... kimkolwiek jesteście.~
@1753 = ~Zginęłybyśmy, gdyby nie wasza pomoc...~
@1754 = ~Żegnajcie.~
@1755 = ~<CHARNAME>? Znowu ty? Na bogów, to już się robi męczące!~
@1756 = ~Zgadzam się w zupełności. Czas już chyba zakończyć tę sprawę, czyż nie?~
@1757 = ~Tym razem nie wyjdziecie stąd żywi!~
@1758 = ~Jak mogliśmy pozwolić im odejść? Co ty w ogóle sobie wyobrażasz?~ [O#XANSI4]
@1759 = ~Nie rozumiem cię... i nie chcę zrozumieć!~
@1760 = ~Nie żyją... one nie żyją...~ [O#XANSI5]
@1761 = ~Może rzeczywiście nie było innego wyjścia. Przynajmniej możemy być pewni, że ten człowiek nikomu już nie odbierze wolności.~
@1762 = ~Ale życie trzech niewinnych dziewcząt...~
@1763 = ~Nie mogę tu dłużej zostać. Wybacz.~
@1764 = ~Mam pytanie w sprawie Siene i tych elfich kobiet...~
@1765 = ~Oczywiście. O co chodzi?~
@1766 = ~Naprawdę musisz dokonywać tych wszystkich szlachetnych czynów i ratować wszystkich dookoła?~
@1767 = ~Ilu takim jęczącym elfom będziesz jeszcze musiał pomóc?~
@1768 = ~Po prostu zastanawiam się, jak dajesz sobie radę z tymi wszystkimi, którzy proszą cię o pomoc.~
@1769 = ~Po prostu ciekawi mnie, co o tym wszystkim myślisz.~
@1770 = ~Naprawdę chciałeś jej pomóc?~
@1771 = ~No cóż. To wbrew pozorom dość trudne pytanie.~
@1772 = ~To oczywiste, że chciałem pomóc Siene. Żadna żywa istota, a już na pewno nikt z naszego ludu nie powinen być traktowany jak bydło i sprzedawany w niewolę. Zwłaszcza tak młode i niewinne dziewczyny jak te, które właśnie spotkaliśmy.~
@1773 = ~Ale w pewnym sensie... masz rację. Nie mógłbym im odmówić, nawet, gdybym chciał. Ostrze osądza moje czyny bez względu na okoliczności, i nie da się z nim dyskutowaće.~
@1774 = ~Strażnik Księżycowego Ostrza nigdy nie odmawia prośbie o pomoc; wręcz przeciwnie, z radością rzuca się do walki, nawet, jeśli ryzykuje tym własne życie. ZWŁASZCZA, jeśli ryzykuje własne życie, jak wydaje się sądzić większość moich młodych i niedoświadczonych pobratymców.~
@1775 = ~To prawda, że nieczęsto napotykam proszących mnie o pomoc, ale jednocześnie wiem, że to się nie skończy, póki żyję. Czasem jestem tym taki zmęczony, <CHARNAME>.~
@1776 = ~A mimo to jesteś zdecydowany podążać tą ścieżką do końca życia, prawda?~
@1777 = ~A nie myślałeś, żeby z tym skończyć?~
@1778 = ~Masz rację, ciężko być bohaterem. Wiem coś o tym.~
@1779 = ~Biedactwo.~
@1780 = ~Taka jest wola Corellona. Ale...~
@1781 = ~Oczywiście, że myślałem. Nie pamiętasz, ile razy już mówiłem, że mam ochotę położyć się i umrzeć?~
@1782 = ~<CHARNAME>... Spójrz na mnie. Czy ja ci wyglądam na bohatera?~
@1783 = ~(prychnięcie) Bardzo śmieszne, dzięki.~
@1784 = ~Wiedza, ochrona, opieka... Nie potrafię chronić własnych przyjaciół - spójrz tylko na swoje własne blizny, a zrozumiesz, o czym mówię; zakres mojej wiedzy również pozostawia wiele do życzenia.~
@1785 = ~Lecz mimo to, z jakichś dziwnych powodów, Księżycowe Ostrze wciąż uznaje mnie za godnego opiekuna. Sam Corellon życzy sobie, bym kontynuował moją misję. I tak zrobię. W końcu nie mógłbym mu się sprzeciwić; możliwość podjęcia wyboru miałem tylko raz, ponad sto lat temu, gdy po raz pierwszy chwyciłem rękojeść tego miecza. Teraz mogę już tylko...~
@1786 = ~...narzekać~
@1787 = ~...użalać się nad sobą.~
@1788 = ~...wzdychać.~
@1789 = ~Co?~
@1790 = ~...uśmiechnąć się?~
@1791 = ~Na to wygląda, prawda? Ale ja nie narzekam. Ja tylko stwierdzam fakty.~
@1792 = ~(westchnienieh)~
@1793 = ~Och. Doprawdy... ciekawy pomysł.~
@1794 = ~Jednak, jakby na to nie patrzeć, ratujemy życia. A każde życie to dowód na to, że warto. Nie mnie rozmyślać o tym w większym wymiarze. Może przypadnie to tobie, na końcu tej podróży...~
@1795 = ~Ale nie. Nie chcę o tym myśleć.~
@1796 = ~Och, gdyby tylko miejscowi banyci przestali wykorzystywać nasz dom jako jedną ze swoich kryjówek! Ale nas oczywiście nikt nie pyta o zdanie. Przychodzą, ze swoimi wielkimi nożami i toporami, a my chowamy się za łóżkiem i modlimy się, żeby to był ostatni raz.~
@1797 = ~Łowcy niewolników przychodzą tu często. Wiem, że to oni, bo mają ze sobą związne kobiety, i wszystko. Wy też jesteście łowcami?~
@1798 = ~(westchnienie)~ [O#XAN000]
@1799 = ~Wreszcie. Świat stał się odrobinę lepszym miejscem.~
@1800 = ~Dziękuję, <CHARNAME>. że tu wróciliśmy.~
@1801 = ~Mam dla twoich ludzi propozycję nie do odrzucenia.~
@1802 = ~Nie będziesz już więcej obrażał imienia Khalida!~
@1803 = ~Dobrze zrobiliśmy, <CHARNAME>. Tak właśnie trzeba było postąpić.~
@1804 = ~Wyglądasz dziś na jakiegoś przygnębionego. O co chodzi?~
@1805 = ~Czytałeś przed chwilą jakiś list. Od kogo?~
@1806 = ~Pamiętasz jedną z naszych wczesnych rozmów we Wrotach Baldura, kiedy opowiadałem ci o moim kuzynie Erevainie?~
@1807 = ~Tak, oczywiście. To ten, który zginął w Dolinie Lodowego Wichru, tak?~
@1808 = ~Tak, oczywiście. To o nim myślałeś?~
@1809 = ~Erevain? Jaki Erevain?~
@1810 = ~Tak, niestety tak. Chcesz usłyszeć o nim coś więcej?~
@1811 = ~Tak. O nim, i o jednej z moich podróży.~
@1812 = ~Jest - a raczej był poszukiwaczem przygód, tak jak my.~
@1813 = ~Wiadomość o jego śmierci bardzo mnie zasmuciła, ale Dolina Lodowego Wichru leżała wiele dni drogi od mojego domu, a ci, którzy przyniesli mi jego miecz i pamiętnik zapewnili mnie, że pochowano go godnie, choć według ludzkich tradycji.~
@1814 = ~Mimo to, dwadzieścia lat temu podróżowałem przez tamte rejony, i zdecydowałem się sam to sprawdzić. To była wietrzna, noc; śnieg był tak głęboki, że buty przemokły mi w kilka chwil - i oczywiście było ciemno. I jakby wszystko sprzysięgło się przeciwko mnie, musiałem jeszcze natrafić przypadkiem na najbliższą gospodę i ogłosić wszystkim, że przybyłem tu w poszukiwaniu grobu kuzyna.~
@1815 = ~Nie wiedzieć czemu, właściciel tawerny spojrzał na mnie z szacunkiem. Być może myślał, że jestem tak samo lekkomyślny i brawurowo odważny jak Erevein; mieszkańcy północnych krain bardzo cenią sobie te wartości.~
@1816 = ~Pożyczył mi lampę i wskazał drogę. Grób nie był zbyt daleko.~
@1817 = ~Sypiący z nieba śnieg oślepił mnie niemal całkowicie, alem imo to zdołałem przeczytać słowa, wyryte na kamieniu nagrobnym. Nie było ich wiele.~
@1818 = ~Erevain Czarna Strzała. Bohaterski wojownik Smoczego Oka. Zmarły w 1281.~
@1819 = ~Stałem długo nad tym grobem. Nie płakałem, nie czułem gniewu. Po prostu czytałem tę inskrypcję, w kółko i w kółko.~
@1820 = ~Dziewięć słów. Tylko dziewięć słów.~
@1821 = ~Xan...~
@1822 = ~Tak mi przykro...~
@1823 = ~Po co w ogóle tam pojechałeś?~
@1824 = ~Nie musisz nic mówić. Wszystko w porządku... to znaczy, jakoś sobie z tym poradzę. Dziękuję ci.~
@1825 = ~Kto potrafi powiedzieć, do kogo uśmiechnie się Los, a komu szczęście nie będzie sprzyjało? Chciałbym to wiedzieć.~
@1826 = ~(westchnienie) To nieistotne. Wracałem z jakiejś misji, czy coś takiego... ale to nie było nic, co można by porównać do jego śmierci.~
@1827 = ~To list z domu, <CHARNAME>. A może raczej powinienem powiedzieć "z miejsca, które już niedługo mogę przestać nazywać domem".~
@1828 = ~Od kogo to?~
@1829 = ~Ale przecież jesteś elfem, a do tego strażnikiem Księżycowego Ostrza. Jak mogliby cię wygnać?~
@1830 = ~Z Evereski? Co się stało?~
@1831 = ~Od jednego z moich mentorów, dawnego członka Szarej Opończy.~
@1832 = ~Jak? Bardzo łatwo.~
@1833 = ~A jak myślisz? Saradush się stało.~
@1834 = ~Ten list przyszedł do mnie jeszcze w Suldanesselarze. Eragrim pisze: "Rozumiejąc twoją sytuację... misja wykonana bez zarzutu... jednak w świetle ostatnich wydarzeń... podejrzane towarzystwo, w jakim podróżujesz..."~
@1835 = ~To bez sensu. Dzięki tobie ocalało całe miasto i wielu z naszych ludzi - a mimo to moi przełożeni z Eragrimem na czele nie sprawiają wrażnie zadowolonych. Och, powiem ci wprost: ten list to bezpośredni i jednoznaczny rozkaz powrotu. Widocznie obrona Suldanesselaru to dla nich za mało, żeby komuś zaufać.~
@1836 = ~Xan, własnym uszom nie wierzę. Mówisz coś w mojej obronie?~
@1837 = ~Ale skoro dostałeś ten list tak dawno, i nic nie zrobiłeś - to znaczy, że nie zamierzasz mnie zostawić?~
@1838 = ~I co teraz zrobisz?~
@1839 = ~Aha, czyli teraz jestem "podejrzanym towarzystwem". Cudownie.~
@1840 = ~Nie, nie o to chodzi. "Podejrzanym towarzystwem" nazwano cię wtedy, gdy ocaliliśmy Ellesime i w całym mieście wyprawiano uczty na twoją cześć. Teraz, w świetle ostatnich wydarzeń, każdy elf uważa cię za wcielenie diabła; potwora, winnego masowym morderstwom i niewyobrażalnym zbrodniom. A ja, podróżując z tobą, staję się twoim wspólnikiem - i przez to wyrzutkiem. Rozumiesz już teraz mój problem?~
@1841 = ~Tak, rozumiem. Znowu mnie zostawisz.~
@1842 = ~Czyli czujesz się rozdarty pomiędzy osobistymi zobowiązaniami a obowiązkami wobec miasta i przełożonych?~
@1843 = ~Co jest dla ciebie ważniejsze - nasza misja czy twoi przełożeni?~
@1844 = ~Nie, nie bardzo.~
@1845 = ~Misja? Nasza "misja", jak to ładnie nazywasz, jest od ponad roku taka sama. Nie dać się zabić. O nic więcej już tu nie chodzi.~
@1846 = ~Powiedzieć, że jestem rozdarty, to mało, <CHARNAME>. To już koniec wszystkiego. Z każdym dniem tracę coraz więcej - a co w zamian za to dostaję?~
@1847 = ~Zdobyłeś nowe umiejętności, które pozwolą ci bronić Evereski przez całe stulecia.~
@1848 = ~Doświadczenie. Nikt nie odbierze ci tego, co przeżyłeś.~
@1849 = ~Znalazłeś przyjaciół, Xan.~
@1850 = ~Hmm... moją miłość, na przykład?~
@1851 = ~Cudownie. Całe stulecia? Chyba żartujesz. Komu przyda się moje doświadczenie, jeśli zginę dzisiaj lub jutro? Bo chyba nie mnie.~
@1852 = ~Tak, tak. Komu przyda się moje doświadczenie, jeśli zginę dzisiaj lub jutro? Bo chyba nie mnie.~
@1853 = ~Może na parę najbliższych dni. Ale niedługo wszyscy rozejdziemy się swoimi drogami, i nikt z was nawet nie odwróci się, żeby na mnie spojrzeć. Wiesz to tak dobrze, jak ja.~
@1854 = ~Miłość? Czym jest miłość? Ulotne uczucie, już ci to mówiłem. I boję się, że Przeznaczenie nie powiedziało jeszcze w naszej kwestii swojego ostatniego słowa.~
@1855 = ~Och. Wybacz mi moje słowa. Jestem ostatnio taki zmęczony... może to dlatego. Kto wie, może wszystko w końcu obróci się na dobre?~
@1856 = ~Bo gorzej już być nie może.~
@1857 = ~Moja własna matka chciała mnie poświęcić i złożyć w ofierze. Wyobrażasz to sobie?~
@1858 = ~...~
@1859 = ~Rozumiem, że to musi być prawda... jakoś nie potrafię sobie wyobrazić kogokolwiek, a zwłaszcza ciebie, żartującego z takich rzeczy. A mimo to... to brzmi tak koszmarnie, że ledwo mogę w to uwierzyć. Co się z nią potem stało? Zginęła?~
@1860 = ~Tak. Gorion ją zabił.~
@1861 = ~Solar powiedział, że Harfiarze zaatakowali świątynię Bhaala i zabili wszystkie kapłanki. Gorion mnie uratował.~
@1862 = ~Chyba tak.~
@1863 = ~To jeszcze gorzej. Oczywiście, to dobrze, że udało ci się przeżyć, ale coś tak potwornego...~
@1864 = ~Chcesz, żebym opowiedział ci o mojej matce?~
@1865 = ~Naprawdę chcesz mi o niej opowiedzieć?~
@1866 = ~Tak.~
@1867 = ~Jaka ona była?~
@1868 = ~Nie, chyba wolę o tym nie słuchać.~
@1869 = ~Rozumiem. Oczywiście, jak chcesz.~
@1870 = ~Ale pamiętaj, że zawsze możesz ze mną porozmawiać, jeśli będziesz tego potrzebować. O czymkolwiek.~
@1871 = ~Była piękna. Cóż, to chyba dość oczywiste - inaczej nie odziedziczyłbym po niej takiego wyglądu, i nie byłbym w stanie tak bardzo rozwinąć moich talentów.~
@1872 = ~Miała również dar przepowiadania przyszłości, tak samo jak mój ojciec. Właśnie w ten sposób się poznali. Pamiętam, że gdy jeszcze oboje żyli a ja byłem dzieckiem, niewiele rozmawiali ze sobą. A jeśli już, to często zdarzało im się zatrzymywać w pół zdania i milknąć. Znali się tak dobrze, że rozumieli się bez słów.~
@1873 = ~A mimo to, matka nigdy nie cieszyła się z tego daru, i teraz rozumiem, dlaczego. Przyszłość zawierała w sobie zbyt wiele bólu i smutku. Śmierć mojego ojca... ich wieczna rozłąka...~
@1874 = ~Wiesz o czym mówię, prawda? Gdy umiera strażnik Księżycowego Ostrza, jego dusza zostaje uwięziona w Ostrzu na wieczność... a przynajmniej, póki sam Corellon nie zwolni go ze służby. A więc moja matka jest w Arvandorze, Ostrze jest tutaj, a mój ojciec - gdzieś pomiędzy. Nie spotkają się, póki Ostrze nie spełni wszystkich swoich misji... a sami bogowie wiedzą, kiedy to nastąpi. Najprawdopodobniej wiele setek lat po mojej własnej śmierci. Często zastanawiam się, czy takie okrucieństwo usprawiedliwia wyższe cele?~
@1875 = ~...och, sam nie wiem, co teraz powiedzieć. Na początku chciałem cię pocieszyć, ale teraz jak zwykle wygląda na to, że to ja potrzebuję pocieszenia od ciebie. Przepraszam.~
@1876 = ~W porządku. Czasem i ja, i ty potrzebujemy nawzajem swojej pomocy, i tak jest chyba dobrze... Nie sądzisz?~
@1877 = ~Ja też.~
@1878 = ~Wszystko będzie dobrze.~
@1879 = ~O, nie, nie, nie. Poradzisz sobie bez mojej pomocy, na pewno.~
@1880 = ~Chyba tak. Dobrze jest mieć z kim porozmawiać, wiesz?~
@1881 = ~Hmm. Tak się zastanawiam, czy jeśli powiem teraz "Przegrałem", ty automatycznie odpowiesz "Ja też". To by było dopiero zabawne.~
@1882 = ~Zawsze ten twój optymizm... Nie, <CHARNAME>. Nie będzie.~
@1883 = ~Mam nadzieję. Dziękuję, tak czy inaczej.~
@1884 = ~Chociaż... nie mów tego nikomu, ale czasami - czasami, nie cały czas, nie patrz tak na mnie! - czasami zdaje mi się, że nasza historia może skończyć się dobrze. Naprawdę rzadko, ale są takie chwile... chociażby teraz.~
@1885 = ~Ekhm. Ale, rzecz jasna, przegraliśmy.~
@1886 = ~Xan, chciałam ci powiedzieć, że nie mam już żadnych wątpliwości co do naszego związku.~
@1887 = ~Ja też nie.~
@1888 = ~(Xan bierze głęboki oddech i robi krok w twoją stronę.)~ [O#XAN000]
@1889 = ~<CHARNAME>, zrób mi przysługę, i postaraj się przeżyć dzisiejszy dzień, dobrze? Nie, żeby moje prośby miały jakieś znaczenie, ale...~
@1890 = ~Zależy mi na tobie.~
@1891 = ~Xan, dlaczego nigdy nie poprosiłeś mnie, abyśmy... hmm, abyśmy byli sobie... bliżsi?~
@1892 = ~Zostaniesz przy mnie tej nocy?~
@1893 = ~Połączymy się elfią Więzią?~
@1894 = ~Myślę o tym, co było - i boję się, że znowu mnie zranisz.~
@1895 = ~Och, odejdź ode mnie! Nienawidzę cię!~
@1896 = ~To prawda, nie dzieliliśmy jeszcze łoża jak prawdziwi kochankowie. Biorąc pod uwagę okoliczności... i... i wszystko inne... Czy to cię niepokoi?~
@1897 = ~Po prostu zastanawiam się, dlaczego. Czujesz się winny?~
@1898 = ~Po prostu chciałam o tym porozmawiać.~
@1899 = ~Nie, wcale nie. Jest dobrze tak, jak jest.~
@1900 = ~Tak.~
@1901 = ~A więc porozmawiajmy.~
@1902 = ~Dobrze to słyszeć, chociaż... hmm, szczerze mówiąc, nie do końca jestem pewien, co powinienem teraz powiedzieć. W każdym razie, chyba i tak powinniśmy porozmawiać.~
@1903 = ~A więc porozmawiajmy.~
@1904 = ~Bo... hmm, jakby to powiedzieć? Bo "Skoro jutro mamy zginąć, to upijmy się tej nocy i zapomnijmy o wszystkim" to może nie najlepszy sposób, aby sformułować taką propozycję?~
@1905 = ~(jęk) Ciągle jeszcze pamiętasz tamtą noc?~
@1906 = ~Nie wiem. Mi tam się podoba.~
@1907 = ~Och? A ja myślałam, że czujesz się winny.~
@1908 = ~Lubię, jak jesteś taki złośliwy. Ale tak poważnie, to dlaczego nie?~
@1909 = ~Nie mam słów, żeby opisać, jak wspaniale się wtedy czułem i jak mi pochlebiłaś... ale nadal uważam, że nasz pierwszy raz nie powinien był wyglądać właśnie tak. Chociaż jeśli chodzi o ciebie, trudno zawyrokować, co jest "odpowiednie", a co nie. A tak na poważnie, moja droga, uwodzicielska <CHARNAME>...~
@1910 = ~Czuję się winny, i być może do końca życia się tego nie pozbędę. Ale to nie jedyny powód.~
@1911 = ~Wiem, że aby wyleczyć pewne rany, potrzeba wiele czasu. A ja zraniłem cię naprawdę mocno. Potrzebujesz czasu, <CHARNAME>, nawet, jeśli jeszcze nie zdajesz sobie z tego sprawy.~
@1912 = ~Jak na ironię, być może zostało nam już niewiele życia, i los może mi odebrać cię w każdej chwili... ale mimo to, jestem gotowy czekać tak długo, jak będzie trzeba. A ty?~
@1913 = ~Ja... sama nie wiem.~
@1914 = ~Może masz rację. Ale przytul mnie chociaż, dobrze?~
@1915 = ~Tu nie chodzi o czas. Po prostu nie zamierzam aż tak rozwijać naszej znajomości na tym poziomie.~
@1916 = ~Nie jestem pewna, czy mam do ciebie wystarczająco dużo zaufania.~
@1917 = ~A co z Zabójcą? Już się go nie boisz?~
@1918 = ~Ale ja nie chcę czekać.~
@1919 = ~Chodź do mnie. Nie puszczę cię, cokolwiek by się nie stało. (westchnienie) Przepraszam cię, <CHARNAME>. Naprawdę.~
@1920 = ~Nie musisz. Zrozumiem to. Ach, <CHARNAME>... móc być u twego boku i patrzeć na twój uśmiech jest wystarczającym cudem, nie wiesz o tym?~
@1921 = ~I właśnie dlatego powiedziałem przed chwilą, że potrzebujesz czasu. Nie wiem, czy to odpowiednie określenie, ale jeśli będę musiał zasłużyć na to w twoich oczach, zrobię to. Możesz być pewna.~
@1922 = ~Boję się, ale rozumiem też, że wraz z duszą odzyskałaś samokontrolę.~
@1923 = ~Jesteś pewna?~
@1924 = ~Pewna jak pewność!~
@1925 = ~Nie, chyba jednak nie.~
@1926 = ~No, przecież nie miałam na myśli 'tu i teraz'!~
@1927 = ~Tak czy inaczej, jeśli miałabyś jeszcze ochotę... poruszyć ten temat, jestem tutaj - i jestem twój. We wszystkim.~
@1928 = ~(śmiech) Mam nadzieję. Nawet ty nie mogłabyś być aż TAK niecierpliwa. A może wręcz przeciwnie?~
@1929 = ~A więc porozmawiaj znów ze mną, jeśli nie zmienisz zdania. Jestem tutaj - i jestem twój. We wszystkim.~
@1930 = ~Tej nocy, i jutro też, i w ogóle tak długo, jak będziesz miała na to ochotę. A czemu pytasz?~
@1931 = ~Xan, przestań udawać, że nie rozumiesz, o czym mówię!~
@1932 = ~Ale ja mam na myśli tę noc. Mnie i ciebie. Wiesz, o co chodzi.~
@1933 = ~I tak to ty powinieneś zacząć ten temat, nie ja! Czuję się teraz, jakbym ci się narzucała!~
@1934 = ~To wszystko, co chciałam wiedzieć. Dziękuję.~
@1935 = ~Och, nieważne.~
@1936 = ~Ale ja nie...~
@1937 = ~Och - wybacz. Zaprzątanie sobie cały czas głowy rozmyślaniem nad naszym nieuchronnym przeznaczeniem ma swoje złe strony, jak widać. A więc...~
@1938 = ~<CHARNAME>... czy mnie uszy nie mylą?~
@1939 = ~Nie, nie mylą.~
@1940 = ~Powiedziałeś niedawno, że jesteś tutaj - i jesteś mój. A teraz... teraz ja jestem twoja.~
@1941 = ~Po tym wszystkim, co razem przeszliśmy, chyba na coś sobie zasłużyłeś... prawda?~
@1942 = ~Nie, żebym uważała, że na to zasługujesz... ale chyba spróbować nie zaszkodzi.~
@1943 = ~Mylą. Biedny Xan, masz chyba halucynacje. Dobranoc.~
@1944 = ~Mówiłam, że to już nieważne. Jakoś straciłam ochotę na tę rozmowę i wszystko inne.~
@1945 = ~(westchnienie) A ja czekałem, aż ty zaczniesz, z tego samego powodu. Chyba jesteśmy skazani na te małe nieporozumienia, prawda? Ale... to, co właśnie powiedziałaś...~
@1946 = ~Czekaj... proszę, poczekaj chwilę.~
@1947 = ~A więc tak musi wyglądać raj... Trzymać cię w ramionach, całować twoje włosy i szyję... <CHARNAME>...~
@1948 = ~Nie w tym rzecz, <CHARNAME>, już ci mówiłem. Tu nie chodzi o "zasłużenie sobie", o jakiś system kar i nagród; tu chodzi o mnie i o ciebie.~
@1949 = ~Och, wybacz mi; to ten mój nieznośny nawyk pouczania innych w najmniej odpowiednich momentach. Powinienem teraz klęczeć przed tobą lub trzymać cię w objęciach.~
@1950 = ~Ja... <CHARNAME>, rozumiem, że... ale czy... (westchnienie) Mogłabyś posiedzieć w takim razie chwilę ze mną? O nic więcej nie będę prosił.~
@1951 = ~W porządku.~
@1952 = ~Xan... opowiedz mi jakąś historię.~
@1953 = ~Wolałabym raczej iść spać.~
@1954 = ~Kocham cię. Choćbym nie wiem jak próbował, nie potrafiłbym znaleźć odpowiednich słów na tę chwilę, ale... A'maelamin... Pozwolisz mi? Oddasz mi swoje ciało, jeżeli ja oddam ci moje?~
@1955 = ~Wiesz, ostatecznie możemy spróbować.~
@1956 = ~No cóż, w końcu przegrałeś, prawda? Tak!~
@1957 = ~(westchnienie) A jaki w tym sens?~
@1958 = ~Wybacz, Xan, ale zmieniłam zdanie. Może kiedy to wszystko się skończy...~
@1959 = ~Nie. A przynajmniej nie dzisiaj.~
@1960 = ~Ja... Och, przepraszam, ale... byłam przed chwilą tak pewna, że chcę, a teraz... a teraz już nie.~
@1961 = ~Gdy tak na ciebie patrzę, myślę o pewnej elfiej księżniczce, która żyła wiele wieków temu. Była piękna, odważna i ambitna, a w jej żyłach płynęła boska krew. Właściwie całkiem przypominała pewną młodą damę, która siedzi teraz obok mnie. Z jednym wyjątkiem. Twoja boskość jest mroczna i niespokojna, a księżniczka była pobłogosławiona przez samo Seldarine.~
@1962 = ~W miarę jak dorastała, jej umysł stawał się coraz bardziej przenikliwy, jej piękno rozwijało się jak najwspanialszy kwiat, a jej zdolności rosły w oczach. Była równie świadoa swojej mocy, co obowiązków, które z tej racji na niej spoczywały. Chciała, aby dano jej szansę. I otrzymała ją.~
@1963 = ~Jeden z ludzkich magów, imieniem Karsus, zapragnął posiąść władzę nad całą magią, jaka istnieje na świecie. W tym celu zakłócił harmonię Splotu, mistycznej siły, która utrzymuje nas wszystkich przy życiu. Bogini Magii, nie chcąc cierpienia swych dzieci, popełniła rytualnie samobójstwo, zrywając tym samym połączenie Karsusa ze Splotem.~
@1964 = ~Jednak wskutek tego powstało kolejne, znacznie bardziej przerażające niebezpieczeństwo. Na kilka sekund sam Splot przestał istnieć. Wiele elfów zapadło w tym momencie w śpiączkę, a równowaga wszelkich połączeń i rytuałów została zachwiana. Nawet w tak silnych miastach jak Evereska czy Evermeet dało się to odczuć w okrutny sposób.~
@1965 = ~To była jej chwila. Księżniczka, wspierana przez swych boskich rodziców wystąpiła naprzód i ogłosiła, że jej lud potrzebuje nowej nadziei. Głęboko w lasach Tethyru dziewięciu Wysokich Magów poświęciło swoje życia, a w koronach drzew powstało nowe miasto. Chronione przez samego Rillifane'a, owiane magią tajemnicy i mitu.~
@1966 = ~W tym dniu umarła młoda księżniczka, a narodziła się królowa Suldanesselar.~
@1967 = ~Żyuje do dziś. Jej ambicje zostały spełnione, jej sen stał się rzeczywistością. Ale... czy jest szczęśliwa?~
@1968 = ~I czy ty będziesz, jeśli pójdziesz tą ścieżką? Nigdy się tego nie dowiemy. Dobranoc, <CHARNAME>.~
@1969 = ~(westchnienie) Jak sobie życzysz. Nie będziemy już więcej o tym rozmawiać.~
@1970 = ~Wiesz co? Coś mi się zdaje, że mimo wszystko wygraliśmy...~
@1971 = ~(westchnienie).~
@1972 = ~Znam to uczucie aż za dobrze. Chodź do mnie, piękna. Nie wiem, czy kolejna moja opowieść to najlepszy pomysół, ale skoro nie mogę zrobić dla ciebie nic więcej... Słuchaj.~
@1973 = ~<CHARNAME>! Na Seldarine, jesteś okrutna. Proszę, odpowiedz mi teraz poważnie. A więc?~
@1974 = ~Tak, melamin.~
@1975 = ~No cóż... czemu nie. Nie dowiemy się, póki nie sprawdzimy, co?~
@1976 = ~Sama nie wiem, Xan. Przepraszam.~
@1977 = ~Nie, Xan.~
@1978 = ~Och, tak. I nawet, jeśli to ma się źle skończyć, nie zawaham się zaryzykować...~
@1979 = ~(Otwierasz oczy i widzisz coś doprawdy zdumiewającego: Xan uśmiecha się przez sen.)~ [O#XAN000]
@1980 = ~(Przyglądasz mu się, jak śpi)~
@1981 = ~(Cicho wstajesz i odchodzisz)~
@1982 = ~Xan...~
@1983 = ~Wstawaj, ale już! Czas umierać!~
@1984 = ~Założę się o co chcesz, że nie zapamiętałeś nawet jednego zaklęcia!~
@1985 = ~(Po dłuższej chwili otwiera oczy.)~
@1986 = ~<CHARNAME>...~
@1987 = ~(westchnienie) Spójrz tylko na nas. Normalny człowiek wywróciłby oczami i postarał się znaleźć od nas tak daleko, jak to tylko możliwe.~
@1988 = ~Nic dziwnego. W końcu lepiej nie zadzierać z Dzieckiem Bhaala.~
@1989 = ~Ach, normalni ludzie nic nie rozumieją! Chodź do mnie.~
@1990 = ~(chichoczesz) Rzeczywiście. Nie tak dawno temu, sama bym tak zrobiła.~
@1991 = ~<CHARNAME>, twoja tendencja do wymykania się po cichu staje się powoli przyzwyczajeniem, zauważyłaś?~
@1992 = ~Ale to i tak nieistotne. Nie, póki jesteś przy mnie...~
@1993 = ~Mmm? Och. Co - gdzie - ~
@1994 = ~Co, znowu? (westchnienie) Och, Seldarine, czy to się kiedyś skończy?~
@1995 = ~Och.~
@1996 = ~Zdziwiłabyś się. Ale lepiej szybko się ubierz, bo inaczej nie będzie z nich żadnego pożytku.~
@1997 = ~(westchnienie) Wiem o tym aż za dobrze.~
@1998 = ~Z przyjemnością.~
@1999 = ~Mmm? Mam nadzieję, że teraz nie zamierzasz.~
@2000 = ~Za chwilę będę już gotowy do drogi, ale... Chciałaś mi coś powiedzieć?~
@2001 = ~Ta noc była wspaniała.~
@2002 = ~Wciąż nie jestem pewna, czy to był dobry pomysł.~
@2003 = ~Dlaczego od razu się zgodziłeś? Myślałam, że będziesz się upierał, że potrzebuję więcej czasu.~
@2004 = ~Tak. A gdzie była cała ta romantyczna otoczka? Kwiaty, diamenty, wino...~
@2005 = ~Xan, a jeśli będziemy mieli dziecko?~
@2006 = ~Kocham cię.~
@2007 = ~Nie, nic.~
@2008 = ~...tak...~
@2009 = ~Wybacz: znów brak mi słów.~
@2010 = ~Nie potrafię mówić o tym jak o pomyłce, jak pewnie się domyślasz. Ale przyjmę twój osąd, jakikolwiek by nie był.~
@2011 = ~A niezależnie od tego... dziękuję ci. To była cudowna noc.~
@2012 = ~Jestem tylko zwykłym śmiertelnikiem, <CHARNAME>, a nie chodzącym wcieleniem cnoty. Nie potrafię ci odmówić, wiesz o tym.~
@2013 = ~Powiedziałbym, że kto jak kto, ale ty widziałaś i ukradłaś już w życiu stanowczo zbyt wiele diamentów, wypiłaś zbyt wiele wina, i dostałaś wystarczająco dużo kwiatów. Ale to byłoby zbyt złośliwe.~
@2014 = ~Coś wymyślimy, obiecuję.~
@2015 = ~Wtedy będzie nas troje. Zaufaj mi, nie musisz się niczego obawiać. Nawet nie pomyślałbym o zostawieniu cię.~
@2016 = ~Ja ciebie też. I to tak bardzo...~
@2017 = ~A więc ja powiem.~
@2018 = ~Dziękuję ci.~
@2019 = ~A teraz... chyba powinniśmy już iść. A ja powinienem jeszcze raz podziękować ci za tę najcudowniejszą z nocy.~
@2020 = ~Gdy to wszystko się skończy - jeśli tylko będziesz chciała. Zbudowanie prawdziwej więźni zabiera całe dnie, a nawet miesiące. W obecnej sytuacji nie mamy na to czasu.~
@2021 = ~Co gorsza, jesteś jedną z najważniejszych postaci w toczącej się wojnie, i kto wie, czy twoje przeznaczenie nie zaprowadzi cię aż na tron twego zmarłego ojca. W takim wypadku więź przestałaby ci służyć, a mnie po prostu by zabiła. Nie, żebym po utracie ciebie miał jeszcze po co żyć, ale jednak...~
@2022 = ~Poczekaj, <CHARNAME>, a ja poczekam z tobą. Obok ciebie. Przy tobie...~
@2023 = ~Porozmawiajmy o tym. Nie mogę obiecać, że wszystkie twoje obawy rozwieją się momentalnie, ale wysłucham cię jak umiem.~
@2024 = ~To zaczęło się już w Czarowięzach. Nie mogłam uwierzyć, że to wszystko, co było między nami, mogło tak po prostu w jednej chwili zniknąć.~
@2025 = ~Tego dnia, gdy mnie zostawiłeś... poczułam się taka opuszczona i bezradna...~
@2026 = ~To bez sensu. Może i teraz mnie posłuchasz, ale co zrobisz za dzień albo dwa? A za rok?~
@2027 = ~Nie mam po co. To koniec, Xan.~
@2028 = ~Proszę cię, <CHARNAME>. Możesz kazać mi zostawić cię w spokoju kiedy tylko chcesz, ale widzę teraz, że cierpisz... i chcę ci pomóc. Proszę, powiedz mi, o co chodzi.~
@2029 = ~W porządku. A więc, gdy przestałeś się do mnie odzywać, czułam się... czułam się, jakby to był jakiś senny koszmar. Gorszy, niż te z Irenicusem.~
@2030 = ~Te wspomnienia są koszmarne. Byliśmy tacy szczęśliwi, a potem ty stałeś się taki obojętny i zimny.~
@2031 = ~Nie. Daj mi spokój.~
@2032 = ~Skoro tego właśnie chcesz. Ale proszę cię, przemyśl to jeszcze - zanim podejmiesz jakieś decyzje.~
@2033 = ~(westchnienie) Tak, wiem. Nie ma nawet co mówić, że sytuacja i tak była wystarczająco trudna.~
@2034 = ~Och, tak! Byłam świeżo po stracie duszy, gdybyś nie zauważył!~
@2035 = ~Jak mogłeś! Tak bardzo cię potrzebowałam, zwłaszcza po tym, co zrobił mi Irenicus, a ty... ty...!~
@2036 = ~Irenicus zaczął mnie niszczyć, a ty to za niego dokończyłeś.~
@2037 = ~To była podwójna zdrada: najpierw Saemon, potem ty.~
@2038 = ~To była podwójna zdrada: najpierw Yoshimo, potem ty.~
@2039 = ~Dokładnie.~
@2040 = ~Wiem. A ja nawet nie chciałem cię wtedy słuchać...~
@2041 = ~Próbowałam z tobą porozmawiać, ale to było jak mówienie do ściany.~
@2042 = ~Naprawdę nie mogłam zrozumieć, co się stało, dlaczego nagle już mnie nie chcesz. Dlatego tyle razy cię o to pytałam...~
@2043 = ~Nie mogłam uwierzyć, że to wszystko tylko z powodu Zabójcy. Próbowałam przypomnieć sobie, kiedy jeszcze mogłam coś zrobić albo powiedzieć nie tak... i dręczyłam się tym bez końca...~
@2044 = ~Jednak ja wciąż cię kochałam.~
@2045 = ~Seldarine... <CHARNAME>, jeśli słuchanie o tym tak badzo boli, to jak bardzo musiałaś cierpieć, gdy to się działo...~
@2046 = ~To było dla mnie za wiele. Gdy straciłam i duszę i ciebie... nie mogłam tego wytrzymać.~
@2047 = ~Każdego poranka moją pierwszą myślą po przebudzeniu było to, że już nie jesteśmy razem. To była najgorsza z tortur; nic, co robił mi Irenicus w laboratorium, nie mogło się z tym równać.~
@2048 = ~A do tego to trwało tak strasznie długo... Wyobrażasz sobie, jak się czułam potem, w Podmroku? A w Suldenesselarze?~
@2049 = ~Mogłeś być przy mnie i mnie wspierać, ale byłeś zimny jak kamień. Nawet po tym, gdy twoja misja została zakończona - dzięki mojej pomocy.~
@2050 = ~Co gorsza, byłem gotowy odejść z drużyny. Uciec, jak tchórz, i próbować zapomnieć...~
@2051 = ~Dokładnie. Ani trochę nie obchodziły cię moje uczucia.~
@2052 = ~Próbowałam cię zatrzymać, ale to nie miało sensu.~
@2053 = ~Raz powiedziałeś mi, że już o wszystkim zapomniałeś. To było tak niewyobrażalnie okrutne...~
@2054 = ~Poczułam taką ulgę, gdy przed ostatnią walką z Irenicusem powiedziałeś, że jednak zostajesz...~
@2055 = ~Wiem. Wiem, że...~
@2056 = ~Wiem.~
@2057 = ~<CHARNAME>, to, przez co przeszłaś... i to przeze mnie... jest niemal niewyobrażalne. I gdybym teraz, po tym wszystkim powiedział ci zwykłe "Kocham cię", zabrzmiałoby to jak bluźnierstwo.~
@2058 = ~Ale i tak to powiem. Kocham cię. Potrzebuję cię; chcę żebyś była przy mnie, i nie potrafię już wyobrazić sobie życia bez ciebie. Nie chcę takiego życia.~
@2059 = ~Ja znam ciebie, a ty znasz mnie - lepiej, niż ktokolwiek inny na świecie. I dzień po dniu modlę się, abyś potrafiła zapomnieć o cierpieniu i znów mi zaufała. Wiem, to tylko słowa... ale nie mogę zrobić nic innego.~
@2060 = ~Teraz jest mi o wiele lepiej. Dobrze, że mnie wysłuchałeś.~
@2061 = ~Ja ciebie też.~
@2062 = ~Dziękuję. Ale twoje słowa i tak niczego nie zmienią.~
@2063 = ~To nic nie zmieni, Xan. Nigdy nie zapomnę.~
@2064 = ~Wybacz mi. Wybacz...~
@2065 = ~(westchnienie) Nie, nie powinienem teraz od nowa tego zaczynać. Musimy iść. Chodźmy.~
@2066 = ~W takim razie mogę tylko zostać u twego boku i mieć nadzieję, że...~
@2067 = ~Och, ale nieważne, co przyniesie przyszłość; i tak to dobrze, że powiedziałaś mi to wszystko... nieważne, jak bardzo bolesne by to dla nas obojga nie było. I... tak, wiem, że to nie znaczy dla ciebie wiele, ale... proszę, wybacz mi.~
@2068 = ~<CHARNAME>... mówisz do mnie?~
@2069 = ~Tak, do ciebie! Za długo byłam dla ciebie pobłażliwa i zgadzałam się na wszystko, czego chcesz! Nie będziesz się więcej bawił moimi uczuciami!~
@2070 = ~Nie, do tych wszystkich innych mężczyzn, którzy byli ze mną, a potem porzucili mnie w Czarowięzach.~
@2071 = ~Och, już nieważne. Wybacz, nie jestem ostatnio sobą.~
@2072 = ~Zdarza się. Ale i tak się o ciebie boję.~
@2073 = ~Przecież nie zamierzam. O co ci chodzi, <CHARNAME>?~
@2074 = ~Chcę, żebyś zapłacił za to, co mi zrobiłeś!~
@2075 = ~Wiesz, jak się teraz czuję? Nie, skąd miałbyś wiedzieć. W ogóle nie rozumiesz jak cierpię, prawda?~
@2076 = ~Czuję się oszukana. Ja cierpiałam tak długo, a tobie wystarczyło tylko raz poprosić mnie o wybaczenie, i już - masz wszystko na talerzu.~
@2077 = ~Rozumiem. A więc mów dalej.~
@2078 = ~Wiem, że jeśli to powiem, prawie na pewno skończy się na kolejnej rundzie wykrzykników i oskarżeń, ale zaryzukuję: rozumiem, o co ci chodzi. I od samego początku bałem się chwili, w której poruszysz ten temat.~
@2079 = ~Wiem, jak cierpiałaś, <CHARNAME>. Nie jestem pozbawiony uczuć; wręcz przeciwnie.~
@2080 = ~I masz rację, że to wszystko wygląda zbyt prosto: podszedłem do ciebie, wyżaliłem się, poprosiłem o wybaczenie - a ty wybaczyłaś.~
@2081 = ~(westchnienie) Co powinienem teraz zrobić? Chcę, żebyś mogła spać spokojnie; chcę, żebyś wiedziałam, że jestem twój i jestem przy tobie - i chcę, żebyś w to uwierzyła. Co więcej mogę powiedzieć?~
@2082 = ~Nie wiem. Kocham cię, ale nie mogę znieść tego, co zrobiłeś i jak się zachowałeś. Naprawdę.~
@2083 = ~Sama nie wiem. Po prostu... och, czasami jestem na ciebie taka wściekła, nie wiem czemu. Nie masz pojęcia, jak bardzo.~
@2084 = ~Poczekaj cierpliwie. Pokaż, że naprawdę ci zależy. Bądź delikatny i łagodny.~
@2085 = ~Bądź przy mnie. Każdego dnia, o każdej porze...~
@2086 = ~Przysięgnij. Przysięgnij mi, że połączymy się Więzią, że mnie poślubisz - i że nigdy nawet nie pomyślisz o tym, by mnie znowu zostawić.~
@2087 = ~(westchnienie) Rozumiem. W takim razie... może cię to zdziwi, ale nieważne:  teraz, gdy już wiem, o co chodzi, możesz traktować mnie tak, jak tylko chcesz. Krzycz na mnie, płacz, przeklinaj... wytrzymam to. Jakoś wytrzymam.~
@2088 = ~Będę. Przysięgam, że będę...~
@2089 = ~(Delikatnie bierze twoją dłoń i podnosi ją do ust.)~
@2090 = ~Zobaczysz.~
@2091 = ~<CHARNAME>, nawet doświadczony Mistrz Zauroczeń nie może kontrolować swoich myśli przez cały czas - och, nie. (westchnienie) Przepraszam. Zły początek.~
@2092 = ~Nie mogę przysiąc ci na mój miecz, ze względu na uwięzione w nim dusze. Ale Corellon mnie słyszy - i mogę śmiało powiedzieć, że tu i teraz, póki starczy mi życia, będę przy tobie.~
@2093 = ~A co do myślenia o zostawieniu cię - uwierz, nie ma w tym nic przyjemnego. Tego możesz być pewna.~
@2094 = ~I jak? Czujesz się teraz trochę lepiej?~
@2095 = ~No... może troszkę.~
@2096 = ~Tak, Xan. Dziękuję.~
@2097 = ~Sama nie wiem.~
@2098 = ~Nie bardzo. Ale może za jakiś czas.~
@2099 = ~To dobrze. Przez chwilę bałem się, że straciłem cię już na zawsze. Moje biedne serce niemal przestało bić... ale to nie ma już żadnego znaczenia. Chodźmy, melamin.~
@2100 = ~Mam nadzieję, że wkrótce wszystko się ułoży. (westchnienie) Wiem, że to złudna nadzieja, ale nie mogę się od niej powstrzymać.~
@2101 = ~Xan, naprawdę jestem skłonna dać ci szansę. Ale niedługo mogę znowu zacząć ci się wyżalać i mówić o przeszłości... i kto wie, jak wszystko się potoczy.~
@2102 = ~Dziękuję ci. Spróbuję... Zrobię wszystko, żeby cię nie rozczarować.~
@2103 = ~Teraz ufam ci już całkowicie.~
@2104 = ~Och? Świetna wiadomość, godna świętowania. (westchnienie) Jednak miałem nadzieję, że powiesz mi to znacznie wcześniej.~
@2105 = ~Wcześniej? Aha, to tak wygląda twoja wdzięczność. Rozumiem.~
@2106 = ~Biorąc pod uwagę to, co zrobiłeś mi wcześniej, powinieneś być wdzięczny, że w ogóle ci to mówię.~
@2107 = ~Trzeba czasu, by leczyć rany. Sam mi to mówiłeś~
@2108 = ~Wiem. Musiałeś żyć w ciągłym strachu, prawda?~
@2109 = ~Jestem ci wdzięczny, wiesz o tym. Ale ostre słowa to chyba jedyna obrona jaka mi pozostała, i czasami używam jej bez zastanowienia. Przepraszam cię. Ale...~
@2110 = ~Tak, wiem. Ale...~
@2111 = ~To było trudne; dużo trudniejsze, niż się spodziewałem. Gdy prosiłem, abyś dała mi szansę, byłem pewien, że to mi wystarczy. Nie chciałem niczego więcej niż możliwości bycia przy tobie, rozmawiania, patrzenia na ciebie...~
@2112 = ~Ale wraz z upływem czasu zrozumiałem, że nie mogę żyć w takiej niepewności, wciąż czekając, aż stanie się najgorsze; aż mnie zostawisz. Może dopiero wtedy zrozumiałem jak ty musiałaś się czuć, gdy to ja cię porzuciłem.~
@2113 = ~Hej, co prawda powiedziałam, że ci ufam... ale to nie znaczy, że będziemy razem do końca świata.~
@2114 = ~To wszystko już za nami. Jesteśmy razem, i nic tego nie zmieni.~
@2115 = ~Teraz już rozumiesz.~
@2116 = ~Mój biedny Xan...~
@2117 = ~Wiem. Prędzej czy później twoje przeznaczenie wyciągnie po ciebie rękę, albo pojawi się znikąd jakiś książe na białym rumaku, albo ktoś wreszcie poderżnie mi gardło... Przecież w końcu przegraliśmy.~
@2118 = ~(westchnienie) Jak długo to potrwa, najdroższa? Nie jesteśmy bezpieczni; ani twoje dziedzictwo, ani Księżycowe Ostrze nie zdecydowało chyba przestać zaszczycać nas swoim towarzystwem.~
@2119 = ~O, tak.~
@2120 = ~Raczej moja biedna <CHARNAME>... Ale nie, ty nie jesteś biedna. Ty jesteś piękna.~
@2121 = ~Gdybyśmy tylko mieli więcej czasu...~
@2122 = ~Nieważne, co przyniesie przyszłość. Dziękuję ci. Nawet, jeśli mam zginąć jutro, dzisiaj będę mógł w końcu zasnąć spokojnie. A ty? Jak się teraz czujesz?~
@2123 = ~Spokojna i szczęśliwa. I nie mająca nic przeciwko temu, żebyś mnie przytulił.~
@2124 = ~Chyba w porządku.~
@2125 = ~Smutna, ale nie mam pojęcia, dlaczego.~
@2126 = ~Chyba mi też ulżyło.~
@2127 = ~Zła, rozdrażniona, poirytowana... Sama nie wiem.~
@2128 = ~Och, z przyjemnością uczynię zadość twoim żądaniom. Mmm... a więc to tak pachnie szczęście...~
@2129 = ~Nie patrz tak na mnie! Nadal uważam... że... hm, że przegraliśmy. Ale każdy zasługuje czasem na chwilę odpoczynku, prawda?~
@2130 = ~(westchnienie) A więc czas, żebyśmy ruszali dalej.~
@2131 = ~Teraz już razem...~
@2132 = ~(westchnienie) Coś mi się zdaje, że to ma wiele wspólnego z moimi słowami. Przepraszam. Och, nawet teraz, gdy powinienem być najszczęśliwszym z ludzi - nie jestem.~
@2133 = ~Ale kto wie, może czeka gdzieś na nas szczęśliwe zakończenie?~
@2134 = ~TO jest nas już dwoje?~
@2135 = ~Cśśś... to minie, zobaczysz, to minie. Daj mi rękę... tak... i chodź do mnie. (westchnienie) Tak, dobrze zgadujesz. Miałem zamiar podstępem cię skusić, abyś pozwoliła mi się przytulić. I jak, lepiej?.~
@2136 = ~Chodź. Przekonajmy się, co szykuje dla nas Przeznacznie... chociaż, szczerze mówiąc, w tej kwestii akurat chyba wolałbym pozostać w nieświadomości.~
@2137 = ~<CHARNAME>, to fanatyk. Nic nie poradzisz.~
@2138 = ~Ja... <CHARNAME>?~ [O#XAN000]
@2139 = ~Tak, to ja.~
@2140 = ~Wszystko w porządku?~
@2141 = ~I jak, podziałało?~
@2142 = ~Miło widzieć cię żywym.~
@2143 = ~Widzę. Ale Ostrze...~
@2144 = ~Mniej więcej. Miło być wciąż żywym.~
@2145 = ~Ostrze świeci jaśniej, niż przedtem. Poczekaj, niech się przyjrzę...~
@2146 = ~Och, mnie też to cieszy.~
@2147 = ~Tak... tak, stało się. Z błogosławieństwem samego Corellona, Ostrze ujawniło swoje ukryte moce. A więc... czy to znaczy, że podążam słuszną drogą? A może to ostatnia szansa na nawrócenie?~
@2148 = ~Chodźmy i przekonajmy się sami. Nie, żeby to miało jakiś sens... ale jestem ciekaw.~
@2149 = ~Władasz teraz znacznie większą mocą; czy w takim razie Ostrze nie powinno cię jakoś nagrodzić?~
@2150 = ~Sam o tym dużo ostatno myślałem... ale chyba nie odważyłbym się nic z tym zrobić, gdyby nie twoje pytanie.~
@2151 = ~Stań przy mnie, <CHARNAME>. Jestem niemal pewien, że Ostrze odpowie przychylnie na moją prośbę... ale i tak bardzo się boję.~
@2152 = ~Xan, jeśli chodzi o tego młodego paladyna...~
@2153 = ~To dość ciekawe uczucie: jestem niesamowicie wręcz ciekaw co chcesz mi powiedzieć, a jednocześnie nie mam ochoty tego słuchać. Możesz to sobie wyobrazić?~
@2154 = ~Chyba tak. W każdym razie, chcę ci powiedzieć, że to była pomyłka.~
@2155 = ~Szczerze mówiąc, byłam - i jestem - naprawdę nim zainteresowana.~
@2156 = ~Wybaczysz mi?~
@2157 = ~Zraniłeś mnie. Dlatego ja też chciałam cię zranić.~
@2158 = ~Proste i logiczne... a mimo to, boli mnie tak samo.~
@2159 = ~A więc wiesz dobrze co robić, jeśli miałabyś ochotę ze mną skończyć.~
@2160 = ~Kocham cię, i wiesz o tym dobrze. Chodźmy już.~
@2161 = ~Do niczego między nami nie doszło.~
@2162 = ~Zupełnie do niczego? Obawiam się, że nie mogę w to uwierzyć.~
@2163 = ~Nieszczęsna dusza. Sam łatwo mogłem tak skończyć - jako szalony cień samego siebie, błąkający się po pustych pomieszczeniach, pozbawiony towarzyszy i rozumu. Możemy coś dla ciebie zrobić, mellonamin?~
@2164 = ~Tamorlin Greyleaf, prawda? Słynny poszukiwacz przygód, który opuścił Evereskę blisko dziesięć lat temu? Gdyby cię to interesowało, żona i syn wciąż czekają na twój powrót.~
@2165 = ~Czekają... czekają... naprawdę? Mówisz prawdę? Ja... muszę iść. Muszę do nich wrócić! Gdzie ja jestem?~
@2166 = ~Bring me Xan, my soulmate.~
@2167 = ~Here we are. The ultimate choice, yet I do not know what to say.~ [O#XAN297]
@2168 = ~I love you, Xan. Never forget that.~
@2169 = ~You, at a loss for words? We're doomed.~
@2170 = ~I am so sorry, Xan.~
@2171 = ~I don't, either.~
@2172 = ~And I will always love you. On the Planes or amidst the stars, among assassins and queens, awake or in the deepest reverie - you are my soul, Estel'amin.~ [O#XAN306]
@2173 = ~We are, and I perhaps more than you know... but this is not the time for self-pity, should you leave. This is your time. Your pinnacle.~ [O#XAN307]
@2174 = ~Choose what your heart feels is right. You are what the Fates made you; it would be foolish to stumble and fall on the last step.~ [O#XAN308]
@2175 = ~Or perhaps not? I cannot advise you, love. Just step forward - and do what you know you must.~ [O#XAN309]
@2176 = ~And here we are. The greatest adventure begins.~ [O#XAN298]
@2177 = ~How strange. I have the whole of the Realms - except you.~ [O#XAN299]
@2178 = ~And you have the entire Multiverse - but not me.~ [O#XAN300]
@2179 = ~Shall we meet again, I wonder? If I have to cross Planes for you, I will.~ [O#XAN310]
@2180 = ~Shine brightly, my star.~ [O#XAN305]
@2181 = ~(It seems that Xan's heart and mind are focused on you again.)~ [O#XAN000]
@2182 = ~Even the First of the Seldarine took notice. Corellon sent you and your bondmate warnings in your dreams, and you heeded them. Even now, the gods are watching.~
@2183 = ~Is it just me, or is the lighting a little bit lacking?~ [O#XAN284]
@2184 = ~Personally, I'd rather get rid of the statues.~
@2185 = ~Hey! Get your own pocket plane, don't badmouth mine!~
@2186 = ~Good for intimacy.~
@2187 = ~Everyone's a critic.~
@2188 = ~If protruding arms of demons get you in the mood, certainly.~
@2189 = ~You think we could sell them at an auction, maybe? Cyric would be interested. Or maybe Bane. Hmm. Talona, perhaps?~
@2190 = ~But I digress, as I always do, these days.~
@2191 = ~Hm. Let's see how you like it after sleeping here for a tenday or two, oh mighty Daughter of Bhaal.~
@2192 = ~Your own plane. How do you feel about that?~
@2193 = ~I'd rather have a palace. With a pool.~
@2194 = ~I want a bigger one, of course!~
@2195 = ~Not very comfortable. It's not what I would've wanted for myself.~
@2196 = ~It's all right, I guess. Now, if only someone kills Cespenar...~
@2197 = ~I like it.~
@2198 = ~You know, I have a feeling that whatever you ask for would be covered in blood of your enemies within seconds anyway. So perhaps this macabre design is strangely appropriate.~
@2199 = ~Not that I'm changing my mind about the statues.~
@2200 = ~Oh, I agree. Another night in these premises, and I will understand why Cyric is now only partly lucid. Anyone would go mad among whispers and demonic mazes.~
@2201 = ~Oh, no. Don't look at me. You were given the whole deal, high-reliefs and all, so you're stuck with the little imp, I fear.~
@2202 = ~It is going to be our home for a while. It doesn't make me comfortable, no, but the very word: home. A place to stay, for many months.~
@2203 = ~I might... learn to like it. With you. A green sky, a stone floor, demonic voices for guardians - these become mere background noise when I look at your smile. When we talk, laugh, or compare notes about our latest misadventure.~
@2204 = ~I am not saying I would like to stay here forever. But... for now, it is our home, and we'll make the best of it.~
@2205 = ~So we will! Come, Sir Doom, I'll show you the dining room. See two Glabrezu with a fork?~
@2206 = ~Mmm. Definitely not a place to start a family.~
@2207 = ~We are here to stay, whatever that means.~
@2208 = ~I just wish there was a decorator included with a package.~
@2209 = ~Well. Good to see your fine mood isn't ruined. Although, Corellon sees, I tried.~
@2210 = ~Unless you want that stone Balor over there to be your midwife, no.~
@2211 = ~Maybe someone ate him. I saw a bunch of old bones near the portal.~
@2212 = ~Our home. Although I would by far prefer a house. Or a cabin, perhaps. With a rickety table, a rug on the floor, a fire, a river running past... ~
@2213 = ~Perhaps some day?~
@2214 = ~They say that even Cyric is capable of love. Do you believe that?~ [O#XAN285]
@2215 = ~You mean, will I be capable of love, if I become a goddess?~
@2216 = ~Sure. He is capable of hate, isn't he?~
@2217 = ~He is a god. It is different than with us mortals.~
@2218 = ~Nah. All men are pigs.~
@2219 = ~The thing is, I do not know. What if he isn't? His religion is mostly hate, and he himself was rather full of it, I hear, but now? Does he even remember the feeling?~
@2220 = ~(Xan snorts with sudden laughter.)~
@2221 = ~Excluding, by definition, elves and gods, meaning me and Cyric. Well done, <CHARNAME>.~
@2222 = ~I care little for Cyric, as you imagine. I think of the divine in you, and what changes if you take it out.~
@2223 = ~Or, more often than not, I dwell on what happens if... if you take the mortal out. Will you remember to laugh? To care? To remember me?~
@2224 = ~Yet gods are capable of jealousy, strife, revenge and mercy. And where is mercy, there is love.~
@2225 = ~I will always love you, Xan. Whatever becomes of me.~
@2226 = ~I might remember, but my feelings will be different.~
@2227 = ~Mortals are just ants to gods. Don't lie to yourself, Xan.~
@2228 = ~I am not planning to take Bhaal's place, if you recall.~
@2229 = ~I won't be complete either way, it seems.~
@2230 = ~This is what I am afraid of.~
@2231 = ~I... I have to say it, <CHARNAME>, for it has been gnawing at me. Our love is a part of you, but your divinity is a bigger part. And parting with it... or embracing it... will change you irreversibly, it is foolish to deny that.~
@2232 = ~I am not speaking of physical change that passes if you remain mortal - no, it is hardly visible at all. But a door will close: a door on power and immortality. You will have chosen a finite life, and passed a chance to walk among Tyr and Mystra as equal.~
@2233 = ~Will you live with it? Will you regret it? Become bitter? Laugh and forget this foolishness? Remember, and regret sometimes, but remain steady in that you made the right choice?~
@2234 = ~I just hope that with me, you will be complete.~
@2235 = ~I will be. There is more to me than being a pawn of Bhaal's prophecy, you know this.~
@2236 = ~I may not be. Time will tell.~
@2237 = ~You're doubting yourself? Our bond?~
@2238 = ~What are you saying? That I am not allowed regrets once I choose?~
@2239 = ~And if I become a goddess - will I regret not staying with you? Become bitter without your embrace?~
@2240 = ~(Xan smiles at you.) "Yes" and "no" would be equally full of conceit, no?~
@2241 = ~No! Seldarine, I did not mean that at all.~
@2242 = ~What I am saying is this: weigh your regrets carefully, melamin. Think on them, while you can.~
@2243 = ~Which is why we are talking now, hard though it is.~
@2244 = ~I know. And I love your confidence. But if you are having doubts in the dark - I am with you.~
@2245 = ~Once the final choice is made, there is no going back. And... I am lost. I want you to choose what is best for you, but with all my heart, I do not wish to lose us.~
@2246 = ~The only thing I do know truly is this: if you wish divinity, and your need is bright and burning, there is nothing in the mortal world to replace it.~
@2247 = ~Hence, my question is: are you sure that you will be complete as simply you, <CHARNAME> of Candlekeep? Or even <CHARNAME> of Evereska?~
@2248 = ~And if not - are you certain that divinity is something that burns in your blood, a call you must not exist without, a wondrous way of the Planes you cannot refuse?~
@2249 = ~What would you do, in my shoes?~
@2250 = ~Good points all. I wish I knew.~
@2251 = ~You don't hold out on hard questions, do you?~
@2252 = ~I know what I want. If I have my way, Bhaal's legacy will be mine.~
@2253 = ~I am an elf, like you. I always will be.~
@2254 = ~I try to put myself in your shoes, <CHARNAME>. And fail spectacularly, of course. Despite our bond, I have no notion of how you think - perhaps because I never wanted to be a god.~
@2255 = ~I was made to serve - a Greycloak, a defender of Evereska, like my father before me. I gave my sword arm to Corellon - and you. I do not want command - it isn't right for me. Never was.~
@2256 = ~But if the time of Alaundo is coming to an end, perhaps it is time for me to change, too. Become your disciple, advisor, leader of armies... or just Xan, formerly of Evereska, there with his <CHARNAME>.~
@2257 = ~Perhaps. Perhaps, when time will come, we both will change.~
@2258 = ~Just... be sure.~
@2259 = ~And you are sure? Than you are happier than me in that, at least.~
@2260 = ~Saradush. Finally, some real destruction. Honestly, I'm surprised it took them so long.~ [O#XAN286]
@2261 = ~Them? My siblings?~
@2262 = ~You mean the Five?~
@2263 = ~Well, Sarevok got pretty far along with his war plans...~
@2264 = ~Your brother was malicious enough. Thanks to you, he only got to scheming and assassinations. But while you were fighting him in the North, these Five roamed unchecked - and now you can listen to their cannonade when you walk the city's streets.~
@2265 = ~(sigh) Sarevok... And you gave him a new life. To wreak destruction not dissimilar to Yaga-Shura's catapults, I'll wager. But enough of him; I wanted to talk of another.~
@2266 = ~Sarevok wanted a war of sacrifice to prove his worth. These Five are more utilitarian, I understand: they have rounded up most of the Bhaalspawn in Saradush and slaughter them methodically.~
@2267 = ~I may despise their methods, but truly, they are but instruments of Alaundo's prophecy: the remaining Bhaalspawn MUST die before the Throne is settled, and that is that.~
@2268 = ~But what if there is another way? You have the ear of a powerful Solar. Can't she interfere? She gave you the pocket plane. Why you, and not another? Say, a leader of Saradush refugees, able to lead a thousand Bhaalspawn to safety?~
@2269 = ~Because then the Five wouldn't be able to complete their utilitarian mission.~
@2270 = ~Solar will not help. She is neutral.~
@2271 = ~Because I am the only one capable of killing the Five in the end.~
@2272 = ~Precisely. She wants you to act according to the plan: stumble around blindly, so that when you finally find and destroy the Five, the rest of the Bhaalspawn will already lie dead.~
@2273 = ~This Solar... To see the slaughter, to be so powerful and not help - this is not neutrality, <CHARNAME>. This is silently agreeing with murderers. Conspiracy, if you will.~
@2274 = ~It is... as if you saw a dying man on the road and had a bag full of healing potions, and did not help. Does it make you his murderer? No. Will you feel as bad as one? Probably, yes, and deservedly so.~
@2275 = ~Solar is involved. How deeply I cannot say, but I feel she is an unworthy ally. Not in league with the Five, but... do not take her advice, <CHARNAME>. Do not rely on her. Remember men and women from Saradush, and the catapults that ran from dawn till dusk with Solar's knowledge.~
@2276 = ~I will, Xan. Although she is my only source of information these days, besides Melissan.~
@2277 = ~She simply cannot help, Xan. Understand that.~
@2278 = ~If she helps, Cyric, too, will interfere. And what then?~
@2279 = ~This sounds personal. Did someone wrong you by not helping you in peril?~
@2280 = ~And all her advice comes just a tiny bit late, doesn't it?~
@2281 = ~I... wronged myself, I think. Once. A very long time ago.~
@2282 = ~You are a mortal woman. An elf. And yet you brave deathly peril to come. And Solar cannot? I am not wise, <CHARNAME>, but I think I need a better set of lies.~
@2283 = ~I'd say "a slaughter on a higher level", but I am not sure how it is possible. Still, if Solar views us as chess pieces, does it make her position any better? Or any different from Cyric's?~
@2284 = ~These deeds... this "not-helping"... it taints the soul. When you do it once, twice, many times, your heart hardens. Solar lived for many centuries, and saw much. Is she even capable of good deeds now? If good sits in indecision, what powers rule the Planes?~
@2285 = ~(sigh) As usual, there is a story of my own that goes with it. When I was a young mage, I patrolled the High Forest with a fellow Greycloak; we were both carefree and foolish, and ran into a band of orcs.~
@2286 = ~Both wounded, we crawled into the hills to spend the night - or die; our backpacks gone, we only had one healing potion. We... I do not like to speak of it, <CHARNAME>.~
@2287 = ~Why? What happened?~
@2288 = ~Then don't, if it hurts you.~
@2289 = ~Did you drink the potion?~
@2290 = ~Did he die?~
@2291 = ~But I must, if I want to get my point across.~
@2292 = ~We split the bottle: he died. I lived. I do not remember how severely wounded I was: not too badly, it seems now. But to this day, I wonder what would've happened if I gave him the entire potion.~
@2293 = ~I am by no means a good man. If there is some in me, it rather means that evil is a road I am glad to ignore. But that deed of mine... it was my indecision that killed him. An inability to sacrifice even a little.~
@2294 = ~When it comes to Solars and gods and their indecision, thousands die. Do not put our fate in her hands, melamin.~
@2295 = ~It was not your fault, Xan. You could've both died.~
@2296 = ~I am grateful to that elf. He sacrificed half of the potion for you, and you lived.~
@2297 = ~It's really a no-brainer. Drink the potion yourself, use Solar while she's useful, and DON'T take so much of my time with half-assed weepy stories.~
@2298 = ~I will think on your words.~
@2299 = ~This... is a happier outlook than I've ever thought of.~
@2300 = ~Thank you, Estel'amin.~
@2301 = ~Maybe I should have risked it, don't you think? (sigh) But I thank you for the comfort.~
@2302 = ~It was a long time ago... but it's the kind of wound that hurts regardless of the weather.~
@2303 = ~(Xan suddenly laughs.) Oh, <CHARNAME>... there is evil and there is a pure, lovely, selfish but so very fragile child that lives in you and cares. I love you, but I especially love you for that.~
@2304 = ~And thank you for listening to me. I've indeed taken too much of your time recently; the others probably need you. (sigh) Solar, Melissan... And the Five.~
@2305 = ~<CHARNAME>, would you like some ice cream?~ [O#XAN287]
@2306 = ~(suspiciously) Ice cream?~
@2307 = ~I would, actually.~
@2308 = ~ICE CREAM? Where-where-where-where - GIMME NOW!!!~
@2309 = ~(Jump at Xan without warning, trying to find and grab it)~
@2310 = ~No, thank you.~
@2311 = ~It is rather hot, and you, I dare say, need something to soothe your spirit. And it's tasty. So... would you like some?~
@2312 = ~Sure thing! Hand it over.~
@2313 = ~Please.~
@2314 = ~I'd rather not.~
@2315 = ~Here. With Calimshan sands breathing in our faces, you need something cool and sweet. I've got some caramel in my pockets, too...~
@2316 = ~Can you heat it up?~
@2317 = ~Mmm, I'd rather you had powdered black chocolate...~
@2318 = ~Where did you get all this?!~
@2319 = ~No, I like it as it is.~
@2320 = ~Never mind. Just hand me a spoon.~
@2321 = ~Am I a wizard or aren't I?~
@2322 = ~Only sterling silver for you, my lady.~
@2323 = ~Here you go. Don't eat it all up in one... ah, too late, I see.~
@2324 = ~Well, do tell me if you want more. I have a small secret stash in your old Bag of Holding. And, no, I am not telling you the password.~
@2325 = ~Of course. I do have some figs, if you're interested.~
@2326 = ~WHERE?~
@2327 = ~Mmm! Why didn't you say so?~
@2328 = ~Not hungry, but thanks.~
@2329 = ~(Xan nearly stumbles from your enthusiasm, but deftly catches you in his arms).~
@2330 = ~You know, I'm not sure that ice cream likes that. Although I appreciate the enthusiasm...~
@2331 = ~Less talk, more ice cream!~
@2332 = ~Xan, I'm close to doing a full body search here...~
@2333 = ~GIMME!!!~
@2334 = ~Here. Still fresh. Mind the skin, it stings a little.~
@2335 = ~I want these moments of levity. You look so young just now, without doom and gloom and... what was it that you said once? Large pink bubbles?~
@2336 = ~I didn't say that! Although it sounds like me, true.~
@2337 = ~Ooooh! Did it come from a dream? Do you dream of me among large pink bubbles, hmm?~
@2338 = ~(laugh) I like that.~
@2339 = ~These moments are precious to me, too.~
@2340 = ~If things go wrong - and they will, trust me - just remember that there is always one more bowl of ice cream. Or another delicacy hidden somewhere, just for you.~
@2341 = ~It won't avert the doom, but it will make you smile. And isn't it all we need, these days?~
@2342 = ~Point well taken. So, another bowl?~
@2343 = ~Absolutely. And a couple of Horrid Wiltings for good measure.~
@2344 = ~All we need is love! Sing it!~
@2345 = ~Xan? We're not doomed.~
@2346 = ~Oh? And what if I do?~
@2347 = ~You don't have to *dream* of it, you know.~
@2348 = ~We could think of something...~
@2349 = ~I just wanted to know, that's all.~
@2350 = ~I'm looking forward to see what you come up with. Although... since I came up with ice cream, I might shoulder this task as well, don't you think?~
@2351 = ~(sigh)~
@2352 = ~Did *anyone* ever tell you that you're insufferable?~
@2353 = ~There was a girl in the Temple District of Athkatla. An adventurer's daughter. Do you remember her?~ [O#XAN288]
@2354 = ~Of course. Taira. I'm glad we helped her.~
@2355 = ~Can't say that I do.~
@2356 = ~Vaguely. I didn't much like her approaching you.~
@2357 = ~I do. What of it?~
@2358 = ~She said she was going to Saradush with her father. I was half-fearing to see her among the refugees.~
@2359 = ~Thankfully, they must've taken a safer way.~
@2360 = ~It's ironic, isn't it? Thousands of people are dying around us, and I'm worrying about an elven girl and her father.~
@2361 = ~Yes, and why?~
@2362 = ~They were elves, like us, and found the same idol we did, back on the Sword Coast.~
@2363 = ~I don't think we'll meet them again.~
@2364 = ~We helped them. They're kind of our responsibility now.~
@2365 = ~'Responsibility' is a strong word. But perhaps you are correct.~
@2366 = ~It is unlikely, yes. Perhaps you are correct.~
@2367 = ~Perhaps I remember them so vividly because Taira and her father were unusual: few adventurers travel with families. Jaheira and Khalid were about the only exception.~
@2368 = ~Most are lonely. Like you, Imoen, Minsc, Edwin, Valygar... me.~
@2369 = ~Or would you say we're a family now? Not just you and me; I mean our entire little party of misfits. Are we? A family of sorts? Or something more, even?~
@2370 = ~We are, aren't we? A proper little crazy family.~
@2371 = ~I think we are much better than a traditional family.~
@2372 = ~Friends and comrades-in-arms, perhaps. But not a family.~
@2373 = ~Nah. Can't wait to get rid of them.~
@2374 = ~A family is much more than an adventuring party.~
@2375 = ~So we are. I am glad you think so.~
@2376 = ~Perhaps we mean the same thing, but use different words?~
@2377 = ~(Xan tries hard, but can't help a snort of suppressed laughter.) <CHARNAME>!~
@2378 = ~Is it, though? Family members do not risk their lives daily for your sake. And you saved ours dozens of times.~
@2379 = ~What I am going to ask is this: when it is over, if nobody is willing to part ways at once... perhaps we all may stay together for a while? Travel with our closest friends and companions?~
@2380 = ~I'd like that, at least for a few months. Later we all may have other plans.~
@2381 = ~I don't know. What about children, if we choose to have any?~
@2382 = ~I would rather spend some time with you, just you and me.~
@2383 = ~I may ascend and abandon you all, remember.~
@2384 = ~Me? What about you?~
@2385 = ~Actually, it's just us for the moment.~
@2386 = ~Not for long, if I am any judge. The guardians in your pocket plane are still active, after all. Just say a word.~
@2387 = ~And much depends on having this 'later'. But I would like us all to remain as we are, even if for a little while.~
@2388 = ~Now that I think of little Taira again, I do not think she had it so bad. Her father was negligent once, true, but they received a good lesson, and both were wiser in the end.~
@2389 = ~Perhaps it is not the worst way to grow up, after all? What child does not dream of adventuring throughout their very youth?~
@2390 = ~(sigh) But I am likely saying something foolish here. Battling a dragon in the woods with a baby on one's hip does not sound very reasonable, does it?~
@2391 = ~Then you'll have it. We'll say our goodbyes, perhaps gather a feast, and start a new chapter in our lives - together. ~
@2392 = ~(sigh) I understand. And it does not bode well for me on too many counts. Before meeting you, I have been alone for so long. I... I would not want to be on my own again.~
@2393 = ~Me? Strangely, I'd rather stay together. I've grown attached to our merry bend, unusual though it is.~
@2394 = ~But these are just idle musings. I was wondering if it is possible - to merge family and comradeship, preserve this little world that we have, the few of us, and call it home for a little while after the deed is done. Not for decades, clearly... but for a year or two?~
@2395 = ~And you listened. Thank you for this, melamin.~
@2396 = ~Back in Nashkel mines my moonblade was legendary. Now it is little more than an enchanted dagger.~ [O#XAN289]
@2397 = ~It is much more than that.~
@2398 = ~We are walking among myths, Xan. Your blade is but one of them.~
@2399 = ~Ha! In this case, I'd like a copy of that dagger, if you please.~
@2400 = ~Indeed. These days, we find items of legend whenever we go.~
@2401 = ~I may feel a little miffed about that, to be honest. To be less special than I used to be... do you know the feeling?~
@2402 = ~Perhaps you do. Back in Baldur's Gate, you were The Bhaalspawn: only Sarevok's heritage was revealed. But Imoen came, and the Five followed, and then Saradush - an entire city of your siblings.~
@2403 = ~Even your companions, while not divine in essence, are nearly so in power. It must be annoying at times, surely.~
@2404 = ~It is! Maybe when I am a goddess, it will finally be over.~
@2405 = ~Sometimes. But I learn to live with it.~
@2406 = ~In truth, it makes me feel normal.~
@2407 = ~Not at all. I am happy to blend into background.~
@2408 = ~I don't know. I never thought of it this way.~
@2409 = ~Only if you destroy Cyric, Tyr, Sune, Oghma and an array of deities with them, I fear. And they won't go quietly.~
@2410 = ~That so? Perhaps you are right, but with this adventure over, you'll be the mightiest of the strong, not 'normal'. You'll never fade into background, <CHARNAME>.~
@2411 = ~Yet, without even noticing it, we grew. My magic is nearly legendary. Even my adventuring garb costs a small fortune.~
@2412 = ~But a part of me misses the times when I was the ever-so-special moonblade wielder, and you - a mysterious lady of unknown heritage.~
@2413 = ~(laugh) Why, Xan! I didn't know you were so vain!~
@2414 = ~I miss those times, too.~
@2415 = ~Nah. I prefer power.~
@2416 = ~It is just a bout of nostalgia, Xan. Everyone has it from time to times.~
@2417 = ~(sigh) I should have known. Of course. But if you want real power, don't you want to be unique?~
@2418 = ~You think it's nostalgia? Grass was greener and all that? Yes, most likely. And yet...~
@2419 = ~It's... not vanity. Well, not exactly vanity. (sigh) Not just vanity, in any case.~
@2420 = ~With Alaundo's prophecy in effect, everything around us is absurdly multiplied. A simple soldier wears a magical armor, Bhaal's children become invulnerable giants, our regular foes are elementals, demons and armies of drow.~
@2421 = ~This way of life leaves me feeling ill at ease sometimes. Imagine it is over, and we are back in - I do not know - Evereska, quiet halls of Candlekeep or the streets of Baldur's Gate. Will we be able to go back to simple life? To be as we were?~
@2422 = ~No one can ever go back. Perhaps that's why heroes like Drizzt are ever wandering, too notable for settling down and too powerful to be left alone.~
@2423 = ~Ever wandering and killing dragons? Doesn't sound too bad to me.~
@2424 = ~I still have hope for a simple life, even after all this.~
@2425 = ~What if I build an empire? Guards in magic armor, foes like dragons in the deep caves of my provinces, being powerful and notable - it all fits. No wandering required.~
@2426 = ~Honestly, I'm surprised at you. You're supposed to say: "It is hopeless", not plan our future.~
@2427 = ~You assume that adventures and rewards keep multiplying, but the mortal world has limits. It has to stop sometime. And after a hundredth dragon and the thousandth hoard, won't you simply feel empty?~
@2428 = ~Then you are far more optimistic than I am.~
@2429 = ~(He smiles.) Strangely, it fills me with hope.~
@2430 = ~True, if not my first choice. (sigh) And not my hundredth, either.~
@2431 = ~Worry not, I was just about to point it out. Although... wait. I was about to mention the opposite. You are the worst of influences, <CHARNAME>.~
@2432 = ~(sigh) I am far too morose, perhaps. There are bright moments, and always have been.~
@2433 = ~For one, you are rich: you can probably buy land and a house, if you wanted. Or travel the world aboard your own ship. Converse with the mightiest heroes and monarchs. Help out in the darkest hours, rewrite pages of history...~
@2434 = ~It's not so bad, is it? If you forget endless battles, enemies, watching and plotting.~
@2435 = ~Which might just lead to our inevitable doom. Which, in turn, returns us to my first point: it was far less dangerous when my moonblade was about the only magical weapon around, your divine abilities never stretched beyond a simple healing spell, and our mightiest enemy was a half-ogre.~
@2436 = ~(sigh) I do miss those times.~
@2437 = ~You are daydreaming again. What about, I wonder?~ [O#XAN290]
@2438 = ~About you, of course.~
@2439 = ~Me, me and myself.~
@2440 = ~Not sure. Something.~
@2441 = ~Just planning our next steps.~
@2442 = ~Me? No, not daydreaming.~
@2443 = ~Not telling.~
@2444 = ~Daydreaming? Xan, I fight and I loot. I leave poetry to you.~
@2445 = ~(Xan laughs a little.) Indeed. How could I have been so sorely mistaken?~
@2446 = ~A beautiful subject.~
@2447 = ~Oh? Is it something I want to hear about? Tonight, for instance?~
@2448 = ~Ever a practical one. All right, then.~
@2449 = ~Now I am intrigued. But I'll leave your private thoughts be.~
@2450 = ~I haven't been much of a dreamer until meeting you. Not in my Greycloak days: too many deaths, long journeys, cold, ingratitude and tired feet. But as days pass, I find myself lapsing more and more often. Do you want to hear about it?~
@2451 = ~Of course. Do you have a dream?~
@2452 = ~What is it about?~
@2453 = ~I do.~
@2454 = ~Go on. As long as it's not about our doom, mind.~
@2455 = ~If it has me in it, certainly.~
@2456 = ~No, I don't.~
@2457 = ~It does.~
@2458 = ~As you say. To the road, then.~
@2459 = ~Of course not. That would fall into a category of 'dreading', not 'dreaming'.~
@2460 = ~I have a dream: to live with you in a villa by the water, lie in bed, listen to the birds singing, taste freshly baked bread and honey in the morning, bring it to you as you open your eyes...~
@2461 = ~And yet I wish for an evening to come when we take our cloaks, shut the door behind us without a sound and step on the road. And then... a journey would begin.~
@2462 = ~I cannot imagine what sort of journey, where to, why and how. But there is freedom in dreaming. And incredible freedom in stepping out of your home and going anywhere - but remembering that you have a home. A lit lantern in the night, and a memory to keep us warm.~
@2463 = ~For I will have neither the home nor the journey without you. Will you?~
@2464 = ~No, I won't. I love your dream, Xan.~
@2465 = ~My ideal home would be different. Would you trade yours for mine?~
@2466 = ~Now I'm intrigued! I want to go on a journey!~
@2467 = ~It's a lovely dream. I am glad you shared it.~
@2468 = ~Maybe, maybe not. But we'll stay together.~
@2469 = ~Oh, Xan... you are a dreamer.~
@2470 = ~No. I dream of a totally different future.~
@2471 = ~And I cannot dream it for you. I know. But perhaps, as we walk, you will tell me of it?~
@2472 = ~And we will, some day.~
@2473 = ~As long as I get to bring you breakfast sometimes. To a sunlit terrace, perhaps?~
@2474 = ~There are millions of futures. And hundreds of homes. Among the starlight, in the highest trees, by the sea, in bustling cities and imposing castles - depending on one's mood and the seasons. I noticed that dreams often shift to adventure in springtime, and to home in the autumn.~
@2475 = ~I hope we'll live many seasons together, melamin. May all our best dreams come to fruition... hand in hand with a long, long life.~
@2476 = ~Or is it yet another dream?~
@2477 = ~You know what? I'm happy.~ [O#XAN291]
@2478 = ~Come again?~
@2479 = ~Awww.~
@2480 = ~Nah. Impossible.~
@2481 = ~Sounds good. But... unusual.~
@2482 = ~Wait. Who are you and where is my Xan?~
@2483 = ~Why?~
@2484 = ~I know, I know. But bear with me.~
@2485 = ~Today I woke up with a tingle in my sword arm. It fell asleep and hurt for a moment, and I suddenly remembered how it ached after Bodhi's ambush in the graveyard, when you took in my pain to save me.~
@2486 = ~But here I am. And here you are.~
@2487 = ~I am alive, Estel'amin. Still and yet - alive. Here to hold you, sigh about the weather and keep you company. And I am able to look at you - daily and in reverie. It is wonderful.~
@2488 = ~I don't want to think what would've happened otherwise.~
@2489 = ~It is. I am happy to be here with you.~
@2490 = ~Is it? Despite Our Mighty Foes and Our Inevitable Doom?~
@2491 = ~Compared to the forests of Arvandor, our surroundings do seem a little bleak, but the very thought of dying there, in the graveyard, and leaving you alone... No. Seldarine, I'm happy to be in the Abyss, if it is where you will go.~
@2492 = ~Very deep down, of course. And you would never get the words from me however you tried.~
@2493 = ~But... yes. I am happy here with you.~
@2494 = ~Yay!~
@2495 = ~Sugar overdose, dear. We're all DOOMED, don't you forget that.~
@2496 = ~I'd be happy, too, if only I got enough sleep with all the ambushes.~
@2497 = ~Absolutely. And if I could get a bowl of mango, I'd be even happier.~
@2498 = ~Happy enough to give me a massage?~
@2499 = ~(Hug Xan and never let go)~
@2500 = ~Come, then, melamin. I'd hate for us to miss the last act of our long, dreary, and yet fantastic play.~
@2501 = ~Listening and obeying, my enchanting mistress.~
@2502 = ~We can reverie together again, if you want. Or, given our current might, you may simply continue sleeping. I will probably drive our enemies away with a well-placed Death spell or two, anyway.~
@2503 = ~Perhaps I could help with that...~
@2504 = ~(Xan at once steps up to you, and you stand embraced for a long, long time.)~
@2505 = ~Have you thought of what we talked about before? Of the final choice between mortality and dreams, divinity and regrets?~ [O#XAN292]
@2506 = ~Not really. I was busy with other things.~
@2507 = ~Yes, of course.~
@2508 = ~Truthfully, I think of little else.~
@2509 = ~I have. More than enough, actually.~
@2510 = ~Can we talk of nothing else?~
@2511 = ~I am tired of this topic. Let's do something fun!~
@2512 = ~I understand. Which is why I actually have a different idea.~
@2513 = ~Ah, <CHARNAME>, you are reading my mind again.~
@2514 = ~We've discussed it over and over. So it is time to put that old tired creature to rest, I say. How about we play a game?~
@2515 = ~Pretend that this ordeal with Bhaal's legacy is over, and you are free. Whether you are still mortal or not is for you to decide: we are playing a game, remember.~
@2516 = ~In the end, perhaps, it will influence nothing. But it is nice to dream, is it not?~
@2517 = ~So, close your eyes, melamin. What do you see? Where are you?~
@2518 = ~I... ~
@2519 = ~I don't really want to, Xan.~
@2520 = ~Not even a little?~
@2521 = ~Well, I suppose I could try it.~
@2522 = ~Not my thing. Sorry.~
@2523 = ~Not even a little.~
@2524 = ~All right. Well... I am out of other ideas, I fear. Shall we simply walk hand in hand for a while?~
@2525 = ~Yes?~
@2526 = ~First, you must know that I am still me, <CHARNAME>, an elven girl from Candlekeep...~
@2527 = ~Lightning, thunder and blackness surround me. I am the Lady of Murder, and no one will cross my path and live.~
@2528 = ~I am an impossibly beautiful(and evil!) goddess, floating about my realm...~
@2529 = ~An image of perfection, my new plane reflects Elysium and Arvandor in equal measure... and I am just as perfect.~
@2530 = ~As a force of balance and good, I bring peace and justice to the Planes...~
@2531 = ~Perfection itself, I see. Do you ever get lonely, I wonder?~
@2532 = ~Evil and darkness... Is that all divinity is for you, I wonder?~
@2533 = ~But it means power, and new wisdom, and so much more. You will never be safe, but you will do great things.~
@2534 = ~Seems like a good start.~
@2535 = ~I am sitting by the river among low-leaning tree branches, fallen leaves under my feet...~
@2536 = ~I am looking at the night sky from a hilltop, counting the stars. The grass cools my feet and hands, while I bathe my face in the starlight...~
@2537 = ~A house made of wood and stone, flowers are in bloom, and a fountain sparkles in midday sun...~
@2538 = ~An elven home, ancient and welcoming, a villa on the outskirts of Evereska, by a waterfall, quiet and secure in eternal solitude...~
@2539 = ~A fire burns low, and we exchange stories with other weary travellers, for our road is long and much is left to do. New adventures await us in the morning, but for now, we rest.~
@2540 = ~A dragon roars, but I attack, and my companions assist me. Finally, the beast falls, and I rush to a pile of treasure it leaves behind.~
@2541 = ~I stand at the head of a conquering army, dressed in the finest battle garb. My enemies will be routed, and the greatest throne of the Realms shall be mine!~
@2542 = ~A castle stands in the center of a grand city, and brightly-dressed people pour into the streets for a great celebration. Today I, the new queen, ascend to the throne.~
@2543 = ~There is a well-known tavern at a crossroads, and I am its new proprietor. The songs never cease, the laughter never stops, and the ale never runs out.~
@2544 = ~My shop is exotic and extremely expensive, but it's the best. All adventurers know of it, but only the very best can afford to shop in it.~
@2545 = ~You know me. I will never entirely abandon my craft, so I start teaching what I know, and my apprentices will be known as some of the most powerful ones in the whole history of the Realms.~
@2546 = ~I used to have a lovely stronghold in Amn. With time, this dream of mine will only grow - a home and a destiny both.~
@2547 = ~I am in Sigil, where each door is a promise. With a laugh, I open one of them - and I am gone.~
@2548 = ~I am a planewalker, a former Sensate, a rebel Doomguard - and I have seen it all. From Baator to Carceri, from Arborea to the Abyss - the Multiverse is my oyster.~
@2549 = ~I am helping the elves, like I was born to do. A Champion of Elvendom, as you are.~
@2550 = ~A champion, a defender, a hero. May you be lauded, and lauded fairly.~
@2551 = ~And you are still a dreamer. I love it in you.~
@2552 = ~A house and a home. I dearly hope I will get to see it.~
@2553 = ~Doom, danger and adventuring... (cough) I am sorry, Estel'amin. The word 'doom' will not escape my lips twice, I assure you.~
@2554 = ~A throne. Again. (groan) Ahem. I'm still listening, melamin.~
@2555 = ~And to think that I never pegged you for a people person. But are you sure you won't ever get tired of it?~
@2556 = ~A noble cause. Perhaps I should take an apprentice or two, as well, in my own time?~
@2557 = ~A head-spinning journey you are planning, I see. And if you wish it, I am with you.~
@2558 = ~What of those by your side? Or are you alone?~
@2559 = ~Well, there is a slight figure in purple robes... a sighing enchanter of no small caliber. And his trademark words are...~
@2560 = ~I am, but never for long. We may be apart sometimes, Xan, but I intend to stay by your side.~
@2561 = ~My closest friends are around me. We adventure together, help each other, and sometimes just visit for tea.~
@2562 = ~I don't know if you noticed it... but there is a child in my arms.~
@2563 = ~I see family. Children. Perhaps even grandchildren, although I can't fathom it yet. And some of them look just like you!~
@2564 = ~Oh. There is a man with me... tall, handsome... so gorgeous... and it's - not you. Sorry.~
@2565 = ~There are some people - a new friend or two, an old companion, a sibling, perhaps. And, of course, there's you.~
@2566 = ~Oh, so many people! Friends, enemies, friends of enemies, enemies of friends - I never tire of it!~
@2567 = ~Yes. I am alone. I am not unhappy about it, though.~
@2568 = ~(sigh) You know, don't you?~
@2569 = ~And glad I am to hear that.~
@2570 = ~A lovely picture. I see it... and I want to be in it.~
@2571 = ~(He smiles.) Incredible. It does seem a happy future, come to think of it. If... you are happy.~
@2572 = ~And suddenly I'm not liking this game anymore.~
@2573 = ~And you surprise me once more. But of course, with your bright spirit - can it be anything else? A bird is born to fly.~
@2574 = ~Then know that you may call for my company whenever you wish it.~
@2575 = ~There are many futures for you - those you mentioned and so many more. Yet one matters to me the most - where we walk into the sunrise together.~
@2576 = ~Or the sunset: I am told the night brings many wonders.~
@2577 = ~<CHARNAME>... let us be together tonight. For it is no game for you and I, and I want you near me. With me. And to take your hand when the sun rises.~
@2578 = ~Of course, melamin.~
@2579 = ~Why not right now?~
@2580 = ~Naughty! I like that.~
@2581 = ~Hmm. I'll have to think about it.~
@2582 = ~Maybe not, but here is my hand.~
@2583 = ~(You join in a kiss.)~
@2584 = ~A brilliant idea. Will you... call... for a rest?~
@2585 = ~Until then?~
@2586 = ~And she loves tormenting me, too, it seems. ~
@2587 = ~And never has it been accepted more gratefully.~
@2588 = ~Well. I wanted to talk to you, but it seems I've run out of things to say. Does this even happen anymore?~ [O#XAN293]
@2589 = ~You bet. Otherwise we'd be talking endlessly, and who would be slaying my siblings then?~
@2590 = ~Alas. We are doomed.~
@2591 = ~You, running out of things to say? Impossible!~
@2592 = ~Well, we can't have that. Tell you what: start with "All is lost", and go on from there.~
@2593 = ~No idea. But I'm glad we are getting a chance to talk.~
@2594 = ~You jest, as always, but I was serious... I think. Or was I?~
@2595 = ~Oh, I'm sure they'd perfect the act of self-immolating, just to accommodate Alaundo's ramblings. Or someone else would take our place. You know what they say: there is *always* another Bhaalspawn.~
@2596 = ~And I. I enjoy simple things with you so much... it is incredible.~
@2597 = ~Getting sentimental in your old age?~
@2598 = ~I know the feeling.~
@2599 = ~And you say we've run out of things to say!~
@2600 = ~Yet it is true. We travelled the Realms, made love, friends and enemies, acquired mounds of treasure and are well on the way to challenge Bhaal's legacy - and there is nearly nothing left to say. Well, apart from the obvious things.~
@2601 = ~That I love you and you love me?~
@2602 = ~That we're all doomed!~
@2603 = ~Which reminds me. Someone ate all the cheese again.~
@2604 = ~I know, Xan. It gets to me, too, sometimes.~
@2605 = ~There is a sense of finality in your words. Of an ending.~
@2606 = ~Well, there is that.~
@2607 = ~An ending. Too soon, doesn't it? It always seems too soon.~
@2608 = ~But it is not an ending. It is a new start for those of us tired of dungeon crawling, a next grand adventure for those who want to go on, a chance for closure... to do something else with our lives. We are not going to wander aimlessly forever, are we?~
@2609 = ~It is still too soon.~
@2610 = ~True enough. Still, it makes me sad for some reason.~
@2611 = ~As long as we are wandering together, I'm fine with any amount of aimlessness.~
@2612 = ~I am looking forward to it. I have so many plans for our future, you can't imagine!~
@2613 = ~It may mean we'll never see each other again. If I do as Solar hints and take Bhaal's place...~
@2614 = ~My sentiments exactly. Strange how life twists and turns and never tells us how good we have it until it is about to end, isn't it? But perhaps it is as it should be.~
@2615 = ~And with the absence of hot water, soft beds, fresh fruit and good healers? Because, prosaic as it may seem, we have little of those in these parts.~
@2616 = ~Hopefully, your plans don't include yet *another* perilous adventure with dragons and demiliches. (sigh) Not for an hour or so, at least.~
@2617 = ~I know. Is it what you want?~
@2618 = ~Yes.~
@2619 = ~I don't know. It may be.~
@2620 = ~No... not without you.~
@2621 = ~I think not.~
@2622 = ~(Xan sighs.)~
@2623 = ~We will talk again when the end of this adventure is upon us. Of little things. Of simple things. Or - of the Fates, doom, great love, sacrifices and sorrow.~
@2624 = ~But now, I think, is the time for me to fall silent. Until the Throne of Bhaal claims us.~
@2625 = ~So, the Prince of Lies. Did you enjoy your conversation?~ [O#XAN294]
@2626 = ~(blush) He is very... accomplished. In certain matters.~
@2627 = ~Ooooh, you have no idea!~
@2628 = ~Very much, thank you.~
@2629 = ~Too bad I couldn't recruit him into my party.~
@2630 = ~It was all right, I suppose.~
@2631 = ~He was boring. And full of himself.~
@2632 = ~(drily) Imagine that.~
@2633 = ~That'd be something to see, I imagine. Or not. Considering *all* his titles, I'm in favor of 'not'.~
@2634 = ~You met an avatar of a living god. This is the first for me. Well, there was Rillifane, but we didn't really have much of a conversation besides "The Exile returns".~
@2635 = ~And in Cyric's words, I am one of your so-called friends, am I? Seldarine, I felt like a scolded child for the first time in... centuries, I believe. (sigh)~
@2636 = ~Yet, he came and addressed you specifically, so I'm rather unconcerned whether he was rude to me or invited you for tea. By the way, did he?~
@2637 = ~Jealous, are we?~
@2638 = ~Hmm. He did say he resided in Pandemonium, "much better than anywhere in the Abyss"... ~
@2639 = ~I could go and visit him, I suppose...~
@2640 = ~Offered me an alliance, you mean? It was more of a "we'll see" kind of moment.~
@2641 = ~His exact words were: "gauge your threat".~
@2642 = ~Surprisingly logical from a god of madness... if he still is one, of course.~
@2643 = ~And if I indeed was uneasy about your sudden... alliance?~
@2644 = ~What? It's perfectly innocent! Just tea... or an early morning cup of coffee. (wink)~
@2645 = ~I planned my costume, too. Small bronze circles on my breasts, a long transparent skirt, or a veil, rather, leaving the leg bare...~
@2646 = ~If I end up accepting Bhaal's legacy, I will need to establish relationships.~
@2647 = ~Cyric is the biggest threat to us. You know this, Xan. ~
@2648 = ~Supernatural charm or no, he is a deity of lies and deceit. You can imagine how long your alliance lasts - and how quickly he will use any information you will give him.~
@2649 = ~And if you are not planning any such thing, it is marginally better: metaphorically speaking, he knows where you live.~
@2650 = ~(sigh) We are doomed. Perhaps I should become a priest of the Black Sun to protect you?~
@2651 = ~I'd rather you became *my* priest.~
@2652 = ~And what will you do when Cyric orders you to assassinate me? Play "a hapless assassin and an enraged victim"?~
@2653 = ~Bad joke, Xan.~
@2654 = ~I suppose my stale old "we're not doomed" doesn't fit here now?~
@2655 = ~Really? To keep battling Cyric's clergy for a pitiful few days, until I am assassinated in your temple? An enviable fate, to be sure.~
@2656 = ~Tempting. But you have a point.~
@2657 = ~I rather liked it, myself. But perhaps it's my fate: laugh at my own irony. (sigh) Ironic, don't you think?~
@2658 = ~Not at all. I like you saying that. It's... like receiving an answer from the universe, of sorts.~
@2659 = ~(Suddenly his breath singes your cheek.)~
@2660 = ~<CHARNAME>... there's teasing and there's teasing. How far do you want it to go?~
@2661 = ~As far as it can.~
@2662 = ~Let's forget this. What were you saying about Cyric?~
@2663 = ~(Xan makes a barely perceptible gesture, and suddenly, unable to move or speak, you nearly topple over.)~
@2664 = ~(Within another second, helpless, you end up in his arms, with him embracing you from behind. Xan's fingers, gliding along your ear and neck, seem almost teasing. He slowly turns you, until you come face to face.)~
@2665 = ~What will you do now, I wonder?~
@2666 = ~(Kiss him)~
@2667 = ~(Will yourself from under the spell and tackle him to the floor)~
@2668 = ~(Unable to move, you arch an eyebrow)~
@2669 = ~(Give him a very cold look)~
@2670 = ~(Your mouth moves reluctantly at first, countering the last vestiges of the spell, but soon its shreds disappear in the passion.)~
@2671 = ~(Barely realizing where he is and where you are, you join in a dark, pleasant fall, where the head spins, your body feels dangerously light and all conscious thoughts melt in the hot, tangled darkness.)~
@2672 = ~(With the last, long and desperate kiss you part for a second, panting.)~
@2673 = ~<CHARNAME>, I'd like nothing more, but not now, here, with everyone watching... ~
@2674 = ~No?~
@2675 = ~Let us... call... a rest. ~
@2676 = ~It's... enough for now, I think.~
@2677 = ~Hmm? Oh, well, if you're sure... because I certainly am not.~
@2678 = ~(He gives you a brief smile.) You'll call for a rest soon, won't you?~
@2679 = ~In such moments, I lose my head entirely. You are closer to me than anyone - Corellon, Greycloaks, my city. I melt into shadows with you... and yet it is such a pleasant feeling, such a *right* one.~
@2680 = ~There's one more thing I wanted to say about this business with Cyric and gods... will you listen?~
@2681 = ~Of course.~
@2682 = ~What is it?~
@2683 = ~Not now. My head still spins.~
@2684 = ~Of course. And speaking of gods... do be careful.~
@2685 = ~(The spell breaks into icy needles pricking your skin, and before Xan is able to react, he is lying on the floor, as helpless as you were a moment before.)~
@2686 = ~(Passionately kiss him)~
@2687 = ~(Wordlessly help him up)~
@2688 = ~And don't do it again.~
@2689 = ~I lost my self-control, it seems. Although it wasn't a bad thing entirely...~
@2690 = ~It wasn't.~
@2691 = ~No... (You kiss him.)~
@2692 = ~It was.~
@2693 = ~(Very slowly, he leans in to kiss you.)~
@2694 = ~(Answer the kiss)~
@2695 = ~(Shake your head)~
@2696 = ~(The spell releases you at once. Xan sighs.)~
@2697 = ~And I had such plans, too... Forgive me.~
@2698 = ~Forgiven - if you show me your plans. Right now.~
@2699 = ~Hmph. We'll see.~
@2700 = ~Not if you do this again! What if there was another Cyric's assassin behind you?~
@2701 = ~Just do not repeat it.~
@2702 = ~Again, forgive me. I lost my head, as they say. With all this Cyric business...~
@2703 = ~I do know this. It's just... you cannot rely on him.~
@2704 = ~I... wonder if I ever meet Corellon's avatar like that. For a moment, as I watched you and Cyric, it was my greatest desire - to see him, behold the First of the Seldarine, bare my soul before him. Is it what true worship feels like?~
@2705 = ~Perhaps we should rest, <CHARNAME>. Talking to gods is a tiring business.~
@2706 = ~And do be careful.~
@2707 = ~No! Please, do not leave! There is so much...~ [O#XAN295]
@2708 = ~Gone. He is... gone.~
@2709 = ~Who is gone?~
@2710 = ~Bad dream?~
@2711 = ~You scared me, you know.~
@2712 = ~Not a dream. A vision... I think. And not bad, it's just... I have no words.~
@2713 = ~I am sorry, <CHARNAME>. I scared myself, to be honest.~
@2714 = ~I saw Corellon. A vision of my god, so bright I'd shield my eyes, but I could not move. I was bare before him; he saw my spirit to the core, and yet I was not afraid... I should have never been afraid, it seems.~
@2715 = ~He did not talk to me, but I saw... places, and understood things. We have done much, you and me and our merry band. Without you, the Sword Coast would be boiling with blood, and Yaga-Shura's armies would crush Tethyr. Dragons flew over Calimshan, and vampires... no, I will not speak of it.~
@2716 = ~I was never sure we did the right thing in our adventures. I still am not, despite even my god showing me otherwise. But I was endlessly, boundlessly thankful to him for accepting me - and you. And there is more...~
@2717 = ~(Xan gives a long sigh.)~
@2718 = ~He offered to extinguish my blade. After our task is done... "You will be free," I heard.~
@2719 = ~So you won't be trapped in it for a thousand years?~
@2720 = ~And he will release spirits of other guardians, too?~
@2721 = ~Say WHAT?~
@2722 = ~This is good, right?~
@2723 = ~I never dreamt he would release me. All these years, preparing to be trapped in the sword, like my father before me... and suddenly...~
@2724 = ~I am not sure I deserve it.~
@2725 = ~What about your father, the other wielders? Don't they deserve freedom?~
@2726 = ~What about me? Don't you want us to be together in the Blessed Realm?~
@2727 = ~It will be good for you, I think.~
@2728 = ~I hope we'll be together someday. Don't you?~
@2729 = ~This is your duty. Can you give it up?~
@2730 = ~They... they do, naturally, and much more than me, but I cannot ask them. Would they beg me for release, or chastise me for breaking my oath? Would my father?~
@2731 = ~Melamin... of course. Say the word. But I am allowed doubts, or am I?~
@2732 = ~Perhaps, but what will be left of me?~
@2733 = ~I do not dare hope, to be honest. If you do... this is enough for me. But it is too much to take at once.~
@2734 = ~I am bound to my sword. This is... was?.. my duty, for decades and more. If I give it up, I will cease to be a moonblade wielder, a Defender of Elvendom. All that defines me will be gone.~
@2735 = ~And if I cease being a Bhaalspawn, I will face the same.~
@2736 = ~It is frightening, I agree.~
@2737 = ~But it is time to decide. Corellon won't wait long.~
@2738 = ~I don't see what the problem is. This is what you always wanted.~
@2739 = ~Perhaps we shall change together. Face it hand in hand, as always?~
@2740 = ~Fate is a strange mistress, yet again.~
@2741 = ~<CHARNAME>, our time together draws to a close, you know this. You'll no longer need me, but the elvendom does. I am an archmage: will I shut my ears, get rid of my blade and become willfully blind?~
@2742 = ~War is afoot: there are hunted and desperate elven refugees everywhere. What will they do, if they cry in the night and no one comes?~
@2743 = ~You weren't so big on helping the unfortunate earlier.~
@2744 = ~You can help other elves without the moonblade.~
@2745 = ~It is your decision. I can only wish you well.~
@2746 = ~But what about you? Your spirit will be trapped for centuries after you die.~
@2747 = ~Because I was travelling with you and had time for little else. All decisions were yours, but soon I must go back to choosing mine, whether I want to or not.~
@2748 = ~I can, but will they accept it? A Defender of Elvendom is trusted without question, even if the price is his life. Once I agreed to pay that price. Can I just throw it away?~
@2749 = ~Thank you, my friend. I appreciate it, more than you can imagine.~
@2750 = ~I am not dead yet. This is, I'm afraid, my main gullibility: I cannot accept the fact in its entirety while my heart beats.~
@2751 = ~Besides, nobody awaits me in the afterlife: perhaps it'll be nothing but a long, peaceful sleep? Not so bad, after all.~
@2752 = ~Regardless, I am not free yet. Perhaps I never will be... I certainly won't, if we don't survive. There is too much in my mind: it is filled to the brim with light and memory, and is about to burst.~
@2753 = ~Not much left of our journey, either. We both need to prepare; to think. But I am here if you need me.~
@2754 = ~Just... know this: if I indeed am given the chance to part with my moonblade, to become free to live a life with you, and join you when we pass away - I will do so.~
@2755 = ~Perhaps on the night of our victory, perhaps years after. But if I am blessed with the choice, we will be free, melamin, I swear it.~
@2756 = ~Just know this: you have been a fine friend, and it honors me that I have been given a choice because of helping you. Even if I am going to bear my sword for the rest of my life... it needed to be said. Thank you.~
@2757 = ~The last challenge. Is it time for a grand goodbye? Or a quiet farewell?~ [O#XAN296]
@2758 = ~No. Just hold me.~
@2759 = ~No farewells. But you'd better tell me you bought us a house somewhere, because this plane will go boom.~
@2760 = ~Oh, are you going already? Not even staying for a cup of tea?~
@2761 = ~This may be our last chance.~
@2762 = ~If you are buying, certainly. Although with every soldier walking around here in magical boots, a cup of tea must be costing worse than a resurrection. And over the way, I must have cost you a few of these...~
@2763 = ~Those were the times.~
@2764 = ~Aw, it wasn't that bad.~
@2765 = ~No, but your robes cost me an arm and a leg. And don't even get me started on jewelry.~
@2766 = ~And now these times are drawing to a close. Although there will be swords and dragons and cups of tea, it will never be the same, will it?~
@2767 = ~I did, as a matter of fact. Or, rather, you did. It was only an investment, but with house prices on the rise in Baldur's Gate, you made a small fortune over these two years.~
@2768 = ~(Xan wraps you up in his arms, with his chin in your hair, and cool fingers stroking your brow. You stand like this for a few moments, and then he begins to speak quietly.)~
@2769 = ~Remember when you were proclaimed the Hero of Baldur's Gate? We were rich then, and nobody really knew what to do with their newfound wealth. So... I invested some of my share, in your name.~
@2770 = ~East of the Temple of Helm, north of the Ducal Palace, there was a house, then empty, where we founded - or looted - the Helm of Glory. It's a simple two-storey building with little in the way of luxuries. But... it's yours.~
@2771 = ~Thank you, Xan. It's a lovely gift.~
@2772 = ~You're more practical than I gave you credit for.~
@2773 = ~Why didn't you tell me?~
@2774 = ~Really?~
@2775 = ~I am not sure I want to live in Baldur's Gate.~
@2776 = ~I'd like to see the city again. Do you think we'll be welcomed?~
@2777 = ~As real as your voice is right now. Although they might have demolished the building already, who can say? But knowing you, you'll simply move to Duke Belt's quarters.~
@2778 = ~Some will fear you, I do not doubt - but such is the fate of heroes everywhere. Besides, I'm sure Elminster put in a good word or two. After all, what else is he good for?~
@2779 = ~I did this after we parted, on my way home. The deal just came up as I was buying some scrolls in Sorcerous Sundries, and I couldn't very well ask you, as you might imagine. And then... well... I simply forgot.~
@2780 = ~You forgot a house?~
@2781 = ~We had other things to worry about, it's true.~
@2782 = ~All right.~
@2783 = ~What can I say? I was thinking of you.~
@2784 = ~If we go to Evereska one day, which I hope we will, Baldur's Gate can be a good place to stop and get our bearings before the rest of the journey.~
@2785 = ~We could visit Candlekeep, too - they will probably keep you for ages with questions about your adventures, and how the prophecy finally... came to...~
@2786 = ~(Xan suddenly breaks off.)~
@2787 = ~It hasn't come to pass, not yet. But everything will be all right, love. I'm with you.~
@2788 = ~Don't be afraid, Xan. I will not leave.~
@2789 = ~I know how you feel. I don't know what will happen, myself.~
@2790 = ~Only now I know what doom is. To love so fully - and to stand on the precipice of losing it all... to feel each second so keenly...~
@2791 = ~If we mortals love so strongly, how do gods love? They can't forget what they were before, I am sure. Then... is it impossible that we may meet again, after everything is said and done?~
@2792 = ~There are portals between the planes, demigods and Mystra's favored, so who is to say that we won't have a future?~
@2793 = ~Who indeed?~
@2794 = ~The future itself?~
@2795 = ~Plane-crossed lovers? I like the sound of that.~
@2796 = ~Now I am simply *tempted* to take godhood, if offered.~
@2797 = ~Wait just an hour, Xan. Just another hour, and all your fears will just vanish.~
@2798 = ~And here I almost believed that life wasn't hollow.~
@2799 = ~But therein lies darkness, and even divine light won't get it gone: loneliness, and pain of parting, and despair. Say what you will of gods, <CHARNAME>, but they are not all-powerful.~
@2800 = ~(Xan looks at you with a strange smile.) The longest hour of my life. But I do not want it to be over.~
@2801 = ~Melissan be damned, come here, <CHARNAME>. Stay with me. And let it not be the last time I hold you in my arms.~
@2802 = ~Never the last.~
@2803 = ~It may well be the last time, love. I am sorry.~
@2804 = ~Not now. I need to face Melissan first.~
@2805 = ~(Xan steps back, letting you go.)~
@2806 = ~Don't be. We created our world, melamin. And I was proud to live in it.~
@2807 = ~Then we shall. Command me as you will, <CHARNAME>: I am ready.~
@2808 = ~I had a dream last night. You were wearing a long white dress... until you weren't.~
@2809 = ~(He presents you a miniature dragon figure, masterfully carved out of ice. The dragon looks at you sullenly, and there is something very familiar in his gaze... a mirror image of you in a bad mood, in fact. Xan only smiles.)~
@2810 = ~(Your cloak's hood falls around your shoulder. Xan deftly adjusts it, and, without missing a beat, keeps walking.)~
@2811 = ~(You catch him looking at you, an unguarded expression on his face. Noticing your gaze, he smiles.)~
@2812 = ~(Xan is drawing your image again on a piece of paper. This time, there is a naked dagger in your hand, and... was that a naked breast?)~
@2813 = ~(He is shelling pistachio nuts, carefully deposing the results in a green silken bag. Noticing that you've noticed, he offers the bag to you.)~
@2814 = ~Oooh, nuts!!~
@2815 = ~Thank you, Xan.~
@2816 = ~Looks good.~
@2817 = ~(The nuts are surprisingly fresh and rich in flavor.)~
@2818 = ~(He unceremoniously takes your nearly empty water flask, mutters a spell, and it fills anew with clean water. Another hand wave, and the cork becomes pristine clean. Without another word, Xan places the flask back in your pack and smiles.)~
@2819 = ~(Your neck suddenly does not feel tense anymore. You realize that your backpack has become much lighter.)~
@2820 = ~A levitating cantrip. Will exhaust itself in ten minutes, but you'll have some rest.~
@2821 = ~(He is writing in his journal again, looking at you from time to time. Noticing your interest, Xan firmly shakes his hand and puts the journal away.)~
@2822 = ~We should have a game of chess sometime. Or two. Mind you, I still hope to win.~
@2823 = ~There is so much I'd like to know about your childhood. Candlekeep, the smell of the sea, your chores, the light in your room, your first book... your first memory. When this is over, I'll want to sit with you and talk for hours on end.~
@2824 = ~(He leans in and kisses you. It is warm and pleasant, and you are breathless for a few moments after it ends.)~
@2825 = ~(He reaches and wipes a few drops of blood from your wrist.) Here... it is clean now.~
@2826 = ~Seldarine, will it ever end?~
@2827 = ~I had another dream about you. You'd never guess what it was about.~
@2828 = ~(He presents you with a yellow rose with red tinge around the edges. It still has fresh dew between the petals.)~
@2829 = ~(Xan deftly tucks it behind your ear and smiles.) It becomes you, melamin.~
@2830 = ~<CHARNAME>. Did Gorion give you that name, or did you take it when you became a little older? Or was it your mother?~
@2831 = ~Regardless, I love the way it sounds: <CHARNAME>.~
@2832 = ~We are running out of butter. If you want our group to have pancakes for breakfast, something must be done now. Unless you need time to strategize?~
@2833 = ~(He sighs, closing his spellbook.) I am not getting enough sleep to memorize all this.~
@2834 = ~I always wondered why they needed to make robes and armor so bulky. It is a pity we cannot enchant a tunic for you, or a long, low cut dress. You would be conquering with beauty, not blood.~
@2835 = ~(He holds you for a moment, reluctant to let go.)~
@2836 = ~They say that objective reality surrounds us. It is given to us through our senses and feelings - mostly unpleasant, I must say. But my subjective reality is you.~
@2837 = ~I bought two bottles of Elverquisst in Suldanessellar. Would you like a drink?~
@2838 = ~Naturally!~
@2839 = ~Not right now.~
@2840 = ~(Xan pours you a glass.) To us, melamin.~
@2841 = ~(He takes your hand and draws a small pattern on it. You look down and see a small magical flame dancing on your palm, licking your fingers, but not hurting them. It flickers, then disappears.)~
@2842 = ~(Your palm feels comfortably warm long after.)~
@2843 = ~I keep looking into your eyes, but they always seem to change color - like an endless sea.~
@2844 = ~If we ever travel to an unexplored land and walk along the new shores, I shall call the waves with your name.~
@2845 = ~<CHARNAME>? You don't know anyone who would get into my private supply of spell components, do you? Someone left a note there saying "Xan and <CHARNAME> sitting in a tree"... I wonder why.~
@2846 = ~(He stops you, relieves you of your backpack and cloak, and as you sit on a large stone, Xan works on your shoulders for a spell, his fingers tenderly massaging right below your shoulder blades, and caressing your neck.)~
@2847 = ~You know, a certain enchanter acquired a small jar of whipped cream, and I... ah, he was wondering whether you actually had any ideas as to what to do with it?~
@2848 = ~Tonight, perhaps?~
@2849 = ~I just wanted to say: that little robe you wore last night - you looked stunning in it. And without it... but my lips are sealed.~
@2850 = ~(He takes your hands in one of his and passes another hand over your fingers. Something sparkles in the air, and both of your rings suddenly shine like new.)~
@2851 = ~I keep thinking we missed a locked chest somewhere... but I cannot, for the life of me, remember where. Do you know the feeling?~
@2852 = ~(He caresses your face, his own a little distant.)~
@2853 = ~What are you thinking of?~
@2854 = ~Hey. Are you all here?~
@2855 = ~I was just... remembering. Our first kiss. May I?..~
@2856 = ~(Without waiting for your reply, he hesitantly touches your lips with his, cradling your face with his palms, caressing your forehead and nose, and finally catching your lips once more before letting go.)~
@2857 = ~You bring out certain parts in me that puzzle even myself. Why, just now I thought of frolicking through the meadows with you, picking flowers, and -~
@2858 = ~Can you imagine?... Oh. Don't start. Just don't.~
@2859 = ~(You notice him looking at you with naked adoration.)~
@2860 = ~I would love to paint the moment, but then I won't be able to keep it fully in my memory. I am so greedy, <CHARNAME>: I want both, and as much as possible.~
@2861 = ~(He is daydreaming again, but his eyes shine anew as they rest at you.)~
@2862 = ~Let us run away. To the mountains, to Candlekeep, to Neverwinter, to Sigil itself - but leave this cursed business with the Five behind. Just you and me.~
@2863 = ~(sigh) Dreaming the dream, I suppose.~
@2864 = ~I was wondering if you'd like to have a foot massage right now. Do we have the time?~
@2865 = ~Perhaps later.~
@2866 = ~Later it is, then.~
@2867 = ~(You sit down, and Xan relieves you of your shoes and garb, before placing your left foot on his knee. Slowly, with tender circular movements, he starts massaging it, until it feels ready to walk on clouds.)~
@2868 = ~(He kneads it rhythmically, until it almost tingles with content, and starts with the other foot. When it is done, you are ready to go... but your feet are loudly demanding to stay. They may well be starting a conspiracy to get closer to Xan again, especially after the march is over.)~
@2869 = ~You are beautiful. Banal it may be, but every time I look at you, I see it anew.~
@2870 = ~And real beauty lies beyond the eyes.~
@2871 = ~I am still thinking of running away. Sealing ourselves in Watcher's Keep, maybe. Perhaps this Solar of yours won't find us there.~
@2872 = ~(sigh) A hollow hope, that.~
@2873 = ~I saw your face in the stars again last night. You were smiling at the moon.~
@2874 = ~(He kisses your hair.)~
@2875 = ~I love you.~
@2876 = ~(He touches your shoulder.)~
@2877 = ~<CHARNAME>... do not go. Please do not go.~
@2878 = ~(Xan smiles at you. There is a very young expression on his face - he must have looked like this before he claimed the moonblade.)~
@2879 = ~All prophecies end, <CHARNAME>. We shall be free.~
@2880 = ~A home. We shall have a home. I am looking forward to it.~
@2881 = ~(He shivers visibly.)~
@2882 = ~The end is so close now... I can almost taste it. Bitterness, and pain, and battle.~
@2883 = ~And peace. Will we have peace, Estel'amin?~
@2884 = ~I am going to whisper it in your ear one time, and only one.~
@2885 = ~(He leans to you, his hair tickling you neck.)~
@2886 = ~We are not doomed.~
@2887 = ~(Xan looks at you, and you see love in his eyes.)~ [O#XAN000]
@2888 = ~(Hug Xan)~
@2889 = ~(Kiss Xan)~
@2890 = ~(Hold hands)~
@2891 = ~(Look at Xan)~
@2892 = ~(Smile at Xan)~
@2893 = ~(Kiss Xan's cheek)~
@2894 = ~(Walk next to Xan)~
@2895 = ~Tell me a limerick.~
@2896 = ~I want you tonight.~
@2897 = ~Surprise me with something tasty.~
@2898 = ~I am so glad you are still by my side.~
@2899 = ~The end draws close. Do you feel it?~
@2900 = ~(He returns your embrace warmly, his lips lingering on your brow for a moment.)~
@2901 = ~(Xan wraps his arms around your shoulders and whispers something gentle in your ear.)~
@2902 = ~(You find shelter in each other's arms, and as you part, there is a small smile hiding in the corner of Xan's mouth.)~
@2903 = ~(Xan sighs almost contentedly as you put your head on his shoulder.)~
@2904 = ~(Xan says nothing and strokes your hair absently, his mind on something else.)~
@2905 = ~(Xan raises an eyebrow, but takes you into his arms. He remains focused on the surroundings, though, and his body is tense.)~
@2906 = ~(For a spell, your bodies melt into each other. Xan's robes are thin, and you feel his warmth underneath.)~
@2907 = ~(Xan holds you in his arms with unusual force, as if he is afraid you'll disappear.)~
@2908 = ~(He looks sad and serious, but returns the embrace anyway. As you part, you feel his gaze on you for a while.)~
@2909 = ~(Xan shakes his head warningly.) I am preparing a spell, <CHARNAME>. You'd do well to stand back.~
@2910 = ~(The kiss is brief, but passionate.)~
@2911 = ~Command me, <CHARNAME>, and tonight I'll get the moon for you.~
@2912 = ~(When Xan's eyes open again after the kiss, they are much darker than usual.)~
@2913 = ~(His mouth tastes of grapes and the sun, and for a moment you hear the distant sea.)~
@2914 = ~(Xan returns your kiss with ardor, and soon you are both out of breath, your faces burning hot.)~
@2915 = ~(His lips are warm and dry, but a little hesitant in touching yours. It looks like Xan's mind is on something else again.)~
@2916 = ~<CHARNAME>, melamin... if I kiss you now, I will be useless for hours later. Let us leave it for the night.~
@2917 = ~(It is a short, almost friendly, kiss, but as your lips part, Xan kisses you again - strongly, impulsively. He doesn't let goo quickly this time.)~
@2918 = ~Mmm. Have I ever told you how good it feels to kiss you?~
@2919 = ~Mmm... ah, and she is walking away, I see. (sigh) You are a tease, <CHARNAME>, do you know that?~
@2920 = ~(He kisses you for a long, long time, until you are positively sure the entire party and a few passers-by stopped to look.)~
@2921 = ~(Xan gives you a small smile as you take his hand.)~
@2922 = ~(There is a scar on the inner side of his wrist, going down the arm. You can hear Xan sighing as your fingers glide along it.)~
@2923 = ~(Xan's hand closes around yours, and you walk hand in hand.)~
@2924 = ~(Xan takes your hand in both of his and slowly brings it to his lips.)~
@2925 = ~A'maelamin.~
@2926 = ~(Xan's fingers draw circles on your palm, as they are prone to doing. He smiles privately as you recognize your name again in the patterns.)~
@2927 = ~(Xan looks down at your joined hands and smiles.)~
@2928 = ~I never tire of it. When the roads are less dangerous, I plan on holding your hand hostage and never letting it go. Well... unless asked nicely, I suppose.~
@2929 = ~And now my life is complete. (Xan's tone is serious, but his eyes smile at you.)~
@2930 = ~Sometimes I feel as if even your hand is trying to tell me "We're not doomed."~
@2931 = ~It... doesn't any habits like that, does it?~
@2932 = ~(Xan's hand closes around yours, silently reassuring you that everything is going to be all right.)~
@2933 = ~(It is unlikely that Xan is aware of what his hand is saying, however.)~
@2934 = ~What's the po...?~
@2935 = ~Oh, no. Give it here.~
@2936 = ~(Xan's hand firmly wraps against yours. At the moment, one could even say he looks a little possessive - and proud of it.)~
@2937 = ~(Xan's expression is a little dreamy. He tends to look like this when he is either recalling last night's events... or planning something for the next one.)~
@2938 = ~(Not particularly tall or imposing, he still has a way of holding himself - and the sword belt compliments his narrow waist quite nicely. There are many ways to undo the said belt, to be sure.)~
@2939 = ~(The encounter with Bodhi changed Xan's bearing. Where before he used to stumble or stare on the ground, now he stands tall and looks toward the moon. His gaze is more alive, too, as if he does not want to miss a minute of his newfound life.)~
@2940 = ~(Xan tosses his hair over the shoulder with nonchalance: it grew a little longer in Suldanessellar. But he himself changed little during these months, although he started smiling more often since you regained your spirit.)~
@2941 = ~(Xan returns your gaze with an inquiring look.) Is anything amiss, <CHARNAME>?~
@2942 = ~(Xan's dark eyes rest on your surroundings, and you take a minute to study his face. Young, like all elven faces, it looks more distant, as if your journeys and pains have extracted their toll. But he turns his head, smiles at you, and the impression is gone.)~
@2943 = ~(Slight but well-built, he and his blade seem a perfect fit, although you well remember what nearly happened at the graveyard, and what may still happen after Xan dies.)~
@2944 = ~(Xan's fingers stroke the blade's hilt absently - and suddenly his hand falls, curled into a fist, and he bites his lip. Apparently trying to cover the display, he pulls his cloak tighter around himself.)~
@2945 = ~(Elven and handsome, he nevertheless looks sad and drawn - and you saw him scribbling in his diary again a minute ago. Something is pressing on him, much like your destiny seems to be pressed upon you.)~
@2946 = ~(Perhaps these two are one and the same.)~
@2947 = ~(You study Xan's profile for a while. He does not seem to notice, but you could swear he tilted his head twice to give you a better view.)~
@2948 = ~Ah, <CHARNAME>. Do you... like anything you see?~
@2949 = ~(Xan smiles back - an open and a happy smile.)~
@2950 = ~(If Xan's answering smile does not say "I love you" aloud, it's because his lips silently say it right afterwards.)~
@2951 = ~(Xan's smile is a little sad, but it is a smile nevertheless. He turns away all too quickly, though.)~
@2952 = ~And once again I am tempted to say: "We are not doomed." How quickly things change, don't they?~
@2953 = ~Smile, melamin. The world shines brighter when you do.~
@2954 = ~And suddenly I suspect you are planning something truly nefarious. Not a tickling attack, I trust?~
@2955 = ~(Xan smiles back with his eyes only - which, for a second, stop being dark and become warm brown.)~
@2956 = ~The majesty of your smile makes me feel insignificant.~
@2957 = ~(But he smiles anyway.)~
@2958 = ~(Xan raises an eyebrow.) I keep thinking you know some happy secret. Would you like to share?~
@2959 = ~If your smile was a magical weapon, it would kill dragons with a single sweep. I'd hate to see how much a merchant would charge for it, though.~
@2960 = ~Mmm. It was nice. What for?~
@2961 = ~You are in a good mood, I see. I am glad.~
@2962 = ~Why, thank you!~
@2963 = ~I still think we are all doomed, mind you.~
@2964 = ~(Xan kisses your cheek - and stands still for a moment as he drinks in your fragrance.)~
@2965 = ~(His skin is warm and smooth - and a little pink, now that you've kissed him.)~
@2966 = ~(Xan smiles in surprise... and as you walk away, he stands still, one hand on his cheek.)~
@2967 = ~(For some reason, Xan's robes smell of dried roses - and, sure enough, you find an impossibly white dried rose in your pocket as you kiss his cheek and withdraw.)~
@2968 = ~And I love you, too.~
@2969 = ~(As you turn to go, he draws you near and kisses you - fully - on the lips.)~
@2970 = ~(Xan gives you a small nod, and you walk side by side in comfortable silence.)~
@2971 = ~(As you walk right next to Xan, he silently takes your hand, and you continue arm in arm.)~
@2972 = ~I am glad for the company.~
@2973 = ~(You walk a little too close, and his body reacts immediately - you can definitely feel heat radiating from his side and shoulder.)~
@2974 = ~(Xan smiles as you approach.) Hello, <CHARNAME>. Want some company?~
@2975 = ~(Xan walks a little closer to you, as well, and your steps fall into the same familiar rhythm.)~
@2976 = ~(Xan is definitely paying attention to your legs. Perhaps too much, for he stumbles more than once.)~
@2977 = ~(Xan drapes an arm around your waist, and you continue walking, his body warm against yours.)~
@2978 = ~I would rather you paid attention to the road. But... I won't say I'm not happy about it.~
@2979 = ~(Xan's eyes smile at you, and there's definitely a new spring in his step.)~
@2980 = ~An elf who was ever so small
Once asked seven orcs to play ball.
For breakfast they came,
It was a great shame:
All eight were consumed by a troll.~
@2981 = ~There was once an elf who was doomed.
He panicked, he ran, and he fumed.
But all through his way
He thought every day
Of smelling his lover's perfume.~
@2982 = ~I knew a dark lord from the Gate.
He wanted to turn his own fate
To start a long war
Ask for an encore
And rob both his fathers he hated.~
@2983 = ~There was once a lady divine,
Her body and soul very fine.
But once she looked down
An elf she has found
And now she is happily mine.~
@2984 = ~There was once a girl from the Keep,
Who never thought anything deep.
A thief, yes, she was
Opposed things morose
And yet Lord of Death got her nose.~
@2985 = ~I went outside in the rain
Intending to visit the Planes.
I found a wrong portal
Forgot I was mortal
And danced with a Balor all day.~
@2986 = ~A High Mage once weathered a battle
Enduring his colleagues's prattle.
He got very tired
But also inspired
And quickly invented a rattle.~
@2987 = ~A daring and beautiful girl
Decided to go on a roll:
She took off her clothes
And lay in repose
And nobody minded at all.~
@2988 = ~A golem who slaughtered six pigeons
Went out to find a religion.
He found an old sage,
But she was a mage,
And smashed the construct with precision.~
@2989 = ~A beautiful offspring of Bhaal
Decided to go to a ball.
She went dressed in red,
All gentlemen dropped dead
And ladies kept hissing: "What gall!"~
@2990 = ~Now that's a thought.~
@2991 = ~(Xan smiles.) Well, we can't very well have you not having what you want, can we?~
@2992 = ~Absolutely. Shall I tell you my ideas on that account?~
@2993 = ~Tying a naughty Bhaalspawn up, or letting her run amok? That *is* the question.~
@2994 = ~And I am doomed, I see.~
@2995 = ~Oh. By the way, since we are doomed anyway, can we get to it a little faster?~
@2996 = ~And we are in complete agreement yet again, it seems.~
@2997 = ~I've always wanted to try a certain spell... Hmm. Do you mind levitation?~
@2998 = ~Ya... Oh. Sorry. Won't happen again. What I mean to say is - yes, of course. Absolutely.~
@2999 = ~(Xan looks almost disappointed.) Not right now?~
@3000 = ~(Without missing a bit, Xan presents you with a freshly washed bowl of fresh dates, dark and inviting... just like Xan's eyes).~
@3001 = ~How about an avocado? You know what it rhymes with in Elven? "I am glad to see you."~
@3002 = ~I've still got a few figs. You are welcome to them.~
@3003 = ~Just remember, you need to cleanse your palette afterwards, or it will sting a little. I've heard that a kiss is a perfect remedy.~
@3004 = ~How about an ice cream?~
@3005 = ~Yes!~
@3006 = ~I'd like one.~
@3007 = ~Wherewherewhere I WANT MY ICE CREAM NOW!!~
@3008 = ~Maybe another time.~
@3009 = ~... And the ice cream is doomed, it seems. Here you go.~
@3010 = ~I had some Amnish honey somewhere, but... no, it's all gone. Perhaps a cache of nuts, instead?~
@3011 = ~(Xan offers you juicy, yellow, fresh bits of mango.)~
@3012 = ~How about some black chocolate? It's on the bottom of my pack; we'll stop for a break later.~
@3013 = ~You won't believe me, but I found a few raspberries in the forest. Here... they are yours.~
@3014 = ~I have a whole box of Calimshan delights... rahat-lokum they call them. Careful, they are very sweet.~
@3015 = ~There was a bit of cheese from breakfast... wait... yes, here it is. You want it cut in thin pieces?~
@3016 = ~I shall always be by your side, Estel'amin. For as long as you want me to.~
@3017 = ~So am I. To think that I could die in Bodhi's lair... unthinkable. You saved me, melamin.~
@3018 = ~My best delight and joy.~
@3019 = ~If you like, we could use an invisibility spell for a few minutes, and *then* I would gladly show you how happy I am to remain at your side.~
@3020 = ~We are alive, alive, alive. I swear, I could sing it sometimes.~
@3021 = ~From the very mines of Nashkel - to your own pocket plane. And still, we are together. Amazing, isn't it?~
@3022 = ~You will always have me, melamin. Always.~
@3023 = ~And I am glad to see your face every morning. I see you in reverie and wake up with you in my arms... it is happiness of the highest order.~
@3024 = ~(Xan kisses you in return.)~
@3025 = ~Here it is - happiness. And you. Truly, these days I can't tell one from the other.~
@3026 = ~(sigh) Until the inevitable doom comes, I suppose.~
@3027 = ~I do not want to, but I do. And it makes my heart ache. I do not want us to be over, <CHARNAME>.~
@3028 = ~Melamin... don't.~
@3029 = ~Will it truly be over? Will you leave? I cannot get these questions out of my head, melamin. Even in your arms, I cannot.~
@3030 = ~I feel what I feel for you, and no ending can change that.~
@3031 = ~There is sadness in endings. But we will have a new beginning.~
@3032 = ~(Xan smiles at you.) Nothing is ending while we are together, <CHARNAME>.~
@3033 = ~We are doomed to see the axe fall, yes. But even in the worst doom, there is victory.~
@3034 = ~Well, at least we'll see your Solar for the last time. There is some silver lining in that, I suppose.~
@3035 = ~I do not want to believe it. But perhaps there is yet another adventure just around the corner? We just cannot see it yet.~
@3036 = ~I love you. And I take comfort in that.~
@3037 = ~If I ascend, will you become my Chosen?~
@3038 = ~Where would you like to go, if we both survive this?~
@3039 = ~I am tired of walking, dust, dirt and endless monster-slaying! Don't I deserve a clean bed and a hot meal?~
@3040 = ~Let's discuss marriage and kids. And a wedding.~
@3041 = ~I had a dream of an adventure we had in Neverwinter.~
@3042 = ~People died in Saradush. And we couldn't prevent it...~
@3043 = ~How about we cut your hair?~
@3044 = ~Will you remain a mage forever? Magic is dangerous.~
@3045 = ~Tell me a story.~
@3046 = ~Tell me another story.~
@3047 = ~A story? Please?~
@3048 = ~They say that elves like you and me are racists. Like it's a bad thing!~
@3049 = ~You are my best friend, do you know this?~
@3050 = ~Solar told me Corellon Larethian sent us visions of your death in the graveyard.~
@3051 = ~When did you get that scar under your arm? It is fresh.~
@3052 = ~That picture of me - where did you get it?~
@3053 = ~The life we are planning after this is over - isn't it too unchanging and serene, like an afterlife, the kingdom of the dead?~
@3054 = ~The gods will continue their games long after the Throne of Bhaal. I feel something horrible will happen.~
@3055 = ~What are you studying? Wait, are you researching portals?~
@3056 = ~Do you ever think of what you could become in other circumstances? Of other Xans, in other realities?~
@3057 = ~Of all our adventures in Baldur's Gate and Athkatla, do you regret anything?~
@3058 = ~A... Chosen? Of you?~
@3059 = ~Why me, and not Imoen, for one? Not any of the others?~
@3060 = ~Imoen is dead.~
@3061 = ~I don't like Imoen. You are my friend.~
@3062 = ~Imoen and I will talk, but it is your answer I want now.~
@3063 = ~I'll ask them. But now I am asking you.~
@3064 = ~Because you are one of my best friends, and your answer matters to me.~
@3065 = ~Oh, please. Imoen? She never dies.~
@3066 = ~<CHARNAME>, you have my loyalty. I do not think I've ever met anyone like you, in fact - an amazing person, and a true friend.~
@3067 = ~But... no. If you are going to stay mortal, and need my company - you shall have it, albeit I will need to return to my city eventually. But I cannot turn away from my god, and my people.~
@3068 = ~I understand, Xan. But I had to ask.~
@3069 = ~So you'd choose Corellon over me?~
@3070 = ~Won't you reconsider? I could use a High Priest like you.~
@3071 = ~Do you think I will become another Bhaal?~
@3072 = ~(Xan shakes his head.) Forgive me. It is an honor that you asked, but - I simply cannot. It is not about your deeds, or my devotion to my people - rather, it is a strong feeling in my heart that it is your destiny to follow, and I have mine.~
@3073 = ~If you ascend, we will have to part. But I shall wish you the best, as I do now.~
@3074 = ~Just choose carefully, mellonamin. There will be no way back.~
@3075 = ~Would you truly choose this path?~
@3076 = ~We are immortal, but I do not want to spend eternity in the forests of Arvandor. I want to be someone.~
@3077 = ~I would, and I am trying to share it with you the best I can.~
@3078 = ~I have my doubts, but I want you to be with me if it happens.~
@3079 = ~Wouldn't you?~
@3080 = ~(sigh) Oh, <CHARNAME>...~
@3081 = ~There are words which are as hard to say as they are to hear. You know what I am about to say, don't you?~
@3082 = ~Your answer is ''no"?~
@3083 = ~No, I do not. Say it.~
@3084 = ~Please, please reconsider.~
@3085 = ~I cannot, <CHARNAME>. I will not follow you to the stars.~
@3086 = ~We have found our way to each other, and I will give up anything for you. But if you are walking away... I cannot find it in me to follow.~
@3087 = ~It sounds too cruel.~
@3088 = ~But I love you!~
@3089 = ~Elminster was Mystra's lover. You could become mine.~
@3090 = ~Yet it is what it is.~
@3091 = ~Yet not enough to stay? Do you love me, then, if you leave and expect me to remain here, to do your bidding?~
@3092 = ~To what end? To be abandoned as a toy a hundred years later? To be one of many sights you set your divine eyes on? To be told "no, I have a war with Cyric to plan, I'll see you later"?~
@3093 = ~I realize I am guilty of much when it comes to you and me. But I will not walk away from you. There is a long, full life that can await us here, and time eternal in the Blessed Realm - together.~
@3094 = ~Won't it ever be enough?~
@3095 = ~You are set on breaking my heart, aren't you?~
@3096 = ~There is a future for us out there, Xan. I can see it.~
@3097 = ~I love you. But I cannot give up becoming a goddess, I will resent you too much.~
@3098 = ~I want the best for me. And I do not want to lose you.~
@3099 = ~And I can see a future for us here - but in your quest for power, you won't notice it.~
@3100 = ~This much I can understand. And you think I will not resent you? (sigh) Although of course I will not - I cannot, in fact.~
@3101 = ~You are candid, at least.~
@3102 = ~And with one word, you doom me. Story of my life.~
@3103 = ~I...~
@3104 = ~I will stay here. I will think of you, and pray for you, and look at the stars.~
@3105 = ~You know I won't stop trying to find you among the Planes, even though a goddess cannot love a mortal man - or an immortal elf. I will give all of myself, if you are in danger.~
@3106 = ~But please, stay. There are new adventures, if you'll have them. New roads to explore, companions to meet, old friends and enemies you simply cannot leave behind. A home to build. Me.~
@3107 = ~I will stay. Never mind all I said before, I will stay with you.~
@3108 = ~I only hope that when the time comes, we will be together.~
@3109 = ~If I ascend, I will come for you, Xan, I swear it.~
@3110 = ~Oh, forget it. You'd be a lousy Chosen, anyway.~
@3111 = ~You haven't given your answer to Solar yet.~
@3112 = ~(But Xan cannot help a smile, and in his voice, you hear relief.)~
@3113 = ~Much will change in the coming days. But when it comes to whether you'll stay with me, I have only one answer.~
@3114 = ~(Xan gives you a small smile.) Does it mean you are staying?~
@3115 = ~We'll see.~
@3116 = ~Depends. Do I get an ice cream?~
@3117 = ~Sure I am. It'll be boring without you, anyway.~
@3118 = ~I cannot answer yet.~
@3119 = ~I hope you do.~
@3120 = ~Ah. So it all was an elaborate ploy to get the password to the secret ice cream stash, I see. Did you ever try using your own name?~
@3121 = ~Here you go.~
@3122 = ~Home, I think. I haven't been there for ages, and, truthfully, there were moments I didn't expect to see it again - not from Spellhold, or the Underdark, or... or Bodhi's lair.~
@3123 = ~But if we survive, I would dearly like to go there with you.~
@3124 = ~If you want me to, I'll gladly join you.~
@3125 = ~Sure thing! It's my house, too, right?~
@3126 = ~We could visit, if not stay.~
@3127 = ~Tell me more about it.~
@3128 = ~There are other places I'd like to visit.~
@3129 = ~Then we shall, of course. But some day, if you are willing...~
@3130 = ~It is your house, as well. If you recall, I recorded the fact in Evereska when I went there after Sarevok's first death.~
@3131 = ~It is very quiet, and beautiful. I never expected I'd miss the running water so. The statue of Hanali... the roses... my mother writing letters on the western terrace.~
@3132 = ~My father practicing with his blade in the garden, and me, spying at him from the bushes. Of course, he knew I was there all along, but the moment still shames me.~
@3133 = ~If you want, we could live there, or stay for a while. I will need to establish a portal eventually: as the last scion of a prominent family, I'll likely have duties, if... well, if they don't throw us out outright.~
@3134 = ~So, yes, I would like to see Evereska again, and even more - for you to see it. I wish my parents were not gone... They would admire you, I can tell.~
@3135 = ~Really? A Bhaalspawn for a daughter-in-law?~
@3136 = ~I am sorry. I would've liked to meet them.~
@3137 = ~We can start a family there, too, you know. And your son will spy you practicing magic.~
@3138 = ~You do not need to be "the last scion". We could continue your line. Our line.~
@3139 = ~Well, you know what they say: it's best to marry an orphan.~
@3140 = ~If they don't let us in, we could always take over the city.~
@3141 = ~With my luck, they could do much worse. One of Bodhi's vampires, for example.~
@3142 = ~(Xan suppresses a shudder.)~
@3143 = ~But it's the past.~
@3144 = ~And I. Mother sometimes said I would need someone very special to break me up from my melancholy, although I did not understand at the time why she'd call it such.~
@3145 = ~But now, perhaps, I do. And you are not simply special - you are unique.~
@3146 = ~I would be happy to. Although you know me: I would endlessly worry for your health, and fret, until you won't hear another "hopeless" from my lips.~
@3147 = ~But it could be its own great adventure. A son. A daughter. A story waiting to come alive... and a future.~
@3148 = ~(Xan smiles at you.) It will be amazing.~
@3149 = ~(sigh) <CHARNAME>, you and the entirely inappropriate way you sometimes use your humor...~
@3150 = ~What's left of the city, you mean? I doubt we will find my home intact - or any building in Evereska, come to think of it. No, it's best to wait and see.~
@3151 = ~Tell me, where would you want us to go? So many chances... so many places. Assuming we survive, of course.~
@3152 = ~Of course. But Evereska is fine: I'd like to see it.~
@3153 = ~All of it! Jungles, other continents, different Planes, even.~
@3154 = ~Just somewhere quiet. I don't know yet.~
@3155 = ~I don't care, as long as it is with you.~
@3156 = ~We'll decide when the time comes, I suppose. If...~
@3157 = ~(sigh) No matter.~
@3158 = ~You look nice when you are complaining. Hmm... should I join you?~
@3159 = ~Go on! The more the merrier.~
@3160 = ~What? No! Don't steal my thunder.~
@3161 = ~And here Xan starts complaining, too. Gods, everything is so horrible...~
@3162 = ~Don't you patronize me! Anyway, where was I?~
@3163 = ~In bringing me a hot meal and a clean bed? Absolutely.~
@3164 = ~I hate this life.~
@3165 = ~No, I think I'd rather leave you the privilege.~
@3166 = ~When it comes to a hot meal, I can help. That is, if you'd like a mushroom stew with some vegetables. I'm told it wakes the appetite if cooked with garlic. Strange, isn't it? You smell garlic and think of red meat... I thought it was a human thing, but I found myself susceptible to it, as well.~
@3167 = ~It's called "steak".~
@3168 = ~Mushrooms, vegetables... Where's the beef?~
@3169 = ~All right. But mind you, I'll keep complaining all the way into the deep night!~
@3170 = ~Please do.~
@3171 = ~As long as it's not fried demon.~
@3172 = ~No, thanks. I'd rather have a healthy meat lasagna.~
@3173 = ~(Xan wrinkles his nose and sighs.) The word came from some high-mountain barbarians or slavers from the southern tribes, I do not doubt. But as long as it takes your mind off complaining...~
@3174 = ~Then you shall have it. Although judging by the gleam in your eye and the amount of hungry companions we have, I'll be left with a lone crust of bread, and maybe a spoonful of sauce. Such is the fate of all culinary would-be heroes.~
@3175 = ~But you were talking of other things. Dust, and dirt, and monsters. (sigh) Now I am definitely in the mood to complain, as well. Should I add doom? I would like to add doom.~
@3176 = ~As long as you take out sarcasm.~
@3177 = ~It was my complaining. Mine! Find your own!~
@3178 = ~Oh, fine. We're all doomed. Happy?~
@3179 = ~Not in this lifetime. And, yes, it IS worth an effort of trying. I just want to complain.~
@3180 = ~And we are back to where we started: you do look nice when you are complaining.~
@3181 = ~If you'd like to complain for some more, I'm all ears. Just... don't take it all out on me. Remember, the others need your words of guidance, too.~
@3182 = ~(Xan blinks.) Do you mean, whether we'll have them at all?~
@3183 = ~I do. It's best to know now where we stand on these matters, right?~
@3184 = ~I'd like to marry you, and I want a beautiful wedding, but no children whatsoever.~
@3185 = ~I always wanted to have a wonderful family with you. And children. Or perhaps one child.~
@3186 = ~Do you want us to marry?~
@3187 = ~What do you think about it?~
@3188 = ~Would you like us to have children?~
@3189 = ~I... would much rather leave the matter to you, actually. We are bonded - you know that to me it matters much more than a marriage in the halls of Waukeen's temple or whatever else they have here in Tethyr. And as for starting a family...~
@3190 = ~Again, it is up to you. You know that the physical burden lies with you until the child is born, so you alone can decide. If you want us to have a son or a daughter - or more than one, I am with you. If not, I'll live a happy life - with you.~
@3191 = ~But you don't have a preference?~
@3192 = ~Good choice. I'll decide, then.~
@3193 = ~I'd still like you to choose, too.~
@3194 = ~<CHARNAME>, I cannot put anything - not my moonblade, not my service to my people and certainly not money, honors or any imaginary future children or wedding rings higher than your happiness. It is not a lack of caring or preference - it is simply how it is.~
@3195 = ~I've never been a father or a husband, so I cannot compare. But I know I do not want to be either, if it makes you resentful - and I'll happily become both, if it makes your eyes shine.~
@3196 = ~So, it shall be as you say, a'maelamin. Although I do reserve the right to mention that we are doomed if you invite a certain redhead to be your bridesmaid, and things will definitely be out of hand if thrice-resurrected Sarevok walks you down the isle - most likely, the priests will run away. And children may probably find me a surprisingly strict father at times.~
@3197 = ~But all in all, if we survive all this, I find our chances for happiness rather... happy.~
@3198 = ~And that makes me happy!~
@3199 = ~Good. I'll make an optimist out of you yet.~
@3200 = ~And that's a big if.~
@3201 = ~ I am sure a pair of dragons will turn up sooner or... sooner. But until they haven't - a kiss?~
@3202 = ~Or two. Or many...~
@3203 = ~Thank the Seldarine it wasn't in Thay. So what did we do?~
@3204 = ~Protected the city from terrible danger, naturally.~
@3205 = ~There was an army of invaders, a plague, a war... and a betrayal, too, I think.~
@3206 = ~We had to kill lots of people. Looted them, too.~
@3207 = ~We were called upon to give ourselves to the taint for the greater good... Wait. No. Wrong dream.~
@3208 = ~Oh, it was just a lot of fighting. No time to talk at all.~
@3209 = ~(sigh) Why am I not surprised...~
@3210 = ~I am almost loath to ask, but did it turn out well in the end?~
@3211 = ~Someone was hanged and someone was burnt, but it was more or less fine for us, yeah.~
@3212 = ~Did we win? Yes.~
@3213 = ~You didn't see much of it, actually: I exchanged you for a singing kobold. You stayed in the camp and identified my items.~
@3214 = ~I don't really remember... I think you got eaten by a dragon.~
@3215 = ~(groan) Wonderful.~
@3216 = ~At least we escaped the city *before* someone noticed the amount of destruction you created, I hope.~
@3217 = ~But it is nice to think of saving the world again. Although much of it is pointless, and things always revert to the way they were... but when evil is finally routed, for a minute or two you simply want to believe it will stay that way.~
@3218 = ~And I do believe.~
@3219 = ~Hey, I just saved Neverwinter! I'm officially proclaiming myself its champion, hero, and... hmm. I think I'll ask for a big statue.~
@3220 = ~We also must get by, somehow. Adventuring is all I do.~
@3221 = ~It's not pointless. Even as generations pass, people remember us, Xan.~
@3222 = ~And I believe in you.~
@3223 = ~Old statues and tales will not preserve your image, <CHARNAME>. Nobody remembers the truth within a decade, if not earlier.~
@3224 = ~But if it makes you sleep better at night, so be it.~
@3225 = ~'Get by' and 'she stores a few hundred thousand in her backpack' are two rather different things, don't you think?~
@3226 = ~Although when you think of robes, staffs and relics of old, wrought by the long gone sages... I admit I am curious, too. ~
@3227 = ~Adventuring together. I wonder, will we turn into someone like Khalid and Jaheira? Were they ever like us?~
@3228 = ~Maybe we'll meet our own ward some day.~
@3229 = ~Impossible! We are much more in love than they were.~
@3230 = ~I will never lose you like Jaheira lost Khalid, I swear.~
@3231 = ~As long it is not Cyric in disguise, I suppose.~
@3232 = ~I will not argue with that. Yet they, two, were happy, in their own way.~
@3233 = ~And I hope I will never have to lose you.~
@3234 = ~Truthfully, I'd rather travel with you to Neverwinter wood than remain in Tethyr's scorching heat. Or in the gloom of your pocket plane. But perhaps in a few years?~
@3235 = ~(sigh) As long as this new adventure doesn't doom us together with the city, I suppose.~
@3236 = ~An entire city. Devastated.~
@3237 = ~I can't say I'm surprised, but... it was a blow. All these faces - dead now.~
@3238 = ~Were we truly helpless to prevent this, do you think?~
@3239 = ~We'll always shoulder some of the blame. But it was Yaga-Shura.~
@3240 = ~Unless you have a time machine, yes, we were.~
@3241 = ~I keep thinking we could have done something.~
@3242 = ~I truly do not know.~
@3243 = ~So it was, but I never was an admirer of stating the obvious.~
@3244 = ~(Xan smiles without mirth.) Had I a time machine, you'd have never lost your soul, Estel'amin.~
@3245 = ~And I. It gets impossible sometimes, do you feel it? As if you can't wake up.~
@3246 = ~I don't think I can do anything to forget it quickly. Although I want to - part of me feels like it was simply an annoyance, a loss in a chess game forced upon us.~
@3247 = ~But people who died are real. And the fact that I keep think of your siblings as gaming dice doesn't make it any better.~
@3248 = ~I, too, feel it. Feeling guilty that I do not feel guilty.~
@3249 = ~Maybe we should try to forget it together?~
@3250 = ~You can be very cynical sometimes.~
@3251 = ~It's just typical: evil guys do their evil thing, and we are left to deal with the consequences.~
@3252 = ~No, it doesn't.~
@3253 = ~Precisely. And I wonder what I should do.~
@3254 = ~If you'd like to. Some guilty love amidst the ruins - but it is better than grieving on our own.~
@3255 = ~I suppose it comes with the profession. Too often I have seen what the others think - literally. But... I do feel sorrow.~
@3256 = ~(Xan smiles a little.) This is so like you, <CHARNAME>. Armed and armored in questionable wit.~
@3257 = ~If you want, we can share a reverie tonight. Walk the halls of Candlekeep with me. Or we could close our eyes, join hands and sail to the Green Isle.~
@3258 = ~And hope that those who died in Saradush, too, found a better place.~
@3259 = ~No. A definite ''no" to cutting my hear, dyeing my nails pink, replacing my spellbook with pictures of naked dryads or trying to get me a tattoo. Did I cover all the list?~
@3260 = ~The bit about naked dryads was interesting.~
@3261 = ~A portion of it.~
@3262 = ~Hey, I simply offered to cut your hair!~
@3263 = ~You need to loosen up.~
@3264 = ~What can I say? One of your companions liked to draw.~
@3265 = ~I do not feel comfortable around change, melamin. Pranks or no, I am used to my looks, and if years of wandering haven't changed them, I doubt much else will.~
@3266 = ~"Pranks or no"? I sense a story here.~
@3267 = ~Were you always looking like you do now?~
@3268 = ~I can live with the way you look right now. Just wanted to spice you up a little.~
@3269 = ~Why don't you like change?~
@3270 = ~And thank the Seldarine you warned me first. Had I woken up with a tattooed Slayer on my forehead, I might well have had a heart attack.~
@3271 = ~I am an enchanter, so, as you probably guess, my appearance is used for more than vanity. It is a tool, one I use to probe minds, inflict emotions... dominate, sometimes.~
@3272 = ~I have to visualize my own image constantly as I cast. Should it change rapidly, my magic is all but useless for a while.~
@3273 = ~Of course, every aspiring mage in Evereska knows all this. Changing a rival's appearance is still popular among students. (sigh) As you can guess, it happened to me once.~
@3274 = ~I hoped to escape it in the Academy, but I was wrong. In my second year I was deemed too 'serious' by two young men of questionable character, and as such, my fate was sealed.~
@3275 = ~One morning, I was walking down a corridor to my next class when the world around me simply vanished. It lasted only a minute, or so I thought, but when the color came back, something was very wrong.~
@3276 = ~Laugh or not, but as the nearest mirror was eager to show, I became a very distinguished-looking albino.~
@3277 = ~Did it last long?~
@3278 = ~Who did this to you? Did you have your revenge?~
@3279 = ~And you were unable to cast magic?~
@3280 = ~Oh, Xan...~
@3281 = ~(laugh) Sorry, couldn't help myself.~
@3282 = ~I... did, as a matter of fact. Not as satisfying as I hoped, but it had to do.~
@3283 = ~(Xan gives you a look, but sighs and says nothing.)~
@3284 = ~The enchantment proved impossible to dispel, so I had to endure it for another tenday. And another, until I realized the problem was literally in my own hair: my attackers left a cursed needle glued to my ear, covered by a lock.~
@3285 = ~I removed the curse, and that was that. I passed the year with honors: even those who laughed at my appearance in the corridors treated me with respect.~
@3286 = ~But I could not forget that sense of helplessness, and a burning desire to hide somewhere - or wear a hood at all times. So... no, <CHARNAME>. I would like to leave my hair as it is.~
@3287 = ~I understand.~
@3288 = ~What of those pranksters, then? Did you meet again?~
@3289 = ~You must have been too sensitive for your own good.~
@3290 = ~Too true. Indeed, a rare enchanter is not. But a calm veneer is something we are taught later. Although in that, I am sorry to say, I have never been a very good student.~
@3291 = ~Years later, already a moonblade wielder, I travelled to Waterdeep with my superiors. They had an entourage of young elves with them - adventurers, youths eager to see the world - all sorts.~
@3292 = ~Those two pranksters were with them. Well, they were respectable mages, of course. And it so happened that I still had that pin... a very easily breakable-in-two pin, in fact...~
@3293 = ~Xan! You didn't!~
@3294 = ~I thought you'd cut their hair.~
@3295 = ~Wasn't it beneath you?~
@3296 = ~Serves them right.~
@3297 = ~Oh, I did. And proud of it.~
@3298 = ~Believe me, I could have - but one of them was an enchanter, and it would have cost him dearly.~
@3299 = ~Perhaps. But I could not help myself.~
@3300 = ~At least they were smarter than a younger me: the effects disappeared as we entered the outskirts of Waterdeep. Although I hear one of the Masked Lords is suffering from a very particular ailment now...~
@3301 = ~But I've taken too long of your time with a simple story. Just... don't pick up any strange needles anywhere.~
@3302 = ~Magic can be unreliable, it's true. But it is nearly all I have. I cannot very well be a pure swordsman, as you well know.~
@3303 = ~No? You could be a brilliant one.~
@3304 = ~How about a disciple of Corellon Larethian? You worship him, don't you?~
@3305 = ~You could be anyone, Xan. A bard, a druid, a shadow dancer - you only need to want to.~
@3306 = ~It *is* dangerous. I'm just concerned, it's all.~
@3307 = ~Tell it to the last fiend I tried to impress with my fencing skills. He was amused, as I recall.~
@3308 = ~I do. But worship and serving as a priest are two different things. And wouldn't you be jealous, if you became a goddess, and I served another?~
@3309 = ~An assassin, you mean? (sigh) Given the nature of our tasks, I most certainly am one already.~
@3310 = ~If you are concerned about dangers of being a mage, my mind is well-protected. I was practically born an enchanter, given the length of my training.~
@3311 = ~My will is mine. No demons from the Outer Planes will come through. I will not go insane, and should my age and health demand it, or should the need come to pass, I am ready to abandon my spells entirely, if need be. After all, a senile archmage is a danger to everyone.~
@3312 = ~But everything bad ALWAYS happens to mages! Netheril, Thay, Irenicus - they are practically magnets for disaster!~
@3313 = ~That's a relief. I certainly don't want to find imps in my bed and cook cambions for breakfast.~
@3314 = ~But think of how useful you'd be in combat with those Deathbringer assaults...~
@3315 = ~You never wanted to practice laying spike traps just a tiny bit?~
@3316 = ~Our doom tends to be closer, true, but... Wait, am I reassuring you? When did the world turn upside down?~
@3317 = ~Oh, given the places we travel to, you certainly will be. I am surprised you haven't, yet.~
@3318 = ~I think you spend *far* too much time with Sarevok.~
@3319 = ~And lose both my arms in the process? No, thank you.~
@3320 = ~You are right to worry, however. The Weave may become our doom, as it already has, more than once. You remember the story of Karsus as well as I do; Irenicus just repeated his feat in Suldanessellar in lesser measure.~
@3321 = ~And Helm, foolish enough to kill the goddess of magic during the Time of Troubles... truly, a great brain never rested in that pot-head of his.~
@3322 = ~But even so, we'll persevere. Do you know the main secret of magic?~
@3323 = ~No! Do tell.~
@3324 = ~Don't I know it already?~
@3325 = ~Of course I do. Mystra's power lies in her Chosen.~
@3326 = ~What are you talking about?~
@3327 = ~Magic will never die. Mystra's power over the Weave may fade, but the Lady does not wield her entire power herself. Much of it is hidden in Azuth, and much - in her Chosen. Which is, incidentally, why Elminster is so interested in you: naturally, since he is a half-god himself.~
@3328 = ~Even if another Karsus is born, and another tries to usurp the Weave's powers, it will never be truly gone. And you've seen where such folly leads, anyway.~
@3329 = ~I'd like to prevent it, in any case.~
@3330 = ~To our deaths, most likely.~
@3331 = ~Nowhere pleasant.~
@3332 = ~And that, I can safely say, is a doomed endeavor.~
@3333 = ~And I'd be inclined to agree, but knowing you? You'll survive even if the world itself will be torn in two.~
@3334 = ~Truer words were never spoken.~
@3335 = ~We may certainly perish. But an adventurer of our caliber never just dies. He is vanquished by his enemies, his doom, his own writing on the wall. Knowing us, we'll die from a well-aimed curse, but survive if an entire plane collapses around us. This is simply how things are.~
@3336 = ~That said, we probably should go. I am sure our doom is already expecting us in a ditch somewhere.~
@3337 = ~If you wish it.~
@3338 = ~There lived a young elven girl in a tower by the sea. She wanted to see the world, but her family wouldn't let her.~
@3339 = ~However, she had a great argument in her favor - she was a seer. So, since she *saw* herself seeing the world, her parents had no choice but to let her go as soon as she was able to fend for herself.~
@3340 = ~She left the green Isle of Evermeet and came to the human lands to seek her fortune. She helped others, using her gift, but more often leaning on her own intuition: magic was no reason to do something you don't like, she said, and made her own fortune, having become a capable mage.~
@3341 = ~Yet both her gift and intuition led her to danger: she helped a beggar who was secretly involved in slave trade. He called for his men, and the elven girl was taken to a dirty warehouse and left there with other would-be slaves, waiting for a ship that would take them to the strange land of Calimshan.~
@3342 = ~Fortune smiled on her, however. A young elven swordsman who swore to defend his people in need has long been searching for the same slave traders: they made a mistake of kidnapping some of his elven kin.~
@3343 = ~And he was a fearsome foe. For he, too, had a gift of foresight, and it led the young swordsman to the warehouse without delay. Alone, he managed to kill the guards and free their captives - his elven kinsmen and the elven girl among them.~
@3344 = ~His job done, he turned to go. But the girl called to him, angrily.~
@3345 = ~"What about other slavers?" she said. "And other elves who would come into this city and be captured or slain?"~
@3346 = ~Surprised, and a little intrigued, the young swordsman turned to her, and together, they worked out a plan. With the help of the former slaves and several honest city guardsmen, they rooted out corruption from the city guard, and raided all slaver lairs within the city, including the sewers. You can imagine what they smelled like by the end... but the deed was done, for the best of all.~
@3347 = ~New captain of the guard made sure that slavers and their ilk stayed well outside the city walls. And thus, trade in living souls was eradicated from Waterdeep, although not from the Undermountain beneath it.~
@3348 = ~And also... it was how my parents met.~
@3349 = ~So the girl was your mother, and the young swordsman - your father?~
@3350 = ~It was a lovely story.~
@3351 = ~Will you tell me more about them?~
@3352 = ~Indeed. My telling does not do the story justice, but I tried my best.~
@3353 = ~I would tell you more, but it is a painful subject: of their passing you already know. Perhaps they will join each other in the Blessed Realm... but while my blade lives, it is not to be.~
@3354 = ~Another? <CHARNAME>, I am not a bard, you know this.~
@3355 = ~But very well.~
@3356 = ~Once, on a morning so early that stars still shone in the west, my father took me for a walk. We talked on the way, but about simple things, like weather, food, my studies, or repairs in the villa.~
@3357 = ~Yet when we came to our favourite haunt - a cliff facing Anauroch, my father fell silent. He stared into the horizon for a long time, and then asked me if I wanted to know more about his blade.~
@3358 = ~Of course I leapt at the chance. The child in me yearned for a bright, irresistible toy sheathed on my father's hip. The would-be adventurer in me was already dancing in the circle of orcs, cutting them down one by one. And the young man in me was dreaming of... well, you can imagine.~
@3359 = ~A harem of <CHARNAME>s?~
@3360 = ~Me? Memememe!~
@3361 = ~Girls?~
@3362 = ~Not boys, I hope.~
@3363 = ~(Xan gives you a Look.) <CHARNAME>...~
@3364 = ~(He smiles.) Of course. Even if I did not know you then.~
@3365 = ~And thus, my fate was sealed. Of course, I heard none of my father's warnings about the blade. He was somber then, and kind, and the words he has uttered on that morning are now so close to my heart it aches. But back then I knew nothing, and understood less.~
@3366 = ~I wanted to be a hero to my people. To do something. To mean something. To be respected by all elves from all tribes and to be recognized as... someone special.~
@3367 = ~But I am growing older, and I want to be free. I often think: what if I heard my father then, buried my pride, and left the blade for someone more worthy?~
@3368 = ~You were only a child.~
@3369 = ~It was your duty to be your father's heir. Your fate would have remained the same.~
@3370 = ~We would have likely never met.~
@3371 = ~What did your father tell you?~
@3372 = ~My best consolation... Thank you, <CHARNAME>.~
@3373 = ~But the thought remains: I should have known better.~
@3374 = ~Yes. And no. I will never know now.~
@3375 = ~On that morning, my father told me the same things I told you back on the road to Baldur's Gate. That the moonblade kills those unworthy to wield it. That drawing the sword is dangerous, and being apart from it is fatal. That my father would never join his loved ones in Arvandor, unless the sword became dormant. That... that my own mother... would not see him...~
@3376 = ~(Xan's voice drops to a whisper.)~
@3377 = ~That I might never see you...~
@3378 = ~(sigh) Regardless, you know all this. And, heedlessly, I still claimed the blade.~
@3379 = ~And, strangely, I am reluctant to part with it. For if I ever do, unlikely as it seems - what is to become of me? Who will I become? An elf with a moonblade - without a moonblade?~
@3380 = ~What about me? A Bhaalspawn who will no longer be a Bhaalspawn.~
@3381 = ~You will pull through.~
@3382 = ~You are much more than an elf with a moonblade, you know this.~
@3383 = ~MY elf without a moonblade, if you please.~
@3384 = ~Will we pull through if we both lose a piece of our hearts, do you think?~
@3385 = ~There are women in Arvandor right now, waiting for their beloved ones. And I - carrying their spirits on my belt, like a fallen sorcerer. And yet it is the will of Corellon and a ray of light on this plane. My father's symbol of pride - and a key to who I am.~
@3386 = ~(sigh) When did the world become so complicated?~
@3387 = ~I am sorry, melamin. I... might be out of stories for a while.~
@3388 = ~I really wouldn't...~
@3389 = ~(sigh) Oh, <CHARNAME>, for the Seldarine's sake, don't make these eyes. I cannot resist this face of yours, you know this.~
@3390 = ~Very well, then. A happy ending, this time?~
@3391 = ~Would be good.~
@3392 = ~A bittersweet one, rather.~
@3393 = ~Nah, let everyone die.~
@3394 = ~And here I was hoping for sunshine and rainbows. Very well, then, let the massacre begin.~
@3395 = ~I could never understand that metaphor. Bitter and sweet? A piece of cake soaked in tears?~
@3396 = ~Not the best of desserts, if you ask me.~
@3397 = ~I told you about a young elven swordsman - my father, and how he met a beautiful young mage from Evermeet - my mother. But they did not fall in love and get married at once.~
@3398 = ~After their adventure in Waterdeep, they went separate ways. My mother decided to learn more from her kin and enrolled into the Academy of Magic in Evereska.~
@3399 = ~Not a year after her arrival, a strange happenstance occurred: the best students started getting assassinated in their rooms. My mother, being a diviner of no small caliber, foresaw two such attacks, but she could not pinpoint the source.~
@3400 = ~Yet it did not stop her. As the attacks became more frequent and students started leaving the Academy, she traced a light magical trail from the latest assassination to the office of the High Mages.~
@3401 = ~The High Mages were involved?~
@3402 = ~Why would someone want to kill students?~
@3403 = ~What did she do?~
@3404 = ~My mother found out that the chambers in question belonged to an old archmage, Vaenon. She took to scrying, and learnt a simple, horrible truth.~
@3405 = ~Vaenon was secretly hoping to remain on the Prime Material Plane after his death, and since lichdom was not appealing to him, he tried to replace a talented young man's spirit with his own, getting a new body in the process. Yet his experiments failed - all his subjects died.~
@3406 = ~A hothead that she was, my mother angrily confronted Vaenon. The High Mage waved her off and imprisoned her mind with a Domination spell - he did not deem a woman's body worthy of inhabiting, and he needed a spy in the Academy.~
@3407 = ~In the meantime, the young swordsman - my father - had a dream in the High Forest about a girl he met not long ago being held captive by a dark figure.~
@3408 = ~With speed that surprised himself, my father mounted the fastest horse and rode towards the city. He entered my mother's chambers in the Academy in a dead run - and stopped with a knife brushed his neck.~
@3409 = ~The enchantment Vaenon placed on my mother was working - and she was commanded to bring my father to the corrupted archmage. He needed someone "of strong blood", Vaenon said, and a young man from a family of moonblade wielders was an ideal victim.~
@3410 = ~What happened?~
@3411 = ~Did she do it?~
@3412 = ~Let me guess. Your father said something that made her drop the knife?~
@3413 = ~I... I do not know what they said to each other in her chambers back then, her knife to his throat. They would not tell, and I only asked once. But both said they had visions of that moment before, even if they did not understand it, and it helped them to find a path to each other.~
@3414 = ~My mother's will was strengthened by my father's presence, and eventually her hand shook and the knife fell - she would not kill the man she came to love. She broke the enchantment, and together they confronted Vaenon.~
@3415 = ~The most improbable thing is, they won: perhaps he was weakened with many failed attempts to find another body for his spirit, or my father's anger and my mother's will proved to be too much for him... I do not know.~
@3416 = ~But they won, and they were married soon after, and never separated since. There, I suppose, goes the happy ending... although you know what happened later.~
@3417 = ~(Xan sighs, falling silent.) A long story... but perhaps they will get another happy ending, yet. Do you think we'll get ours, <CHARNAME>? After Irenicus, Sarevok, the Five and Corellon knows what else? You and me?~
@3418 = ~No promises. But it might just be possible.~
@3419 = ~I hope so.~
@3420 = ~We? We are doomed.~
@3421 = ~I am sorry, Xan, but our chances are slim.~
@3422 = ~Where there is a choice, there is always a chance, my father said once. Like many other fathers tell their children, I suppose. Like, perhaps, Gorion told you.~
@3423 = ~And there is hope. Remember what I said when we survived in the graveyard? We have the rest of our lives.~
@3424 = ~I never thought the feeling could be lasting. But I pray it will be.~
@3425 = ~Come. Let us write our own story for a change.~
@3426 = ~In any other world, perhaps. In another world, they'd likely insist on educating elven and kobold children together. Or be disgusted that an elf would not want to bond herself to a human man of waning years, to have her heart broken in two decades.~
@3427 = ~Or forbid communion for elves, since gnomes cannot share memories and dreams the same way. Or force us to give up a part of Evereska to an orc tribe. Or... but I will leave the rest to your imagination, if you do not mind.~
@3428 = ~Understandably, I doubt it would be any better.~
@3429 = ~It would be a disaster.~
@3430 = ~A perfectly lovely picture of hell, yeah.~
@3431 = ~But don't elves bring it on yourselves? Haughty, aloof and all that?~
@3432 = ~Would you love me if I were a gnome? Or a human?~
@3433 = ~You know what I mean. Not all elves treat other races the same.~
@3434 = ~(Xan gives you a small smile) I'm afraid so. We've literally been through hell together. <CHARNAME>, at this point we'd be so close I doubt your race would've changed much.~
@3435 = ~... If you asked the question yourself first after all these years of friendship, of course. I would have never dared impose.~
@3436 = ~I had a friend, once, kin of my mother from the Isle of Evermeet. He disappeared from my horizon long ago, but even today, I remember his face clearly.~
@3437 = ~A druid who watched borderline forests being destroyed by human settlements, he believed in elven supremacy with all his heart. I doubt a human ever heard a kind word from him, but he healed wounded trees, led animals to safety, and helped those who got lost or ambushed in his forest, albeit with little gentleness.~
@3438 = ~So... whoever said my kin was aloof and haughty was correct, just as I would hardly join in a friendly conversation with random inhabitants of Gullykin or Athkatla. But he was kind, and left this world a better place. And even if he did nothing good and noble, but hurt no one, I would still take his side over anyone else's.~
@3439 = ~These are our lives, and our choices. Frankly, I would rather condemn the would-be equalists out there. But I prefer not to care overmuch for such things. Do you?~
@3440 = ~Now that you mention it, I think not.~
@3441 = ~I do, I think. I want everyone to like me.~
@3442 = ~Of course I care! Someone out there is wrong! ~
@3443 = ~Ah, it's hopeless, anyway.~
@3444 = ~Good. Let them live in their world, and let us remain in ours.~
@3445 = ~And it is only natural. But would you want them in your life? In ours?~
@3446 = ~And this is a just cause for a crusade, I see. But perhaps it can wait till dinner?~
@3447 = ~The single, absolute, veritable truth.~
@3448 = ~The world is what it is. Half-drow are outcasts everywhere, orcs are hunted, drow are hated, and elven cities are closed to outsiders.~
@3449 = ~Sometimes I wonder what it would be like if things were different and I was raised in human lands instead of Evereska, but I love my city and my people, and there is no other world for me. Is there one for you?~
@3450 = ~No, I guess not.~
@3451 = ~Perhaps in the future.~
@3452 = ~This world may well change, Xan.~
@3453 = ~There is, actually.~
@3454 = ~Then you are a visionary, melamin. One who is far more optimistic than I.~
@3455 = ~The future... who can tell?~
@3456 = ~But it is time to go. We should concern ourselves with people that need saving from the Five, elves or no. And if they are not very happy about it - well, neither, I should add, am I, for it is hardly worth the effort of trying.~
@3457 = ~But we try anyway.~
@3458 = ~And you are mine. I am curious - did you have a best friend growing up?~
@3459 = ~No, I was alone.~
@3460 = ~Imoen, of course.~
@3461 = ~A kid in Candlekeep. It's the past now.~
@3462 = ~I only had Gorion.~
@3463 = ~It does not matter.~
@3464 = ~I see. It is good you had someone, then.~
@3465 = ~And you could do much worse. Sarevok did.~
@3466 = ~Of course. I am glad you had each other.~
@3467 = ~As I suspected. I was much the same, as you can guess.~
@3468 = ~When I was a child, I sometimes dreamt of imaginary friends. Not that any would appear, of course, so I soon deemed it a hopeless endeavor.~
@3469 = ~Later I had teachers and allies and, perhaps, even companions, but no one as close as family. Not until I journeyed to Nashkel.~
@3470 = ~These moments, when we sit side by side by the fire, or fight yet another impossible cadre of monsters, or exchange drinks and stories... it is camaraderie I have never known.~
@3471 = ~And I have you to thank for it. My friend. Mellonamin. A star truly shines on the hour of our meeting.~
@3472 = ~A star? I'll settle for nothing less than a double display of fireworks!~
@3473 = ~Now that you mention it, how about a drink?~
@3474 = ~It's been good.~
@3475 = ~And you'll have them. But when the dazzling clouds are gone, a star remains.~
@3476 = ~If you wish. As long as THAT night in the Copper Coronet with Korgan and Hendak singing together does not repeat itself, I suppose.~
@3477 = ~I'd like for us never to part. But if we do - what if we choose a constellation on the night sky, and think of each other as we look at it? Many elven couples do this - and friends do, too.~
@3478 = ~I'd like that.~
@3479 = ~No, I do not think so.~
@3480 = ~Very well. But when I look at the starry sky, I will always think of you.~
@3481 = ~There is Corellian - the autumn constellation. Each year, as the summer ends, we gather in the temple of Corellon... I hope to bring you there one day.~
@3482 = ~The Galleon Nebula, blown by the celestial winds... The Brow Star, the northern in the Circle of Mystra - they call her Alagairtha in the sands of Anauroch, a breathtakingly beautiful and proud sorceress who opposed the gods. Imprisoned in the heavens, she will never walk the Realms again... and somehow, she reminds me of you. Mystra's Star...~
@3483 = ~There are so many, and so beautiful, with legends to match. I cannot choose. But when I look at the starry sky, I will always think of you.~
@3484 = ~And I - of you.~
@3485 = ~Seconded.~
@3486 = ~Of a breathtakingly beautiful me, remember.~
@3487 = ~Naturally. But do keep away from the gods: you never know when they are about to freeze you inside a burning star.~
@3488 = ~Let it be our talisman, then.~
@3489 = ~You are my best friend, <CHARNAME>, and always will be. Let us go - and let the star that shone on the hour of our meeting never fade.~
@3490 = ~It was? Oh, thank the Seldarine... but we can never thank them enough. And thank you for telling me.~
@3491 = ~So, we know the truth now. And it doesn't change anything, does it?~
@3492 = ~Well, I'd still rather Corellon just came to us and plain out said it.~
@3493 = ~I am glad that we finally know, at least.~
@3494 = ~Without those dreams, you may have been alone now. And me, lost somewhere within my blade - or wandering the forests of Arvandor.~
@3495 = ~I will pray to the First of the Seldarine tonight. There are... words that need to be said. Although most of all, I live thanks to you.~
@3496 = ~Perhaps we'll celebrate the day each year? With songs, dance, a small feast for the closest of friends? I used to play the lute a little - I could recall it for the occasion.~
@3497 = ~You played the lute a little?~
@3498 = ~Sounds good to me!~
@3499 = ~We could give it a try, I suppose.~
@3500 = ~I would much rather forget that day.~
@3501 = ~I understand, melamin. Sometimes I see it in reverie, each time hoping it is the last. Bodhi's face... my own horror... No, it is best it lies forgotten.~
@3502 = ~Only a little - it was when I was learning to draw. I liked how the simplest of melodies ran smoothly, like water. But then my magical studies started, and I had time for little else.~
@3503 = ~But when all of this is over, we could have a private celebration, just for you and me, being alive. Will you have it?~
@3504 = ~If you bring the lute.~
@3505 = ~Why not? It could be fun.~
@3506 = ~Do you have anything *special* planned for the occasion?~
@3507 = ~I am not in the mood to discuss selebrations right now, to be honest. I am tired.~
@3508 = ~So that I could serenade you first? It would be a rather poor attempt, so be warned. But I will try my best.~
@3509 = ~(sigh) That is, if I can find the esteemed instrument.~
@3510 = ~Believe me, I do. Starting with a thorough massage and a long, relaxing bath... and all sorts of other things.~
@3511 = ~We could rest now, if you like. Just give the order.~
@3512 = ~And thank you again for telling me.~
@3513 = ~It is settled, then. We are alive - and when it is over, we will celebrate in each other's arms.~
@3514 = ~But what matters is that we are together. Tonight, tomorrow... and for many days after.~
@3515 = ~What? Ah, that one. It's not worth your attention, <CHARNAME>. Besides, it healed already.~
@3516 = ~I see that. But where did you get it?~
@3517 = ~You do not want to tell me?~
@3518 = ~Still, I am curious.~
@3519 = ~Never mind, then.~
@3520 = ~No... you deserve to know.~
@3521 = ~(sigh) I hoped you wouldn't notice, but of course you did. Or, should I say, your fingers did? But very well.~
@3522 = ~It was a duel.~
@3523 = ~What?~
@3524 = ~WHAT? And you didn't call me?~
@3525 = ~Fascinating! You killed your opponent, I hope?~
@3526 = ~It happened back in Suldanessellar. You were still asleep - unconscious - after our journey to the Abyss, if you remember.~
@3527 = ~I woke up a few days earlier and went for a short walk - cold as it may seem, I knew when you were about to wake up, and did not want to disturb you before. You needed rest. ~
@3528 = ~But you were there when I woke up.~
@3529 = ~But the duel?~
@3530 = ~And you met your opponent?~
@3531 = ~What happened then?~
@3532 = ~Of course, melamin. And never was my heart gladdened so. But on that hour, alas, I was not at your side.~
@3533 = ~I stood by a balcony, looking at the view. There was much destruction, but homes were intact, tree branches still wove their green melody, and a bird flew overhead. And you were alive. I was standing their with my eyes half-lidded, so very close to happiness.~
@3534 = ~Suddenly, I was rudely woken by a sharp voice over my shoulder. One of Elhan's soldiers stood there. By a look of him, he was a hardened veteran, and a captain, to boot.~
@3535 = ~He ordered me to leave. I'll skip some of the epithets he called us, but he was unhappy about a Bhaalspawn in the palace. Very much so. Enough that he wanted his men to enter the palace, drag you along the streets and throw us out of the city.~
@3536 = ~I mentioned that we were his Queen's guests - he did not care. The dirt he spouted... Frankly, for a moment I wanted to take you in my arms and carry you out of that blight of a city - forever. But you were fragile, and the man was a lout.~
@3537 = ~Yet several people stopped to listen, and two were nodding. So I could not let it continue. I challenged him.~
@3538 = ~But did you kill him?~
@3539 = ~You could have killed him outright.~
@3540 = ~But he was a solder. And you are... not the best in fencing.~
@3541 = ~In hindsight, I think a silence spell would have worked much better. But back then I wasn't thinking - I just knew I would do anything not to let the likes of him into the palace. Anything.~
@3542 = ~So, a pair of soldiers were drafted as our seconds, and we were in position before I realized it. I was standing there clumsily with my blade sheathed... Stupid dictates of honor: he was a deadly foe, and I could not use magic. (sigh) But no matter now.~
@3543 = ~He attacked with such ferocity I barely had time to dodge. Again he lunged, and I received a glancing blow - that was the scar you saw last night. So I finally drew my sword.~
@3544 = ~And the rest is history. Upon seeing my moonblade, he dropped his weapon and admitted he was wrong; so did several others. I did not know what to say - forgive him? Ask if he still wanted to throw us out? He didn't - I saw it in his eyes.~
@3545 = ~So I simply turned to go. It was a little difficult to breathe, but Demin healed my wound in the palace, and I never mentioned the incident to the others. And then you opened your eyes.~
@3546 = ~But you did not tell me!~
@3547 = ~I am glad you are all right.~
@3548 = ~Next time, just fix it with a well-aimed Finger of Death.~
@3549 = ~(Hug him)~
@3550 = ~It was nothing substantial to speak of, as you see now. But it is good you know. I would rather not keep any secrets from you.~
@3551 = ~Although... I still have one. And you will never guess it no matter how hard you try.~
@3552 = ~Let me guess: you love me.~
@3553 = ~And in elvish this secret would be - "Amin mela lle"?~
@3554 = ~I love you, too, Xan.~
@3555 = ~Oh, trust me, I intend to use a holding spell, at least. (sigh) But it is hopeless.~
@3556 = ~(Xan silently returns your embrace.)~
@3557 = ~It was the happiest day of my life when you opened your eyes in the royal palace of Suldanessellar. And another when we escaped certain death at Bodhi's graveyard. Yet another - now, when I stand by your side, and you smile at me - like so.~
@3558 = ~Never mind the scar, melamin. We have each other.~
@3559 = ~Suldanessellar. The day when you woke up, after you regained your spirit. Do you remember?~
@3560 = ~I was so happy then...~
@3561 = ~I am smiling here. Do I smile like that?~
@3562 = ~There is wind in my hair... Was it on one of the talans?~
@3563 = ~Of course. I became whole again.~
@3564 = ~I kept asking you how you felt, and you just laughed and tossed your hair - and your eyes shone brighter than a full moon.~
@3565 = ~We never went indoors - and people were celebrating on the talans of Suldanessellar. Even the wounded, even Elhan's grim warriors, even the Queen... although she was sad, too. Sad and regal.~
@3566 = ~(sigh) And guilty, for much of it was her fault, and I would not blame those who said so openly, for I was one of them. But enough of her. There was you. There is you.~
@3567 = ~How do you feel right now? You look beautiful, but what of your spirit?~
@3568 = ~Just like I felt in Suldanessellar - wonderful.~
@3569 = ~I am fine, Xan. Stop worrying.~
@3570 = ~I do not know what the future will bring, and it concerns me.~
@3571 = ~I am well, but for how long?~
@3572 = ~Let's not think on it now. Let me look at you, instead.~
@3573 = ~I remember drawing your image in broad strokes - quickly, because I wanted to capture your smile, your hair, the light in your eyes. The sun shone so brightly - the entire moment is a pinpoint in my mind, so sharp that the heart sill aches when I think of it.~
@3574 = ~It is strange how I always think of mortality in my happiest moments. Of tragedy. "It is good, therefore it is finite", or so the saying goes. Perhaps it is simply my nature. I just... keep hoping against hope it is not a vision of things to come.~
@3575 = ~We won. We are together. No Irenicus will steal my spirit again.~
@3576 = ~Even if it is, we will fight it together, and banish it.~
@3577 = ~Why can't you ever envision cake? Or kittens?~
@3578 = ~Because it will no longer be me? Although, come to think of it, a piece of chocolate cake won't go amiss right now. I love your chocolate kisses, you know.~
@3579 = ~But... yes. You are right. I look at you, and I see you at your best - powerful, young, radiant. One of the People. And I believe we will get through anything.~
@3580 = ~And in darker times, I will look at the drawing of you and remind myself that miracles are possible.~
@3581 = ~With you? <CHARNAME>, you don't know yourself. You would challenge the Abyss itself if you were bored. Although *that* would lead us to the kingdom of the dead for sure.~
@3582 = ~I grow tired of constant danger, it is true. Seeking stolen moments with you, dreaming of a peaceful home in the valley of dreams, where a sunset never dies - it is a part of it. But peace is not all I seek.~
@3583 = ~What do you seek, then?~
@3584 = ~What are you dreaming of?~
@3585 = ~I wouldn't want just to live quietly somewhere. I want action!~
@3586 = ~We haven't seen so much yet. Watching the snow falling around us, walking on the beach just to see sunrise, not monsters... visiting cities in the sky, or underwater - although we covered that, in part.~
@3587 = ~And, of course, my old neverending dream: uncovering secrets of true High Magic, beholding the Planes for the first time, entering the Blessed Realm with you.~
@3588 = ~Never will our adventures truly be over. Although I welcome serenity, in a way, I, too, have a restless spirit - and chaining it even to the most beautiful of landscapes does not suit my passion.~
@3589 = ~Good to hear it.~
@3590 = ~Some peace would be nice, though.~
@3591 = ~There is a large world out there. I am look forward to exploring it.~
@3592 = ~I like the word "passion". We can build on that.~
@3593 = ~But we have to deal with this crisis first. And if we do end up in the kingdom of the dead - why, I believe you'll simply loot the first tomb in sight, challenge its guardian, and our crusade would begin anew. Am I right?~
@3594 = ~Well... sort of.~
@3595 = ~More likely, Solar would find us there and talk my head off.~
@3596 = ~Always, dear.~
@3597 = ~Me? I'd only loot bare essentials.~
@3598 = ~Nope! Wrong and wrong again.~
@3599 = ~In other words, everything that can be sold for at least one gold piece. (sigh) And you'll probably find a merchant, too.~
@3600 = ~(groan) Do not remind me. Heavens, can't we find any peace from the woman?~
@3601 = ~I promise you one thing: if we ever find ourselves too bored and complacent, I will follow you into any adventure just to change the mood.~
@3602 = ~...Seldarine, did I truly just say that?~
@3603 = ~Then it will naturally happen, and it is pointless to hope otherwise.~
@3604 = ~You're calm.~
@3605 = ~You've never dwelt on it?~
@3606 = ~I cannot sleep sometimes. What if something will happen to you? To me? To our friends?~
@3607 = ~We'll deal with it the way we always have - we'll save others, lead people to safety, and look after our own. And then, once safely away - panic.~
@3608 = ~(Xan smiles.) We are doomed, but at least there is a measure of irony in that: even among the worst cataclysms, there will always be a lost child you'll save and someone's useless heirloom you'll bring back to their owner - even if only for the coin and thrill of adventure.~
@3609 = ~But, truly, if you think panicking beforehand will do us any good, tell me. I will happily join you.~
@3610 = ~All right. Let's panic together! Someone, bring the wine!~
@3611 = ~Just promise me we'll be all right.~
@3612 = ~Nah. Waste of time, really.~
@3613 = ~We'll be all right, <CHARNAME>. Somehow, I know we will.~
@3614 = ~Naturally. Now that we're epic heroes and *still* cannot afford a horse, do you think I'll be content for us to travel thousands of miles by foot? Not in this lifetime.~
@3615 = ~Aww, you care about my feet! That's nice.~
@3616 = ~Well, when will this teleporting stuff be ready, then? I want to go to Thay!~
@3617 = ~Are you sure that's all you're researching?~
@3618 = ~(sigh) Seldarine, I forgot how literal you sometimes can be. No, <CHARNAME>, we're not going to Thay today or tomorrow, and I can't convey how happy it makes me.~
@3619 = ~No... not all. But it is not ready yet, in either case.~
@3620 = ~It is all preliminary, you understand. I am no Joneleth, so it will take me months to become proficient in teleporting around, and by then our journey to the Throne of Bhaal will be long over; perhaps I'll be dead. But since there is always a slim chance, I decided to invest some time in it.~
@3621 = ~Although... You've probably already guessed: saving time is not the main reason.~
@3622 = ~There is a chance your divine destiny will catch up with you. I... I don't want that. I will miss you every hour of every day, and I hope with the hope of a damned man that it never happens.~
@3623 = ~But it may. And I want to find you if it does.~
@3624 = ~You want to find me if I become a goddess? Truly?~
@3625 = ~Great! We'll meet in Sigil and go for an ale!~
@3626 = ~Why? I could simply summon you, no?~
@3627 = ~(sigh) <CHARNAME>, truly... must everything be a joke?~
@3628 = ~Was there ever any doubt?~
@3629 = ~I know you'll be much more powerful than me, enough to summon me at your whim, but... sometimes things do not work this way, otherwise Cyric would have brought you and Sarevok to his throne room long ago.~
@3630 = ~So I want to be sure. (sigh) Although, of course, there's a always possibility of failing.~
@3631 = ~And if you stay - well. There is so much more to the world that we haven't seen: a different blue to every spring, falling leaves in Evereska, magical clouds over Anauroch... new places and journeys.~
@3632 = ~And running away from enemies! Yay!~
@3633 = ~I would like that.~
@3634 = ~I'd take that portal to Evereska with you.~
@3635 = ~You're too pessimistic. OF COURSE I'LL STAY WITH YOU, YOU MORON!~
@3636 = ~<CHARNAME>, if you *still* expect me to stop expecting the worst, you might have just as well bonded Jan Jansen.~
@3637 = ~...Oh, gods. Seldarine, let me unsee that. Please.~
@3638 = ~Ah. That. (sigh) Of course. However could I forget?~
@3639 = ~I am almost certain that one day we'll open a portal to Evereska, light a candle and thank Corellon we got there in one piece. But for the time being - the roads beckon.~
@3640 = ~To the road, then.~
@3641 = ~Let me just unroll the map...~
@3642 = ~I am looking forward to the day.~
@3643 = ~(groan) Seldarine, why do these backpacks have to be so heavy?~
@3644 = ~I think I'll double my research time tonight.~
@3645 = ~I do, strangely enough. Other Xans... It doesn't sound normal, does it?~
@3646 = ~It does to me.~
@3647 = ~I think of other <CHARNAME>s frequently, myself.~
@3648 = ~Just an idea I had.~
@3649 = ~So many opportunities... Imagine if I was born in Candlekeep and grew up as your childhood friend? Or in Luskan slums, becoming a hedge wizard for the evil Arcane Brotherhood - and a soon-to-be escapee, probably. Or in some land where magic was not and has never been an option - who would I have become?~
@3650 = ~An orphan, a mercenary, a High Mage... So many roads.~
@3651 = ~But then I would never witness my father's death, never draw my blade, become a Greycloak and defend my people... meet you. And those events made me who I am - without them, other "Xans" would not be "Xans" anymore.~
@3652 = ~Perhaps you are right.~
@3653 = ~I think I will always be <CHARNAME>, regardless of circumstances.~
@3654 = ~I would've loved to live these other lifetimes with you.~
@3655 = ~Well, I just hope every Xan out there found his <CHARNAME>. It would be lonely otherwise.~
@3656 = ~Absolutely. They will all be doomed.~
@3657 = ~Their lives would be so hollow... ~
@3658 = ~Hardly worth the effort of trying, truly.~
@3659 = ~Very.~
@3660 = ~You think so?~
@3661 = ~One just needs to lay eyes upon you, <CHARNAME>. And then, all resistance is futile.~
@3662 = ~There is one thing, yes. I regret not buying a pancake.~
@3663 = ~You... regret not buying a pancake?~
@3664 = ~This one I have to hear.~
@3665 = ~Ahem. Was tortured here!~
@3666 = ~And I wanted to bring a smile on your face. Listen.~
@3667 = ~There was a stall in Baldur's Gate, not far from the city entrance, and they made thin pancakes - crepes, really.~
@3668 = ~I never tried them, but the smell was overpowering. Delightful, with a hint of butter. Each time we passed the Elfsong, I swore I'd buy some for us, but we always had one urgent task or another.~
@3669 = ~Finally, we were off to Candlekeep. The journey promised to be a short one, so I sighed inwardly and decided to spend my hard-looted money later.~
@3670 = ~And then... we found out you were a Daughter of Bhaal. I forgot all about pancakes, as you can imagine. ~
@3671 = ~When we're back in Baldur's Gate, I am buying you one. Or several.~
@3672 = ~Maybe if you had a few, you'd feel much less doomed.~
@3673 = ~You brought a smile on my face. Thanks.~
@3674 = ~I would like that. Perhaps the stall is still there, after all...~
@3675 = ~There is so much we cannot change. Irenicus, Khalid's senseless death, destruction in Suldanessellar... It was not in our power. Although had I known, I would have taken you to Evereska - and to the Abyss with the consequences.~
@3676 = ~But there are little things that can change the fate of one day, one hour, and it is foolish to deny ourselves that. Don't you think?~
@3677 = ~I fully agree. Hey, we can make pancakes for breakfast!~
@3678 = ~Maybe. But sometimes you need to save someone's life, not dwell on food.~
@3679 = ~No. We have DUTY. And responsibility. So there!~
@3680 = ~I am glad you finally realized it.~
@3681 = ~Pancakes for breakfast we're having, then. Now, where to find some leavening...~
@3682 = ~True enough. Still, if we ever are in Baldur's Gate, I am treating you to some crepes. Or, perhaps, a quiet dinner in the Elfsong instead?~
@3683 = ~And I. But let us go, melamin. We have a dream to fulfill, do we not?~
@3684 = ~Relieved?~
@3685 = ~Told you I was going to stay.~
@3686 = ~What are we going to do now?~
@3687 = ~Oh, very much so. Enormously so, in fact. I don't think there is an adjective adequate for the occasion.~ [O#XAN312]
@3688 = ~And I believed you. But, like I said before - if you expected me to stop worrying, you'd be better off bonding Coran or Tiax. Or Angelo Dosan. Hmm. There's a sight I'd like to unsee...~ [O#XAN313]
@3689 = ~Now I just want to rest. No ruminations, no visions, no prophecies - only blissful sleep.~ [O#XAN314]
@3690 = ~And in the morning - we'll see. Now we have the entire world - and the rest of our lives beckon, don't you think?~ [O#XAN315]
@3691 = ~But Solar awaits you. Go, melamin. Shape your destiny at last. And I will always be here when you need me.~ [O#XAN316]
@3692 = ~Irenicus is in my party. Stranger than strange, don't you think?~
@3693 = ~Irenicus isn't evil anymore. Am I that good, or am I that good?~
@3694 = ~That was my line, <CHARNAME>. But... yes. Most definitely.~
@3695 = ~You know, I keep expecting him to take one of the challenge rooms for his... experiments. Are you sure he won't do that?~
@3696 = ~I'm not sure of anything, these days.~
@3697 = ~I am actually trying to redeem him. I hoped you'd understand.~
@3698 = ~If it helps us all, why not?~
@3699 = ~If he tries, he dies. End of story.~
@3700 = ~Decisive as always. Or is it callous? I can never decide.~
@3701 = ~Just hearing you say that sends chills all over my body. Have you ever considered that it's still *you* he wants to see on the operating table?~
@3702 = ~I do understand. Heavens, Corellon Larethian himself would probably understand, were he here - and far be it from me to doubt Ilmater's mercy.~
@3703 = ~I just wonder if you fully understand yourself. He was your enemy and soul-wielder, after all.~
@3704 = ~Do you have a motivation? For him to stay with you - with us, I mean. It is your own business entirely, and I can't say I do not sympathize. But I would like to know.~
@3705 = ~A part of me wants him to suffer. But he is capable of redemption, Xan. Everyone is.~
@3706 = ~Perhaps it is our soul bond, but I feel a lost brother in him. A friend.~
@3707 = ~Mercy. I still think it's my main reason.~
@3708 = ~He intrigues me. Captivates me. Challenges me. If things were different...~
@3709 = ~I can change him. I know I can.~
@3710 = ~If Sarevok, why not him? I'd take Bodhi, too. Or not.~
@3711 = ~We lack real evil in our party, I think.~
@3712 = ~Curiosity, mainly. I couldn't pass such an opportunity by.~ 
@3713 = ~He is a VERY powerful mage. Can you count his Horrid Wiltings?~ 
@3714 = ~Are you kidding? He is practically my slave now!~ 
@3715 = ~I want him to suffer. And I will have a real revenge for what happened to me.~
@3716 = ~He must understand the pain he caused - and feel the guilt and the shame of it.~
@3717 = ~My motivation is my own.~
@3718 = ~I do not want to talk about it.~ 
@3719 = ~I am tempted to say "I will believe it when I see it", but you are right, of course. Of course...~
@3720 = ~I doubt he sees such in you, so be careful. But perhaps you'll gain his trust yet - or already have.~
@3721 = ~And the best reason, if impartial. But can you stay objective?~
@3722 = ~He might have ended as your friend - or your leader and mentor, perhaps. Or an ally. A partner in crime, a fellow demigod? Or perhaps more than that... I see.~
@3723 = ~Yet your former adversary may have his own goals. And he may feel no less certain.~
@3724 = ~(sigh) I think I'll not comment on this particular motivation, if you don't mind.~
@3725 = ~Power, curiosity, interest, research... do you know which word I am going to say next?~
@3726 = ~Experiments.~
@3727 = ~Are you sure you are not better than that? I tend to think you are.~
@3728 = ~(sigh) Must he? Yes. But will he?~
@3729 = ~Yet you started the conversation. But very well. Just know I am on your side.~
@3730 = ~His was a cruel punishment - not unjust, but too cruel. Unworthy of the Seldarine's finest. I regret his suffering, although my anger with his methods will never fade, even if your scars do.~
@3731 = ~Your presence is a powerful one, and you may well steer him - Joneleth - towards a path of your choosing. Yet... it is a narrow line, and a soul hangs in a balance - two souls, maybe, his and yours. And your journey is far from over.~
@3732 = ~Just... be careful, for all our sakes.~
@3733 = ~Careful. If he hears you, he'll revert back just out of spite.~
@3734 = ~Why don't you two talk more, by the way?~
@3735 = ~No congratulations, then?~
@3736 = ~Let's hope not. Besides, I think his conversion is genuine.~
@3737 = ~(sigh) I am rather wary of him, still. And he - he enjoys the attention, but I doubt he truly needs company. You are an exception of sorts for our Joneleth, I suppose.~
@3738 = ~You have done a great thing. A true change. Maybe the gods will give him a second chance, after all. A new soul.~
@3739 = ~I hope so, too.~ 
@3740 = ~And a new face, preferably. I'm getting tired of the mask.~
@3741 = ~It's a pity I'll never get as much as a "thank you" from him.~
@3742 = ~He will thank you eventually, you know. Maybe not aloud, but... you did save him, only a fool would not understand that. And he is no fool.~
@3743 = ~I only hope the change will last. His pride is still strong, for one. But his future road, I suspect, is another story entirely.~
@3744 = ~See, they like me in Evereska, after all. I even got a cloak!~
@3745 = ~(A breathless man approaches you in a run, and you recognize Ricar, an elf you met in Elhan's camp.)~ [O#XAN000]
@3746 = ~Xan! I found you at last... thank the Seldarine...~
@3747 = ~You're alive, then? I searched for you after the battle in Suldanessellar, but you were nowhere to be found.~
@3748 = ~Yes, but... it's a long story. After we learnt the truth about Hunrae and her "Eilistraee" followers, Elhan thought it was unwise for me to remain close to the Underdark any longer. I regained some of his trust by battling the drow in the tunnels... but not enough, it seems.~
@3749 = ~But pardon me. <CHARNAME>, I am very pleased to see that your soul has been restored. I hope you are well?~
@3750 = ~Saving the world, as usual.~
@3751 = ~I am, yes. But you did not approach us to exchange pleasantries, right?~
@3752 = ~Relatively. Why are you here?~
@3753 = ~Me? I am doomed. Haven't you heard? Half of Tethyr is hunting me. I'm hunting the other half.~
@3754 = ~So I heard. You are ever the center of attention, these days.~
@3755 = ~I bring you some news. But do not fear: the tiding are better than you might have hoped.~
@3756 = ~News? For me or for <CHARNAME>?~
@3757 = ~For both of you, I would think. Unless I missed something, any news that concern either of you would immediately affect the other, no?~
@3758 = ~The main bit of news concerns you, but it is important for the Child of Bhaal, as well.~
@3759 = ~As I said before, Elhan sent me away from Suldanessellar. I was to act as diplomatic envoy to Evereska, to deliver the news of the Shattered One's passing and ask for assistance in rebuilding the city. The documents also mentioned that one of Evereska's own aided Suldanessellar's defenses greatly, and so did his companion, a Child of Bhaal called <CHARNAME>.~
@3760 = ~Indeed, the Queen herself wrote the passages about you and your companions in most moving terms - a great honor, especially given...~
@3761 = ~Given <CHARNAME>'s heritage, you mean to say?~
@3762 = ~I do. And would you blame me, seeing what Yaga-Shura's armies had done in Saradush?~
@3763 = ~Xan, I understand you received a letter from Eragrim in Evereska. Your mentor sent it shortly after you reported Bodhi's death and your mission's success to him - the coven in Athkatla was no more.~
@3764 = ~Ah, *that* letter. "Leave the infamous Child of Bhaal to <PRO_HISHER> doom, come home, have a cookie?" Indeed, I've almost forgotten - thank you for the reminder.~
@3765 = ~Well, it needn't concern you any longer. Eragrim was mistaken in his assessment - he said so himself. And here is another letter from him, composed after he read of the events in Suldanessellar.~
@3766 = ~Let me see...~
@3767 = ~Oh. He doesn't seem to think that <CHARNAME> is evil incarnate anymore. And he even trusts my judgment. "If you see a way to avoid the bloodshed... remain by the Child's side... might have been mistaken..." Do my eyes deceive me?~
@3768 = ~Xan, here is a letter from your mentor, Eragrim, in Evereska. He composed it after he read of the events in Suldanessellar.~
@3769 = ~Indeed? Curious: I haven't heard from him since I told him I bonded a daughter of Bhaal. Let me see...~
@3770 = ~Oh. He doesn't seem to think that <CHARNAME> is evil incarnate anymore. And he even trusts my judgment. "If you see a way to avoid the bloodshed... might have been mistaken... should this carnage be over, we must talk about you both returning to Evereska..." Do my eyes deceive me?~
@3771 = ~The High Council does not fully approve of all <CHARNAME>'s actions, naturally - unwillingly or no, your companion has become a part of the emerging chaos that threatens to devour Tethyr and the Sword Coast. But <PRO_HESHE> has done much to quell the fires in Suldanessellar, and now, I hear, Yaga-Shura lies dead, slain by <PRO_HISHER> hand.~
@3772 = ~So, the Council would like you to stay by <CHARNAME>'s side and finish your task.~
@3773 = ~(sigh) Exactly what I was doing, in case they hadn't noticed.~
@3774 = ~And one more thing: I understand that while in Evereska, you brought the designs to the Academy and asked Eragrim to make a copy of the famous Balduran's cloak.~
@3775 = ~Well, the work is finished, and the cloak is yours. I hope it helps in your coming trials.~
@3776 = ~Thank you, Ricar. Have a safe journey back.~
@3777 = ~Is this all? Maybe there's a pair of magical boots to go with it?~
@3778 = ~Finally, something useful! Oh, look at the time. Now we REALLY have to go.~
@3779 = ~So, they order Xan to stay by my side and bring me a magical cloak? Not exactly urgent news.~
@3780 = ~You know, "You are good guys. Here, have a cloak", would have sufficed.~
@3781 = ~Phew. Next time, talk without me. I think my ears are about to fall off.~
@3782 = ~This is all I have for you, I fear. I made haste because Eragrim looked... well... rather tired and guilty, to tell you the truth, and he asked me to get the letter to you as soon as possible.~
@3783 = ~I... understand. Thank you, Ricar. It is... a relief. I will write to him soon.~
@3784 = ~Farewell, Xan. And all the best to you, <CHARNAME>.~
@3785 = ~I feel we're missing Minsc's pet hamster's line somewhere here.~
@3786 = ~*squeak!*~ [GAM_48]
@3787 = ~And here we are. The stuff of legends, right, Boo?~
@3788 = ~But it is time for us to move on. Lead the way, <CHARNAME>. And thank you.~
@3789 = ~(sigh) You don't know half of it, <CHARNAME>. The High Council may approve helping you now, but should you win? In the best case, there will be endless deliberations. In the worst case, they'll deny you entrance to Evereska just in case.~
@3790 = ~They don't hate me. I'll take what I can get.~
@3791 = ~At least they don't want you to abandon the vile Child of Bhaal at once.~
@3792 = ~Ah, I don't care. I got the cloak!~
@3793 = ~You are not vile, <CHARNAME>, and never have been. Impulsive, maybe. A little mad, sometimes - certainly each time you see a dragon's hoard. Reckless? Ten times so. But vile? Not from where I stand - and I should say I know you quite well by this point.~
@3794 = ~Maybe you are right. I sometimes with I had your approach to life. And the cloak... (cough) Sorry, don't mind the last phrase. Although it looks very fine, come to think of it. Reminds me of that cloak-and-helm adventure we had in the upper district of Baldur's Gate. Who would have thought the nobles protected their houses with Helmed Horrors?~
@3795 = ~At any rate, I am glad Eragrim saw sense and approved of me helping you. He is a good man, a good mentor. I miss his company.~
@3796 = ~Was he like a father to you?~
@3797 = ~Tell me about him.~
@3798 = ~I am glad it put your mind at ease.~
@3799 = ~Him? Oh, no. A kind but grumpy old uncle, maybe. He is very wise, though. You know, the kind of wisdom that stares you in the face but you never recognize it until life shoves it down your throat? That kind.~
@3800 = ~He helped my mother a lot after my father died, for one thing. She couldn't do basic tasks: walk around the house, eat, sleep. I helped her, but it was as if she didn't see me... Eragrim gave her back the sight. Not for long, for she passed away in the end, but... it brought us hope.~
@3801 = ~(sigh) It was hard, not to have a kind word from my home. Eragrim's letter helped a lot. And I am glad I am staying by your side. If there is one constant thing in my life these days, besides danger and crazy adventures - it is your presence.~
@3802 = ~My beautiful and charming presence. Honestly, you should've memorized the words by now.~
@3803 = ~You're the best thing that happened to me.~
@3804 = ~We're in this together, Xan. I will always have your back.~
@3805 = ~Don't forget camaraderie, adventure and steel on steel!~
@3806 = ~'Crazy' adventures? Look who was going to defeat Bodhi's coven on his own.~
@3807 = ~Oh, indeed? And were I instead to say "your amazing and wonderful presence"? What horrors would you have unleashed, I wonder, hmm? Perhaps we will find out this very night?~
@3808 = ~And you - to me. Not just a 'thing'. A miracle.~
@3809 = ~I was perfectly safe, let me point out - until, of course, I met you in the Government District. Guess what happened then? Pirates, bandits, drow, golems, rakshasa - and, yes, vampires.~
@3810 = ~I hope Ricar is welcomed back in Suldanessellar. And that each and every one of us is welcomed back home. Somewhere.~
@3811 = ~Will we welcome each other home, do you think? I will dream of the day tonight. And of you.~
@3812 = ~And one more thing: I understand that in your previous letter you sent Eragrim designs for an advanced Cloak of Protection.~
@3813 = ~(As you get ready to rest, you notice Xan sitting huddled near a small campfire. His shadow dances across the floor, as flame tongues challenge each other.)~ [O#XAN000]
@3814 = ~(Approach him)~
@3815 = ~(Go to sleep)~
@3816 = ~(As your eyes start to close, you think you see a cloud of white flowers dancing over the flame. But it is probably just a trick of light.)~
@3817 = ~Sweet dreams, then. And should you encounter any nightmares, send them here.~
@3818 = ~(Xan gestures to his sword.) I've got a blade with their name on it.~
@3819 = ~(Your footsteps are light, but Xan raises his head at once.)~
@3820 = ~Hey. I... do not feel I am ready to rest, yet. Sit with me?~
@3821 = ~All right.~
@3822 = ~No, I'm off to bed.~
@3823 = ~It's been an eventful day, hasn't it - with Gorion's wraith and all? My own ghosts...~
@3824 = ~Yes. Yes, it was.~
@3825 = ~Just the usual.~
@3826 = ~Do you want to talk about it?~
@3827 = ~About false ghosts of my sires? No. No, I do not want to relive it again and... well. You know.~
@3828 = ~I look at the fire, small pieces of ash carried by the currents of air, and think of Evereska. Well, I am always thinking of Evereska, but it is more specific this time.~
@3829 = ~Cherry blossoms. When spring gives way to summer, it rains white all over the valley. Mirtul... remember the flowering in Baldur's Gate, near the Hall of Wonders? We went there together. Khalid was alive... I wish we saw more of him. I never knew...~
@3830 = ~(sigh) And here my mind wanders to sadness and death again. Forgive me, love. Here... let me change the subject.~
@3831 = ~(He touches your hair.) Remember how we sat near the fire in the early days? Me braiding your hair, you looking at the stars?~
@3832 = ~I do. And I love that we still look at the stars - together.~
@3833 = ~You didn't actually braid my hair. You retreated into the shadows muttering that it was our last night in this world and everything was hopeless, if you recall.~
@3834 = ~Why, Xan, are you thinking of braiding my hair again?~
@3835 = ~Very much so. You have beautiful hair, you know this.~
@3836 = ~Luridel should be bright tonight... pity we missed the time. Do you know that the Philosopher's star is actually a planet? A gas giant of greenish-blue, populated by avians. The sunrise must be spectacular: thousands of birds bathing in the light...~
@3837 = ~No wonder Elminster is rumored to have a resort there. Hmm, what do you say to claiming an island or two for ourselves?~
@3838 = ~And driving out Elminster? Count me in!~
@3839 = ~Good idea.~
@3840 = ~On a gas giant? I don't know, Xan...~
@3841 = ~Well, the idea is just one of many. We can go to Evereska and watch cherry blossoms falling, or step through a planar portal - and where will we end up then? Somewhere wondrous, I'd hope, but knowing you, "dark and dangerous" is far more like it.~
@3842 = ~And speaking of looking at the stars and braiding your hair...~
@3843 = ~And *you* are too cruel to just forget that embarrassing moment, I see. I am half-tempted to pounce for a tickling attack, you know.~
@3844 = ~You, pouncing? Not in this lifetime!~
@3845 = ~Pfft!~
@3846 = ~Indeed? I'd like to see that.~
@3847 = ~(Pounce on Xan first)~
@3848 = ~Now, the idea of a tickling attack sounds *very* tempting right about this minute, but I am going to decline. Here is a much more enticing prospect...~
@3849 = ~Ah! Mercy, oh Great Bhaalspawn! Or, on the other hand...~
@3850 = ~(With a flick of his hand, Xan creates two bright soap bubbles that envelop your hands for a minute, not letting your fingers out.)~
@3851 = ~Would you let me braid your hair again? I swear, in the firelight it looks as if it is made out of gold, silk and sparking water.~
@3852 = ~All right, then. All yours!~
@3853 = ~Be my guest.~
@3854 = ~Let's simply sit near the fire.~
@3855 = ~(Xan quickly unclasps pins and binds, letting your hair flow free around your face. This time he does not construct elaborate braids, but instead simply takes out a wooden brush and starts working on the tangles, very gently, until your hair starts shining brighter than the brush's glittering handle.)~
@3856 = ~(Finally, he wraps your hair into a single loose braid. You don't know how he does it, but there is a garland of cherry blossoms woven into the texture, and a delicate wreath adorns your brow.)~
@3857 = ~And here we are. Sleepy yet?~
@3858 = ~A bit. Shall we rest?~
@3859 = ~Not really. Let us sit some more.~
@3860 = ~Just let me do one thing first.~
@3861 = ~(He whispers a spell, and a fresh breeze sings back - somewhere above you a window opens, and a shower of cherry blossoms fills the air, glittering in the firelight like fresh snow.)~
@3862 = ~(Xan puts one arm around your shoulders, and together you watch cherry blossoms dancing over the fire, as invisible wind slowly guides them far, far away, to the land of no snow and sorrows.)~
@3863 = ~(There is a chill in the air tonight. Xan sits on the bedroll, his hair loose upon his shoulders, his battle garb discarded nearby. He gives you a rare smile as you approach.)~ [O#XAN000]
@3864 = ~Ah, we are not resting in your pocket plane this time. That's a relief. I was getting a little tired of all the demon arms and disembodied voices.~
@3865 = ~I much prefer the outdoors, too.~
@3866 = ~Really? I'd say you've grown pretty comfortable there with me... at night.~
@3867 = ~Well, feel free to tell me your thoughts after we are ambushed on this very spot.~
@3868 = ~I much prefer normal beds, but one cannot be picky, I suppose. Especially if one is allowed to gaze upon your perfect form each night. Or... more than gaze?~
@3869 = ~Well, when you put it this way, a "no" is out of the question, isn't there? Especially since our last night in that green-hued place was rather... memorable, wasn't it?~
@3870 = ~Careful what you ask for. I may well do that - and you'll be stuck with me for the rest of the night. Although you'll be with me for the rest of the night anyway, it seems...~
@3871 = ~I am glad we set camp a little away from the others. I have a rather improper question for you.~
@3872 = ~We are bonded - what question could be improper?~
@3873 = ~What is it?~
@3874 = ~I think I just want to sleep. It's cold here, anyway.~
@3875 = ~Yes, about that...~
@3876 = ~For the oddest reason, I cannot light even a small fire tonight - either I am out of spells, or just too tired. Probably the latter: enchantment and invocation never went hand in hand. And my pride makes me rather reluctant to ask someone else.~
@3877 = ~So, what shall we do? Retreat to the pocket plane, where it's warmer, move our bedrolls to the main campfire and break our privacy and the vestiges of my self-esteem to pieces, or -~
@3878 = ~Or?..~
@3879 = ~Warm ourselves up?~
@3880 = ~(Without answering, Xan leans forward and draws you to him with a kiss, his arms warm through a thin shirt, and his lips hot on your skin.)~
@3881 = ~Or we can revel in each other's warmth here, just the two of us. And I cannot say I do not like the prospect.~
@3882 = ~It sounds enticing to me.~
@3883 = ~Ah, but I know so very little about the... prospect. Tell me more.~
@3884 = ~Perhaps another time, but not tonight.~
@3885 = ~Then I wish you a very good night. Here, take an extra blanket - and if you believe my shoulder can make a good pillow, you are welcome to try it at any time. Rest well, love.~
@3886 = ~I want to watch you as you take off your clothes. Or, better yet, I want to undress you myself. I want to feel you naked next to me. I want to make love to you like nobody ever did and no one ever will. And there will be no cold between us - there will be no cold at all. Stay.~
@3887 = ~I will.~
@3888 = ~Like nobody ever did, hmm? Show me.~
@3889 = ~I love it when you talk dirty.~
@3890 = ~Shame on you, sir, you are making me blush! But however can I refuse?~
@3891 = ~It sounds lovely, but - no.~
@3892 = ~Remember our small private celebrations, away from the others - a luxurious bath after Bodhi's ambush, or a sunny room behind light curtains and open windows in Suldanessellar, where the words we say are for our ears alone? But tonight - tonight I feel like I want all the world to hear us, to watch us, to whirl around us.~
@3893 = ~Actually, the idea kind of turns me on.~
@3894 = ~Nope. You are mine. And this is private.~
@3895 = ~I know what you mean. But I like it just the way it is: only you and me.~
@3896 = ~And here I am, suddenly changing my mind. Off to bed.~
@3897 = ~(Xan's eyes are alight with wicked humor.) Then... shall we?~
@3898 = ~Very well, then. Now, what dark pleasures do you have in mind?~
@3899 = ~And so do I. You and me...~
@3900 = ~I wish I could put a "do not disturb" sign in the sky in letters of fire... gods, if only I could. Alas, it feels like there's no magic in me. But never mind. We'll just have to improvise.~
@3901 = ~And we will.~
@3902 = ~Kiss me.~
@3903 = ~Xan? Shut up, already.~
@3904 = ~(And then there is only his warmth and darkness.)~
@3905 = ~(Xan looks thoughtful tonight, but not in a sad way. Indead, he looks as if he has an idea of an adventure on his mind, if it is at all possible with him.)~ [O#XAN000]
@3906 = ~Are you sure? It's a once-in-an-epic-quest opportunity, you know. We'll always be too busy afterwards, and hoping for a second chance is ever a doomed endeavor.~
@3907 = ~All right, then. I'm in.~
@3908 = ~Nope. Still against it.~
@3909 = ~If you wish it. Keep me company for a while? I like to fall into reverie next to you.~
@3910 = ~<CHARNAME>, we are going on a boat ride tonight.~
@3911 = ~Oh, are we?~
@3912 = ~On a sand boat, perhaps? Or a dungeon boat?~
@3913 = ~I don't see a boat here, though.~
@3914 = ~Meaning wet hair and a ruined dress? Not a chance.~
@3915 = ~We definitely are.~
@3916 = ~There is no actual boat, I fear - not here, at least. Here: my hand will do.~
@3917 = ~And wherever shall your memory take us?~
@3918 = ~Just a sharing of dreams? How about journeying to the Lake of Steam?~
@3919 = ~All right. What now?~
@3920 = ~Well, if the Five kindly give you leave, I do not see why not. Unfortunately, they do not seem to be in a giving mood.~
@3921 = ~It is not a trip down the memory lane this time, so be prepared for actual water, waves and even an occasional splash. Are you ready?~
@3922 = ~Are you joking? Of course I am!~
@3923 = ~But where are we going?~
@3924 = ~Mmm... I think not.~
@3925 = ~You'll see everything in a moment. Just hold tight.~
@3926 = ~Here we are. I know you've seen the Watcher's Keep from all possible angles, but not like this - not as a carefree traveler who comes to enjoy the sky and the Sea of Swords in her lover's company.~
@3927 = ~I wish I could open a portal and take you anywhere in the world, but this is just a one-time artifact that takes us there and back, and it only lasts an hour. So let us not waste time. Here, take these candles. If we are about to travel by boat, let us make the journey romantic.~
@3928 = ~I like the sound of that.~
@3929 = ~What do you have in mind?~
@3930 = ~The waters are still tonight. As if they were waiting for our inevitable visit to happen... and somehow, I am glad of it. I want to be with you in this boat, <CHARNAME>. Hold your hands, kiss your lips... and be ever the romantic fool I dreamed of in my early youth. When the world is coming to an end, only fools are wise.~
@3931 = ~Do you think the world is coming to an end?~
@3932 = ~I do not think you are a fool.~
@3933 = ~Let us light the candles, then.~
@3934 = ~In a very certain way, it does. You know what I am speaking of.~
@3935 = ~But I do, melamin. Here I stand with the most beautiful woman of all, and instead of drinking in her fragrance, I bemoan the approaching end of our current journey.~
@3936 = ~In a moment. There is something I want to say goodbye to, although this farewell is premature. But whenever else will we get the time?~
@3937 = ~Our world, which was created by the flowering meadows along the Cloudpeaks, the Nashkel mines, the Underdark caves and your pocket plane - it will all be gone when the essence of your dead father lies at your feet. However you choose then, <CHARNAME> the Bhaalspawn shall be no more.~
@3938 = ~We'll build a new world, if you stay by my side. But our memories will remain fresh and poignant, won't they?~
@3939 = ~Let's light the candles, then. One for our meeting in the mines of Nashkel. One for my joy as we stepped outside. One for your graceful hand as you slipped it into mine for the very first time. One for the night when we fell into reverie together...~
@3940 = ~...One for the tale of your moonblade and your doom.~
@3941 = ~...One for the first taste of your lips on mine. And it wasn't sausage!~
@3942 = ~...One for those who died by our hand. Bandits or no, I feel sorry for them.~
@3943 = ~...One for Khalid, a true friend. And Dynaheir, a proud witch of Rashemen. And others.~
@3944 = ~...One for the awesome way we kicked Nimbul's butt!~
@3945 = ~You continue.~
@3946 = ~...One for the day when you decided staying with me was worth it.~
@3947 = ~...One for all the future kisses to come, sausage or no.~
@3948 = ~...One for each soul we saved or helped. And there were a lot of those, melamin.~
@3949 = ~(choke) <CHARNAME>, when they discover my cold and dead body, you will most certainly be the cause of my death, do you know this?~
@3950 = ~One for our bond and our first night together. One for the celebrations in the Ducal Palace. One for our meeting in Athkatla. One for your indomitable spirit. One for your smile in the depths of the Underdark. One for Suldanessellar. One for Bodhi's ambush and our survival. One for you.~
@3951 = ~And one for you.~
@3952 = ~I swear, Xan of Evereska, if you have any more candles, you better dump them in the water now and kiss me, finally!~
@3953 = ~And the last candle goes to us! Let's get into the boat now.~
@3954 = ~(Instead of guiding you to the boat, Xan sweeps you off your feet and boldly steps forward. A lock of his hair falls on your cheek, but instead of brushing it off, he tosses his head and finds your lips in a kiss. You feel the world reel beneath you, and Xan lowers you down against the wood.)~
@3955 = ~(When both of you open your eyes, the world outside changes. In blackness, small fires gleam and beckon all around you, and cicadas chirp from below the autumn trees.)~
@3956 = ~Remember how I once said that you'll never run out of candles with me, Estel'amin? Here we are.~
@3957 = ~You do keep your word, I see.~
@3958 = ~It's beautiful.~
@3959 = ~Aren't you going to kiss me again?~
@3960 = ~(The boat careens again as Xan leans over you, covering your jaw and neckline with kisses. His arms wrap around you, and as the boat glides along in the dark water, bathed in candlelight, you see an unspoken question in his eyes.)~
@3961 = ~(Kiss him)~
@3962 = ~Would you like to make love to me?~
@3963 = ~I like being here with you. Let's just sit together and enjoy the ride.~
@3964 = ~We probably should go back. The artifact won't last forever.~
@3965 = ~(The next kiss is deeper, more insisting, as your clothing falls apart under his caresses, and candlelight shines on your bare skin.)~
@3966 = ~(The waves rock you lightly as Xan lays you down on the pillows, and your naked shoulders touch silk. He runs his fingers up your leg, sending tingles down your skin, and leans over you, shirtless and well-built, every line on his body sharply visible.)~
@3967 = ~You're so beautiful...~
@3968 = ~So are you.~
@3969 = ~And waiting.~
@3970 = ~I'd like to get dressed right now.~
@3971 = ~(The night envelops you two on a small island, lost in the sea of burning candles under an impossibly high sky. Time stops, and only the waves roll beneath you in an ancient rhythm, as you slowly make love.)~
@3972 = ~(Afterwards you lie side by side, the night air cool on your heated bodies, and the last candles flickering around your joined hands like stars.)~
@3973 = ~(Finally, Xan signs, propping himself up on his elbow.) I think my shirt should be here somewhere. Although I am tempted to fling it far into the sea and stay here for the rest of the night. Or forever. Forever sounds fine right about now.~
@3974 = ~(sigh) But, indeed, we should rise and dress, if we do not want to fall asleep here, be carried out to the Sea of Swords and wake up somewhere in the Docks District of Athkatla.~
@3975 = ~Naked.~
@3976 = ~True enough. I don't want to leave, though.~
@3977 = ~Well, what are we waiting for? Rise and shine!~
@3978 = ~(groan) And robbed, probably. But let's not go there.~
@3979 = ~(sigh) One day, one of these days, I am going to hide your clothes somewhere very, very far from the shore. And we'll see what you will do *then*. But your wish is my command, melamin.~
@3980 = ~(Xan kisses your brow.) I'm all yours, melamin.~
@3981 = ~(You sit in comfortable silence, watching the floating candles. One by one, the stars come out, and your own calm reflections in the water look like a tapestry in some heavenly temple. Xan's smiles, looking at you - and Mystra's Star suddenly shines upon your reflection's nose.)~
@3982 = ~(You do not know how long you sit here, but eventually only a few candles are left burning, and a distant wind starts to blow. Xan rises, offering you his arm.)~
@3983 = ~I do not want to go. It is selfish, is it not? But being here with you - it's as if doom never was invented at all.~
@3984 = ~But, indeed, it is time. Do not let go - trust me, ending up halfway between Rashemen and Thesk is not in your best interests. And certainly not in mine.~
@3985 = ~(Your companions are long asleep, but Xan sits alone near the campfire, and an appetizing smell rises from a very tasty-looking tomato-and-cheese omelet on the coals.)~ [O#XAN000]
@3986 = ~Early breakfast?~
@3987 = ~Smells nice.~
@3988 = ~Digging into the party's stores, are we?~
@3989 = ~(Ignore him and go to bed.)~
@3990 = ~(You dream of cheese tonight.)~
@3991 = ~Or late dinner, depending on your tastes.~
@3992 = ~Thanks to the Amkethran market, there's plenty more, and fresh, too. Though how Calishite merchants manage to keep the eggs fresh, I have no idea.~
@3993 = ~Magic takes much of my energy. You haven't noticed it, yourself? After a good battle, one is hungrier than usual. Starving, I would say.~
@3994 = ~And killing Abazigal was no small feat. His attacks were so ferocious... truthfully, I do not understand how we are still alive.~
@3995 = ~And killing Sendai was one of the toughest battles in my life. That, and watching you duel that idiot captain of hers, while I was helpless to do anything.~
@3996 = ~So, to cut a long story short, I felt drained, more than a little tired and in dire need of a home-cooked meal, especially after our dreadful dinner. Besides, you weren't asleep, so I took a wild guess that you'd like to keep me company - and share this omelet. Was I wrong?~
@3997 = ~No, not at all.~
@3998 = ~Let me try the omelet first, and then I'll decide.~
@3999 = ~Shouldn't we wake... wait, there's only enough for two. All right, we don't wake anyone.~
@4000 = ~You haven't told me you were tired.~
@4001 = ~Wait, let me adjust the pan first... here. I like milk omelets a little runny, for some reason. Maybe it comes from the Academy: we had little time to cook and never enough minutes to eat.~
@4002 = ~(sigh) I am tired, <CHARNAME>. You look better than me, but it's the truth: we're running ourselves ragged, and one of these battles will be your last if you do not get enough rest. And, yes, food.~
@4003 = ~I am glad you care.~
@4004 = ~I can take care of myself, Xan.~
@4005 = ~As long as it's yummy food, I've got no objection.~
@4006 = ~It's nice, but I'm not a child and you are not my father. We're equals.~
@4007 = ~You still haven't said why you haven't plain called me and offered to join you.~
@4008 = ~Naturally. Notice how, instead of hovering round you in an apron, I quietly cook something  appetizing in a corner, luring you out? An element of mystery and a healthy meal in one. See my devious plan? And, unlike other hopeless endeavors, it does not look doomed yet.~
@4009 = ~And the omelet is served. (sigh) Another minute, and the bottom would burn, for my attention was devoured by you utterly. You have the worst influence on me, <CHARNAME>.~
@4010 = ~And yet you are smiling.~
@4011 = ~Mmm! Food!~
@4012 = ~Thank the heavens. I hate runny omelets.~
@4013 = ~And proud of it!~
@4014 = ~How can I not? You are here.~
@4015 = ~See? I learn something new about you every day.~
@4016 = ~You are *insufferable*. And I am proud of it, too.~
@4017 = ~Enjoy your dinner. Or is it breakfast? It probably will be, if we stay up and don't reverie tonight. (sigh) Although recently I sleep almost all the time. The battles take their toll, I suppose.~
@4018 = ~What about you? Do you sleep or reverie these days?~
@4019 = ~I split my nights between both, I guess.~
@4020 = ~I do not want to relive Irenicus or Bodhi or... less pleasant moments. I sleep.~
@4021 = ~I tire, too, so it's sleep all the way for me.~
@4022 = ~I like to reverie. I am an elf, and I enjoy being one.~
@4023 = ~My reveries bring me strength. Besides, I reverie of you.~
@4024 = ~I'd like to join you in reverie on of these days. Perhaps later... if there's any later... no, no, I do not want to think about it. Not tonight. I just wish to look at you, cheese and tomato all over your lips, smile inwardly and think that you are my home. Always.~
@4025 = ~And you are mine. By the way, nice omelet.~
@4026 = ~Keep speaking, and I'll eat *your* portion, too.~
@4027 = ~You just wait. When we beat the Five, I am going to be your palace, castle, kingdom  and an island to boot. Maybe a plane, even.~
@4028 = ~Thank you, Xan. I had a lovely meal.~
@4029 = ~(yawn) All right, we ate, now it's time to sleep.~
@4030 = ~It is all for you. Well, besides my not-so-insignificant portion, that is.~
@4031 = ~"And then <CHARNAME> came and ate everything?" Hmm... You know, I think I would rather doom my portion myself.~
@4032 = ~Indeed? Who is going to clean the floors, I wonder? Unless you are comfortable with servants and slaves, I'd settle upon something smaller.~
@4033 = ~Thank you for joining me. And now... (yawn)... how about going to sleep? If we sit here for five more minutes, I fear I will fall headfirst into the pan. And *that* does not tend to do wonders to an enchanter's appearance.~
@4034 = ~Agreed. Come on, then.~
@4035 = ~All right, sleepyhead. I claim your shoulder, though.~
@4036 = ~I thought we'd sit by the fire a little longer. No?~
@4037 = ~Good night, Xan.~
@4038 = ~I am following you, as ever. Let me just clean the dishes... done. (sigh) Ah, the benefits of being an archmage.~
@4039 = ~Left or right? Oh, never mind. You can have both, if you like.~
@4040 = ~Unless the smell of fried enchanter improves your evening, I would not recommend it, melamin. Let us rest.~
@4041 = ~Good night, dear one.~
@4042 = ~And...~
@4043 = ~... If it so happens it is our last omelet together...~
@4044 = ~... Remember that I love you. Always.~
@4045 = ~I want us to be together now, Xan. Please? Pretty please? With a naked Bhaalspawn on top?~
@4046 = ~<CHARNAME>...~ [O#XAN000]
@4047 = ~Don't talk to me about Saradush. Just don't.~
@4048 = ~Is it about Saradush?~
@4049 = ~What is it, Xan?~
@4050 = ~Hmm?~
@4051 = ~I am not going to talk to you about Saradush, no. Or about... other related things you might be thinking of right now.~
@4052 = ~I want to talk to you. Not about Saradush, or the dead, or... my reaction to this horror.~
@4053 = ~For one, we talked about it already. And we will probably keep thinking about it long after the smoke clears.~
@4054 = ~If you want, we will talk about it later. About people we lost, even if we never knew them. But not tonight.~
@4055 = ~I do not think your brain processed it yet. Mine certainly did not. So... I just want to be here for you tonight. Do you want anything? A story, a kiss, a cup of tea, an exchange of words?~
@4056 = ~I think I want all of it.~
@4057 = ~A cup of tea sounds nice.~
@4058 = ~Is it a good story or a bad story?~
@4059 = ~Isn't this conversation an exchange of words?~
@4060 = ~A kiss, naturally.~
@4061 = ~(Xan briefly touches your cheek with his lips. It is not very romantic, but, judging by his pale face and cold hands, he does not feel very well, himself.)~
@4062 = ~(Xan nods, stirring hot water in a cast iron teapot.) I would like one, as well. It is soothing, somehow, isn't it? A familiar routine. Here, take this cup, and I will tell you a story.~
@4063 = ~It is... my story. Which probably tells you everything you need.~
@4064 = ~So it is, my perceptive one. And, given the circumstances, I think it is better than stony silence or silent tears. Don't you?~
@4065 = ~I remember the Time of Troubles, you know. You were sheltered in Candlekeep, but I had to leave my Evereska once. Only once, but it was enough for a lifetime, it seems.~
@4066 = ~I was fortunate in that I never met an avatar of a living god. You'd be surprised to know that on the whole, the roads became safer during that time. Probably due to the fact that divine healing and resurrection ceased working, and even common bandits had some sense of self-preservation.~
@4067 = ~Yet it was a cataclysmic year. Every corner of this god-forsaken - literally - world was torn apart in some power struggle or other. Those who were not affected hid behind closed shutters in half-abandoned villages... and magic-users were scared most of all, for the Weave ceased to be predictable, and each bard, mage or sorcerer, in a way, became a whirlwind of wild spell-slinging. Many went insane, too. The rest, like me, had to rely on our weapons and wits.~
@4068 = ~But I was telling you of my own adventure, was I not? Yes, in fact, it happened not far from here. Imagine a small village on the Lake of Steam, a woman giving birth... and two men standing with naked weapons over her unconscious body. (sigh) And my arrival.~
@4069 = ~An intriguing premise. But why were you there at all?~
@4070 = ~Were they all elves?~
@4071 = ~What happened?~
@4072 = ~My mentor, Eragrim, gave me the task, so you can safely assume they were elves. But it was an unusual case. You see, we received news that the woman was about to give birth to a Bhaalspawn, so I travelled there to access the... risks. I did not know what we would do with the child, but obviously giving him or her to the Bhaalspawn cults was not an option.~
@4073 = ~You were about to steal the child from his mother?~
@4074 = ~A Bhaalspawn? Like me?~
@4075 = ~Yes. And no, I did not want to separate them - but I could not refuse this task, because... (sigh) Another Greycloak in my stead would have not hesitated to slay the child, I fear.~
@4076 = ~I arrived at the village, as I said, to find two men standing above the unconscious woman, drenched in her own sweat and blood. Like many in that year, she nearly died without healing and proper care. Thankfully, I had some potions and herbs, and soon she opened her eyes.~
@4077 = ~It turned out that one man was her lawful husband, and another man - her brother. It was very predictable, really: the husband wanted to take his wife and the baby and flee, raise the child in secret so nobody would know - just like Gorion did, it seems. And the brother insisted on waiting for the authorities - for me. Neither seemed able to help the woman they claimed to love.~
@4078 = ~What did you do?~
@4079 = ~What did the woman herself want?~
@4080 = ~I have a sudden new appreciation for Gorion.~
@4081 = ~You will be disappointed with the rest of the tale, I fear. When I asked her, gently, how it happened that she came with child, she cried and confessed: she had a human lover, a ranger from the Northern Tethyr. It was only for one night... but nature, alas, finds a way even when it is not wanted.~
@4082 = ~Scared and remorseful, the woman decided to hide the affair in another lie. Unfortunately, she could not predict that her brother would write to Evereska... and that someone like me would come.~
@4083 = ~But you saved her life.~
@4084 = ~So the child was not a Bhaalspawn, after all.~
@4085 = ~(sigh) She was scared of me, but the baby was born healthy in the end. A perfect half-elven child, and his mother cried in relief... but not her family. Both her husband and her brother abandoned her and returned to Evereska - the city which would never allow a half-elf within its marble walls, unless he is an exalted hero, a prince or a Harper.~
@4086 = ~So ironic: her husband was willing to raise an offspring of an evil god, a product of rape - and turned his back on his wife's one mistake. A cruel mistake, granted, but...~
@4087 = ~(sigh) Sometimes I do not understand the very people I am trying to help. What of you, melamin?~
@4088 = ~I don't know. How about another cup of tea?~
@4089 = ~I think I understand him. I wouldn't want to meet your child from another woman.~
@4090 = ~We are only mortals, Xan. Elves, humans, Bhaalspawn - we all make mistakes.~
@4091 = ~I do not understand it, either. He could have forgiven his wife.~
@4092 = ~True. And we live with our own choices. I just... don't think I could have lived with his.~
@4093 = ~Here. We ran out of plain tea a while ago, so I made you some herbal tea with dried cherries and roselle. It is dark red... reminds me of your lips. I am blatantly banal here, am I?~
@4094 = ~No, I like it. It goes with the tea.~
@4095 = ~A little. Pass me the spoon, please.~
@4096 = ~As long as you keep telling me I'm beautiful, I have no objection.~
@4097 = ~I think you're just asking for a kiss here. (Kiss him)~
@4098 = ~(Xan smiles.) You are incredibly beautiful. And if you look at your own reflection in the cup, you will see it for yourself.~
@4099 = ~Here, I salvaged some chocolate from the store in... (sigh) It does not matter. You do.~
@4100 = ~(His eyes open wide in surprise, but in the next second Xan sets his cup on the floor and you end up in his lap, with his hands in your hair and the faint taste of cherry tea on his breath.)~
@4101 = ~This tea, too, has a story. I heard it is a rare delicacy in the Underdark - and the all-powerful matron mothers pay exuberant prices for the smallest bag.~
@4102 = ~And you can drink it every night. Does it mean you are more powerful than a matron mother, I wonder? Powerful, but compassionate - and so very, very much beloved.~
@4103 = ~<CHARNAME>, <CHARNAME>... Is it wrong to be happy on a night like this?~
@4104 = ~Maybe a little. But it is not wrong to be together.~
@4105 = ~Everyone wants happiness. We just try harder.~
@4106 = ~Not for you and me. We deserve it.~
@4107 = ~We are grieving for Saradush, too, Xan. It is just our way.~
@4108 = ~But are you really happy? Or simply content to sit here with me?~
@4109 = ~(Xan kisses you, drawing you near.) As ever, you are right.~
@4110 = ~So... a story, a cup of tea, a kiss, and an exchange of words. And a long night ahead. Will you tell me a story next? I do not think we will fall asleep easily tonight.~
@4111 = ~All right. Close your eyes, and I will tell you a wonderful story about...~
@4112 = ~Let's just sit together and look at the fire. You and me...~
@4113 = ~We will. Just give me your hand and close your eyes...~
@4114 = ~Shh. No words. Just come here...~
@4115 = ~If you think me a paragon of austerity, <CHARNAME>, you are quite mistaken. And if you think I am resilient to your charms, then doubly so.~
@4116 = ~But? There is a cursed "but" here somewhere, I know it!~
@4117 = ~If you mean that I am not exactly free right now...~
@4118 = ~Then what's the matter?~
@4119 = ~Glad to hear it.~
@4120 = ~Really? That's a new one. I thought you didn't find me attractive.~
@4121 = ~(Xan simply gives you a look.)~
@4122 = ~Our friendship is the matter, mellonamin, and you know it as well as I do. You and I have grown close, slowly, over the course of months and even years, and now I do not have a closer friend than you. If I lose you, I lose everything.~
@4123 = ~So you are afraid.~
@4124 = ~You will not lose me.~
@4125 = ~We already acknowledged our feelings for each other, Xan. A change is inevitable.~
@4126 = ~We are changing... but I want it to come naturally. I want to be able to talk to you about everything, to feel comfort, not anxiety, to let you know that you can rely on me in an hour of need, not for a few hours of passion.~
@4127 = ~You yourself know it very well: anyone who's known you would come to love you. Because you are alluring, and you are attractive - I see it in your eyes, your voice, your soul. Among this whirlwind it is all too easy to lose a friend - and for what? A night that passes, and leaves ashes?~
@4128 = ~Take a breath. Learn of the world around you. Think of what you want. Every great feeling goes through trials - and when friendship turns to love, it has to endure a trial of time. Do you disagree?~
@4129 = ~I don't, Xan. But you and I may die any minute, I may ascend... Is it wrong of me to want you now?~
@4130 = ~You said it yourself - we are doomed. So when to love, if not now?~
@4131 = ~Of course I do! Stupid trials for stupid reasons - kiss me already!~
@4132 = ~I understand your point. I just want more.~
@4133 = ~Would you marry me, if I asked?~
@4134 = ~...~
@4135 = ~Wait, wait. How about at least a kiss first? Then I'll decide.~
@4136 = ~I do not think so, no. At least not right away.~
@4137 = ~Why, yes. I would.~
@4138 = ~(sigh) I have a very strong feeling I am going to regret my words within the next minute. But listen.~
@4139 = ~It is exactly what I am offering you - a future. A future where you can go to Evereska, use my name to open the gates and be a welcome guest... well, as welcome as the High Council can make you feel if pressed against the wall, I believe. And become mine.~
@4140 = ~It is also a chance not to change anything. To remain the best of friends and companions, to travel together, to have me stand at your wedding as a guest of honor, to meet again and again as years go by, to laugh and talk with your husband without a guilty conscience.~
@4141 = ~We are friends, now. If this road is reversed and I have you in my arms - that other road, the one I described just then, can never be.~
@4142 = ~Think of it, <CHARNAME>. And on another thing...~
@4143 = ~We met in the Nashkel mines so long ago, and since then I never stopped thinking how beautiful you were - are - will be a hundred years from this day. We could be bonded by now. Or deeply in love. Yet - we are not.~
@4144 = ~Think on the reason we aren't, and ask yourself if it still stands. Because when we talk about a life together, it means my moonblade, and my doom, and an eternity in the Blessed Realm. Or two broken hearts.~
@4145 = ~I am the type of person to do things halfway, <CHARNAME>. We will bond - and in a hundred years, if not much, much earlier, one of us will pass away from the Realms. What will the other do, then? Will you start worshipping Corellon and beg for an entrance to Arvandor? Should I change my entire life around to petition your deity? Will we separate for all time?~
@4146 = ~I do not know if you can live with this. I am willing to risk my heart - but won't it break yours? And I would much rather wish you a happy life with another man than see my leader, my friend and the woman I came to admire - broken.~
@4147 = ~Take your time, mellonamin. And if, after months or years, your offer of "pretty please, with a naked Bhaalspawn on top" still stands... Don't even hope for my refusal.~
@4148 = ~Ha! Knew it!~
@4149 = ~I'll hold you to this promise.~
@4150 = ~I need to think about this some more.~
@4151 = ~Whatever you decide, I will always be your friend. This I promise.~
@4152 = ~And now, how about we pretend this conversation never happened and finally see what doom awaits us today? I do not know about you, but I would stake my bets on a horde of beholders. And drow. Probably both. (sigh) Alas, almost certainly with a Bhaalspawn on top, but this time, I fear, it is going to be far, far from naked.~
@4153 = ~(You are getting ready for bed. The room is luxurious: the whole ceiling is mirrored, and an image of you unabashedly stares back as you undress. A door opens and closes, and a lock clicks.)~ [O#XAN000]
@4154 = ~Estel'amin, it is me. Oh. Why is it that each time I see you, I get the strangest feeling you aren't wearing anything?~
@4155 = ~Because I am not wearing anything?~
@4156 = ~It's not far from the truth, seeing how I'm nearly undressed right now.~
@4157 = ~Indeed? Why is that, I wonder?~
@4158 = ~Close your eyes, then.~
@4159 = ~Who can say. Elhan's wise sages, maybe? But certainly not, for I doubt they will ever see this particular sight.~
@4160 = ~I can see that.~
@4161 = ~Would that I could. But the deed is nearly impossible... not with you in front of me.~
@4162 = ~(Xan looks at your reflection in the mirrored ceiling momentarily, then at you.) Seldarine, but I love the view.~
@4163 = ~Do you know that the word "doom" and the word "naked" work very badly together? Indeed, I can hardly use them in the same sentence - not without a smile, and then what sort of doom is that? Not a proper one, certainly.~
@4164 = ~A naked doom?~
@4165 = ~I don't know about that. Your heart could give out in bed, for one.~
@4166 = ~In all these months, has it ever occurred to you *not* to start philosophizing with a barely dressed girl in your room?~
@4167 = ~(Xan smiles.) And it describes you quite well, now that I think of it.~
@4168 = ~(sigh) And here I thought I was usually the one to spoil the mood.~
@4169 = ~Mmm. The idea has merit, I admit. ~
@4170 = ~Do you know why we are here? In this room, at this hour?~
@4171 = ~Because we are tired and it is time to rest?~
@4172 = ~To have some special time together?~
@4173 = ~To treat ourselves to a clean bed, a hot bath, and a clear glass of wine, for one?~
@4174 = ~Because we have no other choice but to be in this place, really.~
@4175 = ~To make love, naturally.~
@4176 = ~Yes, yes, yes and yes. And...~
@4177 = ~(Xan steps closer. He is wearing only a thin tunic and breeches, his own battle garb long discarded.)~
@4178 = ~Do you remember how we celebrated your birthday back in Amn? Well...~
@4179 = ~Don't tell me...~
@4180 = ~Today is your birthday?~
@4181 = ~I remember, yes. Why?~
@4182 = ~Strictly speaking, we didn't, but I know what you mean.~
@4183 = ~Today is mine.~
@4184 = ~<DAYANDMONTH>? I should remember the date.~
@4185 = ~Today is your birthday? Really?~
@4186 = ~Well, what are we waiting for? Let us celebrate right now!~
@4187 = ~And our environs took care of me choosing you a present, too.~
@4188 = ~A-ha! So I can finally spoil your birthday! Push you off the bed, splash you in cold water in the morning or just go to sleep, leaving you aching for me! So many possibilities...~
@4189 = ~That's not fair! I didn't get a large room on MY birthday! I want one!~
@4190 = ~Imagine that. I even feel... joy, or something very much akin to it. In fact...~
@4191 = ~Here is hoping you and I will have many years to etch it in our memories, yet. But just in case we do not...~
@4192 = ~One might even say I have chosen myself a present. But just looking at you here, now - one touch, one memory is worth godhood and a billion stars. And since we are here, and alone...~
@4193 = ~(Xan embraces you, whispering in your ear as his fingers caress your spine.) Evil, evil person. What am I to do with you?~
@4194 = ~Whatever you desire.~
@4195 = ~I do not know. Should I give you ideas?~
@4196 = ~Actually, I think I am going to bed...~
@4197 = ~Alas, the only lodgings I could afford on that day were the shacks near Aran Linvail's headquarters - and they probably weren't for rent, either. But if we are alive for the next celebration, absolutely. We'll sell Cespenar to Queen Ellesime and rent a palace, if we have to. As for now...~
@4198 = ~You... you are?~
@4199 = ~No, silly! Kiss me, already!~
@4200 = ~Well, I might change my mind, yet... If you ask nicely.~
@4201 = ~I am. It's been a heady day.~
@4202 = ~Shall we enjoy ourselves? The night is young, but it passes all too quickly.~
@4203 = ~I would love that.~
@4204 = ~If you take off these clothes, we might.~
@4205 = ~I am rather tired, Xan.~
@4206 = ~Hmm... Yes? No? Maybe? Convince me.~
@4207 = ~Do you think I could find the right words? I am doomed to be awfully ineloquent in times like these, melamin. But...~
@4208 = ~Stay with me tonight. Please. Enjoy this night I have for you.~
@4209 = ~All right...~
@4210 = ~With only one condition: that you enjoy the night *I* have for you.~
@4211 = ~Another night, Xan. I promise.~
@4212 = ~I would like to, but no.~
@4213 = ~(His face uncharacteristically alight with happiness, Xan whirls you around in his arms. You land on the bed, laughing, his face suddenly very close to yours.)~
@4214 = ~I love you. I love you so much...~
@4215 = ~(Xan's reflection leans over yours and kisses you, gently at first, but with growing passion and insistence. His shirt ends up on the floor with the rest of your clothes, and the mirror reflects smooth skin on his back, pale next to your hands, tanned under the Amnish sun.)~
@4216 = ~(The room is brightly lit, and every line of your body is mirrored, every tilt of your head reflected, and your night takes on a dreamlike quality as your eyes are closed and open again and again, and the world outside is lost among kisses and whispers, breathless moans and his hands on your skin.)~
@4217 = ~(Your head finally clears in the bath, the water relaxingly warm. Xan sits on the ledge half-dressed, wet drops glistening on his shoulders.)~
@4218 = ~A glass of wine to celebrate the occasion?~
@4219 = ~Why not?~
@4220 = ~To fall asleep here and now, more like... But all right.~
@4221 = ~No, I'm good.~
@4222 = ~(Xan pours smooth, ruby-red liquid into two glasses and offers one to you.) They call it a gift of one final, perfect summer day. Strangely appropriate, don't you think?~
@4223 = ~There is something else... an illusion, a vision I wanted to show you. It is important to me... but I would not want to impose it on you, if you don't want me to.~
@4224 = ~I want you to. Show me.~
@4225 = ~A vision? Yes, I would like to see it.~
@4226 = ~Hey, you just "imposed" your own sweet company on me, which I quite enjoyed, too, so I wouldn't worry about such trivialities. Out with it!~
@4227 = ~Mercy! Xan, haven't we done enough for one night?~
@4228 = ~I have a strange premonition it will be about doom and death. No, let's go to rest on a happy note.~
@4229 = ~Then look in the mirror. Do not do anything - just look up.~
@4230 = ~(You see nothing but your reflections at first. But suddenly an invisible wave passes through the ceiling. Magic envelops your mirrored twins' figures, and the next moment you are looking at yourself as an image of perfection unobtainable for a mortal, your features both sharp and soft, and your eyes impossibly deep. The beauty you are staring at is divine, and by Xan's sharp intake of breath you begin to understand: it is an image of what could be, if you vanquished your enemies and ascended.)~
@4231 = ~(Xan's reflection changes little, but by the darker shade of his attire and the holy symbol on his breast it seems - you can only guess - that he is the high priest or even the Chosen of the new goddess. A visible change comes over his double's face: it seems older, and the look in his eyes is both hopeful and yearning for something close and yet impossibly far away.)~
@4232 = ~(Then another change ripples through the mirror. When it clears, you see yourselves looking back at yourselves again - now mortal, aging. A road appears before you; then a house; a villa. You see friends and new faces, coming and going. A dragon roars far away; a horn sings triumphantly; bare feet run through a garden. An apprentice takes a stack of scrolls from Xan; you lean over a bed with a candle; a ship sails into the sunrise.)~
@4233 = ~(Older and older you grow, slowly but surely: each second adds months, and although your faces remain young and clear, the look in your reflection's eyes, slight changes in her figure, and Xan's slowly whitening hair whisper of the centuries that pass you by. You hear a child's laughter in the distance, a sob, a rustle of leaves - and a beautiful four-poster bed appears in a sunlit room. A familiar hand joins yours, as if inviting on a journey, a clear, shining light fills the mirror - and it is over.)~
@4234 = ~(You are looking into Xan's eyes again. He lowers his hand, letting the illusion drop, and then speaks very softly.)~
@4235 = ~Each year I ponder the road not yet traveled. But this time there are two. Twenty years from now, we may well meet my birthday together, I should guess. But... how?~
@4236 = ~Together. And it's all that matters.~
@4237 = ~Shh. Enough doom for today. Rest now.~
@4238 = ~It could be worse, you know. We could be dead.~
@4239 = ~Um... Happy birthday?~
@4240 = ~(Xan smiles suddenly.) You are right, melamin. As ever.~
@4241 = ~Thank you. For being with me, for guiding me through these waters, and for staying yourself. May the morning find us rested - and may the road bring us home.~
@4242 = ~I just want to rest, Xan.~
@4243 = ~Then rest well.~
@4244 = ~(Before leaving the common room, Xan slips you an elaborate key. There is a room number engraved on it.)~ [O#XAN000]
@4245 = ~(Use the key)~
@4246 = ~(Go straight to bed)~
@4247 = ~To, że od jakiegoś czasu podróżujemy razem, nie oznacza, że mam ochotę na rozmowy. Może <CHARNAME>, ale nie ja~ [O#XAN000]
@4248 = ~Is it possible to break our elven bond, Xan?~
@4249 = ~Through death, certainly. And I would be grateful if you stopped looking at the dagger at my belt so strangely, <CHARNAME>. It is blunt silver for spell components: rather useless for the fine art of assassinating.~
@4250 = ~What? I wasn't doing anything of the sort!~
@4251 = ~And Xan is joking. Truly, the end of the world is nigh.~
@4252 = ~Well, you never know when you'll need a handy dagger.~
@4253 = ~I was not serious, melamin. But this is how bonds are usually broken, or, rather, transcended: through death, when one of the lovers departs this plane. Treachery, betrayal - it happens, too, but I could never apply it to our case. Can you? (sigh) No, it is always abstract... and when it is not, always sudden.~
@4254 = ~You sound sad.~
@4255 = ~Treachery? Do you mean cheating?~
@4256 = ~In all my time, I have never seen a bond broken because of it, but I heard stories - and, of course, with my mind being attuned to doom and hopelessness, I relived the tales more than once in the darkness of my room.~
@4257 = ~It is sad indeed, is it not? That a heartbreak is often considered worse than a lover's death. It should be the other way around, any sensible person would tell you that - but the heart vehemently disagrees.~
@4258 = ~You would rather I died than left you?~
@4259 = ~I know. It is the same with me.~
@4260 = ~I disagree. Death is final - a heartbreak can be mended.~
@4261 = ~No. Oh, no. Never that. But I am far from sure which would bring more pain - and honestly, are you?~
@4262 = ~Can it? The bond changes your body and spirit, do not forget that. When the shock comes, not everyone survives the consequences.~
@4263 = ~Regardless, in all the stories I heard in Evereska, the betrayed lover dies. Or becomes a Banshee, Seldarine forbid.~
@4264 = ~(sigh) Breaking a bond is not a grand tale with redemptions and reunions. It is literally losing what you hold most dear. Literally dying slowly... like my mother did. Finding emptiness in your mind, heart, spirit...~
@4265 = ~But I have not answered your original question; forgive me. Each bond is unique, but I should guess that in our case it must mean physical separation, not just intent. I still could die from the grief, but at least you would not... feel it.~
@4266 = ~I just wanted to be sure that our bond *won't* break, Xan.~
@4267 = ~I saved you from Bodhi for a reason: I want you to live, Xan. With me. So no grief and heartbreak for you - you won't be so lucky!~
@4268 = ~In other words, to break our bond, I should kick you out of the party forever?~
@4269 = ~Yes.~
@4270 = ~I know, Estel'amin. And if anything can be counted on in this fickle world - I am counting on it.~
@4271 = ~I love you. I know not whether our bond withstands time, death, cataclysms or ascension - but I know that I love you and I always will. And that, strangely, brings me peace.~
@4272 = ~Luridel should be bright tonight... pity we missed the time. Remember, I once told you that the Philosopher's star is actually a planet? A gas giant of greenish-blue, populated by avians. The sunrise must be spectacular: thousands of birds bathing in the light...~